[ปรมาจารย์ลัทธิมาร] พันธวิญญาณข้ามภพ (OC)

ตอนที่ 49 : ตอนที่ 47 เหลืออด / ไขว้เขว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,856
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 230 ครั้ง
    13 พ.ย. 62

     





     ฉันยืนอยู่กลางหลุมว่างเปล่า พาร่างที่มีคราบเลือดที่เปรอะเปื้อนตามตัวเดินขึ้นมาจากหลุม พลางกวาดมองไปรอบๆ สายตาที่เจียงเฉิงมองมานั้นมันเต็มไปด้วยความตกตะลึง ไม่ต่างจากพวกศิษย์ตระกูลจินคนอื่นๆ ดวงตากวาดมองผู้คนที่ยืนมองฉันอย่างไร้ความรู้สึก เหล่าศิษย์ตระกูลจินต่างรีบชักกระบี่ออกมา โดยที่เหล่าผู้อาวุโสเดินออกมาจากอีกทางหนึ่ง

     ชิ้งงงง!!

     "...กลัวหรือ?" ฉันเอ่ยถามออกไปแล้วมองคนที่หันปลายกระบี่ใส่ แล้วเค้นหัวเราะด้วยความสมเพช

     "..."

     "ก่อนหน้านี้พวกเจ้ายังหนีเจ้าสัตว์ปีศาจตัวนี้ แต่กล้าหันกระบี่ใส่ข้า คิดว่าจะชนะหรือ?"

     "..."

     "แล้วผู้อาวุโสตระกูลจินไปอยู่ที่ไหนมาเสียหมดเล่า? หรือกลัวหัวหดจนต้องมาหลบหลังพวกผู้น้อย หืม?" ฉันเลิ่กคิ้วมองเหล่าพวกผู้อาวุโสที่หลบตาฉันกันล่อกแล่ก

     "ม แม่นาง เรามาเจรจากัน" ผู้อาวุโสคนหนึ่งพูดขึ้น ก่อนจะก้าวออกมาข้างหน้า

     "เจรจา?"

     "เราจะไม่ทำอะไรเจ้า...หากเจ้าทำร้ายคนตระกูลจิน มันคงไม่ดีหรอกกระมัง" คำพูดที่เหมือนจะขู่นั่น มันรู้สึกว่าน่าขำแล้วก็เวทนาความหน้าหนาของเจ้าพวกนี้จริงๆ

     "หึ แล้วจะปล่อยให้พวกท่านกดหัวข้าอย่างอย่างนั้นหรือ?  ขอโทษด้วยแต่ข้ามิได้โง่เขลาถึงเพียงนั้น..." ฉันเท้าเอวมองพวกเขาอย่างไม่ไว้ใจ






     เหล่าผู้อาวุโสมิใช่ว่าจะไม่เคยได้ยินเสียงเล่าลือของ บุตรีบุญธรรมของตระกูลเทียนผู้นี้...ทั้งที่เมื่อก่อนเด็กสาวตรงหน้านั้นยังเป็นเด็กที่อยู่ในโอวาสของประมุขเทียน ขี้อาย และอ่อนแอ แต่ว่าตั้งแต่ที่ได้รับการดูแลจากตระกูลหลานแห่งกูซู นิสัยของนางเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังเท้าเลยก็ว่าได้  


     และข่าวลือยิ่งเลวร้ายเมื่อได้ยินเสียงลือที่ว่า นางสามารถกำราบเทียนโหย่วเหม่า อดีตศิษย์ของชิงเหอเนี่ยที่มีฝีมือในการใช้ดาบอย่างร้ายกาจลงอย่างง่ายดาย
     


     "เราไม่ต้องการที่จะเป็นศัตรูกับเจ้า...เรามาคุยกันดีๆเถิด"

     "..." ฉันหรี่ตามองอย่างไม่ไว้ใจ ก่อนจะปรายตามองพวกศิษย์รอบๆเชิงบอกว่า 'บอกลูกศิษย์ของแกเก็บกระบี่ซะ'

     "พวกเจ้าเก็บกระบี่เข้าฝักเดี๋ยวนี้!" ทุกคนต่างลังเลก่อนที่เจียงเฉียงจะเดินมายืนขนาบข้างฉัน แล้วสั่งน้ำเสียงเฉียบขาดอีกหน

