คัดลอกลิงก์เเล้ว

ยอดวิวรวม

861

ยอดวิวเดือนนี้

1

ยอดวิวรวม


861

ความคิดเห็น


7

คนติดตาม


35
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  4 ส.ค. 61 / 20:49 น.
นิยาย Candy Flavor #MiChaengInTheRoom [Michaeng] Candy Flavor #MiChaengInTheRoom [Michaeng] | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

คำแนะนำ : เปิดเพลงขณะอ่าน 45.7 cm - Yoo Seung Woo ft. OOHYO 







Candy Flavor
#ฟิคห้องเพื่อน





“รสชาติของจูบเนี่ย มันหวานและหอมเหมือนอมยิ้มหรือเปล่านะ”




   




[ #MiChaengInTheRoom ]



b
e
r
l
i
n
?

เนื้อเรื่อง อัปเดต 4 ส.ค. 61 / 20:49




CANDY FLAVOR

#ฟิคห้องเพื่อน








เรื่องมันเกิดขึ้นเพราะอมยิ้มแท่งนั้น...

 

 

อมยิ้มที่ทำให้ผู้หญิงคนหนึ่งซึมซับความหวานของมันอย่างถ่องแท้

 

ไม่ใช่ความหวานที่เกิดจากน้ำตาล

 

แต่เป็นความหวานจากสิ่งที่มีผลต่อหัวใจ






You have kissed my lips,

but what you don't know is that

you have also kissed my heart.

 


ตลอดเวลาในคลาสเรียนวิชาภาษาอังกฤษ เมียวอิ มินะ เฝ้าคิดถึงแต่เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนี้ นิ้วเรียวลูบวนริมฝีปากไปอย่างอัตโนมัติโดยที่เธอไม่รู้ตัว ก้อนเมฆความคิดกำลังก่อตัวในหัวสมอง

 

และแน่นอนว่าบทเรียนจากอาจารย์ชาวแคนาดาไม่ได้เข้าหัวเธอเลยสักนิดเดียว

 

“Would you give me an example? Myoi Mina”

 

แน่นอนว่านักศึกษาที่ไม่ตั้งใจเรียนหรือหลบสายตาของอาจารย์มักจะถูกเรียกให้ตอบคำถามเสมอ บางทีเธอก็ไม่เข้าใจโลกเอาเสียเลย— เวลามีกิจกรรมสุ่มแจกของรางวัลทีไรเธอไม่เคยถูกสุ่มโดนสักชิ้น ทีกับการสุ่มเรียกตอบคำถามในห้องล่ะแจ็คพอตตลอด

 

ดวงซวยดีแท้วันนี้

 

มินะไม่ได้ฟังอาจารย์สอนเลยสักคำ ไม่แปลกที่เธอจะไม่รู้ว่าอาจารย์ต้องการให้ตอบคำถามเรื่องอะไร

 

“Sorry teacher, I didn't understand today's lesson.”

 

แกล้งทำเป็นไม่เข้าใจเนี่ยอะนะ?

 



เป็นอะไรของแกวะอัจฉริยะ เมื่อคืนนอนไม่พอหรอ

 

เพื่อนสนิทฟันกระต่ายทำหน้างงใส่เธอ ปกติแล้วมินะเป็นคนที่ซึมซับบทเรียนได้เร็วกว่าเพื่อนทุกคนอย่างกับ copy and paste  ไม่แปลกที่นายอนจะเรียกเธอว่าอัจฉริยะ

 

อ่อเปล่า ฉัน...ไม่มีไรอ่ะสาวญี่ปุ่นทำหน้าตาแสดงพิรุธ

 

ก็เพราะแกนั่นแหละนายอน แกทิ้งฉันไว้ในห้อง!

