RIP UNLOCK [yaoi] END

ตอนที่ 3 : RIP UNLOCK : 02 He's mine 110 per

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,330
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 43 ครั้ง
    23 เม.ย. 56

Chapter 2

He‘s mine

 

                ผมพาพี่ปายขึ้นมาที่ห้องอัดเสียงอีกครั้ง ยังไงวันนี้ซาตานมันก็ต้องร้องเพลงนี้ให้ได้ มันเถลไถลอยู่กับพี่ปายเกือบชั่วโมง ยอมรับว่าผมโกรธมากที่มันมานั่งรอเป็นเพื่อนพี่ปาย แค่มันโทรมาบอกผมว่าพี่ปายมาหาผมก็จะรีบลงมาทันที

                มันคิดอะไรของมันอยู่วะ!

                “ไอ่โซ่มีสติหน่อยดิวะ มึงเล่นผิดมาสองรอบแล้วนะท่อนนี้เสียงของออกัสบอก ผมพยักหน้าแล้วเริ่มเล่นใหม่ ตลอดเวลาที่อยู่ในห้องอัดสายตาผมมองออกไปที่พี่ปาย เขานั่งรอผมอยู่ข้างนอกพร้อมรอยยิ้มบางๆ 

                เขาตั้งใจฟังเพลงที่ผมเล่นอยู่ใช่ไหม...

                เมื่อไหร่ที่เห็นเขาและเธอสองคนอยากจะตะโกน...ว่าใจมันทนไม่ได้

                “ไอ่เหี้ยตาน มึงร้องเพลงอะไรของมึง เป็นอะไรของมึงออกัสเริ่มโมโห ตั้งแต่มันกลับขึ้นมาผมเห็นว่ามันมีท่าทางอารมณ์ดีจนผิดปกติ สายตามันเอาแต่จ้องพี่ปายจนผมเริ่มเสียสติ

                กูคิดถึงพี่อินบูโดกัน

                “มึงจะคิดถึงใครก็เรื่องของมึง แต่วันนี้ทั้งวันพวกกูเหนื่อยแล้ว ตั้งใจหน่อยกูเหนื่อย!!!”

                “ใจเย็นดิวะ มึงก็เอาแต่ด่ามันอยู่นั่นแหละ หัดใจเย็นบ้าง พี่กล่องต่อว่าออกัสทันที

                สมควรแล้วละ ผมเห็นด้วย...ใจร้อนชิบหาย

                เออๆ มาๆกูจะตั้งใจแล้ว

                พวกผมเริ่มเล่นเพลงใหม่อีกครั้ง ครั้งนี้พวกเราพยายามกันเต็มที่เพราะอยากให้มันเป็นรอบสุดท้ายแล้วจริงๆ นี่ก็ทุ่มกว่าแล้วพี่ปายยังไม่ได้กินข้าวไหนผมจะต้องขับรถกลับไปส่งเขาที่บ้านอีก ผมต้องรีบทำเวลา

                ทุกอย่างเป็นไปด้วยดี ซาตานร้องเพลงจบผมเล่นไม่ผิดทุกคนเล่นเต็มที่เลยเป็นรอบสุดท้ายที่เราอัดกัน ผมถอดกีตาร์วางไว้ที่เก็บของมันแล้วเดินออกมาหาพี่ปาย

                พี่รอผมนานไหม

                “ไม่เลย...เพลินดีนะ เขาระบายยิ้มบางๆ

                กลับบ้านกัน...ผมอัดเพลงเสร็จแล้ว

                “อ่อ...แล้วซาตานละคำพูดของพี่ปายทำเอาผมขมวดคิ้วทันที

                จะถามหามันทำไม               

                “พี่ถามทำไม?

                “ก็...เขามานั่งรอโซ่เป็นเพื่อนพี่ตั้งนาน พี่อยากจะขอบคุณน่ะ

                เดี๋ยวผมบอก...

                “เมื่อกี้ใครเรียกชื่อผมหรอครับ~” เสียงร่าเริงดังขึ้นแต่ไกล ซาตานรีบเดินเข้ามาหาพี่ปาย มันถือวิสาสะนั่งข้างพี่ปายผิดกับผมที่นั่งคุกเข่าลงตรงหน้าเขา

                มากไปละเพื่อนมึงออกนอกหน้าเกินไปแล้ว

                อ่อ...ผมจะขอบคุณที่พี่มานั่งรอเป็นเพื่อนน่ะ พี่ปายหันไปตามเสียงของซาตาน ผมอายุสิบเก้าพี่ปายอายุยี่สิบเพราะงั้นเขาเลยเป็นพี่ผมแค่คนเดียว ส่วนคนอื่นๆในวงพี่ปายก็ต้องเรียกพี่หมด

                ไม่เป็นไร เต็มใจครับซาตานเอื้อมมือมายีหัวพี่ปายเบาๆ ผมรีบปัดออกทันที

                มากไป...มึงกลับไปได้แล้ว!”

