Kamen rider Build & Symphogear Re:Boot

ตอนที่ 65 : GX ตอนที่ 3 หอกที่ไม่คู่ควร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 334
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    7 ก.ค. 63

" เกิดอะไรขึ้นนะ? "

 

" เกียร์ของทั้งสองกำลังสลายไปค่ะ "

 

" ไม่ใช่นอยท์งั้นหรอ!!! " เก็นจูโร่ที่สีหน้าตกใจเป็นอย่างมากร่วมถึงฟูจิกาตะกับโทโมซาโต้เองก็เช่นกัน

 

ทางด้านซึบาสะก่อนทีเกียร์ของเธอจะสลายหายไปจนหมดเธอได้ใช้แรงเฮือกสุดท้ายดึงดาบคาตานะออกมาจากที่เก็บเเล้วฟันเข้าไปที่นอยท์ตรงหน้าขาดครึ่งท่อนสลายไปก่อนที่เกียร์ของเธอเเตกสลายล้มลงไปนอนในสภาพเปลือยเปล่า

 

" ซึบาสะ " มาเรียได้รีบวิ่งเข้าไปดูทันที

 

เวลาเดียวกันทางคริสเองก็เช่นเดียวกันร่างกายเป็นที่อยู่ในสภาพเปลือยลงไปนอนกับพื้น


File:Symphogear GX Episode 3 02.png 


" คุณคริส คุณคริสทำให้ดีๆเอาไว้!? " เอลฟ์ไนท์ได้วิ่งเข้าไปหาคริสก่อนที่ครอสจะมายืนบังทั้งสองเอาไว้

 

" นี้มันเรื่องอะไรกัน "

 

เลย์ย่าที่เห็นเกียร์ของคริสสลายหายไปเเล้วจึงกระโดดลงมายืนอยู่กลางกลุ่มนอยท์

 

 

ณ ห้องบัญชาการ

 

" สัญญาณอิจิว่าหะ.....หายไปเเล้วค่ะ "

 

" เนี่ยงั้นหรอนอยท์ โกหกน่าก็ซิมโฟเกียร์มัน " เก็นจูโร่ที่ยืนมองดูมอนิเตอร์พร้อมกำหมัดเอาไว้เเน่น " นี้มันไม่ใช่นอยท์ปกติเเล้ว "

 

 

กลับมาทางครอสที่เป็นเพียงคนเดียวทียังสามารถต่อสู้ได้เพียงคนเดียวเเต่ด้วยจำนวนก็ยังทำให้เป็นฝ่ายเสียเปรียบ

 

" อรูคานอยท์ถูกสร้างขึ้นมาก็เพื่อทำลายโลกใบนี้ "  เอลฟ์ไนท์ได้อธิบายให้ครอสที่กำลังต่อสู้ฟัง

 

" ถ้าหากทำลายเกราะป้องกันนั้นได้ ซิมโฟเกียร์ก็เป็นเเค่ของเล่นเท่านั้นเเหละ " เลย์ย่าได้พูดเหมือนว่ากำลังเหนือกว่าก่อนทีเธอจะเอียงหัวหลบบีมที่พุ้งเข้ามาหาเธออย่างง่ายดาย

 

" เเล้วไงละ.....ยังมีฉันที่สามารถซัดเจ้าพวกนี้ได้อยู่นะ " ครอสได้ตะโกนออกมาก่อนที่เลย์ย่าจะสั่งให้อรูคานอยท์กรูเข้าโจมตีใส่ตครอสเพียงคนเดียว " ฉันน่ะไม่มีทางเเพ้อยู่เเล้ว!!! "


 

ณ ลอนดอน

 

อรูคานอยท์ที่กำลังยืนอยู่เบื้องหน้ามาเรียพร้อมซึบาสะที่นอนหมดสติก่อนจะมีนอยท์ตัวนึ่งได้พุ้งเข้ามาจะโจมตีใส่เธอก็ได้มีหอกเล่มนึ่งพุ้งลงมาเสียบร่างของมันจนสลายหายไปพร้อมร่างคานาเดะที่มายืนตรงหน้าของมาเรีย


" คานาเดะ "


" ขอโทษที่มาช้า..... " คานาเดะได้หันไปทักทายมาเรียก่อนจะสังเกตุเห็นซึบาสะที่นอนหมดสติอยู่ " นี่พวกแก.....ทำอะไรซึบาสะนะ " คานาเดะได้ดึงหอกที่ปักอยู่ที่พื้นไปทางฟาร่าที่ยืนอยู่

