Artificial Family ครอบครัวจำแลงของสาวน้อยโฮริ

ตอนที่ 42 : Artificial Family บทพิเศษ(1) จุดเริ่มต้นของการสร้าง และ จุดจบของความว่างเปล่า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 58
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    15 พ.ค. 62

Artificial Family บทพิเศษ(1) จุดเริ่มต้นของการสร้าง และ จุดจบของความว่างเปล่า


- เอกภพที่ความว่างป่าว จุดเริ่มต้นของสรรพสิ่ง -


เมื่อนานมาแล้วก่อนที่ดาราจักรจะถือกําเนิด มันมีแต่ความว่างเปล่า


เป็นเอกภพที่ไม่มีอะไรเลย แม้กระทั่งเวลาเองก็ยังไม่เริ่มเดินเช่นกัน


ไม่ว่าจะมองไปทางไหนก็สามารถเห็นเพียงพื้นที่โล่งที่ยาวไปสุดลูกหูลูกตา


แต่ท่ามกลางความไม่มีอะไรเลยกลับได้มีสิ่งหนึ่งที่ได้เกิดขึ้นมา


สิ่งที่เป็นจ้าวผู้อยู่เหนือความว่างเปล่าทั้งปวง นิล ผู้ปกครองเหนือความว่างป่าวทั้งป่วง


ตั้งแต่เธอได้ลืมตาตื่นขึ้นมาเธอก็ได้เดินทางไปมาในเอกภพเพื่อตอบสนองความอยากรู้อยากเห็นของเธอ


ด้วยความที่เธอพึ่งมีจิตสำนึกมาได้ไม่นานทำให้เธอรู้สึกตื่นเต้นกับการเดินทางเพื่อตามหาสิ่งต่างๆ


เวลาได้ผ่านไปยาวนานราวกับเป็นนิรันดร์ ความอยากรู้อยากเห็นของเธอตอนนี้ได้เหลือเพียงแค่ความเบื่อหน่าย ไม่ว่าจะเดินทางไปมากแค่ไหนกับไม่เจอสิ่งใดเลย


นิลไม่สนใจอะไรอีกต่อไปได้ปล่อยให้ตัวเองหลับไหลไปเรื่อยๆ ไม่มีที่สิ้นสุด


แต่ว่าวันหนึ่งก็ได้มีสิ่งหนึ่งที่แปลกไปจากทุกๆ คือการมาของคนที่จะสร้างทุกสรรพสิ่ง


******************************

- เอกภพที่ความว่างป่าว การพบเจอกันครั้งแรกของ นิล และ พระผู้สร้าง -


ประตูมิติได้ถูกเปิดขึ้นตรงหน้าของเธอปรากฎเป็นรูปร่างของชายผู้หนึ่งที่เดินออกมา


สวมใส่ด้วยชุดที่ประกอบไปด้วยเจ็ดสีราวกับสายรุ้งที่สวยงาม ในมือถือปากกาขนนกสีทองที่แปลงประกายไปทั่วทุกสารทิศ


นิลได้มองไปที่ชายตรงหน้าแต่ก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรสำหรับเธอมันเป็นแค่เรื่องที่แปลกไปจากช่วงเวลาที่ผ่านมาแค่นั้นเอง


“เธอคือนิลใช้ไหมยินดีที่ได้รู้จัก” ชายคนนั้นได้พูดคิดมา


นิลแม้จะเป็นชื่อที่เธอรับรู้ได้โดยสัญชาตญาณตั้งแต่เธอเกิดมาแต่เธอไม่เคยรู้สึกดีกับชื่อนี้เลย


“นายมีธุระอะไร?” นิลที่พึ่งเคยเจอสิ่งอื่นนอกจากความว่างเปล่าเป็นครั้งแรกได้ถามออกไป


“ข้ามาขออนุญาต” ผู้สร้างได้พูดออกมาด้วยน้ำเสียงเรียบง่าย


“ขออนุญาต? นายมีอะไรที่ต้องมาขออนุญาตเราล่ะ?” นิลได้ถามออกไป


“ก็อย่างที่เธอเห็นสถานที่นี้เต็มไปด้วยความว่างเปล่า ข้ามาที่นี้เพื่อมาสรรสร้างสิ่งต่างๆ” ผู้สร้างได้ตอบออกมา


สรรสร้างสิ่งต่างๆ ? ฟังดูน่าจะเป็นสิ่งที่เราเคยสนใจแต่ตอนนี้เราขอแค่อยู่เงียบๆ ก็พอ


“อยากทำอะไรก็ทำ เราอนุญาต” นิลได้พูดออกไปด้วยน้ำเสียงที่เฉยเมย


“ขอบคุณ” ผู้สร้างได้พูดออกมาพร้อมกับตวัดปากกาขนนกในมือ


น้ำหมึกที่กระเด็นออกไปนั้นได้เริ่มจับตัวกันจนเกิดเป็นก้อนทรงกลมจนสุดท้ายก็กลายเป็นดวงดาว


