Kamen rider Ex-aid & Sword Art Online

ตอนที่ 7 : ความจริงที่ไม่วันจางหาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 736
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 72 ครั้ง
    3 พ.ค. 63

 

" เอมุ....เอมุ " เสียงพาราด็อกที่ดังอยู่ในหัวของเอมุอยู่ตลอดเวลาดังขึ้นไม่หยุดเพื่อปลุกเขา

 

" อะ....อืมมมพาราด็อกหรอ " เอมุได้ค่อยลืมตาขึ้นมาช้าๆก่อนจะเอามือขึ้นมาบังเเสงที่ส่องทะเเยงตาของเขา " ที่นี้มัน...ที่ไหนนะ "

 

" ดูเหมือนว่าพวกเราจะถูกวาร์ปมายังป่าอะไรไม่รู้เลย " 

 

เเต่พอเขาจะลุกก็ไม่สามารถลุกได้เเละได้รู้สึกสึกถึงอะไรบางอย่างนอนทับตัวเขาเอาไว้พอตั้งสติดูดีๆกลายเป็นว่าฟิเลยกำลังนอนทับตัวเขาเอาไว้อยู่เอมุที่เห็นภาพตรงหน้าเเบบนั้นถึงกับหน้าเเดงจนทั่วใบหน้า


" อะ....อืมม " ฟิเลียที่ค่อยๆรู้สึกตัวช้าๆได้ยันตัวลุกช้าๆเหมือนเธอยังไม่รู้ว่าเธอนั้นกำลังทับอะไรอยู่ก่อนจะตั้งสติมองดีเธอก็รู้สึกตัวพร้อมกับใบหน้าที่เเดงไปยันหูเเต่ก็ยังคงหน้าเรียบนิ่ง " ขะ...ขอโทษที " เธอได้กล่าวขอโทษก่อนจะรีบลุกออกจากตัวของเอมุไป


" อะ...อ่าไม่เป็นไรก็ช่วยไม่ได้นิน่า " เอมุที่เอามือปัดไปมาก่อนจะรีบลุกขึ้นทันที

 

" ว่าเเต่ที่นี้ที่ไหนนะ? " ฟิเลียที่มองดูรอบๆที่มีเพียงเเต่ป่าทีเต็มไปด้วยหมแกมากมายปกคลุมไปทั่ว

 

" ดันเจี้ยนเขาวงกตหรอ " เอมุที่มองดูรอบๆก่อนจะเปิดเเผนที่ขึ้นมาพอเช็คดูเเล้วเหมือนว่าจะอยู่ภายในป่าเนินกางเขน " ดูเหมือนว่าที่จะเป็นเนินกางเขนชั้นที่19นะ  "

 

" ชั้น19หรอ....เเต่เมื่อกี้พวกเรายังอยู่ที่ชั้น35อยู่เลยนะ "

 

" บางที่อาจจะเกิดการบั๊คของระบบวาร์ปก็ได้.....หายตายสิดันมาโผล่ในที่ทีออกยากสะเเล้วเเหะๆ "  ะอเอมุที่ได้มองดูรอบๆตัวเองถึงกับเกาหัวพร้อมกับถอนหายใจออกมา " เอาเถอะ.....ก็ยังดีกว่าบั๊คไปโผล่ในห้องบอสเเหละน่า...ไปกันเถอะ "

 

เอมุที่ได้เดินออกไปยกเว้นฟิเลียที่มองดูเขาด้วยสีหน้าที่เรียบนิ่งไร้ปฏิกิริยาใดๆทั้งสินจนต้องถอนหายใจออกมาอีกครั้งก่อนจะเดินเข้าไปจับมือดึงให้เดินตามมา

 

" อะ...จะทำอะไรนะ "

 

" พาออกจากที่นี้ไงละ " เอมุได้พูดไปโดยทีไม่ได้หันไปมอง


" เรื่องนั้นนะรู้อยู่เเล้ว...เเต่ทำไมต้องมาจับมือฉันด้วยละ "

 

