×

สุภาพบุรุษสุดดวงใจ

สองพี่น้องฝาแฝดถูกพลัดพรากจากกันตั้งแต่ทารก โดยฝีมือของผู้เป็นอาแท้ๆ แฝดพี่ได้อยู่กับพ่อแม่ ส่วนแฝดน้องต้องไปอยู่ในสลัม ได้ผู้ใจบุญเก็บไปเลี้ยง ทุกวันเขาต้องปากกัดตีนถีบ แต่เขาก็สู้ชีวิต

ยอดวิวรวม

1,079

ยอดวิวเดือนนี้

139

ยอดวิวรวม


1,079

ความคิดเห็น


2

คนติดตาม


18
จำนวนรีวิว : ยังไม่มีคนรีวิว
จำนวนตอน : 45 ตอน (จบแล้ว)
อัปเดตล่าสุด :  3 ส.ค. 65 / 06:59 น.

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

“ทำไมเราถึงได้หน้าตาเหมือนกันขนาดนี้”

“นั่นสิครับ คุณกับผมไม่เคยรู้จักกัน และแน่นอนว่าพวกเราไม่มีความเกี่ยวข้องกัน แต่ทำไมหน้าตาของพวกเราถึงได้เหมือนกัน ผมงงไปหมดแล้วครับ” เป็นเอกรู้สึกสับสนกับชีวิต

ปาณัทรีบดึงแขนเป็นเอกไปหลบคุยกันตรงมุมหนึ่งที่ไม่ไกลจากประตูทางเข้าเท่าไหร่นัก

“ผมว่าพวกเราต้องมีความเกี่ยวข้องอะไรสักอย่าง เพราะไม่อย่างงั้นพวกเราคงไม่มีทางหน้าตาเหมือนกันขนาดนี้ แต่พวกเราแค่ไม่รู้ก็เท่านั้นเอง”

“แต่ผมรับรองเลยว่า...ผมกับคุณไม่ได้เป็นญาติกันแน่นอน เพราะผมไม่รู้จักคุณ” เป็นเอกว่า

“คุณเอาอะไรมามั่นใจ” อีกฝ่ายถาม “คุณคิดดูสิ คนที่ไม่ได้เป็นฝาแฝดกัน ไม่ได้มีความเกี่ยวข้องอะไรกัน...จะหน้าตาเหมือนกัน ราวกับพิมพ์เดียวกัน”

“ถ้างั้นพวกเราคงต้องสืบหาความจริง ว่าเพราะอะไรและทำไมพวกเราถึงได้หน้าตาเหมือนกันขนาดนี้ ทั้งที่ไม่ใช่ฝาแฝดกัน แต่ต้องเป็นการสืบแบบลับๆ เท่านั้นนะ”

“ใช่ พวกเราต้องสืบแบบลับๆ ให้ใครรู้ไม่ได้...เอ้อ...ว่าแต่คุณชื่ออะไร ผมน่ะชื่อปาณัท สิริพัฒน์ธนากุล ชื่อเล่นว่าปกป้องนะ”

“อ้อ ผมชื่อเป็นเอก”

“ยินดีที่ได้รู้จักครับ”

“เช่นกันครับ” สองหนุ่มจับมือกันและยิ้มให้กัน

แล้วปาณัทก็พูดขึ้นอีกด้วยความแปลกใจ

“ไม่รู้ว่าเพราะอะไรนะครับ...ผมรู้สึกถูกชะตากับคุณตั้งแต่แรกเห็น มันบอกไม่ถูกเลย”

“ผมก็เหมือนกัน ได้เห็นหน้าคุณครั้งแรกก็รู้สึกแปลกๆ เหมือนพวกเราเคยเจอกันมาก่อน มันเป็นความรู้สึกที่บอกไม่ถูก” เป็นเอกก็รู้สึกเช่นกัน

“เอาเถอะ ถ้าพวกเรารู้ความจริงเมื่อไหร่...เดี๋ยวก็รู้เองแหละว่าอะไรเป็นอะไร ว่าแต่คุณมาทำอะไรที่โรงพยาบาล”

“อ้อ ผมพาแม่ของผมมาโรงพยาบาลครับ วันนี้หมอนัดมาทำคีโมครับ นี่ก็ทำเสร็จแล้ว”

“เอ้อ แม่ของคุณเป็นโรคมะเร็งเหรอครับ”

“ใช่ครับ เป็นโรคมะเร็งตับระยะที่สอง” เป็นเอกพยักหน้าเศร้า

ปาณัทจึงตบไหล่ให้กำลังใจเบาๆ

“ผมขอให้แม่ของคุณรักษาหายไวๆ นะครับ ผมเป็นกำลังใจให้”

“ขอบคุณครับ ขอตัวก่อนนะครับ” เป็นเอกจะผละไป แต่ถูกเรียก

“เดี๋ยวก่อน”

อีกฝ่ายจึงหันกลับมา

“ว่าไงครับ”

“คุณต้องใส่หมวก ใส่แว่นตา และใส่หน้ากากอนามัย อำพรางตัว ไม่ให้ใครรู้ว่าพวกเราหน้าตาเหมือนกัน...ผมมีของเหล่านั้นอยู่ที่รถ คุณรออยู่ตรงนี้ก่อนนะ เดี๋ยวผมไปเอามาให้” แล้วปาณัทก็เดินออกไปอย่างเร่งรีบ

ไม่นานนักชายหนุ่มก็เดินกลับมา พร้อมกับยื่นถุงใบหนึ่งให้เป็นเอก

“เอ้า! นี่”

“ขอบคุณครับ” เป็นเอกรับถุงมา ก่อนจะหยิบสิ่งของที่อยู่ในถุงออกมาใส่เพื่ออำพรางตัวเอง “เสร็จแล้ว...แล้วนี่ถุงของคุณ เอาคืนไป” ยื่นถุงเปล่าให้อีกฝ่ายคืน

“ไปได้ครับ” ปาณัทบอกยิ้มๆ

แล้วเป็นเอกก็ผละไปทันที ส่วนปาณัทก็ไปอีกทาง

...................................................................

ฝากนิยายเรื่อง...สุภาพบุรุษสุดดวงใจ กับนักอ่านทุกคนด้วยนะครับ นิยายเรื่องนี้ผมตั้งใจแต่งมากครับ

เดิมชื่อ...เทพบุตรสองหัวใจ แต่ผมเปลี่ยนมาเป็น สุภาพบุรุษสุดดวงใจ เพราะชอบชื่อนี้มากกว่า ยังไงก็อ่านกันเยอะๆ นะครับ อ่านแล้วก็คอมเม้นติชมกันได้ครับ(แต่อย่าแรงนะครับ) อิอิ❤❤

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

2 ความคิดเห็น