วันนี้...วันลอยกระทง

วันนี้ วันลอยกระทง............. วันที่เลือนลางจากสมองอันน้อยนิด เราไปอย่างยาวนาน

วันลอยกระทง...ไม่ใช่วันหยุดนักขัตฤกษ์ ... คนทำงานอย่างเรา.. ไม่ได้หยุดในวันนี้

ความสำคัญของวันนี้ สำหรับคนทำงานอย่างเราเลยเจือจางไป

ประเพณีที่ไม่เกี่ยวข้องกับวันหยุด มักเสื่อมความสำคัญ ความน่าขลังลงอย่างเห็นได้ชัด..

ในความรู้สึกของคนทำงาน โดยเฉพาะคนทำงาน..ในต่ำแหน่งเล็กๆ...เป็นแค่อะไหล่ที่ไม่มีความสลักสำคัญต่อบริษัท

กับเงินเดือน อันน้อยนิด...ทำให้บางอย่างความเพลิดเพลินในชีวิต บางอย่างลดน้อยถอยลงตามไป

จะว่าไป..ปีนี้เป็นปีแรกที่เรารู้สึกตื่นเต้นมากกว่าในรอบหลาย หลายปีที่ผ่านมา

อาจจะเพราะตรงกับวันทำงานเพียงครึ่งวันของเรา

ทำให้เรายังไม่เหนื่อยล้า...จนหมดกำลังที่จะออกไปซ่า กับผู้คนที่คราคร่ำ

หรือ อาจเป็นเพราะว่า... ครอบครัวเราเปลี่ยนที่อยู่ เปลี่ยนบรรยากาศรอบข้าง..

ทำให้เรามีความสนใจ... ที่จะพาครอบครัวไปชื่นชม..กับบรรยากาศใหม่ๆ 

เมื่อคืน วัน ขึ้น 14 ค่ำ เดือน 12 พระจันทร์ ลูกกลมโต โชว์แสงสีนวลผ่องงดงาม

รอบพระจันทร์มีแสงสีสันล้อมรอบ ที่เค้าเรียกกันว่า พระจันทร์ทรงกลด

เมื่อคืนหากใครได้มีเวลาเงยหน้าแหงนมองพระจันทร์

จะเห็นกระต่ายน้อยเป็นรูปร่างอย่างชัดเจน... นั่นหล่ะสิที่มาของคำว่า "กระต่ายหมายจันทร์"

แล้วยิ่งคืนนี้ คืนวันเพ็ญ 15 ค่ำ เป็นที่เลืองลือถึงความสวยงามของพระจันทร์

และระดับน้ำในแม่น้ำที่สูงขึ้นจนล้นตลิ่ง

วันที่แสงประทีบ ส่องแสงรำไร บนพืนน้ำที่ต้องแสงจันทร์

ผืนน้ำสีดำขลับวาววับ ยามต้องนวลแสงผ่องส่องสว่าง

ตามองสัมผัสผืนน้ำ เห็นคลื่นน้อยไหวระยิบระยับ

เรือลำน้อยบ้าง เรือแพบ้าง รอยลำอยู่กลางน้ำ

คราคร่ำด้วยผู้คนจากทุกสารทิศ เบียดเสียด

เพื่อปล่อยประทีบล่องลอย

จุดธูป จุดเทียน วางเหร๊ยญ ยกมือพนมเหนือหัว

ตั้งจิตอธิฐาน ขอขมา ขออภัย พระแม่คงคา

ผ่านคู คลอง หนอง บึง ผ่านสู่ลำน้ำใหญ่เจ้าพระยา

เส้นเลือดหลัก หล่อเลี้ยงสรรพชีวิตและผู้คนในเมืองหลวง

มีเรื่องแปลกแต่จริง

สำหรับฝูงชน ที่ต่างกันยกมือพนมไหว้ ขอขมา

ขออภัยที่หลบหลู่ สิ่งไม่ดีที่ทำในวันที่ผ่านมา

ปากงึมงำ กล่าวคำ เหมือนเห็นคุณค่า

สายน้ำที่หล่อเลี้ยงสรรพชีวิต

แต่พอลุกขึ้นจากมือที่ปล่อยประทีบน้อย

มิยังได้ผันผ่านวันเวลาที่ขอขมา

เหล่าฝูงปลาในสายน้ำ พากันสงสัย..

ว่าทำไม.. ผู้คนที่หลั่งไหล

กล่าวคำขอโทษยังมิทันจางหาย

มือที่พนมขึ้นไหว้ขมา..กับกว้างป่าสิ่งของ

ลงไปในน้ำใส...ให้ขุ่นเคือง

เปลี่ยน....ในปีนี้

เริ่มแต่วันนี้ ยังทันแก้ไข

วอนผู้มีจิตเมตตาและปราณีด้วยหัวใจ

เลิกทำร้าย หยุดการกว้างปา

สิ่งของที่ไม่ใช้ ลงลำในลำน้ำ

ด้วยจิตรำลึกถึงความสำคัญ

และดังจิตที่อธิฐานกล่าวคำขอขมา..