คัดลอกลิงก์เเล้ว

[SF] Just 0.09 sec. [encore Shanghai] [WonHyuk]

โดย Petal4oppa

เห็นแล้วมันจี๊ดดดดใจแทนฮยอกแจจริงๆ...!!

ยอดวิวรวม

967

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


967

ความคิดเห็น


3

คนติดตาม


4
เรทติ้ง : 100 % จำนวนโหวต : 1
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  8 ม.ค. 54 / 00:52 น.
นิยาย [SF] Just 0.09 sec. [encore Shanghai] [WonHyuk] [SF] Just 0.09 sec. [encore Shanghai] [WonHyuk] | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

เนื้อเรื่อง อัปเดต 8 ม.ค. 54 / 00:52


[SF] Just 0.09 sec. [encore Shanghai] [WonHyuk]

By : AomZiiN

Pair : Siwon x Hyukjae

Note : ก็แค่เคืองแทนฮยอกแจค่ะ คึคึ = =*

link ตัวการ  >> http://www.youtube.com/watch?v=J21ZWwT5-Sg

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------










คอนเสิร์ตอังกอร์ที่เซี่ยงไฮ้ผ่านไปได้ด้วยดี...



สมาชิกทุกคนทำหน้าที่ได้ดีจนถึงวินาทีสุดท้าย...



ไม่ว่าจะเป็นการร้อง  เล่น  เต้น หรือ  เซอร์วิส...ใช่ครับ เป็นปกตินี่นา ผมว่าทุกคนรู้ดีในเรื่องนี้



ไม่ เว้นแม้กระทั่งตัวผมเอง ลี อยอกแจ คนนี้ ก็เซอร์วิสให้กับแฟนๆ อึนเฮ ของเราเหมือนกัน และดูเหมือนว่าเจ้าเพื่อนซี้ของผมก็ขยัน'เล่น'กับผมด้วยเหมือนกัน



แน่เจ้านั่นน่ะ เหตุผลจริงๆก็แค่อยากจะประชด 'พ่อผีแก้มป่อง' สุดที่รักของมัน ก็แค่นั้นแหละ



" อ๊ะ !! " ในขณะที่ผมกำลังนั่งดูแฟนแคมอยู่อย่างเพลิดเพลิน สายตาของผมก็เหลือบไปเห็นป้ายไฟที่ไม่ได้โดดเด่นอะไรนัก



ป้ายไฟที่เขียนว่า  WonHyuk = Real Love



จู่ๆใบหน้าผมก็ร้อนผ่าวขึ้นมาซะอย่างนั้น...ทำไมกันนะ ? คงเป็นเพราะผมกำลังนึกถึงเจ้าของชื่อตัวหน้าอยู่ล่ะมั้ง



ในคอนเสิร์ต...ผมยอมรับว่าการแสดงของเราใน เพลง Angela ทำเอาผมเขินจนทำอะไรไม่ถูก ถึงแม้ว่าจะมีเจ้าทงเฮเข้ามาอยู่ในก๊วนการแสดงด้วยก็เถอะนะ  แต่มัน...แอร๊ยยยย



ให้ตายเถอะ...พวกคุณจะเห็นรึป่าวนะ ตอนนั้นน่ะ...ตอนที่ไอ้คุณชายบ้าๆคนนั้นน่ะ มันเอามือผลักผมแล้วเข้าไปวุ่นวายกับยัยหมวยเล็ก อ่า ใช่ๆ ตอนนั้นแหละ



ย๊าาาาา...ผม ก็เข้าใจว่ากำลังแสดงแต่ว่าตอนนั้นน่ะ ผมแอบเสียเซลฟ์เล็กๆนะ ไอ้ชเว ซีวอนบ้า...นายกล้าทำแบบนี้กับชั้นต่อหน้าเอลฟ์หร๊อ ?!!



