[END]::MAD TUSSLE:: รักนี้ขยี้สุดแรง!

ตอนที่ 18 : ::MAD TUSSLE:: EPISODE 15 [100 Per.]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,748
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    4 มี.ค. 61



หนังสือพร้อมส่ง



ราคา 400 บาท




 EPISOD15


Lost in your mind
I wanna know
Am I losing my mind?
Never let me go


“นี่นาย แอบตามฉันมาเหรอ ไอ้โรคจิต!!


เสียงของฉันดังก้องไปทั่วบริเวณ มันทั้งตกใจและโมโห ไม่คาดคิดว่าจะมาเจอผู้ชายคนนี้ตอนนี้และเวลานี้ด้วย เขารู้ได้ยังไงกันว่าฉันอยู่ที่ไหน มันไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่ๆ ฉันมั่นใจ!


“อะไร ใครตามเธอ ฉันก็แค่กำลังจะเดินกลับบ้าน” นับกาลตอบมึนๆ หน้าตาย ฉันหรี่ตามองเขาอย่างจับผิด พอนึกถึงเรื่องเลวๆ ที่เขาทำกับฉันไว้เมื่อหลายวันก่อน สีหน้าฉันตึงทันที ฉันหันกลับมามองซ้ายมองขวาที่ถนนเพื่อเตรียมตัวจะข้ามมาเดินอีกฝั่งอย่างที่เคยทำในตอนนั้น หากทว่ายังไม่ทันจะก้าวเท้าลงถนนก็ถูกมือหนาคว้าแขนเอาไว้ “เออๆ ยอมรับก็ได้ว่ามารอเธอ ไม่ต้องหนีไปฝั่งนู้นหรอก”


” ฉันชะงัก พลางสะบัดแขนออกจากการจับกุม เอี้ยวหน้ากลับมามองเขาด้วยสายตาเย็นชาอีกครั้ง “มารอฉันทำไม?”


“ก็มีเรื่องจะคุย”


“คุยอะไร ไม่จำเป็นต้องคุยอะไรอีก ฉันไม่อยากเห็นหน้านาย จะไปไหนก็ไปเลย ไปให้พ้นหน้าฉันยิ่งดี” ฉันตอกกลับ พยายามควบคุมอารมณ์ตัวเอง แม้ในใจจะเดือดดาลเต็มทน


“อะไรของเธอวะ ทำไมต้องไล่ นี่คิดจะหลบหน้าฉันเหรอ”


“ไม่ได้หลบ แต่รังเกียจที่จะเจอ สิ่งที่นายทำกับฉันมันชั่วช้ามากแค่ไหนไม่รู้ตัวเลยเหรอ?!” น้ำเสียงฉันสั่นนิดๆ มันโกรธจนอยากจะตบหน้าเขาแรงๆ


“ฉันทำอะไร ถ้าหมายถึงเรื่องคืนนั้น มันก็แค่เรื่องธรรมชาติปะวะ เธอก็เคยผ่านมาแล้วนี่ จะมาคิดเล็กคิดน้อยอะไรนักหนา”


เพี๊ยะ!


คำตอบของเขาทำให้ฉันโกรธจนไม่สามารถยั้งมือตัวเองไว้ได้อีกต่อไป ฉันตบเขาสุดแรงจนใบหน้าหล่อๆ หัน ไปตามแรงตบ ดวงตาคมเบิกกว้างด้วยความตกใจก่อนจะหันกลับมาหาฉันช้าๆ สีหน้าเขายังคงช๊อคไม่หาย


“นายมันสารเลวเกินทนนับกาล สิ่งที่นายทำฉันไม่ได้เต็มใจ นั่นเรียกว่าข่มขืน มันไม่ใช่สมยอม รับรู้ไว้ซะด้วย แล้วถ้านายยังมีจิตสำนึกหลงเหลืออยู่บ้างก็อย่าเสนอหน้าเลวๆ ของนายมาให้ฉันเห็นอีก!


ฉันหมุนตัวเดินหนีออกมาโดยไม่รอให้เขาหายอึ้ง ฉันต้องรีบไปให้ไกลจากตรงนี้ ยิ่งได้เห็นหน้าเขามันก็ยิ่งตอกย้ำความทรงจำเดิมๆ ฉันเดินกึ่งวิ่งมาจนเกือบถึงหน้าบ้าน จังหวะนั้นพบกับร่างสูงของใครอีกคนกำลังยืนสูบบุหรี่อยู่ตรงทางเข้าบ้าน สองเท้าชะงักกึกทันที ขณะใบหูได้ยินเสียงฝีเท้าเดินตามมาจากด้านหลังด้วย


เพลิงศูรย์หันมามองฉันด้วยสายตานิ่งๆ ก่อนจะมองข้ามฉันไปด้านหลัง แววตานิ่งเรียบเมื่อครู่เปลี่ยนเป็นดุดันในทันที เขาทิ้งมวนบุหรี่ลงพื้นแล้วใช้เท้ากระทืบแรงๆ ก่อนจะเดินเข้ามาหาฉัน


“มันมาทำเหี้ยอะไรที่นี่ มันตามเธอมาเหรอหยาด!


