นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย OS { FAINT }GOT7 JARK

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
สิ่งที่นายขาดหายไป

     คือ ความกล้า

เนื้อเรื่อง อัปเดต 29 พ.ย. 59 / 14:43


Faint

JARK

 

 

 

 

 

 

“Jackson, do you know what you missing?”

“ … ”

 

“The courage”

 

            ผมเลิกกับเขามาสักพักแล้วครับ เขาคนที่เป็นทั้งพี่ชายเป็นเพื่อน และเป็นคนรัก คนที่ดีพร้อมทุกอย่างสำหรับผม

แต่ผมกลับไม่ดีพร้อมทุกอย่างสำหรับเขา และรักษาเขาไว้ไม่ได้เลย

 

            ผมยังคอยติดตามทุกความเคลื่อนไหวทุกอย่างของเขา สบายดีไหม กินข้าวคนเดียวบ่อยหรือเปล่า ไปสังสรรค์กับเพื่อนที่ไหน หรือแม้แต่ร้องไห้หรือเปล่า

            ผมรู้ว่าผมมันยังไม่ดีพอ แต่ทุกความทรงจำของเรามันยังคงวนเวียนในหัวผมไม่จางหายไป

            รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ น้ำตา และรอยจูบ ยังคงตราตรึงในใจ ผมคิดว่าทั้งของผมและของเขา ไม่มีใครที่จะสามารถลืมมันไปได้ในช่วงเวลาสั้นๆแบบนี้ได้หรอกครับ

            และวันนี้ก็เป็นอีกวันที่ผมมานั่งดื่มที่บาร์ร้านประจำกับเพื่อนๆของผม และถ้าหากเป็นเมื่อก่อนก็จะมีเขามานั่งดื่มไปพร้อมๆกับผมด้วย

            นั่นไง ผมคิดถึงเขาอีกแล้ว...

 

            “แจ็คสัน คืนดีกับมาร์คยังวะ” เพื่อนผมถามขึ้นมา

           

            ซึ่งนั่นทำให้ผมวางแก้วเหล้าลง และกลืนน้ำรสชาติขมๆลงอย่างยากลำบากมากขึ้น

 

            “ยัง คราวนี้น่าจะเลิกจริงๆ กูมันไม่มีอะไรดีเลย เค้าจะทนรักกูต่อไปทำไม”

 

            “หึ มึงนี่โคตรจะพระเอกนิยายเลย กูจะบอกอะไรให้อย่างนึงนะ”

 

            และนั่นเป็นสิ่งที่ทำให้ผมต้องหันไปฟังในสิ่งที่เพื่อนพูดอย่างจริงจัง

 

            “แจ็คสัน มึงหนะเป็นคนที่ดีหมดทุกอย่าง แต่มึงขาดแค่อย่างเดียว รู้มั้ย อะไร ”

 

            “....”

 

            “ความกล้า”

            .

            .

            .

            .

            .

            บทสนทนาในวันนั้นยังคงวนเวียนอยู่ในความคิดของผม ซึ่งนั่นทำให้ผมนอนไม่หลับมาสักพัก และมันทำให้ผมได้คิดว่าถ้าผมมีความกล้ามากกว่านี้ทุกอย่างคงไม่ลงเอยแบบนี้

 

            ถ้าผมกล้าที่จะกุมมือมาร์ค

            ถ้าผมกล้าที่จะกอดเขาไว้

            ถ้าผมกล้าที่จะขอร้องให้เขาไม่ไปจากผม

            ถ้าผมเพียงแต่มีความกล้าอีกสักนิด...         

 

            แต่วันนี้มันไม่เหลือโอกาสอะไรให้ผมทำแบบนั้นได้อีกแล้ว..

