ไฟ◆คลั่ง◆รัก | ซีรี่ย์ชุด•หลงนาง• [เปิดจอง]

ตอนที่ 7 : ◆บทที่ ๓.๑◆ [เรื่องบังเอิญไม่มีอยู่จริง]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,302
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 86 ครั้ง
    30 ก.ย. 63



บทที่ ๓
[เรื่องบังเอิญไม่มีอยู่จริง]


โรงพยาบาล L


ทำไมต้องเป็นที่นี่ด้วยนะ


ไลลานาแทบอยากจะหันหลังกลับเมื่อเห็นป้ายชื่อโรงพยาบาล เธอพยายามปรับสีหน้าให้ปกติ ปลอบตัวเองในใจว่าไม่เป็นไร มันคงไม่มีเรื่องบังเอิญอะไรเกิดขึ้นวันนี้หรอกมั้ง


“พี่ไม่สบายหรือเปล่า สีหน้าไม่ค่อยดีเลย” ริตาช่างสังเกตเหมือนเคย เธอวางอุปกรณ์ลงบนโต๊ะพร้อมกับคนอื่นๆ ไลลานาส่ายหัว ขยับยิ้มจางๆ แทนคำตอบ


Rrr


สายเรียกเข้าโทรศัพท์ของริตาดังขึ้น เธอเดินเลี่ยงออกไปรับสาย ไลลานาไม่ได้ใส่ใจยังคงช่วยทุกคนจัดบูธต่อไป ระหว่างที่เธอกำลังยกกล่องบริจาคเดินออกมาวางหน้าบูธ ดวงตาหวานเลื่อนขึ้นสบตากับใครคนหนึ่งซึ่งหยุดยืนอยู่ไม่ไกลจากเธอนัก


ร่างสูงในชุดกราวน์สีขาวเปล่งออร่าความหล่อเหลาออกมาจนคนรอบข้างพากันเหลียวมอง ใบหน้าหล่อนิ่งขรึมทว่าแววตากลับนุ่มละมุนเสียจนร่างบางหัวใจสั่น เธอเกือบจะเผลอปล่อยมือจากกล่องรับบริจาค โชคดีที่ยกมันขึ้นมากอดเอาไว้ได้ทัน


“มาแล้วเหรอคะพี่หมอ ขอบคุณพี่มากๆ นะคะที่อนุญาตให้พวกเราเข้ามาเปิดบูธในโรงพยาบาลแบบนี้” เสียงริตาโผล่งออกมาจากด้านหลังไลลานาช่วยทำลายความกระอักกระอ่วนชวนอึดอัดได้อย่างดี


พี่หมอ หรือ หมอตะวัน จิตแพทย์หนุ่มผู้เป็นลูกชายเจ้าของโรงพยาบาลแห่งนี้ไม่ได้ละสายตาไปมองคนทักทายเลยสักนิด สายตาเขาจดจ้องอยู่ที่ใบหน้าสวยหวานแสนคุ้นเคย แววตาห่วงหาฉายชัดอย่างไม่เก็บอาการ ไลลานาหลบสายตาสื่อความหมายคู่นั้น หัวใจดวงน้อยเต้นตึกตักแทบระเบิด


นานเท่าไหร่แล้วนะ นานเท่าไหร่แล้วที่เราไม่ได้พบกัน


“พี่ขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ”


เพราะทนอึดอัดกับสายตาของชายตรงหน้าไม่ไหว ไลลานาจึงขอตัวหลบฉากออกมา เธอก้าวเท้าเร็วๆ เพื่อพาตัวเองให้พ้นจากสถานที่ตรงนั้น เมื่อหลุดพ้นมาบริเวณด้านโถงทางเดินของโรงพยาบาล เสียงถอนหายใจยาวๆ หลุดรอดออกมา


สี่ปี สี่ปีแล้วนับตั้งแต่วันนั้น


พี่รักไลลานะ


เสียงทุ้มแสนอ่อนโยนและหวานหูลอยเข้ามาในภวังค์ความคิด ภาพรอยยิ้มอบอุ่นที่เคยเป็นโลกทั้งใบของเธอปรากฏขึ้นมา


