ตรวนรักสัญญาใจ

ตอนที่ 6 : บทที่๒ ความห่างเหินของใจ (๒)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,203
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 166 ครั้ง
    18 พ.ค. 61

รีอัปเพื่อโปรโมท E-book ค่ะ

โหลดข้างล่างนี้เลยจ้า

                 



กำลังรักกำลังหลงมั้ง ขาวสวยอึ๋มขนาดนั้น ไอ้พีคงเพิ่งนึกออกว่าต้องจัดการไวๆ กูละอยากได้แบบนั้นบ้าง ไม่มีตกถึงท้องมาหลายเดือนแล้วชิษณุว่าพลางสูดปาก

น้อยๆ หน่อยไอ้หื่น กูเห็นมึงเที่ยวทุกคืน

ที่ได้ๆ มันไม่ค่อยถูกใจนี่หว่า แต่เอาเถอะ...รู้สึกว่าลาภปากจะลอยมาแล้ว ในเมื่อมึงและมึงรวมถึงไอ้พี มีบ่วงคล้องคอดังนั้นจึงออกเที่ยวไม่ได้ สาวๆ เสร็จไอ้บอยคนเดียวครับพี่น้องสองหนุ่มที่เหลือถึงกับแค่นหัวเราะออกมา โดยเฉพาะณดลที่ชะเง้อมองเข้าไปในบ้าน หวังมองทะลุไปถึงในครัวแต่ก็มองไม่เห็น ครั้นจะเดินตามเข้าไปก็กลัวเสียฟอร์มคงต้องรอให้ไอ้พวกนี้กลับบ้านกันไปก่อน ค่อยไปจัดการยัยตัวดีที่บังอาจเดินสะบัดก้นงอนๆ ไปแบบไม่สนใจใยดีเจ้าของไร่อย่างเขา

ไอ้ดิน กูมีเรื่องอยากจะถาม

เจตรินทร์ถามเสียงเครียด เพราะเขาไม่แน่ใจเท่าไหร่กับความสงสัยข้อนี้ หากมันยังเป็นอย่างที่เขาคิดไว้จริงๆ ก็คงเป็นเรื่องยากที่จะเอาชนะใจสาวน้อยอย่างพัทราวี

อะไรวะ

มึงว่าผิงยังชอบไอ้พีอยู่หรือเปล่าวะ

ความชื่นชอบในวัยเด็กมันจะแปรเปลี่ยนกลายเป็นความรักหรือเปล่า แต่การที่พัทราวีหนีไปเรียนต่อที่ต่างประเทศมาถึงห้าปีนั้น มันคงช่วยให้เธอลืมธนภัทรไปบ้างไม่มากก็น้อย

ไม่รู้ว่ะ แต่เหมือนมันจะไม่ได้อะไรกับไอ้พีแล้วนะ อย่างว่าแหละมันโตแล้ว ตอนนั้นยังเด็กๆ เลยตามกรี๊ดตามประสา

เออ...กูจีบน้องมึงนะ

กล้าขอตรงๆ ก็กล้าให้วะ จีบให้ติดแล้วกันณดลตบบ่าเพื่อนก่อนจะหัวเราะลั่น จากนั้นทั้งสามคนก็นั่งดื่มต่อจวบจนเลยเข้าอีกวันถึงจะแยกย้ายกันกลับบ้าน

 

เช้าวันรุ่งขึ้นพัทราวีตื่นขึ้นมาแบบไม่ค่อยสดชื่นเท่าไหร่นักเพราะเมื่อคืนเอาแต่นอนคิดถึงเรื่องของธรภัทร ไม่คิดเลยว่ากลับมาถึงจะได้พบกับชายหนุ่มเร็วขนาดนี้ เจอกันแบบยังไม่ได้ได้ตั้งตัวไม่รู้จะทำหน้าจะพูดอะไรออกไป

ดูเหมือนเขาจะไม่ได้รังเกียจเธอเหมือนเมื่อก่อนแล้ว หรือเพราะว่าเธอทำตัวเหินห่างแบบนี้เขาอาจจะชอบ นอนกลิ้งไปหลายตลบมันว้าวุ่นทั้งกายและใจจนไม่สามารถข่มตาให้หลับลงได้ ความอบอุ่นจากกายแกร่งนั้นทำให้เธอลอบยิ้มออกมาหลายต่อหลายครั้ง

