Kamen rider Build & Symphogear Re:Boot

ตอนที่ 64 : GX ตอนที่ 2 ผลึกที่แตกสลาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 329
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 37 ครั้ง
    27 ก.ค. 63

 

เซ็นโตะ : นักฟิสิกส์อัจฉริยะ คิริว เซ็นโตะ ได้เเปลงร่างเป็นคาเมนไรเดอร์บิลด์เพื่อปกป้องเมืองโทโตะที่ตัวเองอาศัยอยู่ค่ำคืนของการกับกลับสู่วงการไอดอลของมาเรียกำลังดำเนินไปด้วยดีเเต่ศัตรูใหม่ก็ได้ปรากฎตัวต่อหน้าพวกเรา


บันโจ : เเต่งตัวเหมือนเเม่มดเเบบนั้นเนี่ยใกล้วันฮาโลวีนเเล้วงั้นหรอ?


เซ็นโตะ :  เจ้าบ้านั้นมันนักเล่นเเร่แปรธาตุต่างหากละ


บันโจ :  อะไรไอ้นักเล่นปลาอะไรนะ


เซ็นโตะ : ทึ่มจริงๆเอาล่ะศัตรูใหม่ของเรามีเเผนอะไรกันเเน่ไปดูตอน2ต่อได้เลย




ณ ลอนดอนห้องโถงใต้เวทีคอนเสิร์ต

 

คานาเดะและมาเรียกำลังเดินผ่านห้องเก็บหุ่นจำนวนมากที่ดูน่าขนลุกพร้อมบอดี้การ์ด2นายทุกครั้งที่เดินก็จะรู้สึกเหมือนถูกมีใครมองอยู่ทันใดนั้นได้มีเสียงลมพัดเล็กน้อยเเต่ก็พอที่จะทำให้พวกเขารู้สึกตัวได้

 

" ลมงั้นหรอ....มีใครอยู่ที่นี้ " คานาเดะที่รู้สึกได้ถึงลมต่างก็หยุดเดินพร้อมเข้าประชิดกับมาเรียเอาไว้ก่อนที่บอดี้การืด2คนได้ชักปืนขึ้นมา

 

" ข้อเสนอหลังห้องกับการจัดการขอพวกสื่อเเละเรื่องเกิดขึ้นฟรอนเทียร์ถูกกำจัดหมดเเล้วและนี้ก็คือวีรบุรุษผู้ด่างพร้อย มาเรีย คาเดนซาฟน่า อีฟสินะ " จู่ๆเสียงปริศนาได้ดังออกมา

 

"เเกเป็นใครกันเเน่ "

 

จู่ๆได้มีมือนึ่งได้เอาจับโอบคอร่างบอดี้การ์ดคนนึ่งลงมาปากของร่างปริศนาได้ประกบจูบกันทำให้มาเรียเเละบอดี้การ์ดอีกคนเห็นร่างที่สวมชุดกระโปรงสีเขียวร่างบอดี้การ์ดคนนั้นค่อยๆซีดลงพร้อมเเน่นิ่งไป


 


" ปล่อยเขาสะ " บอดดี้การ์ดอีกคนได้ควัดปืนออกมาขู่ก่อนที่ร่างปริศนาจะโยนร่างบอดดี้การ์ดที่เเน่นิ่งไปเเล้วทิ้งลงพื้น

 

บอดี้การ์ดอีกคนได้ยิงขึ้นสามนัดเข้าใส่เเต่ร่างปริศนาได้เอามือจับชานกระโปรงสะบัดสร้างกระเเสลมพัดกระสุนกลับเข้าไปที่ตัวบอดี้การ์ดสามนัดรวดเข้าหัวจนตายคาที

 

" นอกจากซิมโฟเกียร์เเล้วพวกเเกก็ไม่มีค่ากับฉันเเล้วละ " ผู้หญิงตรงหน้าได้พุ้งเข้าพร้อมชักดาบออกมาจากใต้กระโปรงเพื่อเข้มโจมตีใส่มาเรียแต่คานาเดะที่อยู่ด้วยเข้ามาขว้างสะก่อน


[ Croitzall Ronzell Gungir Zillz  ] 


สิ้นเสียงได้ปรากฎหอกกังกุงเนียร์ที่มือของคานาเดะเพื่อกันดาบของศัตรูเอาไว้ก่อนที่เธอจะปัดออกและจะเอาหอกแทงเข้าใส่แต่อีกฝ่ายได้กระโดดหลบออกไปก่อนที่ไม่นานจากชุดสูทสีดำก็ได้ค่อยถูกเปลี่ยนแทนที่เกียร์ทั้งหมด



" ถึงแม้เบื้องหน้าจะเป็นผู้จัดการส่วนตัวของราชินีแห่งเสียงเพลงมาเรีย คาเดนซาฟน่า อีฟแต่เบื้องหลังก็คือผู้คือครองหอกแห่งความยุติธรรม อามง คานาเดะปรากฎกายแล้วจ้า "


" ไม่ต้องเปิดตัวอลังแบบนั้นก็ได้น่า " มาเรียที่รู้สึกขัดใจกับการเปิดตัวของคานาเดะก่อนจะโวยออกมา


" โทษทีพอดีมันเผลอนะ "


" ผิดคาดจริงทีที่นี่จะมีซิมโฟเกียร์อีกคน "


" พูดแบบนี้รู้สึกน้อยใจยังไงไม่รู้แหะ " คานาเดะแอบน้อยใจเล็กน้อยก่อนจะตั้งหอกขึ้นมา " ฉันจะถ่วงเวลาให้พอให้สัญญาณก็รีบวิ่งไปเลยนะ " คานาเดะได้กระซิบเบาให้มาเรียที่อยู่ข้างหลังได้รู้


" เข้าใจแล้ว " มาเรียที่เข้าใจแผนที่คานาเดะบอกก่อนที่ฝ่ายศัตรูจะพุ้งเข้ามาหาทั้งสองซึ่งทางคานาเดะก็ได้พุ้งตัวออกไปพร้อมหอกในมือเข้าฟาดฟันปะทะกับดาบอีกฝ่ายอย่างดุเดือด


" หอกใช้อะไรกับฉันไม่ได้หรอกนะคะ "


" นั้นสิน่า...แต่ว่าที่ฉันเล่งไว้ไม่ใช่ที่เธอคิดหรอก " คานาเดะที่พูดแบบลับลมคมในก่อนที่เอามือปล่อยจากหอกในมือแล้วจับแขนของศัตรูทั้งสองข้างแล้วทิ้งตัวจนร่างของศัตรูพุ้งตามก่อนที่เธอจะใช้เท้ายันร่างของศัตรูให้ลอยไปด้านหลังแล้วเธอได้ใช้เท้าเตะเข้าที่หอกทีกำลังตกลงมาเข้าใส่จนศัตรูต้องยกดาบขึ้นมากันเอาไว้ " ตอนนี้แหละ "


