SAVAGE WIFE #เมียใจมาร

ตอนที่ 2 : ll BATTLE 00 ll #ว่าด้วยเรื่องของเข็ม 100.Per

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,239
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 70 ครั้ง
    30 พ.ย. 60

 
Devil Smiley

 
 
 
 
ll BATTLE 00 ll
 
#ว่าด้วยเรื่องของเข็ม


I need a doctor
call me a doctor
I need a doctor, doctor
to bring me back to life
 
 
 
 

โรงพยาบาล HR

 

หวอ… วี้… หวอ

 

รถหน่วยพยาบาลจอดเทียบหน้าทางเข้าห้องฉุกเฉิน บุรุษพยาบาลจำนวนสองคนวิ่งออกมารอรับคนเจ็บตามหน้าที่ ขณะพยาบาลและแพทย์กำลังวิ่งวุ่นกันอย่างหัวหมุนเนื่องจากวันนี้มีเคสอุบัติเหตุติดต่อกันหลายเคส ฉันจ้องมองร่างสูงคุ้นตาของหนึ่งในผู้บาดเจ็บซึ่งกำลังถูกพาลงจากรถด้วยสภาพที่ดูปกติเกินกว่าจะมากับรถคันนี้ได้

 

หมอบีลีฟคะ! เชิญห้องฉุกเฉินด้วยค่ะ!” เสียงตะโกนเรียกชื่อดังมาจากพยาบาลหน้าห้องฉุกเฉิน พร้อมกับความเคลื่อนไหวของเตียงผู้ป่วยที่กำลังเคลื่อนเข้าไปในห้องนั้น ทำให้ฉันจำเป็นต้องละสายตาไปจากผู้ชายร่างสูงคนนั้น โดยที่ยังไม่ทันจะได้เห็นหน้าเขาเลยสักนิด

 

แม้ว่าความขุ่นข้องใจมันจะมากเหลือล้น แต่ชีวิตคนสำคัญกว่าสิ่งอื่นใดจึงทำให้ฉันพละตัวออกจากหน้าเคาท์เตอร์เพื่อเดินกลับเข้าไปในห้องฉุกเฉินตามคำเรียกร้อง พยาบาลส่งชาร์ทผู้ป่วยมาให้พร้อมกับรายงานอาการเบื้องต้นให้ทราบ ฉันหลุบตาอ่านก่อนจะละขึ้นมองเพื่อสำรวจและตรวจอาการตามวิชาความรู้ที่ร่ำเรียนมาถึงหกปีเต็ม

 

อย่างที่ได้ยินและได้เห็น อาชีพของฉันคือหมอ และชื่อของฉันคือ บีลีฟ ฉันเป็นนักศึกษาแพทย์ชั้น Extern หรือที่เรียกกันตามความเข้าใจคือนักศึกษาแพทย์ปีสุดท้ายนั่นแหละ และถึงแม้ว่าฉันจะยังไม่ได้เป็นหมอเต็มตัว แต่สิทธิ์การรักษาก็ยังขึ้นอยู่กับฉันโดยตรงในฐานะแพทย์เวรประจำห้องฉุกเฉิน

 

คนเจ็บประสบอุบัติเหตุทางรถมาค่ะ ดูเหมือนจะมาจากสนามแข่ง UNIT RACE นะคะ ตามร่างกายไม่ได้รับบาดเจ็บร้ายแรงอะไรมาก นอกจากศีรษะแตก แขนหัก และ... ” พยาบาลคนเดิมรายงานต่อไปเรื่อยๆ ขณะที่ฉันสะดุดใจกับชื่อของสนามแข่งเล็กน้อย

 

มีผู้บาดเจ็บถูกส่งตัวมากี่คน นอกจากเขาน่ะ” ฉันพยักพเยิดไปทางคนเจ็บบนเตียงที่พยาบาลกำลังช่วยกันทำแผลให้อยู่

 

ยังมีอีกคนค่ะ แต่รายนั้นไม่หนักเท่าไหร่ ตอนนี้รอทำแผลอยู่อีกห้อง

 