" ก็เธอไม่ยอมเดินมาดีๆนิน่า....อีกอย่างหมอกในชั้นนี้นะหนามากถ้าเกิดเผลอคาดสายตาละก็ได้หลงแน่ "

 

ฟิเลียที่ได้ยินเเบบนั้นก็เงียบก่อนจะดึงมือกลับก่อนจะเดินมาข้างๆเอมุ

 

" ฉัน...เดินเองได้น่า "

 

ทั้งสองที่ได้เดินมาสักระยะนึ่งเเล้วโดยที่เอมุค่อยมองดูเเผนทีตลอดทางซึ่งเเรกๆที่เข้ามาก็เคยหลงอยู่เป็นเวลาหลายวันเเต่การทีเขาต้องมาหลงทางที่นี้อีกครั้งกับคนอื่นเป็นครั้งเเรกเเถมกับผู้หญิงทีพึ่งรู้จักกันด้วยยิ่งเเล้วใหญ่

 

เอมุที่ค่อยมองเเผนที่ไปพร้อมเล่ห์มองฟิเลียที่ยังคงหน้าเดิมไม่เปลี่ยน

 

" เป็นอะไรเอมุ...หรือนายเเอบชอบผู้หญิงคนนี้หรอ " เสียงของพาราด็อกที่ดังขึ้นมาพร้อมกับเเซวใส่เอมุอย่างเงียบ

 

" หนวกหูน่า....ไม่ใช่ซะหน่อย "

 

" งั้นเเล้วทำไมถึงจ้องหล่อนมาตลอดทางละ "

 

" ฉันเเค่.... "

 

" มีอะไรจะถามก็ถามมาเถอะ....เห็นมองมาสักพักเเล้วนะ " ฟิเลียที่จู่ได้พูดขึ้นมาทำเอาเอมุสะดุ้งตกใจไปเล็กน้อย

 

"คือว่า.....เธอนะไม่มีเพื่อนเลยงั้นหรอ  "

 

" เคยมี.....เเต่ว่าตอนนี้นะพวกเขา " ฟิเลียได้พูโเรื่องเกี่ยวกับเพื่อนของเธอเเต่ก็เงียบไปเอมุที่หันมองเห็นใบหน้าของฟิเลียที่เปลี่ยนไปเต็มไปด้วยความเศร้าพร้อมกับน้ำตาที่กำลังจะไหลออกมา

 

" งั้นหรอ...ขอโทษด้วยเเล้วกันที่ถามอะไรเเบบนั้นออกไป "

 

"  ช่างเถอะ....."

 

" ยกโทษให้ฉันด้วยกรีเซลด้า!! " จู่ๆได้มีเสียงนึ่งดังมาจากใกล้กับจุดที่ทั้งสองอยู่จึงรีบวิ่งเข้าไปเเล้วเเอบอยู่หลังต้นไม้เอมุได้ยืนหน้าออกไปพบเพลย์เยอร์สวมเกราะคนนึ่งที่กำลังนั่งพุบเข่าขอโทษอยู่หน้าลุมศพ

 

" เพลย์เยอร์งั้นหรอ? " ฟิเลียที่เตรียมชักอาวุธออกมาเพื่อป้องกันตัวเเต่เอมุได้ห้ามเอาไว้ก่อน

 

" เดียวก่อนนั้นนะ.....คงไม่ใช่คนที่ตามล่าเธอหรอก "

 

" ฉันไม่คิดเลยว่าเรื่องมันจะเป็นเเบบนี้!! " เขาก็ยังคงตะโกนออกมาเหมือนไถ่บาปให้กับผู้ทที่ล่วงลับไปเเล้ว

 

" หมายความว่าไงกันเนี่ย? " ฟิเลียที่ตอนนี้หน้าเต็มไปด้วยความสงสัยเต็มหัวไปหมดไม่ต่างกลับเอมุเลย

 

" เดียวก่อนนะเกราะเเบบนั้นเหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อนเเหะ...... "

 

" อึก...ฉันขอโทษจริงๆ "

 

