Kamen rider Build & Symphogear Re:Boot

ตอนที่ 75 : GX ตอนที่ 13 พลังแห่งคำสาป

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 455
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    7 พ.ย. 63

" พระเอก....มาแล้ว "


" คุณเซ็นโตะ.... " ชิราเบะได้หันไปมองโดยเอามือปิดบังส่วนสำคัญกับหน้าอกเอาไว้ก่อนจะเห็นอรูคานอยท์2-3ตัวกระโจนเข้ามาหาเธอเเต่เพียงเสี้ยววินาทีนั้นเองได้มีอะไรพุ้งเข้ามาผ่านหน้าพร้อมกระสุนบางนัดยิงใส่จนอรูคานอยท์ขาดครึ่งพร้อมตัวที่พรุนสลายหายไป

 

" ขอโทษที่ที่ให้รอนาน "  ซึบาสะที่สวมใส่เกียร์พร้อมกับคริสที่สวมใส่เกียร์ตัวเองยืนอยู่ต่อหน้าชิราเบะ


 


ทางด้านในห้องบัญชาการ

 

" พวกผู้ชายนะหลับตาซะ!!! " มาเรียได้หันไปสั่งเจ้าหน้าที่ทุกคนที่เป็นผู้ชายรวมถึงเก็นจูโร่กับฟูจิกาตะด้วยทั้งสองก็ยอมทำตาม


" ตะ...เเต่ว่าถ้าผมไม่มองมอนิเตอร์ละก็ไม่สามารถรายงานสถานการ์ได้นะสิครับ "

 

" อะไรกัน....อยากดูขนาดนั้นเลยรึไง " โทโมซาโต้ได้หันมาต่อว่าใส่ฟูจิกาตะ

 

" เเค่จนกว่าชิราเบะเเละคิริกะออกจาที่นั้นก็พอเเล้ว "  

 

 

ตัดกลับมาทางด้านนอกบิลด์ได้เดินเข้าไปหาชิราเบะพร้อมเอาเสื้อกาวน์ที่ถือมาคลุมร่างของชิราเบะเอาไว้

 

" พยายามได้ดีมาก...เพราะพวกเธอทำให้พัฒนาซิมโฟเกียร์ได้สำเร็จ " บิลด์ได้เอ๋ยชมก่อนจะเอามือลูบหัวชิราเบะทำให้เธอแอบหน้าแดงเล็กน้อยก่อนที่คิริกะที่วิ่งมาหาพร้อมสวมเสื้อกาวน์ที่เซ็นโตะเอามาให้เธอเเล้ว

 

" ชิราเบะ...ไม่เป็นอะไรนะ "

 

" อืม...คิริจังเองก็เหมือนกัน "

 

" บันโจ...พาคาสึมิกับพวกชิราเบะหนีไปซะ " เซ็นโตะได้หันไปตะโกนบอกกับบันโจที่คืนร่างพร้อมบาดเเผลเต็มตัวกำลังเเบกคาสึมิที่สลบไปอยู่

 

" เข้าใจเเล้ว "


" คานาเดะ " บิลด์ได้หันไปหาคานาเดะที่ฝืนสังขารลุกขึ้นแล้วเดินเข้ามาหา


" รู้แล้วนะ....ทางนี้ก็ถึงขีดจำกัดแล้วด้วย " คานาเดะที่พูดไปก่อนจคืนร่างโดยที่ชิราเบะและคิริกะได้เข้ามาช่วยแบกร่างพาออกไป

 

" ดูเหมือนว่าต้องอุ่นเครื่องกับเจ้าพวกนี้สินะ "  ซึบาสะได้ตั้งคาตานะในมือพร้อมกับคริสได้เล่งหน้าไม้ไปตรงหน้าของเธอ

 

" ได้เวลาเก็บกวาดเเล้ว "

 

" เป้าหมายของพวกเราคือมิกะ......ไปกันเถอะ " บิลด์ได้พูดขึ้นก่อนจะวิ่งออกไปพร้อมเอาฟูลบอทเทิลบลาสเตอร์ในโหมดปืน

 

" อ่า...ลุยกันเถอะ "

 

" ฮ้ากกกก!!! " ซึบาสะกับคริสได้วิ่งออกไป

 

ระหว่างที่ทั้งสามวิ่งเข้าไปหามิกะก็มีอรูคานอยท์ปรากฎออกมาเข้าโจมตีใส่

 

[ Aisatsu nado muyo tsurugi mau zange no jikan Jigoku no okusoko de enma dono ni hirefuse ]

 

ซึบาสะได้หลบการโจมตีไปมาก่อนจะใช้คาตานะในมือฟันตัดท่อนร่างขาดสะบั้นก่อนจะหันไปข้างหลังเปลี่ยนเป็นดาบใหญ่ฟันออกไปเป็นสายฟ้า

 

[ Hitotsu me wa utsu futatsu me mo utsu Mittsu yottsu mendokuse...kizuna

Nameru denai!Namen ja ne! ]

 

คริสได้หมุนตัวยิงกระสุนใส่รอบตัวไม่หยั่งจนร่างของอรูคานอยท์พรุนเเล้วค่อยสลายหายไปบิลด์ได้กระโดดลงกลางวงล้อมพร้อมสาดกระสุนจากปืนที่มือทั้งสองข้าง

 

[ Zenryoku no chikara de zenkai de tsuppashire Osoreru koto wa iranai kimi no michi ]

 

บิลด์ได้ใช้ฟูลบอทเทิลบลาสเตอร์ในมือเข้ายิงใส่ร่างของอรูคานอยท์ทีละตัวไปมาก่อนจะเปลี่ยนเป็นโหมดดาบไล่ฟันใส่ตัวรอบๆก่อนจะใช้ความเร็วของแรบบิทพุ้งเข้าไปประชิดแล้วฟันเป็นวงกว้างจนร่างอรูคานอยท์รอบๆตัวขาดสองท่อน

 

[ Furikaeru koto naku mae dake wo mite yuke kanarazu Sasaete Se wo oxe yaru "Shinjiru" koto Akirameruna! ]

