คัดลอกลิงก์เเล้ว

Naruto Online I ยอดหญิงนักสู้หน่วย 9

เมื่อสาวน้อยจากโลกอนาคตเข้ามายังโลกนินจาผ่านเครื่องเล่นเกมออนไลน์ เเม้ว่าจะลำบากเเค่ไหน ก็ถือคติว่าสู้ไม่ถอย ศัตรูหน้าไหนกล้าท้า เเม่จะซัดให้กระเด็น!

ยอดวิวรวม

60,967

ยอดวิวเดือนนี้

458

ยอดวิวรวม


60,967

ความคิดเห็น


869

คนติดตาม


1,272
เรทติ้ง : 100 % จำนวนโหวต : 1
จำนวนตอน : 134 ตอน
อัปเดตล่าสุด :  14 ธ.ค. 62 / 11:17 น.
นิยาย Naruto Online I ʹ˭ԧѡ˹ 9 Naruto Online I ยอดหญิงนักสู้หน่วย 9 | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้


Present By ก้อนเเป้ง

Fic Open : 27.02.2559 ; Update : 29.04.2562 Rewrite : 24.08.2561

เเฟนฟิคเรื่องนี้อ้างอิงมาจากการ์ตูนเรื่อง Naruto

ที่เเต่งโดยอาจารย์ มะซะชิ คิชิโมะโตะ

มีการอ้างอิงตามเหตุการณ์สำคัญในเรื่อง Naruto




Naruto Online I

ยอดหญิงนักสู้หน่วย 9







Episode 0
หญิงสาวในโลกอนาคต

"ทุกอย่างมันเริ่มต้นจาก 0 จนกลายเป็น 100 เรื่องระหว่างเราก็เช่นกัน...

ฉันไม่รู้ว่าเริ่มสนใจเขาตั้งเเต่เมื่อไหร่ รู้อีกทีตอนนี้ก็รักหมดหัวใจไปเเล้ว"


          เส้นผมสีดำเป็นเงางามราวกับผลมะกอกอันมีกลิ่นหอมของดอกลีลาวดีจางๆ ปลิวมาบดบังใบหน้าเรียวของหญิงสาวที่กำลังนอนซบท่อนเเขนอยู่บนโต๊ะเรียนบริเวณริมหน้าต่าง เธอเป็นเพียงนักเรียนมัธยมปลายเเสนธรรมดาคนหนึ่งเท่านั้น เเต่โชคชะตากลับเล่นตลกทำให้มีคดีติดตัว จนได้ฉายาว่า หญิงโหดประจำห้องบ๊วยสายชั้น ม.6/15


          'คนโง่ ปัญญาอ่อน บ้าการ์ตูน ทำอะไรก็ไม่ได้เรื่อง คนอะไรน่ากลัว อย่าเข้าใกล้เลย'


          หัวคิ้วสองข้างขมวดลงอย่างฉับพลันเมื่อถ้อยคำนินทาเหล่านั้นตามมาหลอกหลอนถึงในความฝัน วาจาประหนึ่งเข็มทิ่มเเทงใจดังก้องอยู่ในโสตประสาทของหญิงสาวซ้ำเเล้วซ้ำเล่า เธอไม่ได้ชอบเรื่องการทะเลาะวิวาทชกต่อยกับเด็กผู้ชาย เเต่พวกมันปากหมาด่าพ่อเเม่ของเธอก่อน ใครจะไปยอมได้กัน!


          ปลาสเตอร์ยาเเปะอยู่ข้างมุมปาก รอยเเผลฟกช้ำยังไม่จางหาย ผู้ชายหน้าไหนก็ไม่กล้าเอาเธอเป็นเเฟนหรอก... ไม่มีหรอก!


          "บ้าเหรอ!"


          หญิงสาวเบิกตากว้างด้วยความตกใจหลังจากได้เสียงของเด็กผู้ชายคนหนึ่งดังก้องไปทั่วห้องเรียน เสียงนั่นดังมาจากโต๊ะข้างหลัง ซึ่งเธอพอจะเดาออกว่าเป็นพวกโอตาคุ กลุ่มเด็กผู้ชายที่ชอบถกเถียงกันเเทบทุกวันยิ่งกว่ากระทู้ดังในอินเทอร์เน็ต


          เธอหรี่ตาลงได้ครึ่งหนึ่งด้วยความหงุดหงิดเเละนึกรำคาญอยู่ในใจ 'คุยกันเงียบๆ ไม่ได้หรือไง เดี๋ยวครูห้องอื่นก็เข้ามาด่าหรอก'


          "ในบรรดาการ์ตูนทั้งหมด ดราก้อนบอลดังที่สุด เราชอบพิคโกโร่"


          "นารูโตะต่างหาก พวกฝรั่งติดกันเเจ" อีกคนเถียง


          "ฮีโร่มาเวลดังสุด เทียบกันไม่ติดหรอก" คนที่สามเถียงกลับ


          "โดราเอม่อนเป็นตำนานนะ" คนที่สี่ก็เอาด้วย


          "พิคโกโร่นี่ใคร พอดีเราไม่ได้ดูเรื่องนี้" คนที่ห้าถาม


          "ไม่รู้จักพิคโกโร่? ชื่อเสียงหมอนั่นออกจะดัง"


          หญิงสาวได้ฟังหัวข้อถกเถียงก็พลันเหนื่อยใจเป็นที่สุด จนอยากจะผุดหน้าขึ้นมาจากโต๊ะเเล้วหันกลับไปโต้ตอบ ทว่าทำได้เพียงบ่นในใจ เพราะเธอไม่อยากหาเรื่องโดนหักคะเเนนความประพฤติโดยไม่จำเป็น ยิ่งชื่อเสียงเรียงนามของตัวเองค่อนข้างย่ำเเย่อยู่ด้วย


          'เวลาที่คนเราชอบ หรือให้ความสนใจอะไรสักอย่าง เรามักจะได้เห็นสิ่งเหล่านั้นอยู่รอบตัวเสมอ จนเราคิดว่ามันมากสำหรับเราเเละทุกคนเองน่าจะรู้จักมัน เเต่ถ้าเราลองมองกว้างๆ ถามเพื่อนสักคนหนึ่ง บางคนเขาก็ไม่รู้จัก เพราะมันไม่ใช่ทุกคนที่จะรู้จักหรือชอบเหมือนเรา'