นี่คือสิ่งที่ผมได้แต่คิดอยู่ในใจโดยที่ไม่สามารถพูดมันออกไปได้ในตอนนั้น หลังจากนั้นผมเลยเดินเข้าไปทำท่าหิ้วคอเสื้อของหมอนั่นออกมา



แต่ผมคงทำพลาดอะไรไป...ซีวอนดันหันมาทำท่า เจ้าชู้ใส่ผม ย๊ากกกก...ไอ้ตอนแรกๆผมก็ยังพอจะเล่นตามน้ำไปได้หรอกนะ แต่ไม่กี่วินาทีหรอก ผมรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะระเบิด



ฮ่าๆๆ ไม่อยากยอมรับเลยว่าตอนนั้นน่ะ...








ลี ฮยอกแจ คนนี้ เขินมาก มากที่สุด เขินโคตรอะ >////////////<








หลังจากดูแฟนแคมผ่านไปหลายต่อหลายอัน ภาพน่ารักๆของเหล่าสมาชิกของพวกเราเยอะแยะไปหมดจนผมอดที่จะยิ้มหรือหัวเราะตามไปด้วยไม่ได้



แล้วสายตาตี่เล็กที่ต้องพึ่งการกรีดอายไลเนอร์หนาๆของผมก็เห็นไฟล์แฟนแคมตัวหนึ่งที่บันทึกไว้แค่เพียง 0.09 วินาทีเท่านั้น



แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น...ประเด็นมันอยู่ที่ภาพนิ่งของวิดีโอตัวนั้นที่ผมกำลังจะเปิดเข้าไปดูนั่นเอง



คุณครับ...ช่วยผมดูหน่อยเถอะว่า ไอ้คนที่มันใส่เสื้อกล้ามสีดำ มีผ้าขนหนูผืนสีขาวพันรอบคอ สวมสร้อยคอรูปไม้กางเขน คนนั้นน่ะ ไม่ใช่ ชเว ซีวอน ของผม !!



แล้วคนข้างๆ เจ้านั่นน่ะ พี่ฮีชอล เจ้าแม่ใหญ่หัวหน้าพรรคของสามหนุ่มสวยตระกูลลีอย่างพวกเราใช่มั๊ย ? อื้มมม...แค่ภาพนิ่งที่ผมกำลังมองอยู่ตอนนี้ก็ทำเอามือไม้ผมสั่นแล้วล่ะ



ผมกดเลือกไฟล์นั้นให้เล่นทันที หลังจากนั้น...อาการช็อคก็บังเกิดขึ้นกับตัวผม



ในเพลง Dancing Out ท่อนนั้นเป็นท่อนที่ไอ้คุณชายกล้ามใหญ่ต้องร้อง และนั่น...



แขนแกร่งที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามที่ผมชอบจับเล่น เพราะผมอิจฉาที่มีแบบนั้นไม่ได้ซักที กำลังโอบรอบไหล่บางของพี่ฮีชอล



แต่หลักจากร้องท่อนนั้นจบ...ผู้ชายที่ชื่อ ชเว ซีวอน หมอนั่น...เจ้านั่น...ไอ้บ้านั่น



...มันกลับยื่นหน้าเข้าไปจุ๊บปากที่ฮีชอล !!!!!!!!!!!!!!




ผมคิดว่าเรื่องนี้พี่ฮีชอลคงไม่ได้เตี๊ยม กับเจ้านั่นแน่ เพราะเท่าที่ผมดูแล้ว หน้าพี่ฮีชอลเองก็ออกอาการเหวอไปเลยทีเดียว ส่วนไอ้คนตัวการน่ะหรอ ? ฮึ่มๆ



มันเดินหายออกไปจากการมองเห็นของกล้องหน้าตาเฉย...











