SAVAGE WIFE #เมียใจมาร

ตอนที่ 3 : ll BATTLE 01 ll #ฆ่าเชื้อด้วยไฟ 100 Per.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,106
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 87 ครั้ง
    30 พ.ย. 60

 
Devil Smiley

 
 
 
 
 
 
 
ll BATTLE 01 ll
 
#ฆ่าเชื้อด้วยไฟ
 
 
 
Don’t give up, I won’t give up
Don’t give up, no no no
 
 
 
 
 

เวรเอ๊ย!! นี่เธอจะฆาตกรรมผัวตัวเองหรือไงวะ ยัยเมียใจมาร!!

 

ฉันแปะสำลีปิดรอยเข็มก่อนจะเลื่อนสายตาขึ้นมองผู้ชายตรงหน้า สรรพนามที่เขาพูดออกมานั้นมันเป็นความจริงที่ฉันไม่อยากจะยอมรับเลยสักวินาทีว่าคนคนนี้คือ สามีตามกฎหมายของฉัน!

 

และใช่ ฉันแต่งงานแล้ว!

 

มันเป็นความผิดพลาดที่ยิ่งกว่าโคตรผิดพลาดสำหรับชีวิตฉัน ส่วนมันผิดพลาดได้ยังไงนั้น เอาไว้ฉันจะเล่าให้ฟังทีหลังแล้วกันนะ เพราะตอนนี้มีอะไรที่สำคัญกว่าเรื่องนั้นมาก นั่นคือการรีบทำแผลให้ผู้ชายใจปลาซิวนี่ให้เสร็จ ก่อนที่ความอดทนของฉันจะหมดลงจนอารมณ์อยู่เหนือจรรยาบรรณ ไม่เช่นนั้น ไม่ฉันก็เขาได้พังกันไปข้างแน่ๆ!

 

“เลิกโวยวายสักห้านาทีได้ป่ะ น่ารำคาญ” ปากฉันก็บ่นเขา มือก็ทำแผล ส่วนเวฬาน่ะเหรอ ก็นั่งจ้องหน้าฉันจนตาแทบจะถลนเลยไง

 

“เธอทำฉันเจ็บนะเว้ย ฉันมีสิทธิ์จะแหกปากป่ะ”

 

“อย่าทำสำออยดิ เจ็บแค่นี้ไม่ตาย ถ้ากลัวมากนักคราวหลังก็ระวังให้มากกว่านี้สิ” ฉันพูดโดยไม่คิดอะไร แต่เหมือนมันไปสะกิดต่อมบ้าอะไรของเวฬาเข้าไม่รู้ เพราะเขาเปลี่ยนสีหน้ามายิ้มกริ่มแทบจะในทันที หมอนี่มัน 4G จริงๆ!

 

“ห่วงฉันล่ะสิ โอ้ย! มันเจ็บนะบีลีฟ!” เวฬาแหกปากอีกรอบพร้อมส่งสายตาดุเดือดมาให้ ฉันยักไหล่เบาๆ อย่างไม่ยี่หระ ก็แค่จิ้มแอลกฮอล์ลงบนหัวคิ้วเขาแรงๆ เอง ทำสำออยไปได้

 

“ก็จะปลุกไง นึกว่านายกำลังฝันอยู่”

 

“เหอะ! เธอนี่มันโคตรใจมาร ใจปีศาจ ใจหิน ใจ

 

“ด่าฉันอีกคำ นายเจอแทงหัวใจด้วยเข็มฟอร์มาลีนแน่” ฉันไม่ได้ขู่นะ พูดจริงทำจริงพร้อมคว้าเข็มขึ้นมาฉีดน้ำยาฟอร์มาลีนเข้าหลอดต่อหน้าต่อตาเขาเลย เวฬาเริ่มจะรู้ตัว เขาจึงเลิกด่าฉันด้วยปาก แต่ด่าด้วยสายตาแทน “ด่าในใจฉันก็นับนะ”

 

“โหยเธอ มากไปป่ะ” เขาจิ๊ปากขัดใจ แต่ก็ยอมนั่งนิ่งๆ ให้ฉันทำแผล “แล้วนี่ไม่คิดจะถามหน่อยเหรอว่าผัวไปทำอะไรมาถึงได้เจ็บขนาดนี้อ่ะ?”

 

“ไม่อยากรู้ ไม่ได้สำคัญกับชีวิตฉันนิ”

 

“ตอบได้เย็นชามาก หึ!” แล้วเขาก็ทำเสียงกระแทกกระทั้นใส่

 

อะไร? ฉันผิดตรงไหนไม่ทราบ ก็มันไม่สำคัญจริงๆ นี่นา จำเป็นไหมที่ต้องสน?

 

“ว่าแต่ไอ้เวรนั่นเป็นไงบ้างล่ะ ตายยัง?”