งั้นเหรอ ถ้าอย่างนั้นหลังจากทำแผลให้คนนี้เสร็จแล้ว อย่าลืมพาไปเอ๊กซ์เรย์ด้วยนะ เดี๋ยวหมอขอไปตรวจอีกคนก่อนค่ะ” ฉันส่งชาร์ทคืนให้พยาบาลเมื่อเห็นว่าคนไข้คนนี้ไม่ได้บาดเจ็บร้ายแรงอะไรมากนัก อีกอย่างยังมีคนเจ็บอีกคนที่ฉันต้องไปตรวจด้วยตัวเองในฐานะหมอเวรประจำคืนนี้

 

ขณะเดินมาถึงหน้าห้องทำแผลสองเท้ากลับต้องชะงักนิ่งเมื่อได้พบกับพยาบาลคนหนึ่งที่เพิ่งเปิดประตูออกจากห้องนั้นมาพอดี พยาบาลคนนั้นมีสีหน้าตกใจอย่างเห็นได้ชัดยามสบตากับฉัน ใบหน้าขาวหมวยของเธอแดงเรื่อนิดๆ มีเหงื่อออกประปลายราวกับเพิ่งไปทำอะไรเหนื่อยๆ มา

 

หมอ… หมอบีมาทำอะไรเหรอคะ

 

ฉันขมวดคิ้วสงสัยในพฤติกรรมแปลกๆ ของเธอแต่ไม่ได้ถามอะไรออกไปนอกจากตอบคำถามสั้นๆ “มาตรวจคนเจ็บในห้องน่ะ เขาอาการเป็นไงบ้าง?”

 

เอ่อ… อ้อ… ยังไม่ได้ทำแผลเลยค่ะ เขา… แค่มีรอยถลอกตามร่างกายเล็กน้อยกับหัวคิ้วแตกค่ะ” พยาบาลหน้าหมวยรายงานอาการด้วยสีหน้าที่ยังไม่ปกติดีก่อนเธอจะรีบขอตัวออกไป ฉันมองตามหลังของเธอ ทำให้เห็นอะไรบางอย่างซึ่งไม่ต้องบอกก็รู้ว่าไอ้รอยเสื้อด้านหลังยับยู่ยี่นั่นมันเกิดจากอะไร

 

หึ… หมาจิ้งจอกมันออกล่าเนื้ออีกแล้วสินะ!

 

แอ๊ด

 

อ่า… มาเร็วจัง ของฉันกำลังขึ้นอยู่พอดี… เห้ยเธอ!

 

ฉันยืนกอดอกพลางหลุบตามองผู้ชายร่างสูงตรงหน้าด้วยสีหน้าเฉยชาสุดชีวิต ปลายนิ้วอันไร้มรรยาทของเขาชี้มาทางฉันพร้อมกับใบหน้าหล่อๆ ที่เหวอรับประทานไปชั่วขณะ ฉันกรีดสายตาจากเรียวนิ้วยาวไล่ขึ้นตั้งแต่สองไหล่กว้างที่อัดแน่นไปด้วยหมัดกล้าม ปลายคางสากเคราอ่อนๆ ริมฝีปากหนารูปกระจับ และดวงตาเรียวคมดุจมังกร เครื่องหน้าของเขาดูดีราวกับเทพบุตร รูปร่างฟิตแอนด์เฟิร์มไม่ต่างจากนายแบบ ท่าทางแบดบอยแสนอันตรายเหลือร้าย ติดอยู่อย่างเดียวคืออุปนิสัยน่ารังเกียจที่ชาตินี้ทั้งชาติก็คงไม่มีทางรักษาหาย!

 

เขาคือผู้ชายที่ฉันเกลียดแสนเกลียด… เวฬา!

 

ให้ตายสิคิดเอาไว้ไม่มีผิดเลยจริงๆ ว่าจะต้องเป็นหมอนี่แน่ๆ ผู้ชายที่รักความเร็วเป็นชีวิตจิตใจและเฉียดคำว่าเกือบตายมานับร้อยครั้งแต่ก็ไม่เคยหลาบจำสักที เขามันตัวปัญหาและโคตรจะวุ่นวายมากที่สุดเลยล่ะ!