ผมเข้าใจดี ผมบอกตัวเองแบบนี้เสมอ ทุกครั้งที่ซีวอนต้องเซอร์วิสคู่ต่างๆนานาของหมอนั่น เค้าน่ะ'เมะสาธารณะ'อยู่แล้วนิ่ เหตุการณ์คล้ายๆแบบนี้เกิดขึ้นบ่อยจนผม'เกือบ'จะชิน



แต่ ทุกครั้งผมก็ไม่ได้รู้สึกแบบนี้นะ...ความรู้สึกที่ร่างกายเย็นวาบไปทั้งร่าง อาการแสบร้อนเกิดขึ้นที่กระบอกตา รู้สึกเหมือนมีของเหลวมารวมตัวกันอยู่ที่ขอบตามากจนเกินจำเป็น



นั่นเพราะผมรู้...ว่าทุกครั้งคือการเล่น ละคร แต่ครั้งนี้มันเหมือนไม่ใช่...พี่ฮีชอลเองประหลาดใจกับการกระทำของซีวอน ผมเองก็ประหลาดใจ ประหลาดใจที่เค้ากล้าทำ...ทั้งที่ผม ลี ฮยอกแจ คนนี้ ก็ยืนอยู่บนเวทีเดียวกับเค้า



ถ้าเป็นที่แก้ม...ผมจะไม่ว่าเลย แต่นี่...อีกครั้งที่ริมฝีปากของซีวอนสัมผัสกับริมฝีปากของคนอื่น



น้ำตาของผมไหลออกมาโดยที่ผมไม่รู้ตัวเลย ซักนิด ผมรู้แค่ว่าภาพตรงหน้าบิดเบือน พร่าเลือน และมีอะไรบางอย่างไหลลงมาตามแก้มของผม ก่อนที่มันจะหยดลงที่หลังมือทีละหยด ทีละหยด



ไฟล์วิดีโอนั้นยังคงเล่นซ้ำไปซ้ำมา โดยที่ผมไม่รับรู้ถึงอะไรเลย...ผมโทษตัวเองนะ โทษตัวเองที่ไม่ยอมเข้าใจและยอมรับอะไรง่ายๆ



ซีวอนเป็นคนที่ชอบหยอกล้อ แตะเนื้อต้องตัวสมาชิกคนอื่นบ่อยๆ ไหนจะเวลาที่เค้าต้องรับบทในละครต่างๆ ฉากในละครบางเรื่อง ถ้าผมมีเส้นสายใหญ่พอที่จะทำอย่างที่ผมต้องการได้



ลี ฮยอกแจ คนนี้...อยากจะสั่งตัดออกตอนฉายออกอากาศให้หมด



ลี ฮยอกแจ คนนี้...ไม่ได้ขี้หึงนะ สาบานได้



ลี ฮยอกแจ คนนี้...แค่ขี้หึงมากเกินกว่าที่ทุกคนเข้าใจ เท่านั้นเอง







.


..


...


....





เสียงเอะอะดังขึ้นภายนอกห้อง พวกสมาชิกคนอื่นๆคงกลับมาจากการพักผ่อนของแต่ละคนแล้ว ผมยังคงนั่งนิ่งๆอยู่หน้าโน้ตบุ้คตัวเก่งของตัวเอง อยากออกไปหา ไปพูดคุยกับทุกคนนะ แต่คงไม่ใช่ตอนนี้จริงๆ



ผมไม่มีแรงลุกขึ้นจากเก้าอี้ ผมไม่อยากฝืนยิ้มตอนนี้...







" ไอ้ไก่  ฉัน... " คงเป็นเสียงของไอ้ปลาจอมยุ่งที่ทะลึ่งโผล่พรวดเข้ามาในห้องของผม หูผมได้ยินเสียงของเจ้านั่นชะงักไป แต่ผมไม่มีแรงจะหันไปมอง



วินาทีต่อมา...ผมรู้สึกถึงน้ำเสียงที่แผ่วเบา สั่นเครือ กังวล ดังอยู่ใกล้ๆหูของผม



" เกิดอะไรขึ้นกับแก...ทะ ทำไมถึงร้องไห้ล่ะ " แขนเรียวบางของทงเฮโอบกอดผมจากด้านหน้า ก่อนที่มือบางของทงเฮจะเลื่อนมาปาดน้ำตาออกจากดวงตาและแก้มของผม