 

มินะบ่นในใจ ถ้าไม่ใช่เพราะนายอนพาเธอไปเจอกับ ใครคนนั้นเรื่องก็คงไม่เกิดจนเธอต้องเก็บมานั่งใจลอยแบบนี้หรอก

 

แหงล่ะสิ

 

ใครจะรู้ว่าคนที่เพิ่งเจอกันวันเดียวจะมีอิทธิพลต่อใจเธอขนาดนี้

 



---------------------------------------------

 



พูดถึงเรื่องเมื่อคืนน่ะนะ…

 

ไม่บ่อยนักที่นายอนจะชวนมินะไปทำรายงานที่ห้อง เหตุเพราะรูมเมทของเธอเป็นพวกโลกส่วนตัวสูง ทำอะไรเสียงดังนิดหน่อยก็พาลหงุดหงิดไปเสียหมด ยกตัวอย่างง่ายๆแค่แอบตัดเล็บตอนสี่ทุ่มก็โดนบ่นยาวเป็นหางว่าวแล้ว อย่าพูดถึงเวลานายอนเล่นเกมพับจีกับมินะเลย ต้องเล่นแบบเงียบๆอย่างกับป่าช้าจนตายแล้วตายเล่าไม่เคยชนะกับเขาสักที

 

นี่ ซน แชยอง รูมเมทฉันเองสาวฟันกระต่ายผายมือแนะนำรูมเมทสาวอย่างภาคภูมิใจ

 

สวัสดี ฉันชื่อมินะ

 

มินะเอ่ยทักทายอีกฝ่ายด้วยใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส หลังจากที่ได้ฟังความเล่าขานจากนายอนก็พอจับใจความได้ว่าคนตรงหน้าคงเป็นคนนิ่ง สุขุม และใจเย็นพอสมควร

 

แต่ไม่คิดว่าจะนิ่งขนาดนี้ ให้ตายเถอะ

 

ห้องสี่เหลี่ยมถูกปกคลุมด้วยความเงียบ คนตัวเล็กเพียงกระตุกยิ้มให้แขกผู้มาเยือนเพียงหนึ่งวินาทีก่อนจะปั้นหน้านิ่งแบบเดิม

 

ฉันรู้จักเธอแล้ว”  

 

แชยองกล่าวเสียงเรียบก่อนเดินกลับไปยังมุมห้อง

 

ถ้าไม่ติดว่าที่ห้องตัวเองไฟดับก็จะไม่มารบกวนหรอก

 

คนอะไรก็ไม่รู้อยู่ด้วยแล้วน่าอึดอัดชะมัด

 

มินะพึมพำในใจ

 

ฉันจะลงไปพิมพ์เนื้อหาที่ร้านข้างล่างนะ ฝากแกพิมพ์สารบัญด้วย

 

นายอนกล่าวทิ้งท้ายเพื่อนสนิทก่อนเปิดประตูออกไป ลองนับดูแล้ว—มินะเข้ามาเหยียบห้องนี้ยังไม่ถึงสิบนาทีเลยด้วยซ้ำ แล้วจู่ๆเพื่อนสนิทตัวดีก็ทิ้งเธอให้อยู่ในห้องกับคนแปลกหน้าซะงั้น

 

จุดพีคไม่ใช่ความเงียบ แต่เป็นคนหน้าเครียดที่นั่งอ่านหนังสืออยู่มุมห้องมากกว่า

 

น่าอึดอัดชะมัด

 

สาวญี่ปุ่นหยิบอมยิ้มแท่งใหญ่ออกมาจากกระเป๋าพร้อมแกะมันกินอย่างเอร็ดอร่อย เธอเองก็คงไม่กล้าเปิดประเด็นสนทนาเพื่อชวนอีกฝ่ายคุยหรอก ดูท่าทางจริงจังกับการอ่นหนังสือขนาดนั้นใครจะไปกล้าชวนคุยกันล่ะ บางทีการนั่งกินอมยิ้มคนเดียวเพื่อฆ่าเวลาระหว่างรอนายอนกลับมามันก็ดีเหมือนกัน

 

จะได้ไม่รู้สึกเกร็งไปมากกว่านี้


.

