Fic Harry Potter - Eternal War (SS/HP)

ตอนที่ 1 : Chapter 1 : After war

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,178
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 498 ครั้ง
    25 มี.ค. 62

Chapter 1 : After war




การเป็นมือปราบมันเหนื่อย


แฮร์รี่ฟุบตัวลงกับเตียง นึกถึงอดีตผู้เสพความตายที่ไปตามล่าจับกับรอนและเนวิลล์ตอนช่วงเช้า หลังจับอดีตผู้เสพความตายได้ก็ต้องไปเคลียร์เรื่องพ่อมดที่เดินทางข้ามประเทศผิดกฏหมายอีก กว่าจะได้กลับมาถึงบ้านบ้านเลขสิบสอง กริมโมลด์เพลซ ก็ปาเข้าไปสามทุ่มแล้ว


หลังสงคราม คิงส์ลีย์ขึ้นเป็นรัฐมนตรีกระทรวงเวทย์มนต์ เขายอมให้สมาชิกในภาคีนกฟินิกซ์ได้เข้าร่วมงานของมือปราบมาร ตามจริงแล้วก็ใช่ว่าทุกคนจะยอมรับเรื่องนี้แต่ปัญหาความขาดแคลนบุคลากรทางอาชีพย่อมมาก่อน สงครามทำให้มีความสูญเสียไปมาก และสมาชิกภาคีก็อยู่ในตำแหน่งที่ยอมรับได้ว่ามีประสบการณ์มากเพียงพอแม้ว่าปกติแล้วการเป็นมือปราบจะต้องเรียนจบโรงเรียน มีคะแนน ส.พ.บ.ส ดีเยี่ยมถึงห้าตัว และควรเข้าเป็นมือปราบฝึกหัดอีกสามปีเป็นอย่างต่ำก็ตาม



ข้ามขั้นตอนไปหน่อย แต่ทุกอย่างย่อมมีข้อยกเว้นสำหรับชีวิตของแฮร์รี่ พอตเตอร์ ผู้โด่งดัง เด็กชายผู้รอดชีวิต ผู้ปราบโวลเดอมอร์ลงได้หกเดือนก่อน



แฮร์รี่ประชดตัวเองในใจ



“นายท่านแฮร์รี่ ครีเชอร์เตรียมมื้อค่ำให้เรียบร้อยแล้ว ไม่ทราบว่านายท่านแฮร์รี่ต้องการจะรับประทานมื้อค่ำเลยหรือไม่ขอรับ”



แฮร์รี่เงยหน้าขึ้นมาส่งเสียงฮืมในลำคอเมื่อเห็นครีเชอร์ กริมโมลด์เพลซน่าอยู่ขึ้นเป็นกองเมื่อครีเชอร์ดูแลความสะอาดเรียบร้อยให้



“ขอบคุณครีเชอร์ เดี๋ยวฉันลงไปกินเดี๋ยวนี้แหละ”



แฮร์รี่ดันตัวลุกขึ้นจากเตียง เดินลงไปอย่างเหนื่อยอ่อนขณะมีเสียง ปุ๊บ พร้อมกับครีเชอร์ที่หายตัวไป



แฮร์รี่เดินลงมาห้องอาหาร รู้สึกแปลกประหลาดทุกครั้งที่เดินเข้าห้องอาหาร โต๊ะยาวที่เคยใช้ประชุมภาคีกลายเป็นโต๊ะของเขาแค่คนเดียวหลังสงคราม และมันให้ความรู้สึกโหวงพิกล อาหารค่ำถูกเตรียมไว้บนโต๊ะเรียบร้อย แฮร์รี่ไม่ทันนั่งลงเรียบร้อยดีก็มีนกฮูกอ้วนสีน้ำตาลบินเข้ามาส่งจดหมาย



แฮร์รี่มองจดหมายที่มีตรากระทรวงก็รับมาและโอดครวญในใจ ยื่นเบคอนให้นกฮูกก่อนที่มันจะบินจากไป



เรียน คุณ ฮ. พอตเตอร์



แจ้งกำหนดการขึ้นศาลว่าด้วยเรื่อง นาย ด. มัลฟอย และนาง น. มัลฟอย เป็นอดีตผู้เสพความตาย