" กลับมาแล้วหรอ ? " ผมถามออกไป ยิ้มให้ทงเฮ แต่เจ้านั่นดันตวาดใส่ผมซะดังลั่น



" ชั้นถามว่าใครมันทำอะไรแก ห๊ะ !! ร้องไห้เพราะใคร ชั้นจะไปจัดการมัน บอกมา " เสียงเจ้านี่คงดังมากไปหน่อยล่ะมั้ง ? เสียงเอะอะข้างนอกห้องเลยพลอยเงียบเสียงตามกันไปหมด



" ไม่มี... " ผมกำลังจะดึงฝาโน้ตบุ้คให้ปิดลง แต่ไอ้ปลาตัวนี้มันไวกว่าผมมาก ทงเฮสะบัดมือผมออก แล้วกดเล่นไฟล์นั้นอีกครั้ง แล้วก็เป็นอีกครั้งที่น้ำตาของผมเริ่มไหล



ทงเฮมองภาพนั้นนิ่ง ก่อนจะกดปิดทุกหน้าเพจทิ้ง ตามด้วยการชัตดาวน์เครื่องทันที...มือของทงเฮคว้าเอาโทรศัพท์ของผมที่ วางอยู่ใกล้ๆขึ้นมาแล้วกดโทรออกไปหาใครซักคน



เพราะผมพอจะรู้ว่าเจ้านั่นจะทำอะไร ผมเลยจำเป็นต้องห้าม เพราะไม่อยากให้เกิดเรื่องวุ่นวายไร้สาระเพราะตัวผมเอง



" ทงเฮ แกอย่าโทรนะ ขอร้องนะ  " ผมเห็นทงเฮตวัดสายตามามองผม แล้วพยายามหายใจเข้าออกลึกๆครั้งแล้วครั้งเล่า คล้ายว่ากำลังปรับอารมณ์ให้เย็นลงกว่านี้



" ซีวอนหรอ... " ชื่อนี้ทำเอาผมใบ้กินทันที เค้ารับสายแล้ว ผมกำลังทำให้คนอื่นเดือดร้อน



" มาที่หอหน่อยซิ...อะไรนะ กำลังดูบทละครงั้นหรอ ? บทละครสำคัญกว่าฮยอกแจใช่มั๊ย ? ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้นแหละ ถ้านายไม่มาที่นี่ภายในยี่สิบนาที เลิกกับฮยอกแจไปเลย !! "



เจ้าปลาบ้าเลือดกดวางสายก่อนจะโยนมือถือของผมไปไว้บนเตียงนอน แล้วจับข้อมือผมลากออกไปข้างนอก



" ชั้นไม่อยากออกไปตอนนี้ " ผมพูดพร้อมกับยื้อตัวเองเอาไว้



" แกกำลังไม่มั่นใจ ใช่มั๊ย ? ชั้นรู้นะ แกกำลังกลัว...กลัวว่าซีวอนจะเปลี่ยนไป กลัวเหมือนที่ชั้นกำลังกลัว ชั้นไม่ต้องการเห็นเพื่อนของชั้นเป็นแบบนั้น "



" อย่าทำให้เรื่องมันยุ่งเลยนะทงเฮ ชั้นเคลียร์กันเองก็ได้ "



" ก็จะให้เคลียร์ไง แต่ต่อหน้าทุกคน ให้มันพูด...ความรู้สึกจริงๆออกมาซักที "



" แต่พี่ฮีชอล... "



" พี่ฮีชอลไม่เกี่ยว...ชั้นว่าพี่ฮีชอลต้องเข้าใจ เพราะ... "



" ชั้นเข้าใจ...เพราะชั้นเองก็อยากอธิบายเรื่องนี้กับนาย " จู่ๆเสียงทรงอำนาจที่สุดในบ้านก็ดังขึ้น พี่ฮีชอลเดินเข้ามาหาผมในห้อง ประตูห้องที่ถูกเปิดออกทำให้ผมรู้ว่าทุกคนที่อยู่ภายนอกรับรู้เรื่อง ทุกอย่างหมดแล้ว



