iKON X YOU magic lover เจ้าหญิงโลกมนตรา

ตอนที่ 10 : โหยหา 20%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 97
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    17 เม.ย. 59




บทที่ 8






B.I PART




   ร่างเล็กของนานา ลอยขึ้นจากโซฟา ก่อนที่จะมีแสงสว่างวาบขึ้นมาจนพวกเราทุกคนต้องใช้มือบังตา เพียงไม่นานแสงนั้นก็หายไป เมื่อผมจ้องมองไปยังที่มาของแสง ก็ปรากฎร่างหญิงสาวที่คุ้นเคย แต่ชุดที่เธอเคยสวมใส่กลับเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง จากที่เธอใส่กางเกงขาสั้นและเสื้อยืดธรรมดาๆ แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นชุดที่พวกเราคุ้นเคยดี ชุดขององค์หญิงนานา เธอสวยเหลือเกิน




"เจ้าชาย..หม่อมฉัน..." เสียงเล็กของนานาเอ่ยขึ้น แต่ศัพท์พนามที่เปลี่ยนไป ทำให้พวกเราทุกคนต่างมองหน้ากัน ด้วยสีหน้าที่ไม่อยากเชื่อ เธอ..จำได้แล้วสินะ




"นานา เธอ...จำได้แล้ว" เสียงของบ็อบบี้ดังขึ้น มันค่อยๆเดินไปหานานาช้าๆ รอยยิ้มแสนอบอุ่นปรากฎขึ้นที่ใบหน้าหวานของนานา





"ใช่ฉันจำได้หมดแล้ว คิม จีวอน" นานาเอ่ยชื่อจริงของไอ้บ็อบบี้ อย่างที่เธอเคยเรียกมันอยู่บ่อยๆตอนที่เธอยังไม่โดนแม่มดสาป บ็อบบี้เดินเข้าไปสวมกอดนานาเอาไว้ นานากอดตอบพรางมือบางของเธอก็ตบหลังของมันเบาๆเชิงปลอบ




"ฉันจะทำทุกอย่างให้ถูกต้อง!" เมื่อนานาถอนกอดออกจากบ็อบบี้ เธอก็พูดขึ้นด้วยเสียงที่มุ่งมั่น สีหน้าจริงจังของเธอมองตรงมาที่ผม ก่อนผมจะพยักหน้าให้อย่างเข้าใจ 



ผมพานานามาที่ห้องนอนที่เตรียมไว้ให้เธอ ก่อนเธอจะหันมายิ้มให้ผมอย่างขอบคุณ รอยยิ้มเดิมที่ผมคุ้นเคย ก่อนหน้านี้ผมยังคิดอยู่ว่านานากลับมาแล้วจริงๆหรือป่าว แต่แน่นอนตอนนี้ผมมั่นใจแล้วว่าเธอคือนานาคนเดิมของผม


"ขอบคุณนะบีไอ สำหรับทุกอย่าง" 



"ฉันเต็มใจนะ เธอไม่ต้องขอบคุณหรอก อะไรที่ต้องทำเพื่อเธอฉันพร้อมจะทำทุกๆอย่างจริงๆ" ผมพูดและสวมกอดเธอไว้ด้วยความคิดถึงสุดหัวใจ



"งั้นฉันไปก่อนนะ เธอจะได้นอนพักผ่อน มีอะไรให้ตะโกนดังๆนะ ฉันอยู่ห้องข้างๆเธอ" นานาพยักหน้ารับก่อนจะส่งยิ้มให้ผมอีกครั้ง ผมปลีกตัวออกมาจากห้องของนานาแล้วกลับเข้าห้องของตัวเองไป ทั้งๆที่ในใจจริงๆคืนนี้อยากจะนอนกอดเธอให้หายคิดถึงเลยด้วยซ้ำไป แต่พอคิดว่าเธอคงเหนื่อยจากอะไรหลายๆอย่างความคิดที่เห็นแก่ตัวจึงหายไป



END B.I PART




NANA PART


  เมื่อบีไอออกไปจากห้องแล้ว ฉันก็ล้มตัวลงนอนบนเตียงนุ่มทันที ทั้งๆที่ตัวเองก็ยังคงอยู่ในชุดราตรีกรุยกราย บางทีก็อยากจะกลับไปใส่แค่เสื้อยืดกางเกงยีนหาสั้นเหมือนเดิม อยากจะกลับไปเป็นแค่นานาผู้หญิงธรรมดา แต่ก็รู้ว่าคงทำอย่างนั้นไม่ได้ เพราะตัวเองก็มีเรื่องให้ต้องรับผิดชอบอยู่ไม่น้อย คิดได้อย่างนั้นก็ทำได้แค่ถอนหายใจแล้วยอมรับในสิ่งที่จะตามมาในอีกไม่ช้า


"แม่ค่ะ นานาคิดถึงแม่จังเลยค่ะ อยากให้แม่อยู่กับนานาตอนนี้จังเลยนานาอยากกอดแม่" พาร่างของตัวเองลุกออกจากเตียงแสนนุ่มตรงมาที่หน้าต่างที่เปิดอ้ารับแสงดาวก่อนจะเพ่งมองดาวดวงที่สว่างโดดเด่นมากที่สุด ก่อนจะเอ่ยคำพูดถึงผู้เป็นแม่ทั้งในโลกมนุษย์และโลกมนตรา ความคะนึงหายิ่งทวีความรุนแรงขึ้นทุกครั้งที่สายตายังคงจ้องไปที่ดาวดวงดังกล่าว น้ำตาก้คลอหน่วยออกมาอย่างไม่มีเหตุผล เพียงแต่ความรู้สึกลึกๆบางอย่างมันทำให้ร่างกายแสดงผลออกมาโดยผ่านทางน้ำตา