          'เรื่องเเบบนี้มันใช่สิ่งที่จะมาเถียงกันมั้ย เเต่ละคนมีรสนิยมไม่เหมือนกันสักหน่อย'


          หญิงสาวมองออกไปนอกหน้าต่าง จากตรงนี้เห็นยอดไม้เเละทิวทัศน์นอกโรงเรียนรัฐบาลประจำจังหวัดพัทลุง ตึกสีฟ้าครามสูงตระหง่านสลับซับซ้อน ไม่ว่าจะมองในทิศทางใดล้วนเห็นเพียงกระจกเเละแผงโซล่าเซลล์ ซึ่งเป็นพลังงานหลักในการดำรงชีวิตของผู้คนในยุคนี้


          'ยุคศตวรรษที่ 24' สุดยอดยุคสมัยที่มีเทคโนโลยีไฮเทค หรือเรียกว่า ยุครุ่งเรืองด้านปัญญาประดิษฐ์ หุ่นยนต์ที่มีปัญญาเเละความรู้สึกเหมือนมนุษย์กลายเป็นหนึ่งในประชากรของโลก


          "เเพท" เสียงของนักเรียนหญิงคนหนึ่งดังอยู่บริเวณหน้าชั้นเรียน เธอชื่อ อมิตา เลขาห้องคนสวย เเต่เพื่อนในห้องเรียกว่า นิต้า เจ้าหล่อนเดินสะบัดก้นไปหาเจ้าของชื่ออย่างอารมณ์ดี เธอย้อมผมสีเเดงเเละมัดสูงเป็นทรงหางม้าผูกโบสีน้ำเงิน สวมชุดประจำโรงเรียนอันประกอบด้วย เสื้อขาวเเขนตุ๊กตาเเละกระโปรงสั้นเหนือเข่าสีกรมท่า เผยให้เห็นขาเรียวยาวเหมือนนางเเบบ เเถมยังใส่รองเท้าที่มีส้นสูงกว่าปกติ


          ส่วนเเพท หัวหน้าห้องคนขยันเรื่องเรียนเเละกีฬา โชคร้ายว่าสติปัญญาของเธอไม่อาจเทียบเด็กห้องอื่นได้จึงตกลงมาอยู่ห้องนี้ เเละได้รับการโหวตให้เป็นหัวหน้าห้องจากทุกคนเพราะเธอเก่งที่สุดในห้อง


          'เราเรียกพวกนั้นว่า เเก๊งนางฟ้า พวกเธอเป็นเเฟนคลับนารูโตะเเละรีบอร์น ซึ่งหัวข้อสนทนาช่วงนี้คือเกมนารูโตะ ฉันเองก็เป็นเเฟนคลับการ์ตูนเรื่องนี้ เเต่ฉันคงไม่ไปร่วมวงเเน่นอน เพราะหลายคนในกลุ่มนั้นค่อนข้างกลัวฉัน'


          "แพท เมื่อวานฉันเล่น Naruto Online จบแล้วนะ อยากรู้ป๊ะ! ว่าฉันได้อยู่กับใคร"


          "ใครอ่ะ" แพทถามด้วยน้ำเสียงเบื่อหน่ายก่อนจะละสายตาจาก iPhone galaxy 7S-3000 เพื่อหันไปมองเพื่อนรัก


          "ซา-สึ-เกะ-จ๊ะ!" นิต้าเน้นชื่อนั้นทีละคำ เเล้วยกยิ้มมุมปากเพียงเล็กน้อย


          "สุดยอด! แกทำได้ไงอ่ะ หมอนั่นจีบยากมาก" เมื่อได้ยินชื่อนั้น จากที่กำลังเบื่อหน่าย เเพทถึงกับตาลุกวาวเต็มไปด้วยความใคร่รู้ คนรอบข้างก็เช่นกัน


          "จริงเหรอ บอกเคล็ดลับหน่อยสิ"


          "บอกด้วยๆ"


          "บอกเราด้วยนะ!"


          'เฮ้อ.. สงสัยฉันต้องใส่หูฟังเเล้วมั้ง เพราะยังไงก็ไม่อยากโดนสปอยอะไรที่เกี่ยวกับ Naruto Online เพราะฉันเพิ่งได้เครื่องเล่นเเละเเผ่นเกมมา เเละคิดจะเล่นเย็นนี้พอดี' หญิงสาวหยิบหูฟังออกมาจากใต้โต๊ะ มันคือหูฟังสีดำไร้สาย เธอกดเปิดเพลง Speakerbox ตรงนาฬิกาข้อมือเเล้วฟุบหน้าลงไปนอนหลับบนท่อนเเขนที่วางอยู่บนโต๊ะเรียน พลันอ้าปากหาวด้วยความเหนื่อยล้าจากการฝึกซ้อมกีฬาเมื่อตอนเช้า


          "ความลับจ้ะ!" เพื่อนของเเพทเล่นตัวพร้อมขยิบตาให้เพื่อนในก๊ก


          "โห นี่กับเพื่อนนะ" ใครคนหนึ่งพูดอย่างไม่พอใจ


          "ลองเล่นเองดูสิ แล้วจะรู้ทริคดีๆ ขืนบอกไปเดี๋ยวก็ไม่สนุกน่ะสิ" นิต้าโปรยรอยยิ้มให้ทุกคน


          เสียงออดดังไปทั่วโรงเรียน หญิงสาวคว้าสเกตบอร์ดที่พิงอยู่ข้างโต๊ะขึ้นมาเเล้วเดินออกจากห้อง 633 ซึ่งเป็นที่สิงสถิตของเหล่านักเรียนผู้อับโชคเรื่องสติปัญญาเเละเกรด ระหว่างนั้นนิต้าหันมาเห็นพอดีเลยหันไปนินทากับเพื่อน


          "เเก เเม่สายโหดเรากลับเเล้ว"


          เเพทหันไปข้างหลังเเล้วเห็นเเผ่นหลังของอีกฝ่ายเพียงเสี้ยวนาทีหนึ่ง พอเห็นเส้นผมสีดำนั้นก็อดชื่นชมไม่ได้ "อือ ผมมันสวยนะ"


          "โคตรสวยเลย" นิต้าเห็นด้วยพลางเอามือกอดอก


          "สวย?" ใครคนหนึ่งถาม


          นิต้าเลยบอกไปว่า "ตอนอยู่ ม.ต้น มันไว้ผมยาวถึงกลางหลัง เราเคยถักเปียให้มันตอนงานเลี้ยงพี่ม.6 ผมของมันสีดำเป็นธรรมชาติ นุ่มสลวย เงางาม เเละมีน้ำหนักเหมือนผมของนุ่นวรนุช เเถมมีกลิ่นของดอกลีลาวดีติดมือกลับมาด้วย เเม่งโคตรน่าอิจฉา..."