.

.

.

.

.


นานจัง

 

ผ่านไปสิบห้านาทีที่นายอนหายไป ก็แหงล่ะร้านพิมพ์งานข้างล่างนั้นคนเยอะยิ่งกว่าอะไร ยิ่งเป็นช่วงไฟนอลโปรเจคแบบนี้คนยิ่งเยอะกว่าเก่าเป็นเท่าตัว เหล่านักศึกษาที่อยู่หอนี้ก็คงแห่กันมาใช้บริการกันอย่างไม่ขาดสาย กำไรก็เยอะแยะเจ้าของร้านน่าจะขยับขยายร้านบ้าง นักศึกษาจะได้ไม่ต้องมาต่อแถวรอกัน มันเสียเวลา

 

ริมฝีปากบางรับสัมผัสรสหวานจากอมยิ้มอย่างเพลิดเพลินโดยไม่เกรงใจคนในห้อง เสียงดูดอมยิ้มดังจ๊วบจ๊าบในความเงียบ ถึงจะไม่ใช่ระดับเสียงที่ดังมากแต่ก็สร้างความรำคาญให้อีกฝ่ายไม่ใช่น้อยเลย

 

นี่เธอช่วยกินเบาๆหน่อยได้ไหม ฉันจะอ่านหนังสือ

 

 

แชยองเอ่ยด้วยน้ำเสียงรำคาญเล็กน้อย ปฏิเสธไม่ได้ว่าเธอเป็นคนขี้รำคาญในระดับที่ทนต่อเสียงรบกวนไม่ได้เลยสักนิด แล้วยิ่งช่วงใกล้สอบไฟนอลแบบนี้เธอยิ่งต้องการสมาธิในการอ่านหนังสือยิ่งกว่าเดิม

 

นี่เธอ ฉันแค่กินอมยิ้มก็ไม่ได้เลยหรอไง

 

สาวญี่ปุ่นดูดอมยิ้มแท่งเก่าเหมือนประชดประชันคนตรงหน้า แค่กินอมยิ้มมันจะเสียงดังหนักหนาอะไรมากมายหรอ

 

 

เธอจะไม่เงียบใช่ไหม

 

คนตัวเล็กลุกจากเก้าอี้ด้วยอารมณ์ฉุนเฉียว เธอก้าวฝีเท้าเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าสาวญี่ปุ่น เธอมองมินะอย่างคาดโทษ

 


งี่เง่าที่สุด

 

มินะย่นคิ้วด้วยความไม่เข้าใจ เธอไม่สนใจคำพูดของคนตรงหน้าเลยสักนิดแถมยังดูดอมยิ้มต่อไปเพื่อกวนประสาท

 

หรือว่าแชยองอยากกิน?

 

บางทีหล่อนอาจจะแค่โมโหหิว

 


อ่ะ ฉันให้

 

สาวญี่ปุ่นล้วงกระเป๋าหยิบอมยิ้มอีกแท่งขึ้นมาเพื่อแบ่งให้เพื่อนใหม่ ความเงียบบีบบังคับให้สายตาของทั้งคู่ต้องจ้องมองกันอย่างอัตโนมัติ โดยมือซ้ายยังคงหยิบยื่นอมยิ้มแท่งใหม่ให้หล่อนค้างไว้แบบนั้น

 

จ้อง

 

สีหน้าเรียบเฉยของคนตรงหน้าทำให้มินะไม่อาจคาดเดาอารมณ์ของหล่อนได้เลย เหมือนจะไม่พอใจก็ไม่ใช่ เหมือนจะอยากกินอมยิ้มก็ไม่ใช่ สรุปแล้วที่หล่อนมายืนจ้องเธอแบบนี้ต้องการอะไรกันแน่

 


จะว่าไปยัยนี่ก็หน้าตาน่ารักดี

 