แฮร์รี่มองวันเวลาที่แจ้งว่าเป็นเดือนสิงหาคมก็ถอนหายใจ อีกตั้งเดือนกว่าเลย ท่าทางสภาวิเซนกาม็อตตั้งใจจะให้เขาเคลียร์งานให้เรียบร้อยก่อนเข้าศาลล่ะสิ ในฐานะที่เขาเป็นหนึ่งในแกนนำมือปราบมาร



นึกถึงอดีตศัตรูต่างบ้านหัวบลอนซ์ก็อดเห็นใจไม่ได้ ถูกคุมตัวมาถึงหกเดือนแล้ว ยังต้องรอไปอีกสองเดือน คนทั้งโลกเวทมนต์ก็ตราหน้าว่าเป็นผู้เสพความตาย ตามจริงแล้วปกติถ้าอยู่ในช่วงสงครามต้องถูกจับเข้าคุกอัซคาบันทันทีเลยด้วยซ้ำ โชคดีที่เขาขอเรื่องเอาไว้ก่อนตอนที่กำลังถูกคุมตัวพอดี แต่เขาก็ยังไม่ว่างไปเป็นพยานให้เสียที และทุกคนก็เข้าข้างเขามากกว่าอดีตผู้เสพความตายด้วย ดังนั้นเลยเลื่อนเวลาไปอย่างไม่มีกำหนด



ตลอดหกเดือนที่ผ่านมาต้องไล่ตามจับอดีตผู้เสพความตายที่จะหลบหนีจนต้องหัวหมุน แถมยังมีพวกชอบทำผิดกฎหมายโผล่มาเรื่อยๆอีก ฮอกวอตส์ปรับปรุงใหม่เรียบร้อยดีแล้วศาสตราจารย์มักกอนนากัลขึ้นเป็นอาจารย์ใหญ่ของฮอกวอตส์เตรียมตัวรับนักเรียนใหม่และนักเรียนเก่ากลับเข้าไปเรียน นอกจากนี้ยังจัดการสอบรอบพิเศษของ ว.พ.ร.ส และ ส.พ.บ.ส ใหม่ ทำให้เวลาที่ควรปิดเทอมแล้วแบบนี้ยังคงมีนักเรียนสองชั้นปีไปจับจองห้องสมุดของฮอกวอต์ แฮร์รี่รู้เรื่องนี้ยังต้องสงสารพวกนักเรียนปีห้าและปีเจ็ดเลย มีแต่เฮอร์ไมโอนี่ที่บอกว่าเห็นด้วยโดยให้เหตุผลว่าต้องรับนักเรียนจบใหม่ให้เร็วที่สุดเพื่อชดเชยตำแหน่งงานที่ขาดไป



แฮร์รี่กินอาหารมื้อค่ำและเคาะโต๊ะอย่างครุ่นคิด ถึงผ่านมาหกเดือนแล้วแต่เขาก็ยังหาเวลาว่างไม่ได้สักที นอกจากงานมือปราบและกระทรวงแล้วศาสตราจารย์มักกอนนากัลยังเชิญให้เขาไปเป็นศาสตราจารย์รับเชิญพิเศษ หรือพูดให้ถูกคืออยากให้เขาไปรับตำแหน่งศาสตราจารย์วิชาป้องกันตัวจากศาสตร์มืดแต่เนื่องด้วยงานเขาที่รัดตัวทำให้ไปได้อย่างมากก็แค่หนึ่งครั้งต่อสัปดาห์เท่านั้น



แฮร์รี่กินอาหารเรียบร้อยก็วางช้อนลง จานอาหารหายวับไปทันที แฮร์รี่เงยหน้าขึ้นหยิบจดหมายขึ้นมา



“ครีเชอร์”



เสียง ปุ๊บ ดังขึ้นพร้อมเอลฟ์ประจำบ้านแก่ที่โผล่ขึ้นมาใบหน้าเหยียดยิ้ม ที่คอมีสร้อยของเรกูลัสห้อยไว้ไม่ห่าง



“ขอรับ นายท่านแฮร์รี่ ครีเชอร์มาแล้ว ได้โปรดสั่งงานครีเชอร์มาได้เลยขอรับ”



แฮร์รี่ยื่นจดหมายให้ครีเชอร์พร้อมถาม



“พรุ่งนี้ฉันมีงานอะไรบ้างงั้นหรือ ถ้าจำไม่ผิดเหมือนจะมีฮอกวอตส์?”



