Jimin BTS X You กับดักหัวใจยัยปีศาจของนายจอมหื่น Monster is you

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 14,161 Views

  • 150 Comments

  • 1,581 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    164

    Overall
    14,161

ตอนที่ 17 : จบเกมส์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 944
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    14 ส.ค. 59

ิ     "จะไปไหนกันดีอ่ะ วันนี้ฉันให้สิทธิ์โอปป้าเลือกเลย"
     คุณเอ่ยเมื่อเดินออกจากลิฟต์
     "งั้นรีบไปขึ้นรถเถอะุ"
     จีมินเอ่ยพร้อมจับมือคุณเดินไปขึ้นแท็กซี่ทันที
     "ไป....ครับ"
     จีมินเอ่ยกับคนขับเป็นภาษาญี่ปุ่น ซึ่งคุณก็ไม่รู้เรื่องเพราะคุณฟังภาษาญี่ปุ่นไม่ออก
     "ไฮ"
     คนขับเอ่ยก่อนจะออกรถทันที รถวิ่งผ่านสถานที่ต่างๆซึ่งล้วนแต่เป็นสถานที่ท่องเที่ยวทั้งนั้น
     "โอปป้าจะไปเที่ยวไหนหรอ"
     คุณเอ่ยถามด้วยความอยากรู้
     "ไปถึงรู้เองน่า รู้ก่อนมันก็ไม่ตื่นเต้นสิ"
     จีมินที่นั่งข้างคุณเอ่ยขึ้นพรางยิ้มน้อยยิ้มใหญ่
     "ก็ได้ แล้วนี่ใกล้ถึงยัง"
     "ยัง ทำไมเมารถหรอ"
     "ค่ะ นิดหน่อยแต่จะอ้วกแล้ว"
     "เฮ้ย!!!ไม่ได้นะ ให้ถึงก่อนค่อยอ้วก"
     "มะมัน มะไม่ทันแล้ว อะอะอะอ้วกกกกกกก"
     คุณเอ่ยพรางปิดปากก่อนจะเปิดออกและอ้วกใส่เสื้อจีมินเต็มๆ
     "เฮ้ย!!!ยัย!!!ยัย!!!เฮ้อ....เออซูมิมาเซน"
     จีมินท่าทางขยะแขยงไม่น้อยก่อนจะหันไปเอ่ยกับคนขับและพูดอะไรกันไม่รู้ก่อนที่รถจะเลี้ยวเข้าบ้านหลังหนึ่ง
     "&%^&^%$#^^^$#@#@#%%&%$#"
     จีมินที่พาคุณลงจากรถพร้อมรีบเอ่ยกับเจ้าของบ้านทันที
     "#$%&^^Y((*O*&&$$$@(^$$@#$%^%"
     เจ้าของบ้านเอ่ยกับจีมินพรางยิ้มกรุ้มกริ้มและมองมาที่คุณ คุยอะไรกันว่ะไม่เห็นจะรู้เรื่องเลย.คุณคิดในใจ
     "เข้าไปข้างในกันเถอะเขาอนุญาตแล้ว"
     จีมินหันมาเอ่ยกับคุณที่สภาพตอนนี้ไม่น่าดูเลยสักนิด
     "อือ เมื่อกี้คุยอะไรกับเขาอ่ะ"
     คุณเอ่ยถามก่อนจะเดินตามจีมินไป
     "ไม่ต้องรู้หรอก รู้แค่ว่า เธอเสร็จฉันแน่"
     จีมินหันมาเอ่ยกับคุณอย่างเจ้าเล่ห์ก่อนจะหันกลับไป ไม่มีทางซะหรอกรู้หรอกน่าว่าพูดอะไร บอกเขาว่าเราเป็นอะไรกันล่ะสิ.คุณเอ่ยในใจ
     "#@@$^$%%%$%%#@@@(**&$"
     เจ้าของบ้านเอ่ยก่อนจะเลื่อนประตูและเดินเข้าไปยังห้องห้องหนึ่งตรงข้ามกับบ่อน้ำอุ่นพอดี จีมินไม่รอช้ารีบดึงคุณเข้าไปทันที
     "$#%$&(*$#$&&$#@#^^"