     "เก็บกระบี่เสีย นางจะไม่ทำร้ายใคร...หากผู้นั้นไม่เริ่มก่อน"

     "ประมุขเจียง"

     "พวกเจ้าทั้งหมดดูแลพวกจินหลิง เหล่าผู้อาวุโสตระกูลจิน...พวกท่านไปอยู่ที่ไหน เหล่าศิษย์กำลังย่ำแย่แต่พวกท่านเพิ่งมาโผล่หัวตอนนี้ หรือต้องรอให้พวกศิษย์ตายหมดสำนักก่อนพวกท่านถึงจะออกมา!" เจียงเฉิงตอกกลับจนพวกเขาสะอึกกันไปเป็นแถว แต่สายตาที่มองมานั้นก็เห็นได้ชัดว่าพวกเขาไม่ชอบใจกับการที่ถูกคนอายุน้อยกว่ามาต่อว่า

     "พวกข้าซ่อมแซมค่ายป้องกันแต่เมื่อคืน มันทำลายเป็นบริเวณกว้างกว่าจะซ่อมแซมเสร็จก็คงใช้เวลานาน" พวกเขาแก้ตัวน้ำขุ่นๆด้วยเหตุผลที่ทำเอาฉันกับเจียงเฉิงหัวเราะเหอะ

     "ถึงกับต้องไปกันหมด แล้วทิ้งพวกศิษย์เผชิญหน้ากับเจ้าปีศาจเช่นนี้หรือ?! ขนาดจินหลิงก็ยังไม่ใยดีเช่นนี้...ข้าเพิ่งรู้ว่าผู้อาวุโสอย่างพวกท่านไร้น้ำยามากถึงเพียงนี้"

     "ประมุขเจียง โปรดระวังคำพูดด้วย...และส่งตัวแม่นางหลานผู้นั้นมา" ผู้อาวุโสที่ดูจะอายุน้อยที่สุดเดินมาด้านหน้าของพวกเขา แล้วผายมือมายังฉัน

     เจียงเฉิงขมวดคิ้วแล้วยกแขนขึ้นกั้นทางไม่ให้ฉันไป ฉันเหลือบมองแล้วโค้งให้เขาเล็กน้อยแล้วหยุดยืนไม่ไปหาอีกฝ่าย จนเขาเหลือบไปมองเจียงเฉิงด้วยความไม่พอใจ

     "ประมุขเจียง..."

     "เหตุใดต้องส่งตัวฟูหยางให้กับพวกท่าน เห็นนางเป็นนักโทษหรือ?"

     "มิได้ แต่ท่านก็เห็นกับตาประมุขเจียง...อาวุธที่ประดับบนแขนของแม่นาง คืออาวุธวิเศษที่สูญหายไปนับร้อยปี ท่านคงไม่รู้ว่าพลังของมันมหาศาลมากเพียงใด" 

     "..."

     "แม่นาง รู้หรือไม่ว่าสิ่งที่เจ้าครอบครองอยู่นั้นคืออะไร...เด็กน้อยอย่างเจ้าคงใช้มันมิได้เต็มที่หรอก มาสิ ข้าจะสอน---"

     ตึงงงง!!!

     "...." ทุกคนถึงกับผงะ ยกเว้นเจียงเฉิงที่ยืนอยู่ข้างฉันด้วยท่าทีสงบนิ่ง แอบยกมุมปากขึ้นอย่างพอใจเมื่อฉันเริ่มไม่สบอารมณ์ด้วยการเอากำปั้นต่อยพื้นอย่างแรงจนมันร้าว

     เจ้าคนที่พูดพร่ำเมื่อครู่ถึงกับหุบปากฉับ ฉันตวัดตามองก่อนจะโค้งทำความเคารพเจียงเฉิง

     "ประมุขเจียง คำพูดของข้าต่อจากนี้อาจจะเสียมารยาทไปเสียหน่อย ขออภัยล่วงหน้าเจ้าค่ะ" เจียงเฉิงพยักหน้าก่อนจะให้ฉันก้าวออกมา

     "ผู้อาวุโส ท่านรู้หรือไม่ว่าเหตุใดเมื่อครู่ข้าถึงทำเช่นนี้?"