 

" ยืนยันภารกิจเสร็จสิ้น...หน้าที่ของฉันหมดลงเเล้ว " ฟาร่าได้เก็บดาบเข้าไปในกระโปรงพร้อมอรูคานอยท์ได้จมลงวงเเหวนที่ใต้เท้าพวกมันทำให้มาเรียและคานาเดะตกใจเล็กน้อยพร้อมกับสงสัยไปพร้อมๆกัน

 

 

ตัดมาทางครอสที่เริ่มมีเหนื่อยล้าจากที่ต้องรับมือกับอรูคานอยท์เพียงคนเดียวพร้อมกับค่อยปกปองคริสและเอลฟไนท์ไปด้วย


" เอาล่ะ....ได้เวลาเเสดงเวทีต้อไปเเล้ว " เลย์ย่าได้เอ๋ยออกมาขณะที่ครอสตั้งการ์ดเตรียมพร้อม

 

" ไม่ปล่อยให้ทำได้หรอกเดส " เสียงนึ่งได้ดังออกมาทำให้ทั้งสามได้หันไปพบคิริกะได้ยืนกอดอกอยู่บนระเบียงพร้อมผ้าคลุม

 

File:Symphogear GX Episode 3 03.png

 

" นี้เธอ " ครอสทีเห็นปุก็รู้ทันทีคิริกะได้โยนผ้าที่เป็นผ้าคลุมออกไปจนหล่นลงมาคลุมหัวครอสโดยไม่ได้ตั้งใจก่อนที่เธอจะคว้าหยิบเกียร์ออกมา

 

[ Zeios Igalima raizen tron ] 


SZS-GX: Kirika Transformation -Gif by tiranodragon3

 

[ Kiken shingo tenmetsu jigoku gokuraku dotchi ga i Desu? ]

 

คิริกะได้กระโดดลงพร้อมสบัดใบมีดเคียวพุ้งเข้าตัดร่างของอรูคานอยท์จนขาดสบันก่อนที่เธอจะว่งพุ้งฝาฝูงมาอยู่ตรงกลางก่อนจะยิงไอพ่นที่เกราะไหล่ของเธอเเล้วหมุนด้วยความเร็วจนเป็นพายุ

 

File:Tinkerbell Tornado.png

 

[ Mapputatsu ni saretakerya Attention! Ki wo tsuke Desu ]

 

เธอได้ค่อยทยอยจัดการนอยท์ไปทีละตัวขณะเดียวกันเกียร์จของเธอเกิดช็อตชั่วครู่เเต่เธอก็ไม่สนใจเข้าจัดการนอยท์

 

[ Koppa zukashī kako wa sekimen faiya shokyo Death Dokomade tsumi agereba mirai tte miete kuru ndarou ]


" ไม่ปล่อยให้กลับไปได้ง่ายๆหรอก "

 

คิริกะที่กำลังใช้เคียวฟันใส่ร่างอรูคานอยท์จู่ๆร่างกายเธอเกิดชะงักเล็กน้อยจนมันได้โจมตีเข้ามาเเบบระชิดเเต่ครอสได้ยิงบีมขัดขว้างไว้ก่อนทีจะพุ้งเข้าชนร่างของมันอัดกับตัวอื่น

 

[ ATTACK MODE! ]

 

" ยัยบ๊อง...ไม่ไหวหรอกสู้โดยไม่มีลิ้งเกอร์นะ "

 

[ Kirikizamu koto nai sekai ni yume idaki Kisu wo shimasho ]

 

ระหว่างนั้นเองอรูคานอยท์ก็ได้ล้อมเอลฟไนท์กับคริสที่ยังหมดสติอยู่เเต่ชิราเบะได้พุ้งเข้ามาพร้อมกงล้อใบเลื้อยงพุ้งเข้าตัดอรูคานอยท์ก่อนจะกระหน้ำยิงใบเลื้อยใส่

 

" ท่านเทพธิดา.... " จู่ๆเอลฟไนท์ได้สลบไปด้วยความเหนื่อยล้าเเต่ชิราเบะได้พุ้งเข้าไปรับตัวเอาไว้ได้ทัน

 

" รีบหนีกันเถอะคิริจัง คุณบันโจ "