“อย่านะเพลิง อย่ามีเรื่องกัน” ฉันคว้าแขนเพลิงศูรย์เป็นเชิงห้ามไม่ให้เขาเข้าไปทำร้ายนับกาลที่เดินตามมาด้านหลัง เพราะถ้าฉันไม่ห้าม สองคนนี้ต้องมีเรื่องกันแน่ๆ แล้วทุกคนในบ้านก็จะแตกตื่นจนเป็นเรื่องเป็นราวใหญ่โตไม่จบสิ้น ซึ่งฉันไม่ต้องการ ฉันไม่อยากเป็นข่าวฉาวอะไรตอนนี้ ฉันต้องการความสงบสุขในชีวิต


“เธอปกป้องมันเหรอหยาด ไอ้เหี้ยนั่นทำระยำกับเธอนะ!” เขาเริ่มขึ้นเสียง สายตาอาฆาตแค้นมองตรงไปทางนับกาล ฉันไม่ได้มองหรอกว่าตอนนี้นับกาลกำลังทำสีหน้าแบบไหนอยู่ ไม่ได้อยากสนใจด้วย


“ฉันไม่ได้ปกป้องใครทั้งนั้น แค่ไม่อยากเป็นข่าวฉาวไปมากกว่านี้” ฉันสบตาเพลิงศูรย์นิ่ง เขาจ้องลึกเข้ามาในตาฉันเหมือนกำลังค้นหาคำตอบ “บอกแล้วไงว่าฉันดูแลตัวเองได้ นายไม่จำเป็นต้องเข้ามายุ่ง”


ฉันปล่อยมือออกจากแขนเพลิงศูรย์หลังพูดจบ ก่อนจะเดินผ่านเขาเตรียมจะเข้าบ้าน หากทว่าฉันเดินมายังไม่ถึงสามก้าวก็ได้ยินเสียงการปะทะหนักๆ ดังมาจากด้านหลังจนต้องรีบหันกลับไปมองทันที


พลั่ก!


#Loading...25%



[บทบรรยาย นับกาล]


เวรเอ๊ย หมัดแม่งหนักชิบหาย!


ผมจับกรามตัวเองเบาๆ หลังจากโดนไอ้เพลิงศูรย์พุ่งเข้ามาต่อยโดยไม่ทันตั้งตัว ผมคิดไว้แล้วไม่มีผิดว่ามันต้องเล่นงานผมแน่ๆ ดูจากสีหน้าและแววตาอาฆาตแค้นจนแทบจะฆ่าผมขนาดนั้น แสดงว่ามันคงจะรู้เรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างผมกับหยาดฟ้าแล้วสินะ


พลั่ก!


x!” หมัดที่สองพุ่งเข้ามาอีกรอบ คราวนี้ผมหลบได้แต่ก็ยังโดนปลายคางอยู่ดี ผมสบถลั่นพลางสวนกลับ


พลั่ก!


แน่นอนว่าโดนหน้ามันเต็มๆ ไอ้เพลิงศูรย์ถมเลือดลงพื้นแล้วทำท่าจะเดินเข้ามาต่อยผมอีกรอบ แต่ถูกร่างเล็กของหยาดฟ้าวิ่งเข้ามากั้นเอาไว้ซะก่อน


“หยุดเดี๋ยวนี้นะ!” เสียงหวานร้องห้าม เธอมองตรงไปทางไอ้เวรนั่นโดยที่ยังไม่ยอมมองหน้าผมเลยสักนิด นั่นยิ่งทำให้ผมหงุดหงิดเข้าไปใหญ่


เออผมยอมรับ สิ่งที่ผมทำกับหยาดฟ้าคืนนั้นมันเลวทราม ผมบังคับขืนใจเธอจริงๆ แต่ผมทำมันลงไปแล้วนี่หว่า ผมก็รู้สึกผิด จึงอยากจะมาขอโทษเธอ แต่ดูท่าทางและคำพูดของเธอตอนเจอหน้าผมดิ เธอทำอย่างกับว่าผมเป็นฆาตกรโรคจิตอย่างงั้นแหละ


“ไอ้เหี้ยกาล มึงมันโคตรระยำ!” มันชี้หน้าด่าผมโดยมีหยาดฟ้ายืนกั้นอยู่ ผมใช้ลิ้นดุนกระพุงแก้มเพื่อหาแผลปริแตกภายในปาก ซึ่งท่าทางของผมคงไปอ้อนตีนมันมั้ง มันถึงทำท่าจะพุ่งเข้าใส่ผมอีกรอบ


“พอได้แล้วเพลิง! เลิกบ้าสักที! เข้าบ้านได้แล้ว!” หยาดฟ้าพยายามผลักไอ้เพลิงศูรย์ให้เดินกลับไปทางบ้าน เห็นอย่างนี้ผมก็ยิ่งหมั่นไส้ เธอไม่หันมาสนใจผมเลยสักนิด ผิดกับไอ้เวรนั่นที่ทั้งจับทั้งกอดจนน่าโมโห


“มึงมันก็เลวระยำไม่ต่างจากกูหรอก”


“มึงว่าไงนะ?!