หลังจากที่คานาเดะได้ให้สัญญาณก่อนที่มาเรียจะออกวิ่งออกไปทันทีศัตรูที่เห็นมาเรียวิ่งออกไปเธอได้ปัดหอกกังกุงเนียร์จนปลิวกระเด็นปักลงพื้นและจะไล่ตามมาเรียไป


" ไม่ยอมให้ตามไปหรอก " คานาเดะที่กำลังจะเข้าไปขว้างอีกครั้งแต่ก็ได้มีกระสุนยิงมาจากด้านหลังทำให้เธอต้องหลบกระสุนที่ยิงเข้ามาทำให้ศัตรูนั้นผ่านเธอไปได้ " เสร็จกัน!? " คานาเดะที่พยายามจะตามไปก็ได้มีร่างนึ่งพุ้งเข้ามาเตะเข้าที่ลำตัวของเธอจนกระเด็นไปอยู่ข้างๆหอกกังกุงเนียร์ที่ปักอยู่เธอได้เงยหน้าซึ่งคนที่มาขว้างเธอก็คือไนท์โร๊ค


Gentoku Himuro | Kamen Rider Wiki | Fandom


" ไนท์โร๊คเหรอ....นี่ยังจะตามมาถึงลอนดอนอีกรึไง " คานาเดะได้พูดแซ๋วเล่นๆก่อนจะเอามือดึงหอกทที่ปักอยู่ขึ้นมา "ฉันจะรีบจัดการกับแกและตามไปช่วยมาเรีย...เพราะงั้นหลีกทางไปซะ!  "


ด้านของมาเรียที่กำลังวิ่งหนีตามที่คานาเดะบอกในขณะที่วิ่งอยู่นั้นจู่ๆศัตรูก่อนหน้าได้ปรากฎตัวออกมาและพุ้งเข้าโจมตีใส่เธอด้วยดาบในมือไม่ยั่งมาเรียที่เอี่ยวตัวหลบการโจมตีไปมาก่อนจะเห็นช่องโหว่ได้ใช้เท้าของเธอเตะลงไปที่หลังคอเต็มเเรงจนร่างเกิดง้อตัวก้มลงเเต่ตาคู่นั้นได้มองไปทีเธอเหมือนไม่เกิดอะไรขึ้นก่อนจะเวียงร่างของมาเรียได้บนฟ้าพร้อมดาบชี้รอร่างของเธอให้ลงมาเสียบ

 

" เสร็จกัน!? " ก่อนที่เเผ่นหลังของมาเรียจะถูเสียบซึบาสะได้โผล่มาพร้อมสวมใส่เกียร์อยู่เเล้วได้นำร่างมาเรียมาอีกฝั่ง

 

" ซึบาสะ? "

 

" ฉันจะไม่วางดาบลงในเวลาที่เพื่อนกำลังตกอยู่ในอันตรายหรอก " ซึบาสะได้ดึงดาบออกมาจากที่เก็บทีขาของเธอขึ้นมา

 

" ให้ฉันรอซะนานเลยน่า "

 

" รออยู่งั้นหรอเเกเป็นใครกันเเน่? "

 

" ออโต้สคอร์.... "


" ออโต้สคอร์? "


" ฉันมาเพื่อฟังเพลงของเธอเลยน่า " ร่างของเธอได้พุ้งเข้าไปหาเเละดาบของทั้งสองได้เข้าปะทะกันโดยที่ไม่มีใครกินใครเลยจนทำให้ซึบาสะออกมาเเล้วชักดายเล่มที่สองออกมาวิ่งเข้าไปปะดาบอีกครั้ง

 

ซึบาสะได้ใช้ดาบของเธอปัดดาบอีกฝ่ายจนลอยขึ้นเหนือหัวก่อนจะใช้ขาเตะอัดเข้าที่ร่างจนพุ้งไปบนกลางอากาศก่อนที่ซึบาสะจะเอ่ดาบทั้งสองเล่มต่อกันพร้อมปลายดาบทั้งสองข้างจุดเปลวไฟขึ้นมาเเละใช่ดาบที่ข้อเท้ายิงไอพ้นพุ้งออกไป

 

" ดาบของคาซานาริ จะเริงระบำไปตามสายลม " เธอได้เวียงดาบในมือไปมาเรื่อยก่อนที่สีเปลวไฟจะเป็นสีฟ้า " เเละเผาศัตรูให้เป็นเถ้าถ่านภายใต้เพลิงนี้!!! "

 

File:Moonlit Fiery Windblades.png

 

ปลายดาบของเธอได้ฟันตัดร่างใส่พร้อมเปลงเพลิงสีฟ้าจนล่างกระเด็นอัดกับกล่องลังอย่างเเรง

 

" เกินไปเเล้วนะนั้นนะเเค่คนไม่ใช่รึไง " มาเรียที่เห็นซึบาสะทำรุนเเรงเกินไป

 

" คิดว่าเป็นเเค่คนงั้นหรอ " ซึบาสะได้เปลี่ยนดาบในมือเป็นคาตานะเเล้วหันไปมอง " ฉันรู้ตั้งเเต่ตอนปะดาบกันเเล้ว "

 

" อะไรนะ? "

 

" เจ้านั้นนะเป็นปีศาจ "

 

กล่องลังได้ถูกทะลวงตัดออกพร้อมร่างที่เธอพึ่งซัดไปได้ลุกขึ้นมาไร้บาดเเผลแม้เเต่น้อย

 

" เป็นเพลงที่ไม่เหลวจริง...แบบนี้ฉัรคงอ่อนข้อให้ไม่ได้สะเเล้วสิ "

 

 

ทางด้านเเครอลที่พึ่งโจมตีใส่ฮิบิกิไปเต็มๆจนเกิดหลุมขนาดใหญ่พร้อมน่างของฮิบิกิค่อยเงยหน้าขึ้นในสภาพสะบักสะบอม

 

" ทำไมถึงไม่ใช่ซิมโฟเกียร์...ทำไมถึงไม่ต่อสู้ละ "

 

" อึก...ก่อนจะสู้ฉันต้องการขอฟังเหตุผลที่ต้องทำลายโลกนี้สะก่อน "

 

แครอลที่ตกใจกับสายตาของฮิบิกิจนโดดลงมาร่อนลงบนพื้นเหมือนสามารถลอยตัวได้

 

" ถ้าบอกเหตุผลไปเเล้ว....จะยอมหลีกทางให้มั้ยละ "

 

" ฉันน่ะ...ไม่อยากจะต่อสู้สักหน่อย "

