ไฟ◆คลั่ง◆รัก | ซีรี่ย์ชุด•หลงนาง• [เปิดจอง]

ตอนที่ 8 : ◆บทที่ ๓.๒◆ [เรื่องบังเอิญไม่มีอยู่จริง] ครบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,214
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 80 ครั้ง
    20 ก.ย. 63



บทที่ ๓
[เรื่องบังเอิญไม่มีอยู่จริง]

“คุณไม่สบายเหรอครับ หรือว่ามาเยี่ยมใครที่นี่”


เมื่อเห็นว่าบรรยากาศรอบตัวชวนอึดอัด ไฟซัลจึงเป็นฝ่ายชวนเธอคุย วันนี้ไลลานาไม่ได้สวมเครื่องแบบนักเรียนแต่เป็นชุดเดรสกระโปรงตัวยาว ต้องยอมรับจริงๆ ว่าผู้หญิงคนนี้สวมชุดอะไรก็ดูสวยสมวัยไปซะหมด นี่ขนาดเขาสืบประวัติจนรู้อายุจริงของเธอมาแล้วนะ แต่ก็ยังอดติดภาพสาวน้อยในชุดนักเรียนคนเมื่อวานไม่ได้


อ่าเขาไม่ได้โรคจิตหื่นกามกับพวกเด็กนักเรียนอย่างที่อลันกล่าวหานะ เขาก็แค่ชอบมองเด็กๆ เหล่านั้นเป็นอาหารตาอาหารใจเท่านั้นเอง ไม่ได้คิดจะทำอะไรมิดีมิร้ายสักหน่อย


“ฉันมาจัดทำโครงการมูลนิธิเพื่อเด็กๆ น่ะค่ะ” ไลลานาเงยหน้าตอบตามตรง ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าเธอออกมานานแล้ว “เอ่อ ถ้างั้นฉันขอตัวก่อนนะคะ พอดีต้องไปช่วยจัดบูธน่ะค่ะ”


เธอจะหนีอีกแล้ว


ไฟซัลคิดในใจ ทว่าครั้งนี้เขาไม่ยอมปล่อยให้เธอหนีไปง่ายๆ อีกแล้ว เพราะเขาวางแผนมาไว้หมดแล้ว ยังไงวันนี้ไลลานาก็หนีเขาไม่พ้น


มือหนาล้วงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดต่อสายหาเลขาคนสนิท ขณะสายตามองตามแผ่นหลังร่างบางที่เดินหายลับไปอีกทางแล้ว ริมฝีปากหนาขยับยิ้มพึงพอใจกับการพิสูจน์ที่ผ่านลุล่วงไปด้วยดีจนเกินคาด ตอนเขามั่นใจแล้วว่า เธอคือคนพิเศษของเขา


และคราวนี้ถึงเวลาเขาดับเครื่องชนแล้ว


“จัดการตามแผนได้เลย”


 

“พี่ไลลา หนูขอโทษนะที่ไม่ได้บอกพี่ก่อนว่าจะมาเจอกับพี่หมอ”


ริตาเดินเข้ามาหาไลลานาด้วยสีหน้ารู้สึกผิด พลอยแพรเดินตามหลังเธอเขามาอีกคน ทั้งสองคนต่างรู้เรื่องในอดีตระหว่างไลลานากับตะวันเป็นอย่างดี และยังรู้เรื่องที่ไลลานาพยายามหลบเลี่ยงตะวันมาโดยตลอด เหตุการณ์ครั้งนี้ไม่ใช่ความบังเอิญ แต่เป็นความตั้งใจของตะวัน เมื่อเขารู้ว่าไลลานากำลังจะจัดทำโครงช่วยเหลือเด็กๆ ในมูลนิธิ เขาจึงเสนอให้ริตามาจัดบูธที่โรงพยาบาลของเขา เพราะเขาอยากจะพบกับไลลานาอีกครั้ง