" จริงหรอ......จริงหรอ " จู่ได้มีเสียงผู้หญิงได้ดังออกมาทั่วป่าทำเอาเพลย์เยอร์คนนั้นกับเอมุเเละฟิเลียถึงกับคนลุกทั้งๆทีนอกจากพวกเขาสามคนเเล้วไม่น่ามีใครอยู่เลยด้วยบรรยากาศรอบข้างมีเเต่หมอกหนาทึบพร้อบเสียงสายลมที่เรียบนิ่ง

 

เพลยเยอร์คนนั้นที่นั่งพุบเข่าอยู่รู้สึกถึงอะไรบางอย่างที่พพุ้งมาจากด้านหลังเเต่พอมองไปเป็นเพียงเเค่กระต๋ายตัวเล็กธรรมดาเขาที่โล่งอกก่อนจะหันกลับไปที่ลุมศพพบกับร่างๆนึ่งที่ยืนต่อหน้าเขาทั้งๆทีตอนเเรกไม่มีใครเลยเเท้ๆ

 

" อึก..... " เพลยเยอร์คนนั้นที่พอเห็นก็หน้าซี้ดทันทีพร้อมกับเอามือขึ้นมาปิดปากเพื่อให้มีเสียงร้องออกมา

 

" นายทำอะไรฉันงั้นหรอ.......ชูมิธ " ร่างปริศนาผ้าคลุมได้ปัดผ้าออกพร้อมในมือมีดาบหนามสีเเดงอยู่


" ชูมิธ.....กิลด์มังกรศักสิทธิ์คนนั้นงั้นหรอ "  เอมุที่พอได้ยินชื่อก็นึกออกทันที

 

" รู้จักงั้นหรอ? "


" อ่า......เป็นกลุ่มผู้พิชิตเกมเหมือนกัน...ถึงจะเคยคุยตอนไปอยู่เเนวหน้าบางครั้งก็เถอะ "

 

" อึก...หือออ...คือว่า...ชั้นก็เเค่ ในวันนั้นวันที่ตัดสินใจเรื่องเเหวนรู้สึกตัวอีกที่เมโมกับผลึกก็เข้ามาอยู่ในกระเป๋าเเล้วถะ....เเถมในนั้นก็มีคำสั่ง "

 

" คำสั่งอะไรงั้นหรอ ชูมิธ....ใครเป็นคนให้คำสั่งงั้นหรอ? " จู่ๆได้มีเสียงผู้ชายคนนึ่งได้ดังออกมาซึ่งสวมใส่เสื้อคลุมอีกคน

 

" กะ...กริมล็อกนะ...นายตายไปเเล้วนิน่า "

 

" บอกมาใครกันที่บงการนาย.....ใครกัน "

 

"  มะ....ไม่รู้เหมือนกันจริงๆนะ...ในเมโมนั้นบอกให้ลอบเข้าไปในห้องพักของกริเซลด้าเเล้วก็ให้เซฟตำเเหน่งผลึกวาร์ปกลับแล้วเอาเจ้านั้นไปใส่ในช่องเก็บของกิลด์เท่านั้นเอง " เสียงชูมิธที่กำลังสารภาพดูสั่นเป็นอย่างมากเหมือนว่าเข้ากลัวสองคนตรงหน้าเอามากๆ

 

" เเล้ว? "

 

" ชะ...ชั้นก็เเค่...ทำเเค่นั้นจริงๆฉันไม่ได้สมรู้ร่วมคิดในการฆ่ากรีเซลด้าเลยฉันพูดจริงๆ เชื่อฉันทีเถอะ ขอร้องละ " ชูมิธได้ก้มหัวขอโทษอีกครั้งเพราะตัวที่สวั่นไม่หยุด

 

" ทุกอย่างได้ถูกอัดเอาไว้เเล้วละ ชูมิธ "

 

ด้วยคำพูโที่ดูเเปลกๆช฿มิธจึงเงยหน้าขึ้นมามองกับเป็นคนที่เขารู้สึกประหลาดใจมากกว่ากรีเซลด้าที่เข้าพูดถึงซึ่งใต้ผ้าคลุมนั้นเป็นหญิงสาวผมสีน้ำเงินยาวถึงไหล่พร้อมมีกระบนหน้าเล็กน้อยเเละชายข้างผมสีน้ำตาล