                “อ่าว มึงจะไล่กูเลยหรอ วันนี้เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว...เดี๋ยวกูขับรถไปส่งปายให้มึงก็ได้ซาตานออกตัวแรงมากจนผมต้องแอบทำปากด่ามัน

                ไม่เป็นไร มึงเหนื่อยกว่ากู กลับไปพักเถอะ

                “แต่ว่า...

                “ไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวผมให้โซ่ไปส่ง ไม่ต้องลำบากไปส่งผมหรอกครับพี่ปายตอบแทน ผมแอบสะใจนิดๆที่พี่ปายเลือกที่จะกลับกับผม               

                ยังไงพี่ปายก็เลือกผมอยู่แล้ว...กูมาก่อนโว้ย!   

                เออครับ โซ่เผลอแล้วเจอกันนะซาตานกระซิบข้างหูพี่ปายแบบจงใจให้ผมได้ยิน

                พี่เวย์ ซาตานมันแกล้งผม!!” ผมรีบฟ้องพี่เวย์ที่เดินออกมาทันที

                มึงไปทำอะไรโซ่ จะแย่งคนรักของน้องหรือไงพี่เวย์พอได้ยินแบบนั้นก็ถามขึ้นทันที ซาตานมันมองหน้าผมแล้วหันกลับไปหาพี่เวย์ มันส่ายหน้าปฏิเสธหัวแทบจะหลุด

                ไม่นะ กูก็แค่เล่นกับมัน

                “เออ ถ้าแค่เล่นก็ดี...ยังไงปายมันก็ไม่เปลี่ยนใจมารักมึงหรอก เจ้าชู้ชิบหาย พี่เวย์พูดแค่นั้นแล้วก็ลากซาตานออกไป

                เจ้าชู้...ผมจำได้ว่ามันก็เจ้าชู้ทั้งวงไม่ใช่หรือไง -_-

                ยกเว้นผมน่ะ...

                พี่ห้ามยุ่งกับซาตานนะ ไม่ว่ายังไงก็ห้ามสนใจมันนะ

                “พี่ไม่ได้สนใจสักหน่อย

                “ไม่รู้แหละ ผมเชื่อใจพี่แต่ผมไม่เชื่อใจมัน ไอ่ตานมันเจ้าชู้ตัวพ่อ...มันต้องม่อพี่บ่อยๆแน่เลยพอคิดแล้วผมก็เครียดเลย ทำไงได้ผมในตอนนี้สู้อะไรกับซาตานไม่ได้สักอย่าง

                นอกจากอายุที่เด็กกว่ามัน

                แต่ก็ใช่ว่าพี่ปายจะชอบเด็กบางทีผมก็รู้สึกแย่ที่เกิดมาช้ากว่าเขาหนึ่งปี ถ้าเลือกได้ผมอยากจะเกิดก่อนเขา มันจะดีกว่าที่ผมต้องมานั่งเรียกพี่ปายว่าพี่อยู่อย่างนี้

                น่า...โซ่คิดมากไปนะ พี่ไม่ได้สนใจใครทั้งนั้นแหละพี่ปายยีหัวผมแล้วลุกขึ้นยืน มือเรียวเอื้อมมือรอให้ผมลุกขึ้น ผมจับมือเรียวนั้นเบาๆแล้วลุกขึ้นเดินนำเขาออกมาที่ลานจอดรถ        

                อีกไม่นานหรอก...ผมจะซื้อรถยนต์ให้เขานั่ง

                โซ่...พี่ว่าช่วงนี้โซ่งานยุ่ง ไม่ต้องมาหาพี่เหมือนแต่ก่อนแล้วก็ได้นะ

                “พี่ว่าไงนะ...เขาคิดว่าเขาเป็นภาระสำหรับผมอย่างนั้นหรอ

                โซ่งานเยอะ พี่อยากให้โซ่ทำงานให้เต็มที่ ไม่อยากให้มานั่งห่วงพี่

                “ถึงพี่บอกผมก็ทำไม่ได้หรอก...

                “…”

                “ถ้าผมไม่เจอหน้าพี่ ผมก็ไม่มีกำลังใจจะทำงานเหมือนกัน

                “แต่โซ่...

