A Second Life : ชีวิตที่สอง ฉันต้องสุดยอด

ตอนที่ 66 : ง่ายๆ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 22,956
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,083 ครั้ง
    18 มี.ค. 61

บทที่ 66 ง่ายๆ 

 

เวลาได้ผ่านไปอย่างรวดเร็ว ในที่สุดก็ถึงงานวันแข่งโอลิมปิควิชาการเสียที ภายใต้การนำทางของครูประจำชั้นวัยกลางคน ได้นำกรชัยกับแพรเข้าสู่ที่พักโดยสวัสดิภาพ ครูเองก็ดูตื่นเต้นกับงานใหญ่นี้ไม่น้อย งานนี้ถูกจัดขึ้นที่กรุงเทพ โดยจะรวมโรงเรียนรัฐทั้งหมดในประเทศ คัดเลือกจากคณะกรรมการ โดยใช้เกรดและคะแนนสอบเป็นการวัดองค์ความรู้ 

โชคดีที่ทางรัฐได้จัดหาที่พักเอาไว้ให้ แต่อย่างไรก็ต้องเสียค่าเช่าห้องด้วยมือ ซึ่งทางรัฐเองก็เป็นผู้ออกงบให้อีกเช่นเคย 

การใช้เงินกระจายของรัฐในครั้งนี้กรชัยอดชื่นชมในใจไม่ได้ ยิ่งจับจ่ายให้เกลี้ยงคลังเท่าไหร่ เงินที่หมุนเวียนในประเทศก็ยิ่งมากเท่าไหร่ โดยที่รัฐนั้นจะเป็นผู้รับผลประโยชน์สูงสุด แถมการจัดงานโอลิมปิควิชาการนั้น กรชัยคาดคะเนเกี่ยวกับงบประมาณไปที่ร้อยล้านกว่าบาทถึงจะจัดงานนี้ได้ ไม่รวมงบที่แจกจ่ายออกไปในแต่ละโรงเรียนของรัฐด้วย 

โรงเรียนที่กรชัยเรียนนั้นเป็นโรงเรียนขนาดเล็กสังกัดรัฐ แต่งบประมาณที่ได้มาในครั้งนี้เทียบเท่ากับโรงเรียนระดับกลาง การเดินทางจากอุดรธานีมากรุงเทพนั้นจึงอาศัยเครื่องบินที่สะดวกสบายมากกว่า  

ในการแข่งขันนั้นกรชัยไม่อยากคิดอะไรมาเสียเท่าไหร่ ผิดกับแพรที่ตอนนี้กำลังสั่นไปทั้งตัวเพราะความตื่นเต้น ครูประจำชั้นเองก็ค่อยๆอธิบายแนวทางการแข่ง 

เป็นการแข่งข้อสอบข้อเขียนแบบปกติ นั่งภายในห้องโถง มีกรรมการคุมสอบอยู่ประมาณ 10 กว่าคนซึ่งทั้งหมดเป็นผู้ที่มีคุณวุฒิและมีชื่อเสียงในวงการนักวิชาการโอลิมปิก 

"นายกรชัย เธอมั่นใจนะว่าเธอทำได้?" คุณครูประจำชั้นของเขาถามเพื่อความแน่ใจอีกรอบ 

"ครูค่ะ เขาสอนหนูเกี่ยวกับคณิตศาสตร์ขั้นสูงหมดแล้ว ถ้าเขาทำไม่ได้ งานแข่งนี้ก็ไม่มีใครทำได้แล้วค่ะ" แพรที่นั่งอยู่ใกล้ๆตอบคำถามออกมา ครูที่ได้ยินก็ถึงกับเลิกคิ้วขึ้น เขาไม่เคยรู้เลยว่ากรชัยจะมีความสามารถถึงขนาดนี้  

"เดี๋ยวนะ เธอจะบอกว่ากรชัยใช้เวลาสองสัปดาห์ในการสอนเรื่องยากๆแบบนี้ให้เธอหรอ?" ครูที่นึกขึ้นได้ก็เอ่ยถามออกมาอย่างตกใจ 

"จริงๆเป็นสัปดาห์เดียวตั้งหากค่ะ....ไม่สิ 5 วันค่ะ" แพรเล่าออกไป คุณครูที่ได้ยินถึงกับอยากเป็นลมจับ นี้นักเรียนของเขามันจะเก่งเกินไปแล้ว 

"พวกเธอไม่ได้ล้อครูเล่นใช่ไหม? 