 

" พวกเรานะต่างกัน....ฉันน่ะมีเหตุที่ต้องสู้ไม่เหมือนกับเธอ " เเครอลที่ได้ยินคำพูดของฮิบิกิถึงกับกัดฟันเเน่นพร้อมเเววตาที่โกรธเกรี้ยวใส่ฮิบิกิ

 

 

ณ ใต้สถานี

 

มิโซระกับพวกมิคุได้เก็บข้าวของออกมาจากห้องคริสกันหมดร่วมถึงชิราเบะเเละคิริกะเองก็ด้วย

 

" เห้อ...อุตส่าห์หวังว่าพวกเราจะได้ค้างด้วยกันเเล้วเชียว " ยูมิที่เดินบ่นอย่างน่าเสียดาย

 

" มันคงจะไม่ดีที่พวกเราจะเล่นสนุกโดยที่พวกคุณทาจิบานะกำลังพยายามช่วยเหลือผู้คนอยู่นะค่ะ " ชิโอริได้เดินไปพร้อมบอกเหตุผลที่พวกเธอตัดวินใจไม่นอนค้าง

 

" อีกอย่างฮินะเองก็มีธุระสำคัญกับรุ่นพี่คิเนจิด้วยเหมือนกัน...เเต่ว่าทำไมเธอไม่มาด้วยละ "

 

" อ้ะ....สงสัยจะลืมไปเป็นห่วงฮิบิกินิดหน่อยจนลืมไปซะสนิทเลย "

 

" งั้นๆรุ่นพี่พวกเราขอเเยกตรงนี้ละกันน๊า " คิริกะกับชิราเบะได้เดินก้าวมาอยู่ข้างหน้าพวกมิคุ

 

" ขอบคุณที่มาส่งพวกเรานะค่ะ "

 

" ทีเหลือเดียวฉันจะไปส่งต่อเเล้วกันน่า " มิโซระได้อาสาไปส่งชิราเบะกับคิริกะต่อ

 

" ถ้างั้นรบกวนด้วยละค่ะ...ไปกันเถอะ " คิริกะได้จูงมือชิราเบะวิ่งไปโดยไม่ถามเธอเเม้เเต่น้อย

 

" ดะ...เดียวก่อนสิคิริจัง "

 

" โธ่ว....ทั้งสองคนรอฉันด้วย " มิโซระรีบวิ่งตามทั้งสองไป

 

" บ็าย บาย... "

 

" รักษาตัวด้วยนะ "

 

 

ณ ลานกว้างที่เขต 7


เฮลิคอปเตอร์ที่พึ่งส่งบันโจกับคริสเรียบร้อยจึงบินขึ้นบนฟ้าไป

 

" หน่วยกู้ภัยทำงานได้อย่างราบรื่น ต้องขอบคุณฮิบิกิจังละนะ "

 

" หึ...ดูเหมือนว่าจะปล่อยให้ยัยนั้นทำดีคนเดียวไม่ได้สะเเล้วเนอะเจ้าบ้ากล้าม " คริสได้หันไปพูดกับกับบันโจที่ยื่นเส้นยืดสายไปมา

 

" หนวกหูน่า.....รีบๆตามหาเบาะเเสเถอะน่า "

 

" ค่าๆ "

 

ก่อนที่ทั้งคู่จะเริ่มทำอะไรก็ได้ยินเสียงดีดเหรียญคริสที่รู้สึกตัวก่อนเเล้วหันไปมองเฮลิคอปเตอร์ก่อนหน้านี้่ที่พึ่งมาส่งได้เกิดระเบิด

 

" อะไรนะ " คริสได้หันไปเจอร่างนึ่งที่ยืนอยู่บนเเท่งเหล็กเหนือหัวทั้งคู่ 



" เเกเป็นตัวการงั้นหรอ? " เธอได้ถามออกไปเเต่ว่าอีกฝ่ายกลับไม่ตอบได้เเต่ยืนมองท่าแปลกๆ

 

" ดูท่าว่าเจ้านั้นคงไม่ตอบละน่า "

 

" หรือว่าสองคนนั้นก็คือ " เด็กสาวที่หลบอยู่ที่พุ่มไม้ได้หันไปมองบันโจกับคริสด้วยแววตาที่ดูตกใจ

 

 

ทางด้านห้องบัญชาการ

 

" เราขาดการติดต่อจากเฮลิคอปเตอร์แล้วค่ะ " โทโมโซาโตะได้หันไปรายงบงานให้เก็นจูโร่ทราบ

 

"  เกิดอะไรขึ้น? "

 

" ตรวจพบพลังงานประหลาดในพื้นที่เกิดเหตุด้วยค่ะ "

 

" เราได้รับรายงานจากลอนดอนว่า ที่นั้นเกิดการต่อสู้เช่นกันครับ  "


" พร้อมกันสองที่งั้นหรอ.....ตั้งใจจะสร้างความวุ่นวายรึไง "

 

" ผบ.ครับบางที่อาจจะเกี่ยวข้องกับลายเซ็นปริศนาเมื่อคืนนี้ก็ได้นะครับ " ฟูจิกาตะได้หันมาพูดด้วยสีหน้าที่เเอบกลัวอยู่เล็กน้อย

 

" จะบอกว่ามีคนที่ไม่รู้จึกออกมาเเสดงตัวเป็นศัตรูงั้นหรอ "

 

 

ตัดกลับมาทางคริสกับบันโจที่เผชิญหน้ากับออโต้สคอร์อยู่

 

" พอดีเลย......จะได้ไม่ต้องเสียเวลาหา " บันโจได้พูดพร้อมยิ้มถูกใจได้หยิบเเสครชไดรฟเวอร์ออกมาสวมพร้อมหยิบดราก้อนเจลลี่ขึ้นมา

 

[ DRAGON JELLY ]

 

" แปลงร่าง!!! "

 

[ TSUBURERU! NAGARERU! AFUREDERU! DRAGON IN CROSS-Z CHARGE! BURURAA! ]

 

[ TWIN BREAKER!]