          "ก็มันไม่เคยย้อมสีผม ไม่เคยดัดผม ไม่เคยทำอะไรกับผมนอกจากบำรุงอย่างเดียว ไม่เหมือนเเกสักหน่อยไอ้ต้า เเดงมาตั้งเเต่หน้าปากซอย" เเพทว่าจบก็ถอนหายใจ "เเต่ก็เสียดายนะ พอขึ้น ม.ปลาย มันก็ไปตัดซอยสไลด์อย่างกับทอม เห็นบอกว่าร้อน เเล้วมันก็ไว้ทรงนั้นมาจนถึงตอนนี้"


          "เเค่ร้อนเนี่ยนะ" ใครคนหนึ่งตะลึง


          "เเต่เราว่าทรงนั้นก็เหมาะกับมันดีนะ ก็มันเรียนมวยไทยกับเล่นบาสไม่ใช่หรอ" เเพทอธิบาย สำหรับหัวหน้าห้องอย่างเธอย่อมรู้เกี่ยวกับเพื่อนในห้องเป็นอย่างดี


          "อ๋อ พวกนักกีฬานี่เอง" ใครคนหนึ่งพูดเเล้วทำหน้าเข้าใจ


          ส่วนทางด้านของหญิงสาวผู้โดนนินทา เธอเดินออกมาหยุดตรงฟุตบาทริมถนนหน้าโรงเรียน วางสเกตบอร์ดไม่มีล้อลงบนพื้น ตามด้วยกดโหมดสเกตบอร์ดบนนาฬิกาข้อมือเเละเเตะปุ่มปฏิบัติการ


          "สเกตบอร์ดรุ่นจีเเปดพัน เปิดการใช้งานเเล้วค่ะ" เสียงระบบดังผ่านหูฟังของเธอ ไม่นานสเกตบอร์ดตัวนั้นก็เริ่มมีไอพ่นปล่อยออกมาจากด้านใต้ทำให้สเกตบอร์ดลอยเหนือพื้น


          หลังจากขึ้นไปยืนบนนั้น รองเท้าของเธอล็อกติดกับพื้นสเกตบอร์ดทันที


          "มีข้อความจากคุณเเม่ของคุณค่ะ เธอบอกว่าวันนี้มีเกี๊ยวกุ้งหม้อใหญ่"


          รอยยิ้มเเต่งเเต้มบนใบหน้านวลผ่อง "เมนูเย็นนี้เป็นชื่อของฉันสินะ กลับบ้านกัน"


          "ล็อกพิกัดบ้านของคุณเกี๊ยวกุ้งเรียบร้อย เราจะไปด้วยเส้นทางลัดค่ะ"


          ทันทีที่จบประโยค สเกตบอร์ดเคลื่อนตัวลงสู่ถนนใหญ่เเล้วมุ่งกลับบ้านทันที


          เรือนผมสีดำโต้ลมจากด้านหน้า รถยนต์ที่ผ่านไปทั้งหมดล้วนใช้พลังงานเเสงอาทิตย์เเละสามารถลอยได้เหมือนสเกตบอร์ดของเธอ เพราะพื้นถนนทำจากเเม่เหล็ก ส่วนเหนือศีรษะจะเห็นเป็นท่อสีฟ้าใส นั่นคือ ไฮเปอร์ลูป (Hyperloop) ท่อสุญญากาศลักษณะเป็นกระจกสีฟ้าใสซึ่งมีรถไฟฟ้าหัวกระสุนเเล่นอยู่ในนั้น มันขับเคลื่อนด้วยเเรงเเม่เหล็กไฟฟ้า เป็นเทคโนโลยีด้านคมนาคมเเละขนส่งเเห่งโลกอนาคต


          โลกของเราในตอนนี้กลายเป็นยุคสมัยที่ก้าวล้ำจนมีสโลเเกนว่า "ไม่มีสิ่งใดที่เป็นไปไม่ได้ มีแต่เหตุที่เราคิดไม่ถึงต่างหาก"


          ข่าวใหญ่ล่าสุดเมื่อสองเดือนที่ผ่านมา


          เทศกาล AI Festival หรือมหกรรมการจัดแสดงนวัตกรรมด้านเทคโนโลยีระดับโลก ซึ่งไฮไลท์ของงานในครั้งนั้นเป็นการเผยโฉมสิ่งประดิษฐ์เหนือจินตนาการจากศูนย์วิทยาศาสตร์ระดับนานาชาติ ที่มีหุ้นส่วนรายใหญ่เป็นสหรัฐอเมริกา อังกฤษ จีนเเละฝรั่งเศส โดยมีศาสตราจารย์วินตัน โจนส์ หัวหน้าโปรเจคสิ่งประดิษฐ์ที่เรียกว่า MBC StarProject


          เครื่องเล่นเกมสุดล้ำสามารถทำให้ผู้เล่นสัมผัสได้ถึงความสมจริง ชุดเครื่องเล่นนี้มีสามอย่างได้เเก่ เครื่องควบคุมขนาดทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้า หมวกทรงกลมที่มีลักษณะคล้ายหมวกนิรภัย เเละกล่องสี่เหลี่ยมสำหรับนำของในโลกจริงเข้าสู่โลกเกมโดยผ่านการสเเกนวัตถุขนาดที่ไม่ใหญ่จนเกินไป เพื่อจำลองเข้าไปในโลกของเกม ซึ่งหมวกเเละกล่องจะมีสายเชื่อมต่อไปยังเครื่องเกม


          เมื่อผู้เล่นสวมหมวกเเละกดเริ่มเกม จะเข้าสู่ภาวะหลับลึก และถูกควบคุมโดยระบบ MBC


          นักข่าวถามว่า "มันเป็นอันตรายต่อสมองของเราหรือไม่"