"ข้อสอบเก่าที่ครูเอาให้พวกหนูมาอ่าน ก็ทำได้หมดฉลุย ไม่น่ามีปัญหาแล้วค่ะ" แพรตอบด้วยนํ้าเสียงหนักแน่น แววตาเต็มไปด้วยความมั่นใจ 

"...." ตอนนี้ครูไม่อยากพูดอะไรแล้ว เพราะกลัวตัวเองกลายเป็นลมก่อน รู้สึกโลหิตจางกระทันหันไปเสียนี้ 

"ไม่เป็นไรหรอกครับครู งานนี้ผมก็มีความมั่นใจอยู่เยอะเหมือนกันครับ" กรชัยยิ้มพยักหน้าให้กับครู 

"อะแฮ่มๆ ช่างเถอะๆ ถ้าพวกเธอมั่นใจแล้วครูไม่อยากจะขัดนัก แต่ตอนนี้พวกเธอแยกย้ายกันไปพักก่อน พรุ่งนี้พวกเธอจะต้องไปที่สนามแข่งกันตั้งแต่เช้า ตอนนี้ครูขอตัวไปรายงานความคืบหน้ากับผอ.ก่อนนะ" ครูพูดจบก็ออกจากห้องนี้ไปทันที เหลือไว้เพียงแพรและกรชัยที่นั่งอยู่ 

สีหน้าของแพรดูขัดๆเขินๆเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้แสดงออกอะไรมาก กรชัยดูเหมือนจะสังเกตเห็นก็เอ่ยถามออกมาว่า 

"เป็นอะไรไปแพร? 

"เปล่าๆ เราแค่ตื่นสนามเท่านั้นเอง ไม่คิดว่าจะได้มาถึงจุดๆนี้ได้...ขอบคุณนายมากๆนะ" แพรค่อยๆรวบรวมความกล้าพูดออกไปด้วยนํ้าเสียงนุ่มนวล แม้แต่ตัวเองก็ยังพลันรู้สึกเขิน  

กรชัยพยักหน้ายิ้มแล้วพูดว่า 

"ไม่ต้องขอบคุณเราหรอก แพรนั้นที่เก่ง เราสอนอะไรไปเธอก็จำได้ทั้งหมด" เด็กหนุ่มยิ้มอย่างไม่ใส่ใจเสียเท่าไหร่ แพรก็ก้มหน้างุดหลบหน้าหลบตากรชัยไป 

"อืม...นายชมเราเกินไปแล้ว" แพรพูดเสียงเบา 

"เอาเถอะ ตอนนี้แพรไปพักผ่อนเถอะ พรุ่งนี้ยังต้องตื่นเช้า เดี๋ยวเราจะขึ้นห้องก่อนนะ" กรชัยพูดจบก็ออกจากห้องทันทีโดยไม่รอฟังคำตอบจากแพร หญิงสาวที่เงยหน้าสีแดงระเรื่อภายใต้แว่นอันหนาโต ริมฝีปากพูดออกมาเป็นคำพูดที่ฟังไม่ได้ใจความ 

 

 

 

หลังจากที่กรชัยเข้าห้องพักแล้วก็สำรวจห้องเล็กน้อย เสื้อผ้าของเขาก็อยู่ในกระเป๋าทั้งหมด เขาเตรียมมาไม่กี่ชุด ส่วนชุดที่เอาไปแข่งก็ชุดนักเรียนที่ซักจนหมองจนไม่รู้จะหมองยังไงอีกแล้ว แถมกางเกงนักเรียนของเขาก็ซักแล้วซักอีกจนสีตก 

วันนี้เขาคร้านจะอาบนํ้า ใช้เพียงลมปราณชำระล้างร่างกายรอบนึงแล้วก็โดดขึ้นเตียงปุยนุ่น พอโดดขึ้นไปราวกับเขากำลังจมอยู่ในเตียง นุ่มถูกใจเขามาก ผิดกับเตียงแข็งๆที่อยู่บ้านเขา 

นอนไปนอนมาก็มีเสียงมือถือเข้ามา กรชัยยกขึ้นมาดูก็พบว่าเป็นเอลิซ่าที่โทรมา เขากดรับสายแล้วเอ่ยทักทายว่า 