“ไม่เป็นไร ไม่ต้องขอโทษพี่หรอก เรื่องระหว่างพี่กับเขามันจบไปนานแล้ว ไม่ต้องคิดมากนะ” ไลลานายิ้มตอบ สีหน้าเธอดูไม่เป็นไรแล้วจริงๆ แพรพลอยกับริตาลอบมองหน้ากันพลางถอนหายใจ


“เอ่อคือว่าเมื่อกี้พี่หมอเขาบอกว่าทางโรงพยาบาลสนใจจะเป็นผู้อุปถัมภ์รายใหม่ให้กับทางมูลนิธิเราด้วยค่ะ” แพรพลอยพูดขึ้นมาเรียกความสนใจจากไลลานาทันที “พี่ไลลาสะดวกใจจะคุยรายละเอียดกับพี่หมอไหมคะ หรือจะให้พลอยไปคุยแทนดีคะ”


ไลลานานิ่งคิดครู่หนึ่ง เธอควรแยกแยะเรื่องส่วนตัวกับเรื่องส่วนรวม เธอไม่ควรเอาความรู้สึกส่วนตัวมาปะปนจนทำให้เสียงานใหญ่ เพราะยังมีเด็กๆ อีกหลายชีวิตที่รอการช่วยเหลือจากเธออยู่ และเธอจะทำให้เสียเรื่องไม่ได้


“เดี๋ยวพี่ไปคุยเอง ฝากทุกคนจัดการตรงนี้ด้วยนะ”


“พี่หมอรออยู่ในห้องทำงานชั้นสิบสองนะคะ พี่รู้ทางใช่ไหม?” แพรพลอยถามเสียงเบา แน่ล่ะ เธอรู้ว่าไลลานารู้ทางทุกทางในโรงพยาบาลแห่งนี้ดี แต่เธอจำเป็นต้องถามเพื่อความแน่ใจ


“อืม พี่ไปนะ”


 

ประตูลิฟต์เปิดออกที่ชั้นสิบสอง ชั้นนี้เป็นชั้นส่วนตัวของคณะผู้บริหารโรงพยาบาลแห่งนี้ ในอดีตไลลานาเคยขึ้นมาที่นี่หลายครั้ง ทุกอย่างยังคงเหมือนเมื่อสี่ปีก่อน ไม่สิ ไม่มีอะไรเหมือนเดิมอีกแล้วต่างหาก


กึก


ร่างบางหยุดยืนหน้าประตูห้องทำงานของรองผู้อำนวยการโรงพยาบาล เธอเหม่อมองป้ายชื่อหน้าประตูห้องอย่างใจลอย และก่อนที่ไลลานาจะถูกภวังค์ความคิดครอบงำ บานประตูตรงหน้าถูกเปิดออกเสียก่อน


ร่างสูงในชุดเสื้อกราวน์ชะงักไปทันทีที่เห็นไลลานายืนอยู่หน้าห้อง แววตาคมวูบไหวด้วยความดีใจ สีหน้าอ่อนโยนของเขาทำให้เธออยากจะเบือนหน้าหนี


“ฉันมาในฐานะตัวแทนของทางมูลนิธิบ้านสู่รักค่ะ” เธอพูดเข้าเรื่องสำคัญด้วยน้ำเสียงห่างเหิน รอยยิ้มหมอหนุ่มจางลงเหลือเพียงยิ้มเศร้าๆ บนมุมปากเล็กๆ


“เข้ามาก่อนสิ” ประตูเปิดกว้างขึ้นอย่างเชื้อเชิญ ไลลานามองเข้าไปในห้องที่คุ้นเคย เธอตีหน้านิ่งและก้าวเดินอย่างมั่นคง เมื่อเธอนั่งลงบนโซฟารับแขก หมอตะวันจึงนั่งลงบนโซฟาอีกฝั่ง