     เจ้าของบ้านเอ่ยพร้อมยื่นชุดกิโมโนให้จีมินและคุณก่อนจะเดินออกไปทันที
     "ใจดีมากเลย เราได้พักที่นี้แถมเขาจะพาเราเที่ยวชมที่นี้ด้วยแหละ"
     จีมินเดินไปเลื่อนปิดประตูก่อนที่จะเอ่ยพร้อมรีบถอดเสื้อออกทันที
(จีมินโอปป้าใจเย็นๆนะ อย่าใจร้อนนี้มันยังไม่ค่ำเลยนะ>ไรท์)
(อะไร ใจเย็นทำไม!>จีมิน)
(ก็ถ้าจะทำอะไรนางเอกก็ให้มันค่ำก่อนนะ เกรงใจเจ้าของบ้านบ้างก็ได้>ไรท์)
(อะไร มั่วแล้วเคโระคิดอะไรเนี่ย เห็นโอปป้าหื่นกามขนาดนั้นเชียว>จีมิน)
(อือ>ไรท์)
(ไอ้น้องเคโระบ้า นางเอกจะคิดว่าโอปป้าหื่นกามก็เพราะเคโระเนี่ยแหละ พอเลยจะไปอาบน้ำแล้ว>จีมิน)
     "จริงดิ ดีจังเลย โอปป้าช่วยไปขอเขาให้หน่อยได้ไหม คือฉันอยากแช่น้ำอุ่นตรงข้างหน้านี้อ่ะ"
     คุณเอ่ยพร้อมมองซิกแพคของจีมิน
     "เขาอนุญาตแล้ว ไม่คิดว่าโอปป้าจะปล้ำเลยหรอ นี่ถอดเสื้อแล้วนะ"
     จีมินเอ่ยพรางเดินเข้ามาหาคุณทันที
     "ไม่อ่ะ ฉันไม่ใช่เคโระออนนี่นะ ไปอาบน้ำได้แล้วไป"
     คุณเอ่ยพร้อมผลักอกจีมินทันที
     "คิดสักหน่อยก็ดีนะ"
     จีมินเอ่ยพร้อมดึงตัวคุณเข้าไปกอดทันทีพรางจ้องตาคุณราวกับจะเสือที่กำลังจะกินเหยื่อ
     "............."
     "............."
     จีมินและคุณต่างเงียบกันทั้งคู่ ไม่นานจีมินก็ก้มลงซุกไซร้คอขาวของคุณอย่างปลุกเร่าอารมณ์ มือก็ตอนนี้เริ่มไม่อยู่กับที่ ลูบไปทั่วแผ่นหลังของคุณก่อนที่มือหนาของเขาจะสอดเข้าไปใต้เสื้อ
     "............"
     "............"
     จีมินที่ตอนนี้เริ่มทนไม่ไหวรีบดันคุณติดพนังห้องทันที โดยที่มีแขนของเขารองหลังคุณไว้อยู่ ส่วนมืออีกข้างก็เริ่มลูบหน้าท้องของคุณก่อนที่จะเลื่อนสูงขึ้นเรื่อยๆ
     "ฮึ!"
     คุณสบทออกมา จีมินไม่รอช้ารีบปลดตะขอเสื้อชั้นในของคุณทันทีก่อนที่จะตกใจเมื่อคุณผลักเขาออก
     "นี่ใช่ไหมที่ต้องการ ฉันไม่ง่ายอย่างที่คิดหรอกนะ แค่พามาเที่ียวแล้วคิดว่าฉันจะยอมงั้นหรอ ฉันไม่โง่ขนาดนั้นหรอก อย่าลืมว่าฉันเป็นคาสโนวี่ ถ้าฉันไม่แน่จริงคงเสร็จผู้ชายไปเยอะแล้ว"
     คุณเอ่ยพร้อมจ้องตาจีมินอย่างโกรธเคือง
     "จริงสินะ ลืมไป เธอรู้หมดเลยแล้วทำไมเธอยัง"
     จีมินเอ่ยอย่างหน้าตาเฉยราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น
     "ฉันก็อยากรู้เหมือนกันว่าที่ฉันเดามันจะถูกรึป่าว และมันก็ถูกจริงๆ ฉันว่ามันจบแล้ว กลับเกาหลีดีกว่า"
     "เธอคิดว่ามันจะง่ายขนาดนั้นหรอ"
     จีมินเอ่ยพร้อมเดินเข้ามาหาคุณอย่างเชื่องช้าเยือกเย็น