"สวัสดียามคํ่าครับคุณเอลิซ่า 

"สวัสดียามคํ่าเช่นกันค่ะคุณกรชัย" ปลายสายตอบเขาด้วยนํ้าเสียงนุ่มนวล 

"โทรมามีอะไรหรอครับเนี้ย? อย่าบอกนะว่าคุณจะมาดูผมแข่งงานนี้?" กรชัยเอ่ยปากหยอกเย้า 

"แหม อุสาห์รับปากคุณแล้วดิชั้นก็ต้องไปสิค่ะ ตอนนี้ดิชั้นอยู่ที่โรงแรมแล้ว ไม่ทราบว่าคุณอยู่ไหนหรอคะ?" กรชัยถึงกับนิ่งอึ้งไปพักนึง เขาอุสาห์พูดชวนเล่นๆแต่เอลิซ่ากลับเก็บไปคิดเป็นจริงเป็นจริง นึกไม่ถึงว่าจะตามมาดูเขาแข่งงานนี้ 

"ตอนนี้ผมอยู่ที่พักใกล้ๆกับสนามแข่งหน่ะครับ...นึกไม่ถึงว่าคุณจะมาให้กำลังใจผมจริงๆด้วย" กรชัยหัวเราะออกมาเล็กน้อย ปลายสายนิ่งเงียบไปสักครู่ก่อนที่จะตอบว่า 

"ไม่ขนาดนั้นหรอกค่ะ ดิชั้นแค่ตอนนี้ว่างๆเท่านั้น เลยกะจะมาดูว่าคุณจะมาทำอะไรในงานแข่งแบบนี้บ้างเท่านั้นเอง 

"ฮะๆ ถ้าอยากประชิดผมขนาดนั้นเดี๋ยวผมส่งตารางแข่งไปให้คุณดูละกัน ถ้าคุณอยากเจอผมในนั้นจะไม่ได้หาตัวยาก" กรชัยหัวเราะออกมาด้วยนํ้าเสียงเย้าแหย่ 

"เยี่ยมไปเลยค่ะ งั้นดิชั้นขอตัวไปเคลียร์งานเล็กๆน้อยๆก่อนนะคะ แล้วเจอกันพรุ่งนี้ค่ะ 

"เช่นกันครับ" กรชัยพูดเสร็จก็ตัดสายทันที ก็กลิ้งไปมาบนเตียง ใบหน้าแสดงความดีใจอย่างปิดไม่มิด 

"มีหญิงมาเชียร์ด้วยว้อยยย อิอิ" 

 

 

เช้าวันถัดมา 

"โห ที่นี้ก็ใหญ่ไม่เบานะเนี้ย" กรชัยอดอุทานออกมาได้หลังจากที่เห็นสนามแข่งงานโอลิมปิกวิชาการ มองไปทางซ้ายขวาก็เจอแต่ผู้คนกระจุดเต็มไปหมด ทั้งนักเรียนและบุคคลภายนอกที่เข้ามารับชมงานแข่งครั้งนี้และคนที่มาให้กำลังใจแก่ผู้เข้าแข่งขัน 

"แบบนี้แหละนายกรชัย งานแข่งครั้งนี้มันสำคัญมาก เลยต้องจัดให้มันยิ่งใหญ่อลังการเสียหน่อย ดูสิแต่ละโรงเรียนขนคนมาเยอะมาก ทั้งหมดนั้นเป็นพวกโรงเรียนที่มีชื่อเสียงทั้งนั้น" ครูปรจำชั้นของเขาอธิบายออกมา 

โดยเฉลี่ยแล้วโรงเรียนขนาดใหญ่นั้นจะส่งคนมาประมาณ 8 คน โรงเรียนขนาดกลางจะส่งมา 4 คน ส่วนระดับเล็กจะส่งมาเพียง 2 คนเท่านั้น 

ยิ่งมีคนเยอะเท่าไหร่ โอกาสที่ได้เข้ารอบยิ่งมากขึ้นเท่านั้น โรงเรียนใหญ่ๆนั้นไม่ขาดนักเรียนที่เป็นอัจฉริยะและคนมีความสามารถ อย่างไรโรงเรียนระดับกลางและเล็กก็เสียเปรียบเต็มประตู 

