Doctor Who (12th x Clara)

ตอนที่ 5 : Sweater

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    20 มิ.ย. 63

ผมล่ะนึกอยากให้ตัวเองสามารถเสกกระจกขึ้นมาได้เพียงขยับปลายนิ้ว ดูแก้มของคุณสิ ความเย็นกำลังทำร้ายผิวอันอ่อนโยนของคุณเสียหมด คุณก็ยังดื้อที่จะเดินหน้าต่อไปยังจตุรัสกลางเมือง ยืนยันให้ได้ว่าจะไปนั่งร้านน้ำชาชื่อดังที่ได้จองคิวไว้

“ผมโอเคนะคลาร่า ที่เราจะอยู่ที่หน้าเตาผิงกันสองคนมากกว่าการต้องมาเห็นคุณสู้ความหนาวกับวันที่หิมะสูงตั้งครึ่งแข้ง”

ผมไม่ได้พูดเกินจริง ถนนแทบจะสัญจรไม่ได้เลย สองฝั่งถนนซึ่งเป็นร้านค้าต่างทยอยกันออกมากวาดหิมะหน้าร้านให้กลายเป็นทางเดินแคบต้อนรับลูกค้าช่วงเทศกาลสิ้นปี มือคู่เล็กที่สวมทับด้วยถุงมือหนังกระชับโค้ทให้แน่นขึ้น

“ไม่ล่ะ ด็อกเตอร์ คุณก็ใช้เวลาอยู่สองที่นั่นแหละ ถ้าไม่ขลุกตัวอยู่แต่ในห้องอุ่น ๆ ก็อยู่ในทาร์ดิส”

“มีอะไรที่พอจะยกเลิกความตั้งใจของคุณได้บ้าง”

คุณเงียบไม่มีคำตอบให้ซ้ำยังมุ่งหน้าไปจตุรัสกลางเมืองซึ่งเป็นที่มาของเสียงเพลงที่คลออยู่ในอากาศ ผมมองร้านค้าฝั่งที่กำลังเดิน เห็นป้ายสัญลักษณ์ ‘เปิด’ อยู่ไม่ไกล

“ถ้าจะเดินต่อ อย่างน้อยก็หาเสื้อสักตัวมาใส่เพิ่มเถอะ เสื้อกั๊กไหมพรมหรือสเวตเตอร์ก็ได้”
“ขอบคุณแต่ฉันจะไม่ยอมให้คุณติดสินบนฉันหรอก”

‘ผมไม่ยอมหรอก ผมจะถามคุณต่อ’

“สเวตเตอร์แบบไหน มีฮู้ดหรือไม่มี?”
“ขอปฏิเสธทั้งสองอย่าง”

‘คุณมันดื้อรั้นที่สุด’

“คลาร่า”

ผมหยุดเดินเอาเสียดื้อ ๆ เพื่อเรียกความสนใจจากคุณบ้าง จนสุดท้ายก็สำเร็จ แต่คุณเริ่มมีทีท่าหงุดหงิดเพราะคิดว่าผมจะถ่วงเวลาไม่ให้ไปร้านน้ำชาอะไรนั่น แต่กลับเห็นผมถอดเสื้อโค้ทของตัวเองยื่นให้ เสื้อโค้ทสีเลือดหมูที่คุณบอกว่าชอบนั่นแหละ

“ช่วยใส่มันเถอะ อย่างน้อยก็อุ่นขึ้นบ้าง”

“ให้ฉันใส่? ชายเสื้อจะยาวจนลากพื้นมากกว่า”

“แล้วแต่ว่าคุณจะมีวิธีใส่ยังไง แต่ถ้าปฏิเสธความหวังดีของผมอีก ผมคงเสียใจไปตลอดวันที่เหลือแน่ ๆ”

แล้วคุณก็ต้องจำใจใส่มัน เสื้อโค้ทตัวนั้นไม่ได้สวมแขนเหมือนที่ผมใส่ปกติ คุณยกขึ้นเพื่อคลุมตั้งแต่ศีรษะจับสาบเสื้อจนแน่นเหลือเพียงพื้นที่ให้ตายังสามารถมองเห็นทางได้ ตอนนี้เหมือนผมกำลังมองโค้ทตัวเองมีชีวิตขึ้นมาลอยอยู่กลางถนน

‘คุณก็ยังดูน่ารักอยู่ดี คลาร่า’

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2 ความคิดเห็น