                “พี่อย่าพูดแบบนี้อีกนะ ยิ่งพี่พูดอะไรทำนองนี้ผมยิ่งเจ็บ

                “…”

                “เหมือนพี่อยากจะไล่ผมไปให้ไกลๆ

 

                ผมมาส่งพี่ปายที่บ้านหลังจากพาเขาออกไปทานอาหารข้างนอกมา นี่ก็สองทุ่มกว่าเกือบจะสามทุ่มแล้วพรุ่งนี้ผมมีประชุมแต่เช้า ผมคงอยู่กับเขาได้ไม่นาน ตั้งแต่เริ่มเป็นเด็กฝึกหัดเวลาที่ผมอยู่กับพี่ปายก็น้อยลงทุกที แต่ก่อนบ้านผมกับเขาจะอยู่ติดกันอยากเจอเมื่อไหร่ก็เจอ บางวันผมถึงกับแอบมานอนกับเขาโดยที่พี่ปายไม่รู้         

                พี่ปายห่วงอนาคตผมมาก

                วันนี้ผมคงไม่ได้เข้าไปในบ้านนะ พรุ่งนี้ผมทำงานแต่เช้า ผมบอกเสียงอ่อน อยากจะอยู่กับเขานานๆแต่ถ้าไม่รับกลับไปผมคงโดนสวดยาวอีกแน่ๆ

                ผมไม่อยากให้พี่ๆในวงมองพี่ปายไม่ดี

                อืม...ขอบคุณที่มาส่งพี่นะมือเรียวประครองหน้าผมไว้แล้วเลื่อนหน้าเข้ามาหอมแก้มเบาๆ มือเรียวลูบทั่วใบหน้าผมริมฝีปากคลี่ยิ้มบางๆ

                เมื่อไหร่...พี่จะเห็นหน้าโซ่นะ

                “พี่ปาย...

                “ฮ่าๆ พี่ล้อเล่นน่า ถ้าพี่มองเห็น...โซ่ก็คงไม่มาหาพี่แบบนี้อีกแล้ว

                “พี่หมายความว่าไง?

                “เปล่า...

                “ไม่ว่าพี่จะมองเห็นหรือมองไม่เห็นผมก็ไม่เปลี่ยนหรอก...ผมบอกแล้วไงว่าผมจะดูแลพี่

                “รู้น่า ดื้อมือเรียวขยี้หัวผมแล้วหัวเราะเบาๆ พี่ปายอารมณ์ดีคงเพราะวันนี้ผมพาเขาออกไปหาอะไรกินข้างนอก ปกติผมไม่ค่อยได้พาเขาออกไปในช่วงหลังๆ

                ผมไม่ได้อายใคร...แต่นักข่าวจ้องจะเขียนข่าวเสียๆหายๆกับวงของผมอยู่ เฮียเลยเตือนให้ผมระวังหน่อยเพราะในวงทุกคนก็ต่างมีข่าวกับดาราสาวๆไม่เว้นแต่ละวันจนแฟนคลับเริ่มชิน มีก็แต่ผมที่ยังไม่เคยลงข่าวที่ไหน

                ภาระเลยตกมาอยู่ที่ผมไง...จะทำอะไรก็ต้องระวัง

                แต่เรื่องพี่ปายผมไม่สนหรอก ถ้านักข่าวทำข่าวผมกับพี่ปายจริงๆผมก็ไม่คิดจะปฏิเสธอยู่แล้ว

                ผมไปก่อนนะ พี่เขาบ้านได้ใช่ไหม?

                “บ้านพี่นะโซ่ อย่าห่วงเลยพี่ปายแอบขำที่ผมห่วงเขามากไป

                เออ...บางทีผมก็ห่วงเขามากไปจริงๆ

                งั้นผมกลับนะครับ...ฝันดีนะ

                “โซ่...

                “ครับ?

                “พี่รักโซ่นะคำพูดที่ผมมักจะได้ยินทุกครั้งที่เขาคิดว่าผมมีเรื่องไม่สบายใจ ผมระบายยิ้มออกมาถึงคนตรงหน้าจะไม่เห็นแต่ผมก็อยากจะยิ้มให้เขา

                ผมก็รักพี่...รักมาก


 

                ห้องนอนของผมกับพวกพี่กัสพี่กล่องถูกแขวนป้ายหน้าประตูห้องไว้ว่า คนนอกห้ามยุ่ง ผมมองป้ายหน้าห้องตัวเองอย่างงงๆ คือผมอยากจะถามแค่คำถามเดียว...คำถามเดียวจริงๆ

                ผมเป็นคนนอกหรือเปล่าวะ?