ไม่ เลิกคิดซะไลลา เรื่องมันผ่านไปนานแล้ว มันจบไปแล้ว


ไลลานาสะบัดศีรษะเบาๆ ไล่ความฟุ้งซ่านในอดีตออกไป เธอข่มใจให้สงบ เป่าปากสองสามทีเรียกสติตัวเองกลับมา ที่ผ่านมาเธอทำได้ ครั้งนี้เธอก็ต้องทำให้ได้เหมือนกัน สองเท้าเตรียมจะหมุนตัวเดินกลับ ทว่าร่างบางปะทะเข้ากับใครคนหนึ่งเข้าอย่างจังจนเธอเสียหลัก


“อ๊ะ” เอวบางถูกกอดประคองไม่ให้ล้มหงายหลัง เปลี่ยนเป็นดึงตัวเธอให้เข้ามาซบลงบนแผงอกแกร่งแทน กลิ่นน้ำหอมที่มีความหอมพิเศษกว่ากลิ่นไหนๆ ลอยเข้ามาปะทะปลายจมูก ความรู้สึกคุ้นเคยสายหนึ่งแล่นวาบเข้ามา


ฟืด


เสียงสูดลมหายใจแรงๆ ดังขึ้นเหนือศีรษะ ไลลานาสะดุ้งเล็กน้อยรีบผละออกจากร่างสูงทันที แต่วงแขนแกร่งกลับกอดรั้งเธอไม่ยอมปล่อย ร่างเล็กออกแรงดิ้นเบาๆ รู้สึกตื่นตระหนกขึ้นมา เธอบีบท่อนแขนที่เต็มไปด้วยหมัดกล้ามเพื่อเตือนให้เขาปล่อยเธอได้แล้ว


ไฟซัลที่เผลอกอดร่างบางแน่นแถมยังสูดดมกลิ่นหอมจากกายสาวด้วยความลืมตัวถึงกับชะงัก เขารีบปล่อยมือออกจากร่างเล็กด้วยความเสียดาย อยากจะกอดและสูดกลิ่นหอมๆ นั้นให้นานกว่านี้อีกสักหน่อย แต่คงทำแบบนั้นไม่ได้เพราะดวงตาหวานของคนตรงหน้ากำลังจ้องเขาด้วยสายตาหวาดระแวงขั้นสุด


เวรแล้ว เขาเผลอทำไก่ตื่นหรือเปล่าเนี่ย


ทางด้านไลลานาพอร่างกายเป็นอิสระก็รีบถอยหลังห่างไฟซัลหลายก้าว เธอมองเขาด้วยความหวาดระแวงอย่างมาก ตอนแรกก็นึกอยากจะขอบคุณเขาอยู่หรอกที่ช่วยประคองไม่ให้เธอล้ม แต่พอถูกกอดแนบแน่นแถมยังถูกสูดดมอย่างโจ่งแจ้งแบบนั้น เธอเอ่ยคำขอบคุณไม่ลงเลยจริงๆ อดคิดไม่ได้ว่าผู้ชายคนนี้เป็นพวกโรคจิตหรือเปล่า ทว่าเมื่อมองหน้าเขาชัดๆ เธอถึงกับนิ่งไปหลายวินาที


ใบหน้าหล่อเหลาตัดรับกับเรือนผมสีดำยาวประบ่า ดวงตามังกรเรียวรีน่าเกรงขามทอดมองเธอด้วยแววตานุ่มลึก ริมฝีปากสีชมพูจางๆ คล้ายผู้หญิงช่วยขับให้ชายคนนี้ดูดีจนหัวใจดวงน้อยสั่นไหว


สวยจัง


คำแรกผุดเข้ามาในหัวน้อยๆ ของไลลานา เธอรู้ว่านี่ค่อนข้างเป็นคำชมที่ไม่น่าพิสมัยสำหรับผู้ชายนัก แต่เธอไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาเปรียบเปรยหน้าตาของเขาคนนี้แล้ว เขาเป็นผู้ชายที่มีเค้าโครงหน้าสวยมาก ทั้งดวงตาเรียวรีดุจมังกร แพขนตางอนยาว จมูกโด่งสวย ริมฝีปากสีชมพูน่าสัมผัส องคาพยพทั้งห้าดั่งสวรรค์สรรค์สร้างชัดๆ


ทว่าอีกนัยหนึ่ง เธอรู้สึกคุ้นเคยกับผู้ชายคนนี้อย่างน่าประหลาดเช่นกัน โดยเฉพาะกลิ่นน้ำหอมของเขา มันราวกับว่าเธอเพิ่งได้สัมผัสกลิ่นนี้มาจากที่ไหนสักแห่ง แต่นึกยังไงก็นึกไม่ออก