“ใช่ขอรับ นายท่านแฮร์รี่ต้องไปฮอกวอตส์ตอนบ่ายโมงตรงตามนัดเชิญของศาสตราจารย์มักกอนนากัลวันพรุ่งนี้ขอรับ นายท่านแฮร์รี่บอกครีเชอร์ไว้เมื่อสองสัปดาห์ก่อน ส่วนตอนเช้านายท่านแฮร์รี่มีนัดกับผู้หญิงเกรนเจอร์ที่กระทรวงตอนเจ็ดโมงขอรับ ครีเชอร์จัดการเขียนตารางให้ในห้องของนายท่านแฮร์รี่เรียบร้อยแล้ว”



แฮร์รี่เลิกคิ้ว ว้าว ครีเชอร์เขียนตารางให้เขาด้วยงั้นหรือ บางทีการมีเอลฟ์ประจำบ้านเป็นเลขาก็ไม่เลวเหมือนกัน แฮร์รี่มองดูครีเชอร์ที่พลิกจดหมายดูหน้าหลังแล้วผงกศีรษะ



“ครีเชอร์จะไปเพิ่มกำหนดการใหม่ให้ขอรับ ไม่ทราบว่านายท่านแฮร์รี่ต้องการอะไรเพิ่มอีกหรือไม่ขอรับ”



แฮร์รี่ส่งเสียงฮืมเมื่อนึกขึ้นได้ ครีเชอร์เงยหน้ามองเขา หูกว้างๆของเขาขยับเล็กน้อย



“งั้นเรื่องปรับปรุงบ้าน——“ แฮร์รี่เห็นว่าจู่ๆครีเชอร์ก็ตัวแข็งทื่อ “——เอาเป็นว่านอกจากห้องนอนของฉันกับห้องนั่งเล่นแล้วอย่างอื่นก็คงเดิมก็แล้วกัน”



“ขอรับ! ครีเชอร์จะไปจัดการให้เดี๋ยวนี้” พร้อมกับ ปุ๊บ และหายตัวไป



แฮร์รี่ขยับยิ้มอ่อนใจ เรื่องห้องนั่งเล่นเขาเคยพาครีเชอร์ไปดูห้องนั่งเล่นของกริฟฟินดอร์แล้วบอกว่าอยากได้ห้องนั่งเล่นแบบนั้น แต่ครีเชอร์กับยื่นตัวแข็ง และเพราะแฮร์รี่ไม่ได้ใช้เป็นคำสั่ง แฮร์รี่สงสารบอกว่าเขาแค่บอกไว้เฉยๆไม่ทันได้บอกให้ทำจริงๆ มีแค่เรื่องรูปภาพแม่ของซิเรียสที่เขาขอให้ใช้ผ้าคลุมปิดไว้เพราะเสียงที่หนวกหูทุกครั้งที่เดินเข้าบ้าน



แฮร์รี่เดินขึ้นห้องตัวเองที่เป็นทั้งอดีตห้องของแม่ของซิเรียส เป็นห้องที่ซิเรียสเคยเอาบักบีคมาไว้ และเป็นห้องที่แฮร์รี่มักมาอยู่ตอนที่อารมณ์หดหู่เป็นประจำ พอบักบีคไม่อยู่แล้วห้องก็ดูโล่งไปเลย



แฮร์รี่มองการตกแต่งที่มีสีแดงทองเป็นหลักที่ทำเอาครีเชอร์ที่เห็นครั้งแรกแทบน้ำตาร่วง แฮร์รี่เอาโต๊ะทำงานมาตั้งไว้เพื่อจะได้เคลียร์งานได้สะดวก มีกองกระดาษและหนังสือวางกองเรียงกัน แฮร์รี่เปิดลิ้นชักด้านขวาที่มีเก็บทั้งแผนที่ตัวกวน มีดที่ซิเรียสเคยให้และลูกสนิชทองคำเอาไว้ ถึงแฮร์รี่จะตัดสินใจทำลายไม้กายสิทธิ์เอลเดอร์ไปแต่หินชุบวิญญาณพร้อมลูกสนิชทองคำเขากลับเก็บเอาไว้โดยถือว่าเป็นของดูต่างหน้าเพื่อระลึกถึงศาสตราจารย์ดับเบิลดอร์มาโดยตลอด