แต่มีอยู่ข้อหนึ่งที่ทำให้รอยยิ้มของเธอเลือนหายจากใบหน้า นั่นคือตอนนี้เขาอาจจะมีคนรักเป็นตัวเป็นตนแล้วก็ได้

บางทีเธอควรรักษาระยะห่างแบบนี้เอาไว้นั่นแหละดีแล้ว ไม่อยากถลำลึกลงไปอีกเพราะมันยากที่จะกลับขึ้นมาด้วยสองขาของตัวเอง

อรุณสวัสดิ์ค่ะ พี่มลพัทราวีเดินเข้ามาในครัวก็พบกับภัทรวดีที่กำลังก้มๆ เงยๆ หาของอยู่ สาวรุ่นพี่เอี้ยวตัวหันกลับมายิ้มกว้าง ช่างเป็นรอยยิ้มที่สดใสเสียจริงๆ

อ้าว ตื่นแล้วเหรอคะ ตื่นเช้าจังเลยน้องผิง

ตอนนี้ยังไม่หกโมงเลย คนน้องตื่นเช้าส่วนคนพี่กว่าจะเสด็จลงมาชั้นล่างได้ก็เกือบสิบโมงเข้าไปแล้ว

มันชินแล้วค่ะ ตื่นเวลานี้ประจำร่างบางสาวเท้าเข้าไปดูอาหารอยากรู้ว่าวันนี้มื้อเช้าจะมีอะไรบ้าง

พี่มลทำอะไรคะ วันนี้เหมือนเธอจะห่างไกลจากเรื่องอาหารพอสมควร ขนาดมองแล้วก็ยังจำไม่ได้ว่าเขาเรียกว่าอะไร

พี่ทำต้มฟักไก่ค่ะ อีกหม้อเป็นต้มยำซูเปอร์ตีนไก่ ทำให้นายเขาแก้อาการเมาค้างน่ะดื่มได้ดื่มดีอย่างกับน้ำเปล่า ไม่รู้ว่ามันน่าอร่อยตรงไหน

หรือน้องผิงอยากรับพวก ไส้กรอก แฮม ไข่ดาวอะไรพวกนี้หรือเปล่าคะ เดี๋ยวพี่ทำให้

ไม่เอาค่ะพี่มล ผิงเบื่อจะแย่อยู่แล้ว คิดถึงอาหารไทยใจจะขาดนี่ก็แอบชำเลืองมองซูเปอร์ตีนไก่ค่ะ แบ่งให้ผิงหน่อยได้หรือเปล่าเห็นแล้วน้ำลายไหล

พี่ว่าทานต้มฟักไก่ไปก่อนดีไหมคะ ตอนเช้าๆ ไม่อยากให้ทานอะไรจัดๆ เดี๋ยวมื้อเที่ยงพี่ทำให้ใหม่ค่ะ

แน้ ทำไมให้พี่ดินทานได้ล่ะคะ ทำไมผิงถึงต้องรอทานมื้อเที่ยงเลย

พัทราวีไม่ได้โกรธเคืองแต่ออกแนวแซวๆ สาวรุ่นพี่มากกว่า

น่าน้อยใจจัง

แหม...ก็กว่าพี่ของน้องผิงจะลงมาก็สิบโมงสิบเอ็ดโมงแล้วค่ะ ไปค่ะ    ไปนั่งรอที่โต๊ะเลย เดี๋ยวพี่ยกไปให้

ค่ะ นั่งทานด้วยกันนะคะพี่มล ผิงเหงาภัทรวดีพยักหน้ารับยิ้มๆ ก่อนที่พัทราวีจะเดินเข้าไปรอในบ้านปล่อยให้สาวรุ่นพี่ทำหน้าที่จัดการเรื่องอาหารต่อไป

แต่เหมือนว่าพัทราวีจะย้อนกลับมาอีกครั้ง ภัทรวดีส่ายหน้ายิ้มๆ นี่คงอยากช่วยเธอทำอาหารแน่ๆ