 

“ใคร?” ฉันถามขณะปิดพาสเตอร์บนหัวคิ้วให้เขา เป็นจังหวะที่ใบหน้าของเราอยู่ใกล้กันพอสมควร พอสบตากับนัยน์ตามังกรฉันก็รีบพละตัวออกแล้วพูดต่อ “ถ้าหมายถึงผู้ชายอีกคนที่มาพร้อมกับนาย เขายังอยู่ดี สภาพแย่กว่านายไม่เท่าไหร่”

 

“หึ! ดวงไม่ถึงฆาตสินะ ก็ดี เก็บไว้ตายคาตีนฉันนี่” ไม่พูดเปล่าแต่หลุบตามองเท้าไปด้วย แหม เก่งเหลือเกินนะพ่อคุณ “เธอรู้ป่ะ วันนี้ฉันลงแข่งแต่ถูกไอ้เวรนั่นเล่นไม่ซื่อ โชคดีนะที่ฉันประคองรถไว้ทันเลยไม่ได้ล้มรุนแรงเท่าไหร่”

 

“เหรอ เสียดายนะ” ฉันตอบรับสั้นๆ แบบกำกวม เวฬาจึงต่อท้ายคำให้

 

“จะบอกว่าเสียดายรถล่ะสิ”

 

“เปล่า เสียดายที่นายไม่ตาย เพราะถ้านายตายทะเบียนสมรสคงจะเป็นโมฆะ” ความเย็นชานี้ฉันกลั่นกรองมาจากใจเลย จริงใจล้วนๆ เลยนะ

 

“เธอนี่มัน” เวฬาจ้องตาฉันอย่างเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟัน ฉันรู้ว่าเขาเตรียมสรรหาคำมาด่ากันอีกแล้ว เข็มฉีดยาซึ่งมีฟอร์มาลีนอัดแน่นเต็มหลอดถูกตบลงบนเตียงข้างกายเขาทันที และนั่นทำให้ประโยคหลังของเวฬาเค้นออกมาอย่างกัดฟันสุดฤทธิ์ “น่ารัก น่ารักจริงๆ เลยผู้หญิงคนเนี้ย”

 

แหม ชมกันขนาดนี้ ลอยติดก้อนเมฆแล้วค่ะ!

 

หลังจากทำแผลเสร็จเรียบร้อยฉันก็เตรียมเก็บอุปกรณ์เพื่อจบหน้าที่นี้ลงโดยไม่ลืมหันไปไล่เวฬาให้กลับบ้านได้ เพราะอาการของเขามันไม่ได้หนักอะไรมาก แค่ทำแผลกับฉีดยาแก้อักเสบก็พอแล้ว แต่ผู้ชายร่างสูงกลับไม่ยอมขยับเขยื้อนไปไหน ยังคงนั่งปักหลักอยู่ที่เดิม แถมยังใช้สายตาเรียวคมจ้องมองทุกการกระทำของฉันไม่ยอมละ เมื่อเห็นว่าเขาไม่ไป ฉันก็เลิกใส่ใจและเป็นฝ่ายเดินออกจากห้องเอง

 

“เห้ยเดี๋ยวสิ จะไปไหน”

 

อย่างที่เห็น ยังไม่ทันจะได้เปิดประตูก็ถูกผู้ชายนิสัยแย่มารั้งเอาไว้อีกแล้ว และคราวนี้เขาอัพเลเวลด้วยการใช้สองแขนโอบรวบเอวฉันอย่างถือวิสาสะสุดๆ

 

“ทำบ้าอะไร ปล่อยเดี๋ยวนี้เลยนะ” ฉันหันกลับมาผลักเขาแรงๆ จนร่างสูงเซถอยหลัง แน่นอนว่าสิ่งแรกที่ฉันทำต่อจากนั้นคือการมองหาเข็มฉีดยา เพราะมันคืออาวุธเพียงอย่างเดียวตอนนี้ที่เวฬากลัว!

 

หากทว่า

 

“ถ้ามองหาไอ้นั่นล่ะก็ ลงไปนอนอยู่ในถังขยะนู้นแล้ว” เวฬายกยิ้มมุมปากอย่างน่าตบสุดๆ เพราะโยนเข็มฉีดยาทิ้งไปแล้วนี่เองถึงได้กล้ามากขนาดนี้ “ยอมให้ขู่บ่อยๆ เพราะฉันอ่อยให้เธอหรอก”

 

“มั่นหน้า” เบะปากมองบน เหลือทนกับผู้ชายคนนี้จริงๆ

 

“มีหน้าหล่อๆ ให้มั่น ใครจะทำไม”

 

“ฉันไง! มีไรก็พูด ฉันไม่ว่างมาเล่นกับนายทั้งวันหรอกนะ!” นี่เรื่องจริงเลย วันนี้เคสอุบัติเหตุเข้าเยอะด้วย ฉันก็มีหน้าที่ต้องไปทำป่ะ ทำไมเขาต้องมาคอยรั้งไว้ตลอดเลยก็ไม่รู้

 

“หัวร้อนทำไม ก็แค่จะถามว่าออกเวรกี่โมง เดี๋ยวรอ”

 

“ไม่ต้อง โตแล้วกลับเองได้ จะไปไหนก็เชิญ” ฉันตอบพลางสะบัดหน้าหนีอย่างนึกรำคาญ เห็นหน้าเขาแล้วมันหงุดหงิดยังไงไม่รู้

 

“โตแล้วอ่ะใช่ แต่ไม่โสดแล้วนะรู้ยัง?” 