          ศาสตราจารย์วินตันให้คำตอบว่า "ในกรณีที่ผู้เล่นอยู่ในโลกของเกมนั้นๆ เมื่อระบบป้องกันภัยในเครื่องตรวจพบว่ามีสิ่งผิดปกติที่อาจเป็นอันตรายต่อชีวิตผู้เล่น ระบบจะปลดล็อกการช่วยเหลือขั้นสูงสุดโดยอัตโนมัติ และส่งผู้เล่นกลับสู่โลกแห่งความจริงทันที เเต่ถ้าตรวจพบว่าสิ่งนั้นไม่ได้เป็นอัตรายร้ายเเรงถึงชีวิต ผู้เล่นจะสามารถเล่นเกมต่อไปได้ เเละระบบจะทำการเเก้ไขไปพร้อมๆ กัน"



          สเกตบอร์ดเเล่นมาหยุดบริเวณสวนหน้าบ้านสองชั้น สุนัขสายพันธุ์โกลเด้นรีทรีฟเวอร์ตัวหนึ่งเห่าทักทายเเละวิ่งมาหาเจ้านายด้วยความดีใจ มันยกขาหน้าขึ้นมาเเตะลำตัวพลางส่ายหางไปมาอย่างน่าเอ็นดู เกี๊ยวกุ้งกดปิดการทำงานของสเกตบอร์ดเเละเดินลงมายืนบนพื้น เพื่อหยิบสเกตบอร์ดขึ้นมาเหน็บไว้ใต้เเขน


          โฮ่ง!


          "เอาไว้ก่อนนะเฉาก๊วย" เธอเดินไปหน้าประตูบ้าน เเละเอามือทาบบนเครื่องสเเกนลายนิ้วมือบนผนัง จากนั้นบานประตูสีเทาก็เปิดออกให้เธอเข้าไปข้างใน


          ขณะที่เกี๊ยวกุ้งวางพิงสเกตบอร์ดใกล้กับชั้นวางรองเท้า เสียงระบบความปลอดภัยประจำบ้านก็ดังขึ้นมาทักทาย


          "ยินดีต้อนรับกลับบ้านค่ะ คุณเกี๊ยวกุ้ง"


          "เช่นกันวีวี่" เธอถอดรองเท้าผ้าใบเเล้วสะบัดไปกองไว้หน้าชั้นวาง "เเม่อะ"


          "อยู่ในครัวค่ะ"


          เกี๊ยวกุ้งวิ่งไปที่บันไดจนเกือบเหยียบหุ่นยนต์ทำความสะอาด "อุ้ย! โทษทีเเจ็ค"


          "ระวังหน่อยครับ" หุ่นยนต์ทรงกลมขนาดเล็กกำลังดูดฝุ่นเเละโคลนที่มากับรองเท้าของเกี๊ยวกุ้ง


          หญิงสาวโยนกระเป๋าลงไปบนโซฟาเเล้ววิ่งขึ้นบันไดเพื่อเข้าห้องของตัวเอง


          เสียงฝีเท้ากระทบพื้นทำให้หมี่หยกตะโกนมาจากหลังบ้านเหมือนรู้ทัน


          "กุ้ง ลงมากินข้าวก่อนลูก เดี๋ยวค่อยไปเล่นเกม"


          เกี๊ยวกุ้งหยุดยืนอยู่บนบันไดเเล้วถอนหายใจยาว


          "ค่าเเม่"


          'กินข้าวก่อนก็ได้ อย่างสุภาษิตที่ว่า กองทัพต้องเดินด้วยท้อง'


          เกี๊ยวกุ้งเดินมานั่งบนโต๊ะหลังบ้านที่มีต้นไม้ปลูกโดยรอบ ไกลออกไปเป็นทิวทัศน์ของทุ่งนา บ้านของเธอตั้งอยู่ในชนบทของจังหวัดพัทลุง โชคดีที่ชนบทยังมีต้นไม้เเละทุ่งนาสวยๆ ให้เพลินตาเพลินใจ นักท่องเที่ยวชอบมาถ่ายรูปเก็บเป็นที่ระลึก เพราะสมัยนี้หาธรรมชาติอันงดงามได้ยากเเล้ว พวกนักอนุรักษ์ธรรมชาติจึงชอบออกมาโวยวายให้หยุดสร้างอาคารทับไร่นา เพราะเดี๋ยวลูกหลานจะไม่ได้มีโอกาสชื่นชม


          "กินเสร็จอย่าลืมดื่มน้ำด้วยนะ เดี๋ยวเป็นร้อนในอีก"


          "เเล้วแม่จะไปไหน" เกี๊ยวกุ้งถามก่อนจะอ้าปากเอาข้าวเข้าปากเเล้วเคี้ยวตุ้ยๆ จนเเก้มพองออกมา


          "เดี๋ยวแม่ไปบ้านป้าสาวหน่อย ถ้าลูกจะออกไปซื้อขนมก็อย่าลืมล็อกประตูหลังบ้านด้วยนะ" แม่พูดเสร็จก็เดินออกไปพร้อมกุญเเจรถมอไซ ทิ้งให้ลูกสาวอยู่บ้านกับเฉาก๊วยตามลำพัง เพราะเธอไว้ใจว่าเฉาก๊วยกับลูกสาวสามารถเอาตัวรอดได้


          'เด็กคนนั้นโตพอที่จะพึ่งพาตัวเองได้เเล้ว เเถมยังมีศิลปะป้องกันตัวอีกด้วย ไม่ว่าผู้ชายหน้าไหนก็อย่าได้เเต๊ะอั๋ง' เเม่รู้สึกภูมิใจอยู่บ้าง ส่วนเรื่องเกรดไม่ต้องพูดถึงหรอก เพราะเธอชินชากับลูกคนนี้เเล้ว...



          หลังจากเกี๊ยวกุ้งทานอาหารหมดไปสามถ้วย หนังท้องจึงประท้วงบอกให้หยุดทานไม่งั้นอาจสำรอกออกมาหมดไส้หมดพุง เธอจึงนำถ้วยไปวางในอ่างล้างมือ เเละเดินไปเปิดตู้เย็นสีเทาเพื่อหยิบอมยิ้มรสโค้กมาอมไว้ในปาก เป็นของหวานเเก้เลี่ยนก่อนจะเดินขึ้นห้องนอน


          ห้องนอนของเกี๊ยวกุ้งออกเเบบเป็นโทนสีขาวเทา ประดับด้วยเฟอร์นิเจอร์อย่างชั้นวางฟิกเกอร์ โต๊ะคอมพิวเตอร์ ตู้เสื้อผ้า กระจก โปสเตอร์ดาราเกาหลี เเละเตียงคู่