จุดสีดำใต้ริมฝีปากล่าง ดวงตากลมโตดูน่ารัก สันจมูกที่โด่งรับเข้ากับใบหน้านั้นดูดีอย่างบอกไม่ถูก มินะได้เชยชมใบหน้านั้นอยู่แค่ไม่กี่วินาที

 


ลองชิมดูสิ อมยิ้มนี้อร่อยนะ เผื่อเธอจะอารมณ์ดีขึ้—

 

ยังไม่ทันขาดคำ—คนที่ยืนจ้องเธออยู่ก็โน้มใบหน้าเข้าใกล้จนไม่เหลือระยะห่าง ปรายจมูกนั้นพุ่งเข้ามาสัมผัสบนแก้มขวาของมินะอย่างไม่ทันตั้งตัว

 

แล้วแน่นอนว่าริมฝีปากอยู่ในตำแหน่งเดียวกัน

 

เรียวปากอิ่มประทับลงบนตำแหน่งเดียวกับมินะ ริมฝีปากรับสัมผัสอุ่นก่อนอีกฝ่ายกดขบเม้มมันอย่างหิวโหย ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจแต่ร่างกายไม่สามารถขยับตามคำสั่งของสมองได้ สาวญี่ปุ่นทำได้เพียงนั่งนิ่งรับรสจูบจากใครบางคนอยู่แบบนั้น

 

ความหวานของอมยิ้มที่แต้มบนริมฝีปากบางถูกใครบางคนจัดการมันหมดเกลี้ยง เรียวปากอิ่มไม่คิดจะยอมแพ้—เธอกดขบเม้มริมฝีปากบนล่างสลับกันไปมา ปฏิเสธไม่ได้เลยว่ารสหวานที่ผลัดกันลิ้มลองนั้นทำเอาร่างกายแทบจะอ่อนยวบลงตรงนี้เสียให้ได้

 

อึก...

 

เสียงสั่นดังขึ้นจากลำคอเล็กน้อย มินะรู้สึกถึงสัมผัสร้อนจากลิ้นนุ่มของอีกฝ่ายที่กำลังเกลี่ยวนไปรบริมฝีปากล่างของเธอ ริมฝีปากร้อนผ่าว ก่อนสีแดงระเรื่อจะแต้มบนใบหน้าและหูทั้งสองข้างอย่างเห็นได้ชัด

 

มันช่างหวานและหอมไม่แพ้รสชาติของอมยิ้มแท่งนี้เลย

  

ร่างเล็กถอนจูบก่อนผละตัวออกไปอย่างหน้าตาเฉย ปล่อยทิ้งให้มินะนั่งแข็งทื่อราวกับรูปปั้นหินไร้ชีวิต

 

ทีนี้จะเงียบได้หรือยัง

 


จูบนั้นมันคืออะไร

 

มินะอยากจะกรีดร้องออกมาเสียตรงนี้ แต่ถ้าเธอทำแบบนั้นอาจจะถูกคนรักสงบทำแบบเมื่อกี้อีกก็ได้ ก้อนเนื้อขนาดเท่ากำปั้นทำงานหนักขึ้นมาเสียดื้อๆ จูบแรกของมินะถูกขโมยไปหน้าตาเฉย

 

เธอควรจะรู้สึกไม่ดีสิ— แต่ทำไมถึง รู้สึกตรงกันข้าม

 


หรือนี่จะเป็นวิธีที่คนอย่างแชยองใช้ปิดปากคนอื่น?

 

หล่อนทำแบบนี้กับทุกคนเลยหรือเปล่า?