แฮร์รี่คว้าหนังสือเล่มหนึ่งออกมาเปิด มันเป็นหนังสือบันทึกการสอนครั้งก่อน รวมคำถามต่างๆที่รุ่นน้องและเพื่อนร่วมปีมาถามเขา โชคดีที่ศาสตราจารย์มักกอนนากัลห้ามนักเรียนถามคำถามส่วนตัวไว้ทำให้การสอนเป็นไปอย่างสนุกสนานและไม่เสียเวลาเปล่า ดูคล้าย ก.ด ไม่น้อย และแฮร์รี่เองก็เพลิดเพลินกับการสอนเช่นเดียวกัน

แฮร์รี่ฮัมเสียงในคอ เอาปากกาขนนกจุ่มหมึกเขียนบันทึกเตรียมการสอนสำหรับวันพรุ่งนี้ สายตาเหลือบเห็นปฏิทินกำหนดการที่ถูกละเลงเขียนไว้เป็นระเบียบข้างๆก็อมยิ้ม



____



“ยอดเยี่ยมมาก เอาล่ะ วันนี้พอแค่นี้” แฮร์รี่ปรบมือเรียกความสนใจจากนักเรียนร่วมชั้นและรุ่นน้องปีห้าที่หยุดประลองและส่งเสียงโอดครวญกันใหญ่ แฮร์รี่ขยับยิ้มสนุกสนาน เดินรวมในกลุ่ม



“เฟร์ย่า วันนี้จังหวะการใช้คาถาดีขึ้นมาก โดยเฉพาะกับคาถาดิฟฟินโดและคาถาคอนฟังโก” แฮร์รี่เดินไปเอ่ยกับรุ่นน้องปีห้า เขาเดินต่อ “เคลอสมองก์ นายต้องออกเสียงให้ชัดกว่านี้ เจสสิก้า ตั้งสมาธิคิดถึงความทรงจำตอนร่ายคาถาผู้พิทักษ์ด้วยอย่าออกเสียงแค่อย่างเดียว เฮ้! คลิฟ นายอย่ายืนนิ่งตอนโดนร่ายคาถาใส่สิ นอนไฟไนต์” แฮร์รี่ตวัดไม้กายสิทธิ์คลายคำสาปให้รุ่นน้องปีห้า ท่ามกลางเสียงโอดครวญของคลิฟ เด็กชายปีห้าผมทองที่ลุกขึ้นยืนได้ทันทีหลังแฮร์รี่คลายคำสาปตัวแข็งให้



แฮร์รี่วิจารณ์เฉพาะคนที่มีการพัฒนาดีขึ้นหรือแย่ลงไปเรื่อยๆ ห้องที่เขาใช้ฝึกสอนคือห้องโถงใหญ่ของโรงเรียนที่เอาโต๊ะอาหารออกไปจนหมดทำให้ได้ห้องกว้างมากแทน ในที่สุดแฮร์รี่ก็เอ่ย



“เอาล่ะ ฉันไปแล้วนะทุกคน เหมือนเดิม ไม่มีการบ้าน แน่ล่ะ” แฮร์รี่กรอกตาเมื่อเด็กสองชั้นปียิ้มกริ่ม “ไปฝึกกันเองได้ นี่เป็นการมาสอนพวกนายครั้งสุดท้ายของฉันแล้ว เชื่อมั่นในตัวเองเข้าไว้ พวกนายทำคะแนนสอบทั้งของ ว.พ.ร.ส และ ส.พ.บ.ส ได้ดีแน่”



มีเสียงโวยดังแว่วมาแต่แฮร์รี่ไม่สน เขาขำเบาๆ



“เลิกคลาสได้แล้ว ออกไปอ่านหนังสือไป ส่วนใครมีคำถามอะไรก็เอาไปหย่อนไว้หน้าห้องพักอาจารย์เหมือนเดิม” แฮร์รี่บอกอย่างไม่ใส่ใจ นี่เป็นวิธีที่แฮร์รี่ใช้เพื่อหลบหลีกคำถามทั้งหลาย “เอาไปให้ก่อนวันที่ 25 มิถุนาคม พวกนายสอบเดือนหน้า ฉันคิดว่าน่าจะตอบให้ได้ก่อนสอบราวๆหนึ่งสัปดาห์พอดี อ๊ะ ศาสตราจารย์มักกอนนากัล! ลาก่อนนะทุกคน!”