กรชัยไม่สนใจเท่าไหร่นัก ยังไรเสีย งานนี้ก็ไม่ค่อยมีความสำคัญกับเขามากนัก จะเข้าก็ไม่ ไม่เข้าก็ดี กรชัยและคณะเดินไปยังจุดลงทะเบียน เสียเวลาอยู่สักพักนึงในการตรวจสอบกว่าจะเข้าไป พร้อมกับป้ายห้อยคอสำหรับผู้เข้าแข่งขันและคุณครู 

เดินไปสักพักจะเป็นที่นั่งเอาไว้รับรองก่อนเข้าการแข่งขัน ทั้งสามนักพักอยู่ที่ตรงจุดนั้นอยู่ชั่วครู่ก่อนจะมีเสียงประกาศตามสายมาว่า 

"ขอให้นักเรียนที่เข้าร่วมแข่งขันทุกคน เข้านั่งประจำที่นั่งของตัวเอง ห้ามนำมือถือและอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์เข้าไปด้วยในทุกกรณี ไม่ใช่นั้นถูกปรับตกทันที" 

กรชัยกับแพรหันมามองหน้ากันทันที ป้ายห้อยคอของทั้งสองนั้นถูกระบุที่นั่งเอาไว้  

"พยายามเข้านะแพร" กรชัยยิ้มให้กำลังใจ 

"อื้ม! นายก็เหมือนกันนะ" แพรยิ้มให้เขาอย่างอ่อนโยน 

"พวกเธอพยายามเข้าละ อย่าให้ครูขายนี้หน้านะรู้ไหม?" ครูหัวเราะให้กำลังใจแก่คนทั้งสอง ก่อนที่จะแยกย้ายไปตามจุดต่างๆที่ถูกกำหนดเอาไว้ 

หลังจากที่นั่งประจำที่แล้วก็มีกรรมการหลายท่านเดินตรวจดูความเรียบร้อยภายในสนามสอบอีกครั้ง พร้อมกับตรวจเครื่องแต่งกายของนักเรียนผู้เข้าแข่งขัน จากนั้นก็เป็นการแจกจ่ายกระดาษคำถามและกระดาษคำตอบ 

สนามสอบนั้นเป็นสนามคล้ายๆกับสนามกีฬาบาสเก็ตบอล ผู้คนสามารถขึ้นไปนั่งชมได้ ส่วนการเล่นตุกติกในการสอบนั้นแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยเพราะว่าแค่ขยับขานิดๆหน่อยๆ ผู้คนที่อยู่อัฒจันทร์ก็สามารถสังเกตได้เรียบร้อยแล้ว  

"เอาละนักเรียนผู้เข้าแข่งขันทุกคนฟังประกาศในครั้งนี้ ครั้งนี้สมาคมโอลิมปิกวิชาการนานาชาตินั้นได้มีข้อเสนอให้กับผู้ที่สามารถชนะงานแข่งครั้งนี้ได้ ผู้ที่สามารถทำข้อสอบได้ถูกต้องที่สุดนั้นจะได้รับตำแหน่ง 'ผู้ช่วยศาสตร์จารย์' โดยรองรับจากสมาคมโอลิมปิกวิชาการนานาชาติ เกียรติบัตรและเหรียญทอง" หลังจากประกาศเสร็จแล้วผู้คนก็ฮืออาขึ้นมาทันที 

ตำแหน่งผู้ช่วยศาสตราจารย์ที่ได้การรับรองจากสมาคมโอลิมปิกวิชาการนานาชาตินั้นเป็นสิ่งที่สามารถเห็นได้ยากเย็นยิ่ง การที่มีสมาคมนี้รองรับจะราวกับพยัคฆ์ติดปีก ไม่ว่าจะทำงานที่ไหนใครก็อ้าแขนรับ แถมยังเป็นตำแหน่งที่มีเกียรติและศักดิ์ศรีเป็นอย่างมาก แถมผู้ที่ได้เป็นผู้ช่วยศาสตราจารย์ที่ยังเป็นแค่เด็กมัธยมปลายนั้นมีน้อยมากๆ 

กรชัยที่เห็นการประกาศก็เบะปากออกมาทันที ผู้แหน่งผู้ช่วยศาสตราจารย์สำหรับเขานั้น ไม่มีค่าอะไรไปมากกว่าการผายลม ตำแหน่งที่จะฉุดรั้งการพัฒนาคนได้เท่านั้นเอง ขนาดศาสตราจารย์เจย์ที่ให้เกียรติบัตรรองรับให้เขาจากฮาวาร์ดเขายังไม่ใส่ใจเลย นับประสาอะไรกับใบโง่ๆพวกนี้ แต่อย่างไรหากมีตำแหน่งผู้ช่วยศาสตราจารย์แล้ว หากจะกระทำการใดๆน่าจะสะดวกสบายขึ้นไปโข 