มันได้ผล ไอ้เพลิงศูรย์จับร่างบางไปยืนข้างตัวเองก่อนจะมองมาทางผมด้วยสายตาเกรี้ยวกราด หยาดฟ้าเองก็เช่นกัน สุดท้ายเธอก็ยอมมองหน้าผม แม้จะมองด้วยสายตาโกรธเกลียดกันก็ตาม


“มึงด่าว่าสิ่งที่กูทำมันระยำ งั้นสิ่งที่มึงทำกับน้องกูมันคงยิ่งกว่าโคตรระยำเลยสินะ” ผมแสยะยิ้มสมเพช ก็รู้ว่าตัวเองไม่ควรเอาเรื่องนี้มาพูด แต่พอเห็นท่าทางของสองคนนั้นแล้วมันอดไม่ได้ ดูก็รู้แล้วว่าความสัมพันธ์ของมันกับหยาดฟ้าไม่ธรรมดาแน่ๆ ยิ่งคิดว่ามันอาจจะเคยครอบครองตัวเธอผมก็ยิ่งโมโหอย่างบอกไม่ถูก


“เรื่องนั้นมันไม่เกี่ยวกัน มึงลากมาทำเหี้ยอะไร!


“ทำไมจะไม่เกี่ยว ในเมื่อมันก็ระยำเหมือนกัน” ผมเถียงหน้าตาย ก็แค่อยากจะเอาชนะมันเท่านั้น


“มึงนี่มันเลวจริงๆ ไอ้นับกาล มึงลากน้องมึงมาเกี่ยวในเรื่องระยำของมึงเพียงเพราะต้องการจะเอาชนะกูสินะ” มันพูดเหมือนรู้ทัน นั่นทำให้รอยยิ้มของผมหุบลงเล็กน้อย “แต่มึงลืมอะไรไปหรือเปล่า สิ่งที่กูทำกับน้องมึงกูก็ชดใช้ให้แล้ว มึงต้องการให้กูรับผิดชอบ กูก็ทำอยู่นี่ไง มันต่างจากที่มึงทำกับหยาดฟ้า”


“ต่างกันยังไง ในเมื่อกูก็พร้อมจะชดใช้ กูพร้อมจะรับผิดชอบเธอเหมือนกัน”


ผมไม่รู้ว่าตัวเองพูดอะไรออกไป แต่ใจผมคิดแบบนั้นจริงๆ ไม่รู้ทำไมผมถึงต้องสนใจใยดีผู้หญิงคนนี้ขนาดนี้ด้วย ทั้งที่ปล่อยให้มันเป็น one night stand เหมือนที่ผ่านมาก็ได้ แต่ผมกลับทนนิ่งเฉยไม่ลงจริงๆ หลายวันที่ผ่านมาผมพยายามเลิกคิดเรื่องของเธอ ซึ่งมันทำไม่ได้เลย ผลสุดท้ายผมก็เป็นฝ่ายโทรไปหาเธอ พอได้ยินเสียงเธอผมกลับพูดไม่ออก ผมจึงเลือกมาดักรอเธออย่างที่เห็นนี่ไง


“ไม่จำเป็น ฉันไม่ต้องการความรับผิดชอบอะไรจากนายทั้งนั้น”


หลังจากยืนเงียบมานาน หยาดฟ้าก็เป็นฝ่ายพูดขึ้น เธอใช้สายตาเย็นชามองมาทางผม แววตาเย็นชาไร้ความรู้สึก


“แต่ถ้านายต้องการจะชดใช้ให้ฉันจริงๆ”



“เลิกยุ่งกับฉันซะ อย่ามาให้ฉันเห็นหน้าอีก นั่นคือสิ่งเดียวที่นายจะชดใช้ให้ฉันได้!