 

คิริกะได้เอาผ้าคลุมห่อร่างคริสเเต่ก่อนทั้งสามจะได้หนีอรูคานอยท์ก็ล้อมพวกเขาเอาไว้จนหมด

 

" ก็บอกเเล้วไงว่า...ไม่ยอมให้ไปง่ายๆนะ "

 

ชิราเบะที่กำลังจะยิงใบเลื้อยเเต่เกียร์ของเธอก็เกิดปฏิกิรยาย้อนกลับทำให้เธอไม่สามารถควบคุมเกียร์ได้ดั่งใจ

 

" อึก....ว่าเเล้วเชียวพอไม่มีลิ้งเกอร์เราก็ใช้เกียร์ได้ไม่เต็มที "

 

" เป็นโชว์ที่หน้าเบื่อจริงเลยนะน่า " เลย์ย่าได้กล่าวขึ้นมาก่อนทีเธอจะเดินเข้ามาได้มีบ่งอย่างโดนโยนเข้ามานั้นก็คือถังขยะเเต่เลย์ยาได้ยิงเหรียญออกไปตัดออก

 

" เห้ๆ......ช่วยเลิกทำร้ายน้องสาวของฉันจะได้มั้ย " เสียงที่คุ้นเคยสำหรัทั้งสามทำให้หันไปหาต้นเสียงพบคาสึมิได้เดินลวงกระเป๋าเข้ามา

 

" พี่คาสึมิน "

 

" คุณคาสึมิ "

 

ทั้งสองตกใจอย่างมากเมื่อเห็นคาสึมิไม่ต่างจากครอส

 

" นี้นายทำไมถึงมาอยู่ที่นี้ "

 

" พอดีว่ารู้สึกไม่ค่อยดีเลยเเวะมาดูหน่อย.....เเต่ดูเหมือนว่าจะมาถูกเวลาละน่า " คาสึมิด้ควักเอาเเสครชไดรฟเวอร์ขึ้นมาสวมพร้อมกับหยิบโรบอทเจลลี่ขึ้นมาเสียบลงไป

 

[ ROBOT JELLY! ]

 

" แปลงร่าง!!! "

 

[ TSUBURERU! NAGARERU! AFUREDERU! ROBOT IN GREASE BURAAA! ]

 

" เผาไหม้ไฟในจิตใจ....เเละจัดการเเกซะ " กรีสได้พุ้งลงไปกลางฝูงอรูคานอยท์พร้อมเอาทวินเบรคเกอร์กระหน้ำยิงบีมใส่รอบทิศทางรอบๆจนร่างของพวกมันพรุนไปหมดก่อนจะสลายหายไป

 

"  ไม่อยากให้คนอย่างนายช่วยเลยจริงๆ "

 

[ READY GO? ]

 

[ SINGEL TWIN! ]

 

" หนวกหูน่า.... "

 

[ LET'S BREAK! ]

 

[ TWIN FINISH! ]

 

ทั้งสองได้ยิงโจมตีออกไปด้านข้างการโจมตีทั้งสองจัดการอรูคานอยท์ทั้งหมดจนเกิดระเบิดเป็นจุดๆจนเกิดควันขโมงขึ้นมาไม่นานควันได้จางลงเลย์ย่าก็มองไม่เห็นพวกครอสอีกเเล้ว

 

" เห้อ...ให้ตายสิเป็นเรื่องที่เกินขาดจริงๆ " เลย์ย่าพูดจบก่อนจะวาร์ปหายตัวไป " จะให้ตามไปมั้ย? "


 

ณ ภายในปราสาทเเห่งนึ่ง

 

" ไม่ต้องตามไป...กลับมาได้เเล้ว " เเครอลนั่งอยู่บนบังลังค์ได้เอ๋ยขึ้น

 

" โห่ว...ดูใจเย็นดีนิน่า " เสียงนึ่งได้ดังออกมาจากในเงามืด

 

" หุบปากนะสตาร์ค " เเครอลได้หันไปมองพบร่างโซอิจิได้เดินยิ้มออกมา

 

" ใจร้ายจังน่า....เเล้วปล่อยเด็กคนนั้นไปมันจะดีหรอ "

 

" อย่างเจ้านั้นไม่มีปัญญาทำอะไรได้อยู่เเล้ว "


 

ณ ลอนดอน

 

เจ้าหน้าที่ได้มาที่เกิดทั้งหมดหลังจากที่ซึบาสะรู้สึกตัวก็ได้เสื้อสูทของคานาเดะมาปกปิดร่างกายเล็กน้อย

 

" เเพ้หมดรูปเลย..." 