“ตาคุณสวยจังเลยนะครับ” ไฟซัลขยับยิ้มบาง เขาจ้องสบดวงตาหวานแถมยังโค้งตัวลงเล็กน้อยเพื่อให้ระดับสายตาของทั้งสองเท่ากัน และเปิดโอกาสให้เธอจ้องมองเขาได้อย่างเต็มที่


“เอ่อ ขอโทษค่ะ ฉันเสียมรรยาทแล้ว” ไลลานารีบหลบตา เมื่อรู้สึกว่าตัวเองจ้องเขามากเกินไปแล้ว ไม่ใช่แค่กลิ่นน้ำหอม แม้แต่น้ำเสียงของเขาเธอก็รู้สึกคุ้นหูจริงๆ


ใครกันนะ ผู้ชายหน้าตาดีขนาดนี้เธอเคยพบที่ไหนมาก่อนนะ


ไฟซัลลอบยิ้มบาง เขาจับจ้องใบหน้าสวยอย่างละเอียดเช่นกัน เมื่อวานเขามัวแต่ตกใจจึงไม่ได้มองเธออย่างละเอียด เขารู้แค่ว่าเธอสวยเหมือนนางฟ้า พอได้มามองใกล้ๆ อีกครั้งก็ยังตอกย้ำความรู้สึกเดิม


เธอสวยเหมือนนางฟ้าจริงๆ นั่นแหละ!


นี่เป็นครั้งแรกที่ไฟซัลรู้สึกชื่นชมหญิงสาวสักคน และผู้หญิงตรงหน้าเขาคนนี้ก็ควรค่าแก่คำชมนี้จริงๆ เธอเป็นผู้หญิงที่ไม่ได้มีหน้าตาสวยจัดนัก ติดไปทางน่ารักน่าเอ็นดูเสียมากกว่า แต่ยิ่งมองนานๆ ก็ยิ่งพบความน่าหลงใหลมากขึ้น ทั้งบอบบาง น่าทะนุถนอม และน่ากอดน่าแกล้ง

..........
ฝากกดติดตามคุณไฟด้วยค่ะ


พูดคุยกับไลลานา
หลงแหละดูออก ได้กลิ่นคนหลงเมียลอยมาแต่ไกลเลยจ้าาา
ว่าแต่คุณไฟคะ คุณจะสูดดมน้องโต้งๆ แบบนี้ไม่ได้นะ! น้องกลัวแล้ววว ฮาาา!
แล้วหมอตะวันคือใครน้าาา มีผลต่อใจไลลาสุดๆ เลยจ้าา
เรื่องนี้เป็นนิยายผู้ใหญ่ แนวรักคอมเมดี้ หื่น ฮา หวานละมุน โรมานซ์
ฝากติดตาม+คอมเม้นท์ให้กันด้วยนะคะ 
นิยายเซ็ต 2 เรื่องนะคะ
ไฟคลั่งรัก #ไลลานา
จันทร์เร้นรัก #แววจันทร์

ซีรี่ย์ชุด•หลงนาง

________________
กดไลค์แฟนเพจ "ไลลานา"
[ติดตามนิยาย
+เข้ากลุ่มลับ]

+++



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 86 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

127 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 13 กันยายน 2563 / 09:16

    เฮียใจเย็นยน เดี๋ยวน้องกลัวเอานะ

    #43
    0
  2. #42 mooda (@mooda) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 กันยายน 2563 / 20:39
    คุณไฟทำแบบนี้ อาจจะมีไกตื่นจริงนะคะ
    #42
    0
  3. #41 Panther Navy (@PinkZa547) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 กันยายน 2563 / 08:44
    เจิมมมมม
    #41
    0
  4. #40 pnamfah (@pnamfah) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 กันยายน 2563 / 17:14
    เจิมค่าาา
    #40
    0
  5. #39 See_sky_30 (@See_sky_30) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 กันยายน 2563 / 16:43
    เจิมมมมม
    #39
    0
  6. #38 mooda (@mooda) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 กันยายน 2563 / 14:52
    เจิมๆๆๆๆ
    #38
    0
  7. #37 วอแหวน. (@waw_vy) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 กันยายน 2563 / 13:46
    เจิมๆ จิ้มๆ จึกๆ
    #37
    0
  8. #36 yatadan2004 (@yatadan2004) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 กันยายน 2563 / 13:38
    เจิมมมมมม
    #36
    0