#Loading...50%

หลายวันต่อมา


@MAD HOUSE


“นั่งทำห่าอะไรคนเดียวตรงนั้นวะไอ้กาล” เสียงทักจากไอ้เจบีเรียกใบหน้าผมให้เงยขึ้นมอง มันเดินมานั่งลงบนโซฟาตรงข้ามกับผมในมือก็หยิบขนมกินไปด้วย ก่อนจะตามมาด้วยไอ้แก๊งสามเกรียนที่เดินลงมาด้วยสภาพหัวยุ่งเหยิงไม่ต่างกัน เนื่องจากวันนี้เป็นวันหยุด ทุกคนในบ้านเลยค่อนข้างว่างมากอย่างที่เห็น


“นั่นดิเฮีย ไม่เล่นเกมด้วยวุ้ย แปลกๆ นะเนี้ย” ไอ้นาวาทิ้งตัวลงด้านข้างผมพลางยกเท้าขึ้นพาดโต๊ะกลางด้วยท่าทางขี้เกียจสุดๆ มันหยิบรีโมทมาเปลี่ยนช่องรายการ ภาพสาวๆ ใส่บิกินี่ปรากฏในจอยักษ์ทันที “แม่เจ้าโว้ยยย! นั่นนมหรือแตงโม โอ้ววว!


“มึงนี่ก็หื่นไม่เลือกเวลาจริงๆ นะไอ้เชี้ยวา” ไอ้คชาว่าแดกขณะยืนดื่มน้ำอยู่หลังบาร์ในครัว สภาพมันไม่เหมือนคนเพิ่งตื่นนอน ดูเหมือนคนพร้อมจะออกไปข้างนอกมากกว่า


“แหมๆๆ ใครจะไปตายด้านอย่างมึงละไอ้ชาช่า ก็มีแต่เจเจ้นางรำนั่นคนเดียวละมั้งที่ทำให้มึงคลั่งได้อ่ะ เนอะไอ้ชาลี” แล้วไอ้นาวาก็หันไปหาพรรคพวกอย่างไอ้ชาลีที่นั่งทำหน้าอึนๆ เหมือนคนยังไม่ตื่นนอน “อ้าวไอ้นี่ มึงตื่นหรือยังวะไอ้ชาลี หน้ามึงเหมือนละเมออยู่”


“ตื่นแล้วๆ แต่มันก็จะอึนๆ หน่อย”


ผมถอนหายใจให้กับความวุ่นวายที่มักจะพบได้บ่อยๆ ในบ้านเวลาวันหยุดแบบนี้ ส่วนมากจะมีแต่พวกผู้ชายที่มานั่งรวมกัน พวกสาวๆ มักจะอยู่บนห้องหรือไม่ก็ออกไปข้างนอกเสียมากกว่า ซึ่งปกติวันหยุดแบบนี้ผมก็จะคึกคักอะนะ แต่วันนี้มันไม่ใช่ว่ะ ผมโคตรไม่มีอารมณ์ทำอะไรเลย ขนาดเกมส์โดราเอม่อนสุดโปรดปรานผมยังไม่แตะเลยอ่ะคิดดู


“มึงเป็นไรปะเนี้ย หน้าตาอมทุกข์แปลกๆ” ไอ้เจบีถามอีกรอบ หน้าตาบ่งบอกว่าเป็นห่วง


“เออนั่นดิ เมนส์ไม่มาเหรอเฮีย” ส่วนไอ้นาวาเนี้ย มันก็จะเสือกหน่อยๆ


“ไม่เสือกกันสักเรื่องได้ปะละ!” ผมตอบด้วยน้ำเสียงเบื่อๆ ขณะมองจอยักษ์ที่ตอนนี้เป็นภาพของสาวๆ กำลังเดินแบบกันอยู่บนแคทวอค ทำให้ความคิดบางอย่างแล่นวาบเข้ามาในหัวผมทันที “เออพวกมึงสามคน กูมีเรื่องจะให้ช่วย”


ผมลืมเรื่องนี้ไปได้ยังไงกันวะเนี้ย ในที่สุดผมก็หาเรื่องไปเจอยัยนั่นได้สำเร็จแล้ว ที่สำคัญคือผมอาจจะได้หน้าด้วย


“เรื่องไรอ่ะ ถ้าเรื่องเงินเลิกคุยนะ เดือนนี้ม๊าจ้องจะริบบัตรเครดิตอยู่ด้วย” ไอ้นาวารีบออกตัวคนแรก


“ผมก็เหมือนกัน ใช้เงินเยอะเดี๋ยวม๊าบ่น” ไอ้ชาลีเลิกอึนขึ้นมาเลยทีเดียว


“ไม่ให้ยืม จบนะ” ประโยคสุดท้ายเป็นของไอ้คชา เรียกได้ว่าสั้นๆ แต่ได้ใจความ


“เห้ย! อะไรกันเนี้ยพวกมึง! ไม่ได้หมายถึงเรื่องนั้นเว้ย บ้านกูรวยขนาดนี้มึงคิดได้ไงว่ากูจะยืมเงินเนี้ย!