 

บันโจได้แปลงร่างเป็นครอสชาร์ตพร้อมกับเรียกทวินเบรคเกอร์ออกมาที่เเขนตั้งท่าเตรียมพร้อมต่อสู้

 

" หึ....อย่ามาร้องไห้ฟู่มฟามที่หลังก็เเล้วกัน " คริสได้หยิบเอาเกียร์ออกมาพร้อมกับร้องเพลงเพื่อสวมใส่เกียร์ของเธอ  


Killter Ichaival tron ] 


SZS-GX: Chris Transformation - Gif by tiranodragon3

 

[ Namari dama no dai bāgen baka ni tsukeru nanchara wa ne  Donpachi kansha sai sa odore rodeo no jikan sa Baby ]

 

คริสได้เปลี่ยนเกียร์ที่เเขนซ้ายเป็นครอสโบว์เเล้วเล่งไปที่เป้าหมายก่อนจะเหนียวไกกระหน้ำยิงใส่

 

File:Symphogear GX Episode 2 05.png

 

พร้อมกับครอสที่ยิงบีมออกจากปากกระบอกของทวินเบรคเกอร์อีกฝ่ายที่หลบกนะสุนจำนวนมากอย่างง่ายดายก่อนจะหันมาใช้มือรับกระสุนธนูของคริสเอาไว้ก่อนจะบีบทำลายโชว์

 

" หึ....น่าสนุกดีนิน่า!!! "

 

[ ATTACK MODE! ] 


ครอสได้กระโดดพุ้งขึ้นต่อสู้ประชิดเเต่ก็ถูกส่วนโจมตีกลับจนร่างกระเด็นออกไปเเต่คริสที่ยิงสนับสนุนจากด้านล่าง 


[ Yo no naka e to monku wo taretakerya mato kara sotsugyo shina Kamisama, hotokesama, atashi sama ga "yurusene" tte nda ]


ทั้งสองต่างกระหน้ำยิงใส่ทำให้กระสุนทั้งสองฝ่ายปะทะกันไม่สามารถถึงตัวใครได้เเม้เเต่น้อย

 

"เธอคือผู้ใช่ซิมโฟเกียร์ที่มีอัตราขยายพลังได้มากที่สุด " เด็กสาวที่วิเคราะห์ได้อย่างเเม่นยำก่อนจะหันไปหาครอสที่กำลังเข้าซัดกับศัตรูอยู่ " คาเมนไรเดอร์ ครอสชาร์จ เป็นคนที่พลังที่ทัดเทียมกับบิลด์เเต่ว่าทั้งคู่ก็ยังไม่สามารถเข้าถึงเลยย่าได้เลย "

 

ครอสเเละคริสที่วิ่งล้อมหน้าหลังของเลย์ย่าได้ก่อนที่ทั้งคู่จะพุ้งเข้าโจมตีประชิดเเต่ก็ไม่สามารถล้มอีกฝ่ายได้เลยเเม้เเต่น้อย

 

" เราต้องรีบนำสิ่งนี้ไปให้พวกนั้นให้เร็วที่สุด " เด็กสาวกล่าวพร้อมกอดกล่องเล็กเอาไว้เเน่นพร้อมสายตาไม่ละจากการต่อสู้เลยเเม้เเต่น้อย

 

[ Kizugoto egutte namida wo gomakaxe Ikita senaka demo (Trust heart) 

Sasaeru koto waraiau koto umaku dekiru ndesu ka? ] 


ครอสได้เอาครอสดราก้อนเสียบเข้าไปพร้อมพลังงานชาร์จที่ปลายทวินเบรคเกอร์จนก่อรูปปเป็นหัวมังกร

 

[ READY GO? ]

 

[ LET'S BREAK! ]

 

" เอาไปกินสะ " สิ่นเสียงครอสได้ยิงออกเป็นมังกรพุ้งยังจุดที่เลย์ย่าที่อยู่กลางอากาศพร้อมคริสได้กระหน้ำยิงมิสไซล์ใส่ซ้ำเข้าไป


[ Nare ne keigo demo doshaburu dangan demo Buchi konde yaru kara (Trust heart) ]

 

" สำเร็จมั้ย? "

 

กลุ่มควันได้ถูกพัดออกไปพร้อมเลย์ย่าที่ยืนอยู่พร้อมบาเรียที่ป้องกันการโจมตีทั้งหมดไว้ได้


[ Tsunaida te dake ga tsumuida Egao tachi wo mamoru tsuyosa wo oshiero ] 


" เอาล่ะมาต่อยกสองกัน "  ครอสกับคริสได้ตั้งอาวุธในมือขึ้น

 

" อันตราย!! " เสียงนึ่งได้ตะโกนออกมาทำให้ทั้งสองหันไปสนใจก่อนจะมองขึ้นเหนือหัวพบเรือสามลำที่กำลังตกลงมาที่พวกคริสยืนอยู่

 

" เอ๊ะ!!!! "

 

" ล้อกันเล่นใช่มั้ยเนี่ย!!!! " คริสที่ร้องเสียงยาวก่อนที่ครอสจะอุ้มร่างของเธอกระโดดออกมาได้ทันก่อนที่เรือจะลงมาอยู่ที่จุดที่ทั้งสองอยู่แล้วเกิดระเบิดจนร่างทั้งสองกระเด็นตามเเรงระเบิด

 

ออโต้สคอร์ที่ยืนอยู่บนยอดตึกได้หันไปมองที่นอกชายฝั่งพบร่างยักษ์อยู่ภายใต้ความมืดพร้อมดวงตาสีเหลืองเพียงแว่บนึ่งก่อนที่มันหายตัวไป


 

" เเบบนี้จะออกวุ่นวายเกินไปหน่อยละมั้ง "

 

ทางด้านมิโซระกับชิราเบะเเละคิริกะทั้งสามได้ยืนรอไฟจราจรให้เดินโดยที่มิโซระมองไปดูสีหน้าทั้งสองที่ดูไม่ร่าเริงเหมือนเมื่อครู่

 

" พวกเธอคงเจ็บใจที่ไม่สามารถช่วยอะไรได้ใช่มั้ยละ "

 

ทั้งสองที่ตกใจที่จู่ๆมิโซระได้พูดออกมาเเต่ก็เป็นความจริงสำหรับทั้งคู่

 

" ที่พูดเเบบนั้นก็มีเหตุนะค่ะ "


" จริงๆเเล้วเเม้วิธีการเหมือนพวกเขาก็เถอะ เเต่พวกเราเองก็ทำผิดพลาดมาเเล้วหลังจากเหตุการณ์ที่พวกเราถูกพาตัวมาขังหลังเหตุการณ์ฟรอนเทียร์  "

 

"  ถึงเเม้จะทำเรื่องเลวร้ายมามากมายเเต่พวกคุณก็ยังดูเเลพวกเราอย่างดีเเถมยังให้พวกเราได้ไปโรงเรียนอีก พวกคุณนะมอบชีวิตใหม่ให้กับพวกเรา" ชิราเบะได้พูดออกมาเสียงที่ไม่ได้ดังมาก

 

" ฉันไม่เคยรู้สึกมีความสุขขนาดนี้เลย....ตั้งเเต่อยู่กับF.I.S"

 

" ฉันเข้าใจนะ " มิโซระได้หันมาพูดกับทั้งสองพร้อมรอยยิ้ม " ความรู้สึกที่อยากจะทำอะไรเพื่อพวกเขา เเละความรู้สึกอยากจะตอบเเทนพวกเขา "