 

" อะ......เอ้ะ....โยโกะ...กริมล็อก อะ...อัดหรอ? " ชูมิธที่ยังคงช็อกตกใจอยู่ก่อนจะหัไปเห็นบนมือของโยโกะนั้นก็คือเครื่องอัดเสียง " งั้นหรอ...พวกนายรักกรีเซลด้ามากขนาดนั้นเลยสินะ "

 

" งี้นี้เอง "

 

" อะไรงั้นหรอ? "

 

" ก็เคยได้ยินข่าวมาอยู่บางนะว่า.....ไม่กี่เดือนก่อนได้มีสมาชิกกิลด์คนนึ่งที่เดินทางไปขายแรร์ไอเท็มเเต่ก็ไม่ได้กลับมา.....เเถมไม่กี่วันที่ผ่านมาก็ได้มีคนตายในเขตในเมืองโดยไม่ใช่PVP "

 

" เเสดงว่าคนที่ตายในเมืองก็คงจะเป็นสองคนนั้นสินะ " ฟิเลียที่เข้าใจสถานการณ์ตรงหน้าเเล้วจึงได้หันไปมองว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป

 

" นายเองก็ไม่ได้เกลียดเธอใช่มั้ยละ " กริมล็อกก็"ด้พูดขึ้นมา

 

" นะ...เเน่นอนอยู่เเล้ว เชื่อฉันทีเถอะ...จริงๆเเล้วเพราะอาวุธเเรร์ที่ได้ซื้อมาเลยทำให้ผ่านการทดสอบเข้ากิลด์มังกรศักสิทธิ์ "

 

จู่ได้มีมีดเล่มนึ่งพูดขว้างมาปักเข้าที่ไหล่ของชูมิธเเละจู่ร่างกายเกิดไม่มีเรี่ยวเเรงจนลงไปนอนกับพื้นท่ามกลางความตกใจของโยโกะเเละกริมล็อกเช่นกัน

 

" อัมพาตงั้นหรอ "

 

" One Downละ " จู่ได้มีชายสวมผ้าคลุมได้เดินมาก้มเก็บมีดที่ไหล่ของชูมิธพร้อมกับอีกคนได้ใช่ดาบจ่อไปโยโกะกับกริมล็อก

 

" ก็จริงอยู่ที่เจ้าพวกนี้เป็นเหยื่อชิ้นโต.....เเต่คิดไม่ถึงเลยว่าจะเป็นหัวหน้ากิลด์มังกรศักสิทธิ์เลยนะเนี่ย "  ไม่นานได้มีชายคนนึ่งได้เดินออกมาจากหลังต้นไม้ใหญ่เข้ามาหาชูมิธช้าๆพร้อมในมือที่ถืออาวุธมีดอีโต้ขนาดใหญ่ในมือ

 

" อึก.....นี้พวกเเกสมาชิกกิลด์นักฆ่าลาฟินคอฟฟิน "

 

" ลาฟินคอฟฟิน!!! " เอมุที่มองเห็นสัญญาลักษณ์บนมือที่เป็นรูปรอยยิ้มในโลงสีดำที่ข้อมือของชายถือมีดอีโต้อยู่

 

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ sword art online laughing coffin maker

 

 

" กิลด์นักฆ่านั้นนะหรอ....ทำไมถึงมาโผล่ที่นี้ได้ละ "


" เอาล่ะ...ทำยังไงต่อกับเจ้าพวกนี้ดีน่า "

 

"ไอนั้นไง ไอนั้น เล่นนั้นกันเถอะหัวหน้า เกมฆ่ากันเองจนเหลือรอดเป็นคนสุดท้ายยังไงละ " ชายที่ถือมีดในมือได้เสนอไอเดียด้วยน้ำเสียงที่โรคจิตอย่างมาก

 

"  ถึงจะพูดเเบบนั้น เเต่ก่อนหน้านี้นายก็ฆ่าคนทีรอดเป็นคนสุดท้ายอยู่ดีไม่ใช่รึไง "

 

" อ๊า....มาเฉลยเเบบนี้ก็ไม่ใช่เกมนะสิคราบ หัวหน้า "