แฮร์รี่ว่าแล้วรีบโบกมือลาเมื่อเห็นว่ารุ่นน้องควบตำแหน่งนักเรียนเขาไม่สลายตัวสักที เขารีบพุ่งไปหาศาสตราจารย์มักกอนนากัลที่ยิ้มให้เขาอยู่นอกห้องโถง



“สวัสดีครับศาสตราจารย์ ผมขอไปใช้ผงฟลูห้องอาจารย์ใหญ่หน่อยนะครับ”



“สวัสดีแฮร์รี่” ศาสตราจารย์มักกอนนากัลยิ้มให้อย่างใจดี “ได้แน่นอน การสอนเป็นอย่างไรบ้าง”



“ราบรื่นดีครับศาสตราจารย์” แฮร์รี่ยิ้มตอบ



“แฮร์รี่ เธอจะไม่กลับมาเรียนปีหน้าจริงๆงั้นหรือ?” ศาสตราจารย์มักกอนนากัลถามอย่างจริงจัง แฮร์รี่ลังเลเล็กน้อยส่ายหน้า



“ผมอยากทำอะไรที่เป็นประโยชน์มากกว่าน่ะครับ ตอนนี้ที่กระทรวงขาดแคลนมือปราบมากครับ คิงสลีย์เองก็อยากให้ผมเข้าทำงานเลยมากกว่า พวกผมคุยแล้วมีแค่เฮอร์ไมโอนี่ที่อยากกลับเรียนจนจบปีหน้า”



“ฉันเข้าใจ แฮร์รี่” ศาสตราจารย์มักกอนนากัลพ่นล่มหายใจแล้วยิ้มอ่อน “ท่าทางปีหน้าการแข่งควิดดิชบ้านกริฟฟินดอร์จะลำบากไม่น้อย”



แฮร์รี่หลุดหัวเราะแววตาขบขัน เดินไปหยุดหน้ารูปปั้นการ์กอยล์



“ควัฟเฟิลสีแดง”



แฮร์รี่เลิกคิ้วกับรหัสผ่านไร้ที่มา มองรูปปั้นการ์กอยล์ที่หมุนไป แฮร์รี่ครุ่นคิดเล็กน้อย รหัสผ่านครั้งก่อนเป็นแมวลายด่าง ครั้งถัดมาเป็นเชอรี่เชื่อม ถัดไปอีกเป็นลายตาราง ท่าทางศาสตราจารย์มักกอนนากัลจะตั้งรหัสผ่านแต่ละครั้งให้เกี่ยวข้องกับตัวเอง เขาอดถามไม่ได้ขณะเดินขึ้นบันได



“ศาสตราจารย์เคยเล่นเป็นเชสเตอร์หรือครับ?



ศาสตราจารย์มักกอนนากัลกระแอม ใบหน้ายกยิ้มมีความสุขเมื่อหวนรำลึกความหลัง



“เรียกฉันว่ามิเนอร์ว่าเถอะแฮร์รี่ และใช่ ฉันเคยเล่นเป็นเชสเตอร์ และฉันเป็นหัวหน้าทีมควิดดิชบ้านกริฟฟินดอร์มาก่อน”



แฮร์รี่อ้าปากค้างมองศาสตราจารย์ประจำบ้านคนจริงจังอย่างเหลือเชื่อ บางทีเขาเจอเหตุผลที่ทำให้ศาสตราจารย์มักกอนนากัลถูกคัดให้อยู่บ้านกริฟฟินดอร์แล้ว



“เอ่อ” แฮร์รี่ลังเลก่อนจะขมวดคิ้วเมื่อมองห้องอาจารย์ใหญ่ รูปภาพศาสตราจารย์ที่ติดไว้ถึงรุ่นศาสตราจารย์ดับเบิลดอร์



“ศาสตราจารย์มั...มิเนอร์ว่า เขายังไม่เอารูปสเนปมาติดอีกหรือครับ?”