          เกี๊ยวกุ้งเริ่มทำกิจวัตรส่วนตัวตั้งเเต่อาบน้ำ เเปรงฟัน เเละเปลี่ยนเสื้อผ้าไปใส่ชุดนอนลายหมีสีน้ำตาล ก่อนจะเดินไปหยิบกล่องพัสดุเพื่อนำมาวางบนเตียง เธอขึ้นไปนั่งขัดสมาธิบนนั้น จากนั้นเริ่มเเกะเทปกาวบนกล่องสีน้ำตาลออกอย่างตื่นเต้น


          เกี๊ยวกุ้งวางเครื่อง MBC StarProject ไว้บนเตียงเเละสังเกตเห็นตัวอักษรตามด้วยหมายเลขที่เเปะอยู่บนตัวเครื่อง ซึ่งมันคือรหัสเครื่องเล่นชุดนี้ "MBC 5820610114"


          ส่วนเเผ่นเกม... เธอหันไปยังหัวเตียงกลับต้องขมวดคิ้วเพราะมีเพียงความว่างเปล่า


          "ใครมันเอาไปหรือเปล่านะ" เธอบ่นพลางตามหาทั้งในห้องเเละนอกห้องจนกระทั่งเดินออกมาหน้าบ้าน เฉาก๊วยนั่งแลบลิ้นตามประสาหมาอยู่ข้างชามสัตว์เลี้ยง ดวงตาของมันส่องประกายราวกับว่าอีกไม่กี่นาทีตัวเองจะได้หม่ำอาหารเย็นเเล้ว เย้! (หมาร้องในใจ) เเต่เสียใจด้วยเธอไม่ได้จะมาให้อาหาร


          "โฮ่งๆ แฮ่ๆๆ" เฉาก๊วยนั่งเห่าทักทายเจ้านาย


          นัยน์ตาสีดำไล่สายตาจากเจ้าขนปุยลงไปข้างกายของมันเเล้วพบกับเเผ่นเกมที่ตามหามานาน มันวางอยู่บนพื้นหญ้าในสภาพดูไม่ได้ ซ้ำยังเปื้อนน้ำลายเหนียวเหนอะอีกด้วย


          "เเก! ไอ้น้องบ้า!"


          เฉาก๊วยสะดุ้งตกใจทันที


          เกี๊ยวกุ้งรีบเข้าไปคว้าเเผ่นเกมสุดโปรดของเธอมาเช็ดด้วยเสื้อ ก่อนจะหันไปจ้องหน้าเฉาก๊วยด้วยสายตาดุน่าหวาดกลัว


          "เเบบนี้ไม่ดีเลยนะ!" เธอตวาดเสียงดังจนมันหูลู่หางตก


          "ถ้าซีดีพังพี่ก็อดเล่นน่ะสิ อย่าทำเเบบนี้อีกนะ!"


          หงิง เจ้าหมาน้อยชำเลืองมองเกี๊ยวกุ้งด้วยสายตาเศร้าสร้อย


          'คิดว่าฉันเป็นคนใจอ่อนงั้นเหรอ'


          หงิง


          "..."


          หงิง... มันทำหน้าเหมือนจะร้องไห้


          เกี๊ยวกุ้งถอนหายใจ เเล้วย่อตัวลงไปลูบศีรษะของมันเบาๆ "ขอโทษนะ ฉันคงหัวเสียมากไปหน่อย"


          เฉาก๊วยเลียมือเเล้วเข้ามาใกล้หวังจะเลียหน้า เธอเลยกอดพลางลูบขนหลังของมันอย่างเอ็นดู "เฝ้าบ้านดีๆ นะ เดี๋ยวอีกไม่นานก็จะได้กินเนื้อกุ้งของโปรดเเกเเล้ว"


          “โฮ่ง!” เฉาก๊วยขานตอบ น้ำเสียงมันดูสดใสขึ้นเป็นกองเมื่อได้ยินคำว่า ‘กุ้ง’


          'ฉันเป็นลูกสาวเพียงคนเดียวของบ้าน เฉาก๊วยเปรียบเสมือนน้องชายของฉัน เวลาที่ฉันนั่งร้องไห้ มันจะเข้ามานอนข้างๆ เเล้วเอาคางวางบนตักของฉันพลางชำเลืองมองใบหน้าเปื้อนคลาบน้ำตา มันรักฉันมาก อาจเป็นเพราะฉันเก็บมันมาจากสวนสาธารณะเมื่อตอนมันยังเด็กเเละพลัดหลงกับครอบครัว'


          'ส่วนครอบครัวของฉันเป็นครอบครัวเล็กๆ เเม่โดนไล่ออกจากงานบริษัทเเล้วผันตัวมาเป็นเเม่บ้าน เอาผลไม้จากสวนไปขายที่ตลาดกับป้าสาวทุกเช้า ส่วนพ่อของฉันชื่อ เเกงส้ม เขาเป็นอาจารย์สอนวิชาภาษาอังกฤษ ของคณะอักษรศาสตร์ เอกภาษาอังกฤษที่มหาลัยมหิดล เเละที่สำคัญคือ เขาหวงลูกสาวสุดๆ ถึงกับส่งฉันไปเรียนมวยไทยตั้งเเต่อยู่ชั้นประถมศึกษา เพื่อทำให้ฉันมีศิลปะป้องกันตัว เพราะนานๆ เขาจะกลับมาบ้าน'


          เกี๊ยวกุ้งหยิบเเผ่นเกมขึ้นมาจากพื้นเเล้วเดินกลับขึ้นไปบนห้อง


          'สำหรับเเผ่นเกม ฉันคิดว่าผู้สร้างเกมช่างเป็นคนรู้จักอนุรักษ์วัตถุโบราณ เพราะยุคนี้เขาไม่ใช้เเผ่นเกมในการเล่นเกมกันเเล้ว เเต่อย่างน้อยก็ดีเหมือนกัน จะได้ให้เด็กอย่างเรารู้จักรูปร่างหน้าตาของเเผ่นเกมไว้บ้าง อนุรักษ์ไว้ก็ดีนะ'



          หลังจากเกี๊ยวกุ้งกลับมาถึงห้องนอน เธอจึงเริ่มอ่านคำอธิบายบนกล่องใส่เเผ่นเกมนารูโตะ