 

ชูมิธที่ได้ยินก็เกิดตัวสั่นอีกครั้งเเต่คราวนี้เขากลัวมากกว่าตอนที่โยโกะกับไคอินน์เมื่อกี้อีก

 

" ฉันต้องไปช่วยเขา " เอมุได้พูดขึ้นก่อนจะเอาเกมเมอร์ไดรฟเวอร์มาสวมเเล้วจะเดินออกไปเเต่ฟิเลียได้ดึงเเขนเขาเอาไว้

 

" ยะ....อย่านะถ้านายไปละก็ถูกฆ่าเเน่...นั้นกิลด์นักฆ่านะ "

 

" ถ้าหากไม่ไปพวกเข้าจะตายกันหมด...ฉันได้สัญญาเอาไว้เเล้วว่าจะช่วยเหลือผู้ที่ตกอยู่ในอันตรายไม่ว่าใครก็ตาม " เอมุได้หันไปพูดกับฟิเลียด้วยสีหน้าจริงจังซึ่งฟิเลียที่ได้ยินเเบบนั้นก็เกิดตกใจเล็กน้อยเเละเธอได้นึกย้อนกลับไปตอนเเรกที่เจอกันครั้งเเรกก่อนจะหปล่อยมือออก

 

" เอาล่ะ...มาเริ่มกันดีกว่า " ชายคนนั้นได้เดินเข้ามาหาพร้อมง้างมีดอีโต้ขึ้นจะฟันไปทีชูมิธ

 

MIGHTY ACTION X

 

" หยุดนะ...แปลงร่าง  "

 

GASHUT LEVEL UP  MIGHTY JUMP MIGTHYKICK MIGTHY ACTION X

 

เอ็กเซดได้กระโดดโผล่ออกมาใช่เท้าเตะเข้าที่มีดอีโต้จนกระเด็นลอยฟ้าปักลงพื้นทีด้านหลังชายคนนั้นจึงกระโดดถอยออกมา

 

" โห้ว.....หัวหน้าไอนั้นนะคาเมนไรเดอร์ทืี่เข้าล้ำลือกันนิน่า "

 

" ให้ตายสิ....ไม่คิดว่าจะมาเจอในที่เเบบนี้เลย " ชายที่เอาดาบจ่อพวกยูโกะอยู่จึงหันดายใส่เอ็กเซดเเทน

 

" จะกลัวไปทำไมละ...มันมีเเค่คนเดียว "

 

เอ็กเซดได้เตรียมพร้อมสู้โดยการเรียกกาชัทคอนเบรคเกอร์ออกมาพร้อมพาราด็อกได้ออกมาจากร่าง

 

" ไม่ใช่คนเดียวสักหน่อย " จู่ๆเสียงนึ่งได้ดังออกมาเสียงม้าที่ร้องออกมาก่อนจะมีร่างนึ่งตกลงมา " โอ้ยๆเจ็บๆ มาได้ฉิวเฉียดเลยเเหะ "

 

" คิริโตะ "

 

" เอ้า จะเอายังไง อีกเดียวกำลังเสริมก็จะมาเเล้ว จนใจรับมือกลุ่มพิชิตเกม 30 คนดูมั้ยละ " คิริโตะได้เดินเข้าไปหาพร้อมชักดาบที่หลังออกมา

 

ตอนนี้ได้เกิดสงครามสายตาขึ้นซึ่งต่างฝ่ายต่างมองกันจนฝ่ายกิลด์นักฆ่าเป็นฝ่ายยอมเเพ้ไปดื้อๆเองโดยที่พวกเขาได้เก็บอาวุธ

 

" ไปกันเถอะ "

 

โยโกะที่ได้ยินเเบบนั้นถึงกับขาอ่อนเเรงจนลงไปนั่งกับพื้นทันทีก่อนที่ ทั้งสามได้เดินจากไปในหมอกอย่างไร้ร่องลอยคิริโตะที่เห็นผลลัพธ์เเบบนั้นก็ได้ถอนหายใจออกมา

 