 

ทางด้านพวกมาเรียที่ดูมอนิเตอร์อยู่ต่างมองเห็นการต่อสู้ของซึบาสะกับคริสที่อรูคานอยท์ไม่มีผลอะไรกับเกียร์ของทั้งสองเเถมพลังของเกียร์เองก็เพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

 

"  อาเมะโนะฮาบาคิริกับอิจีว่ายังอยู่ในสถานะปกติอยู่ตรับ"

 

" พลังของเกียร์ของทั้งสองเพิ่มขึ้นจากเก่ามากเลย.....นี้นะหรอซิมโฟเกียร์ที่พัฒนาเเล้วนะ "

 

" โปรเจค อิคไนท์ ไม่ใช่เเค่ทำการซ่อมแซมที่เสียหายเท่านั้นมันยังเพิ่มพลังโจมตีและเพิ่มพลังป้องกันให้ต้านทานการสลายจากอรูคานอยท์อีกด้วย "  เอลฟไนท์ได้เดินมายืนอยู่ข้างโทโมซาโต้พร้อมบอกความสามารถของโปรเจคอิคไนท์ให้ฟัง " บวกกับพลังของฮาซาร์ดทริกเกอร์อีกก็ยิ่งทำให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น "

 

[ Dare shimo michi wo erabu toki ga kite soxe zenbu ga Byōdō tte wake ni ikanai ga ]

 

ด้วยความร่วมมือของทั้งสามที่ไล่จัดการกับอรูคานอยท์จนลดลงเหลือเพียงแค่กลุ่มเล็กๆเท่านั้นก่อนที่บิลด์จะเอาอาเบะโนะฮาบาคิริและอีจิว่าบอทเทิลบรรจุลงไปในฟูลบอทเทิลบลาสเตอร์ในมิอ


[ Kanarazu kodoku janai tte koto dake Wasurezu sono mune ni yume to tomo niYuki ni mo Kaze ni mo ]

 

[ AME NO HABAKIRI ICHIVAL ] 


[ JUST MATCH DESU ] 


[ JUST MATCH BREAK ]

 

บิลด์ได้ยิงกระสุนฟูลบอทเทิลบลาสเตอร์ใส่กลุ่มอรูคานอยท์สุดท้ายตรงหน้าก่อนจะเหนียวไกยิงกระสุนสีน้ำเงินแดงเข้าใส่จนเกิดระเบิดทำให้ร่างอรูคานอยท์จะสลายหายไปคริสได้ใช้เเกทลิ้งทั้งสองข้างกระหน้ำยิงใส่อรูคานอยท์ที่วิ่งพุ้งเข้ามาหาเธอ

 

[ Hana ni mo Dare ni mo ]

 

ซึบาสะที่กระโดดหมุนตัวใช้ดาบที่ข้อเท้าของเธอตััดสบันร่างอรูคานอยท์ตรงหน้าจนหมดก่อนจะหันไปมองมิกะที่ยื่นอยู่บนยอดตึกจึงวิ่งออกไปพร้อมดาบใหย๋ในมือกระโดดไปบนฟ้าดึงคาตานะออกมาฟันคลื่นสายฟ้าเป็นกากบาทพุ้งเข้าใส่มิกะ

 

File:Soutou Bakkouzan.png

 

[ Makenai jibun no iro de tatakai naku yūki no hāto Hitori ni wa shinai ] 

 

มิกะได้กระโดดหลบออกมมาลอยอยู่กลางอากาศอย่างฉิวเฉียดก่อนที่คริสจะใช่จังหวะนั้นยิงตอปิโดขนาดใหญ่ยิงออกไปสองลูกเข้าปะทะกับมิกะตรงจนเกิดระเบิดขึ้น

 

" เฮอะเเค่นี้เอง "

 

ควันจากระเบิดได้จางลงปรากฎเป็นม่านบาเรียที่ป้องกันตอปิโดเอาไว้ทำเอาคริสตกใจเล็กน้อย

 

" ดูเหมือนว่าจะยังไม่จบหรอกน่า " บิลด์ได้เดินมาข้างๆคริสพร้อมกับซึบาสะ

 

" น่าอายจังเลยน่า " มิกะที่พูดกับคนตรงหน้าก็คือเเครอลที่เป็นคนเข้ามาป้องกันการโจมตีเอาไว้ให้


 


" ไม่หรอก.....นี้มันก็เกิดความคาดหมายมาเเล้วละ "

 

" ในที่สุดลาสบอสมาเองเเบบนี้ก็สวยสิ "

 

" ทางนี้เองก็ต้องการตัดสินกันให้มันจบๆไปเลย "

 

" ตอนนี้การดำเนินเเผนการเป็นสิ่งสำคัญ...ที่นี้ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของฉันเอง "

 

" เข้าใจเเล้ว...ฮิ " มิกะได้กระโดดไปบนฟ้าพร้อมวาร์ปหายไป


" จะสู้กับพวกเราสามคนด้วยตัวคนเดียวงั้นเหรอ " บิลด์ที่พอเห็นมิกะได้หลบหนีไปแล้วเหลือเพียงแค่แครอลที่ยืนอยู่ตรงหน้า  


" ไม่ต้องห่วงเเค่ฉันคนเดียวก็รับมือพวกเเก3คนพร้อมกันได้อยู่เเล้ว "

 

" ด้วยรูปลักษณ์เเบบนั้นคงจะเชื่อคำพูดเเบบนั้นได้ยากเเหละน่า "  ซึบาสะได้พูดออกมา

 

" ถ้าเเพ้โดยที่บอกว่าฉันเป็นเด็กคงไม่ค่อยดี...ถ้างั้นฉันจะเเสดงพลังที่เเท้จริงให้ได้ดูเอง " เเครอลได้ยื่นมือออกไปก่อนที่จะมีเครื่องดนตรีฮาร์ปสีม่วงเเดงปรากฏออกมาพร้อมเอามือลูบไปที่สายจนเกิดเสียงเล็กน้อย