 

Loading...50 Per.



เออรู้! จะย้ำทำพระแสงนายเหรอ!


ก๊อกๆ


ระหว่างที่ฉันกับเวฬากำลังทำสงครามประสาทกัน จู่ๆ ประตูห้องทำแผลก็ถูกเปิดออกพร้อมใบหน้าหล่อๆ ที่ถอดแบบจากผู้ชายตรงหน้าฉันเป๊ะยื่นเข้ามา เขาลากสายตาไปทางเวฬาเล็กน้อยก่อนจะละกลับมาหาฉัน


“ยังไม่ตายสินะไอ้เว แล้วนี่มาป่วนอะไรบีลีฟอีกล่ะ”


นาฑี พี่ชายฝาแฝดของเวฬาก้าวเข้ามาในห้องด้วยชุดกราวน์ของแพทย์ เขามองน้องชายตัวเองสลับกับฉันเหมือนต้องการคำตอบ ฉันหลบสายตาเขาโดยไม่พูดอะไรแล้วเลือกเดินออกจากห้องนั้นมา ความรู้สึกนี้มันอธิบายยากนะ อาการของหัวใจที่เต้นช้าลงทุกครั้งเมื่อเจอหน้าเขาน่ะ


พูดยาก และไม่อยากพูดด้วย

 



ไลน์!


เนตร เจ้ทำไร!


BBelieve – นั่งเบื่ออยู่ มีไร?


น้ำหอม ว่าง? ไม่เข้าเวร?


BBelieve – เข้าอยู่ ใกล้เลิกละ แล้วไม่นอนกันไง?


น้ำหอม กำลังนอน


เนตร กำลังเมา


 

ฉันกรอกตาใส่โทรศัพท์ให้กับน้องรักทั้งสองซึ่งมีอุปนิสัยต่างกันมาก แต่มันก็ยังคบกันได้ คนหนึ่งชื่อ น้ำหอม นางช่างห้าวเป้ง นักเลงพอตัว ความอ่อนหวานเหมือนผู้หญิงทั่วไปน่ะเหรอ หาไม่เจอหรอก ส่วนอีกคน เนตรพาฬ แม่เสือสาวพราวเสน่ห์ นังลำยองของเจ้ นางคือสายเที่ยว สายดื่ม และชื่นชอบปาร์ตี้ขั้นเทพ ความเรียบร้อยเหมือนกุลสตรีน่ะเหรอ อย่าหวังเลย และด้วยความสนิทชิดเชื้อตั้งแต่สมัยละอ่อนทำให้เราสามคนเป็นทั้งเพื่อนและพี่น้องที่รักกันมาก รู้ใจกันซะทุกเรื่อง ยกเว้นเรื่องของตัวเองนี่แหละ


“หมอบีคะ โทรศัพท์จาก ผอ. ค่ะ” ฉันเงยหน้าจากจอโทรศัพท์ในมือเพื่อรับสายจากผู้อำนวยการโรงพยาบาลซึ่งปกติไม่ค่อยจะโทรมาหาทางนี้สักเท่าไหร่


“มีอะไรหรือคะ ผอ.


[ยัยบี! ม๊าได้ข่าวมาว่าตาเวเกิดอุบัติเหตุเหรอลูก ตอนนี้เขาเป็นยังไงบ้าง?] เสียงจากปลายสายดูร้อนใจพอสมควร ฉันถอนหายใจหนักๆ ให้กับความเป็นห่วงไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้งแล้วที่ม๊ามีให้กับผู้ชายบ้าบิ่นคนนั้น


อ้อใช่ ผู้หญิงที่ฉันกำลังคุยสายอยู่ตอนนี้คือแม่แท้ๆ ของฉันเอง และ เมบี คือชื่อของม๊า ม๊าเป็นผู้อำนวยการโรงพยาบาล ส่วนเจ้าของตัวจริงคือคุณตาของฉันน่ะ ท่านยกที่นี่ให้ม๊าบริหารทั้งหมดซึ่งในอนาคตมันก็คงตกทอดมาถึงฉันนี่แหละ


“โธ่ม๊า นี่ม๊ายังไม่ชินอีกเหรอ ตานั่นก็เป็นแบบนี้ประจำอยู่แล้วนิ เคยหลาบจำซะที่ไหนกันล่ะ”


[ก็ม๊าอดห่วงไม่ได้นี่นา ป้าข้าวก็ห่วงอยู่เนี้ย โทรมาหาม๊าซะดึกดื่นเลย ป๊ากับม๊าก็พากันตกใจหมด] ม๊ากำลังพาดพิงถึงป๊า กาฬวาต ปะป๊าสุดรักของฉันกับคุณป้า ข้าวหอม ซึ่งเป็นแม่แท้ๆ ของเวฬา และยังเป็นเพื่อนรักเพื่อนสนิทของม๊าอีกด้วย ส่วนคุณพ่อของเวฬาน่ะชื่อ จีเดย์ ท่านทั้งสองต่างเป็นหมอทั้งคู่ [สรุปแล้วเวฬาไม่ได้บาดเจ็บอะไรมากใช่ไหมลูก ม๊าจะได้บอกป้าหอมถูก]