 

ต้องการคนช่วยเอาของลงให้ไหม?” ฉันถามทั้งที่ยังกอดอกท่าเดิม ขณะที่ร่างสูงเปลี่ยนจากท่านั่งเป็นลุกขึ้นยืนแล้วจ้องมองกันด้วยสีหน้ายียวนกวนประสาทระดับสิบริกเตอร์ เปลี่ยนอารมณ์ไวยิ่งกว่า 4G ก็หมอนี่นี่แหละ!

 

ทำไมเธอจะช่วยเอาลงให้เหรอ?”

 

เปล่า แต่บุรุษพยาบาลอยู่หน้าห้องเป็นสิบคนเลยน่ะ เผื่อนายสนใจ” ฉันว่า บิดยิ้มเย็นเล็กน้อยพลางหันหลังกลับเพื่อไปทำหน้าที่ของตัวเองต่อ พอได้รู้ว่าคนเจ็บอีกคนเป็นใคร ฉันก็ไม่คิดอยากจะอยู่ต่ออีกสักวินาที หากทว่าท่อนแขนกลับสัมผัสได้ถึงฝ่ามือกรุ่นร้อนที่ตรงเข้ามาฉุดรั้งเอาไว้จากด้านหลัง

 

เดี๋ยวสิ จะรีบหนีไปไหน ไม่คิดจะทำแผลให้ฉันก่อนหรือไงวะ” 

 

ฉันเอี่ยวตัวกลับเพียงเล็กน้อย เอียงคอถาม “จำเป็น?”

 

อ้าว เธอเป็นหมอป่ะ?” สีหน้าเขาเริ่มหงุดหงิดเล็กๆ

 

ก็ใช่ แต่ฉันเป็นแพทย์ไงไม่ใช่สัตว์แพทย์

 

ทำไมเธอต้องกวนตีนนี่ไปหงุดหงิดอะไรมาอีกวะ?” เวฬาทำหน้างง คิ้วเข้มขมวดนิดๆ เคยบอกไปยังว่าฉันเกลียดสีหน้าแกล้งโง่ของเขามาก เหอะ!

 

ปล่อยเลยอย่ามาจับ” ฉันสะบัดแขนออกแล้วหันไปคว้าน้ำยาฆ่าเชื้อบนรถเข็นมาเทใส่สำลีก่อนจะทำการเช็ดๆ ถูๆ ลงบนผิวที่ถูกมือหนาสัมผัสเมื่อครู่ เวฬาเดินกลับไปทิ้งตัวนั่งลงบนเตียงทำแผลเหมือนเดิม แต่สายตางี้จ้องฉันไม่เลิก

 

เลิกทำท่าทางโอเว่อร์แบบนั้นสักทีได้ป่ะ เห็นแล้วมันหงุดหงิด

 

คงจะไม่ได้ เพราะตัวนายมันมีแต่เชื้อโรค รังเกียจน่ะชัดมั้ย?”

 

งั้นเธอคงต้องอาบมันแทนน้ำแล้วล่ะ เพราะยังไงเธอก็ไม่มีทางหนีฉันพ้น” เวฬาแสยะยิ้มมุมปากอย่างชั่วร้าย เห็นแล้วน่าหมั่นไส้ฉันเลยตอกกลับเสียงเย็น

 

 

งั้นเปลี่ยนเป็นกรอกใส่ปากนายแทนดีไหมง่ายกว่ากันเยอะ

 

 

Loading...50%
 
 
 
 
 

ไม่พูดเปล่า แต่เดินเข้าไปกระแทกขวดน้ำยาฆ่าเชื้อลงบนรถเข็นแรงๆ ดวงตาเรียวคมหลุบมอง มุมปากบิดยิ้มชอบใจที่ได้ปั่นประสาทกัน ฉันจ้องหน้าเขาอย่างสู้สายตา เวฬามักเป็นโรคหลงตัวเองและชอบคิดว่าผู้หญิงทุกคนจะต้องพ่ายแพ้สายตาของเขา 

 

แต่ขอโทษเถอะ! ฉันมันคนละเกรดกับผู้หญิงพวกนั้น ชั่วโมงบินฉันสูงกว่ามาก คงยากถ้าจะทำให้ฉันหวั่นไหวน่ะ!