 

File:Faust Robe of Daurdabla.png

 

บิลด์ที่จับสัญญาณบางอย่างจึงตรวจสอบจากหน้ากากตัวเองก็ต้องตกใจเมื่อเห็นสัญญาณ

 

" มะ......ไม่จริงน่าหรือว่า? "

 

ทางด้านในห้องบัญชาการเองก็ตกใจไม่ต่างกับบิลด์

 

Aufwachen......ไม่ใช่เเต่มีรูปแบบพลังงานใกล้เคียงมากเลยค่ะ "

 

" หรือว่า....จะใช้มรดกศักสิทธิ์งั้นหรอ "

 

" Du da bla  Faust robe " เอลฟไนท์ที่เห็นในมือของเเครอลก็รู้ได้ทันที

 

ร่างของเเครอลกลายเป็นผู้ใหญ่พร้อมเสื้อผ้าของเธอได้หายไปทดเเทนด้วยชุดกระโปรงสั้นม่วงเเดง


 

 

" ถ้าเเบบนี้ก็โอเคแล้วใช่มั้ยละ " เเครอลที่เอ๋ยออกมาขณะที่ทั้ง3คนต่างตกใจกับรูปลักษณ์ที่แครอลเปลี่ยนจากเด็กกลายเป็นผู้ใหญ่



" จากเด็กกลายเป็นผู้ใหญ่เลยเนี่ยนะ " บิลด์พูดจบก็ตั้งท่าเตรียมพร้อมตั้งรับก่อนที่เเครอลได้กางมือออกเเล้วตวัดมือขึ้นพร้อมสายฮาร์ปได้พุ้งเข้าใส่เเต่ทั้ง3ที่กระโดดหลบไปอย่างฉิวเฉียดไปคนละทาง

 

" ถ้าตัวโตขนาดนี้เเล้วละก็ " ซึบาสะพูดจบก่อนจะลงพื้นเเล้ววิ่งพุ้งเข้าใส่

 

" จะได้ลุยเเบบไม่ต้องยั้งไปเลย!!! " คริสได้กระหน้ำยิงเเกทลิ้งเข้าใส่เเครอลไม่ยั้ง

 

เเครอลได้สร้างวงเเหวนเวทย์เปลวไฟกับน้ำเเข็งออกมาโจมตีใส่ทั้งสองซึบาสะกับคริสที่ต่างกระโดดหลบออกมาอย่างฉิวเฉียดทางด้านบิลด์ได้เข้าโจมตีจากด้านข้างแต่ก่อนที่หมัดกำลังจะถึงตัวเเครอลถูกหยุดชะงักเอาไว้พร้อมร่างกายของบิลด์ถูกตรึงเอาไว้ด้วยสายของฮาร์ปจากข้างหลังของเเครอล

 

เเครอลที่เพียงดีดนิ้วสายฟ้าจากท้องฟ้าได้ลงมาผ่าใส่เข้าที่ร่างบิลด์จนกระเด็นไถลไปกับพื้น

 

" อึก.....อ้ากกก!!! "

  

บิลด์ได้หันกระบอกปืนและยิงเข้าใส่แต่แครอลหยุดกระสุนเอาๆไว้ด้วยบาเรียก่อนจะถูกส่วนกลับด้วยเปลวไฟจนบิลด์ได้ยกเอาฟูลบอทเทิลบลาสเตอร์ขึ้นมาป้องกันแต่ถึงจะกันได้ก็กระเด็นลงไปนอนกับพื้น


 

ขณะเดียวกัยด้ายในห้องบัญชาการฟูจิกาตะที่มองดูภาพที่เกิดการระเบิดเป็นนระยะจากการโจมตีของเเครอลที่มหาศาล

 

" ทั้งที่ไม่ร้องเพลง....เเล้วพลังมหาศาลขนาดนี้เอามาจากไหนกัน "

 

" การแผดเผาความทรงจำฮะ " เอลฟไนท์ได้ตอบคำถามนั้นให้

 

" ความทรงจำหรอ? "

 

" พลังของเเครอลกับออโต้สคอร์นั้นแปลงมาจากกระเเสไฟฟ้าจากความทรงจำในสมอง สิ่งที่ถูกสร้างขึ้นมาย่อมไม่มีความทรงจำอยู่เเล้วจึงต้องขโมยมาเพื่อจะสามารถใช้พลัง "

 

" เเต่ทำเเครอลจังถึงมีพลังมากมายขนาดนี้ละ "

 

" เเครอลอยู่มาเป็นร้อยปีจึงมีความทรงจำต่างๆมากมาย "

 

" เพียงเเค่นั้นก็ทำให้มีพลังมหาศาลที่ไม่มีใครเทียบเทียมได้งั้นสิ...เเล้วความทรงจำที่เปลี่ยนเป็นควาทรงจำจะเกิดอะไรขึ้นกัน " มาเรียได้ถามขึ้นมา

 

" ความทรงจำก็จะถูกเเผดเผาเเล้วหายไปตลอดกาล "

 

ทางด้านนอกบิลด์ทยอยกระหน้ำยิงเข้าใส่เเครอลอย่างต่อเนื่องก่อนจะหันมาสนใจพร้อมยิงลำเเสงไปทั่วรอบทิศทางจึงไม่สามารถเข้าไปถึงตัวได้ก่อนที่ใต้เท้าของบิลด์จะมีวงเวทย์พร้อมเเท่งเสาไฟได้พุ้งเข้าใส่ร่างของทั้งสองจนกระเด็นไปคนละทาง

 

" เซ็นโตะ!!! " ซึบาสะได้หันไปมองบิลด์ก่อนที่เธอจะหันกลับมาได้หลบสายฮาร์ปที่พุ้งเข้ามาหาเธอเเต่ก็สามารถหลบได้ก่อนที่เเทงค์น้ำมันด้านหลังระเบิดจนร่างของเธอรับเเรงระเบิดเข้าไปเต็มจนกลิ้งไปกับพื้นก่อนที่เเครอลจะยิงโจมตีซ้ำใส่ไม่ยั้งจนเกิดระเบิด