“แค่ถลอกนิดหน่อยกับคิ้วแตกเองม๊า แล้วป้าหอมไม่ได้โทรหาลูกชายเขาเหรอคะ”


[เห็นว่าโทรไปแล้วไม่รับ ก็เลยพากันเป็นห่วงไปหมด ม๊าจะโทรเข้าเครื่องบีก็กลัวบีไม่ว่าง ม๊าเลยโทรเข้ามาที่ห้องฉุกเฉินแทน] ฉันขมวดคิ้วนิดๆ อย่างนึกแปลกใจว่าทำไมเวฬาถึงไม่รับสายแม่ตัวเอง ทั้งๆ ที่เขาก็น่าจะว่างอยู่นี่นา หรือว่าเขากลับบ้านไปแล้วนะ


“งั้นแค่นี้ก่อนนะม๊า ไว้บีจะโทรหาค่ะ”


ฉันคืนโทรศัพท์ให้กับพยาบาลคนเดิมก่อนจะเดินออกมาจากเคาท์เตอร์เพื่อตรงไปยันห้องห้องหนึ่ง ก่อนหน้านี้เวฬาดึงดันที่จะอยู่รอรับฉันกลับบ้านด้วยกัน ฉันจึงส่งเขาไปรอที่ห้องรับรองซึ่งอยู่ห่างจากห้องฉุกเฉินไปหนึ่งช่วงตึก ถ้าคำนวณเวลาจากตอนนั้นมาถึงตอนนี้แล้วก็น่าจะประมานสองชั่วโมงกว่าๆ เขาอาจจะเผลอหลับหรือไม่ก็กลับไปแล้ว


กึก


ประตูห้องรับรองถูกดันออกเบาๆ พร้อมกับความเย็นของเครื่องปรับอากาศโฉบเข้ามาปะทะกับใบหน้า ภายในห้องสว่างพอสมควร มันเป็นห้องกว้างๆ มีทั้งเตียงและโซฟาเหมือนกับห้องผู้ป่วยชั้นกลางทั่วไป ซึ่งตอนนี้มีผ้าม่านปิดครอบรอบเตียงนั้นอยู่ และมีเงาดำๆ กำลังเคลื่อนไหวอยู่หลังผ้าม่านนั่นด้วย


“อืม” เสียงครางต่ำดังรอดออกมาแผ่วๆ อะดรีนาลีนฉันสูบขึ้นทันทีอย่างไม่ต้องเดาเลยว่าหลังม่านนั้นกำลังทำอะไรกันอยู่ สองเท้าค่อยๆ ก้าวไปด้านหน้าช้าๆ สายตาจดจ้องเงาดำนั่นพลางเม้มริมฝีปากแน่น มือข้างหนึ่งหยิบโทรศัพท์ออกจากกระเป๋าเสื้อกราวน์ ก่อนจะตั้งกล้องขึ้นและกดถ่ายวิดีโอซึ่งเป็นภาพแสนอนาจารเหลือเกิน


มันเป็นภาพของชายหญิงคู่หนึ่งกำลังเริงรักกันอย่างออกรสออกชาติ โดยมีร่างของผู้หญิงคร่อมทับอยู่บนร่างแกร่งพร้อมกับเคลื่อนไหวเนิบนาบ ใบหน้าของเธอซุกไซ้อยู่บนซอกคอของเขาซึ่งจากมุมที่ฉันยืนอยู่นี้สามารถบันทึกหน้าตาของผู้ชายได้อย่างชัดเจนเลยล่ะ


แหม กล้องมันชัดดีจริงๆ เลยนะ โทรศัพท์รุ่นนี้เนี้ย


ครืด


“อุ้ย” เสียงเล็กอุทานตกใจพร้อมกับรีบพละออกจากร่างหนาและรนรานลงจากเตียงทันทีที่ฉันเลื่อนเปิดผ้าม่านออกอย่างสุดจะทนกับภาพอุจาดตานั่น ทั้งสองหันกลับมามองเป็นตาเดียว ฉันหลุบสายตาไล่มองตั้งแต่หัวจรดปลายเท้าของผู้ชายที่กำลังนอนอยู่บนเตียง สภาพของเขายังปกติดีทุกประการมีเพียงชายเสื้อเลิกขึ้นเล็กน้อยพอให้มองเห็นซิคแพคแน่นๆ กับหัวเข็มขัดและกางเกงซึ่งถูกปลดออกไปแล้ว “นั่น นั่นเธอทำอะไรน่ะ แอบถ่ายคลิปพวกเราเหรอ?!