 

“โอเคๆ ฉันยอมแพ้เธอแล้ว” และก็เป็นเวฬาที่ยกสองมือขึ้นยอมพ่ายให้กับศึกจ้องตาในครั้งนี้ เขาถอนหายใจหนักๆ แล้วพูดต่อ “ทำแผลให้หน่อยสิ เลือดออกเนี้ยเห็นไหม”

 

” ฉันจ้องรอยแผลตรงหัวคิ้วเขาก่อนหลุบตามองบาดแผลบริเวณหลังมือหนาที่เริ่มมีเลือดซึมออกมาเล็กน้อย บาดแผลไม่ลึกเท่าไหร่ ดูแล้วไม่น่าสำออยเลยนะ แต่ถึงจะคิดอย่างนั้นด้วยหน้าที่และจรรยาบรรณแพทย์ ฉันไม่สามารถนิ่งดูดายกับความเจ็บปวดของคนเจ็บได้

 

เคยได้ยินไหม? ขนาดหมอในยุคสงครามยังไม่สามารถเลือกรักษาคนได้เลย ไม่ว่าจะเป็นมิตรหรือศัตรู หน้าที่ช่วยชีวิตและการรักษาคือสิ่งสำคัญที่สุดของอาชีพแพทย์อย่างเรา

 

บ้าจริง แล้วฉันจะมาพล่ามเรื่องบอบ้านี่ทำไมกัน เจอหมอนี่ทีไรฉันมักประสาทเสียแบบนี้เสมอเลยให้ตาย!

 

“เร็วสิเธอ ฉันเจ็บจะตายแล้วนะ” เวฬาเงยหน้าขึ้นมากดดันทางสายตา ฉันคว่ำปากใส่เขานิดๆ ก่อนจะเข็นรถพยาบาลเข้าไปใกล้ ถุงมือถูกหยิบขึ้นมาใส่อย่างไม่เร่งรีบ ดวงตาเรียวคมจับจ้องทุกอากัปกิริยาของฉัน

 

ถามว่าสนไหม? ก็ไม่ ถ้ารอไม่ได้ก็ไม่ต้องรอ ใครง้อล่ะ!

 

หลังจากใส่ถุงมือเสร็จเรียบร้อย ฉันก็เริ่มลงมือทำแผลให้กับเขาโดยเริ่มจากการ ราดแอลกฮอล์ใส่บาดแผลตรงๆ

 

“อ๊าก! มันแสบนะเว้ย!” ผู้ชายร่างใหญ่แต่ใจปลาซิวร้องแรกแหกกระเชอขึ้นมาทันที ใบหน้าหล่อเหลาชื้นเหงื่อและแดงเรื่อราวกับไปวิ่งระยะไกลมา

 

เขาคงจะแสบมาก แต่ใครสน?

 

“เห้ยเธอ เบาๆ สิวะ ฉันเจ็บจริงๆ นะเว้ย!” เวฬายังคงโวยวายไม่เลิก ฉันที่เริ่มรำคาญกับอาการยุกยิกนั่งไม่ติดเตียงของเขาจึงหยุดการรักษาทุกอย่างลงพร้อมกับเงยหน้าขึ้นมอง

 

“ถามจริง นายอายุเท่าไหร่แล้ว? ร้องโวยวายเป็นเด็กหกขวบไปได้”

 

“มันไม่เกี่ยวกับอายุป่ะ ก็เธอจงใจแกล้งฉันชัดๆ” เขาเบ้หน้าเถียง

 

“แกล้งบ้าอะไร สำคัญตัวเองมากไปป่ะ ถ้าระแวงมากนักฉันจะไปเรียกพยาบาลมาทำให้แล้วกัน” ฉันว่าอย่างตัดความรำคาญแล้ววางอุปกรณ์ทำแผลลงที่เดิม เวฬาที่เห็นว่าฉันพูดจริงทำจริงแน่ๆ รีบคว้าแขนฉันอีกครั้ง แถมยังรั้งให้เข้าไปใกล้จนเกินพอดี

 

นึกภาพออกไหม? เวฬากำลังนั่งอยู่บนเตียงทำแผลซึ่งสูงระดับเอวของฉันที่กำลังยืนอยู่ เมื่อถูกเขารั้งตัวเข้าประชิด กลับกลายเป็นว่าร่างกายของฉันเข้ามายืนอยู่ระหว่างเข่าทั้งสองข้างของเขาพอดิบพอดี และระดับสายตาของเราก็ตรงกันอย่างไม่น่าให้อภัย