 

" รุ่นพี่!! "

 

" คิดว่าเพลงกระจอกเเบบนั้นจะทำอะไรฉันได้นะ!!! " เเครอลได้ดีดนิ้่วพร้อมเกิดพายุขนาดใหญ่จนพัดร่างของคริสเข้าไปก่อนจะที่สายฟ้าผ่าเข้าใส่ร่างของเธอจนร่างกระเเทกตกลงมาบนพื้นข้างซึบาสะที่บาดเจ็บร่วมถึงบิลด์ที่ค่อยใช้เเขนยันตัวเองให่พยายามลุกขึ้น

 

" อึก...เป็นศัตรูที่สู้ด้วยยากจริงๆ " 

 

" ยูกิเนะ...ยังไหวรึเปล่า " ซึบาสะได้หันไปถามคริสที่ค่อยยันตัวลุกขึ้นช้าๆ

 

" หึ.....อย่างน้อยก็พอไหวที่จะใช้เจ้านั้นละน่า "

 

" พวกเธอ....เอาจริงงั้นหรอ "  บิลด์ได้ถามทั้งสองก่อนทีทั้งคู่จะพยักหน้าให้กับบิลด์

 

" หึหึ...ถ้าพวกเเกยังมีอะไรจะสอนอยู่อีกละก็ เเสดงให้ฉันดูหน่อยฉันจะได้ทำลายความหวังของพวกเเกให้สิ้นซาก "

 

" ดูเหมือนว่า...คงไม่มีทางอื่นอยู่เเล้วสิน่า "

 

" หึ.....ก็มีเเต่ต้องใช่เจ้านั้นเท่านั้นเเหละ " ทั้งสองได้เดินออกมาไปยืนตรงหน้าก่อนที่มือจะมาจับที่เเก่นกลางที่คอของพวกเธอ

 

" อิกไนท์โมดูล ทำงาน!! "

 

DAIN SLEIF!

 

แก่นกลางของเกียร์พุ้งลอยออกมาอยู่ตรงหน้าของทั้งสองก่อนที่มันจะพุ้งเข้าใส่พร้อมลำเเสงที่ยืดออกมาเเทงเข้าที่กลางอกพร้อมออร่าสีเลือดปรากฎลุกทั่วร่างของทั้งสอง





" อัก.....อ้ากกกกก " ทั้งสองที่ร้องโอดครวญออกมาด้วยความทรมาณที่ถาโถมเข้ามา


" อัก....อ้ากกกเหมือนกับร่างกาย.....กำลังถูกฉีกออกเป็นเสี่ยงเลยพะ....พลังนี้มันอะไรกัน " ซึบาสะที่ทรมาณทีพลังกำลังทะลักออกมาจนน้ำตาไหลออกมาเพราะความเจ็บปวด


 


" นี้นะเหรอพลังของไดเสลด....พลังแห่งต้องสาป " บิลด์ได้พูดก่อนที่จะนึกย้อนกลับไปตอนที่ฮิบิกิได้คลุ้มคลัง " ซิมโฟเกียร์ซิสเต็มนอกจากสุดยอดบทเพลงกับX-Driveเเล้วยังมีอีกฟังก์ชั่นนึ่งเป็นการนำภาวะคลุ้มคลั้งนั้นมาเป็นพลังซึ่งเป็นรูปแบบเดียวฮาซาร์ดทริกเกอร์เเต่ต่างที่ว่าผู้ใช่จะต้องรับความเจ็บปวดมหาศาลเพื่อให้ได้พลังใหม่มา.....นั้นก็คือเป้าหมายของโปรเจคอิกไนท์ "

 

บิลด์ที่มองดูพร้อมกับกำมือเเน่นมองดูคริสกับซึบาสะทรมาณอยู่ตรงหน้าโดยทำอะไรไม่ได้

 

" เเก่นของโมดูล ซึ่งก็คือไดน์เสลฟที่เป็นดาบต้องสาปในตำนวน เป็นคำสาปที่จะขยายาความมืดมิดในจิตใจของผู้ใช่เเละเหนียวนำให้เกิดภาวะคลุ้มคลั่ง " เสียงเอลฟ์ไนท์ดังออกมาจากเครื่องสื่อสาร

 

" ถ้าหากหัวใจเเละสติปัญญาของมนุษย์สามารถเอาชนะเเรงกระตุ้นในการทำลายล้างได้ละก็ "

 

" อัก...อ้ากกกกยัยบ้านั้นกับเซ็นโตะต้องต่อสู้กับเเรงกระตุ้นนี้ตลอดเวลาเลยหรอเนี่ย " คริสได้รับความเจ็บปวดอย่างมหาศาลจนแทบยืนไม่อยู่พยายามกอดรัดตัวเองเพื่อกลบเกลื่อนความเจ็บปวดเอาไว้ในข๊ณะที่ร่างกายนั้นปกคลุมไปด้วยออร่าสีแดงเลือดดำ


 

 

ภายในจิตใจของซึบาสะเธอที่ลืมตามองดูรอบๆว่าตอนนี้เธอได้นอนอยู่บนเวที

 

" ทะ...ที่นี้มันเวทีงั้นหรอ " เมื่อสติของเธอกลับคืนมาค่อยยันตัวให้ลุกขึ้นช้าๆ " จริงสิ...ฉันนะต้องการจะร้องเพลงที่ฉันรักบนเวที...แห่งนี้ใครจะไปยอมทิ้งความฝันนี้กัน "

 

ซึบาสะได้เงยหน้าขึ้นมองดูบนทีนั่งคนดูเเทนที่จะเหล่าเเฟนๆกับกลายเป็นนอยท์ที่จับจ้องมองเธอเป็นตาเดียว