ศาสตราจารย์มักกอนนากัลพยักหน้า แฮร์รี่ไม่พอใจนัก เธอถอนหายใจ



“แฮร์รี่ เธอต้องเข้าใจนะว่าสิ่งที่เขาทำ——“



“ทำให้เราล้มโวลเดอมอร์ได้” แฮร์รี่ขัด กอดอก ก่อนจะยกมือนวดขมับ กรอกตาไปมา พ่นลมหายใจรู้สึกตัวว่าไม่สุภาพจึงเอ่ย



“ขอโทษครับศาสตราจารย์ ผมยังรู้สึกติดหนี้เขาอยู่น่ะครับ เขาไม่เคยทรยศภาคีเลย และยังช่วยให้นักเรียนฮอกวอตส์ในปีสุดท้ายไม่ถูกทรมาน ที่สำคัญ—” แฮร์รี่กลืนก้อนขมลงลำคอเอ่ยแผ่วเบา “—เขาช่วยชีวิตผมเอาไว้”



แฮร์รี่มองนาฬิกาเอ่ยลาศาสตราจารย์มักกอนนากัลแล้วใช้ผงฟลูเอ่ย



“กระทรวงเวทมนต์”



ศาสตราจารย์มองร่างของอดีตลูกศิษย์หายไปก็ถอนหายใจ เธอเงยหน้ามองรูปภาพศาสตราจารย์ใหญ่ก็นวดขมับ ใครจะอยากให้มีรูปภาพของอดีตผู้เสพความตายมาติดฝาผนังกัน ถึงเธอจะไม่มีปัญหาแต่เหมือนนักเรียนและกระทรวงจะไม่คิดแบบนั้น



_________



แฮร์รี่ปรากฏตัวที่กระทรวง เขาเดินไปแลกบัตรเรียบร้อยก็เดินไปห้องของมือปราบทันที



“สวัสดีครับกาเวน” แฮร์รี่เอ่ยทักหัวหน้ามือปราบมาร กาเวน โรบาดส์ รับตำแหน่งหัวหน้าแผนกมือปราบแทนคิงสลีย์ที่ไปเป็นรัฐมนตรีกระทรวงเวทมนต์ชั่วคราว เขาหันมาหาแฮร์รี่ทันทีอย่างกระตือรือร้น ชายวัยกลางคนรีบบอกทันที



“แฮร์รี่ เธอมาพอดีเลย เราเจอเด็กผู้ใช้เวทย์มนต์ไม่ทราบประวัติที่ตรอกไดอากอนเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อนในสภาพเลือดท่วมตัวตอนนี้นำไปส่งที่เซนต์มังโกเรียบร้อยแล้ว เธอช่วยไปตรวจสอบประวัติให้หน่อยได้ไหม รูว์โดว์ กับวิลเลียมสันไม่อยู่เพราะไปจัดการเรื่องผู้ใช้เวทย์มนต์ข้ามชายแดนไม่มีใบอนุญาติ ส่วนเพื่อนเธอก็กำลังนำตัวแมกคลินไปที่คุกพอดี” กาเวนบอกรัวยาวพร้อมทั้งยื่นเอกสารมาให้ แฮร์รี่มองเอกสารโล่งที่รอเติมข้อมูลก็เลิกคิ้วเช็คเอกสารก็ตอบ



“ตกลงครับ ผมจะไปจัดการให้เดี๋ยวนี้ มีเรื่องอะไรอีกไหมครับ?” แฮร์รี่เก็บเอกสารมีตรามือปราบก็เอ่ยถาม กาเวนเอ่ย “ตามจริงมีเรื่องตามจับผู้เสพความตายอีกแต่อีกเดี๋ยวเนวิลล์กับพราวด์ฟุตคงกลับมาพอดี เพราะฉะนั้นเธอจัดการเรื่องนี้ก่อนเถอะ และถ้ากลับมาแล้วมีงานอะไรเข้ามาก็ส่งงานให้ด้วยก็แล้วกัน ฉันเองก็ต้องไปศาลสักหน่อย”

แฮร์รี่พยักหน้าและรีบเดินออกไป แฮร์รี่ไปมีห้องผงฟลูแต่กลับมีคนคุ้นตาโผล่มาก่อน



“สวัสดีแฮร์รี่!”