 

“ปล่อย” ฉันข่มเสียงบอก

 

“ทำแผลต่อแล้วจะปล่อย”

 

“อย่ามาเยอะนะเวฬา ฉันไม่ว่างมาเล่นกับนายนักหรอกนะ” ฉันเกลียดความลอยหน้าลอยตาของหมอนี่มาก นอกจากเขาจะหล่อมากแล้วยังจะเรื่องมากตัวพ่ออีกด้วย ความเอาแต่ใจนี่แก้ยังไงก็ไม่หายสินะ!

 

“ยังไง พูด?”

 

“เออก็ได้ ปล่อยได้ยัง?” เมื่อเห็นว่าเขาไม่ยอมปล่อยง่ายๆ แน่ ฉันจึงต้องตกปากรับคำยอมทำแผลให้คนใจปลาซิวต่อไป โดยไม่ลืมชูเข็มบนรถเข็นขึ้นมาขู่ “แล้วถ้าคราวนี้นั่งไม่นิ่ง สาบานว่าฉันจะเอาไอ้นี่แทงนายแน่”

 

“หูย ขู่แรง โหดจริงนะยัยหมอใจมาร” เขาจิ๊ปากอย่างไม่ชอบใจ พูดไปใครจะเชื่อว่าจุดอ่อนของผู้ชายตัวโตร่างยักษ์ซึ่งมีรอยสักเต็มร่างกายคนนี้จะ กลัวเข็ม เข้าขั้นจิตตก เข็มสักไม่กลัวเสือกกลัว เข็มฉีดยา พูดเลยว่าเข้าทางหมออย่างฉันสุดๆ

 

“ทำไม นายกลัวเข็มเหรอเวฬา” ฉันกรีดยิ้มถามพลางดันเข็มขึ้นช้าๆ เวฬาทำหน้าโคตรตลกอ่ะ เขามองตามการกระทำของฉันด้วยหน้าตาสยดสยองสุดๆ ก่อนจะรีบเปลี่ยนสีหน้ากลับมาตีมึนแล้วพูดต่อ

 

“เข็มเธอมันเล็กไป ลองเข็มฉันหน่อยไหมล่ะ ทั้งใหญ่ ทั้งยาว”

 

“บอกทำไมไม่อยากรู้ หรือว่ากลบเกลื่อนความกลัว?” ฉันทำเป็นเลิกคิ้วสูง สายตาเหยียดๆ ยิ่งทำให้เวฬาเสียเซลฟ์มากไปกว่าเดิม

 

“อะไร ใครกลัว?”

 

“อ้อ นายไม่ได้กลัวสินะ งั้นฉีดยาแก้อักเสบสักเข็มคงไม่เป็นไรเนอะ” ฉันสะบัดเข็มฉีดยาในมือเบาๆ พลางใช้มืออีกข้างคว้าท่อนแขนแกร่งขึ้นมา

 

“เห้ยเอาจริงดิ?” เขาทำหน้าเหวอใส่ฉัน เหงื่องี้ไหลพลั่กๆ เป็นเขื่อนแตกเลย แต่ก็ยังไม่วายพูดจารักษามาดไม่เลิก “ล้อเล่นป่ะเนี้ย”

 

“หน้าฉันเหมือนล้อเล่นเหรอ? ก็ไหนนายว่าไม่กลัวไง”

 

“ก็ไม่ได้กลัว แต่เธอข้ามขั้นตอนเกินไป ล้างแผลยังไม่เสร็จเลยนะเว้ย” เขาพยายามเปลี่ยนเรื่อง ทำไมฉันจะไม่รู้ คิดจะยื้อเวลาทำใจสินะ หึเสียใจย่ะ คนอย่างบีลีฟมีแต่เดินหน้าไม่มีถอยหลัง

 

“รู้อะไรไหม ฉันคือว่าที่บัณฑิตแพทย์เกียรตินิยมเชียวนะ”

 

“แล้วไง จะอวด?”

 

“แค่จะบอกว่าอย่ามาสอน เพราะมันทำให้ฉันไม่พอใจ!