 

            เว้นแต่ว่า ผมจะสร้างโอกาสนั้นขึ้นมาใหม่ ด้วยตัวของผมเอง

 

            “แจ็คสัน มึงรีบมาที่บาร์JXM เลย ตอนนี้ มาร์คมาที่นี่คนเดียว” เสียงเพื่อนของผมกรอกมาตามสาย นั่นทำให้ผมนั่งไม่ติด รีบขับรถออกไปยังที่ที่เพื่อนบอก

            “มาร์คอยู่ไหน” ผมถามเพื่อนด้วยความรีบร้อน

 

            “นั่นไง ตรงเคาน์เตอร์บาร์เลย โอกาสแก้ตัวหนะ มีไม่มากหรอกนะ”

 

            หลังจบคำพูดเพื่อน ผมไม่ลังเลที่จะเดินเข้าไปหาคนตัวขาวที่กำลังถือแก้วแอลกอฮอล์ในมือ พร้อมกับเหม่อลอย ไม่สนใจสิ่งรอบข้าง

            ผมเดินไปนั่งข้างๆ พร้อมกับสั่งเครื่องดื่มมาหนึ่งแก้ว และพูดเบาๆกับคนตัวขาวข้างๆ

 

            “ขอชนแก้วด้วยนะครับ”

 

คนตัวขาวหันมามอง ด้วยรอยยิ้มจางๆ

 

            “ครับ” และคำตอบรับเพียงสั้นๆ

            เราทั้งคู่ต่างเงียบกันไปอยู่สักพักให้แต่ละคนได้คิดทบทวนอะไรบางอย่าง จนผมตัดสินใจได้

 

            “มาร์ค ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหม”

 

“ อืม ได้สิ ”

ผมกับเขาเดินออกมาจากร้าน และเดินตามถนนไปเรื่อยๆ ท่ามกลางอากาศที่เย็นขึ้นกว่าเมื่อสัปดาห์ก่อน

ผมเงียบ และเขาก็เงียบเช่นกัน

..

“ขอโทษนะ” ผมพูดขึ้นมาทำลายความเงียบ

 

“เรื่องอะไรหรอ”

 

“ทุกเรื่องที่ทำให้นายเสียใจ”

 

“ถ้าฉันตอบว่าไม่ให้อภัยหละ” มาร์คหยุดเดินแล้วหันมามองผมตรงๆ

 

“นายมีสิทธิ์ที่จะทำแบบนั้น  และฉันก็คงทำอะไรไม่ได้ แต่ว่าฉันอยากให้นายรู้ว่าทุกวันที่เราได้อยู่ด้วยกัน ฉันโคตรมีความสุข เสียงหัวเราะ รอยยิ้ม ของนายยังคงไม่จางไปจากใจฉัน และฉันรู้ว่าตอนที่นายไม่อยู่มันโคตรจะทรมาน ไม่มีวันไหนที่ฉันจะนอนหลับได้อย่างสนิท ไม่มีเวลาไหนที่ฉันไม่คิดถึงนายเลย และไม่มีเวลาไหนเลยที่ฉันไม่รักนาย”

 

“แจ็คสันรักมาร์คนะ”

ผมกล้าที่จะพูดคำว่ารักออกมาแล้ว

 

“เรากลับมาคบกันเถอะ”

ผมกล้าที่จะขอร้องให้เขากลับมา

 

ผมจับมือของเขาขึ้นมา กุมมือนั้นไว้ ให้ความอบอุ่นจากผมส่งผ่านไปถึงเขา ให้เขาได้รับรู้ถึงความกล้าของผมที่มีมากขึ้น และให้เขาได้รู้ถึงความจริงใจของผม

 

“แจ็คสัน..”

 

“ทุกวันตั้งแต่ที่เราเลิกกัน ฉันไม่เคยหยุดร้องไห้ได้เลย ฉันไม่เคยหยุดคิดถึงนาย ไม่เคย..หยุดคิดถึงเรื่องของเรา”

 

“แต่ว่า ตอนนั้นฉันไม่มั่นใจว่านายยังรักฉันเหมือนเดิมไหม ฉันอาจจะกลายเป็นคนน่าเบื่อสำหรับนาย เพราะการที่ฉันไม่ได้แสดงออกอะไรและนายก็ดูเหมือนเฉยชากับความสัมพันธ์ของเรา เมื่อก่อนนายเคยจับมือฉัน กอดฉัน จูบ และบอกรักกันทุกวัน แต่ในตอนนั้นนายไม่เคยทำมันอีกเลย แม้แต่ความกล้าให้ฉันไม่ไปในวันนั้นนายยังไม่กล้าพูดมันออกมา นั่นยิ่งทำให้ฉันไม่มั่นใจ”