     "อย่าคิดที่จะทำนะ เพราะเพล์ยบอยอย่างโอปป้าคงไม่ลงมือปล้ำให้เสียชื่อหรอกใช่ไหม"
     คุณเอ่ยพร้อมเดินถอยหลังทันที
     "จะเสียชื่อสักครั้งจะเป็นไรไป"
     จีมินเอ่ยพร้อมกระชากคุณเข้าไปจูบทันที 
     "อื้อออออ....."
     คุณอู้อี้ในลำคอพรางทุบตีอกแกร่งของจีมินอย่างไม่ยั้งมือ แต่ดูเหมือนว่าเขาจะไม่สะทกสะท้านเลยแม้แต่น้อย
     "หยุดเดี๋ยวนี้นะ!!!ปล่อยยยยยย!!!!ช่วยด้วยค่ะ ช่วยด้วยยยยยย!!!!"
     คุณตะโกนทันทีที่จีมินถอดจูบก่อนที่เขาจะไปสนใจตรงคอของคุณ
     "ช่วยด้วยยยยย!!!โอ้ยยย!!!ภาษาญี่ปุ่นมันพูดว่ายังไงว่ะ Help meeeeeee!!!!!"
     คุณตะโกนโวยวายพรางพยายามดันจีมินออกไป
     "โอ้ยยยย!!!!เจ้าของบ้านมันหายหัวไปไหนว่ะ ช่วยด้วยยยยยยย!!!!!"
     คุณตะโกนพรางรีบจับมือจีมินที่เริ่มอยู่ไม่เป็นสุข
     "ฉันจะบอกให้นะ ฉันนี้แหละเจ้าของบ้าน เชิญแหกปากตามสบาย"
     จีมินเอ่ยกระซิบข้างหูของคุณ นี่กูโดนหลอกหรอว่ะ.คุณเอ่ยในใจ
     "เลวที่สุด!"
     คุณสบทก่อนที่จีมินจะผลักคุณลงไปนอนกับพื้นห้องทันที
     "..........."
     "..........."
     จีมินไม่พูดอะไรนอกจากทำตามความต้องการของตัวเอง ส่วนคุณก็หมดแรงที่จะสู้กับเขาแล้ว ได้แต่ปล่อยไปตามที่มันจะเป็น 
ไรท์>กรุณาไปมโนกันต่อเอานะจ้ะ^-^
.
.
.
     "ในที่สุดคาสโนวี่อย่างเธอก็เสร็จฉัน"
     จีมินเอ่ยก่อนจะเดินออกห้องไปทันที
     "ฮือ!ไอ้!ฮึ่ย!!!จะร้องไห้ทำไมว่ะเนี่ย ฮืออออ...."
คุณที่ทั้งทุบทั้งตีพื้นห้องอย่างเจ็บใจก่อนที่จะเอ่ยและรีบเช็ดน้ำตาออก แต่ยิ่งเช็ดมากเท่าไหร่มันยิ่งไหลออกมามากเท่านั้น
     "ไม่อย่าร้องสิ ฮือออออ....บอกว่าอย่าร้องไงว่ะ!ฮื้อออออออ...."
     คุณที่เริ่มกลั้นไว้ไม่อยู่จนต้องร้องไห้ออกมา คุณไม่คิดว่าจะเสียท่าให้จีมิน ตอนนี้คุณอยากจะกลับไปหาไอเอ็มมาก แต่คุณก็ทำไม่ได้เพราะไอเอ็มไม่ได้รักคุณแบบเมื่อก่อนแล้ว
     "จะไปไหน"
     เสียงจีมินเอ่ยขึ้นข้างหลังคุณ เมื่อคุณเดินออกมาจากห้อง
     "..........."
     คุณไม่แม้แต่หันไปมองจีมินสักนิด ทำเพียงเดินต่อไปเท่านั้น
     "ฉันถามว่าเธอจะไปไหน"
     จีมินเอ่ยพร้อมกับรีบเดินมาจับแขนคุณทันที
     "กลับเกาหลี"
     คุณตอบเสียงราบเรียบก่อนที่จะดึงแขนออกจากมือจีมินทันที
     "จะรีบกลับไปทำไมมันยังไม่ถึงกำหนดเลยนะ"
     "รีบไปหาผัวใหม่"
     "ผัวใหม่ก็อยู่นี่ไง"
     ".........."
     คุณไม่ตอบพร้อมกับจะเดินหนีแต่จีมินจับแขนคุณไว้สะก่อน