ฉันละสายตาจากเขามาทางผู้หญิงอีกคนที่กำลังยืนรวบคอเสื้อของตัวเองอยู่ข้างๆ เตียง เธอยกสองมือขึ้นปิดหน้าพลางเบี่ยงตัวหลบจากการบันทึกภาพของกล้อง ฉันไล่มองตั้งแต่หัวจรดเท้าก่อนจะช้อนสายตากลับมาจ้องหน้าเธออีกครั้งด้วยแววตาเรียบนิ่งเกินจะบรรยาย


ถามว่าตอนนี้ฉันกำลังรู้สึกยังไง ตอบเลยว่าเฉยมาก มันไม่ได้โกรธ ไม่ได้ไม่พอใจหรืออะไรทั้งสิ้น แต่มันรู้สึกนิ่งๆ ไร้ซึ่งอารมณ์ใดๆ


“ก็ไม่ได้แอบอะไรนะ แต่ถ่ายเลยตรงๆ นี่แหละ” ฉันบิดยิ้มเย็นพลางเก็บโทรศัพท์กลับเข้ากระเป๋าตามเดิม ผู้หญิงคนนั้นทำท่าจะตรงเข้ามาแย่งโทรศัพท์จากฉัน แต่ถูกเวฬาลุกขึ้นมารั้งแขนเอาไว้เสียก่อน


“เธอกลับไปก่อนไป”


“แต่ว่ายัยนี่


“บอกให้กลับไปไง ไม่เข้าใจเหรอวะ?” เวฬาขึ้นเสียงอย่างหงุดหงิด เขาเป็นคนขี้รำคาญและไม่ชอบพูดอะไรซ้ำๆ บอกแล้วไงว่าหมอนี่น่ะเอาแต่ใจที่สุดในสามโลกแล้ว


“ก็ได้ หวังว่านายจะจัดการเรื่องนี้นะ ถ้าคลิปนั่นหลุดไปฉันโดนฆ่าตายแน่ๆ” เธอคนนั้นพูดด้วยสีหน้ากังวลโดยไม่ลืมหันมาจ้องหน้าฉันก่อนจะเดินกระแทกไหล่ฉันออกไป ฉันมองตามร่างบางนั่นไปจนลับสายตาก่อนจะเลื่อนกลับมาหาผู้ชายร่างสูงตรงหน้าอีกครั้ง


“มองแรงเบอร์นี้ หึงผัวก็พูด”



Loading...65%



” ฉันมองหน้าเขาอย่างไม่ใส่ใจก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเปิดคลิปที่เพิ่งถ่ายสดๆ ร้อนๆ เสียงครางต่ำน่ารังเกียจดังแทรกออกมาเบาๆ พอจะช่วยทำให้รอยยิ้มมั่นหน้าของเวฬาเลือนหายลงไปได้ ฉันกรีดยิ้มร้ายพลางเลิกคิ้วสูงแล้วแสร้งพูด “อยากรู้จังว่าคลิปนี่พอจะเป็นหลักฐานในการฟ้องหย่าได้หรือเปล่านะ”


“นี่เธอ ถ่ายเอาไว้จริงๆ เหรอวะ?”


อ้อ ที่เขาไม่โวยวายแต่แรกก็เพราะคิดว่าฉันแกล้งหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาตั้งกล้องขู่สินะ หึ! ประเมินคนอย่างบีลีฟผิดแล้ว คนอย่างฉันไม่เคยขู่ คิดจริง ทำจริง ฉันมันคนจริงอยู่แล้ว ไม่เชื่อลองดูกันต่อไปได้เลย


“มีเหตุผลอะไรที่ฉันจะพลาดโอกาสทองแบบนี้ล่ะ นี่มันหลักฐานชั้นดีเลยนะ สามีนอกใจภรรยา หลักฐานมัดตัวขนาดนี้คิดว่านายคงจะหลุดยากแล้วล่ะ” ฉันตบกระเป๋าเบาๆ เป็นเชิงเย้ยหยัน ไม่อยากเสียเวลาพูดอะไรกับคนอย่างเขามาก เวฬาไม่เคยมีสามัญสำนึกอยู่แล้ว ขนาดฉันอยู่แถวนี้แท้ๆ เขายังกล้าพาผู้หญิงคนอื่นมาคลุกวงในเลย


ช่างเป็นสามีที่ไม่ให้เกียรติภรรยาเสียจริงนะ


“เวร ลบมันเดี๋ยวนี้เลยนะบีลีฟ เธอโรคจิตหรือไงวะ!” เวฬาดูหัวเสียพอสมควร เขาพยายามจะเข้ามาแย่งโทรศัพท์จากกระเป๋าฉัน โชคดีที่ถอยหลบออกมาทัน พอเห็นว่าท่าไม่ดีฉันก็รีบหันหลังเตรียมจะหนีออกมา แต่เวฬาก็ยังตามมาขวางประตูเอาไว้สำเร็จ “คิดจะหนีเหรอยัยตัวดี เอาโทรศัพท์นั่นมาให้ฉัน ไม่งั้นอย่าหาว่าไม่เตือนนะ”


“ทำไม? นายจะทำอะไรฉันเหรอ” ฉันกอดอกมองเขาอย่างไร้ความเกรงกลัว เวฬาเม้มริมฝีปากเหมือนกำลังครุ่นคิดบางอย่าง ฉันไม่รอให้เขาคิดแผนชั่วเสร็จหรอก สองมือออกแรงผลักไหล่ผู้ชายตรงหน้าให้หลบทางเพื่อเปิดประตูห้องทันที