" คิริโตะนี้มันเรื่องอะไรกันนะ " เอ็กเซดได้เดินเข้าไปหาคิริโตะทันที

 

" พอดีว่า....ฉันรับเรื่องการฆาตรกรรมภายในเมืองนะ " คิริโตะได้หันไปมองโยโกะกับกริมล็อก " ก็ดีใจอยู่หรอกที่ได้เจอกันอีกครั้งนึ่ง "

 

" คิดว่าหลังจากจบเรื่องเเล้วจะไปขอโทษทั้งหมดนะค่ะ...ถึงจะพูดเเบบนี้ไปก็็คงไม่เชื่อสินะค่ะ " โยโกะที่ถือวิสาสะขอโทษกับคิริโตะโดยทีตัวเขาเองก็ไม่ได้โกรธอะไร

 

" เอาล่ะ...เธอที่เเอบอยู่หลังต้นไม้ก็ออกมาได้เเล้วละ " คิริโตะที่รู้ว่าฟิเลียเเอบมองอยู่จึงตะโกนออกมาเธฮเยยอมเดินออกมาดีๆเเต่คิริโตะพอมองดูดีๆว่าเคอร์เซอร์ของฟิเลียเป็นสีส้มจึงเเปลกใจ

 

" เธอคนนั้นมากับฉันเองเเหละไม่ต้องห่วง " เอ็ฏเซดได้เดินเข้าไปหาพร้อมเล่าเรื่องของฟิเลียให้ฟังคิริโตะจึงไม่ทำอะไรต่อ

 

" คิริโตะ....เเละนายMสินะขอบคุณที่มาช่วยจริงๆ "

 

" คิริโตะ...ทำไมนายถึงรู้ละว่าเจ้าสามคนนั้นจะมานะ " เอ็กเซดได้ถามเข้าเรื่องโดยทันที

 

" ก็ไม่เชิงว่ารู้หรอกเเค่ลองสันนิฐานดูก็เท่านั้นเอง...ใช่มั้ยละคุณไคอินท์ คุณโยโกะ อาวุธสองอันของพวกคุณนะคุณกริมล็อกเป็นคนทำให้สินะ"

 

" ค่ะ ตอนเเรกถึงเขาจะปฏิเสธก็เถอะ...บอกว่าอยากให้คุณกรีเซลด้าหลับอย่างมีความสุข "

 

" เเต่ว่า เพราะพวกเราขอร้องอย่างเต็มที่จนเขายอมทำให้ "

 

" น่าเสียดายนะ....ที่ไม่คัดค้านเลยที่เเผนของพวกคุณน่ะไม่เพื่อคุณกรีเซลด้าหรอก "

 

" เอ้? " ทั้งสองได้อุทานออกมาพร้อมกัน

 

" การก่อคดีฆาตรกรรมPK ภายในเมืองถ้าดึงความสนใจจำนวนมากละก็ สักวันนึ่งใครสักคนก็รู้สึกตัวจนได้...จริงๆชั้นเองก็พึ่งรู้สึกตัวเมื่อ30นาทีก่อนเอง " คิริโตะได้กอดอกเเล้วหันไปมองทั้งสอง " คุณกริมล็อกกับคุณกรีเซลด้าได้เเต่งงานกันสินะครับ "

 

" ค่ะ....เเต่ว่าทำไมงั้นหรอค่ะ "

 

" เเต่งงานกันงั้นหรอ...ถ้าจำไม่ผิดระบบเเต่งงานของSAOช่องเก็บไอเท็มของทั้งสองจะเชื่อมต่อกัน.....หรือว่า " เอ็กเซดที่เหมือนจะนึกอะรไบางอย่างจึงชะงักไป

 

" ใช่เเล้วละถ้าหากคนที่เเต่งงานด้วยตายไปซึ่งไอเท็มทั้งหมดของผู้ตายก็จะไปอยู่กับอีกคนที่เเต่งงานด้วย "

 

" กริมล็อกงั้นหรอ...จะว่าไปคนที่ส่งเมโมนั้นมาก็กริมล็อกนั้นเเหละเเล้วก็ฆ่ากรีเซลด้าด้วยงั้นหรอ? "