 


คำถามมากมายผุดขึ้นในหัวสมองของมินะ ยากเหลือเกินที่จะหาคำตอบจากคนที่เข้าถึงยากอย่างซน แชยอง





---------------------------------------------





นายอน ฉันถามอะไรแกหน่อยดิ

 

            ทันทีที่หมดคาบเรียน—ไม่รอช้าที่มินะจะถามคำถามที่คาใจกับเพื่อนสนิท

 

            “เวลาแกทำเสียงดังในห้องอ่ะ รูมเมทแกทำไงกับแกอ่ะ

 

          นายอนย่นคิ้วเล็กน้อย ถึงจะไม่เข้าใจเจตนาคำถามของมินะสักเท่าไรแต่เธอก็จำเป็นต้องตอบเพื่อนสนิทไปตามความจริง

 

            “ก็แค่หยิบหูฟังขึ้นมาสวมอ่ะ

 

            “จริงอ่อ แล้วมีอะไรมากกว่านั้นไหมมินะถามย้ำ

 

            ก็อยากรู้จริงๆนี่นา

 

            “มากสุดก็ด่าอ่ะ แต่ฉันโดนแชยองด่าจนชินแล้ว

 

            นายอนตอบอย่างไร้เดียงสา แน่นอนว่าเธอกลับมาไม่ทันเห็นเหตุการณ์ในคืนนั้น

 

            “แค่ด่าเองหรอมินะเลิกคิ้ว

 

เออดิ แกถามทำไมวะ? วันนี้แกทำตัวแปลกๆทั้งวันเลยรู้ตัวป่ะ เรียนก็เหม่อ อาจารย์ถามก็ตอบไม่ได้ ไหนจะถามเรื่องแชยองอีก ประหลาด

 

สาวฟันกระต่ายส่ายหน้า ถึงจะอยากรู้ว่าเพื่อนสนิทไปกินยาผิดขวดอีท่าไหนถึงทำตัวแปลกๆ แต่เธอก็ไม่คิดจะเค้นถามความจริงกับมินะหรอก พวกเธอรู้กันดีว่าหากใครสักคนมีเรื่องในใจก็มักจะบอกให้เพื่อนสนิทรู้ไม่เร็วก็ช้า

 

แล้วแชยองเคยจูบแกไหม

 

ถามอะไรออกไปวะเนี่ย

 

แกจะบ้าหรอ!นายอนฟาดฝ่ามือลงบนท่อนแขนของเพื่อนสนิท

 

ก้อนหินอย่างแชยองเนี่ยอะนะจะทำแบบนั้น! ไม่เพี้ยนก็กินยาผิดขวดอะ


นายอนกล่าวต่อ


“รายนั้นนะ แฟนหรือคนคุยฉันก็ยังไม่เคยเห็นแถมไม่มีท่าทีจะชอบใครด้วย ฉันไม่เคยเห็นแชยองดูแลหรือทำอะไรที่มันอ่อนโยนกับคนอื่นเลยด้วยซ้ำ ตัดเรื่องจูบออกไปได้เลย! เพราะหล่อนคงไม่ทำเรื่องแบบนั้นหรอกถ้าไม่ใช่กับคนที่หล่อนชอบ

 


แกแน่ใจนะ อิม นายอน?

 

 

อย่างนั้นเองน่ะหรอ





---------------------------------------------

 



ตลอดทางเดินตั้งแต่ตึกคณะจนถึงหน้ามหาวิทยาลัย คนใจลอยมัวแต่คิดถึงเรื่องไม่เป็นเรื่องที่เกิดขึ้น จนเธออยากจะใช้มือทุบหัวตัวเองให้ครบตามอายุ

 

ทำไมถึงเป็นคนใจง่ายแบบนี้นะเมียวอิ มินะ!