“อ้าว ก็เห็นนั่งอมทุกข์นึกว่าร้อนเงิน อ๊าก! ตบไมเนี้ยเฮีย!” ผมป๊าบเข้าให้ ไอ้นาวาแหกปากลั่นอย่างโคตรโอเว่อร์


“กูหมายถึงจะให้พวกมึงช่วยไปเดินแบบเป็นเพื่อนกูหน่อย”


“หะ!! เดินแบบ??” ไอ้นาวาตะโกนลั่น ไอ้ชาลีตาสว่างทันที ส่วนไอ้คชาน้ำแทบพุ่งจากปาก พวกมันสามคนถลึงตามองผมอย่างพร้อมเพียงกัน


“เออ พอดีมีคนมาติดต่อ กูเลยว่าจะไปเดินให้เขาสักหน่อย” ผมตอบเสียงอุบอิบ


“เอาดีๆ ให้ตอบใหม่ ไม่งั้นไม่ช่วยนะ” ไอ้คชาทำตาจับผิดใส่ผม ไอ้นี่รู้ทันตลอด!


“เออๆ มันเป็นงานของยัยนั่นแหละ พอใจยัง?” ในที่สุดผมก็ยอมรับออกมาตรงๆ นักเลงพอเว้ย!


“ยัยไหนวะเฮีย อุ๊บ อย่าบอกนะว่าเจ้อกสะบึ้มคนนั้นในห้องเฮียอ่ะ?” ไอ้นาวาทำปิดปากตกใจโคตรแอคติ้ง แต่ความสะดิ้งของมันกลับทำให้อีกสองคนในห้องหันมองผมเป็นตาเดียว ลืมไปหรือเปล่าว่าไอ้ชาลีกับไอ้เจบียังไม่รู้เรื่องที่ผมพาผู้หญิงเข้าบ้านน่ะ ไอ้เวรนาวานี่ชักใบให้เรือเสียตลอด! ไอ้ปากไม่มีหูรูด!


“แล้วตกลงยังไง ว่างไม่ว่างไม่รู้ แต่กูบังคับ จบ!


“แหม ถ้าจะมัดมือชกแบบนี้แล้วจะถามแต่แรกทำไมวะเฮีย”


“ใครบอกกูถาม กูแค่บอกให้พวกมึงเตรียมตัว” ผมเถียงไอ้นาวากลับหน้ามึนๆ


“มีอะไรแลกไหมล่ะ” ไอ้คชาโพล่งขึ้นมา ส่งผลให้ไอ้ชาลีกับนาวาพยักหน้าตามหงึกหงัก มึงจะจุดชนวนทำไมวะไอ้ชาช่า!


“เออ! แล้วพวกมึงอยากได้อะไร ไหนพูด?”


“บัตรผ่านบ้าน 24 ชั่วโมง” ไอ้คชาจอมหนีเที่ยว!


“นิยาย Romeo and Juliet ครบเซ็ตแบบลิมิเต็ดอิดิชั่นพร้อมลายเซ็นต์นักเขียนของแท้” ไอ้ชาลีจอมบ้านิยาย!


“โฟโต้บุคน้อง AOI แบบลิมิเต็ดฟูลออฟชั่นเซ็ต!” ไอ้นาวาจอมหื่น!


เวรเอ๊ย นี่พวกมึงเห็นกูเป็นโดราเอม่อนหรือไง ขออย่างกับกูมีกระเป๋าวิเศษอย่างงั้นแหละ!


#Loading... 75%

 

[บทบรรยาย หยาดฟ้า]


วันนี้ฉันมาเรียนตามปกติเหมือนเช่นทุกวัน แต่ที่มันแปลกๆ กว่าเดิมก็คือสายตาของเพื่อนร่วมคณะที่พากันมองแล้วหันไปซุบซิบกัน ปกติฉันก็ชินกับการตกเป็นเป้าสายตาและการเป็นข่าวฉาวอยู่แล้วนะ แต่ช่วงหลังมานี้ฉันไม่ค่อยได้ยุ่งกับใคร ข่าวฉาวบ้าบอนี่มันก็ควรจะเงียบหายไปบ้างสิ


“หยาด! แกมาแล้วเหรอ!” เสียงจีน่าทักมาแต่ไกล ร่างเล็กวิ่งเข้ามาหาฉันด้วยใบหน้าตื่นๆ ทำให้ฉันใจคอไม่ดีไปด้วย


“เกิดอะไรขึ้นจีน่า มีเรื่องอะไรเกี่ยวกับฉันอีกหรือเปล่า”


“ทำไมถามงั้นอ่ะ” จีน่าขมวดคิ้วถาม เมื่อเห็นฉันระแวง


“อ้าว ก็ดูจากสายตาคนอื่นที่มองฉันแปลกๆ น่ะสิ แถมเธอยังทำหน้าตื่นๆ อีก มีอะไรกันหรือเปล่า”