หากทว่าฉันคงประเมินเวฬาต่ำเกินไป เพราะเขาไม่ยอมให้ฉันผลักออกง่ายๆ แถมยังรวบข้อมือทั้งสองข้างของฉันเอาไว้แล้วดึงเข้าหาตัวด้วยความรวดเร็ว ส่งผลให้ร่างของฉันเสียหลักเข้าสู่อ้อมกอดเขาอย่างไม่ทันตั้งตัว กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ ของผู้ชายปะทะปลายจมูก โสตประสาทการรับรู้ของฉันปั่นป่วนไปชั่วขณะ ก่อนจะเรียกสติตัวเองกลับมาแล้วออกแรงขัดขืนเขาอีกครั้ง


“ปล่อย! เลิกถึงเนื้อถึงตัวฉันสักทีได้ไหม รังเกียจ!


“ทำเป็นรังเกียจเข้าไป ลองตั้มกับฉันสักทีรับรองจะติดใจ”


ฉันเอียงคอหนีเสียงกระซิบกรุ่นร้อนข้างใบหู พยายามขัดขืนเขาอย่างสุดกำลัง แต่เหมือนมันจะทำได้ยาก เวฬากดล๊อคประตูห้องก่อนลากฉันถอยหลังกลับไปที่เตียงด้วยแรงทั้งหมดที่มี ฉันอยากจะกรีดร้องออกมาให้สุดเสียงถ้าไม่ติดว่าที่นี่คือโรงพยาบาล และหน้าฉันยังไม่ด้านพอ!


“หยุดนะเวฬา! นายจะทำกับฉันแบบนี้ไม่ได้!” ฉันถลันตัวขึ้นนั่งบนเตียงทันทีเมื่อถูกเขาผลักลง เวฬามองด้วยแววตาดุเดือดก่อนจะเคลื่อนตัวขึ้นมาทาบทับฉันอย่างรวดเร็ว ฉันเผลอกรี๊ดออกมาเบาๆ สองมือผลักไหล่เขาออกจากร่างกายตัวเอง “ถอยออกไปนะ! ตกลงกันแล้วไม่ใช่? ว่านายจะไม่ทำเรื่องชั่วๆ กับฉันอีกน่ะ”


ฉันหวนนึกถึงเหตุการณ์ก่อนหน้าที่เราสองคนจะแต่งงานกัน ในตอนนั้นเวฬาเคยรับปากว่าจะไม่ทำรุ่มร่ามและก้าวก่ายชีวิตฉัน แม้เขาจะรับปากแบบส่งๆ แต่ฉันถือว่ามันคือคำสัญญาแล้วนะ!


“เคยตกลงกันก็ใช่ แต่ไม่ได้หมายความว่าฉันจะยอมทำตามนี่”


“สารเลว” ฉันกัดฟันด่า สายตาเหลือบหาหนทางเอาตัวรอด แววตาของหมอนี่บ่งบอกว่าเขาเอาจริงแน่ และฉันไม่มีทางยอมให้เรื่องบัดซบนั่นเกิดขึ้นอีกเป็นครั้งที่สอง!


“เธอผิดเองนะบีลีฟ คิดจะเบล็คเมล์ฉัน มันยังเร็วเกินไป” โทรศัพท์ในกระเป๋าเสื้อกราวน์ถูกล้วงออกไป เขากดๆ จิ้มๆ มันชั่วครู่ก่อนจะโยนมันทิ้งลงบนโต๊ะหัวเตียงแล้วก้มลงมาสบตากับฉันอีกครั้ง เห็นแล้วอยากจะควักลูกตาแสนเจ้าเล่ห์ของเขาจริงๆ เลย! “จบเรื่องคลิปไป เรามาเข้าเรื่องตั้มกันต่อดีกว่าที่รัก”


“นี่! ถอยออกไปเลยนะ! อย่าคิดทำอะไรบ้าๆ!” ฉันพยายามข่มสีหน้าให้นิ่งที่สุด ไม่อยากให้เขาเห็นความหวาดหวั่นในแววตาของฉัน และในจังหวะนั้นสายตาของฉันไปสะดุดเข้ากับอะไรบางอย่างซึ่งวางอยู่ไม่ไกลจากเตียงมาก แต่ประเด็นคือฉันไม่สามารถเอื้อมไปหยิบมันได้แน่ๆ ถ้าเวฬายังคงจ้องตากันอยู่อย่างนี้


“บ้าตรงไหน เรื่องตั้มๆ เนี้ย ผัวเมียคู่ไหนเขาก็ทำกัน”


Loading...85 Per.



“แต่ต้องไม่ใช่คู่เรา!


ฉันอยากจะกรีดร้องจริงๆ เลยให้ตาย! ฉันจะทำยังไงกับไอ้ผู้ชายสันดานแย่คนนี้ดี! จะทำยังไงดีล่ะบีลีฟ คิดสิคิดฉันพยายามใช้ความคิดอย่างหนักเพื่อหาทางออกให้กับสถานการณ์อันแสนสุ่มเสี่ยงนี่ เวฬาไม่ยอมปล่อยฉันง่ายๆ แน่ 


อ่า ถ้างั้นก็ต้องเบี่ยงเบนความสนใจเขาสินะ


เฮือก!!