 

วินาทีที่รู้ตัวว่าถูกคนแปลกหน้าทำเรื่องแบบนั้น เธอก็ควรจะทำอะไรบ้างสิ! ไม่ใช่เอาแต่นั่งนิ่งเป็นเป็นตุ๊กตา

 

แถมมัวแต่คิดถึงแต่เรื่องของแชยองตลอดเวลาอีก—ทำไมกันนะ



ตุบ

 

คนใจลอยไม่ทันระวังข้างหน้า เธอสะดุดทางต่างระดับที่ดูเหมือนยังสร้างไม่เสร็จ แท่งเหล็กที่ยื่นออกมาเกี่ยวบนผิวหนังจนเกิดรอยแผลฉีกขาด เลือดไหลซิบออกมาเล็กน้อย—ยังดีที่ถูกบาดไม่ลึกสักเท่าไร

 

ย๊า! ไอ้เหล็กบ้า ฮือเจ็บ

 

โทษทุกอย่างยกเว้นตัวเอง เมียวอิ มินะไงจะใครล่ะ

 

คนญี่ปุ่นนั่งพับลงบนพื้นปูนข้างฟุตบาท นอกจากข้อเท้าจะพลิกแล้วเธอยังเสี่ยงเป็นโรคบาดทะยักอีกด้วย

 


เธอมานั่งทำอะไรตรงนี้

 

เสียงเย็นชาที่คุ้นเคยดังมาจากด้านหลัง ทำเอามินะถึงกับหันขวับไปตามต้นเสียง

 

“...”

 

หัวใจเต้นตึกตักในระดับที่เจ้าตัวรู้สึกได้หลังจากที่เธอได้เห็นหน้า ใครคนนั้น อีกครั้ง จังหวะที่หญิงสาวมัวแต่อ้ำอึ้ง อีกฝ่ายก็ได้นั่งลงเคียงข้างเธอพลางสำรวจบาดแผลที่เธอเพิ่งได้รับมา

 

“แผลถูกบาดไม่ลึกเท่าไรแต่ถลอกนิดหน่อย เธอมันซุ่มซ่าม

 

เจ้าของเสียงเย็นชาบ่นอุบ หล่อนแปะพลาสเตอร์ลายการ์ตูนลงบนบาดแผลของมินะโดยที่เธอไม่ได้ร้องขอ

 

“ขอบคุณนะ”

 

เธอรีบกลับไปล้างแผลที่ห้องเถอะ

 

ร่างเล็กช่วยประคองคนซุ่มซ่ามให้ลุกขึ้นยืน ดูท่าทางแล้วมินะยังไม่พร้อมที่จะเดินในตอนนี้ เหตุเพราะข้อเท้าของเธอพลิกและสร้างความเจ็บปวดไม่ใช่น้อย

 

เท้าเธอบวม

 

อือ

 

เดี๋ยวฉันไปส่ง เธอเดินไม่ไหวหรอก

 


หูฝาดไปหรือเปล่าเนี่ย

 

คนอย่างแชยองเนี่ยอะนะจะเป็นห่วงคนอื่น

 


ฉันไม่เป็นไร

 

อวดเก่งจัง

 



---------------------------------------------





สุดท้ายก็ต้องยอมให้เขามาส่ง

 

แต่ดูเหมือนปลายทางจะไม่ใช่ห้องของเมียวอิ มินะ

 

เหตุสุดวิสัยทำให้แชยองจำเป็นต้องพามินะมาพักที่ห้องของตัวเองก่อน เอาจริงแล้วมินะก็ไม่ใช่คนใจแตกอะไรขนาดนั้น แต่เพราะเห็นว่าเป็นห้องของนายอนหรอกถึงกล้ามาด้วยแบบนี้


อาจจะฟังดูเหมือนละครน้ำเน่านะ—แต่ใช่ คนเย็นชาที่ชอบทำเป็นไม่สนใจใครนั้นกำลังตั้งใจทำแผลให้ใครบางคนอยู่ ลองมองให้ลึกลงไปสีหน้าที่ดูจริงจังของแชยองดูมีเสน่ห์ยังไงก็ไม่รู้

 

เป็นห่วง

 

ถ้าไม่ห่วง ไม่สนใจก็คงไม่มานั่งเสียเวลาทำอะไรแบบนี้หรอก

 