 

" คุณมิโซระ " คิริกะได้หันไปมองเงียบๆ

 

" สิ่งเดียวที่พวกเราทำได้เพื่อพวกเขาต้องมีเเน่นอน....วันนั้นจะต้องมาถึงเเน่เเต่เเค่พวกเธอตอนนี้นะยังไม่พร้อมเท่านั้นเอง "

 

ไฟจราจรเป็นสีเขียวทุกคนที่ยืนรอได้ก้าวเดินออกไปยกเว้นทั้งสามที่ยังคงยืนอยู่แบบนั้นพร้อมกับข่าวได้พูดถึงเหตุการณ์ไฟไหม้

 

" ตอนนี้ มีรายงานเรื่องเหตุไฟไหม้ที่อาพร์ทเมนต์เเละพื้นที่โดยรอบ....แต่ตอนนี้ยังไม่มีรายละเอียดเเน่ชัดเเต่่มีบุคคลน่าสงสัยเราไม่สามรถระบุเป้าหมายได้ " ระหว่างที่นักข่าวสาวกำลังรายงานภาพเหตุการณ์ได้มีการระเบิดกลางอากศทั้งสามที่เห็นเเบบนั้นก็ตกใจ

 

" เมื่อกี้มันระเบิดกลางอากาศ "

 

" มีอะไรเกิดขึ้นกับ ฮิบิกิจัง กับคริสจังรึเปล่า "


 

ตัดกลับมาทางด้านคริสกับครอสที่รอดพ้นจากเเรงระเบิดอย่างหวุดหวิดเพราะครอสได้เอาตัวบังรับเเรงระเบิด

 

" อะ...โอ้ยร้อนๆ " ครอสได้ลุกขึ้นมานั่งพร้อมลูบหลังไปมา " อะไรกันเนี่ยเมื่อกี้ "

 

" โทษที่ต้องขอให้ช่วย " คริสได้ลุกมานั่งพร้อมกล่าวขอบคุณครอส

 

" ไม่เป็นไรนะฮะทั้งสองคน "

 

" อืม..อึ๋ย " คริสได้หันมาก่อนจะเห็นสภาพชุดเด็กที่นุ่งเเค่กางเกงในสีดำพร้อมเสื้อคลุ้มเเต่ก็เห็นหน้าท้องเต็มตาจนหน้าเเดง " เกิดอะไรขึ้นกับชุดของเธอนะ "

 

" อะไรหรอ...เอ้ มองไม่เห็นๆๆ " ครอสที่กำลังจะหันมาเเต่คริสได้รีบเอามือมาปิดตาเอาไว้ก่อน

 

" คุณคือ... "

 

" อ่าาฉันคือนักร้องหญิงหมวกเเดง " คริสที่ลืมตัวก่อนที่เธอจะก้มหลบหลังครอสพร้อมดัดเสียง " ฉันไม่เกี่ยวข้องกับกองกำลังสหประชาชาติอะไรทั้งนั้น " 


" พูดบ้าอะไรของเธอเนี่ย "

 

" คุณคือผู้ถือครองเกียร์ อิจิว่า ยูกิเนะ คริส สินะค่ะ "

 

" เสียงนี้...เมื่อกี้เธอเองหรอ? " คริสที่จำเสียงได้จึงได้ยื่นหน้าออกมาจากหลังครอส

 

" ทำบ้าอะไรของเธอเนี่ย...เเล้วเด็กนี้เป็นใครกัน " ครอสที่เอามือคริสออกก่อนจะหันไปเห็นเด็กตรงหน้าทีหลัง

 

" มาสไรเดอร์ ครอส บันโจ ริวกะสินะฮะ " เด็กสาวได้ถอดฮู้ดออกเผยให้เห็นหน้าตาของเธอ " เราชื่อเอลฟ์ไนท์ เรากำลังตามหาพวกคุณกับพวกเพื่อนมานานเเล้วได้โปรดช่วยโลกจากนักเล่นเเร่แปรธาตุด้วยเถอะ  "

 

" นักเล่น.....เเร่แปรธาตุ " ทั้งสองได้พูดออกมาเป็นเสียงเดียวกัน

 

 

ด้านของคานาเดะที่กำลังเข้าต่อสู้กับไนท์โร๊คดุเดือดก่อนที่ไนท์โร๊คจะเอาทรานสตรีมกันประกอบกับสตรีมเบลดกลายเป็นทรานสตรีมไรเฟิลและเข้ากระหน้ำยิงใส่ไม่ยั่งแต่คานาเดะก็ได้ใช้หอกในมือป้องกันกระสุนเอาไว้จนกระสุนกระเด็นไปทั่วห้อง


" เลิกตามต่อแย้สักทีจะได้มั้ย....ฉันจะกระชากหน้ากากของแกออกมาตรงนี้ซะเลย เอ้ะ? " คานาเดะที่ชี้หอกไปทางที่ไนท์โร๊คควรจะอยู่แต่พอมองๆดีกลับไม่พบไนท์โร๊คอยู่แล้ว " อะ...อ้าวหายไปไหนนะ.....เดียวสิการต่อสู้ของเรามันยังไม่จบนะปัดโธ่ว!? "


เวลาเดียวกันทางซึบาสะเเละมาเรียที่ยังคงยืนอยู่กับศัตรูตรงหน้าที่ไร้รอยเเผลใดๆ

 

" อย่างที่ได้ยินฉันไม่มีความเจ็บปวดใดๆทั้งสิ้น.....ดูเหมือนฉันคงต้องเอาจริงสะเเล้ว "

 

ซึบาสะได้พุ้งออกไปดาบทั้งสองเข้าปะทะกันเเต่เป็นฝ่ายซึบาสะที่ดาบของเธอหลุดมือลอยขึ้นไปเเต่คาตานะของเธอได้สร้างเป็นดาบใหญ่เเท่งร่างของอีกฝ่ายจนรทะลุลงไปข้างล่าง

 

" จัดการได้มั้ย? "

 

" ไม่หรอก...ฉันทำได้เเค่ถ่วงเวลาเท่านั้น " ซึบาสะได้หันไปตอบกับมาเรียก่อนที่ทีหูฟังของเธอจะได้รับการติดต่อเข้ามาซึ่งเป็นเสียงของคานาเดะ


" ซึบาสะ...มาเรียเป็นยังไงบาง? "


" อื้ม...ตอนนี้มาเรียปลอดภัยแล้วละ...แค่ตอนนี้แหละนะ "

 