" เรื่องนั้นนะไม่เท่าไรหรอก.....เเต่ที่เเย่กว่านั้นเกียร์ที่เกิดความเสียหายแถมเสื้อผ้าก็ไม่ได้สร้างขึ้นมาเเสดงว่าคงจะเสียหายอย่างหนักไม่ใช่เล่นๆ " คานาเดะที่ได้มองดูเกียร์ในมือของซึบาสะ

 

" เกียร์ของซึบาสะก็ "


 

ณ ฐานทัพS.O.N.G

 

" อิจิว่าของคริสจังกับอาเมะโนฮาบาคิริของซึบาสะเสียหายอย่างหนัก " โทโมซาโต้ที่ฟังรายละเอียดจากซึบาสะ

 

" คนที่ซ่อมเเซมได้มีเเต่คุณเรียวโกะเท่านั้น...แต่ว่าเธอตอนนี้ไม่อยู่เเล้ว "

 

" ติดต่อหาฮิบิกิคุงได้รึยัง " เก็นจูโร่ได้ถามหาฮิบิกิก่อนจะมีสัญญาณติดต่อเข้ามา

 

" ตอนนี้เธอปลอดภัยดี.... "

 

" เซ็นโตะคุง? "

 

" ตอนนี้เธอหมดสติเพราะถูกโจมตีเเต่ไม่เป็นอะไรมาก "

 

" งั้นหรอ....รีบพาตัวเธอกลับมาให้เร็วที่สุด "

 

" รับทราบ "

 

ทางด้านพวกซึบาสะกับมาเรียและคานาเดะจู่ๆได้มีคนใส่สูทได้มาล้อมมาเรียเอาไว้พร้อมจ่อปืน

 

" มาเรีย คาเดนซาฟน่า อีฟ ด้วยการกระทำของเธอในวันนี้ต้องถูกกักบริเวณ "

 

มาเรียที่ไม่สนคำขู่ใดได้เดินไปเอาเครื่องสื่อสารที่หูของซึบาสะมาสวม

 

" ผบ.คาซานาริ ช่วยให้ฉันเข้าไปอยู่ในS.O.N.Gด้วยเถอะค่ะ "

 

" มาเรีย "

 

" ถึงเเม้ฉันจะไม่มีเกียร์ เเต่ว่าตอนนี้ฉันไม่สามารถจะค่อยดูอยู่เฉยๆไม่ได้เเล้ว "

 

File:Symphogear GX Episode 3 10.png



ณ Nascita

 

มิโซระที่นั่งกินพิซซ่าอยู่กับซาวะอย่างเอร็ดอร่อยได้มองดูรอบร้านที่เงียบผิดปกติ

 

" นี้มิโซระจัง เซ็นโตะคุงกับบันโจละ? "

 

" เห็นว่าตั้งเเต่เมื่อคืนก็อยู่ที่ฐานSONGตลอดสงสัยคงติดภารกิจอยู่ละมั้ง "

 

" ถึงว่าทำไมเงียบเเปลกๆ "


 

ณ สนามบินโทโตะ

 

ซึบาสะ มาเรีย คานาเดะเเละโอกาว่าได้เดินมาถึงห้องโถงของสนามบิน

 

" คุณซึบาสะ คุณมาเรีย คุณคานาเดะ " เสียงฮิบิกิได้ตะโกนดังออกมาทำให้ซึบาสะได้หันไปพบฮิบิกิที่กำลังโบกมือไปมาพร้อมพวกคริสเเละบันโจกับคาสึมิได้ยืนรออยู่

 

ไม่นานพวกเขาได้เดินทางมาที่ฐานSONGเพื่อพูดคุยเกี่ยวกับเกียร์ที่เสียหาย

 

"  ที่ฉันเรียกทุกคนมารวมตัวกันเเละนี้คือข้อมูลที่เรามีตอนนี้ " เก็นจูโร่พูดจบที่มอนิเตอร์ได้เปิดข้อมูลความเสียหายของเกียร์อาเมะโนฮาบาคิริกับอิจิว่า

 

" นี้มัน? " โอกาว่าได้ถามอย่างเเปลกใจ

 