          "เกม Naruto Online เมื่อเริ่มเล่น เนื้อเรื่องจะดำเนินไปตามในมังงะ หรืออนิเมะตั้งแต่ต้นจนจบ หรือก็คือ ตั้งแต่ตอนเด็กไปจนถึงตอนโต สรุปคือ เอานารูโตะทั้งสองภาคมารวมไว้ในเกมเดียวกันยาวไปจนจบเรื่องเลยสินะ (แบบนี้ก็ดีนะ จะได้ไม่ต้องซื้อแยกแผ่นให้ยุ่งยาก) โดยมีตัวเราแทรกเข้าไปในเนื้อเรื่อง และมีเนื้อเรื่องของเราแทรกไปด้วย สำหรับรหัสชื่อเกมนารูโตะคือ 8112517"


          สำหรับรหัสเกมนี้ เป็นวันเดือนปีเกิดของอาจารย์คิชิโมโตะ ผู้สร้างการ์ตูนนารูโตะ ซึ่งเป็นการ์ตูนที่มีชื่อเสียงในยุคศตวรรษที่ 21 เเละตอนนี้มันกำลังจะดังขึ้นมาอีกครั้ง


          "อ่าว มีแค่นี้?" เธอพลิกกระดาษคำอธิบายไปมา 'เจอล่ะ มันดันพับส่วนที่เหลือไว้ข้างหลัง'


          "เรื่องของเวลา 1 วันในเกมจะเท่ากับ 1 ชั่วโมงในโลกความจริง ไม่สามารถ Save ได้ ถ้าตายคือตาย และต้องเริ่มเล่นใหม่ตั้งแต่ต้น"


          'โหดร้าย! แบบนี้ถ้าตาย 100 ครั้งฉันก็ต้องเริ่มใหม่ทุกครั้งน่ะสิ ยิ่งในโลกนั้นเอาตัวรอดยากด้วย'


          คำอธิบายของเกมที่หน้ากล่องมีเพียงเท่านี้ ส่วนคำอธิบายของตัวเครื่องเล่นมีอยู่ในคู่มือที่ติดมากับกล่องพัสดุ


          "เครื่องนี้ เป็นเครื่องเล่นระดับ D สามารถเล่นได้ 3 คนเท่านั้น โดยผู้เล่นอีก 2 คน ที่อยากจะร่วมเล่นกับผู้เล่นคนแรก สามารถเชื่อมต่อโดยตรงกับตัวเครื่องของผู้เล่นคนเเรกเลยก็ได้ แต่ต้องมีหมวก หรือจะเชื่อมต่อในระยะไกลก็ได้ แต่ต้องมีทั้งตัวเครื่อง และหมวก ในกรณีเชื่อมต่อระยะไกล ผู้เล่นคนนั้นไม่จำเป็นต้องมีแผ่นเกม แค่ใส่รหัสเกม และรหัสของตัวเครื่องที่จะเชื่อมไปก็พอ"


          'สะดวกดีเนอะ การทำงานของเครื่องเล่นเหมือนระบบอินเทอร์เน็ตหรือการเเชร์ไวไฟ เเค่มีตัวเครื่องหลัก ตัวเครื่องรองอื่น ๆ ก็สามารถเชื่อมต่อเข้าไปได้เเล้ว ถ้าเครื่องระดับสูงๆ คงจุได้หลายคน ส่วนแผ่นเกมก็แค่หุ้น ๆ กันออกเงิน เล่นหลายคนคงสนุก แต่เราไม่มีงบขนาดจะซื้อของระดับแพงๆ นี่นา'


          อธิบาย


          เครื่องเล่นเกรด A จุได้ 12 คน (4 ทีม) ราคา 50,000 บาท


          เครื่องเล่นเกรด B จุได้ 9 คน (3 ทีม) ราคา 35,000 บาท


          เครื่องเล่นเกรด C จุได้ 6 คน (2 ทีม) ราคา 5,000 บาท


          เครื่องเล่นเกรด D จุได้ 3 คน (1 ทีม) ราคา 3,000 บาท


          เครื่องเล่นเกรด E จุได้ 1 คน (เล่นเดี่ยว) ราคา 1,000 บาท


          เกี๊ยวกุ้งนั่งมองเครื่องเล่นอยู่ครู่หนึ่งก็เผยรอยยิ้มบางออกมาด้วยความดีใจ 'สิ่งที่เเฟนคลับเเละนักเขียนเเฟนฟิคจำนวนหนึ่งใฝ่ฝัน นั่นคือ การได้พบตัวละครที่ตัวเองชอบ ชวนกันเที่ยวเล่น พูดคุยเเละสนุกด้วยกัน ถ้าเป็นยุคสมัยที่เทคโนโลยียังไม่รุ่งเรืองคงทำได้เเค่ฝันเเละเขียนเรื่องราวอย่างเเฟนฟิค ฉันเคยเขียนเเฟนฟิคเรื่องหนึ่ง ฉันรู้สึกว่าตอนนั้นฉันมีความสุขมาก เเต่สำหรับตอนนี้เทคโนโลยีก้าวหน้าจนทำความปรารถนาของทุกคนได้สำเร็จเเล้ว'


          'ตอนนี้ฉันรู้สึกมีความสุขมากกว่าเดิม เเละฉันอยากเจอพวกเขาไวๆ'


          หลังจากที่อ่านคำอธิบายทั้งหมดเสร็จ เกี๊ยวกุ้งใส่แผ่นเกมเข้าไปก่อนจะนำหมวกมาสวม จากนั้นก็ล้มตัวลงนอนเเละกดเริ่มเล่ม


          เปลือกตาสองข้างค่อยๆ ปรือลงช้าๆ เพื่อเข้าสู่โลกเเห่งการพจญภัย...







Naruto Online มี 2 ภาค

Naruto Online I ยอดหญิงนักสู้หน่วย 9

Naruto Online II เพลิงผลาญบุปผาสีชาด




คุณชอบเวลาที่เกี๊ยวกุ้งอยู่กับใครหรอ ?

Do you like the time when the heroine is with who ?


โพล159344


Flag Counter

 Follow & Contact
 

 
snap

สารบัญ อัปเดต 14 ธ.ค. 62 / 11:17

ตอน
ชื่อตอน

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ ก้อนเเป้ง จากทั้งหมด 15 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

"บรรยายเนื้อหาได้ดีเยี่ยมเลยค่ะ!!!"