ข้อสอบนั้นมีหลายชุด แต่มีข่าวลือว่าข้อสอบงานโอลิมปิกนั้นไม่มีคำว่าง่าย มีแค่คำว่ายากสุดๆ กับยากจนนํ้าตาไหล ข้อสอบในครั้งนี้จะเป็นข้อสอบเกี่ยวกับคณิตศาสตร์เป็นอันดับแรก หากตกวิชานี้ แน่นอนคงต้องหอบเสื่อหอบหมอนกลับบ้านกันแน่ 

สำหรับผู้ที่เตรียมตัวมาดี ใช้เวลากว่าปีจึงจะมีความมั่นใจในการแข่งขันงานโอลิมปิกวิชาการครั้งนี้ 

"ขอให้ทุกคนอยู่ในความสงบ ตอนนี้ถึงเวลาอันสมควรแล้ว อนุญาตให้นักเรียนทำข้อสอบได้" หลังจบคำทุกคนที่อยู่ในห้องแข่งขันต่างก็ลงมืออ่านกระดาษคำถามอย่างเร่งรีบ  

ผิดกับกรชัยที่เอามือท้าวคางค่อยๆเปิดดูหน้ากระดาษอย่างไร้ความกระตือรือร้น ค่อยๆเขียนคำตอบออกไปอย่างไรความใส่ใจพร้อมกับหาวออกมาหวอดๆ ผู้คนที่เห็นปฎิกิริยาเช่นนั้นของกรชัยก็แสดงท่าทางงุนงงทันที 

 "นี้ๆ เห็นเด็กคนนั้นป่าว ดูท่าทางจะไม่ใส่ใจกับงานแข่งครั้งนี้เลยนะ" คนนึงกระซิบคนที่อยู่ข้างๆ 

"เออใช่วะ เหมือนไม่ได้ตั้งใจมางานแข่งเลย...มาจากโรงเรียนไหนกัน? 

"ไม่รู้ เห็นเป็นโรงเรียนรัฐเล็กๆ ไม่น่าจะมีคนมาแข่ง เลยเอาเด็กที่ไม่รู้ประสีประสามาแข่งละมั้ง" 

"เหอะๆน่าจะใช่ เด็กสมัยนี้ช่างขาดความกระตือรือร้นเสียจริง คงไม่รู้ว่างานนีัเป็นงานแข่งระดับประเทศละมั้ง" 

"ท่าทางแบบนี้ควรไปทำข้อสอบบวกลบคูณหารมากกว่า ไม่ควรมาให้ขายขี้หน้าตรงนี้เลยนํ้าเสียงนี้เต็มไปด้วยความดูถูก 

 

 

กรชัยเองฝึกลมปราณมาถึงขั้นนี้แล้ว เสียงเล็กเสียงน้อยย่อมไม่ผ่านหูเขาไปเฉยๆแน่ แต่เขาคร้านจะใส่ใจพวกนี้นัก 

จะให้ทำยังไงเล่า? 

ข้อสอบพวกนี้แค่เขากระดิกนิ้วเท้าก็คิดได้แล้ว ไม่ต้องเปลืองสมองอะไรทั้งนั้น ครั้งแรกเขานึกว่ามันจะยาก ที่ไหนได้....ง่ายชิบหาย 

กรชัยเขียนเสร็จขอนึงก็มองไปทั่วๆอัฒจันทร์ สาดสายตาไปมาก็พบกับเอลิซ่าที่สวมแว่นกันแดดสีดำอันใหญ่อยู่ เธอเองเหมือนจะรู้ตัวว่ากรชัยมองมาทาง เธอยิ้มพร้อมกับพยักหน้าให้เข้า และพูดว่า 'คุณทำได้แน่ 

กรชัยยิ้มตอบกลับไปทางเธอหลังจากนั้นเขาก็แสดงท่าทางเกียจคร้านอีกเช่นเคย แต่มือของเขาไม่หยุดเขียนกระดาษคำตอบ อ่านโจทย์เสร็จแล้วก็เขียนคำตอบลงไปทันที 