 

" คงไม่ใช่หรอก เขาคงไม่ยอมให้มือตัวเองเปื้อนเลือดหรอก บางที่อาจจะจ้างให้พวกเพลย์เยอร์สีเเดงเป็นคนฆ่า "

 

ชูมิธรวมถึงคนอื่นๆต่างก็ตกใจทุกคน

 

" เดียวสิ...ถ้าคนคนนั้นเป็นคนร้ายตัวจริงเเล้วทำไมถึงให้ความร่วมมือกับพวกเราละ "

 

" พวกคุณได้อธิบายเเผนการทั้งหมดให้กริมล็อกฟังไม่ใช่หรอ มีความเป็นไปได้ว่าครั้งนี้คงตั้งใจจะฝังคดีเเหวนไปพร้อมกับความมืดตลอดกาลคุณชูมิธ คุณโยโกะ คุณไคอินท์ เล็งเวลาที่ทั้งสามคนจะมาอยู่รวมกันเเล้วจัดการไปพร้อมกันเลย "

 

" เพราะงั้น พวกกิลด์นักฆ่าถึงมาโผล่ที่นี้งั้นสินะ...บางทีพวกนั้นกริมล็อกเองก็อาจจะว่าจ้างให้ฆ่าคุณกรีเซลด้าด้วย "

 

" เจอเเล้วละ " อาสึนะได้เดินมาพร้อมกับชายคนนึ่งที่สวมเเว่นดำพร้อมหมวกเเละเสื้อโค้ชเดินมา

 

" รายละเอียดลองฟังจากเจ้าตัวน่าจะดีกว่านะ "

 

" ไง ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ ทุกคน "

 

"คุณกริมล็อก คุณน่ะ...ทำไมถึงต้องฆ่าคุณกรีเซลด้าด้วยละ ตอบมาสิกริมล็อกทำไมถึงต้องฆ่าคุณกรีเซลด้าด้วยเพื่อเเหวนเเละเงินถึงกับฆ่าภรรยาของตัวเองเลยงั้นหรอ " โยโกะได้ตะโกนออกมาพร้อมกับน้ำตาของเธอ

 

" เพื่อเงินหรอหึหึ...ไม่ใช่เลยชั้นนะ...ชั้นนะไม่ว่ายังไงก็ต้องฆ่าหล่อนให้ได้ในระหว่างที่หล่อนยังเป็นภรรยาของฉันในโลกความเป็นจริงเธอก็เป็นภรรยาของฉันเหมือนกัน "

 

ทุกคนที่ได้ยินเเบบนั้นก็ตกใจอย่างมาก

 

" เป็นภรรยาในอุดมคติเลยละไม่มีข้อบกพร่องอะไรเลย...ทั้งน่ารักเเละว่านอนสอนง่ายเป็นสามรภรรยาที่ไม่เคยทะเลาะเลยเเม้เเต่ครั้งเดียว จู่ๆเธอก็เปลี่ยนไปเกมเเห่งความตายได้เปลี่ยนเธอไปบีบังคับให้หวาดกลัวมีเเค่ฉันเท่านั้น เเต่กลับกรีเซลด้ากับทำให้เธอมีชีวิตชีวาเเละเปล่งประกายมากกว่าโลกความจริงซะอีก ชั้นทีเเต่ต้องยอมรับเท่านั้นว่ายูโกะที่รักของฉันได้ตายไปเเล้ว ถ้าอย่างนั้น ก็เลยอยากเอายูโกะที่อยู่ในโลกเเห่งนี้เเล้วผนึกเธอเอาไว้ในควาทรงจำของฉันตลอดไป!!! "

 

" ด้วยเหตุผลเเค่นี้ ถึงกับฆ่าภรรยาเลยงั้นหรอ  " คิริโตะที่ได้ยินเเบบนั้นก็ตกใจอย่างมาก

 

" เป็นเหตุผลที่เกินพอเเล้วละ สักวันนึ่งเธอจะเข้าใจ นักสืบคุง ตอนที่มีความรักเเละตอนที่สูญเสียมันไปนะ "

 

เอ็กเซดได้ค่อยเดินเข้าไปหาพร้อมเอากาชัทใส่ลงที่สล็อตทืี่เอวพร้อมกดปุ่ม

 

GASHUT KIMEWAZA CRITICALFINISH!!!