 

ฉึก!

 

จบประโยคเย็นๆ นั่น ฉันก็จัดการแทงเข็มลงบนท่อนแขนที่เตรียมความพร้อมเอาไว้ด้วยความรวดเร็ว ฉันอาศัยจังหวะที่เวฬากำลังเผลอและไม่ทันตั้งตัว เพราะการที่เขามัวแต่ใจปลาซิวมันจะทำให้ฉันเสียเวลาในการรักษาคนอื่นไปมากกว่าเดิม เวฬาสะดุ้งโหยงทันทีที่ปลายเข็มแทงลง สองตาเขาเบิกกว้าง ริมฝีปากพ่นคำสบถหยาบคายออกมาเป็นภาษาไทยสลับอังกฤษก่อนตะโกนออกมาเสียงดังฟังชัดด้วยความแค้นเคือง

 

 

“เวรเอ๊ย!! นี่เธอจะฆาตกรรมผัวตัวเองหรือไงวะ ยัยเมียใจมาร!!


รักเรื่องนี้จิ้มเลย

V

V

ADD ME

 

     TO BE CONTINUED
 
 
TALK 2
 
อู้ววแซ่บ! คู่นี้เขากินกันไม่ลงจริงๆ 
แต่พระเอกเราแอบมีแววกลัวเมียนะ ฮิๆ
#ทีมเมีย #ทีมผัว แท๊กกันรัวๆ เลยนะเออ
งานแซ่บกำลังจะมาอ๊าๆๆๆๆ(เอคโค่ปายย)
อ่านแล้วคอมเม้น+โหวตกันด้วยเด้อ
กดแอดเรื่องนี้
 
 
 
 
 
TALK 1
 
เปิดสนามขึ้นชกแล้วววว เลือกทีมกันหรือยัง 5555+
บอกเลยคู่ผัวเมียนี้แซ่บพริกสิบเม็ด! ติดแท๊ก #ทีมผัว #ทีมเมีย รอเลยยย ฮิๆ
อ่านแล้วส่งคอมเม้น+โหวตให้กันคนละจิ๊ดนะ
ถ้าชอบก็จิ้มหน้าหล่อๆ ด้านล่าง แอดติดตามไว้เลย
นิยายเรื่องนี้มีการอัพเดตบ่อยๆ นะคะ เค้าจะพยายามมาอัพให้ทุกวันนะเออ
 
 
วางจำหน่าย E-Book แล้วนะคะ
เหล่าสาวกนิยายอิเลคทรอนิคเชิญสอยเฮียเวฬากันได้แล้วค่าา
 
  
________________
LIKE PAGE "พันเก้า
[ติดตามนิยาย
+เข้ากลุ่มลับ]

+++


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 70 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,543 ความคิดเห็น

  1. #964 ♣ MEE.R (@oo-meemie-oo) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 14:32
    แค่แผลถลอก หรืออาจมีแผลลึกบ้างนิดหน่อย

    ไม่น่าจะถึงขั้นต้องฉีด NSAIDs เลยนะคะ

    .

    เห็นว่าเรื่องนี้ติดท็อป แฟนคลับเยอะ ตอนแรกก็ไม่อยากจะพูดนะคะ

    กลัวโดนกระทืบเอาทีหลัง

    แต่เมื่อปูเรื่องให้นางเอกเป็นว่าที่หมอเกียรตินิยม

    เคร่งจรรยาบรรณ แม้จะอยากแกล้งพระเอก

    ก็คงพอจะรู้ว่าอะไรควรไม่ควร

    .

    แต่ NSAIDs เข้มเดียว (และก็ไม่รู้ด้วยว่าเป็นยาอะไร)

    ผลข้างเคียงคงไม่ร้ายแรงอะไรมั่งค่ะ

    แต่ NSAIDs เป็นยาที่ค่อนข้างอันตรายในระยะยาว

    พอพระเอกเป็นแผลแค่นั้น ตอนอ่านแล้วรู้สึกขัด

    .