" เป้าหมายของศัตรูคืออะไรกันแน่...ถ้าหากว่าเล่งซิมโฟเกียร์อยู่จริงๆละก็ตอนนั้นทำไมถึงทำท่าทางไม่สนใจคานาเดะที่เป็นซิมโฟเกียร์เลยละ.....หรือว่า " มาเรียที่ยืนคิดทบทวนคำพูดก่อนหน้าที่ทำให้เธอรู้สึกกลัวจึงรีบวิ่งไปจับเเขนซึบาสะวิ่ง

 

" หนีเร็วเข้า....ซึบาสะ "

 

" อะ..เอ้ะ...เอ้!!! " ซึบาสะที่ตกใจก่อนจะถูกพาวิ่งไปโดยทียังไม่รู้อะไร


" เน่....จะหนีไปไหนนะ เห้!? " คานาเดะทีติดต่ออยู่ก็โดนตัดสัญญาณไปก่อน

 

 

ทางด้านเเครอลกับฮิบิกิเหตุกาณณ์ทั้งหมดได้ถูกชายหนุ่มได้อัดเอาไว้ทั้งหมด

 

" หึหึ ถ้าเอาเจ้านี้ไปให้นักข่าวละก็ต้องรวยเละเเน่ๆ "

 

" การมาเเอบถ่ายรูปผู้หญิงเเบบนี้ไม่มีมารยาทเลยนะ " เด็กหนุ่มที่กำลังดีใจอยู่นั้นจู่ๆก็ตกใจเมื่อมีร่างเด็กสาวชุดโลลิต้าสีฟ้าดำยืนอยู่ข้างๆเขา " ทำไมไม่รีบกลับไปหาเเม่ซะล่ะ "

 

เด็กสาวได้เดินเข้าไปยื่นมือไปจับใบหน้าเด็กหนุ่มลงมาจูบเพียงไม่วิต่อมาสีผิวซีดพร้อมเเววตาที่ดูทรมาณก่อนจะเเน่นิ่งไปจนล้มลงไปนอนกับพื้นพร้อมรอยยิ้มที่หน้ากลัวของเด็กสาวโลลิต้า

 

" เหตุผลที่ต้องสู้งั้นหรอ "  ฮิบิกิที่ยังคงพูดคุยอยู่กับเเครอล

 

" ใช่เเล้ว....เธอนะมีรึเปล่าละนั้นเป็นวิธีที่เธอปกป้องดวงจันทร์ด้วยเพลงนิ " เเครอลที่รู้เรื่องตอนดวงจันทร์ทั้งหมดร่วมถึงเรื่องซิมโฟเกียร์  " ทั้งเพลงกับซิมโฟเกียร์เธอใช้มันต่อสู้ไม่ใช่รึไง "


" ไม่ใช่นะ....ที่ใช่เพราะตอนนั้นไม่มีทางเลือกอื่นเเต่ว่าฉันน่ะไม่ได้อยากทำสักหน่อย " ฮิบิกิได้กำมือตัวเองพร้อมพูดออกไป " ฉันไม่อยากจะต่อสู้ ก็เเค่ต้องการใช้ซิมโฟเกียร์ปกป้องผู้คนต่างหากละ "

 

" ถึงอย่างนั้นเธอก็ต่อสู้...มาสู้กับฉันด้วยพลังทั้งหมดของเธอซะ!!! " สิ้นเสียงเเครอลวงเเวหนสีเหลืองปรากฎใต้ฝาเท้า

 

" ให้ช่วยทุกคนด้วยการต่อสู้นะ...ฉันไม่เอาหรอก!? "

 

" เธอนะคงอยากจะตายละสิท่า "

 


เวลาเดียวที่ห้องบัญชาการภาพได้ฉายเห็นเเครอลเตรียมจะโจมตีใส่ฮิบิกิอีกครั้ง

 

"ตรวจพบพลังงานสูงมาก.....ศัตรูอยู่ตรงหน้าเเท้ทำไมถึงไม่ต่อสู้ละ "

 

" ส่งกำลังเสริมไปซะ....ไม่สิถ้าไม่มีมนอยท์ฉันจะเป็นกำลังเสริมเองระบุพิกัดมาสะ " เก็นจูโร่ที่เตรียมพร้อมจะออกไปช่วยลูกศิษย์ตัวเองเเต่โทโมซาโต้ห้ามเอาไว้ก่อน

 

" ไม่ได้นะค่ะถ้าไม่มีผบ. สะพานเรือได้เกิดอัมพาตเเน่ "

 

" ชิ "

 

 

" เเต่ว่า...เมื่อกี้นี้เเครอลจังนะร้องไห้ไม่ใช่หรอเพราะงั้น ฉันถึงไม่อยากสู้เเต่อย่างรู้เหตุผลมากกว่า"

 

 

" เธอนะยุ่งไม่เข้าเรื่อง อย่ามายุ่งเรื่องของฉันน่า " เเครอลที่ได้ยินเเบบนั้นยิ่งทำให้เธอมีโทสะมากกว่าเดิมวงเเหวนอันที่สองปรากฎเหนือหัวของเเครอลก่อนทีเธอจะดีดนิ้่วพร้อมอักขระสัเหลืองลอยไปทีวงเเหวนเหนือหัว " โลกใบนี้นะ...จงหายไปซะ!!! "

 

สิ้นเสียงเเครอลได้ระเบิดพลังออกเป็นวงกว้างจนตึกทั้งสองข้างเกิดถล่มพร้อมแรงระเบิดรุนเเรงอย่างมากควันเเรงระเบิดได้จางลงเเครอลได้มองเห็นร่างนึ่งได้ยืนอยู่ต่อหน้าเธอคือบิลด์ในร่างแรบบิทแรบบิทสีทองพร้อมในมือมีฟูลบอทเทิลบลาสเตอร์อยู่


 


" เเกคือ... "

 

" ไม่ยอมให้ทำมากกว่านี้หรอก "  บิลด์ได้เงยหน้าหน้าขึ้นมองเเครอลที่กำลังหอบอยู่ตรงหน้า

 

" คะ...คุณเซ็นโตะ " ฮิบิกิที่เงยมองไปที่บิลด์ที่อยู่ตรงหน้าก่อนเธอจะมองสลับไปที่แครอล " ทำไม..แครอลจังถึงอยากจะทำลายโลกกันล่ะ "

 

" มันคือ...เป็นหน้าที่ทีพ่อของฉันมอบหมายเอาไว้คนอย่างเธอไม่มีทางเข้าใจหรอก "

 

" หน้าที่งั้นหรอ? "

 

" คุณพ่อ..... " ฮิบิกิที่ได้ยินคำว่าพอก็เกิดชะงักกนิ่งไป

 

" ยุ่งยากน่ารำคาญจังนะค่ะเนี่ย "

 