" นี้คือสภาพของอาเมะโนฮาบาคิริกับอิจิว่า หลังจากต่อสู้กับนอยท์รูปเเบบใหม่ " เซ็นโตะได้อธิบายพร้อมกับเดินมาในสภาพขอบตาดำเเละผมยุ่งไปหมด

 

" สภาพอะไรของนายเนี่ย " คาสึมิได้ยืนมองสภาพเซ็นโตะที่ไม่ค่อยหน้าดู


" เห้ๆ...นายไหวแน่นะ " คานาเดะได้หันไปถามด้วยความแน่ใจ

 

" ถ้าหากถามว่ายังมีชีวิตอยู่มั้ยคำตอบก็คือใช่....ฉันนะตรวจเช็คความเสียหายของเกียร์นะ...ถึงเเก่นหลักจะยังทำงาสนได้ปกติก็เถอะเเต่ว่ามันได้สูญเสียหลังป้องกันไปเเล้ว "

 

" เหมือนกับเกียร์ของเซเรน่างั้นหรอ " มาเรียได้พูดพร้อมเอาเกียร์ของเซเรน่าที่เธอเก็บติดตัวไหวขึ้นมา

 

" เเต่ว่าถ้าเป็นอย่างนายต้องซ่อมได้อยู่เเล้วใช่มั้ยละ " คริสได้พูดออกพร้อมเเตะไหล่ของเซ็นโตะ

 

" ตั้งเเต่ทฤษฎีของคุณเรียวโกะถูกเปิดเผยสู่สาธารณะชน...การวิจัยเทคโนโลยีต่างๆมีความคืบหน้าอย่างรวดเร็วไปทั่วโลก "

 

" ถึงแม้จะซ่อมได้เเต่ก็ไม่มีทางที่จะป้องกันการโจมตีของนอยท์พวกนั้นได้อยู่ดี " เซ็นโตะได้พูดความจริงออกมาทำให้ทุกคนในห้องเงียบสนิท

 

" ตอนนี้เพียงเเค่เกียร์ของฮิบิกิคุงกับคานาเดะเเละพวกเซ็นโตะคุงเท่านั้นที่สู้ได้ "

 

" ไม่จริงซะหน่อย "


" ยังมีพวกเราอยู่น่ะ " คิริกะเเละชิราเบะได้พูดขึ้นมา

 

" ไม่ได้ " คำพูดของคาสึมิทำให้ทั้งสองหันไปด้วยความสงสัย

 

" ทำไมละพี่คาสึมิน!? "

 

" มันจะอันตายเกินไปถ้าหากพวกเธอออกไปสู้โดยที่ไม่มีลิ้งเกอร์  " โทโมโซาโต้ได้ตอบเเทนคาสึมิ

 

" ฉันไม่ยอมให้พวกเธอออกไปสู้เเน่ๆในสถานการณ์เเบบนี้ในฐานะที่เป็นพี่ของพวกเธอเเล้วยิ่งเเล้วใหญ่ " คาสึมิได้เดินเข้าไปลูบหัวทั้งสองด้วยความอ่อนโยน " ฉันไม่ต้องการสูญเสียพวกพ้องไปมากกว่านี้อีกแล้วขอให้เข้าใจด้วยนะ "

 

" เพราะงั้นขอเเค่รับความรู้สึกเอาไว้ก็พอเเล้วละ " ซึบาสะเเละคริสได้พูดออกมาเพื่อให้ทั้งสองสบายใจ


" และเรื่องสำคัญที่ทุกคนควรรู้เอาไว้ " เซ็นโตะได้พูดขึ้นก่อนที่ภาพมอนิเตอร์จะฉายภาพของอัลเทอร์ฮิบิกิขึ้นมาทำให้ทุกคนที่เห็นต่างตกใจกันโดยเฉพาะฮิบิกิที่ตกใจมากกว่าใคร


" อะ...เอ้ะๆๆๆ นั้นฉันงั้นเหรอ...แต่ไม่สิก็ฉัน "


" นี่คืออาวุธที่เฟาส์และนัมบะได้สร้างขึ้น...เป็นโคลนนิ่งสร้างมาจากเนบิวล่าแก็สผสานกับPhonic Gainจนสามารถสร้างซิมโฟเกียร์ของตัวเองขึ้นมาได้....ร่วมถึงทั้งพละกำลังและความเร็วนั้นมากกว่าปกติ " 