     "โอปป้าต้องการอะไรอีก ในเมื่อได้ในสิ่งที่ต้องการแล้วนี่ ไหนเมื่อก่อนบอกว่ารังเกียจฉันไง"
     "ตอนนี้ไม่รังเกียจแล้ว เธอเห็นไหมฉันติดกับดักเธอแล้ว หลงจนหัวปรักหัวปรำเลยล่ะ"
     "ไม่ต้องพูดแล้ว พอแล้วนะสนุกมามากพอแล้ว หวังว่านี่จะใช้ที่พี่ฉันทำไว้กับโอปป้านะ"
     "เธอคิดว่าเธอมีค่าพอขนาดนั้นหรอ แค่นี่มันไม่ครึ่งที่พี่เธอทำไว้กับฉันด้วยซ้ำ ต่อให้ฉันปล้ำเธอเป็นร้อยครั้งก็ไม่มีวันพอหรอก เธอไม่รู้หรอกว่ามันเจ็บปวดขนาดไหนที่ถูกแย่งคนรักไป"
     จีมินเอ่ยพร้อมบีบแขนคุณอย่างแรง
     "ในเมื่อฉันไม่มีค่าพอ โอปป้าจะให้ฉันอยู่ไปเพื่ออะไร ฉันอาจจะไม่รู้ แต่ฉันผิดหรอ"
     "ผิด ผิดที่เธอเป็นน้องมัน"
     "ในเมื่อโอปป้าก็รัก ไม่คิดว่าพี่ฉันก็รักหรอ ในเมื่อคนมันมีโอกาสก็ต้องคว้าไว้สิ"
     "แต่คว้าเมียคนอื่นเนี่ยนะ"
     "ฉันไม่รู้หรอกนะว่าเกิดอะไรขึ้นกับพวกโอปป้าบ้าง แต่ถ้าโอปป้ายังยึดติดแบบนี้นะ โอปป้าจะยิ่งเจ็บปวดและทรมานไม่มีวันสิ้นสุด และไม่เจ็บแคาคนเดียวนะ โอปป้ายังดึงคนอื่นไปเจ็บด้วย"
     "ใคร ใครเจ็บ ทำไมฉันไม่รู้เลยล่ะ"
เพี๊ยะ!!!
     คุณตบหน้าจีมินอย่างแรงจนหน้าเขาหันไปตามแรงตบของคุณ
     "ฉันไม่น่าเข้ามายุ่งเลยว่ะ ไม่งั้นฉันคงไม่ต้องมาเปลืองตัวแบบนี้หรอก"
     คุณเอ่ยก่อนที่จะสะบัดแขนออกจากมือจีมินอย่างเต็มแรง
     ".........."
     "..........."
     พวกคุณต่างเงียบกันทั้งคู่ ก่อนที่คุณจะเป็นฝ่ายเดินออกมาเอง
     "ให้ตายเถอะทำไมไม่มีใครติดต่อได้สักคนนะ"
     คุณเอ่ยอย่างอารมณ์เสียพรางโทรหาทุกคน เพราะตอนนี้คุณอยากจะจากที่นี้ให้เร็วที่สุด
     "ฮันบินเหลือนายคนเดียวแล้วนะ รับด้วย"
     คุณเอ่ยก่อนที่จะโทรออกทันที
     "หมายเลขที่ท่านเรียกไม่สามารถ"
ติ๊ด!
     "โอ้ยยยย!!!นี่มันอะไรกันว่ะเนี่ย"
     คุณเอ่ยพร้อมกับนั่งลงทันที และต้องตาสะพึงเมื่อมีใครบางคนโทรเข้ามา
     "นูนาโทรหาผมทำไมว่ะ มีอะไรรึป่าว ทำไมไม่โทรหาฮันบินฮยอง"
     เสียงปลายสายเอ่ยอย่างไม่สบอารมณ์ทันทีที่คุณกดรับ
     "จุนเน่ ก็นูนาโทรหาไอ้ฮันบินไม่ติดอ่ะ แล้วนี่เมื่อกี้ปิดเครื่องไม่ใช่หรอ"
     "ผมพึ่งเปิดเครื่องเมื่อกี้เลยเห็นข้อความมันเข้าน่ะ แล้วนี่มีอะไร"
     "นายอยู่ไหนหรอ มารับที่ญี่ปุ่นหน่อยดิ"
     "ย๊า!!!ญี่ปุ่นนะไม่ใช่หน้าปากซอยจะได้ไปรับน่ะ"
     "นะ นูนา ฮึก!ไม่อยากอยู่ที่นี่ ฮึก!ฮือ...นะจุนเน่"
     "ร้องไห้ทำไม ใครบังอาจทำให้เจ๊ร้องไห้ ผมจะไปฆ่ามัน"