 

" ฮ้ากกก!!!! " เอ็กเซดได้ไรเดอรืพันซ์พุ้งเข้าไปทีหน้าของกริมล็อกเต็มเเรงจนร่างของเขากระเด็นอัดกับต้นไม้ทำให้HPของเขากลายเป็นสีเหลืองเเละสร้างความตกใจให้กับทุกคนที่อยู่ในเหตุการณณ์

 

" ผิดเเล้วละคุณกริมล็อก สิ่งนั้นนะไม่ใช่ความรักท่ี่มีต่อคุณกรีเซลด้าสักหน่อย " เอ็กเซดได้คืนร่างก่้อนจะเข้าไปกระชากคอเสื้อกริมล็อกขึ้นมา " สิ่นั้นนะเป็นเพียงเเค่ความเอาเเต่ใจของคุณต่างหากละ "

 

" อึก.... " กริมล็อกที่เหมือนจะรู้สึกตัวถึงกับเเน่นิ่งไม่พูโอะไรก่อนที่เอมุจะปล่อยมือคิริโตะที่กำลังจะเดินไปหาเเต่ไคอินท์กับชูมิธได้เดินเข้าไปดึงร่างกริมล็อกขึ้นมรายืน

 

" คุณคิริโตะ คุณ M การลงโทษของชายคนนี้ให้พวกเราจัดการจะได้รึเปล่าครับ "

 

" เข้าใจเเล้ว " คิริโตะที่ตกลงก่อนที่กริมล็อกจะถูกพาตัวไปพร้อมกับโยโกะได้ก้มหัวให้พวกเขา

 

ไม่นานเรื่องราวคดีของเเหวนเเละPKภายในเมืองก็ได้ถูกคลี่คลายลงเอมุกับฟิเลียได้เดินทางมาถึงเมืองเเต่ฟิเลียกับหยุดอยู่หน้าประตูทางเข้าจนเอมุได้หันไปหา

 

" ฉันน่ะ.....เข้าไปกับนายไม่ได้หรอก "

 

" ทำไมละ? "

 

" คนนะเป็นเพลย์เยอร์สีส้มถ้าหากเข้าไปละก็ " ฟิเลียพูดไปพร้อมกับหลบหน้าหลบตาเอมุ

 

" ถ้าหากว่าใครจะมาทำอะไรเธอ.....ฉันจะเป็นคนปกป้องเอง " เอมุได้พูดออกไปทำให้ฟิเลียตกใจจนหันมามอง " ฉันจะอยู่กับเธอ...จนกว่าบั้คของเธอจะหายเอง " เอมุได้พูดไปก่อนจะส่งคำร้องของฟิเลียร่วมปาร์ตี้

 

ฟิเลียที่มองดูก่อนจะเงยมองเอมุที่ได้ยืนมองดูพร้อมรอยยิ้มเธอที่ลังเลอยู่พักนึ่งก่อนจะกดตกลง

 

" ขะ...ขอความกรุณาด้วยค่ะ "

 

" ทางนี้เองก็เช่นกัน "

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 72 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

100 ความคิดเห็น

  1. #78 Master Zero X Advent (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 มีนาคม 2563 / 02:04

    ไรเตอร์ ตรงที่เอากาชัทใส่ที่สล็อตที่เอว มันออกเสียง Strike ไม่ใช่ Finish แล้วท่าไรเดอร์พันซ์นะ มันไม่มี มีแต่ได้จาก เอนนาจี้ไอเท็มเท่านั้น แก้ไขด้วย แล้วตอนที่เปิดเกมแอเรีย ไอเท็มจาก เอ็กเซดหายไปไหนครับ เนื้อเรื่องโอเค แต่รายละเอียดผิดพลาดต้องแก้ไข 4/10

    #78
    0
  2. #24 Konhlam (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2562 / 06:05
    ต่อครับรออยู่
    #24
    0