เสียงของมาร์คสั่นเครือ และนั่นทำให้ผมปวดใจมากยิ่งขึ้น ผมดึงเขาเข้ามากอด

 

“ขอโทษนะที่กล้าไม่พอ ฉันจะไม่ทำแบบนั้นอีกแล้ว ไม่ร้องนะ กลับมาเถอะ”

ต้องใช้เวลาสักพักกว่ามาร์คจะหยุดร้องไห้ ผมดันตัวมาร์คออกให้เห็นหน้ากันชัดๆ ดวงตากลมโตนั้นเป็นรอยช้ำจากการร้องไห้ จมูกแดง ผมลูบหัวเขาเบาๆ จูบลงบนหน้าผาก และส่งยิ้มให้เขาด้วยความมั่นใจ

 

“ไม่ไปไหนแล้วนะ ไม่ห่างกันแล้วนะ”

 

มาร์คพยักหน้า แล้วยิ้มออกมาเบาๆพร้อมน้ำตาที่ไหลลงมาอีกรอบ

ใบหน้าของเราสองคนอยู่ห่างกันไม่ถึงคืบ ผมสัมผัสได้ถึง ลมหายใจของเขา และเขาก็คงจะรู้สึกเหมือนกันกับผม

และเหมือนมาร์คกำลังท้าทายผมอยู่ว่าผมจะกล้าจูบมั้ย

เสียงในหัวเตือนให้ผมได้ทำบางอย่าง

 

                                    ความกล้าเท่านั้นแจ็คสัน

 

 

            ริมฝีปากของผมแตะลงบนกลีบปากนุ่มของเขา จูบที่อบอุ่นที่สุดในยามที่อากาศหนาวแบบนี้ คงเป็นเหมือนเชื้อเพลิงต่อเติมให้ความรักของเราให้เดินต่อไป

และนี่คงเป็นเครื่องยืนยันได้ถึงความกล้าของผม และคงจะทำให้มาร์คเชื่อใจผมขึ้นมาได้บ้าง

 

จากนี้ผมจะมอบความอบอุ่นให้เขา ทั้งกายและหัวใจ

 

และผมก็ขอเป็นกำลังใจให้คนที่เชื่อในความรัก ขอแค่กล้าที่จะรักก็เพียงพอแล้วครับ จากนั้นหัวใจจะนำทางคุณไปเอง

 

 

            รัก...

 

                                                หวัง แจ็คสัน

 

 

FIN.

 

 

 

 

 

 

 

            สวัสดีค่ะ จาร์คเรื่องนี้แต่งแก้บนค่ะ แต่ก็สนองนี๊ดตัวเองไปด้วย 5555555555 อาจจะไม่หวือหวาเท่าไหร่หรืออาจจะติดขัดด้านภาษาเล็กน้อย ขออภัยด้วยนะคะ ไม่ได้แต่งฟิคมานาน และช่วงนี้สอบค่ะ แต่โดดมาแต่งฟิคซะงั้น 555555 ขอบคุณที่ติดตามนะคะ ฝากด้วยค่า พูดคุยเรื่อง JARK ได้ที่ แอคนี้นะคะ >> @xT_rek  5555555555

 
  CR.SQW

ผลงานอื่นๆ ของ pearlyth

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

2 ความคิดเห็น

  1. #2 KrisYeol xx (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2559 / 17:08
    ดีเงาะ ฮือ ต้องงี้สิ ดีใจที่นำหัวใจกลับมาได้นะ ทีนี้ความอายความกลัว อะไรก็ตามที่ขัดให้ไม่กล้า ทิ้งมันไปแล้วทำตามที่หัวใจนำ ในเมื่อคนที่เรารักเค้าชอบความท้าทายเราก็ต้องกล้านะ คึคึ
    #2
    0
  2. วันที่ 29 พฤศจิกายน 2559 / 15:34
    ละมุนมาก ชอบค่ะ แต่งอีกๆ
    #1
    0