" เดียวก่อนนะ....ฝีมือของเฟาส์กับนัมบะงั้นเหรอ "


" เพื่อที่จะรับมือกับศัตรูที่พวกเรากำลังเจออยู่.....ฉันจะลองพยายามหาทางซ่อมแซมเกียร์ของซึบาสะและคริสให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้อาจจะใช้เวลาสักน้อยก็เถอะ....แต่ว่าตอนนี้เราได้ตัวแปรสำคัญที่จะอัพเกรดซิมโฟเกียร์ให้แข็งแกร่งขึ้นได้แล้ว " 

 

" จริงเหรอค่ะ? " 


" ทุกคน...ช่วยตามฉันมาที "



ณ ภายในห้องโถงเเห่งนึ่งเเครอลที่นั่งอยู่บนบังลังค์

 

กาเรียที่กำลังถ่ายความทรงจำในร่างหญิงสาวนึ่งที่ยื่นเเน่นิ่งอยู่บนเเท่นไม่นานร่างกายก็เริ่มมีปฏิกิริยาขยับเล็กน้อยที่ยืนอยู่ก็ทรุดลงไปนั่งกับพื้น

 

" ดูเหมือนจะใช้เวลานานพอสมควรเลยน่ากว่าจะเปิดใช่งานเด็กคนนั้นได้นะ " โซอิจิที่ยืนกอดอกชี้ไปที่ร่างของหญิงสาวสีเเดง 

 

" ถึงจะเสียเวลาไปพอสมควรแต่อย่างน้อยออโต้สคอร์ทั้งหมดทำงานเเล้วเท่ากับว่าตอนนี้แผนการณ์ก็สำเร็จไปอีกก้าวนึ่งเเล้ว "

 

" อืมม...หิวจังขยับไม่ได้เลย "

 

" งั้นหรอ...กาเรีย "

 

" ค่า ค่าๆ ถึงเวลางานอีกเเล้วสินะค่า " กาเรียที่หมุนตัวไปมาก่อนจะมาหยุดอยู่ตรงหน้าเเครอล " นี้มาสเตอร์ขอจัดการเอลไนท์เลยได้รึเปล่า? "

 

" ทำตามใจเลย "


" งั้นขอทำตามใจอย่างที่ว่าละนะค่า " 



ณ ห้องพักภายในฐาน

 

ด้านในมีเอลฟ์ไนท์นั่งอยู่พร้อมเซ็นโตะเเละพวกฮิบิกิที่อยู่ด้านในโดยที่เก็นจูโร่ บันโจกับคาสึมิได้รออยู่ด้านนอก


File:Symphogear GX Episode 3 16.png 


" สรุปเธอช่วยเเครอลสร้างเครื่องมือยักษ์สักอย่างตามคำสั่งสินะ " เซ็นโตะที่รับหน้าที่เป็นฝ่ายพูดคุยกับเธอเอง

 

" ฮะ เเต่วันหนึ่งเราได้ไปเจอข้อมูลที่เธอเก็บเอาไว้มันเป็นเเผนการณ์เพื่อกวาดล้างโลก...ดังนั้นเราก็เลยหนีออกมา "

 

" กวาดล้างโลกหรอ.....ฟังดูไม่ดีเลยนะ " คริสได้บ่นออกมาหลังจากที่ไๆด้ยินจากเอลฟ์ไนท์

 

" มันเป็นพลังการเล่นเเร่เเปรธาตุต้องห้าม ตัวอย่างเช่นอรูคานอยท์ที่เธอสร้างมานั้นมีไว้เพื่อทำลายซิมโฟเกียร์โดยเฉพาะเเละเธอก็ใช้เครื่องมือยักษ์นั้นในการกวาดล้างโลกใบนี้โดยสร้างปราสาทชาโตวร์ขึ้นมา "

 

" เธอบอกว่าเธอก็ร่วมสร้างขึ้นมาด้วยสินะ " ซึบาสะได้พูดขึ้น " แสดงว่าเธอเองก็เป็นนักเล่นเเร่เเปรธาตุด้วยงั้นหรอ "

 

" ฮะ...เเต่ว่าไม่มีความรู้เท่าเเครอลมากนักเพราะว่าเราถูกเเครอลสร้างขึ้นมา "

 

" สร้างขึ้นมา? " คานาเดะที่เอ้ะใจคำว่าสร้าง

 