     "..."

     "คำพูดของท่าน มันทำให้ข้าไม่สบอารมณ์..."

     "..."
     
     "เกราะแขนหนิงอัน ข้ารู้ดีว่าควรหรือมิควรใช้อย่างไร มิต้องให้'คนนอก'เช่นพวกท่านมาสอน และเหตุใดข้าต้องให้พวกท่านสอนศาสตร์การต่อสู้ ในเมื่อข้าคือศิษย์ของตระกูลหลาน มิใช่ศิษย์ของสกุลจินเสียหน่อย"

     "เจ้า! ช่างโอหังนัก ผู้ใดสั่งสอนให้เจ้ากล่าววาจาเช่นนั้นกับผู้อาวุโส...ตระกูลหลานแห่งกูซูมิเคยอบรมเจ้าหรืออย่างไร" ชายวัยกลานคนคนหนึ่งชี้หน้าฉันแล้วตะคอกเสียงแข็ง ฉันถอนหายใจแล้วพูดตอบกลับ

     "ข้ากล่าวเช่นนี้แล้ว ใครจะทำไม? ก่อนที่ท่านจะชี้หน้าแล้วกล่าวหาข้า ท่านดูเสียก่อนเถอะว่านิ้วที่เหลืออยู่มันชี้ไปที่ผู้ใด!"

     "เจ้า!"

     "และการที่ท่านพาดพิงถึงตระกูลหลานแห่งกูซู ข้าขอพูดตรงนี้เลยว่าข้าโชคดียิ่งที่ได้รับการอบรมสั่งสอนจากพวกเขา...มิเช่นนั้นข้าก็คงได้กลายเป็นคนที่มีนิสัยเช่นเยว่ซิ่วไปแล้ว ถ้าพวกท่านจะพูดเช่นนี้ ท่านเอาเท้ามาเหยียบหน้าข้าเสียยังจะดีซะกว่า!"

     "ป ประมุขเจียง! นางเชื่อฟังท่าน โปรดท่านบอกให้นางหยุดกล่าววาจาเช่นนั้นเสีย!"

     "เหตุใดข้าต้องหยุดนางเล่า ในเมื่อที่นางพูดออกมานั้น ข้าเห็นด้วยทั้งสิ้น...พวกท่านทำเหมือนกับว่านางเป็นหุ่นเชิด ที่เหมือนเวินหนิงอย่างนั้นหรือ?" เจียงเฉิงว่าก่อนจะลูบแหวนจื่อเตี้ยนในมือเพื่อข่มขวัญ

     "ม ไม่ใช่ แต่เราต้องการจะผูกมิตรกับแม่นางผู้นี้เท่านั้น" พวกเขาต่างรู้ดีว่าแส้จื่อเตี้ยนมันทรงพลังแค่ไหน จึงไม่มีใครกล้าที่จะต่อกรสักเท่าไหร่

     "ผูกมิตร?....ท่านรู้ใช่หรือไม่ ว่าเกราะแขนนี่ เป็นของตระกูลใด?" พวกเขาเหงื่อตกเม้มปากแน่นไม่ตอบคำถาม แสดงว่าเจ้าพวกนี้ก็มีส่วนรู้เห็นที่ทำให้ตระกูลหลิวต้องล่มสลายด้วยแน่นอน

     "..."

     "ข้าขอปฏิเสธการผูกมิตรนี้...แต่ข้ามีเงื่อนไขอยู่ประการหนึ่ง หากพวกท่านทำได้ข้าจะยอมตกลง" พวกเขาฟังแล้วใจชื้นขึ้นมานิดหน่อยแล้วรีบพยักหน้าฟังข้อเสนอ

     "เชิญแม่นางว่ามาเถิด"

     "ข้าจะเป็นพันธมิตรกับตระกูลจิน ก็ต่อเมื่อจินหลิง บุตรชายของจินจื่อเซวียนและแม่นางเจียงเหยียนหลีขึ้นเป็นประมุขเท่านั้น! หากว่าประมุขไม่ใช่คนที่ข้ากล่าวถึง ข้าจะถือว่าพันธมิตรของเราเป็นโมฆะ!!" พวกผู้อาวุโสที่หวังจะได้เป็นประมุขถึงกับหน้าซีดเจื่อน 

