นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

คัดลอกลิงก์เเล้ว

[OS] เรื่องของท้องฟ้าและมหาสมุทร #JARK #BMARK

โดย pearlyth

เขาทั้งสองที่เปรียบเหมือนมหาสมุทรในอดีตและปัจจุบัน...แจ็คสัน&เจบี ส่วนเขาผู้เปรียบดังท้องฟ้า ... MARK

ยอดวิวรวม

450

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


450

ความคิดเห็น


5

คนติดตาม


37
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  21 ธ.ค. 58 / 21:48 น.
นิยาย [OS] ͧͧͧط #JARK #BMARK

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
ให้มันเป็นเรื่องของท้องฟ้า และมหาสมุทร... :)
cr.shl

เนื้อเรื่อง อัปเดต 21 ธ.ค. 58 / 21:48


เรื่องของท้องฟ้าและมหาสมุทร

... JARK  BMARK …

 

 

 

            “Jackson..Wait me, JACKSON

 

เสียงหัวเราะและรอยยิ้มที่ไม่ว่าจะมองกี่ครั้งก็ไม่เคยรู้สึกเบื่อของคนตรงหน้าทำให้เขาเผลอยิ้มตาม แจ็คสันในชุดเสื้อกล้ามสีดำที่เดินหน้าไปก่อนเขาโดยไม่ลืมหันมามองแล้วยิ้มเป็นระยะๆ

 

 

Hurry up, Mark.” รอยยิ้มและเสียงหัวเราะที่ถูกส่งมาทำให้มาร์คต้องรีบวิ่งตามลงไป

 

คลื่นทะเลที่สาดกระทบหาดทรายอยู่เบื้องหน้าช่างเย้ายวนเสียจริง เสียงคลื่น กลิ่นไอทะเล หาดทรายสีขาว น้ำทะเลสีฟ้าใส และผู้ชายตรงหน้า องค์ประกอบทั้งหมดนี้ล้วนเป็นสิ่งที่ทำให้ มาร์ค ต้วน ยิ้มออกมาพร้อมกับเสียงหัวเราะ

และสุดท้ายเขาก็วิ่งไปจับมืออีกคนได้ทันเสียที โดยที่อีกคนยื่นมือมารอรับเขาอยู่ก่อนแล้ว

 

 

“แจ็คสันขี้โกงอ่ะ” หลังจากร่างบางวิ่งมาถึง คนที่มาถึงก่อนก็โอบคนตัวเล็กไว้ในอ้อมแขน แต่คนตัวเล็กก็ไม่วายแอบโวยวายเบาๆ

 

 

“ขี้โกงยังไง คุณก็เห็นว่าผมวิ่งมาถึงก่อนนะครับ” แจ็คสันพูดตอบร่างบางในอ้อมแขนพร้อมเอี้ยวตัวไปหอมแก้มเด็กขี้อ้อน

 

 

“แจ็คสัน รักนะ”  พูดเบาๆให้พอได้ยินกันแค่สองคน

 

 

“หืม อะไรนะผมไม่ค่อยได้ยินเลย พูดใหม่ได้มั้ยครับ” แจ็คสันจับตัวคนในอ้อมกอดให้หันหน้ามาเผชิญกับตัวเอง แล้วจ้องมองเข้าไปในดวงตาของคนตรงหน้า

 

 

“ไม่พูดแล้ว ของดีมีครั้งเดียว” มาร์คทำหน้ายู่ใส่คนตรงหน้า แล้วทำท่าจะวิ่งลงไปในทะเล แต่ก็ถูกคนตัวโตกว่าคว้าข้อมือไว้ได้ทัน

 

 

“พูดให้ผมฟังอีกครั้งนะครับ..ทูนหัว”

 

 

“รักแจ็คสัน..นะ” คำบอกรักที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มหวานของคนหน้าหวานตรงหน้า ทำให้แจ็คสันยิ้มออกมาอีกครั้ง

ริมฝีปากแตะที่หน้าผากของ มาร์ค ต้วน อย่างแผ่วเบา คล้ายพันธะสัญญาถึงความรักของเขาทั้งสองคน ที่มีท้องฟ้าและผืนน้ำเป็นสักขีพยาน

 

 

 

 

หยดน้ำตาจากดวงตาคู่สวยที่ปิดสนิท เสียงละเมอพูด และเสียงสะอื้นทำให้อีกคนที่นอนอยู่ด้านข้างลืมตาตื่นขึ้นมาท่ามกลางท้องฟ้าที่ยังมืดมิดอยู่

 

“มาร์ค..”