"เหอะๆ ยากกว่านี้มีอีกมั้ย?" กรชัยพึมพัมกับตัวเองก่อนที่จะหาวออกมา 




***********************

เมื่อวานออกกำลังกายหนักเกินไป ตื่นมาโคตรเจ็บเลยครับ 555555


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.083K ครั้ง

8,246 ความคิดเห็น

  1. #8056 KooriNatsuki (@KooriNatsuki) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 08:41
    ช่วงนี้ไม่รู้เป็นอะไร พอเห็นข้อความหรือคำพูดว่า เริ่มทำข้อสอบได้ มักได้ยินเป็น เริ่มเดาข้อสอบได้ตลอด
    #8056
    0
  2. #7982 ทามามะ (@memi1234) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 27 กันยายน 2561 / 20:12
    นายกรรมีเงินตั้งเยอะซื้ออะไรใหม่มั่งเหอะ!
    #7982
    0
  3. #6489 Mr.kongkang (@kangproject2) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 22:14
    ขอบคุณครับสนุกมาก
    #6489
    0
  4. #5000 .C F. (@clarefasai) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 02:03
    ไม่ต้องเลยย ดิชั้นชอลความเด็กนี้ คม.48..0
    #5000
    0
  5. #4980 plai-R2 (@plai-R2) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 9 เมษายน 2561 / 21:39
    อยากให้กรชัยสร้างฮาเร็มสักเรื่อง แต่เอลิซ่านี่ทำไมตูไม่คิดว่าเป็นนางเอกเลยอ่ะ คิดว่าเป็นแม่พระเอก ดูนางจะเป็นห่วงมากไป555
    #4980
    0
  6. #3252 ม่านมุก (@honeyl) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 09:49
    รอค้าาาาา
    #3252
    0
  7. #3251 ม่านมุก (@honeyl) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 09:49
    ค้างงงงงงง
    #3251
    0
  8. #3237 Wfast (@Wfast) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 23:57
    ขอบคุณค่ะ
    #3237
    0
  9. #3211 Lixuria (@junk001) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 17:19
    เอลิซ่าน่าร๊ากกก
    #3211
    0
  10. #3192 boarat (@boarat) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 16:00
    ชอบๆอ่านรวดเดียวยาวๆ
    #3192
    0
  11. #3177 fantaQwQ (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 12:49
    อยากได้ความสามารถแบบนี้มั้งอะQwQ
    #3177
    0
  12. #3176 7eLeMent (@morningsky) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 11:01
    จริงรึกรชัย...
    #3176
    0
  13. #3173 Pantakarn Suksab (@rananam) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 01:46
    มีความรู้สึกเจ็บปวดกับคำว่าง่ายของพระเอก TT
    #3173
    0
  14. #3172 MewThanayot (@MewThanayot) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 01:41
    ขอบคุณครับ
    #3172
    0
  15. #3171 J.luis (@pvpnspleng) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 01:16
    ข้อสอบโอลิมปิกยากจริงๆนะ
    พอเห็นประโยคที่บอกว่าง่ายชิบหาย นี่กระอักเลือด ข่มความเจ็บปวด ฮื่อ
    #3171
    0
  16. วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 00:48
    อยากเอาข้อสอบตบหน้า
    #3170
    0
  17. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  18. #3168 ปากกาขมขื่น (@asdf-fdsa) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 00:13
    เกลียดฮีจริงๆ55555
    #3168
    0
  19. #3165 SteplnwAkito (@SteplnwAkito) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 23:20
    แรกๆจะเจ็บหน่อย เดี๋ยวก็ชินครับ
    #3165
    0
  20. #3164 Prime win (@natchaphon2929) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 22:57
    เรื่องอื่นตูไม่รู้แต่เรื่องมุกตูชนะใสๆ
    #3164
    0
  21. #3161 Away2016 (@Away2016) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 22:22
    ท็อป2คน
    #3161
    0
  22. #3160 twister1 (@ingray) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 21:49
    มาอีกนิดก็ดีนะ
    #3160
    0
  23. #3159 pom231111111 (@pom231111111) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 21:00
    ออเจ้าขออีกตอน
    #3159
    0
  24. #3158 defy (@chaimaha) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 20:29
    เออ พ่อคนเก่ง คันแคว
    #3158
    0
  25. วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 20:19
    พออ่านตอนนี้แล้วรุสึกอยากฆ่า กรชัย 555555555+

    #3157
    0