เรียวอุคนั่งอยู่ข้างเยซองที่จับมือกัน แน่น ซองมินกอดแขนคยูฮยอนน้ำตาคลอเบ้า พี่อีทึกและพี่ชินดงมองมาที่ผมด้วยสีหน้ากังวล เจ้าเด็กแก้มแตกที่เพิ่งเดินเข้ามาในห้องก็คงจะพอรู้สถานการณ์จึงรีบเดินมา ดึงแขนทงเฮให้ออกไปนั่งข้างนอกด้วยกัน



" ผมเข้าใจครับพี่ฮีชอล ไม่มีอะไรหรอก เจ้าทงเฮมันก็โหวกเหวกไม่เข้าเรื่องล่ะฮะ " ผมยิ้มพร้อมทั้งจับมือพี่ฮีชอลเอาไว้ พยายามอธิบายว่าไม่มีเรื่องอะไรต้องกังวล แต่พี่ฮีชอลกลับพูดว่า...



" ซีวอน...คงแค่ต้องการทำให้พี่สบายใจในตอนนั้น เค้าแค่ต้องการทำให้พี่ไม่รู้สึกแย่ในตอนนั้น...อย่าไปโกรธมันเลยนะ ซีวอนน่ะ...รักนายมากนะ "



คำว่า 'รัก'...พี่ฮีชอลพูดว่า ซีวอนรักผมมาก พี่ใหญ่อีกคนของวงที่ไม่ค่อยสนใจเรื่องของใคร กลับบอกผมว่า ชเว ซีวอน รัก ลี ฮยอกแจ มาก...



เป็นคำพูดที่น่าเชื่อถือสำหรับผมในตอนนี้ หัวใจของผมเริ่มเต้นเป็นจังหวะ จากตอนแรกที่มันเต้นแผ่วเบาจนผมคิดว่ามันหยุดเต้นไปเสียแล้ว











ประตูหอถูกเปิดออกอย่างรีบร้อน ร่างสูงของใครบางคนวิ่งเข้ามาข้างใน ใบหน้าหล่อคมเต็มไปด้วยหยดเหงื่อ พอมาถึงยังไม่ทันได้พูดอะไรก็เอาแต่หอบหายใจโกยอากาศเข้าปอดให้ได้มากที่สุด มือหนาค้ำลงที่เข่าทั้งสองข้าง ดูท่าจะเหนื่อยมาก



" ฮยอก...แจ  ฮยอกแจเป็นอะไรครับ ? " ร่างสูงหันไปถามลีดเดอร์คนสวยที่นั่งอยู่ตรงโซฟา ซีวอนยังไม่เห็นฮยอกแจกับฮีชอลที่ยืนอยู่หน้าห้อง แล้วทงเฮก็เดินกลับเข้ามาจากที่ถูกคิบอมลากออกไปตรงระเบียงเพื่อสงบอารมณ์



" มาได้แล้วรึไง ห๊ะ !! " ทงเฮปราดเข้าไปยืนเท้าเอวอยู่ตรงหน้าซีวอน คนหล่อยู่หน้าลงอย่างงงๆ...ผมยังไม่เข้าใจจริงๆนะ ว่าผมทำอะไรผิด



" ทงเฮครับ...พี่ซีวอนเค้าไม่ได้ตั้งใจจะทำให้พี่ฮยอกแจร้องไห้นะ ทงเฮอย่าเพิ่งไปตวาดใส่เค้าแบบนั้นซิ " คิบอมเดินมาจับแขนคนรักเบาๆเป็นการเตือนสติ คนสวยคนนี้นี่...เวลาโมโห น่ากลัวชิบหาย



ส่วนคนที่ได้ยินว่า คนรักของตัวเองร้องไห้ หนำซ้ำคงมีสาเหตุมาจากตัวเอง เพราะดูจากสายตากลมโตดุดันที่มองมาเหมือนจะฆ่าเค้าให้ตายของทงเฮ มันก็บอกอะไรๆหมดแล้ว



ซีวอนก้าวเดินเร็วๆไปที่ห้องของคนรัก ภาพที่เห็นคือใบหน้าน่ารักที่เลอะเทอะไปด้วยน้ำตา ดวงตาที่เค้าชอบมองแดงช้ำ รวมไปจมูกแดงๆนั่นอีก แค่นี้คนมองก็แทบจะคิดอะไรไม่ออกอีก สมองขาวโพลนไปหมด



เกิดอะไรขึ้น ???...