" เราถูกสร้างมาติดตั้งเพื่อการก่อสร้างสิ่งนั้น "

 

" เธอพูดว่าติดตั้งงั้นหรอ " มาเรียได้ถาม

 

" เเครอลได้คัดลอกข้อมูลใส่สมองของเรา...เเต่น่าเสียดายทีเธอไม่ได้ติดตั้งรายละเอียดของเเผนการไว้ยังไงก็ตาม สิ่งนึ่งที่เรารู้คือ ปราสาทชาโตวร์เกือบจะเสร็จสมบรูณ์ได้โปรดเถอะช่วยหยุดเเครอลด้วยเถอะ "

 

" เเต่ว่าจะให้หยุด...เเล้วจะหยุดมันยังไงล่ะ " บันโจที่เงียบมานานได้ถามขึ้น

 

" เพื่อการนั้นเราจึงนำมรดก Dwerg dain มา "

 

Dwerg dainหรอ " ฮิบิกิได้สงสัยก่อนที่เอลฟ์ไนท์จะเปิดกล้องที่เธอพกติดตัวมาตลอดเเล้วหยิบของบางอย่างขึ้นมาเหมือนเศษดาบเป็นเสี้ยวนึ่ง

 

" นี้คือส่วนนึ่งของอรูคานอยท์มันมีความสามารถในการป้องกันพลังของอารูคานอยท์กับเเครอลได้ชิ้นส่วนนี้เป็นเศษมาจากดาบ ไดสเลนย์ "


 

ไม่กี่นาทีต่อมาทุกคนได้กลับมาที่ห้องบัญชาการโดยที่เซ็นโตะได้มาที่หลังพร้อมเเท็ปเล็ตในมือ

 

" นี้คือผลการตรวจสอบร่างกายของเอลฟไนท์ " สิ้นเสียงของเซ็นโตะได้เปิดผลตรวจร่างขึ้นมาให้ทุกคนดู " ไม่พบความผิดปกติของร่างกายใดๆ ไม่มีการปลูกถ่ายหรือสะกดจิตหรืออะไรเลยเเต่ว่า "

 

" เเต่ว่า? " ฮิบิกิได้ถ้วนคำของเซ็นโตะขึ้นมา

 

" คือเด็กคนนี้...เอลฟ์ไนท์จัง ไม่สามารถระบุเพศได้ชัดเจน " โทโมซาโต้ได้พูดขึ้นก่อนที่เซ็นโตะจะพูดต่อ

 

" เอิ่ม...จะว่าไงดีละจากผลตรวจเธอไม่มีอะไรผิดปกติโฮมุนครูสอะนะ  "

 

" อ่า...นี่ก็ผิดปกติมากมากพอแล้ว!? " ทุกคนเป็นพูดเป็นเสียงเดียวกัน

 

เวลาต่อมาหลังจากประชุมเรื่องเอลฟ์ไนท์เสร็จก็มาอยู่ในส่วนรับรองซึบาสะได้วาดรูปลักษณะของอรูคานอยท์ให้คริสดู

 

" นี้คืออรูคานอยท์ที่ทำลาย อาเมะโนะฮาบาคิริงั้นหรอ " คริสที่มองดูภาพพร้อมคิ้วกระตุกไปมาภาพที่เธอมองดูคือรูปซามูไรที่เหมือนเด็กประถมวาด

 

" อ่า...ฉันคิดว่าวาดออกมาเหมือนอยู่น่า "

 

" อะ....เอ้ะ นี้วาดออกมาได้สุดยอดเลยจริงๆเธอคิดจะเปลี่ยนอาชีพจากนักร้เองมาเป็นศิลปินรึไงนะ!!! "

 

" ปัญหาจริงๆตอนนี้ของเราคือ อรูคานอยท์ที่พวกนักเล่นเเร่เเปรธาตุนั้นเรียกออกมาเเถมพวกเรามีเกียร์ที่ใช้สู้ได้แค่สองอันเเละบิลด์ ครอส กับกรีสเท่านั้น " มาเรียที่พูดประเมินสถานการณ์ให้ฟัง


" เรื่องนั้นมันก็จริง....แต่ว่าทำไมตอนนั้นถึงไม่ทำลายเกียร์ของฉันไปด้วยละ " คานาเดะที่ยังคงรู้สึกคาใจกับตอนที่สู้กับออโต้สคอร์ที่ลอนดอนไม่หาย