" ดูอยู่งั้นหรอ...ยัยหนอนเน่า กาเรีย " แครอลที่เหมือนรู้ว่าใครพูดอยู่ทำให้เจ้าของชื่อได้โดดลลงมายืนอยู่ข้างๆหมุนตัวไปมาอยู่ข้างๆ

 

" อย่าพูดเเบบนั้นสิค่ะ...อีกอย่างคนที่ทำก็คือมาสเตอร์เองนิน่า "

 

" การรวบร่วมความทรงจำเป็นไงบาง? "

 

" เป็นไปตามเเผนค่ะ...เเต่ว่ามิกะจังก็ไม่พอใจซะที่ โลภมากจัง...หือฮื้อ " กาเรียที่พูดไปพร้อมท่าทีกำลังร้องไห้

 

" งั้นหรอ....หมดหน้าที่ของพวกเราเเล้ว "

 

" รับทราบ....กาเรียพยายามได้ดีมาก " กาเรียได้หยิบหลอดคริสตัลที่ด้านในมีของเหลวสีชมพูอยู่โยนลงพื้นปรากฎเป็นวงเเหวนก่อนที่ตัวจะลงไปยืน " ลาก่อนน่า " ไม่นานร่างของเธก็หายไปต่อหน้าต่อตา

 

" ไว้คราวหน้ามาสู้กันใหม่.....ไม่งั้นสิ่งที่เเกรักก็จะถูกทำลายทั้งหมด "  สิ้นเสียงเเครอลร่างเธอก็วาร์ปหายไปเช่นเดียวกับกาเรีย

 

" นักเล่นเเร่เเปรธาตุ....อัก....อ้ากกก!? " บิลด์ถูกพลังของร่างแรบบิทแรบบิทสีทองย้อนกลับจนเข่าทรุดลงกับพื้นพร้อมกับถูกบังคับให้คืนร่าง

 

" เเพ้เเล้ว.....เเค่เราคนเดียวทำอะไร "  ฮิบิกิที่พึมพำไปมาอยู่จนหมดสติเซ็นโตะจึงรีบเข้าไปหาทันที

 

" เห้...ฮิบิกิทำใจดีๆเอาไว้ "


 

ณ ลอนดอน

 

มาเรียกับซึบาสะได้วิ่งออกมากจากชั้นนั้นจนมาถึงทางออกที่การ์ดยืนกันสามคนพร้อมรถเเท็กซี่คันนึ่งพร้อมคนขับ

 

File:Symphogear GX Episode 2 12.png

 

" มิสเตอร์มาเรีย " 1ในการ์ดได้หันมาเห็นทั้งสองวิ่งมาพอดี " คุณนะยังมีโปรเเกรมอื่นต้องไปทำต่อนะครับ "

 

" โทษทีน่านี้เป็นเรื่องฉุกเฉินพวกเราขอยืมรถหน่อยนะ " มาเรียได้หันไปหาคนขับทันที

 

" เธอไม่มีสิทธิ์ทำอะไรเเบบนั้น " การ์ดทั้งสามได้ควักเอาปืนขึ้นมาจ่อมาเรียในระหว่างนั้นได้มีกระสุนสามนัดยิงลงที่เงาทั้งสามทำให้ร่างพวกเขาขยับไม่ได้

 

" ระ...ร่างกายขยับไม่ได้ "

 

ทั้งสองได้หันไปเห็นโอกาว่าที่ยืนอยู่ข้างหลังพร้อมปืนในมือ

 

" คุณโอกาว่า "


" โทษทีน่าขอยืมตัวซึบาสะไปก่อนละ "  มาเรียกับซึบาสะได้ไปทีรถเเล้วขับออกไปโอกาว่าที่มองจนละสายตาไปพร้อมคำถามมากมายในหัว


" นี้มันเรื่องอะไรกัน "

 


ตัดมาทางด้านคริสกับครอสที่กำลังคุยติดต่อกับห้องบัญชาการอยู่พร้อมได้ยินข่าวของฮิบิกิ

 

" ว่าไงนะ..ยัยบ้าโดนจัดการไปเเล้วหรอ "

 

" ซึบาสะกับมาเรียตอนนี้กำลังร่วมกลุ่มกัน.....ส่วนคุณคานาเดะกำลังตามสมทบกับทางนั้นด้วย " โทโมซาโต้ได้รายงานสถานการณ์ทางซึบาสะกับมาเรียให้คริสฟัง

 

" จะบอกว่าการเล่นเเร่เเปรธาตุเเข็งเเกร่งกว่าไรเดอร์ซิสเต็มกับซิมโฟเกียร์งั้นหรอ?  "  ครอสได้หันไปพูดกับคริสที่สีหน้าเจ็บใจอย่างมาก

 

" ที่จุด2-5-2 ช่วยมารับพวกเราด้วย "

 

" อันตราย!!! " ครอสได้วิ่งคว้าตัวทั้งสองออกมาก่อนที่จะเกิดบางอย่างถูกยิงลงมาทั้งสามได้หันพบหลุมขนาดใหญ่

 

" นั้นมันอะไรนะ "

 


ทางด้านมาเรียที่กำลังขับออกจากเมืองโดยมีซึบาสะโดยสารไปด้วย


 


" ช่วยอธิบายมาทีสิว่าทำไมต้องทำเเบบนี้นะมาเรีย "

 

" พอดีว่าสงสัยอะไรนิดหน่อยนะ...คำพูดของเจ้านั้นยังกับว่าล้อซึบาสะให้มายังไงไม่รู้ "

 

" ล้อฉันงั้นหรอ? "

 

" เห็นได้ชัดเลยว่าเป้าหมายของมันคือซึบาสะ...เพื่อลดความเสียหายให้น้อยที่สุดต้องหนีออกจากเมือง " มาเรียที่บอกเเผนให้กับซึบาสะ

 

" ถ้ายังงั้นอย่างน้อยก็น่าจะขอความช่วยเหลือ....แล้ว " ก่อนที่ซึบาสะพูดจบก็ได้มองเห็นเเววตาของมาเรียที่ไม่ได้คิดเเบบอย่างทีเธอคิด

 

" ฉันนะมีข้อจำกัดมากกว่าทีเธอคิดนะ "

 

" มาเรีย!!! " ซึบาสะได้ตะโกนเรียกสติทำให้มาเรียมองไปข้างหน้าพบศัตรูเดิมที่ยืนดักอยู่ข้างหน้ามาเรียเลยตัดสินใจเหยียบคันเร่งสุดเพื่อพุ้งชนใส่

 

เเต่ไม่เป็นอย่างทีหวังอีกฝ่ายได้ใช่ดาบตัดฝารถขาดครึ่งเเต่โชคดีที่ทั้งสองได้ปรับเบาะเอนนอนลงจนเฉียดฉิวกับคมดาบที่ผ่านไปก่อนที่ซึบาสะจะหยิบเกียร์ขึ้นมา