 

 

“ร้องไห้ทำไม” เสียงทุ้มกระซิบถาม พร้อมกับใช้นิ้วเกลี่ยหยดน้ำตาออกไปให้พ้นจากใบหน้าหวานที่ไม่เข้ากับน้ำตาเลยสักนิด

 

ถึงแม้อีกคนจะไม่รู้เรื่องเพราะยังคงอยู่ในห้วงนิทรา แต่อีกคนที่ตื่นมาพร้อมกับเจอหยดน้ำตาของคนรักนี่สิ เขาได้ยินทุกอย่างที่มาร์คละเมอพูดออกมา

 

แจ็คสัน อย่างนั้นหรอ เจบีคิดในใจแล้วเช็ดน้ำตาให้ใบหน้าหวานอีกครั้งก่อนที่จะโอบกอดร่างบางให้เข้ามาแนบชิด หวังจะผ่อนคลายความเศร้าและเพิ่มไออุ่นให้อีกคน

 

ถึงแม้ค่ำคืนนี้จะไม่ได้หนาวมากสักเท่าใด แต่หัวใจของเขากลับหนาวเหน็บเหลือเกิน

เขายอมรับว่าเขาไม่สามารถมาทดแทนในสิ่งที่มาร์คขาดหายไปได้ เขารู้ดีมาโดยตลอด และไม่คิดจะเข้าไปเป็นของเลียนแบบใครคนนั้นเสียด้วย

เขาแค่อยากให้มาร์คมีความสุขกับคนในปัจจุบัน..อย่างเขา

 

เขารู้อดีตของมาร์คทุกอย่าง เขารู้ว่าแจ็คสันนั้นเป็นแฟนเก่าของมาร์คที่รักกันมาก

 

    ลมหายใจของมาร์คเหมือนเป็นของแจ็คสัน และลมหายใจของแจ็คสันนั้นเปรียบเสมือนมาร์ค

 

แต่เขาไม่รู้ว่าแจ็คสันหายไปไหน มาร์คไม่เคยพูดเรื่องนี้กับเขาตั้งแต่คบกันมา

           

            ชายหนุ่มนอนคิดถึงเรื่องเมื่อครั้งแรกที่ได้เจอกับมาร์ค ต้วน รอยยิ้มที่ทำให้โลกทั้งใบของเขาสดใส แต่ก็แฝงไปด้วยความเศร้า มันทำให้เขาตกหลุมรักคนคนนี้ และสัญญาที่จะดูแลรอยยิ้มนี้ตลอดไป

            มาร์คไม่เคยห่างจากทะเลไปไหน เขาอยู่ที่นี้โดยตลอด มาร์ครักทะเลเขารู้แค่นั้น

เจบีนอนยิ้มและจูบขมับของคนในอ้อมกอดเพื่อปลอบประโลมคนในอ้อมกอด จากนั้นจึงเข้าสู่นิทราอีกครั้ง

 

           

เช้าวันนี้มาร์คตื่นสาย และตื่นมาด้วยใบหน้าที่อิดโรย ทำให้เขาอดที่จะเป็นห่วงไม่ได้

 

            “มาร์ค มากินอาหารเช้าเถอะ ผมเตรียมไว้แล้ว” เจบีเดินเข้ามาหามาร์คที่กำลังงัวเงียลุกจากที่นอน

 

            “มาร์คไม่สบายหรือเปล่า” เขานั่งลงแล้วเอามืออังหน้าผากอีกคน

 

 

            “มาร์คไม่เป็นไรหรอก แค่ฝันร้าย ขอบคุณนะ” มือขาวๆถูกวางทับลงบนมือหนาของอีกคน แล้วจับให้มาอยู่บนตักของร่างเล็ก

 

 

            “รักมาร์คนะ” เจบีพูดพร้อมกับประทับริมฝีปากบางอย่างแผ่วเบา สายใยแห่งความเป็นห่วงและรักใคร่ถูกส่งผ่านความรู้สึกนั้น

 

            มาร์คพยักหน้ารับ แล้วทั้งสองก็อยู่อย่างนั้นกันอีกสักพัก ก่อนที่เจบีจะขอตัวไปจัดโต๊ะอาหารต่อ ปล่อยให้มาร์คได้ทำธุระส่วนตัวต่อ

           

มาร์คเดินไปหยุดอยู่ที่มุมหนึ่งของห้องที่มีกล่องสีฟ้าขนาดเท่ากล่องของขวัญอยู่ ก่อนจะเปิดมันออกเพื่อหยิบรูปภาพใบหนึ่งออกมา

           

รูปที่เขาถ่ายคู่กับแจ็คสัน เมื่อครั้งที่เขามาทะเลในครั้งนั้น ก่อนที่เขากับแจ็คสันจะจากกันโดยที่เขาไม่สามารถไปหาหรือติดต่อกับแจ็คสันได้อีก

           

 

“บนฟ้านั่น นายจะมีความสุขดีใช่ไหม นายจะคอยเฝ้ามองฉันใช่ไหม นายจะ..ฮึก รักฉัน..เหมือนเดิมใช่ไหม..แจ็คสัน” น้ำตาหยดแล้วหยดเล่าหยดลงบนพื้นห้อง มือบางกอดรูปภาพนั้นไว้แน่นกับอกตัวเอง

 

 

            “มาร์ค..” เจบีที่เข้ามาทันเห็นทุกการกระทำทุกอย่างของมาร์ค เรียกเสียงแผ่ว

 

 

            “เจบี” มาร์คหันตามเสียงเรียก พร้อมกับใบหน้าที่เต็มไปด้วยน้ำตา

 

 