หากทว่า ฉันคิดยังไม่ทันจบ ร่างทั้งร่างกลับต้องขนลุกชันทั้งตัวเมื่อถูกริมฝีปากกรุ่นร้อนซุกไซ้ลงมาอย่างถือวิสาสะ เวฬากดจูบหนักๆ ลงบนลำคอและเนินอกของฉันราวกับคนอดอยากปากแห้งเหลือเกิน สัมผัสของเขาสร้างความปั่นป่วนให้กับสมองของฉันมาก มันวาบหวามและร้อนรุ่มอย่างบอกไม่ถูก พาลให้สติสัมปะชัญญะของฉันจะดับลงเสียดื้อๆ


บ้าจริง! ไม่นะ! ห้ามเคลิ้มเด็ดขาดเลยนะบีลีฟ!


ฉันสะบัดความว้าวุ่นแสนวาบหวามนั่นออกจากสมองพร้อมกับพยายามรวบรวมแรงทั้งหมดเพื่อผลักดันร่างสูงออกไป มันช่างไม่ต่างจากการใช้มือเปล่าผลักก้อนหินยักษ์เลย เวฬาแทบไม่สะเทือนสักนิดจนเรี่ยวแรงของฉันเกือบจะหมดลงก่อนสมองจะกลับมาทำงานอีกครั้ง พร้อมกับแผนการบางอย่างผุดเข้ามาในหัว


“อื้อ นุ่มนวลกับฉันหน่อยสิเวฬา” ฉันครางเสียงต่ำขณะลูบไล้ฝ่ามือเล็กลงบนท่อนแขนแกร่งช้าๆ เวฬาหยุดชะงักริมฝีปากที่กำลังขบเม้มเนินอกของฉันเล็กน้อย สีหน้าของเขาแปลกใจอย่างเห็นได้ชัดกับท่าทีที่เปลี่ยนไปของฉัน และเมื่อเห็นว่าเขายังคงนิ่งงัน ฉันจึงจัดการพลิกร่างสูงนอนลงก่อนตัวเองจะขึ้นมาทาบทับเขาจากด้านบนแทน


แหม มันช่างเป็นท่าที่ติดเรตอะไรเยี่ยงนี้


“นี่เธอ


“ชู่ว นายชอบให้รุกไม่ใช่เหรอ” ปลายนิ้วเรียวแตะลงบนริมฝีปากหนาเบาๆ เพื่อหยุดเสียงพูด ฉันงัดมารยาหญิงร้อยกระบวนท่าขึ้นมาอ่อยเวฬาอย่างที่ไม่คิดว่าชาตินี้ชีวิตฉันจะทำ แต่เพื่อการเอาคืนที่เหนือกว่าฉันจึงต้องจำใจงัดมันขึ้นมาใช้ สงสัยฉันจะติดเชื้อขี้อ่อยมาจากยัยเนตรแน่ๆ


“ซี๊ด” เสียงคำรามต่ำดังขึ้นพร้อมกับปรายนิ้วเรียวเล็กที่เริ่มซุกซนลงบนหน้าท้องแกร่ง ชายเสื้อตัวบางถูกถลกขึ้นช้าๆ จนมันหลุดออกจากร่างหนาสุดฮอต ฉันกรีดยิ้มอย่างพึงพอใจที่สามารถทำให้ผู้ชายใต้ร่างคล้อยตามโดยง่าย เสื้อหนังในมือถูกม้วนก่อนจะโยนมันลงบนพื้น เวฬาเหลือบมองเล็กน้อยแต่ฉันไม่ปล่อยโอกาสให้เขารู้ตัวหรอก “อ่า


มือเล็กแกะเข็มขัดออกพร้อมกับค่อยๆ ปลดกางเกงยีนส์ตัวหนาของเขาออกช้าๆ ฉันจ้องตากับนัยน์ตามังกรแสนร้ายด้วยความเย้ายวนสุดฤทธิ์ ฝ่ามือค่อยๆ ลูบไล้สัมผัสหน้าท้องแกร่งที่แน่นไปด้วยซิคแพคของเขาเพื่อปั่นป่วนสติอันเหลือน้อยนิดให้มันกระเจิงไปมากกว่าเดิม ฉันลากไล้อยู่อย่างนั้นสักพักก็สามารถปลดกางเกงของเขาออกจนพ้นตัวได้สำเร็จ แล้วจัดการโยนมันลงไปกองกับเสื้อหนังของเขา จากนั้นค่อยๆ พละตัวออกจากร่างหนาช้าๆ เพื่อถอยลงมายืนบนพื้น


“เธอทำอะไรน่ะบีลีฟ ฉันจะไม่ไหวแล้วนะ” เขาเว้าวอนฉันทางสายตา สีหน้าของเวฬาตอนนี้โคตรจะว้อนท์ฉันเลย เห็นแล้วอยากจะถ่ายคลิปเอาไว้จริงๆ ถ้าไม่ติดว่าภารกิจของฉันมันยังไม่จบอะนะ เขากำลังต้องการฉันมาก และนั่นคือสิ่งที่ฉันต้องการให้เขาเป็นเช่นกัน