" ฮยอกแจ " ซีวอนเอ่ยเรียกอีกคนเสียงแผ่ว เดินตรงเข้าไปหาร่างบางที่ดูเหมือนจะเริ่มร้องไห้อีกเมื่อเห็นหน้าเค้า



" เคลียร์กันดีๆนะ ซีวอน...ค่อยๆคุยกันนะ " พี่ฮีชอลบอกฮยอกแจแล้วหันมาพูดกับซีวอน ก่อนจะดันทั้งสองร่างให้เข้าไปคุยกันภายในห้อง เรื่องนี้มันต้องใช้ความเป็นส่วนตัว...



ส่วนพวกที่อยู่ข้างนอก...ก็ยกโขยงมาทำมหกรรมแนบหูกับประตูห้องอีกตามเคย = =; (ไม่เคยจะพลาดหร๊อก)














ภาย ในห้องนอนของฮยอกแจ...ร่างเล็กเดินตรงไปคว้าผ้าเช็ดหน้าในลิ้นชักออกมาเช็ด หน้าเช็ดตาทันที  ก้มหน้าก้มตาเช็ดอยู่แบบนั้น จนซีวอนรู้สึกว่ามันอึดอัดเกินไป



คนตัวสูงเดินเข้าไปใกล้ ก่อนจะคว้าเอาร่างบางๆตรงหน้าเข้ามากอดเต็มวงแขน รู้สึกได้ถึงร่างของฮยอกแจที่ยังคงสั่นน้อยๆเพราะแรงสะอื้น จมูกโด่งกดลงที่ขมับชื้นอย่างรักใคร่



ส่วนคนที่โดนกอดก็ยกแขนขึ้นกอดเอวสอบไว้ แน่น ใบหน้าหวานซบลงกลางอกกว้างพร้อมกับน้ำตาออกมาอีกครั้ง...ลี ฮยอกแจ คิดถึงอ้อมกอดของซีวอนมากที่สุดในตอนนี้เลยล่ะ



" คนดีของซีวอน...บอกผมหน่อยได้มั๊ยครับ ? เกิดอะไรขึ้นหรอ ? ทำไมฮยอกแจถึงร้องไห้ล่ะครับ ? " น้ำเสียงทอดถามแสดงความห่วงใยอย่างไม่ปกปิด มือหนาลูบเบาๆที่กลุ่มผมลื่นมือ ก่อนจะผละตัวออกแล้วเชยคางอีกคนขึ้นมา



มองให้เต็มตาแพขนตายังคงชื้นไปด้วยน้ำตา แต่คนที่ร้องไห้คงไม่รู้เลยว่า ยิ่งเป็นแบบนี้ มันยิ่งทำให้ดวงตาสวยดูหวานเข้าไปอีก



" ชะ ชั้นเปิดดูแฟนแคมที่เซี่ยงไฮ้ แล้วเจอไฟล์หนึ่งเข้า ฮึก " พูดถึงตอนนี้คนตัวเล็กก็เริ่มน้ำตาคลอขึ้นมาอีก มือบางกำชายเสื้อของซีวอนแน่น พยายามกลั้นน้ำตาพูดต่ออย่างกระท่อนกระแท่น



" ไฟล์ไหน ? " คุณชายยังคงไม่เข้าใจ ก็แหม...แฟนแคมแต่ละครั้งมันออกมาเป็นร้อยๆเชียวนะครับ