                โซ่มานอนกับกูมาซาตานเดินออกมาเปิดประตูห้องมันเรียกผมเข้าไป นี่ผมยังไม่หายโกรธมันเลยนะมันจะง้อผมหรอ เหอะ! กูไม่หายโว้ย

                ทำไมกูต้องนอนกับมึงผมทำเสียงแข็งกร้าวกลับไป

                ผมโกรธมันจริงๆนะ

                อ่าว มึงโกรธกูหรอ...เห้ยกูล้อเล่น กูไม่ได้คิดอะไรกับปาย กูแค่จะแกล้งมึงเล่นเฉยๆ มึงซีเรียสหรอมันหน้าเสีย ซาตานเริ่มทำหน้ากังวลใส่ผม

                มุขตื้นๆแบบนี้กูไม่หลงกลหรอก

                ช่างกูผมพูดแล้วทำท่าจะเปิดประตูเข้าห้องซาตานก็พูดขึ้นอีกครั้ง

                ถ้ามึงไม่อยากฝันร้าย มึงนอนกับกูเถอะ

                “...

                “ไม่เชื่อจะเปิดดูก็ได้

                แกร๊ก!

                “เหี้ย!!!!” ผม

                สัด!!!” ออกัส

                โซ่!!!” กล่อง

                ปัง!!!

                ผมรีบปิดประตูทันที เป็นอย่างที่ซาตานมันเตือนผมไว้ ผมไม่น่าเปิดเข้าไปดูเลยว่ะ...ติดตาชิบหาย คืนนี้กูจะนอนหลับไหมเนี่ยไอเหี้ย!!! ใครใช้ให้พวกมันมาจูบกันในห้องนอนส่วนรวมแบบนี้วะ!      

                กูเตือนมึงแล้ว...

                “ไอสัดเอ้ย! ติดตากูชิบหาย!” ผมพ่นคำหยาบคายออกมาแล้วเดินชนซาตานเข้าไปหาพี่เวย์ ตอนนี้ผมไม่รู้จะอยู่กับใครแล้ว พึ่งพี่เวย์ไปก่อนแล้วกัน

                กูบอกให้มึงไปห้ามไอ่กัสทำไมไม่ทำวะ พี่เวย์บ่นแล้ววางโทรศัพท์มือถือลงบนเตียง

                เห้ยพี่ก็รู้ว่าไอ่กัสเวลามันเมามันฟังใครที่ไหนละ

                “กัสเมา? ผมถามออกไปงงๆ

                มันไปทันดื่มตอนไหนวะ...

                เออ ก็เมาทั้งคู่นั่นแหละ พี่เวย์บอก ก็ไอ่ซาตานแม่งเล่นมอมเหล้าพวกมันสองคน แล้วเหล้าที่มันมอมใส่สารอะไรสักอย่างพวกมันเลยคึกเอากันเองไง

                “หา!!!”

                เอากันเอง...ขนลุกสัด!!

                “กูก็แค่อยากให้เพื่อนมีความสุข...พวกมึงมายุ่งอะไรด้วยมันทำเสียงล้อเลียนคำพูดของแม่นาค แม่งฮิตกันจริงช่วงนี้ไปที่ไหนผมก็ได้ยินจนเริ่มเบื่อ

                มึงมีเหตุผลของมึง กูมีเหล้าของกูก็พอ

                “ไอสัดพอ!!” ผมตะคอกใส่มัน

                ซาตานมันเล่นไม่เป็นเวลา พรุ่งนี้ต้องเข้างานเช้าถ้าพวกมันสองคนแฮงค์ละก็เรื่องใหญ่แน่ ถึงมันจะไม่จำเป็นต้องใช้เส้นเสียงแต่เฮียก็เตือนไว้แล้วว่าช่วงนี้ให้งดดื่ม

                มันเคยจำอะไรได้บ้าง!!       

                “พี่เวย์ทำไงดี...ถ้าพี่กล่องรู้พี่กล่องเกลียดไอ่กัสแน่ๆ ผมหันไปถามพี่เวย์ที่กำลังใช้ความคิด พี่กล่องกับกัสสนิทกันก็จริง แต่ถ้ารู้ว่าเกิดเรื่องบ้าๆนี่ขึ้นผมเชื่อว่าเขามองหน้ากันไม่ติดแน่ๆ

                กูคิดออกแล้ว

                “ทำไงครับ...

                พี่เวย์มักจะมีความคิดที่ดีอยู่เสมอ

                มึงไปลากกล่องออกมาพี่เวย์หันไปบอกซาตาน ส่วนมึงอยู่กับไอ่กัสที่ห้องนั้นแหละ

                “อ่าวแล้วพี่ละ...!”

                “กูจะคอยดูเหตุการณ์ให้เอง

                “โห่...แมนชิบหาย!!!”