แชยองประคบน้ำแข็งที่ถูกห่อด้วยผ้าผืนบางบริเวณข้อเท้าของมินะเพื่อลดอาการบวม คนซุ่มซ่ามร้องโอดโอยด้วยความเจ็บปวด ดูท่าแล้วคงอีกหลายวันแน่นอนที่เธอจะต้องใช้ชีวิตเหมือนคนป่วย

 

แผลก็เจ็บข้อเท้าก็พลิก น่าหงุดหงิดชะมัด

 

นายอนหายไปไหนหรอ เห็นไม่อยู่ห้อง

 

มินะพยายามหาเรื่องคุย หากเธอปล่อยให้ความเงียบปกคลุมแบบนี้คงไม่ดีอีกแน่นอน

 

ไปหาแฟน กลับดึกคนตัวเล็กตอบเสียงห้วน

 

ถึงแชยองจะดูเป็นคนที่ไม่ชอบสุงสิงกับใคร เย็นชาและค่อนข้างรักสงบ แต่เวลาที่เธอตั้งใจทำอะไรสักอย่างเธอจะดูมีเสน่ห์มาก เรียวมือยังคงสัมผัสข้อเท้าของสาวญี่ปุ่นด้วยความอ่อนโยน ความเย็นจากน้ำแข็งไม่ได้ช่วยให้ร่างกายรู้สึกเย็นลงเลยสักนิด




ฉันไม่เคยเห็นแชยองดูแลหรือทำอะไรที่มันอ่อนโยนกับคนอื่นเลย หล่อนคงไม่ทำเรื่องแบบนั้นหรอกถ้าไม่ใช่กับคนที่หล่อนชอบ




คนที่ชอบงั้นหรอ?

 

จู่ๆคำพูดของเพื่อนสนิทก็แล่นเข้าหัวมินะอย่างไม่มีเหตุผล



แบบนี้ก็แสดงว่า—

 

บ้า! ไม่จริงหน่า

 


มินะรู้สึกร้อนผ่าวไปทั้งใบหน้า

 


ปวดมากเลยหรอ

 

ดวงตากลมจ้องมองไปยังนัยน์ตาของคนป่วย ความหมายที่เธอพยายามสื่ออกมาผ่านดวงตาคู่นั้นแฝงไปด้วยคำว่าเป็นห่วง

 


ให้ตายเถอะ อย่ามาทำสายตาแบบนี้ได้ไหม

 


ไม่ปวดแล้ว ตอนนี้รู้สึกดีขึ้นแล้วล่ะ

 

แต่เธอหน้าแดงนะ ไม่ได้ปวดอยู่หรอ

 


ขอวิธีเก็บอาการเขินหน่อยค่ะ คนตรงหน้าอบอุ่นเป็นบ้าเลย

 


อ่อเอ่อ ฉะฉันก็ยังปวดอยู่น่ะ แสบแผลด้วยเนี่ย โอ้ย เจ็บจนหน้าแดงไปหมด

 

แชยองหัวเราะออกมาเล็กน้อยเมื่อรู้ว่าคนตรงหน้าพยายามโกหก แต่ก็ไม่เนียนเอาเสียเลย ใบหน้าที่ดูนิ่งและเย็นชาถูกแต้มด้วยใบหน้าแสนสดใส รอยยิ้มที่มินะไม่เคยเห็นมันมาก่อนนั้นแสดงต่อหน้าเธอตอนนี้ จุดขี้แมลงวันใต้ริมฝีปากนั้นดูน่ารักเข้ากับใบหน้าใสของแชยองอย่างบอกไม่ถูก

 

แชยองน่ารักมากเวลายิ้ม


น่ารักมากๆเลยแหละ

 