ดวงแล้วดวงเล่า ผู้สร้างได้กวัดแกว่งปากกาขนนกในมือมากมายจนสามารถสร้างดวงดาวได้เป็นจำนวนมากจนเกิดเป็นดาราจักรแห่งนี้


นิลเองก็ไม่ได้ใส่ใจกับสิ่งที่ผู้สร้างกำลังจะทำเพียงแค่เฝ้ามองอยู่ห่างๆ


เอกภพแห่งนี้ไม่ว่างป่าวอีกต่อไปบัดนี้ได้เต็มไปดวงดาราที่เปล่งประกาย


แต่ผู้ไม่ได้หยุดอยู่แค่นั้น ไม่ได้ใช้ปากกาสาดน้ำหมึกเหมือนเดิม แต่เป็นการวาดด้วยความประณีตจนสามารถเห็นได้เป็นรูปร่างของคน


ท่านได้สร้างสิ่งมีชีวิตขึ้นมาสามเผ่าพันธุ์คือ มนุษย์, ปีศาจ และ นางฟ้า


ท่านได้ออกกฎต่างๆ เพื่อดูแลถึงความเรียบร้อยในดาราจักรแห่งนี้


และนี้คือจุดเริ่มต้นของเรื่องราวทั้งหมด


******************************

- เวลาไปผ่านไปนานนับล้านปีนับตั้งแต่ตอนนั้น -


นิลยังคงนอนแน่นิ่งไหลไปยังสถานที่ต่างๆ เธอยังคงเฝ้ามองดูสิ่งมีชีวิตอยู่เหมือนเดิม


เกิดแล้วก็ตายเป็นวัฏจักรวนไปไม่มีที่สิ้นสุด ซ้ำแล้วซ้ำเล่ามันช่างน่าเบื่อ


ตัวของเธอซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของความว่างเปล่าย่อมไม่มีใครสามารถมองเห็นเธอได้


อย่างน้อยนั่นคือสิ่งที่เธอคิด


“นี้เธอตรงที่อยู่ตรงนั้นน่ะ” มีเสียงของหญิงสาวคนหนึ่งดังขึ้นมา


นิลเองก็ได้ยินแต่คิดว่าคงไม่ได้หมายถึงตัวเธอ


“เรารู้นะว่าเธอได้ยิน” เสียงนั่นดังขึ้นมาอีกครั้งจากข้างหลังของเธอ


นิลได้หันหลังกลับไปดีก็พบกับหญิงสาวผู้หนึ่งที่กำลังเคลื่อนที่มาหาเธอ


ผมสีม่วงของเธอตัดกับสีแดงของผ้าผันคอได้อย่างลงตัวทำให้ง่ายต่อการมองเห็น


“เราอยากจะมาถามทางน่ะ ว่าแต่เธอชื่ออะไรหรอ?” หญิงสาวคนนั้นได้พูดออกมา


“เราไม่มีชื่อหรอก” นิลได้ตอบออกไป ยังไงนิลเองก็เป็นชื่อที่เธอไม่ชอบอยู่แล้ว


“อะไรกัน เธอไม่มีชื่อหรอกหรอ? ถ้างั้นเราจะเรียกเธอว่า ฮอลโลว์ แล้วกันนะ” หญิงสาวคนนั้นได้พูดออกมาพร้อมกับรอยยิ้ม


ฮอลโลว์แม้เป็นชื่อที่นิลไม่เคยได้ยินมาก่อนแต่นั่นก็เป็นชื่อที่เธอรู้สึกชอบเป็นอย่างมาก


“จะเรียกแบบนั้นก็ได้ แล้วเธออยากจะไปที่ไหนล่ะ?” ฮอลโลว์ได้พูดออกมาด้วยใบหน้าที่นิ่งราวกับไม่มีความรู้สึก


“เรากำลังเดินทางตามหาพระผู้สร้าง เธอพอจะบอกทางเราหน่อยได้ไหม?” หญิงสาวคนนั้นพูดออกมา


พระผู้สร้างเธอคงหมายถึงเด็กอวดดีคนนั้นสินะ


“เข้าใจแล้ว เราจะนำทางไปให้แต่อาจจะใช้เวลาสักหน่อย หมอนั่นอยู่ในสถานที่ค่อนข้างพิเศษน่ะ”


ฮอลโลว์ยังคงพูดออกมาด้วยไปหน้าที่เฉยเมยเช่นเคย


สถานที่จะเดินทางไปที่นั่นไม่สามารถเดินทางไปด้วยประตูมิติได้ จึงจำเป็นต้องไปตามเส้นทางที่กำหนดเท่านั้น


แม้เธอจะไม่สามารถสร้างสิ่งต่างๆ ได้เหมือนกับผู้สร้างแต่พื้นที่ทั้งหมดนี้ยังไงก็มีเธอเป็นเจ้าของ