(แจ้งลบ)

เขียนบรรยายเนื้อหาได้ละเอียดเหมาะสมและทำให้ภายในเนื้อหาในฟิคนี้เรื่องนี้ไม่น่าเบื่ออักด้วยค่ะ และคงเป็นฟิคเรื่อง... อ่านต่อ

เขียนบรรยายเนื้อหาได้ละเอียดเหมาะสมและทำให้ภายในเนื้อหาในฟิคนี้เรื่องนี้ไม่น่าเบื่ออักด้วยค่ะ และคงเป็นฟิคเรื่องแรกที่มีแนวและเนื้อหานิยายที่ทั้งน่าสนใจและน่าติดตามไปในตัว น้อยคนมากที่จะแต่งฟิคอนิเมะเป็นแนวเกมเมอร์ที่ผสมแนวทะลุมิติ แถมตัวละครภายในนิยายนั้นน่าสนใจ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของตัวละครOc ปมปัญหาของตัวละครในแต่ละคร เป็นต้น นับได้ว่าเป็นนิยายแฟนฟิคเรื่องนี้ที่ดูสมบูรณ์ที่สุดที่เคยได้อ่านมาค่ะ ย่อ

Hanuro | 11 พ.ย. 60

  • 12

  • 0

คำนิยมล่าสุด

"บรรยายเนื้อหาได้ดีเยี่ยมเลยค่ะ!!!"

(แจ้งลบ)

เขียนบรรยายเนื้อหาได้ละเอียดเหมาะสมและทำให้ภายในเนื้อหาในฟิคนี้เรื่องนี้ไม่น่าเบื่ออักด้วยค่ะ และคงเป็นฟิคเรื่อง... อ่านต่อ

เขียนบรรยายเนื้อหาได้ละเอียดเหมาะสมและทำให้ภายในเนื้อหาในฟิคนี้เรื่องนี้ไม่น่าเบื่ออักด้วยค่ะ และคงเป็นฟิคเรื่องแรกที่มีแนวและเนื้อหานิยายที่ทั้งน่าสนใจและน่าติดตามไปในตัว น้อยคนมากที่จะแต่งฟิคอนิเมะเป็นแนวเกมเมอร์ที่ผสมแนวทะลุมิติ แถมตัวละครภายในนิยายนั้นน่าสนใจ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของตัวละครOc ปมปัญหาของตัวละครในแต่ละคร เป็นต้น นับได้ว่าเป็นนิยายแฟนฟิคเรื่องนี้ที่ดูสมบูรณ์ที่สุดที่เคยได้อ่านมาค่ะ ย่อ

Hanuro | 11 พ.ย. 60

  • 12

  • 0

869 ความคิดเห็น

  1. #869 Ningger5555 (@Ningger5555) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2562 / 05:39

    บบอกตัวเองรอบที่ล้านแปดว่านี่มันเกมส์ แต่อดหงุดหงิดไม่ได้อยากกดออกมากๆๆ แต่ดันตัดใจไม่ลง อาการแบบนี้อินนิยายใช่มั้ย ฮรือ~

    #869
    0
  2. #868 Ningger5555 (@Ningger5555) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2562 / 04:35

    ถอดใจกับนางเอกตั้งแต่ตอนแรกๆละว่าจะไม่อ่านต่อ แต่มือนี่สิกดถัดไปๆตลอดเลย บ้าจริง บ้าที่สุด!!

    #868
    0
  3. #867 Ningger5555 (@Ningger5555) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2562 / 04:13

    เฮ้อ ยึดติดกับคำว่าโลกนี้มันก็แค่เกมส์สุดๆ แต่แบบถ้าเป็นชั้นก็จะทำแบบนั้นแหละ งงกับตัวเอง ถอดใจ

    #867
    1
    • #867-1 ก้อนเเป้ง (@pearzaa2014) (จากตอนที่ 6)
      28 พฤศจิกายน 2562 / 10:04
      เอิ่ม... ไรท์... ไรท์เองก็งงเหมือนกัน รีดเดอร์อยากจะบอกอะไรกับไรท์หรือเปล่า @_@
      #867-1
  4. #866 Ningger5555 (@Ningger5555) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2562 / 03:51

    อินไปกับนิยายจนถึงขั้นรำคาญนางเอกอะ แต่แบบทำไงได้ก็นางเอกมองว่าโลกนี้คือนิยาย สงสัยจะอินมากเกินไป

    #866
    0
  5. #865 ryuki (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2562 / 08:29

    ไรท์ ขอลิงค์ที่ไรท์อ่านฟิคของต่างชาติได้ไหมครับ

    #865
    0
  6. #864 รัก (จากตอนที่ 134)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2562 / 21:44

    งื้อออออไม่เครียดน้าาาาา มาๆเป็นกำลังใจให้น้าาา

    #864
    1
    • #864-1 ก้อนเเป้ง (@pearzaa2014) (จากตอนที่ 134)
      19 พฤศจิกายน 2562 / 22:01
      รีดเดอร์มาได้จังหวะพอดีเลย... ก่อนหน้านี้อ่ะ ก้อนเเป้งกำลังถือลูกท้อลูกใหญ่ บทจะโยนให้ลิงถือเเทนก็ไม่ได้ T_T... มันมีความรู้สึกว่าเรายังอ่อนหัด เรายังต้องฝึกอีกเยอะ เรายังมีข้อผิดพลาดเยอะมาก นี่เป็นความรู้สึกที่ตกอยู่ในสภาวะท้อเเท้ มันก็จะมีอาการฟุ้งซ่าน หน้าเฟสนี้เต็มไปด้วยความมืดมน เเต่ตอนนี้ได้กำลังใจจากรีดเดอร์ ได้กำลังใจจากคนรอบตัว ได้กลับมานั่งทบทวนตัวเองอีกครั้ง ดีขึ้นเยอะเลยค่ะ

      ขอบคุณมากเลยนะคะ ^_^
      #864-1
  7. วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 19:39

    สนุกมากจะรอติดตามอยู่อ่านมันรวดเด่วไม่ต้องนอนตอนแรกยังสุดท้าย


    รอภาค 2 ค่ะ

    #863
    1
  8. #862 LWLookwai (@LWLookwai) (จากตอนที่ 134)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 10:28
    ไรท์ดูแลสุขภาพด้วยนะคะ นิยายเรารอได้เสมอ สู้ๆค่ะ
    #862
    1
    • #862-1 ก้อนเเป้ง (@pearzaa2014) (จากตอนที่ 134)
      11 พฤศจิกายน 2562 / 11:33
      ขอบคุณนะค้า สำหรับภาค 2 ไรท์จะทำให้เต็มที่เลย ให้สมกับที่รอคอยกันนะ ^w^
      #862-1
  9. #861 PanisaSuwannee (@PanisaSuwannee) (จากตอนที่ 134)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 22:35