"อย่าร้องไห้สิลูก แม่อยู่นี้แล้วคนดีของแม่" เสียงหวานอบอุ่นดังขึ้นข้างๆหู เสียงที่เคยลืมไปนานเหลือเกินแต่ตอนนี้กลับได้ยินเพียงใกล้แค่เอื้อม เสียงที่ตอนนี้โหยหามากที่สุด เสียงของ 'แม่'



"ท่านแม่..." เอ่ยเพียงเท่านั้นก่อนจะหันไปทางด้านข้างของตัวเอง ก็พบเจอกับหญิงสาวที่มีแสงอร่ามอยู่รอบๆตัว ใบหน้าที่แสนงดงามราวกับรูปวาด รอยยิ้มที่แสนหวานและคุ้นเคยที่ถูกส่งมาให้ตัวเอง ทำให้น้ำตาที่คลอหน่วยอยู่เป็นทุนเดิมอยู่แล้วกลับพากันไหลหลนตามแรงโน้มถ่วง สองเท้าค่อยๆก้าวไปหาร่างของบุพการีพร้อมโถมตัวเข้าสวมกอดร่างงามตรงหน้าอย่างโหยหา แต่ร่างตรงหน้ากลับเป็นเหมือนภาพโฮโลแกรมทำให้ตนคว้ากอดได้เพียงลมเท่านั้น



"ท่านแม่ ทำไม..."



"แม่เป็นเพียงจิตวิญญาณเท่านั้นคนดี ร่างของแม่แหลกสลายไปเป็นเวลาแสนยาวนานแล้ว แม่รอเวลานี้มานานเหลือเกินองค์หญิงของแม่ เวลาที่ลูกได้กลับมายืนอยู่ที่โลกนี้อีกครั้ง เวลาที่ลูกกลับมาอยู่ในสถานะที่สมควร ตอนนี้แม่คงเป็นได้เพียงจิตวิญญาณที่ไม่สามารถช่วยเหลืออะไรลูกได้เลย ถึงแม่จะอยากสวมกอดลูกแค่ไหนแม่ก็ต้องขอโทษลูกจริงๆที่แม่ทำในสิ่งนั้นไม่ได้" 


ท่านแม่พูดมาด้วยเสียงแสนเศร้า กายงามเริ่มโปร่งแสงราวกลับจะหายไปเสียทันที สองมือของฉันไขว่คว้าหวังแค่เพียงว่าจะสัมผัสกายมารดาผู้เป็นที่รักได้ แม้เพียงปลายเล็บมือเพียงเล็บเดียวก็หวังว่ามือของตัวเองจะสัมผัสโดน


"ท่านแม่ ฮึก ท่านแม่อย่าเพิ่งไป ลูกคิดถึงท่านแม่ ฮึก"



"แม่ขอโทษคนดีของแม่ แม่รักลูกนานา จำไว้ให้ดีจงใช้หัวใจที่บริสุทธิ์และเต็มเปี่ยมไปด้วยความรักนำทางเจ้า จงตัดสินใจเยี่ยงราชินี"


สิ้นประโยคของท่านแม่ร่างของท่านก็หายไปราวกลับไม่เคยปรากฏอยู่ที่นี้



"ท่านแม่ๆ ฮึก อย่าเพิ่งไป ท่านแม่ๆ ท่านแม่ ฮึกฮือ"




"นานาๆๆ ตื่นสิๆ นานาๆๆเห้ๆๆ ฉันอยู่นี้อยู่กับเธอ ฉันอยู่กับเธอ"



"เฮือก!!" ฉันสะดุ้งขึ้นมาพบตัวเองนอนอยู่บนเตียงในห้อง ร่างกายใส่ชุดนอนกระโปรงสีขาวยาว ตรงหน้าคือชายร่างหนาที่คุ้นเคย 



"บีไอ...ฉัน ฝันถึงท่านแม่ ฮึก ท่านมาหาฉัน ฮึกฮือ" 



"ชู่วๆ ไม่เป็นไรแล้วนะ องค์ราชินีคงคิดถึงเธอมากแน่ๆนานา ถ้าเธอร้องไห้จะทำให้ท่านไม่สบายใจนะ" บีไอพูดและกอดปลอบฉันไว้ สองมือหนายกตัวฉันขึ้นนั่งบนตักของเค้าและกดหัวของฉันให้ซบไปที่ไหล่แกร่งของตัวเอง



"ฉันคิดถึงท่าน ฮึกๆ"



"ไม่ร้องนะคนดีของบีไอ บีไออยู่นี้แล้วไงค่ะ บีไอสัญญาว่าจะดูแลและอยู่ข้างๆนานาตลอดไป ไม่ร้องแล้วนะค่ะ"



END NANA PART







ชุดของ นานา เอาไปมโนกันโลด เลือกได้ตามใจเลยจ้า






ชุดที่ 1






ชุดที่ 2






ชุดที่ 3





ชุดที่ 4





ชุดที่ 5




ชุดที่ 6







TALK




ไรท์ขอโทดจากใจจริง 555 มาลงให้ 5% ก่อนเนาะ ติดตามกันด้วยน้าา
















นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

24 ความคิดเห็น