“อ้อ! ถ้าเป็นเรื่องนี้มันไม่ใช่ข่าวฉาวอะไรหรอกแก แต่มันเป็นข่าวดีของคณะเราต่างหาก!” จีน่ายิ้มตื่นเต้นก่อนจะดึงมือฉันให้เดินตามเข้าไปในคลาส เพื่อนร่วมคลาสที่กำลังร่วมกลุ่มพากันหันกลับมามองฉันเป็นตาเดียว ก่อนที่ใครบางคนจะเดินฝ่าฝูงชนออกมาด้วยท่าทางราวกับตัวเองเป็นซุเปอร์สตาร์ชื่อดัง


” หน้าฉันตึงทันทีที่เห็นว่าเขาคนนั้นเป็นใคร


นับกาลไงจะใครล่ะ!


ให้ตายสิ! หมอนี่มาทำบ้าอะไรที่นี่อีกแล้วละเนี้ย! เขาหายไปจากชีวิตฉันเกือบอาทิตย์แล้วนะ ฉันอุตสาห์สบายหูสบายตาแล้วแท้ๆ จู่ๆ เสนอหน้ากลับมาทำไมอีกก็ไม่รู้!


“มาทำไม ฉันว่าฉันพูดชัดแล้วนะ”


“โอ้โห นั่นคำต้อนรับของเธอเหรอ ช่างพูดไม่ดูสถานการณ์รอบข้างเลยนะ” นับกาลยืนยิ้ม สองมือล้วงกระเป๋าด้วยท่าทางเท่ๆ ฉันกวาดสายตามองเพื่อนร่วมคลาสรอบตัวก็พบกับรอยยิ้มยินดีปรีดาส่งกลับมา


เดี๋ยวนะ นี่มันเกิดอะไรขึ้น?


และคนเดียวที่น่าจะให้คำตอบฉันได้ดีมากที่สุดในตอนนี้ก็คือจีน่า ฉันสบตากับยัยนั่นเป็นเชิงถาม จีน่าขยับเข้ามาใกล้ๆ พลางกระซิบข้างหู


“คืองี้แก เฮียกาลมาให้คำตอบเรื่องที่จะมาร่วมเดินในงานแฟชั่นวีคอ่ะ”


“แล้ว?” ฉันขมวดคิ้วใส่ จีน่าส่ายหัว ยักไหล่ แสดงว่ายังไม่ได้คำตอบสินะ หมอนี่ลีลาอีกแล้วล่ะสิ ฉันหันกลับมาหานับกาล สีหน้าเรียบตึงเย็นชา “ถ้าว่างมากก็ไปที่อื่น อย่ามาวุ่นวายที่นี่”


“ใครบอกว่าง นี่ฉันเจียดเวลาอันแสนมีค่าเพื่อมาที่นี่เลยนะ”


“แล้วยังไง ใครขอร้องไม่ทราบ? หลบไปด้วย ฉันจะเรียน” ฉันผลักเขาให้พ้นทางแล้วเดินมานั่งลงที่โต๊ะประจำ เพื่อนๆ ในคลาสเริ่มทยอยกันแยกย้ายไปนั่งที่ของตัวเอง แต่สายตาก็ยังมองมาทางพวกเราด้วยความอยากรู้อยากเห็น


“เพื่อนเธอก็บอกแล้วไม่ใช่เหรอว่าฉันมาที่นี่ทำไม เธอไม่อยากรู้คำตอบหรือไง” นับกาลเดินตามมายืนพิงโต๊ะเรียนด้านข้างฉัน เขาทำทุกอย่างด้วยท่าทางสบายๆ ราวกับว่าระหว่างเราไม่เคยมีเรื่องแย่ๆ เกิดขึ้น ซึ่งฉันไม่ชอบ! ฉันไม่อยากเห็นหน้าเขาอีกน่ะเข้าใจไหม! ทำไมต้องเสนอหน้ามาด้วย ยิ่งเห็นมันก็ยิ่งตอกย้ำถึงเรื่องแย่ๆ ในคืนนั้น


ให้ตายเกลียดหมอนี่ชะมัด!


“ไม่อยากรู้ นายจะตอบอะไรก็ไปตอบกับพวกรุ่นพี่สิ มายุ่งกับฉันทำไม ฉันไม่ใช่แม่งาน ไม่ได้อยากรับรู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับนายด้วย ไปให้พ้นหน้าฉันเลยยิ่งดี” ฉันช้อนตามองร่างสูงด้วยสายตารำคาญ จีน่าสะกิดแขนฉันยิกๆ เป็นเชิงเตือน ไม่รู้จะกลัวอะไรหมอนี่นักหนา


“แต่เธอจำเป็นต้องรู้ เพราะสิ่งตอบแทนที่ฉันต้องการจากงานครั้งนี้ก็คือ เธอ”



เชื่อไหม หลังจากนับกาลประกาศความต้องการของตัวเองออกมาโต้งๆ แบบนั้น ทุกเสียงในห้องเงียบลงทันที ทุกความเคลื่อนไหวหยุดนิ่ง ทุกสายตาจับจ้องมาทางฉันกับเขาอย่างพร้อมเพรียงกัน สร้างความอึดอัดใจให้กับฉันอย่างที่สุด!


