ตอนที่ 41 : Artificial Family บทที่ 4 สนามเด็กเล่นของเหล่าผู้เดินดิน(6)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 42
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    15 พ.ค. 62

Artificial Family บทที่ 4 สนามเด็กเล่นของเหล่าผู้เดินดิน(6)


กลุ่มของโฮริได้เข้าไปช่วยเหลือหญิงสาวที่อยู่ตรงหน้า


โฮริได้ควบคุมให้ธนบัตรดำไปรับการโจมตีของชายตรงหน้า


ตอนนี้เธอสามารถควบคุมมันได้เพียงแค่ 5 ใบเท่านั้นแต่นั่นก็มากพอที่ทำให้เธอมันใจว่าจะจัดการชายตรงหน้าได้


“ยูน่าช่วยฮีลให้เธอตรงนั้นด้วย” โฮริได้ชี้นิ้วไปที่ลินที่ตัวเต็มไปด้วยบาดแผล


“แมมม่อนช่วยจัดการพวกที่อยู่ตรงนั้นด้วย” เธอสังเกตุเห็นถึงกลุ่มของชายที่แต่งตัวคล้ายๆ กันอยู่ในโรงเตี้ยมด้านหน้า


“ฮอลโลว์คุ้มกันเราด้วย” โฮริได้พูดขึ้นมาพร้อมกับพุ่งตัวไปด้านหน้า


“รับทราบ/ได้เลยนายท่าน” ยูน่ากับแมมม่อนได้พูดออกมาก่อนที่จะแยกย้ายกันไป


แม้ทั้งสองจะรู้ดีว่าการปล่อยให้โฮริจัดการกับศัตรูที่อยู่ตรงหน้า อาจไม่ใช้การกระทำที่ดีที่สุด


แต่ต้องไม่ลืมว่าการเดินทางครั้งนี้มีจุดประสงค์เพื่อให้โฮรินั้นแข็งแกร่งขึ้น


การต่อสู้กับศัตรูที่หวังจะทำร้ายเธอนั้นเป็นสิ่งจำเป็นที่จะช่วยให้การเติบโตของเธอเร็วขึ้นไปอีก


แมมม่อนกับยูน่าเองก็รู้ดีว่าฮอลโลว์ไม่มีทางปล่อยให้โฮริไปอยู่ในจุดที่อันตรายมากเกินไป


เจ้าตุ๊กตาอยู่ในสถานะที่พร้อมจะช่วยเหลือเธอได้ทุกเมื่อ


“เธอเป็นใครกัน? เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับแก ข้าแค่จะสั่งสอนพวกอวดดีแค่นั้น” ชายตรงหน้าได้พูดออกมา


“นายล่ะเป็นใคร? เราก็แค่อยากจะช่วยคนที่อยู่ข้างหลังเราแค่นั้น” โฮริได้พูดพร้อมกับควบคุมธนบัตรทั้ง 5 ให้เข้าไปล้อมรอบชายคนนั้น


“เป็นแค่พวกไร้ระดับแท้ๆ อย่ามาทำเป็นอวดดีนัก” ชายคนนั้นสามารถหลบหลีกธนบัตรดำของโฮริได้อย่างง่ายดาย


ไม่เหมือนกับพวกเทพธิดาที่เธอเคยสู้มาที่ชำนาญในเรื่องการใช้พลังเวทย์


พวกอันธพาลพวกนี้ต่อสู้ด้วยการชกต่อยและการโจมตีทางกายภาพมากกว่าทำให้มีสายตาที่แหลมคมกว่าเทพธิดาพวกนั้น


แต่นั้นก็เป็นจุดอ่อนเช่นกัน


โฮริที่ได้ฝึกฝนประสาทสัมผัสการรับรู้การโต้ตอบมาจากฮอลโลว์ตอนที่ยังอยู่ที่โลกนั้นสามารถสังเกตุได้ถึงสิ่งที่คู่ต่อสู้กำลังจะทำ


เธอได้แกล้งทำเป็นขยับตัวไปทางซ้ายเพื่อหลอกล่อก่อนที่จะเคลื่อนที่ไปด้านขาวอย่างรวดเร็ว


ชายวิ่งเข้ามาก็หลงกลจนเพ่อหันหน้ามองตามไปซึ่งก็เห็นเพียงแค่ภาพหลอกที่เกิดจากการเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วของตัวโฮริเอง


เธอได้ใช้ขาของเธอในการเตะใปที่ขาของชายตรงหน้า


พร้อมกับควบคุมธนบัตรทั้งสองมาติดไว้บริเวณหลังเท้าเพื่อเสริมแรงเตะขึ้นไปอีก


ร่างของชายคนนั้นได้เสียสมดุลก่อนที่โฮริจะใช้มือของเธอกดที่ไปที่หัวพร้อมกับกดลงไปข้างล่าง


หัวของเขากระแทกลงไปกับพื้นจนเกิดรอยร้าว


โฮริเองนั้นรู้สึกแปลกใจกับแรงของเธอเองที่มากขึ้นกว่าตอนเธออยู่ที่โลกมนุษย์มามาก


แต่เธอนั้นไม่ได้รู้ว่าตัวเองแข็งแกร่งขึ้นเลยแม้แต่น้อย แต่เหมือนกับว่าได้พลังที่เธอเองเคยมีมากกว่า


ชายตรงหน้าได้หมดสติก่อนที่แมมม่อนจะได้พูดขึ้นมา


“นายท่านตรงนี้เองก็จักการเรียบร้อยแล้วนะ” พร้อมกับร่างของชายทั้งกลุ่มที่นอนอยู่ตรงเท้าของเขา