" ฮึก ยังจะมาถามอีก ก็ไฟล์ที่ถ่ายตอนนายจุ๊บปากพี่ฮีชอล ตอนเพลง Dancing out ไงเล่า !! " คราวนี้ฮยอกแจตวาดลั่น พร้อมกับทุบลงที่แขนแข็งแรงของคนข้างๆ ซีวอนนิ่วหน้าน้อยๆ แล้วก็ร้องอ๋อ



" อ๋อ...นึกออกแระ ไฟล์นั้นนั่นเอง " ซีวอนนึกถึงตอนที่เค้าจุ๊บพี่สาวคนสวย ทั้งๆที่รู้อยู่แล้วล่ะว่าต้องมีเรื่องตามหลัง แล้วมันก็จริงๆ



" ทำท่าแบบนี้เหมือนนายตั้งใจเลยนะ ชเว ซีวอน !!! " มือขาวๆยกขึ้นฟาดเพี๊ยะลงที่มือหนาที่กุมมืออีกข้างของเค้าอยู่ ก็ดูไอ้ตัวการซิ...นั่งยิ้มอยู่ได้ ฮยอกแจจะบ้าตาย



" อย่าคิดมากซิครับ ฮยอกแจก็รู้ว่าตอนนี้พี่ฮีชอลน่ะเป็นยังไง ผมก็แค่หาเรื่องทำให้พี่ฮีชอลไม่เครียด " คนตัวโตพยายามอธิบายพร้อมทั้งโอบคนตัวเล็กเข้ามาชิดกว่าเดิม



" วิธีนี้ดีที่สุดแล้วงั้นซิ " ฮยอกแจยังรวนต่อไม่เลิก...พอหยุดร้องไห้ คราวนี้แหละ ได้รวนกันอีกนาน



" ก็ไม่ใช่แบบนั้น ฮยอกแจอา~ วินาทีนั้นมันทำไปโดยไม่ทันคิ๊ดดดดด " ขึ้นเสียงสูงจนน่าหมั่นไส้อะ ซีวอน



" อื้ม...งั้นคราวหน้าชั้นจะจูบกับทงเฮ หรือไม่ก็พี่ทึกกี้บ้าง " ฮยอกแจพูดพลางยิ้มตาหยีให้คนข้างๆ ที่รอยยิ้มเริ่มหุบแล้วกลายเป็นขรึมแทน



" อย่าแม้แต่จะเริ่มเลยนะ ฮยอกแจ "



" ทำไมล่ะ ก็วินาทีนั้นมันทำไปโดยไม่ทันคิ๊ดดด นี่นา " โดนประโยคตัวเองเล่นงานเต็มๆอกเลยซีวอน



" ฮยอกแจ "



" ว่าไง "



" หึงผมใช่มั๊ยล่ะ ~ "



เท่านั้นแหละ ฮยอกแจก็แผ่นเสียงกระตุกขึ้นมาซะเฉยๆ อ้าปากพะงาบๆเหมือนจะพูดอะไร แต่กลับไม่มีคำพูดไหนหลุดออกมา หนำซ้ำยิ่งถูกซีวอนใช้สายตาเจ้าเล่ห์จ้องมาแบบนั้น



...ไก่แกล้งตายได้มั๊ยอะ TT^TT




" ว่าไงๆ หึงผมก็บอกมาเถอะ "



" มะ ไม่ใช่ซักหน่อย ก็แค่ไม่ชอบ "



" ให้ตอบอีกทีอ่ะ "



" ไม่ชะ...อื้อ " ราชสีห์หนุ่มชิงปิดปากอีกคนทันทีที่ได้ยินคำปฏิเสธ ริมฝีปากหนาเลาะเล็มขยับเม้มเบาๆจนอีกฝ่ายเผลอเปิดปากรับเรียวลิ้นร้อนของ ตัวเอง จูบทำโทษเด็กดื้อ...คึคึ



" จะตอบอีกทีมั๊ย ? คิดดีๆนะ คราวนี้ผมไม่หยุดแค่ที่ปากแน่ "
ข่มขู่จนอีกคนค้อนตาคว่ำ ริมฝีปากแดงฉ่ำและแวววาวไปด้วยน้ำหวานของอีกฝ่าย ยิ่งมอง ซีวอนยิ่งคลั่ง