     "ช่างมันเถอะ แต่ตอนนี้นูนาอยากกลับเกาหลีมาก  ฮือ...จุนเน่...ช่วยนูนาหน่อยนะ"
"ผมอยากไปนะ เดี๋ยวผมบอกฮันบินฮยองให้ ตอนนี้ฮันบินฮยองคงจะอยู่ที่ญี่ปุ่นแหละ ไม่ต้องร้องนะ นูนาของผมเก่งจะตาย ผมอยู่นี่แล้ว"
     จุนเน่เอ่ยเสียงอ่อนโยน
     "อือ นูนาไม่ร้องแล้ว ขอบคุณนะบอกฮันบินมารับตามจีพีเอสโทรศัพท์นูนานะ"
     "ครับ นูนารอก่อนนะ"
     จุนเน่เอ่ยก่อนจะวางสายไป
้     "คุยกับผัวหรอ"
     เสียงจีมีนดังขึ้นจากด้านหลังของคุณ
     "อือ"
     คุณเอ่ยพร้อมลุกขึ้นยืน
     "เยอะเนอะ"
     "อือ หนึ่งในนั้นก็โอปป้านั้นแหละ"
     "นี่...เธอ...เธอเป็นคนยังไงกันแน่ เมื่อกี้ยังร้องไห้อยู่เลย"
     "จำไว้ว่า โอ้ปป้าฝังใจเจ็บพี่ฉันมากเท่าไหร่ ฉันยิ่งฝังใจเจ็บโอปป้ามากเท่านั้น"
     คุณเอ่ยเสียงเยือกเย็นพรางจ้องตาจีมินอย่างร้ายกาจ จนเขารู้สึกกลัวขึ้นมาทันทีที่เห็นสายตานั้นของคุณ
     "..........."
"และฉันจะเอาคืนให้สาสม ฮึ!ฮึ!ฮึ!"
.
.
.
.
.
     เย้ได้อัพสักที เอาไปแค่นี้ก่อนเนอะ คือไรท์แต่งในเว็บเลยอ่ะ ไม่รู้มันจะเป็นยังไง ถ้าสนุกหรือไม่สนุกยังไงอย่าลืมเม้นบอกไรท์ด้วยน่าาาาา ขอบคุณนางเอกที่ติดตามอ่านกันนะคร้าาาา ไรท์จะตั้งใจแต่งและอัพให้อ่านบ่อยๆน่าาาา @park_yoojoung ไปท้วงได้เม้าได้ปรึกษาได้



     




     
     
     
     
       
     
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

6 ความคิดเห็น

  1. #102 FahJiraprapa (@FahJiraprapa) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 22:11
    อปป้าเลวมากกกกกก
    ขอโทษคราบจีมินอปป้าพอดีอินไปหน่อย
    ต่อค่าาาา
    #102
    0
  2. #83 LoveKimtaetae (@LoveKimtaetae) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 10:38
    ตั้งชื่อเรื่องเปนโอปป้าสารเลวได้ป่ะ
    #83
    0
  3. #78 shadow_devil (@wrtja) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 15:08
    อปป้าเลว
    #78
    0
  4. #55 BAMBOO (@hbwcp) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 00:23
    ไรต์มาต่อเร็วววววว
    ค้างงงง5555555555
    #55
    0
  5. #54 58877156 (@58877156) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2559 / 22:57
    มาต่อเร็วๆนะ
    #54
    0
  6. #52 A0195 (@analina) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2559 / 09:19
    โหห ตื่นมานี้เเจ้งเตือนขึ้นยังไม่ลุกไปไหนเลย รอต่อนะคะหนุกมากก
    #52
    0