                ผมไม่ได้เป็นคนพูดนะครับไอ่ประโยคนั้นอะ ไอ่ซาตานเป็นคนพูด ไม่รอช้าผมกับซาตานก็มายืนอยู่ห้องนอนของผมกับพี่ๆทั้งสองคนในห้อง ทำไมผมต้องแยกไอ่พี่กัสด้วยวะ

                โมโหร้ายชิบหาย...

                มึงพร้อมยังโซ่ไอ่ตานมันหันมาถามผม

                เออ ไม่พร้อมก็ต้องทำ

                “เอาละ!”

                ซาตานเปิดประตูเข้าไป ภาพที่เห็นทำเอาผมอายเล็กน้อย แม่งเกือบจะได้กันแล้วครับ ออกัสหันมาหาผมด้วยท่าทางหงุดหงิด กางเกงยีนส์ที่หลุดลุ่ยซิบเลื่อนลงมาสุดกับเข็มขัดที่ห้อยโตงเตง พี่กล่องอยู่ในสภาพท่อนบนเปลือยเปล่ากับกางเกงบ็อกเซอร์อีกหนึ่งตัว

                กูขอโทษนะพวกมึง เวย์สั่งมาว่ะไอ่ตานเดินเข้าไปแยกทั้งสองคนออกจากกัน ดูเหมือนพี่กล่องจะยอมแต่ไอ่ออกัสตวัดสายตาไม่พอใจใส่ไอ่ตานกับผมเต็มๆ

                พวกมึงยุ่งเหี้ยไรวะ!!”

                “ใจเย็นดิวะ พรุ่งนี้มึงมีเคลียงานเช้าผมพยายามใช้น้ำเย็นเข้าลูบ เวลาออกัสอารมณ์เสียไม่มีใครหยุดมันได้หรอกครับ

                ผมเองก็หยุดมันไม่ได้

                กล่องออกมาซาตานพูดเสียงนิ่งๆ มันวางมาดขรึมทำให้พี่กล่องที่เหมือนจะขัดใจแรกๆยอมเดินออกมาจากห้อง ซาตานหันมามองผมแว๊บหนึ่ง มันขยิบตาแล้วชูสองนิ้วให้

                ชิบหาย!” ผมพูดเมื่อประตูห้องปิดลง

                ไอ่โซ่ มึงมาเสือกอะไรด้วยวะออกัสเริ่มด่าผมทันทีที่ได้ยินเสียงประตูปิดลง ผมจ้องหน้ามันนิ่งๆแต่ในใจผมโคตรกลัว ผมไม่ชอบให้พี่ในวงโมโหใส่ผม

                เพราะผมคือน้องเล็กสุดและผม...เข้าถึงพวกเขาได้ยาก

                กูห่วงมึงไง...พรุ่งนี้เฮียจะ...

                “ก็กูไม่สน!!!!”

                “ออกัส...

                “มึงมีสิทธิอะไรมาห้ามกู กูถามว่ามีสิทธิอะไร!!” มันกระโจนเข้ามาบีบไหล่ผมแน่น ออกัสสูงไล่เลี่ยกับผม มันดูโมโหมาก ปกติมันกับผมก็ไม่ค่อยพูดกันอยู่แล้ว

                ผมรู้สึกว่ามันเกลียดผม

                กูกับมึงอยู่วงเดียวกันไงผมผลักมันออกอย่างแรง ออกัสกระเด็นลงไปบนเตียง ใบหน้าแดงก่ำดูก็รู้ว่ามันยังไม่สร่างเมา

                มึงไม่มีสิทธิไอ่โซ่...!!”

                “ทำไม เกลียดกูนักหรือไง!!”

                “ใช่กูเกลียดมึง เกลียดมึงมาก

                “…!!” คำพูดตรงๆเหมือนมีดที่ค่อยๆปักลงบนตัวผมที่ละนิด

                เคยมีคนบอกผมว่าคนเมามักจะพูดเรื่องจริงที่คิดอยู่ในใจ...ตอนนี้ มันคงพูดเรื่องที่มันคิดอยู่แล้วไม่ยอมบอกผมมานานสินะ

                รู้สึกแย่ว่ะ...ทำไมมันถึงเกลียดผม

                กูทำอะไรให้มึง ตอบสิ

                “มึงงี่เง่า...เอาแต่ใส่ใจเมียจนทำให้คนในวงตามใจมึงไปหมด

                “…!!”

                “ปายไม่มีวันหายหรอก ที่มันอยู่กับมึงทุกวันนี้ก็เพราะรอมึงมีตังซื้อดวงตาคู่ใหม่ให้มัน ปายมันหวังแค่นั้นแหละ!!!!”