     และได้ยินเสียงหัวเราะเบาๆของเจียงเฉิงที่เหมือนจะพอใจในการกระทำของฉัน

     "ต แต่ว่าแม่นาง จินหลิงยัง---"

     "อายุยังน้อย เจ้าค่ะ ข้าทราบดี...แต่ข้าได้ยินข่าวลือหนาหูไม่น้อยว่าพวกท่านไม่ค่อยชอบใจเสียเท่าไหร่นัก อีกทั้งประมุขเจียงก็ขึ้นเป็นประมุขตั้งแต่ยังหนุ่ม ประสบการณ์หรือแม้กระทั่งการปกครองอาจจะทำได้ไม่ค่อยดี"

     "..."

     "แต่อย่างน้อย ข้าคิดว่าหากจินหลิงสหายข้าที่ได้รับการเลี้ยงดูจากประมุขเจียง...คงทำให้ตระกูลจินเป็นที่น่านับถือขึ้นมาบ้าง เพราะว่าเขาไม่ได้มีนิสัยมักใหญ่ใฝ่สูงเหมือนกับคนอื่นๆ" คำพูดของฉันเหมือนพวกเขาถูกลากมาตบหน้ากลางสี่แยก

     ไม่สิ  ที่นี่ไม่มีสี่แยกนี่หว่า ถูกตบหน้ากลางงานชุมนุมก็แล้วกัน

     "..."

     "และพวกท่านอย่าได้คิด..."

     "..."

     "ว่าการที่ข้าเป็นสหายของจินหลิง จะทำให้พวกท่านใช้โอกาสนี้ชักใยเขาเพื่อบงการข้าทำในสิ่งที่ตนต้องการ...เพราะข้ามิใช่หุ่นเชิด"

     "..."

     "ข้าคือสหายของเขา และเขาคือสหายของข้า"

     "..."

     "ไม่ใช่ขี้ข้า หรือว่านายของใครทั้งสิ้น!!"





















     เรื่องที่ฉันต่อว่าผู้อาวุโสตระกูลจินนั้นถูกปิดเงียบหลังจากวันนั้น แล้วก็ถูกพวกเขาเชิญเรากลับอวิ๋นเซินปู้จื้อฉู่ทันทีแบบไม่อยากให้อยู่ เพราะเจ้าตาแก่พวกนั้นกลัวจะเสียหน้ามากกว่าเนื่องจากคำพูดถ้าจะให้เอาตามความเป็นจริงแล้ว คำพูดฉันมันมีน้ำหน้กและน่าเชื่อถือมากกว่า อีกทั้งการที่จินหลิงซึ่งเป็นทายาทสายตรงได้ขึ้นเป็นประมุข ฉันคิดว่าอาจจะมีคนยอมรับมากกว่าพวกตาแก่นั่นเป็นไหนๆ


     

       

     "ฟูหยาง! หากเจ้าทำขนมเสร็จแล้ว ช่วยข้าต้อนรับพวกศิษย์ที่เรือนกล้วยไม้ด้วยนะ!" อันฉีเดินมาบอกฉันในครัว ฉันพยักหน้าก่อนจะบอกให้พวกศิษย์น้องทำขนมต่อ ก่อนที่ตัวเองจะไปยังเรือนกล้วยไม้เพื่อต้อนรับศิษย์


     ใช่แล้ววว  เพราะว่าใกล้จะถึงเวลาที่เหล่าศิษย์จากสำนักต่างๆจะมาร่ำเรียนที่สกุลหลานประจำปี ซึ่งพวกเราที่เป็นศิษย์พี่จึงได้รับให้ไปคอยดูแลในส่วนต่างๆ และในวันนี้ก็เป็นวันที่สามที่เหล่าศิษย์ทุกสารทิศจะมา



     "ฟูหยาง!"