            “มาร์คขอโทษนะเจบี มาร์คขอโทษ ฮึก..ฮือ.. มาร์คคิดถึงเค้า ฮือ” มาร์คโผเข้ากอดเจบี แล้วพร่ำพูดขอโทษซ้ำๆพร้อมกับเสียงสะอื้นที่ดังตามมาไม่ขาด

 

            เจบีลูบหลังมาร์คเบาๆ พร้อมกับเอ่ยปลอบว่าไม่เป็นไรอยู่หลายครั้ง

 

 

            “ไม่เป็นไรแล้วนะมาร์ค คุณไม่ผิดหรอก คุณจะขอโทษผมทำไม ไม่เอาสิ ไม่ร้องนะคนดีของผม” เจบีพูดปลอบมาร์ค

 

           

 

“ฮือ..มาร์คขอโทษที่มาร์คยังคิดถึงเค้าอยู่ มาร์คขอโทษ ฮือ...แต่มาร์คลืมเค้าไม่ได้”ร่างบางยังคงร้องไห้อยู่กับอกของอีกคน

 

 

            “คุณไม่ผิดหรอกมาร์ค อย่าขอโทษผมเลย ผมรักคุณนะมาร์ค” เจบีพร่ำบอกอยู่แบบนั้น ก่อนจะกอดอีกคนไว้แน่น ถ่ายทอดความรักและความอบอุ่นผ่านอ้อมกอดนั้นให้อีกคนได้รู้ว่ายังมีเขาอยู่ตรงนี้ และจะไม่หายไปไหน

 

 

            “เช็ดน้ำตานะครับคนดีของผม ผมอยู่ตรงนี้แล้ว ผมอยู่กับคุณ”เจบีจับให้มาร์คนั่งพิงอกตัวเองพร้อมเอาแขนโอบกอดคนตรงหน้าไว้

 

 

            “เจบีสัญญากับมาร์คนะว่าจะไม่หายไปไหน สัญญานะว่าจะอยู่กับมาร์คตรงนี้ ตลอดไป เจบีสัญญาได้มั้ย” มาร์คพูดเหมือนกลับไปเป็นเด็กๆอีกครั้ง

            เขายอมรับเลยว่าไม่เคยเห็นมาร์คในช่วงอ่อนแอขนาดนี้มาก่อน มาร์คของเขามักจะมีรอยยิ้มที่สดใสให้กับเขาตลอด ถึงจะมีบ้างบางครั้งที่มาร์คมักจะนั่งเหม่อมองทะเลด้วยแววตาเศร้าๆแต่มาร์คก็ไม่เคยร้องไห้หนักขนาดนี้มาก่อน

 

 

            “สัญญาสิ เจบีจะอยู่กับมาร์คตรงนี้ตลอดไปเลยหละ” เขายิ้มให้คนในอ้อมแขน ด้วยสัญญาที่จริงใจ

 

 

            มาร์ค ผมจะไม่เข้าไปแทนที่คนในความทรงจำของคุณ ผมแค่อยากให้คุณมีความสุขกับปัจจุบันที่คุณอยู่กับผม และผมขอให้คุณเชื่อว่าผมจะไม่ไปไหน... ผมรักคุณนะมาร์คเจบีพูดพร้อมกระชับอ้อมกอด

 

 

            “ขอบคุณนะเจบี”

 

            “ขอบคุณที่รักมาร์คนะ

 

 


...กี่พรุ่งนี้น้ำตาถึงจะหยุดไหล
จะยอมรับความจริงในวันนี้ได้
ที่ต้องไม่มีใครไม่มีใคร อีกต่อไป

 

 

...อีกนานไหมที่ใจจะได้เรียนรู้
ทำให้ความปวดร้าวนี้จางไป
จะอีกนานเท่าไร
จะอีกนานแค่ไหนถึงลบเลือน
...

 

 


...


#JARK #BMARK

#ฟิคท้องฟ้าทะเล

 

 

TWITTER : @xT_rek

 

ผลงานอื่นๆ ของ pearlyth

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

5 ความคิดเห็น

  1. #5 chuichi
    วันที่ 22 ธันวาคม 2558 / 14:37

    เจ็บเพราะลืมไม่ได้
    กับ
    เจ็บเพราะเขายังไม่ลืม
    ฮือออออออออ
    มาร์คคคค มองมาที่บีนะ
    แจ็คก็อยากเห็นมาร์คมีความสุขนะ TT TT

    #5
    0
  2. #4 ข้าไงจะใครล่ะ
    วันที่ 22 ธันวาคม 2558 / 07:15
    เศร้าอะ TTTTTTTTTTTTT
    #4
    0
  3. วันที่ 21 ธันวาคม 2558 / 22:47
    อยากอ่าน os #bangchan คะไรท์ เเเต่งอีกๆน้าาาาาาาาาาาาา

    #3
    0
  4. วันที่ 21 ธันวาคม 2558 / 22:42
    55555 เรื่องมันเศร้า 
    #2
    0
  5. #1 SAYDAY
    วันที่ 21 ธันวาคม 2558 / 22:02
    TTเศร้าอ่าา แต่งดีภาษาสวยมากเลย มาอัพต่อน่ะค่า~
    #1
    0