“พูดบ้าอะไรของนาย หน้าฉันสนุกกับคำล้อเล่นของนายเหรอ?!


“ใครบอกว่าฉันล้อเล่น ฉันเป็นคนพูดจริงทำจริง ถ้าฉันต้องการเธอก็คือต้องการจริงๆ เข้าใจตรงกันนะ”


“ไม่เข้าใจ! แล้วก็เลิกพูดจาบ้าๆ สักที! และออกไปให้พ้นหน้าฉันได้แล้ว!” ฉันลุกขึ้นยืนอย่างเหลืออดสุดๆ


พอกันที! ฉันจะไม่ทนกับหมอนี่อีกต่อไปแล้ว! เขาปั่นป่วนชีวิตฉันมากเกินไปแล้วนะ! สิ่งที่เขาทำกับฉันมันยังแย่ไม่พออีกเหรอ! จะมาตามระรานฉันไปเพื่ออะไรอีก!


“เห้ยหยาด แกใจเย็นๆ ก่อนนะ” จีน่าลุกขึ้นมารั้งแขนฉันเอาไว้ ขณะที่คนจุดประเด็นยืนล้วงกระเป๋าด้วยท่าทางกวนประสาท


ฉันพยายามข่มอารมณ์ตัวเอง สูดลมหายใจเข้าลึกๆ อย่าโวยวาย อย่าแสดงอาการอะไรออกมามากกว่านี้เด็ดขาด คนอย่างนับกาลยิ่งฉันอาละวาดเขาก็ยิ่งชอบใจ เพราะเขามันโรคจิต!


“สรุปนายจะไม่ไปใช่ไหม?” ฉันข่มเสียงถามอย่างใจเย็น


“ไม่ จนกว่าเธอจะยอมฟังข้อเสนอจากฉัน เพื่อแลกกับข้อตกลงเรื่องที่พวกฉันจะมาเดินแฟชั่นวีคให้กับสาขาของเธอ” คำตอบของเขาชัดเจนไปทั่วทั้งคลาส ซึ่งแน่นอนว่าสายตาของทุกคนกดดันฉันขึ้นมาทันที


เหอะ! แต่อย่าคิดว่าจะใช้กฎหมู่มาบังคับฉันได้นะ!


“ก็ได้ งั้นฉันไปเอง!” ฉันคว้ากระเป๋าขึ้นสะพายแล้วเดินออกมาจากคลาสโดยไม่ฟังเสียงเรียกของจีน่าสักนิด นี่ถือเป็นครั้งแรกเลยมั้งที่ฉันโดดเรียนแบบซึ่งๆ หน้า แต่ถ้าจะให้ทนมองหน้าและฟังเสียงของหมอนั่นต่อไป ฉันก็คงจะไม่ทน


ใครจะหาว่าฉันเห็นแก่ตัวก็ช่าง ใครไม่เจออย่างฉันไม่มีวันเข้าใจหรอกว่าผู้ชายคนนั้นร้ายกาจมากแค่ไหน! และฉันไม่ขอยุ่งเกี่ยวอะไรกับเขาอีกต่อไปแล้ว!


TO BE CONTINUED

รักกันจริงต้องไม่เงานะคะ

รักเรื่องนี้จิ้มเลย
v
v


TALK
อื้อหืออ ยกตำแหน่งคนจริง 2017 ให้เฮียกาลเลยจ้าาา
ด้านแล้วด้านอีก ตื้อแล้วตื้ออีก ลดแลกแจกแถมสุดฤทธิ์ 555
ยอมใจเฮีย เราอยากโดนเฮียรุกแบบนี้บ้างงง อร๊างงง >///<
อ่านแล้วคอมเม้นกันด้วยเด้อ ใกล้จะหมดโควต้าอัพแล้วด้วยนะ
ไม่อยากให้หยุดอัพช่วยกันเม้นหน่อยน้าาา

สั่งซื้อ MAD TUSSLE


ส่งลงทะเบียน  400 บาท

กรอกฟอร์มสั่งซื้อ


ขั้นตอนการสั่งซื้อ
โอนเงินเข้ามาที่ ธนาคารกสิกรไทย 
เลขที่บัญชี :: 748-2-64181-9
ชื่อบัญชี :: ชนานา ยิ้มเฉลย
สาขา :: เซ็นทรัลพระราม 3 ประเภท :: ออมทรัพย์
*กรอกข้อมูลอย่างละเอียดทุกช่องนะคะ*
ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอุดหนุนกันนะคะ

สั่งซื้อ E-Book เฮียนับกาลได้แล้วนะคะ
คุ้มสุด!! ฟินสุด!! หื่นสุด!!
     