     "โอ๊ะ! จื่อเจิน เจ้าก็มาด้วยหรือ?" เสียงจื่อเจินเอ่ยเรียกระหว่างที่ฉันกำลังจะเดินทางไปยังเรือนกล้วยไม้ จึงหยุดทักทายกันก่อน

     "ใช่ ศิษย์ในตระกูลข้าก็ส่งมา ข้าเลยรับหน้าที่เป็นผู้ส่งตัวเขา...อาจจะได้แวะมาหาเจ้าบ่อยๆนะ"
     
     "ดีเลยๆ ตอนนี้ข้าต้องไปก่อน หากเจ้าอยากทานอะไรก็รอก่อน พวกศิษย์หญิงกำลังเข้าครัวทำอาหารอยู่พอดี" จื่อเจินยิ้มกว้างแล้วพยักหน้ายกมือลูบท้องตัวเอง

     "ดีเลย เพราะข้ากำลังหิวพอดี เช่นนั้นข้าไปก่อนนะ!" ฉันหัวเราะรับก่อนจะเดินสวนเขามาจนกระทั่งเจอกับซือจุย และจิ่งอี๋ที่กำลังจะเข้าไปพอดี

     "คารวะพี่ซือจุย พี่จิ่งอี๋..."

     "เจ้าก็มาต้อนรับแขกหรือ?"

     "เจ้าค่ะ อันฉีบอกให้ข้ามาช่วย...สงสัยของที่พวกศิษย์สำนักอื่นนำมาคงจะมีเยอะ" ฉันพูดติดตลกก่อนที่จะสบตากับจิ่งอี๋  รอยยิ้มที่มีกลายเป็นความเคอะเขินซะอย่างนั้น

      รู้สึกไม่กล้าสบตาตรงๆเลยแฮะ

     "เข้าไปกันเถอะ..." เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นปกติ มือใหญ่ดังแผ่นหลังฉันเบาๆ แต่มันกลับรีบดีดตัวออกเหมือนกับโดนของร้อนแล้วสาวเท้าไปหาอันฉีทันที







     พวกเราต้องรับเหล่าศิษย์ และรับของขวัญมาไว้ในที่ที่กำหนดไว้จนกระทั่งใกล้จะพ้นวัน ก็มีตระกูลอีกตระกูลหนึ่งซึ่งน่าจะเป็นคนสุดท้ายของวันนี้ที่เข้ามา

     ตุบ!

     "เชิญตระกูลจาง!" ในตอนนั้นร่างเล็กระหงเดินอย่างก้าวเข้ามายังตรงกลาง ผ้าคลุมที่ปกปิดศีรษะไว้ถูกเปิดออกเผยให้เห็นใบหน้าอ่อนเยาว์



     ฟึ่บ!

     


     โกหกน่า....เรื่องบ้าแบบนี้!

     "ฟูหยาง เจ้าเป็นอะไรไป?" อันฉีเขย่าแขนเรียกฉันเมื่อฉันยืนอึ้งมองร่างบางตรงหน้าตาไม่กะพริบมือยกขึ้นปิดปากโดยไม่รู้ตัว

     หน้าแบบนั้น  ไม่จริงน่า!

     "ข้าน้อยมีนามว่า จางเหม่ยเหมย มาในนามของตระกูลจาง...ขอมอบผงไม้จันทร์หอมนี้ให้กับอาจารย์หลานเจ้าค่ะ" เธอโค้งคำนับแล้วเอ่ยอย่างสุภาพ  ก่อนที่เธอจะสบตาเข้ากับฉันที่ยืนมองเธออยู่นาน


    รอยยิ้มอ่อนหวานแต่งแต้มอย่างเขินอาย และเรียบร้อยบ่งบอกถึงกิริยามารยาทที่ได้รับอารอบรมกุลสตรีอย่างดี 




    ฉันจำรอยยิ้มนั่นได้ ใบหน้า ดวงตา ปาก จมูก ใบหู คิ้ว หรือแม้กระทั่งเส้นผม ฉันจำได้ไม่เคยลืม ถึงแม้จะเด็กไปหน่อยแต่ฉันมั่นใจ





     ว่าใบหน้าของเธอคนนั้น....เหมือนใบหน้าของฉันในชาติที่แล้วไม่มีผิด!!