                พลั่ก!!!

                ผมใส่หมัดเข้าที่หน้าไอ่ออกัสอย่างจัง ถึงมันจะเป็นพี่ผมแต่มันก็ไม่มีสิทธิจะมาดูถูกอะไรพี่ปายถึงขนาดนี้ พี่ปายไม่เคยทำอะไรให้มัน...ทำไมมันต้องพาลด้วย

                มึงหุบปาก...คนอย่างมึงกูรู้จักไม่กี่ปี

                “หึ...

                “แต่พี่ปาย เขาอยู่กับกูทั้งชีวิต!!”

                “หึ...เรื่องของมึง รักงี่เง่าแบบนั้นกูก็อยากจะรอดูว่ามันจะไปได้สักกี่น้ำ

                “เหี้ยกัส...หุบปาก!!” ผมชี้หน้ามัน มือสั่น ตัวสั่นไปหมด ผมโกรธมากทำไมมันต้องพาลถึงพี่ปาย ทำไมมันต้องเอาพี่ปายเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย

                “ทำไม มึงจะทำไม!!!”

                “เกลียดกู...กูไม่ว่า แต่อย่าพาลถึงคนของกูมึงจำไว้!”

                ปัง!

                ผมเดินออกมาแล้วปิดประตูลงเสียงดัง พี่ไรเวย์ที่นั่งอยู่กับซาตานข้างนอกหันมามองหน้าผม เขาดูอึ้งไปพักใหญ่ที่เห็นผมโมโหไอ่กัสถึงขนาดนั้น

                เห้ยไอ่โซ่มึงจะไปไหน!!” ซาตานรีบวิ่งเข้ามาจับแขนผมไว้เมื่อเห็นผมจะเดินออกไปจากห้อง

                กูไม่นอนที่นี่

                “โซ่มึงใจเย็นๆดิวะ...

                “ปล่อยกู...พรุ่งนี้เจอกันที่บริษัท

                “โซ่...

                “ปล่อยโซ่ไป...กูเชื่อว่ามันมีเหตุผลของมันพี่เวย์ยิ้มให้ผมอย่างอ่อนโยน ส่วนพี่กล่องก็มองผมแล้วยิ้มเคลิ้มๆคงยังไม่สร่างเมา พอได้ยินแบบนั้นไอ่ซาตานเลยค่อยๆคลายมืองมันที่จับแขนผมออก

                เออ...พรุ่งนี้เจอกัน

                “อืม บาย

                ผมเดินลงมาถึงลานจอดรถก็เห็นรถคุ้นตาของเฮียวา เสียงเปิดประตูรถพร้อมกับร่างสูงของผู้ชายวัยสามสิบเดินลงมาจากรถ สายตาเรียบเฉยมองตรงมาที่ผมแล้วกระตุกยิ้มหน่อยๆ

                เฮียมาที่นี่ทำไม...

                ไง คำทักทายแรกดังขึ้น เฮียเดินมาหยุดลงตรงหน้าผม

                เฮียมาทำไม นี่ก็ดึกแล้วนะ

                “กูจะแวะมาตรวจพวกมึง...แล้วมึงจะไปไหน

                “…” คำถามของเฮียทำให้ผมเลือกที่จะเงียบกลับไป

                ผมอธิบายไปเฮียก็ไม่เข้าใจผมหรอก

                กูถาม ก็ตอบ

                “ผมจะไปค้างบ้านพี่

                “ค้าง...มึงจะไปหาคนที่มึงชอบไปหาทุกเย็นน่ะหรอ

                “อืมโกหกไปยังไงเฮียก็จับได้อยู่ดี ทุกวันนี้ผมอยู่กับเฮียเหมือนอยู่กับกล้องวงจรปิด รู้ทุกอย่างว่าผมจะไปไหนทำอะไร เฮียแคร์เด็กในสังกัดมาก

                เดี๋ยวกูไปส่ง

                “…!!” คำพูดของเฮียทำเอาผมอึ้ง ตั้งแต่รู้จักกันมาผมไม่เคยได้รับคำชวนทำนองนี้มาก่อน ตอนแรกผมก็กะจะปฏิเสธเพราะพรุ่งนี้ต้องออกจากบ้านพี่ปายแต่เช้า

                แต่พอเห็นเฮียพูดแบบนั้น...ผมกลับไม่กล้าปฏิเสธออกไป

                พรุ่งนี้กูจะบอกให้เวย์ไปรับมึงเอง

                “ครับ ก็ได้

                ผมเดินตามเฮียมาที่รถ ไม่รู้หรอกว่าเพราะอะไรผมถึงเจอเฮีย ไม่รู้ทำไมเฮียถึงอาสาจะไปส่งผมแต่ที่รู้ตอนนี้...ผมรู้สึกอุ่นใจ ที่อย่างน้อยเฮียก็ไม่ได้ด่าผมไปด้วยอีกคน