" ไม่สามารถทำความเข้าใจกันได้จริงๆงั้นหรอ สิ่งที่พวกเราทำได้มีเเต่เเค่ต่อสู้งั้นหรอ " ฮิบิกิที่ดูไม่อยากจะต่อสู้กับเลยเเม้เเต่น้อย

 

" เธอคิดจะหนีงั้นหรอ " มาเรียได้หันไปพูดกับฮิบิกิจนเธอได้ลุกขึ้นเถียงกลับ

 

" ไม่เเน่นอนอยู่เเล้วละค่ะ ตั้งเเต่ที่ได้รับกังกุงเนียร์มา ฉันรู้สึกว่าเป็นพลังของตัวเอง ฉันอยากใช้พลังนี้เพื่อช่วยเหลือผู้คนเเต่ว่าฉันไม่อยากทำร้ายใคร "

 

" นั้นก็เเค่ กลัวพลังที่ตัวเองมีต่างหากละ "

 

 

ณ ทางเดินโทโตะ

 

ฮิบิกิที่ได้กำลังทบทวนของมาเรียที่พูดกับเธอด้วยสีหน้าที่ดูเศร้าทำให้มิคุที่เห็นก็เเอบเป็นห่วงมาก

 

" อ่า!!! อะไรกันเนี่ย "

 

จู่ๆเสียงยูมิที่ร้องออกมาทำให้ทั้งสองหันมองพบร่างของคนมากมายนอนเเน่นิ่งอยู่บนพื้นเต็มไปหมดก่อนที่ฮิบิกิจะหันไปพบตัวตนเหตุก็คือกาเรียที่ยืนพิงต้นไม้อยู่ตรงหน้าเธอ


File:Symphogear GX Episode 3 18.png 


" ในฐานะที่เป็นจอกศักดิ์สิทธิ์ที่เต็มไปด้วยความทรงจำทำให้เด็กสาวผู้นี้ปรากฎตัว "

 

" เธอคือเพื่อนของเเครอลจังสินะ"

 

" ฉันจะเลืองคู่ต่อสู้ด้วยตัวเอง " กาเรียกล่าวจบก็หันไปหาฮิบิกิ

 

" ไม่ใช่นะ ฉันก็เเค่ต้องการจะช่วยเหลือผู้คน ไม่ได้อยากจะต่อสู้สักนิด "

 

" ชิ " กาเรียที่เหมือนจะอารมณ์เสียได้เดินออกมาจากใต้ต้นไม้พร้อมหินผลึกในมือโยนออกไปพร้อมเกิดเเสงตามจุดก่อนที่อรูคานอยท์จะค่อยโผล่ขึ้นมา


File:Symphogear GX Episode 3 19.png 


" เพียงเเค่รู้วิธีที่บังคับตัวเเสบอย่างเธอต่อสู้นะมันง่ายจะตายไป "

 

" หน่อยเเกเล่นสกปรกนิ " คูริโยะที่ไม่เห็นด้วยได้ด่าขึ้นมา

 

" พวกเรา ไม่เกี่ยวสักหน่อย "

 

" ขืนเป็นเเบบนี้ละก็ "

 

" อ้าวร้องออกมาสิ...เพลงที่พวกเธอเชื่อมั่นอะไรนักหนานะ "

 

ฮิบิกิไม่รอช้าได้หยิบเกียร์ออกมาจากใต้เสื้อพยายามเปลงเสียงเเต่ก็ไม่ออกเเม้เเต่น้อย

 

" ฮิบิกิเป็นอะไรไปนะ "

 

" ฉันร้องไม่ได้.... " สีหน้าฮิบิกิที่ดูซีดพร้อมเเววตาที่เเอบสิ้นหวัง


File:Symphogear GX Episode 3 20.png

 

" คิดว่าฉันจะเชื่อยังงั้นหรอ " กาเรียที่ได้ยินเเบบบนั้นก็ยิ่งอารมณ์ไม่ดีกว่าเดิมได้จ้องมองด้วยสายตาที่น่ากลัว

 

" ฉันร้องเพลงไม่ได้ " ทุกคนได้ยินก็ต่างตกใจกาเรียเองก็เช่นกัน " กังกุงเนียร์ไม่ตอยสนองกับฉันเลย "




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

266 ความคิดเห็น