     จิ่งอี๋เมื่อเห็นใบหน้าของเด็กสาวตรงหน้าที่เปิดผ้าคลุมออกก็ถึงกับนิ่งงันด้วยความตกตะลึง  หัวใจของเขาพลันกระตุกแรงเสียจนนึกว่าจะออกมาจากอก  ความปิติยินดีเอ่อท่วมท้นใจของเขา แต่ในขณะเดียวกัน...ก็เต็มไปด้วยความสับสน แล้วหันไปมองฟูหยางที่ออกอาการอึ้งไม่ต่างกัน

     เหตุใดนางถึงมาอยู่ตรงหน้าเขา ก็ในเมื่อนาง...

     ในหัวของเขามีคำถามมากมาย ทั้งที่เขามั่นใจว่าต้องใช่แน่ๆแต่แล้ว นางก็ปรากฏตัวขึ้นมา...ที่ผ่านมาเขาคิดไปเองเพียงคนเดียวหรอกหรือ






     หรืออันที่จริงแล้ว ฟูหยาง และแม่นางผู้นั้น....จะเป็นคนละคนกันจริงๆ












เห่อๆ  ไม่มีไรมาก

เม้น-กัน-หน่อย!!


ความสุขของเตี้ย = การเห็นรีดเดอร์อินกับฟิค และเม้นมาให้อ่าน








ขอแค่นี้จริงๆ กราบล่ะค่ะ



รูปภาพที่เกี่ยวข้อง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 230 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,619 ความคิดเห็น

  1. #1585 icesupicha (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 14 มีนาคม 2564 / 21:50

    หนูคิดถูกแล้วลูก อย่าพึ่งเปลี่ยนใจ

    #1,585
    0
  2. #1460 รากต้นโพธิ์ (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 20 มีนาคม 2563 / 18:33
    เกลียดโวยยยย! ศตรูความรักออกมาแล้วจิงอี้!อย่างหลงมันนะเฮ้ย ฟูหยางรีบๆเคลียดกับจิงอี้ด้วยไม่สิขอให้ความลับแตกเลย!!อ๊ากกกก อินเกินนิดนึง...
    #1,460
    0
  3. #1366 Mikase Mizuki (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 17 มกราคม 2563 / 13:14
    ข้าเกลียดบรรยากาศแบบนี้ชะมัด แม่นางนั่นใคร !!
    #1,366
    0
  4. #1120 P_Chan and Me_Kung (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2562 / 23:05
    แลงมาก... แลงเกินรับไหวมากแม่ อิชั้นจะวร้องงงง
    #1,120
    0
  5. #1063 Olivia1112 (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2562 / 11:36
    ดราม่ากำลังลอยมางั้นเหรอ....
    #1,063
    0
  6. #997 Ph4am (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2562 / 23:30
    แลงมากกกกกกกกกกกก
    #997
    0
  7. #983 pakphum126354 (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2562 / 04:28
    ข้า://มอง+หาของบ้างอย่าง//
    คนอื่น:เจ้าหาอะไริยู่น่ะ
    ข้า:กระบี่
    คนอื่น:ห้ะ! เอาไปทำอะไร
    ข้า:เอาไปปาดคอชะนี
    #983
    0
  8. #977 ratima4494 (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2562 / 23:40
    ใจกระตุกวูบมาก แค่นี้ก็เหมือนเห็นไฟดราม่าริบหรี่ตอนต่อไป จาล้อง
    #977
    0
  9. #976 oporlove7754 (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2562 / 22:54
    จิ่งอี้อย่านะคะลูกกก
    อย่าหลงผิดคนน้าคะะะ😭😭
    กูจะร้องไห้แล้วน้าา😭😭
    แปบๆมีมารผจญเพิ่มมาอีกแล้ว😭
    #976
    0
  10. #974 NARUEPANHAT (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2562 / 01:48

    น้องหยางคะ อย่าหาว่าพี่สอนเลยนะคะ ถ้าเป็นพี่เจอของปลอมแบบนี้มีตบค่ะ ฟอร์มทีมเลยมั้ยคะพี่พร้อมร่วมทีม

    #974
    0
  11. #973 Natacha_i-sen (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 23:06