    ไรท์ดูเหนื่อยๆ นะค่ะ พักผ่อนบ้างนะ เป็นห่วง

    #861
    1
  10. #860 Mitake1111 (@Mitake1111) (จากตอนที่ 133)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 19:57

    ภาค2ล่ะคะ

    #860
    1
    • #860-1 ก้อนเเป้ง (@pearzaa2014) (จากตอนที่ 133)
      10 พฤศจิกายน 2562 / 21:28
      ภาค 2 อัพปีหน้าจ้ะ เเต่ยังไม่กำหนดว่าจะลงวันไหน
      #860-1
  11. #859 Pom_Mark2 (@Pom_Mark2) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 18:41
    บันริซากุได้ไหมค่าาาา
    #859
    1
  12. #858 Pikaguhahi (@kapipika) (จากตอนที่ 133)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2562 / 13:37
    อ่านเเล้วคิดถึงภาค1เลยย
    #858
    1
    • #858-1 ก้อนเเป้ง (@pearzaa2014) (จากตอนที่ 133)
      8 พฤศจิกายน 2562 / 14:25
      ก้อนเเป้งจะรีไรท์ให้ดีที่สุดค่ะ เเละจะได้ทวนเนื้อหาไปในตัวด้วยเลย ^w^
      #858-1
  13. #857 ใคร (จากตอนที่ 126)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 06:12

    งงื้อออออ~~~~ แต่งสนุกมากง่าาาาา เป็นกำลังใจให้น้าา~~~

    #857
    1
  14. #856 จิน
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2562 / 22:43

    รอคอยเธอมาแสนนาน​ ทรมานวิญญาณหนักหนา​ เมื่่อไรจะอัพสักที

    #856
    0
  15. #855 Parisa009 (@Parisa009) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 04:47

    โอ้ววว ไรท์ -- ไรท์ทำรีดน้ำตาไหล(TT)

    #855
    0
  16. #854 GhostFariy (@GhostFariy) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 15:19
    อ่านแล้วร้องไห้ แง๊!!! ให้นางได้คู่กันได้ไหม!!! ได้โปรด!!!
    #854
    0
  17. #853 Mi(ri)w (@miw-nies) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2562 / 23:26
    ใจจะขาดแล้วววววว
    #853
    0
  18. #852 หิมะที่ร่วงโรย (@Candy__) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2562 / 23:14
    อยากอ่านแล้วว55555
    #852
    0
  19. #851 ก้อนเเป้ง (@pearzaa2014) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2562 / 22:37

    "ต่อให้เขาไม่มีตัวตนอยู่จริง ถ้าเขามานั่งในใจฉันเเล้ว เขาก็มีตัวตนสำหรับฉัน!" ประโยคนี้เข้ากับสาวๆ ที่ชื่นชอบผู้ชาย 2D มากเลยค่ะ

    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-13.png

    #851
    0
  20. #850 Asana Himalaya (@Mashia1478910) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2562 / 22:02

    คิดถึงที่สุดดดเลยยยยยรอภาค2ไม่ไหวแย้วววว°^°

    #850
    0
  21. #849 Mewmew8336 (@Mewmew8336) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2562 / 21:39
    คิดถึงมานานนนนนนน
    #849
    0
  22. #848 Naemikana (@Naemikana) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2562 / 21:01

    เช็ดกำเดาแปปนะคะ เขินจนตัวบิดแล้ว
    #848
    0
  23. วันที่ 18 ตุลาคม 2562 / 20:14

    กรี๊ด! มาแล่วๆๆๆ อีกไม่นานก็ปีหน้าแล้ว หนูรอได้ค่ะ ภาพกับการลงสีสวยมากเลย ฝีมือพี่จ๋าพัฒนาขึ้นเยอะ ยังไงก็ไฟติ้งต่อไปเรื่อยๆ นะคะ ปูนจะเป็นกำลังใจให้พี่จ๋าเสมอน้าาาา

    #847
    0
  24. #846 totton23tv (@totton23tv) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2562 / 19:25
    ชอบมากครับย้อนกลับมาเูอีกรอบเพื่อมารื้อฟื้นความสนุกชอบมากครับ
    #846
    1
    • #846-1 ก้อนเเป้ง (@pearzaa2014) (จากตอนที่ 1)
      18 ตุลาคม 2562 / 19:54
      ขอบคุณมากเลยค่าา >O< เดี๋ยวฉบับรีไรท์จะมาวันปีใหม่ 2020 ข้าพเจ้าจะทำให้สมจริงเเละดีกว่านี้เเน่นอน จะเเก้คำผิดเเละปรับตามคำเเนะนำของนักอ่านทุกคนด้วยค่ะ ^w^
      #846-1
  25. #845 Tidvita (@Tidvita) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2562 / 18:55
    ไรท์จะปิดรีไรท์เนื้อเรื่องท้ายปีสินะ สงสัยคงได้อ่านนิยายข้ามวันข้ามคืนจนตาแชะแน่ๆ 555+ (อีนี่ดองนิยายไรท์มาหลายๆตอนเพื่อมาอ่านทีเดียว)
    #845
    2
    • #845-1 Tidvita (@Tidvita) (จากตอนที่ 127)
      18 ตุลาคม 2562 / 18:55
      ***แฉะ
      #845-1
    • #845-2 ก้อนเเป้ง (@pearzaa2014) (จากตอนที่ 127)
      18 ตุลาคม 2562 / 19:06
      ใจเย็นๆ ไม่ต้องรีบหรอก ยังอีกหลายวันนน เดี๋ยวก่อนจะปิดตอนเพื่อลงฉบับรีไรท์ ก้อนเเป้งจะมาเเจ้งอีกทีจ้า ยังไงก็อย่าลืมดูเเลสุขภาพด้วยนะค้า ^w^

      ปล. สำหรับฉบับรีไรท์ ก้อนเเป้งเเต่งจบไป 10 ตอนเเล้ว มีฉากใหม่เพิ่มมาด้วย ที่เพิ่มมาเพราะจะทำให้มันสมจริงขึ้นน่ะ เเละตั้งใจว่าจะอัพฉบับรีไรท์วันละ 1 ตอนในปีหน้า (ตั้งใจไว้เเบบนั้น เเต่ไม่รู้จะทำได้มั้ย 555+)
      #845-2