                รักมากใช่ไหม...คนๆนั้นพอรถออกตัวได้สักพักเฮียก็ถามขึ้น

                ครับ มาก

                “มากแค่ไหน

                “ผมตอบไม่ได้หรอก...รู้แค่ว่าถ้าเขาขออะไรผมก็ทำให้ได้ทุกอย่าง ถ้าเขาไม่อยู่ผมก็ทำอะไรไม่เป็นผมพูดออกไปตามความรู้สึกจริงๆของผม

                ถึงตอนนี้ผมกับพี่ปายไม่ได้อยู่ในสถานะแฟน อยู่ในสถานะอะไรสักอย่างที่มันเหมือนแฟนทุกอย่าง ผมก็ไม่เคยเร่งเร้าให้เขายอมคบกับผม

                ความจริงแล้ว...ผมไม่เคยขอเขาคบเลยสักครั้ง 

                แค่ทุกวันนี้ความรู้สึกของผมกับเขาก็ชัดเจนแล้วว่า รักมากแค่ไหน

                มึงรู้ไหมว่ามึงเหมือนเดียร์

                “เหมือนยังไง...?

                เดียร์คือแฟนของเฮียเองครับ ผมก็พอรู้ประวัติมาคร่าวๆว่ารอเฮียนานมาก ทำทุกๆอย่างให้แต่ถึงอย่างนั้นผมก็ไม่ได้รู้ลึกขนาดที่ว่าเขาเจอกันได้ยังไง

                รู้จักกับเดียร์แค่ผ่านๆ เพราะเฮียแม่งหวงเมีย

                ทำให้กูได้ทุกอย่าง รักกูคนเดียว

                “…”

                “จนกูรู้สึกว่า...กูไม่อยากจะปล่อยมันไปไหนเฮียพูดไปยิ้มไป ดูไปดูมาก็เหมือนคนบ้าครับแต่ผมก็พอเข้าใจ เดียร์เป็นรุ่นพี่ผมแต่นิสัยหน้าตายังไล่เลี่ยกับผมเลยไม่ได้เรียกว่าพี่เหมือนคนในวง

                ผมก็พอรู้แหละว่าทำไมเฮียถึงหวงเดียร์ขนาดนั้น

                เวลามันไม่ได้คอยใครเสมอไป...อยากจะทำอะไรก็ทำ กูไม่ว่าที่มึงรักใครแต่มึงต้องรู้และพอดี ตอนนี้มึงเป็นนักดนตรีชื่อดัง มึงคิดจะทำอะไรมึงต้องคิดดีๆ

                “ผมรู้...

                “กูดีใจที่เห็นมึงรักคนนั้นมากขนาดนี้

                “เฮีย...

                “สักวัน พามาให้กูรู้จักบ้าง

                “แต่เขาตาบอดนะเฮียผมแค่นยิ้ม ผมไม่ได้อายหรอกที่รักคนตาบอดแต่ทุกๆครั้งที่เพื่อนผมเจอพี่ปาย...คนในวงที่เจอพี่ปายครั้งแรกผมจำสีหน้าท่าทางของพวกเขาได้ดี

                ไม่มีใครสนับสนุนผมสักเท่าไหร่

                ตาบอดแล้วทำไม...มันไม่ใช่คนหรือไง

                “…!!!”

                “กูเคยติดคุกมาก่อน ทำไมเดียร์ถึงรับได้

                “…!!”

                “ถึงจะตาบอด...ก็คนเหมือนกัน เขามีหัวใจ มีสิทธิที่จะรักใครก็ได้ เคยมีคนออกกฎหมายหรือไงว่าห้ามรักคนตาบอด มึงอย่าคิดมากแค่ภายนอกของเขาดูไม่สมประกอบ

                “เฮีย...