" เออ !! "



" เออกับใครฮยอกแจ...พูดให้มันชัดถ้อยชัดคำซิ " นิ้วเรียวยาวลูบเบาๆที่เรียวปากล่างของอีกคน ฮยอกแจหน้าร้อนผ่าวจนแทบบ้า ร่างกายก็ร้อนไปหมด ขนาดลมหายใจยังรู้สึกร้อนจนบอกไม่ถูก



" ลี ฮยอกแจหึงชเว ซีวอน มากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก พอใจยัง "
พูดจบหน้าก็แดงเถือกไปถึงไหนต่อไหน และนั่นก็ยิ่งน่ารักมากๆในสายตาซีวอน



" รู้อะไรมั๊ยครับ ? ชเว ซีวอนก็หึงลี ฮยอกแจมากกกกกกกกกกกกกกกกก เหมือนกัน "
แล้วจมูกโด่งก็กดลงที่แก้มนิ่มไปฟอดใหญ่



" ชิส์...รู้แล้วก็อย่าทำอีกนะ " ฮยอกแจชี้นิ้วอย่างออกคำสั่ง



" ถ้าทำแล้วฮยอกแจงอนให้ผมต้องมาง้อแบบนี้ ผมก็ไม่กล้ารับปากหรอกนะ " ซีวอนยิ้มจนลักยิ้มสองข้างเห็นชัด



" ชั้นจะไม่งอน นายไม่ต้องง้อด้วย "



" อ้าว ? "



" แต่ชั้น... " พูดค้างไว้แค่นั้นแล้วผลักร่างสูงลงบนเตียงของตัวเอง ขึ้นคร่อมจนซีวอนแอบกลืนน้ำลาย ริมฝีปากอวบอิ่มกระซิบชิดใบหูนิ่มว่า...



" จะไม่ให้นายแตะต้องตัวชั้นอีกเลย "



" ... "



" เพราะฉะนั้นตอนนี้ ก็ง้อฉันซะ ก่อนที่คราวหน้านายอาจจะเผลอทำอีก จนฉันไม่ให้ง้อ "



มายก็อด...นี่มันยั่วกันเห็นๆ คนเค้าให้ง้อขนาดนี้แล้ว ถ้าผมโง่ไม่ง้อ คงต้องให้เจ้าตังโกมาเรียกว่าพี่แล้วล่ะ












ลี ฮยอกแจ...นายได้ถูกง้อจนหายงอนไปอีกนานเชียวล่ะ คึคึ














ส่วนเรื่องที่ขู่กันน่ะ ซีวอนจะรีบหาทางรับมือต่อไปนะ แต่ตอนนี้...ของ้อจนฮยอกแจร้องเสียงหวานๆหน่อยเถอะ...















อ่อ...คุณครับๆ ฝากบอกพวกที่อยู่ตรงประตูด้วยว่า แอบฟังได้แต่อย่าเอาไปเล่าต่อนะ ผมกลัวฮยอกแจอาย นะครับ...^___________^





End :]




----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


 Talk...
 
แค่เคืองแทนจริงๆนะ -*- ย๊าก

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Petal4oppa จากทั้งหมด 19 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

3 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 13 เมษายน 2554 / 12:34
    ยังเคืองไม่หายเลยตอนนี้ - -
    เห็นแล้วมัน จิ๊ !!~ - -
    #3
    0
  2. #2 UyunDH
    วันที่ 8 มกราคม 2554 / 20:55
    LOL

    อยากจะบอกว่าเคืองแทนเหมือนกัน

    วอนแม่ง ทำไรไม่ทันคิ๊ด ด ด ด ด จริงๆ=='

    คึคึ



    :]
    #2
    0
  3. วันที่ 8 มกราคม 2554 / 01:14
    เคืองด้วย
    ชอบนะเนี๊ยะ มา งอน มา ง้อ
    กันแบบนี้ น่ารักมากๆเลย ^^
    #1
    0