ฟางสุ่มเลขคอมเม้นแจกหนังสือหลังหมดโควต้าอัพนะคะ
ทุกคอมเม้นมีสิทธิ์ได้หนังสือเด้ออออ
ยังไงก็ฝากหนุ่มๆ เซ็ต MAD ไว้ในอ้อมอกอ้อมใจด้วยนะ
กดติดตามและคอมเม้นมาเยอะๆ เน้อ รักเฮียกาลต้องเม้นนะ

ทวีต หรือ แฮชแทกคุยกันได้นะคะ ><


________________
LIKE PAGE "พันเก้า
[ติดตามนิยาย
+เข้ากลุ่มลับ]

+++++
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,657 ความคิดเห็น

  1. #1262 แค่คนเลว (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 มีนาคม 2561 / 01:53
    เข้าใจนางหน่อยนะเฮียนางกำลังเกรียดดดดดด5555
    #1,262
    0
  2. #1151 ^^อีปรี....ชะนีปากดี^^ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 มกราคม 2561 / 21:01
    เฮียกาล เจ้หยาด. ชะนีคิดเถิงมากค่าาาาา ไรท์มาต่อโหน้ยยยย
    #1,151
    0
  3. #1150 Mikan-ni (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2560 / 17:29
    ทำอะไรผิดไว้ก็ต้องโดนโกรธเกลียดอย่างนี้แหละ
    #1,150
    0
  4. #1149 BBeatrizXX (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2560 / 21:03
    อ้าวๆๆๆเอาแล้วไงเฮีย 5555
    #1,149
    0
  5. #1148 MiwHun (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2560 / 23:57
    โอ้ยเฮีย
    #1,148
    0
  6. #1147 baifern1996 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2560 / 12:48
    ตื้อออเข้าไว้555
    ทำกับเค้าไว้เยอะ ต้องโดนแบบนี้แหละ
    #1,147
    0
  7. #1146 Netnapa Pluemjit (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2560 / 18:58
    555555โดนทิ้งอีกรอบ
    #1,146
    0
  8. #1145 $pirit Finger$ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 23:51
    มาถวายตัวถึงที่ แต่เค้าไม่เอาอ่ะเฮีย 555
    #1,145
    0
  9. #1144 evefarii (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 19:27
    เริ่มชอบเค้าแล้วล่ะสิถึงตื้อเค้าขนาดนี้
    #1,144
    0
  10. #1143 fahrugnam (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 19:20
    เราเข้าใจหยาด
    #1,143
    0
  11. #1142 dsnfdskjfpodsl (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 16:43
    รอออค่ะรออออออ
    #1,142
    0
  12. #1141 dsnfdskjfpodsl (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 16:43
    รอออออนะคะ
    #1,141
    0
  13. #1140 dsnfdskjfpodsl (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 16:43
    อย่าไปปปยอมมมมๆนะหยาด
    #1,140
    0
  14. #1139 Ss'parn Olo (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 15:18
    สู้ๆนะคะไรท์😙
    #1,139
    0
  15. #1138 ^^อีปรี....ชะนีปากดี^^ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 12:39
    เอ้าาาาาเฮียรีบวิ่งตามไปเซ่ เจ้หยาดเค้าโกรธจริงจังแล้วน้าาาาาา
    #1,138
    0
  16. #1137 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 12:28
    นางหนีไปแล้วจะทำยังไงดีล่ะเฮียกาล
    #1,137
    0
  17. #1136 netnapa pluemjit (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2560 / 00:00
    5555555ของแลกเปลี่ยน
    #1,136
    0
  18. #1134 BBeatrizXX (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2560 / 18:53
    อัพๆๆๆๆ
    #1,134
    0
  19. วันที่ 15 ธันวาคม 2560 / 14:52
    รอวนไปคร่าาาาาาาาาาาาา
    #1,133
    0
  20. #1132 Mikan-ni (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2560 / 21:53
    มาให้เขาตบหน้าหันมากกว่าละสิ!!
    #1,132
    0
  21. #1131 ^^อีปรี....ชะนีปากดี^^ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2560 / 12:52
    เข้าใจตรงกันน้าาาาาาาา. รอมาต่อน่ะคร้าบบบบบย
    #1,131
    0
  22. #1130 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 16:20
    เจิมมมมมมมม
    #1,130
    0
  23. #1129 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 16:20
    เจิมมมมมมมม
    #1,129
    0
  24. #1128 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 16:20
    เจิมมมมมมมม
    #1,128
    0
  25. #1127 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 16:20
    เจิมมมมมมมม
    #1,127
    0