 

[ Imyuteus Ame no Habakiri tron ]


SZS-GX: Tsubasa Transformation - Gif by tiranodragon3

 

สิ้นเสียงซึบาสะได้สวมใส่เกียร์พร้อมเเบกร่างมาเรียโดดออกมาจากรถลงบนพื้นถนนก่อนที่รถจะพุ้งไประเบิดข้างทาง

 

[ Jagi no tōboe no zanon ga gekka ni umeki kuruu  Koyoi no waga kiba no kire aji ni dōjō suru ]

 

ซึบาสะได้วิ่งพุ้งเข้าไปพร้อมเปลี่ยนคาตานะในมือเป็นดาบขนาดใหญ๋ฟันเข้าปะทะกับดาบอีกฝ่าย

 

[ Sonota no kaimyō ni shirusu ji wo dō horu ka? Meiji seyo  Danmatsuma no jisei no ku wa ā...zehi mo nashi ]

 

" ดาบของฉันนะเป็นดาบที่ทะลายดาบ "

 

ดาบของซึบาสะสลายไปก่อนทีเธอจะกระโดดออกมาพร้อมชักดาบอีกเล่มออกมาจากที่เก็บขึ้นมาใหม่เวลาเดียวกันอีกฝ่ายได้หยิบหินที่มีเเสงสีเเดงอยู่ตรงกลางจำนวนมากโยนลงพื้นปรากฎเป็นร่างของนอยท์ได้โผล่ขึ้นมา

 

File:Symphogear GX Episode 2 19.png

 

" มะ....ไม่จริงน่านอยท์งั้นหรอ? " มาเรียที่ตกใจเป็นอย่างมากเมื่อเห็นนอยท์

 

" คริสจัง " โทโมซาโต้ได้ตะโกนขึ้นก่อนจะรายงานเรื่องนอยท์เเต่ดูเหมือนทางนั้นเองก็เกิดขึ้นเช่นกัน

 

File:Symphogear GX Episode 2 20.png

 

" อ่า...ทางนี้ก็ไม่ต่างกัน "

 

[ Shosen wa kemono to kawaranu no ka? Sabi ni ore yuku no ka? Mayoi madoi tsukinu hibi yo saredo ima wa ]

 

" ตรวจพบพลังงานประหลาดครับ...ว่าเเล้วเชียวสัญญาณเดียวกับเมื่อตอนนั้นครับ "

 

" อึก..หึ่ยถึงเเม้จะไม่มีโซโลม่อนเเล้วยัง จะมีวิธีอื่นที่เรียกพวกมันมออกมาจากบาบิโลนอีกงั้นหรอ "

 

[ Gedō ni ai no issen wo "aku, gyō, soku, shun, satsu" ]

 

นอยท์วิ่งพุ้งเข้าใส่พร้อมกับซึบาสะได้วิ่งเข้าใส่ต่อสู้กับนอยท์เเต่ก็ไม่มมีปัญหาอะไรกับเธอที่สามารถหันสบันร่่างของนอยท์ขาดเป็นชิ้นๆอย่างง่ายดาย

 

[ Garō no hikaru kiba wa mizu kara wo mo kowashi messu moroha no yō  Hagishiri nagara chi wo fuku koto mo shiriete naomo kuu ]

 

" เธอควรจะเป็นเด็กดีให้ฉันฆ่าดีๆน่า "


" โทษทีละกัยพอดีว่าฉันไม่ใช่เด็ก.....ที่ให้ใครมาไล่ฆ่าหรอกนะ!! "   ซึบาสะได้กระโดดฟันใส่นอยท์ทุกมุมทุกด้านที่มันเข้ามาโจมตี " เพื่อนของฉันน่ะ เคยบอกไว้ว่าดาบของฉันไม่ได้มีไว้ตั้งโชว์หรอก "

 

" อึก...มันใช่เวลามาพูมั้ยละนั้น " มาเรียที่เหมือนรู้ตัวว่าคนๆนั้นที่ซึบาสะพูดว่าเป็นใคร

 

[ Tsurugi wa tsurugi to shika yobenu no ka? Chigau, tomo wa tsubasa to yobu ]

 

เวลาเดียวกันทางด้านครอสได้พุ้งเข้าไปถล่มจัดการฝูงนอยท์ที่เดินกรูกันเข้ามาพร้อมกับคริสได้ใช่เเกทลิ้งกระหน้ำยิงใส่เพื่อสนับสนุน

" อ่าวๆ ดาหน้ากันเข้ามาเลยเเม่จะยิงให้พรุนเลย!!! "

" ฮ้ากกก!!! " ครอสที่กระโดดตะขุบร่างของนอยท์พร้อมใช้ทวินเบรคเกอร์ไล่ยิงใส่ทีละตัวๆ

 


ขณะเดียวกันทางด้านของซึบาสะที่ใช้ดาบฟันฝาร่างนอยท์ตรงหน้าก่อนจะเปลี่ยนจะวิ่งไปจัดการอีกตัวดาบเขาปะทะกับนอยท์ตัวนึ่งที่ลักษณะยืนเหมือนมนุษย์พร้อมเเขนทั้งสองเป็นเข็มจู่ๆดาบของเธอค่อยสลายหายไปต่อหน้าเธอ


" ดาบมัน!!! " การโจมตีของนอยท์ได้เฉียดโดนซึบาสะเเต่จริงๆเเล้วมันได้เล่งไปที่เรลิทที่คอจนเกิดรอยร้าวเช่นเดียวกับทางคริสเองก็ไม่ต่างกัน

 

" นี้มันอะไรกันนะ "

 

" นี้คือความสามารถใหม่ของนอยท์ไงละ " เลย์ย่าที่ยืนชมผลงานอยู่ที่สูงพร้อมรอยยิ้ม

 

ไม่ว่าจะเป็นเกียร์ของซึบาสะที่ลอนดอนหรือเกียร์ของคริสที่ญี่ปุ่นเกียร์ทั้งสองค่อยๆสลายหายไปอบ่างช้าๆต่อหน้าต่อตาสร้างความตกใจให้กับพวกเธออย่างมาก

 

File:Symphogear GX Episode 2 22.png

 

File:Symphogear GX Episode 2 23.png

 

" อรูคานอยท์.....ยังไงล่ะ  "   เเครอลที่นั่งอยู่บนบังลังก์เเห่งนึ่งพูดขึ้น " อ่าว..ที่นี้จะทำยังไงล่ะ ซิมโฟเกียร์!!! "

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 37 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

267 ความคิดเห็น

  1. #108 moswiwat (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2563 / 15:34

    ตัดจบแบบละครไทยเลย

    #108
    0