File:Symphogear GX Episode 6 10.png 


" นอยท์.....มีเเต่ศัตรูเท่านั้นหรอที่ได้ฟังเพลงของฉันน่ะ " เสี้ยววิยาที่ภาพทั้งหมดได้มืดลงก่อนที่ไฟจะฉายมาที่ซึบาสะที่นั่งพุบเขาเเล้วมองดูมือของเธอเอง " ทุกครั้งที่ศัตรูปรากฏตัว ฉันจะต้องถูกบังคับให้กลายเป็นดาบ เเล้วร้องเพลงเพื่อต่อสู้เท่านั้น "

 

เธอค่อยลืมตาขึ้บพบคาซานาริ ยัทซึฮิโระที่ยืนอยู่ตรงหน้าพร้อมร่ตัวเธอตอนยังเป็นเด็ก

 

" ท่านพ่อ "

 

" เเกไม่ใช่ลูกสาวของฉัน......เเกเป็นเพียงเเค่เครื่องมือที่แปดเปื้อนของตระกูลคาซารนาริเท่านั้น "

 

ซึบาสะที่มองดูภาพเหล่านั้นเเละเห็นตัวเองนั่งร้องไห้ก่อนที่ภาพจะหายไป

 

" ต่อให้เป็นเเบบนั้น ฉันก็อยากให้เขายอมรับฉันจึงยอมกลายเป็นดาบให้ตระกูลคาซานาริ.....ใช่เเล้วร่างกายนี้คือดาบเครื่องมือที่ไม่มีเเม้เเต่ความฝัน "

 

จู่ๆได้ฉายไปฝั่งตรงข้ามของเธอปรากฎเป็นร่างคานาเดะที่ยืนมองเธออยู่ด้วยรอยยิ้ม

 

" คานาเดะ " ซึบาสะที่รีบวิ่งเข้าไปกอดคานาเดะอย่างเร่งรีบเเต่พอกอดไปร่างของคานาเดะที่เหมือนถูกตัดเป็นหลายส่วนตกลงพื้นต่อหน้าซึบาสะ " เเต่ว่า.....ถ้าหากฉันกลายเป็นดาบละก็จะไม่สามารถโอบกอดใครได้ "

 

ตัวเธอที่เหมือนไร้เรี่ยวเเรงล้มลงนอนพร้อมน้ำตาเเละเสียงโอดครวญดังออกมาท่ามกลางความมืด

 

" สภาวะจิตใจของทั้งสอง ไม่สามารถทนต่อการตอบสนองของระบบได้เเล้วละครับ " ฟูจิกาตะที่มองดูค่าวัดของร่างกายทั้งสองได้รายงานให้ทุกคนได้ยิน

 

" ขืนเป็นเเบบนี้คุณซึบาสะกับคริสจังก็ " ฮิบิกิกับมิคุที่มองดูภาพตรงหน้าด้วยเเววตาที่อาการสั่นเเละความกลัวได้ครอบงำ

 

ภายในจิตใจของคริสเธอได้ลืมตาขึ้นมาปรากฎเธออยู่ภายในห้องเรียนของเธอ

 

" ที่นี้มันห้องเรียนหรอ? " เธอที่กวาดสายตามองภายในห้องที่เต็มไปด้วยนักเรียนกำลังมองกระดานก่อนที่เพื่อนของเธอจะหันมายิ้มให้จนเธอต้องเอาหนังสือในมือมาบังหน้าเอาไว้ก่อนจะค่อยลดลงช้าๆ

 

" ที่นี้คือที่อยู่ทีฉันสบายใจ เป็นสิ่งที่โหยหามาโดยตลอด....เเต่กลับยังไม่รู้สึกสนิทใจ " คริสได้หันมองออกไปนอกหน้าต่างเพื่อดูวิวด้านนอก " ฤดูใบไม้ผลินี้ฉันก็จะมีรุ่นน้องเข้ามาเเท้ เเต่ว่าทำไมกันล่ะ ทำไมพวกนั้นจะต้องเจ็บปวดเพราะความอ่อนเเอของฉันด้วย "

 

จู่ๆได้มีมิสไซล์จำนวนมากยิงมาที่เธอจนทำให้โรงเรียนเเละรอบข้างพังทลายลงสภาพโดยลอบท้องฟ้ที่เต็มไปด้วยเมฆครึ่มพร้อมควันสีดำจากระเบิดเเละซากตึกบ้านเรือนกลายเพียงเเค่ซากจากความเสียหาย


"  มีเเต่ฉันตัวคนเดียว ไม่ว่าจะเป็นพวกพ้อง ทั้งเพื่อน รุ่นพี่ รุ่นน้องก็ไม่มอาจจะมีได้ "  คริสที่ค่อยลุกออกมจากซากตึกก่อนจะมองดูรอบพบร่างชิราเบะเเละคิริกะที่นอนเเน่นิ่ง " ทำไมกันละ โลกอันเเสนโหดร้ายที่พรากทุกคนไปจากฉัน ทำให้ฉันต้องอยู่เพียงคนเดียว "

 

" อึก...อ้ากกก!!! " คริสที่ยืนมองภาพตรงหน้าพร้อมน้ำตาที่ไหลพรากออกมาไม่หยุดก่อนจะพยายามวิ่งหนีไปโดยไร้จุดหมายเเต่จู่ๆได้มีมือข้างนึ่งได้มารั้งเธอเอาไว้ทำให้เธอหันไปหาพบว่าเป็นมือของบิลด์ในร่างเเรบบิทแรบบิท

 

" โทษที่นะ...พอดีว่าทนดูพวกเธอไม่ไหว " บิลด์ได้เอ๋ยขึ้นก่อนที่คริสจะหันไปมองอีกด้านซึบาสะเองก็ถูกจับมือเอาไว้เช่นกันพร้อมออร่าที่ตัวของเธอค่อยๆถูกดูดเข้าไปในฮาซาร์ดทริกเกอร์เรื่อยๆ

 

" ให้ตายสิ.....ถ้าหากไม่จับมือของเซ็นโตะเอาไว้ละก็บางที่อาจจะตกลงไปไร้ก้นบึ่งสะเเล้ว " ซึบาสะที่พูดออกมาโดยที่กัดฟันยิ้มสู้