“สวัสดีเฮอร์ไมโอนี่ เธอจะไปหาคิงสลีย์ใช่ไหม? ฉันเห็นเขาพึ่งไปที่ชั้นห้า กองความร่วมมือทางเวทย์มนต์น่ะ”



เฮอร์ไมโอนี่พยักหน้าหงึกหงักผมฟูๆกระดกเล็กน้อย ใบหน้าเหนื่อยอ่อน เมื่อตอนเช้าเฮอร์ไมโอนี่บอกเขาว่าเธอได้คุยกับคิงสลีย์ด้านกฏหมายเวทย์มนต์ต่างๆที่ต้องล้างและดำเนินกฏหมายใหม่หลายมาตรา เธอยิ้มให้เขาเล็กน้อย



“ขอบคุณแฮร์รี่ ช่วยได้มากเลย ฉันตามหาเขาไม่เจอน่ะ เธอจะไปทำงานมือปราบอีกแล้วใช่ไหม ขอให้โชคดีนะ”



“ใช่ งานสืบประวัติคนไร้ประวัติน่ะ” แฮร์รี่ว่าพลางยื่นเอกสารออกมา “ที่เซนต์มังโกด้วยสิ ไม่รู้ว่าถูกทำร้ายมาหรือเป็นอุบัติเหตุทางเวทย์มนต์”



แฮร์รี่เดินถึงห้องผงฟลูก็โบกมือลาเฮอร์ไมโอนี่ที่ลาเขาแยกไปอีกทางเช่นเดียวกัน แฮร์รี่มองเพื่อนสาวผมฟูก็ส่ายหน้า ทั้งๆที่ไม่มีตำแหน่งอะไรแท้ๆแต่เพื่อนสาวเขาก็เหมือนจะกลายเป็นที่ปรึกษาด้านกฏหมายเวทย์มนต์ไปแล้ว แต่เธอบอกไว้ว่าคงทำถึงแค่ช่วงนี้เท่านั้นเพราะหลังฮอกวอตส์เธอจะกลับไปเรียนและกลับมากระทรวงอีกครั้งเพื่อต่อเรื่อง ส.ร.ร.ส.อ ตามที่ตั้งใจไว้



ต้องทำทุกอย่างตามขั้นตอนอย่างถูกต้องตามฉบับเฮอร์ไมโอนี่ เกรนเจอร์ ล่ะน่ะ



แฮร์รี่ส่ายหน้าอย่างขบขัน นึกภาพที่ทุกคนยอมรับเธอทั้งๆที่ยังเรียนไม่จบก็อดคิดไม่ได้ว่าหลังเรียนจบเพื่อนสาวคนนี้คงกลายเป็นหัวหน้ากองควบคุมกฏหมายอย่างไม่ต้องสงสัย



แฮร์รี่โยนผงฟลูไปเซนต์มังโก



____________


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 498 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,068 ความคิดเห็น

  1. #952 Jecelyn (@Jecelyn) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2563 / 23:36
    น้องรี่จะไปเจอใครอะ? ใช่คนที่จะพารี่ไปอีกโลกหรือเปล่า
    #952
    0
  2. #909 MitsukiCarto (@MitsukiCarto) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 09:15
    จะได้เป็นนายแห่งความตายมั้ยนะ~
    #909
    0
  3. #462 storyfly (@fairy21) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 23:29
    หาคู่นี้อ่านยากมาก แง พึ่งมาเจอ แค่ตอนแรกก็รู้สึกว่าจะต้องติดแล้วล่ะค่ะ5555 ค้างแน่ๆ แต่จะอ่านต่อไป ;—;
    #462
    0
  4. #288 Kill'n Me (@napa123) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 02:18
    เขียนเดือนผิดนะคะมิถุนายนค่ะ
    #288
    0
  5. #40 Secr3t-Key (@Secr3t-Key) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 01:42
    แค่ตอนแรกก็สนุกมากๆ เหมือนต่อตอนหลังจบสงครามจริงๆเลย
    #40
    0
  6. #20 g14012545 (@g14012545) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 11:15

    เนื้อหาดีมากค่ะ​สู้ๆนะคะ
    #20
    0
  7. #6 โลลิค่อน (@0881637445) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 06:45
    ติดตาม
    #6
    0