******************************

- โรงเตี้ยมเรียวคัง สถานที่ค้างคืนของกลุ่มของโฮริ -


หลังจากที่ส่งตัวพวกอันธพานให้กับยามแล้วพวกโฮริก็ได้มายังโรงเตี้ยมแห่งนี้


“พวกเราต้องขอขอบคุณพวกท่านมากจริงๆ ที่ช่วยเหลือหลานสาวของข้า” เถ้าแก่ได้ก้มหัวเพื่อแสดงถึงความรู้สึกขอบคุณ


“ไม่เป็นไรว่าแต่ช่วยบอกพวกเราหน่อยได้ไหมว่ามันเกิดเรื่องอะไรขึ้น”


“ลิน เธอไปทำอะไรถึงได้โดนพวกนั้นเพ่งเล็งได้ไหนลองเล่ามาหน่อยสิ” เถ้าแก่ได้ถามออกมา


“ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกันแต่ที่ฟังจากที่พวกนั้นพูดก่อนน่าจะหมายถึงเรื่องการแข่งที่จะเกิดขึ้นในวันพรุ่งนี้” ลินได้เล่าถึงเรื่องการลงสมัครการแข่งพร้อมกับโชบัตรประจำตัวหมายเลข 666 ออกมาให้ทุกคนดู


“เจ้าเด็กบ้า ทำไมไม่มาปรึกษาข้าก่อนเธอก็รู้ว่าพวกผู้คนอีกมากที่ต้องไม่ชอบพวกไร้ระดับแบบเธอ ต่อให้เข้าไปในการแข่งได้จึงเธอจะต้องตกเป็นเป้าหมายแน่อาจจะมีคนไม่ชอบถึงกับฆ่าเธอเลยนะ” เถ้าแก่ได้พูดออกมา


“ฉันก็แค่อยากจะแสดงให้เห็นว่าพวกเราเองก็แข็งแกร่งได้ อยากให้คนอื่นยอบรับเรามากกว่านี้”


อยากงั้นหรอ? ถ้อยคําอันแสนวิเศษที่ทุกครั้งที่เราได้ยินมันเหมือนกับมีบางสิ่งที่กำลังประทุออกมาในตัวของเรา คำๆ นี้เหมือนกับมันได้หลอมรวมไปในจิตวิญญาณของเราไปแล้ว


“นี้ลิน เราไม่ได้จะบอกหรอกนะว่าความอยากของเธอเป็นเรื่องที่ผิด แต่ก็อย่างที่เห็นว่าเธอเองก็ไม่ได้แข็งแกร่งอะไรขนาดจะทำให้พวกนั้นมายอมรับได้ ใช้ไหมล่ะ?” โฮริได้พูดออกมา


คำพูดของเธอเหมือนกับหมุดที่ทิ่มแทงไปที่จิตใจของลิน


ทุกคนได้เงียบลงเพื่อฟังถึงบทสนทนาของทั้งสองคน


“แล้วเธอจะให้เราทำยังไง? จะให้เราละทื้งความต้องการในการถูกยอมรับไป จะให้เราต้องทนถูกพวกนั้นดูถูกต่อไปงั้นหรอ” ลินได้พูดออกมาเสียงดังราวกับไม่ยอมรับในสิ่งที่โฮริพูด


“ความต้องการของเธอ เราขอได้ไหม?” โฮริได้พูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง


ไม่มีใครคาดคิดว่าโฮริจะพูดออกมาแบบนี้ แต่นั่นเป็นถ้อยคำที่อัดแน่นไปด้วยแรงกดดันที่สามารถทำให้แม้แต่แมมม่อนเองก็ตัวสั้นไปทั้งตัว


“หากเธอให้ เราสัญญาว่าจะทำให้ความต้องการของเธอเป็นจริง” เธอพูดออกมาราวกับเป็นปีศาจที่รับดวงวิญญาณของมนุษย์เพื่อแลกกับการทำให้คำอธิษฐานเป็นจริง


Artificial Family บทที่ 4 สนามเด็กเล่นของเหล่าผู้เดินดิน(จบ)

บทถัดไป

Artificial Family บทพิเศษ(1) จุดเริ่มต้นของการสร้าง และ จุดจบของความว่างเปล่า


******************************

ตามเก็บเนื้อเรื่องไปเรื่อยๆ นะ บทต่อไปจะยาวกว่าอันอื่นนิดหน่อยนะ

ก็มันพิเศษนี้ยังไงก็ขอให้สนุกนะ


ขอขอบคุณท่านผู้อ่านที่ติดตามนะ

คอมเม้น กดติดตาม กดให้กำลังใจเพื่อใส่ไฟให้กับเรา


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

154 ความคิดเห็น

  1. #46 NoLoliNoLife (@NoLoliNoLife) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 12:51
    ยัตรเลขสวยดีหนิ
    #46
    1
    • #46-1 Evirdkung (@passapondrive) (จากตอนที่ 41)
      4 เมษายน 2562 / 12:57
      มันเป็นเลขที่บอกถึงความซวยนะ -_-:
      #46-1
  2. #45 oom003 (@oom003) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 02:35
    "โทษทีเมื่อวาน ผมไปเที่ยวทะเลมา กลับมาปุบนอนเลย ตื่นมาอีกที่ตีสองเเล้ว ฮะ ฮะ ผมว่าเเล้วต้องเป็นโฮริที่ไปช่วย" โอม
    #45
    1
    • #45-1 Evirdkung (@passapondrive) (จากตอนที่ 41)
      4 เมษายน 2562 / 09:38
      มันก็มีอยู่คนเดียวไหมล่ะ555
      #45-1