 

" หึ...ต้องขอบใจนายจริงที่ดึงสติของฉันเอาไว้ได้นะ....ไอความฝันบ้าๆเนี่ยเกือบจะดูดฉันไปอีกคนด้วย "

 

ไม่นานออร่าของทั้งสองได้ถูกดูดออกไปก่อนที่ทั้งคู่หมดเเรงทรุดลงไปกับพื้นพร้อมหอบออกมาด้วยความเหนื่อยล้ายกเว้นเพียงเเค่บิลด์ที่ยืนมองดูทั้งสอง

 

" ไม่ได้ผลงั้นหรอ " เเครอลที่ยืนรอดูกับไม่เห็นสิ่งที่เธอต้องการ

 

ทางด้านภายในห้องบัญชาการ

 

" ผู้ใช่เกียร์ไม่สามารถใช่โมดูลได้เเล้วละค่ะ " โทโมซาโต้ได้หันไปบอกข่าวร้ายกับทุกคน

 

" การเล่นเเร่แปรธาตุของเรา....ไม่สามารถเอาชนะเเครอลได้เลย " เอลฟไนท์ที่คอตกพร้อมความหวังที่เธอตั้งใจได้หายไป

 

" ไม่ใช่อย่างงั้นหรอก ความหวังยังไม่หมดไปซะหน่อย " มิคุได้เดินเข้ามาปลอบใจเอลฟ์ไนท์ก่อนที่มือของเธอจับมือเอลฟ์ไนท์ที่ถือเกียร์อยู่อันนึ่งขึ้นมาก่อนที่ฮิบิกิจะเดินตรงเข้าไปหา

 

" นั่นมัน? "

 

" กังกุงเนียร์ ที่ปรับปรุงเเล้วฮะ "

 

ฮิบิกิที่พอรู้ว่าเป็นกังกุงเนียร์จึงยื่นมือไปกุ้มมือของเอลฟ์ไนท์เอาไว้


" ฉันไม่ให้เกียร์เเละความหวังของพวกเรา หายไปหรอก "

 

เเครอลที่ค่อยเดินตรงเข้ามาหาช้าๆอย่างไม่เร่งรีบ

 

" หมดเเรงเเล้วหรอ....หรือว่าจะพังไปเเล้วจะยังไงก็ช่าง....ฉันจะใช่พลังทั้งหมดทำให้พวกเเกลุกขึ้นสู้อีกครั้ง " เเครอลได้สร้างวงเวทย์บนฟ้าปรากฎเป็นร่างอรูคานอยท์ขนาดใหญ่บินอยู่บนฟ้าก่อนที่มันจะปล่อยพวกตัวเล็กออกมาจำนวนมาก

 

" อึก...ยังจะเรียกอรูคานอยท์มาอีกงั้นหรอ " บิลด์ได้หันไปมองอรูคานอยท์ที่เเยกออกมาจากตัวใหญ่เข้าทำลายเมืองอย่างต่อเนื่อง

 

" ท่าไม่ดีเเล้วแหะ "

 

" พวกเเกจะลุกขึ้นสู้หรือว่านั่งมองเมืองของพวกเเกถูกทำลายละ "

 

ซึบาสะกับคริสที่พยายามจะเปล่งเสียงออกมากับทำไม่ได้ไม่ว่าจะพยายามเเค่ไหน

 

" ถ้าไม่ยอมร้องเพลงละก็....จงฟังเสียงกรี้ดร้องของคนที่กำลังจะตายซะเถอะ "

 

เหล่าอรูคานอยท์ที่ทะยอยค่อยโจมตีเมืองไปเรื่อยๆจนเกิดความเสียหายเป็นวงกว้างพร้อมเสียงกรี้ดร้องของผู้คนก่อนที่จะมีมิสไซล์จำนวนมากยิงพุ้งออกมา1ในนั้นมีฮิบิกิที่สวมใส่เกียร์อยู่


 

" ฮ้ากกกก!!! " เธอได้เพุ้งเข้าใส่อรูคานอยท์ขนาดใหญ่พร้อมโจมตีอัดใส่ก่อนจะกระโดดออกมาเเล้วมิสไซล์ที่เหลือได้ยิงใส่จนเกิดระเบิดขึ้น


" ทาจิบานะ "

 

" คุณซึบาสะ คริสจังมาลองใช่อิกไนท์กันอีกครั้งเถอะ "

 

" เเต่ว่าพวกเราในตอนนี้นะ " ซึบาสะที่กำลังลังเลที่จะใช่มันอีกรอบ

 

" มิคุเคยบอกฉันว่า พลังของซิมโฟเกียร๋เคยช่วยเธอเอาไว้ถ้าหากพลังนี้มีไว้เพื่อช่วยเหลือใครจริงๆละก็มันก็ต้องช่วยผู้ใช่เกียร์อย่างพวกเราด้วยเหมือนกันเพราะงั้นจงเชื่อมั่ยชน...สิ่งเดียวที่จะทำลายคำสาปได้ก็คือ "

 

" อาเมะโนะฮาบาคิริที่อยู่เคียงข้างฉันมาโดยตลอด "

 

" อิจีว่าที่เปลี่ยนเเปลงชีวิตของฉัน "

 

" เเละก็กังกุงเนียร์ จงเชื่อมั่นเพลงในหัวใจ เชื่อมั่นในซิมโฟเกียร์ "

 

" หึ...ต้องให้ยัยบ้ามาปลอบเเบบนี้ไม่ไหวจริงๆเลยฉันเนี่ย "

 

" มาลองอีกครั้งเถอะ "

 

" เอาล่ะมาเริ่มการทดลองกันเถอะ อิกไนท์โมดูล ชักดาบ!!! "   ทั้งสามได้ตะโกนออกไปพร้อมได้ทำการเปิดระบบอิกไนท์อีกครั้ง

 

" อึก....อ้ากกกก!!! " ทั้งสามได้ร้องออกมาอย่างทรมาณ

 