    อ่าว เบิกตัวตัวร้าย555

    #973
    0
  12. #972 aey5555 (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 22:28
    ม่ายยยยอิตัวปลอมแงงงงมาม่าจะมาอีกแล้ววว
    #972
    0
  13. #970 *fresia-cross* (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 14:23
    ปมมาอีกแล้วววว
    #970
    0
  14. #969 จินร (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 14:23

    ตัวปลอม ตัวปลอม!!! อินังนั้นมันครายยยยยยยยย จะแย่งจิ้นอิ๋งของหยางหยางหรอ!?!? ถ้าจะแย่งละก็ข้ามศพจินรไปก่อเหอะ!! แตต่ถ้าไม่แย่ง.....ก็ตายตั้งแต่สงคครามเริ่มสะ!?!? (ไม่มีคความเห็นใจเลย )

    #969
    1
    • #969-1 Natacha_i-sen(จากตอนที่ 49)
      13 พฤศจิกายน 2562 / 23:06
      แย่งไปเลยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย เราลงเรือเฉิงหยาง! มันมีโมเม้น
      #969-1
  15. #968 NaomiSama (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 09:20
    Oh noooooo อย่าม่ามานะผมขอ ยังไม่อยากเป็นโรคไต
    #968
    0
  16. #967 TTFUN (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 07:53
    ต้องมีดาร์ม่าแน่ๆๆจิ่นอี๋อย่าหวั่นไหวเข้าใจมั้ย!!!!!!
    #967
    0
  17. #966 554910140 (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 07:41
    ไรท์ปมอีกแล้วครับท่าน!!!555555

    ปล.ตอนฟูหยางพูด "อย่างอย่างงั้น" แบบว่าจำประโยคมาไม่หมด5555 คือต้องเว้นวรรคไหมรึยังไงอ่ะ?
    #966
    0
  18. #965 Nn11111 (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 07:07
    เอ๊ะ?!
    #965
    0
  19. #964 mizenjizaza (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 06:43
    โว้ยยยยมีปมมาอีกเเล้ววววว
    #964
    0
  20. #963 Nat-Sap (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 06:31
    ไรท์จะไม่ให้พักสมองกันหน่อยจริงๆหรอ ให้ฟูหยางได้พักบ้างก็ดีนะคะ5555
    #963
    0
  21. #962 Dark_Sheen (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 03:22
    จิ่งอี๋เจ้าเข้าใจถูกแล้วว่าเป็นคนเดียวกัน แต่ไรท์ทำให้เรื่องมันซับซ้อนขึ้นนนนนน จิ่งอี๋อย่าหวั่นไหว มั่นคงเข้าไว้ //ฟูหยางตอบกลับดีมาก ผู้อาวุโสสกุลจิน อายุอานามก็มากแล้วยังโลภมากเห็นแก่ตัว นี่ถ้าฟูหยางมาช้า ป่านนี้เหล่าลูกศิษย์คงได้ตายกันหมดละ
    #962
    0
  22. #961 chyanin (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 02:59
    โอ๊ย ตอนไปจินหลันไถยังไม่ได้ตามหาสัตว์เทพเลย (เกลียดผู้อาสุโวตระกูลจินจริงๆ เห็นแก่ตัว) นี้ยังมีปมใหม่มาอีก แม่เจ้าเว้ยยยย พักหน่อย คิดไม่ทันแล้ว //จื้ออี๋ แข็งใจไว้ นั่นมะนไม่ใช่คนที่เจ้ารัก
    #961
    0
  23. #959 -NatJeeRa- (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 00:38
    ปมมาอีกแล้วนะคร้าบท่านผู้โชมมม ทั้งที่ตอนนี้รีดคนนี้ก็เอ๋อแหลกกับปมก่อนหน้าไปแล้ว ไรท์อย่าลืมมาแก้นะะะ //จะรอนะคะ~ สู้ว ๆ ค่า~
    #959
    0
  24. #957 รินเจ้าค่ะ (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 00:32
    กรี๊ดดดดดดดดดดดด ไรท์! เหตุใดจึงชอบทำให้เรื่องง่ายๆกลายเป็นเรื่องยากๆละเนี้ยยยยยย
    #957
    0
  25. #956 PP_18 (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 00:20
    อ้าวแม่!! จะมีปมอีกแล้วเหรอ
    #956
    0