“เรื่องผู้อุปถัมภ์ของมูลนิธิ พี่” เสียงหวานชะงักด้วยความลืมตัว เธอเม้มปากอย่างนึกโกรธตัวเองในใจก่อนจะพูดขึ้นมาใหม่ “เรื่องผู้อุปถัมภ์ของมูลนิธิ คุณหมอตะวันพูดจริงเหรอคะ”


“ใช่ ตอนนี้พี่เป็นรอง ผอ. แล้ว พี่มีอำนาจมากพอที่จะตัดสินใจด้วยตัวเองได้แล้ว” คำพูดของเขาสื่อความหมายบางอย่างชัดเจน และมันแทงใจคนฟังอย่างไลลานาเหลือเกิน เธอรู้สึกอึดอัดจนอยากจะลุกแล้วเดินหนีออกจากห้องนี้ไปซะเลยด้วยซ้ำ แต่เธอจะทำตามใจตัวเองแบบนั้นไม่ได้ เด็กๆ ที่มูลนิธิยังรอความช่วยเหลือครั้งนี้อยู่


“เข้าใจแล้วค่ะ ต้องขอขอบคุณแทนเด็กๆ ด้วยนะคะ ส่วนเรื่องรายละเอียดต่างๆ ทางมูลนิธิจะติดต่อมาภายหลังนะคะ” ไลลานาลุกขึ้นยืนเมื่อพูดธุระเสร็จ หมอตะวันเงยหน้ามองเธอ “ถ้างั้นฉันขอตัวก่อนค่ะ”


หมับ


“เดี๋ยวสิไลลา เรามาคุยกันก่อนได้ไหม”

..........
ฝากกดติดตามคุณไฟด้วยค่ะ


พูดคุยกับไลลานา
หื้มมม ได้กลิ่นถ่านไฟเก่าลอยมาแต่ไกลเลยจ้าาา
หมอตะวันกับยัยน้องไลลาต้องมีซัมติงกันมาก่อนแน่ๆ
เอาแล้วไงล่ะคุณไฟ คุณคิดจะทำอะไรอีกคะเนี่ย มีแผนอะไรกับคุณเลขาอีกน้าา
เรื่องนี้เป็นนิยายผู้ใหญ่ แนวรักคอมเมดี้ หื่น ฮา หวานละมุน โรมานซ์
ฝากติดตาม+คอมเม้นท์ให้กันด้วยนะคะ 
นิยายเซ็ต 2 เรื่องนะคะ
ไฟคลั่งรัก #ไลลานา
จันทร์เร้นรัก #แววจันทร์

ซีรี่ย์ชุด•หลงนาง

________________
กดไลค์แฟนเพจ "ไลลานา"
[ติดตามนิยาย
+เข้ากลุ่มลับ]

+++

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 80 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

127 ความคิดเห็น

  1. #52 See_sky_30 (@See_sky_30) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 กันยายน 2563 / 11:00
    พี่เค้าจะดับเครื่องชนแล้วน้องจะรอดไหมน้าาา
    #52
    0
  2. #51 mooda (@mooda) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 กันยายน 2563 / 17:25
    คุณไฟคงจะไม่ปล่อยให้ไฟเก่าคุแน่นอน
    #51
    0
  3. #50 Noonans (@Noonans) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 กันยายน 2563 / 20:03
    เจิมมม
    #50
    0
  4. วันที่ 13 กันยายน 2563 / 18:37

    รอคร่าาาา

    #49
    0
  5. #48 See_sky_30 (@See_sky_30) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 กันยายน 2563 / 16:58

    เจิมมมมม

    #48
    0
  6. #47 sennok (@sennok) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 กันยายน 2563 / 16:49
    เจิมมมม
    #47
    0
  7. #46 seehamat009 (@seehamat009) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 กันยายน 2563 / 16:24
    เจิมมมมม
    #46
    0
  8. #45 วอแหวน. (@waw_vy) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 กันยายน 2563 / 16:16
    เจิมมมมม
    #45
    0
  9. #44 mooda (@mooda) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 กันยายน 2563 / 16:15
    แปะๆๆๆ
    #44
    0