File:Symphogear GX Episode 6 15.png

 

 

ทางด้านของมาเรียที่มองดูผ่านมอนิเตอร์ได้ตะโกนออกมาพร้อมกับชิราเบะเเละคิริกะได้เดินเข้ามาหลังจากเปลี่ยนชุดกันเเล้ว

 

" ฟาดฟันคำสาปนั้นไปซะ!!! "

 

" ยิงคำสาปให้พรุนไปเลยเดส "

 

" ถ้าหากทะลวงไปด้วยหมัดคู่นั้นละก็ "


เวลาเดียวกันที่ห้องพยาบาลบันโจที่ตามเนื้อตามตัวเต็มไปด้วยผ้าพันแผลข้างๆคานาเดะที่กำลังถูกเซเรน่าทำแผลก็ได้หันไปมองมอนิเตอร์ที่ฉายภาพข้างนอกพร้อมกับคาสึมิที่นอนบาดเจ็บอยู่บนเตียง


" จงเผาไหม้เปลวไฟในจิตใจเเล้วทำลายคำสาปนั้นสะ "

 

" ถ้าเป็นพวกเธอละก็ไม่มีวันเเพ้ใครเเน่ "


" จงเชื่อมั่น....เพลงในหัวใจของพวกเธอสะ " คานาเดะที่มองดูก็ได้พูดออกมา 

 

" สมการเเห่งชัยชนะขึ้นอยู่กับพวกเธอเเล้ว ฮิบิกิ ซึบาสะ คริส " บิลด์ได้ตะโกนออกไป

 

" คุณเซ็นโตะ มิคุ.....ทุกคนสอนให้รู้จักความหมายของพลังเเละสิ่งที่ต้องเเบกรับเอาไว้เพราะงั้นจะให้คำสาปมาครอบงำนะ "

 

" ไม่มีวันสะหรอก!!! " ทั้งสามได้ตะโกนออกมาสุดเสียงออร่าสีดำปกคลุมร่างกายทั้งสามพร้อมเกียร์ของพวกเธอกลายเป็นสีดำ


SZS-GX: Hibiki Ignite-Transformation - Gif by tiranodragon3




SZS-GX: Tsubasa Ignite-Transformation - Gif by tiranodragon3



SZS-GX: Chris Ignite-Transformation - Gif by tiranodragon3



[ Hajimaru uta hajimaru kodHibiki nariwatare kibō no oto  "Ikiru koto wo akiramenai" to ]

 

" อิกไนท์โมดูลทำงาน ทำการจับเวลานับถอยหลังเพื่อความปลอดภัยครับ "  ฟูจิกาตะได้ตั้งเวลานับถอยหลังเพื่อรอดูผลข้างเคียง

 

" พลังที่ขจัดปีศาจร้าย " มาเรียได้กำเกียร์ของเซเรน่าพร้อมมองดูการต่อสู้

 

เเครอลได้เรียกอรูคานอยท์ออกมาเป็นจำนวนมากอีกครั้งขณะเดียวกันโทโมซาโต้ได้ตรวจสอบจำนวนอรูคานอยท์ที่จำนวนมากทั่ีวท่าเรือที่พวกฮิบิกิอยู่

 

" ตรวจพบสัญญาณอรูคานอยท์3พันตัวค่ะ "

 

" สามพันงั้นหรอ? " โอกาว่าที่รู้จำนวนก็ต้องตกใจ

 

[ Sono te wa nani wo tsukamu tame ni aru Tabun matsu dake ja kanawanai

Sono te wa nani wo mamoru tame ni aru ]

 

" ก็เเค่สามพันเท่านั้นเอง " ฮิบิกิได้วิ่งพุ้งด้วยความเร็วสูงผ่านร่างอรูคานอยท์ก่อนที่ร่างของพวกมันสลายหายไป

 

ทางซึบาสะได้ยืดคาตานะในมือยาวขึ้นก่อนจะฟันเป็นคลื่นสายฟ้าพุ้งออกไปตัดร่างอรูคานอยท์ที่อยู่ไกลจากตัวสามารถกำจัดอรูคานอยท์จำนวนมากหายไป

 

[ Tsutau netsu wa asu wo Kagayakasu tanebi ni ]

 

คริสได้สร้างขีปนาวุธทุกอย่างยิงออกไปกราดยิงใส่อรูคานอยท์ที่อยู่บนฟ้าทำให้ทุกตัวบนท้องฟ้าหายไปเพียงเเค่การโจมตีเพียงครั้งเดียว

 

[ Sā shin jidai e hikigane wo hikou Densetsu no mirai e to kauntodaun Habataki wa hitori janai ]


" ไม่ยอมให้พวกเธอแย่งซีนไปหรอก " บิลด์ได้กดฮาซาร์ดทริกเกอร์


[ MAX HAZARD ON ]

[ READY GO? OVERFLOW YABEL ]




บิลด์ได้เอากังกุงเนียร์ อาเมะโนะฮาบาคิริ อีจิว่าและเชนโชวจินบรรจุลงไปในฟูลบอทเทิลบลาสแล้วหันไปมองเหล่าอรูคานอยท์จำนวนมากที่พุ้งเข้ามาหา


[ GUNGNIR AME NO HABAKIRI ICHIVAL SHENSHOUJIN ]


[ ULTIMATE MATCH DESU ]


[ Kako wo koeta saki ni Tsukuru beki rekishi ga saki moeteru ]

 

บิลด์ได้ดีดตัวพุ้งเข้าไปพร้อมฟูลบอทเทิลบลาสเตอร์ที่ถูฏเคลือบด้วยพลังของบอทเทิลทั้ง4เข้าฟาดฟันคลื่นการโจมตีออกเข้าใส่อรูคานอยท์ตรงหน้าทั้งหมดด้วยการโจมตีครั้งเดียว


" ต้องเเบบนี้สิถึงจะทำให้รู้สึกสนุกขึ้นมาหน่อย " แครอลที่พอเห็นพวกฮิบิกิที่พลังเพิ่มขึ้นและไล่จัดการกับอรูคานอยท์ที่เธอเรียกออกมาหายไปอย่างรวดเร็ว