ยอมรับก็ได้ว่าเขิน



ไม่มีใครรู้หรอกว่าจูบแสนหวานระหว่างพวกเธอในคืนนั้นมันหมายความว่าอะไร บางครั้งก็รู้สึกว่าคนตัวเล็กแค่อยากเอาชนะ แต่บางครั้งก็รับรู้ถึงความรู้สึกดีๆ ความรู้สึกที่ละมุน หวาน หอม ไม่แพ้รสชาติของอมยิ้มหรือจูบนั้นเลย



“เธอชอบกินอมยิ้มหรอ” 


“อือ ชอบมากเลยแหละ” 





บางทีความหวานที่เติมเต็มให้แก่หัวใจไม่จำเป็นต้องเป็นแค่จูบ


ความรู้สึกดีๆแบบนี้ต่างหากล่ะ


ถึงจะไม่เคยพูดว่า เราชอบกัน หรือ ฉันชอบเธอ


แต่ลึกๆแล้วต่างฝ่ายก็ต่างสัมผัสได้ถึงความหวาน



ความหวานจากความรู้สึกในหัวใจที่มีให้ 'ใครอีกคน'

 



ฉะ—ฉันต้องกลับห้องแล้ว ขอบคุณที่ช่วยทำแผลให้นะ

 

คนญี่ปุ่นทำหน้าตาเลิ่กลั่กไม่เป็นธรรมชาติ เธอพยายามฝืนร่างกายของตัวเองก่อนตัดสินใจเปิดประตูออกไป

 


เธอจะมาอีกหรือเปล่า

 

เป็นฝ่ายคนเย็นชาที่เอ่ยถามเธอเพื่อความแน่ใจ สีหน้าและแววตาที่ดูเป็นกังวลนั้นไม่อาจปิดซ่อนความรู้สึกของหล่อนได้อีกแล้ว

 


“อือมินะหยุดกึก พลางส่งยิ้มเล็กๆให้แก่คนในห้อง



เจอกันพรุ่งนี้นะ

 



FIN.

#ฟิคห้องเพื่อน





ขอบคุณ @MiChaengTH สำหรับโปรเจคฟิคดีๆแบบนี้นะคะ 

 [ #MiChaengInTheRoom ]



ผลงานอื่นๆ ของ PENGUINBOY

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

7 ความคิดเห็น

  1. #7 PaNTw19 (@PaNTw19) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 00:19

    รู้สึกผิดมากที่มาอ่านเอาตอนนี้

    ตัวละครดูมีคาแร็คเตอร์เป็นของตัวเองชัดเจนมาก-//-
    เป็นเสน่ห์ของไรท์ ที่น่าติดตามทุกเรื่อง จะคอยติดตามน้ะครับ
    #7
    0
  2. วันที่ 30 สิงหาคม 2561 / 23:54

    น่ารักมากๆเลย

    #6
    0
  3. วันที่ 27 สิงหาคม 2561 / 23:19

    โอมยิ้มแท่งนั้นอยู่หนายยยยยย อมยิ้มสื่อรักใช่ไหมคะมินะ >3< ฮืออ มีความปากไม่ตรงกับใจ ชอบความเย็นช้านี้จริงๆค่ะไรท์ หวานละมุนอุ่นละไมจริงๆค่ะ เย้!

    #5
    0
  4. วันที่ 8 สิงหาคม 2561 / 20:27
    เนื้อเรื่องน่ารักมากกกอ มาต่อเร็วๆเด้อ
    #4
    0
  5. #3 KT4355 (@KT4355) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2561 / 07:05
    เนื้อหาน่ารักมากค่ะ เขิลแทนพี่มิ
    #3
    0
  6. วันที่ 5 สิงหาคม 2561 / 19:01
    ฟิคน่ารักมากเลยค่ะ^0^ อบอุ่นมากๆ เขินมากด้วย
    #2
    0
  7. #1 ATBBBBB (@mojiei147) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 23:41
    สนุกมากกกเลยค่ะ รอติดตามตอนต่อไปนะคะ สู้ๆค่ะ
    #1
    0