    แต่ทั้งหมดทั้งมวล

    ก็คงแล้วแต่วิจารณญาณของเจ้าของเรื่องค่ะ
    #964
    5
    • #964-4 ♣ MEE.R (@oo-meemie-oo) (จากตอนที่ 2)
      17 ธันวาคม 2559 / 18:37
      แน่นอนค่ะ
      เพราะถ้ามีอาการปวดภายในร่วมด้วย
      แค่ยาพาราเอาไม่อยู่ค่ะ
      ซึ่งสำหรับอาการปวดภายในเนี้ยะ
      หมอจะจ่าย NSAIDs อยู่แล้ว
      โดยเฉพาะแอสไพริน
      ยังไงผู้เขียนก็ลองหาข้อมูลเพิ่มเติมด้วยนะคะ

      แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 17 ธันวาคม 2559 / 18:38
      #964-4
    • #964-5 พันเก้า (@pankaow) (จากตอนที่ 2)
      17 ธันวาคม 2559 / 19:09
      ค่า ขอบคุณนะคะ
      #964-5
  2. #745 ohtao (@gamolchanog) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 14:10
    น่ารักกกกกง่า ติดตามค่า><
    #745
    0
  3. วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 01:46
    น่าสนใจ เถียงกันไปมาา
    #550
    0
  4. #450 nantakanpang (@nantakanpang) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2559 / 08:25
    โอ้ยยชอบบบง่าาา
    #450
    0
  5. #295 kowhorm (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2559 / 08:44
    โธ่เอ๋ย พ่อเพลย์บอยกลัวเข็มซะงั้น!!!
    #295
    0
  6. #167 Netnapa Pluemjit (@pa_nuch) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2559 / 00:35
    555555
    #167
    0
  7. #140 Wang Lifang (@lolioipopscandy) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 18:39
    เปิดตีวได้แซ่บมากค่ะ
    #140
    0
  8. #123 Naabwunnnn. (@nupneungz) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2559 / 16:37
    โอ๊ยยย! ขรรม ม มม ม 55555
    #123
    0
  9. #121 Frongkanokpan (@Frongkanokpan) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2559 / 12:42
    กรี๊ดดดด ชอบคู่นี้
    #121
    0
  10. #107 netnapa pluemjit (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2559 / 00:01
    55555555
    #107
    0
  11. #104 nong_taenaja (@nong_taenaja) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2559 / 22:01
    รุนแรง55555
    #104
    0
  12. #103 35898446 (@35898446) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2559 / 20:54
    จะอยู่ข้างไหนดีหละ ทีนี้
    #103
    0
  13. #102 Tui....Love (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2559 / 20:21
    กินกันไม่ลงจริงๆอ่ะคู่นี้ชอบมากเลยอ่ะ
    #102
    0
  14. #101 sweet1997 (@sweet1997) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2559 / 20:16
    น่ารักกก
    #101
    0
  15. #100 MeMe' (@casino) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2559 / 19:50
    ตลกกกก55 เราก็กลัวเข็ม เราเข้าใจเธอนะเวฬาเบบี๋-.-
    #100
    0
  16. วันที่ 6 พฤศจิกายน 2559 / 19:15
    โดนเข็มทิ่มนิดเดียวทวงความเป๊นผัวเลยนะ
    #98
    0
  17. #97 ying5926 (@ying5926) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2559 / 17:55
    เจิมมมม
    #97
    0
  18. #96 MeMe' (@casino) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2559 / 16:57
    เจิมรอออออ
    #96
    0
  19. #95 kookpk (@kookpk) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2559 / 14:44
    เจิมมมา
    #95
    0
  20. #94 meen210 (@meen220) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2559 / 14:28
    เจิมมมมมมม
    #94
    0
  21. #93 meen210 (@meen220) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2559 / 14:28
    เจิมมมมมมมมม
    #93
    0
  22. #92 meen210 (@meen220) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2559 / 14:28
    เจิมมมมมมมมม
    #92
    0
  23. #91 meen210 (@meen220) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2559 / 14:28
    เจิมมมมมมม
    #91
    0
  24. วันที่ 6 พฤศจิกายน 2559 / 14:23
    ต่ออออออออออ
    #90
    0
  25. #89 Tui....Love (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2559 / 13:00
    เดี๋ยวได้เจอคุณหมอสายโหดฆ่าทิ้งที่โรงพยาบาลหรอก 55555555555
    #89
    0