                “รู้แค่ว่าเขารักมึง ก็พอแล้ว

 

 



110 per
ชอบไหมม คอมเม้นหน่อย U_U
สามารถอ่านเรื่องของเฮียวาได้จาก THE IMPURE ไม่บริสุทธิ์ จ้า
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 43 ครั้ง

1,257 ความคิดเห็น

  1. #1248 sehun-hunhan (@hunhan-sehun) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2560 / 13:54
    สุดยอดเฮียยย
    #1248
    0
  2. #1239 PPatrick (@PPatrick) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 23:16
    เฮียวาโครตเท่
    #1239
    0
  3. #1084 TagLaser (@dasszoss69) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 เมษายน 2558 / 23:47
    ซึ้งโครตตตตตตตตตตตตตตตตต. ติดตามค่ะๆ
    #1084
    0
  4. #952 FuaNgz Cass (@ffjeje) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 มกราคม 2558 / 10:41
    โซ่ จ๋าาาาาาาาาาาาา >3<
    #952
    0
  5. วันที่ 25 มกราคม 2558 / 23:34
    เฮียวา คิดถึงเฮียวาเลย ฮือออ ,___,
    #937
    0
  6. #890 Kapukkapik (@phitchanan4171) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2557 / 15:22
    ว่าแล้วคุ้นๆ เฮียวาน่ะเอง เจ๋ง!!!!!
    #890
    0
  7. #836 frozen-sn (@snowcharisma) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2556 / 20:39
    โคตรรักเฮียวาเลยยยยย ♥
    #836
    0
  8. #824 iNam2pm (@imhottest) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2556 / 23:12
    โหหหห ตอนแรกกำลังฟิน พอเฮียวามา คิดถึงเฮียวาโคตรๆๆๆๆๆๆๆๆ ถ555555555 
    #824
    0
  9. #817 chicksofat (@imchick) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2556 / 00:12
    งื้อออ เฮียคมมาก T____T
    #817
    0
  10. #814 Tune re (@demono) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2556 / 15:58
    เฮียวาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา!!!
    #814
    0
  11. #809 Pearendless (@pear-narin) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2556 / 20:58
    โอ๊ยย ย  เฮียหล่อเลย ><
    #809
    0
  12. #784 &#50896;&#44508; (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 กันยายน 2556 / 16:46
    หลงวาซีเหมือนเดิม >_
    #784
    0
  13. #708 aom'ht 1254 (@aom1210) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2556 / 19:35
    วาซีก็มาอย่าล้อเล่น กรี๊ดดดดดดดดดดด คำพูดเฮียแทกใจโซ่อะเดะ -//////////////-
    #708
    0
  14. #623 pastelcron (@pastelcron) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2556 / 22:17
    โอ่ยๆๆๆๆพ่อกัสของเจ้ใจบุญมีกุศลดีแท้พ่อพระพ่อทูลหัวแต่ก็นะอย่าได้คิดแทนที่ปายเป็นอันขาดนะ!
    #623
    0
  15. #610 Mεσ' (- -)' (@30901) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2556 / 16:31
    คม บาดทุกเม็ด!!
    กัส แม่งน -__-
    #610
    0
  16. #605 aj68 (@ai68) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2556 / 21:24
    เกลียดกัส ! :( 

    เฮียวาาาาาาาาาา !! คิดถึงเฮียจัง ><
    #605
    0
  17. #521 น้องนอซ (@noxzy) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2556 / 22:57
    เชร้ดดดดด เฮียลึกซึ้งง T^T
    #521
    0
  18. วันที่ 10 พฤษภาคม 2556 / 14:15
    โอ้ว ไม่นะ อย่าดราม่าเลย
    #482
    0
  19. #439 18-09 (@shim-znook) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2556 / 10:03
    เฮียวาพูดซะซ฿้งเลย ตาบอดมันไม่ใช่คนรึไง กินใจอ่ะเฮียยยTVT
    #439
    0
  20. #421 jiksaw (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 เมษายน 2556 / 17:15
    เฮียวาาาาาาาาาาาาาา

    เฮียอย่ามาแย่งเป็นพระเอกเรื่องนี้ดิ !!!! ข่มโซ่หมดเลยยย
    #421
    0
  21. #416 Purple Lilac (@giffyandgetty) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 เมษายน 2556 / 15:17
    พี่วาพูุดได้สุดยอดมาก!^-^
    #416
    0
  22. #410 khao-chae (@khao-chae) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 เมษายน 2556 / 13:03
    นั่งอ่านแล้วร้องให้ T_____T ฮึก อิพี่ออกัสปากร้ายยยย
    #410
    0
  23. #399 Romeo sane ★ . (@sanyorizta) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 เมษายน 2556 / 00:22
    โอ้ยยย ออกัสแกก็นะถึงจะเมาแต่พูดซะ เจ็บแทนโซ่
    อ้าววว วาซี ๆๆๆ
    #399
    0
  24. #391 meme (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 เมษายน 2556 / 22:19
    อ่านตอนนี้แล้วน้ำตาไหลเลย ซึ้งมากกก คิดถึงพี่วากับเดียร์
    #391
    0
  25. #389 llamll (@llamll) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 เมษายน 2556 / 17:17
    จึ๊กๆๆๆๆๆ -//////-
    #389
    0