ไปนั่งรอเถอะค่ะน้องผิง พี่ทำแป๊บเดียวเดี๋ยวก็เสร็จแล้ว

จริงเหรอ...เสียงทุ้มกระซิบข้างๆ หู นั่นทำให้หญิงสาวตกใจจนเผลอเอามือโดนหม้อ

โอ๊ย ! ร้อนๆ

ภัทรวดีเบ้หน้าเล็กน้อยก่อนจะรีบถอยห่างจากตัวคนชอบลวนลาม เธอชี้หน้าหนุ่มเจ้าของไร่ด้วยความโมโหที่ทำให้เธอเจ็บตัวแต่เช้า ส่วนเรื่องเมื่อคืนก็ยังติดอยู่ในใจจนไม่อยากจะเจอหน้าด้วยซ้ำ

เล่นอะไรคะนาย ออกไปเลยนะ

ไหน เอามือมาดูก่อนว่าพองไหมสั่งก็เหมือนหูทวนลมเมื่อหญิงสาวเอามือไปซ่อนด้านหลัง จนร่างสูงต้องสาวเท้าเข้าใกล้ออกแรงใช้กำลังคว้ามือบางมาโดยไม่สนใจอาการของเจ้าของมือ

แดงเลย โทษที

ไม่ต้องมาจับเธอว่าเสียงสะบัดพร้อมส่งค้อนวงโตให้ชายหนุ่ม แต่เหมือนยิ่งทำแบบนี้ณดลจะยิ่งชอบใจถึงยิ้มน้อยยิ้มใหญ่

ทำคนอื่นเจ็บตัวยังจะมายิ้ม

ดีขึ้นไหม

ร่างสูงถามขณะที่เปิดน้ำแล้วเอามือของหญิงสาวแช่ไว้

อื้อตอบรับคำสั้นๆ ปล่อยมือมลได้แล้ว

พูดเพราะๆเรื่องอะไรจะยอมปล่อยง่ายๆ กว่าจะหาทางจับไม้จับมือได้ก็ยากเย็นแสนเข็ญ ทำไมผู้หญิงคนนี้ไม่ง่ายเหมือนกับผู้หญิงคนอื่นๆ แต่คงเพราะเหตุผลนี้กระมังที่ทำให้เขาอยากจะเอาชนะใจภัทรวดี

ไม่งั้นไม่ปล่อย

ปล่อยมือมลนะคะนาย มลจะทำอาหารเธอข่มความโกรธไว้ในใจพยายามปั้นเสียงหวานๆ ออกไป เพราะรู้ดีว่าถึงอย่างไรก็สู้แรงผู้ชายบ้ากามคนนี้ไม่ได้อยู่ดี

คนอะไรไม่รู้กะล่อนจริงๆ ตอนเด็กกับตอนโตไม่เห็นจะเหมือนกันเลย ช่วงวัยเด็กณดลเงียบขรึมเสียจนเธอคิดว่าเขาเป็นใบ้เสียอีก

ทำกับข้าวอยู่เหรอ ถึงว่าได้กลิ่นอะไร หอมๆลอยไปถึงในห้องนอนไอ้หอมๆ ที่ว่านั่นเขากำลังหมายถึงอะไรกันแน่ หน้าตาไม่น่าไว้วางใจสักนิด เผลอหน่อยไม่ได้เอาแต่ตอดเล็กตอดน้อยเสมอ

นายไปนั่งรอที่โต๊ะกับน้องผิงเถอะค่ะ เดี๋ยวมลยกไปเสิร์ฟ

ไม่เอายังง่วงอยู่ เดี๋ยวขึ้นไปนอนต่อแล้วไม่พูดเปล่ายังหาวอีก

แล้วลงมาทำอะไรคะ

หญิงสาวถอนหายใจเป็นรอบที่เท่าไหร่ไม่รู้ ที่ยืนมีตั้งเยอะตั้งแยะทำไมต้องมายืนใกล้เธอขนาดนี้ด้วย


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 166 ครั้ง

1,286 ความคิดเห็น

  1. #1211 mia26592656 (@mia26592656) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 13:16
    พี่ดินร้ายยยยย ชอบอ่ะ
    #1211
    0
  2. #809 wilawankung1869 (@wilawankung1869) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2560 / 06:46
    รออ่านน่ะคะ ติดตาม
    #809
    0
  3. #723 คอนิยาย (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 19:37
    ผู้ชายนิสัยไม่ดี
    #723
    0