 

ก่อนที่แครอลจะโจมตีบิลด์ได้พุ้งเข้ามาอย่างรวดเร็วเหวี้ยงฟูลบอทเทิลบลาสเตอร์ในนมือเข้าฟาดฟันใส่แต่แครอลก็หลบการโจมตีของบิลด์ได้ทั้งหมดก่อนจะบินเหาะออกมา

 

" เจ้าหนูหน้ารำคาญ " เเครอลได้ยิงสายฮาร์ปจากมือเข้ามัดร่างของบิลด์แล้วกระตุกกระชากร่างพุ้งเข้ามา " เสร็จฉันละ "

 

" นั้นนะมันคำพูดของทางนี้ต่างหากละ " บิลด์ได้พูดขึ้นก่อนก่อนจะสู้แรงฮาร์ปที่มัดแขนอยู่หันปากกระบอกฟูลบอทเทิลบลาสเตอร์ไปจ่อแครอลโดยที่ในบรรจุฟูลฟูลบอทเทิลเอาไว้อยู่ 


[ FULL FULL MATCH DESU! ]


[ FULL FULL MATCH BREAK! ]

 

" เอานี้ไปกินซะ " บิลด์ได้เหนียวไกฟูลบอทเทิลบลาสเตอร์ยิงอัดใส่เเครอลจนทำให้ต้องปล่อยริวคิเเล้สสร้างบาเรียขึ้นมาป้องกันแต่เพราะยิงในระยะเผาขนจึงซัดร่างแครอลกระเด้นลงไปอยู่บนพื้น

 

" หน่อย.....อย่าได้ใจมากน่า!!! " เเครอลได้ระเบิดพลังออกมาจนบิลด์ได้กระเด็นออกมา

 

[ Negai, inori, subete wo seoi  Honki wo koeta honki no uta Itami nante nani mo kowakunai ]

 

" ฮ้ากกก!! " บิลด์ได้ลุกขึ้นก่อนจะพุ้งออกไปพร้อมกับฮิบิกิประกบด้านข้างเเต่เเครอลที่จับหมัดของทั้งสองเอาไว้ก่อนจะใช้สายฮาร์ปมัดเเขนทั้งสองเอาไว้เเล้วเวียงร่างทั้งสองกระเเทกกับพื้นไปมาก่อนจะเวียงจนกระเด็นลอยออกไป

 

[ Tagire futtōse yo kono karada Kazase sā yami yo ni Inazuma wo ]

 

ซึบาสะได้พุ้งเข้าตรงๆพร้อมใช้คาตานะในมือฟาดฟันใส่เเครอลได้เรียกกำเเพงดินขึ้นมาจากใต้เท้าของเธอจนร่างปลิวขึ้นไปบนฟ้าก่อนที่คริสได้กระหน้ำยิงมิสไซล์เข้าใส่เเครอล

 

" ได้เวลาจะต้องจบกันซะที่!!! " เเครอลได้ตะโกนขึ้นมา

 

" ทางนี้เองก็เหมือนกัน!!! " เสียงซึบาสะได้ดังออกมาจากบนฟ้าทำให้เเครอลมองขึ้นไปพบร่างขอซึบาสะกำลังลอยลงมาจากฟ้าพร้อมฝนลำเเสงที่พุ้งโจมตีใส่เธอจนเธอต้องสร้างบาเรียขึ้นมาป้องกันก่อนที่คริสจะยิงมิสไซล์เข้าไปซ้ำจนร่างของแครอลกระเด็นอัดกับโกดังจนอยู่ในสภาพสะบักสะบอม


 


" อึก...หน่อยแก "

 

[ READY GO? ]

[ HAZARD FINISH! RABBIT RABBIT FINISH! ]

 

บิลด์ได้พุ้งขึ้นไปบนฟ้าจะพุ้งลงมาไรเดอร์คิกส์โจมตีอัดใส่เเครอลพร้อมกับฮิบิกิจนเกิดระเบิดขึ้นทั่วบริเวณจนตลบไปด้วยควัน

 

ทุกคนภายในห้องที่ต่างดูอย่างจดใจจ่อจนควันจางลงเห็นเเครอลกลัลมาอยู่ในร่างเด็กพร้อมบิลด์ดีเคทกับฮิบิกิยืนอยู่ตรงหน้า

 

" ชนะ...แล้วงั้นหรอ " ชิราเบะที่มองดูภาพตรงหน้าพูดติดขัดก่อนจะหันไปมองคิริกะ

 

" ชนะเเล้วเดส!!! "

 

" แครอล.... " เอลฟ์ไนท์มองไปที่เเครอลที่นั่งหอบอยู่กับพื้น

 

" เเครอลจัง....ทำไมถึงต้องการจะทำลายโลกด้วยละ " ฮิบิกิได้เดินเข้าไปหาพร้อมยื่นมือไปหาเเครอลเจ้วตัวไม่ได้ตอบอะไรก่อนจะปัดมือของฮิบิกิ

 

" เหตุผลอะไรนั้น...ฉันจำไม่ได้เเล้วตั้งเเต่เเผดเผาความทรงจำเพื่อเป็นพลังต่อสู้ " เเครอลที่ค่อยมองไปที่ฮิบิกิด้วยเเววตาที่โกรธเเค้น " อย่าคิดว่าเพลงต้องสาปนั้นจะสามารถช่วยใครได้ละ "

 

ฮิบิกิที่ตกใจกับคำพูดของเเครอลพร้อมกับรอยยิ้มที่น่ากลัวก่อนร่างเเครอลจะล้มลงนอนพร้อมร่างถูฏเปลวไฟสีเขียวเผาไหม้ต่อหน้าต่อตาทุกคน


" บทเพลงต้องสาปไม่สามารถช่วยผู้คนได้....ฉันไม่ยอมให้เป็นอย่างงั้นเเน่เเครอลจัง "

 


 


 


 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

266 ความคิดเห็น