ไม่มีที่ใดในดาราจักรแห่งนี้ที่เธอไม่สามารถจะไปได้


ในขณะที่เธอกำลังเหม่ออยู่ในหญิงสาวตรงหน้าก็ได้พุ่งตัวมาอยู่ตรงหน้าของเธอ


ริบฝีปากของเธอได้ประทับลงบนหน้าผากของฮอลโลว์


“!!!” ด้วยความตกใจฮอลโลว์ได้ถอยหลังออกไปก่อนที่จะพูดออกมา


“นี้เธอจะทำอะไรเราน่ะ” เธอพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่สันไหว


ใบหน้าของเธอเริ่มร้อนผ่าวราวกับสามารถมอดไหม้ได้แม้กระทั่งดวงอาทิตย์


“เราเห็นว่าเธอเหม่อไปก็เลยจะเรียกสติสักหน่อย แต่เธอก็ทำหน้าที่น่าสนใจเป็นเหมือนกันนะ” หญิงสาวตรงหน้าได้พูดออกมาด้วยรอยยิ้มราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เหมือนกับกำลังหยอกล้อเธอ


ต่างกับฮอลโลว์ที่พึ่งเคยรู้สึกแบบนี้มาก่อน เธอรู่สึกเหมือนกับมีบางอย่างเกิดขึ้นมาในใจของเธอ


“จริงสิเรายังไม่ได้แนะนำตัวเองเลยสินะ เราชื่อโฮริยินดีที่ได้รู้จักฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะ” โฮริได้แนะนำตัวเองออกมา


ก็เหมือนกับภูเขาน้ำแข็งที่ถูกละลาย หัวใจของฮอลโลว์ที่เคยว่างเปล่า

บัดนี้ได้ค่อยๆ เลือนหายไปแล้ว...


ผู้คุมกฎคนแรกในดาราจักร : ผู้คุมกฎแห่งความโหยหา โฮริ

The First Ruler In Universe : Ruler Of Craving Hori


Artificial Family บทพิเศษ(1) จุดเริ่มต้นของการสร้าง และ จุดจบของความว่างเปล่า(จบ)

บทถัดไป

Artificial Family บทที่ 5 เทศกาลแห่งการล่า

******************************

ดาราจักรแห่งนี้เกิดจากการวาดเขียนของผู้สร้าง ฮอลโลว์เองก็เปรียบเหมือนกับตัวของกระดาษ


บางคนอาจจะคิดว่ารูปภาพที่สวยงามเกิดจากการวาดภาพของผู้เขียน

จนบางครั้งก็ลืมไปว่าหากไร้ซึ้งกระดาษก็ไม่อาจวาดรูปออกมาได้


จาก Evirdkung

เหมือนจะมีความหมายแต่ก็ดูแปลกๆ อยู่ดี มีความคิดเห็นยังไงบ้างมาแชร์กันได้ในคอมเม้น


******************************

ก็เป็นการย้อนอดีต การเดินทางของทั้งสองจะเป็นยังไงต่อไปก็คงต้องรอจะจบบท 6-7 แล้วนะแล้วแต่มันปล่อยตอนไหนก็ได้อยู่แล้ว

รูปของนิลจาก Her Tears Were My Light (Visual Novel)


รูปผ้าผันคอของโฮริ (เพื่อใครนึกภาพไม่ออก)


รูปปากกาขนนกของพระผู้สร้าง


ขอขอบคุณท่านผู้อ่านที่ติดตามนะ

คอมเม้น กดติดตาม กดให้กำลังใจเพื่อใส่ไฟให้กับเรา

พรุ่งนี้อาจจะไม่ลงนะเขียนไม่ทันรอดูอีกที


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

157 ความคิดเห็น

  1. #65 Ciel En Rose (@jingin) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 21:23

    มาให้กำลังใจค่ะ ภาษาสวยมากกกกก><

    #65
    3
    • #65-1 Evirdkung (@passapondrive) (จากตอนที่ 42)
      17 เมษายน 2562 / 21:28
      ถึงจะไม่เห็นด้วย แต่ก็ขอบคุณมากจ้า
      #65-1
    • #65-3 Evirdkung (@passapondrive) (จากตอนที่ 42)
      17 เมษายน 2562 / 21:30
      ขอบคุณจ้า เรื่องแรกเก็บประสบการณ์ อยากเขียนอะไรก็เขียน555
      #65-3
  2. #48 NoLoliNoLife (@NoLoliNoLife) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 00:33
    เจ๊เเกปักธงไปเป็นชาติเลยนี่หว่า
    #48
    1
  3. #47 oom003 (@oom003) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 21:04
    "โฮริโฮริคือผู้สร้างอย่างงั้นเหรอเนี้ย เเล้วฮอลโลว์ก็คือนิลหรือความว่างเปล่า โห้ เริ่มรู้เนื้อเรื่องขึ้นเรื่อยๆเเล้ว

    จะรอตอนต่อไปวันหรุ้งนี้นะครับ

    " โอม
    #47
    2
    • #47-1 Evirdkung (@passapondrive) (จากตอนที่ 42)
      4 เมษายน 2562 / 21:06
      ไม่ๆ โฮริคือผู้คุมกฎคนแรกต่างหาก-_-:
      #47-1