“แหม ใจเย็นๆ สิ ฉันยังไม่ได้ถอดเลยนะ” ฉันกรีดยิ้มเซ็กซี่ขณะสองมือบรรจงเปิดเสื้อกราวน์บนร่างกายตัวเองออกช้าๆ เวฬาจับจ้องทุกการกระทำของฉันด้วยสายตาเร่าร้อนจนแทบจะแผดเผาทั้งร่างของฉันได้เลย ฉันเห็นริมฝีปากหนาเม้มนิดๆ ราวกับกำลังสะกดกลั้นอารมณ์ดิบของตัวเองเพื่อไม่ให้พุ่งใส่ฉัน มันยิ่งทำให้ฉันรู้สึกชนะ


ผู้ชายยังไงก็คือผู้ชาย อารมณ์มักอยู่เหนือเหตุผลเสมอ และนั่นคือความพ่ายแพ้ของเวฬาในวันนี้!


“อ่า ฉันอายจัง นายอย่าจ้องแบบนั้นสิเวฬา”


“อายทำไม ฉันยังไม่เห็นอายเลย”


ย่ะ ก็นายมันหน้าด้านไง


ฉันก่นด่าเขาในใจขณะใบหน้ายังคงยิ้มหวานให้


“นี่ฉันอายจริงๆ นะ นายหลับตาก่อนสิ” ฉันอ้อนเขาด้วยสายตาและน้ำเสียง “นะ ฉันจะได้รีบถอดเร็วๆ ไง”


เวฬามองฉันชั่วครู่ก่อนจะยอมหลับตาลงอย่างว่าง่าย นั่นเรียกรอยยิ้มร้ายกาจจากฉันได้ในทันที สองเท้าก้าวไปทางด้านข้างพลางก้มหยิบกองเสื้อผ้าของเวฬาขึ้นพร้อมขวดแอลกฮอล์ที่ฉันเล็งเห็นเมื่อครู่ ก่อนจะเดินไปทางอ่างล้างหน้าซึ่งตั้งอยู่ไม่ไกลจากเตียง เสื้อผ้าของเขาถูกโยนลงในอ่าง ตามด้วยการเปิดขวดแอลกฮอล์แล้วเทราดมันลงไปในนั้นจนหมดขวด


“บีลีฟ! นั่นเธอจะทำอะไรวะ?!” น้ำเสียงตื่นตกใจดังมาจากด้านหลัง ฉันรีบหันกลับไปมองเวฬาซึ่งกำลังจะลุกจากเตียงด้วยสภาพบ๊อกเซอร์เพียงตัวเดียว รอยยิ้มร้ายกรีดบางๆ พร้อมกับยื่นมือไปทางอ่างก่อนจะ


กริ๊ก


“ฆ่าเชื้อด้วยไฟหน่อยดีไหมเวฬา?”


“ทำบ้าอะไรวะ! เธอจะเผาเสื้อฉันเหรอ! นั่นมัน Lanvin เลยนะเว้ย!


ใช่แล้ว ตามที่เขาพูดเลย ฉันกำลังจะเผาเสื้อผ้าของเวฬาด้วยไฟแช็กกับแอลกฮอล์ซึ่งไวต่อไฟมาก เพียงแค่ฉันปล่อยไฟแช็กในมือลงบนอ่างน้ำ เสื้อผ้าของเขาก็จะถูกเผาภายในพริบตา อ้อ มีอย่างหนึ่งที่ฉันรู้เกี่ยวกับผู้ชายคนนี้คือ นอกจากเวฬาจะรักความเร็วแล้วเขายังรักการสะสมเสื้อหนังมาก แถมสนนราคาของมันแต่ละตัวก็เหยียบแสนเลยด้วยสิ นี่จึงถือว่าเป็นการแก้แค้นที่แสนคุ้มค่าอย่างที่สุด หึ!


“แย่หน่อยนะเวฬา พอดีว่าฉันเป็นโรคกลัวเชื้อโรคน่ะ อยู่ใกล้นายทีไรฉันขยะแขยงตัวเองทุกทีเลย” ฉันจีบปากจีบคอพูดอย่างน่าตบ ไม่คิดเหมือนกันว่าตัวเองจะมีโมเม้นแบบนี้ด้วย แต่ก็เอาเถอะ ฉันโกรธหมอนี่มากจริงๆ มันช่วยไม่ได้ถ้าฉันจะร้ายใส่เขา เขาเป็นคนบังคับฉันเอง “แล้วฉันก็นึกขึ้นได้ว่าลำพังแค่น้ำยาฆ่าเชื้อมันคงจะฆ่าไม่ได้”



“เชื้อโรคอย่างนายมันต้องฆ่าเชื้อด้วยไฟถึงจะสาสม!


พรึ่บ!


“เห้ย!! บีลีฟ!!” เวฬารีบพุ่งตัวเข้ามาหาเสื้อผ้าตัวเองด้วยความรวดเร็ว ขณะที่เพลิงสีสวยลุกไหม้ไปแล้ว เขาหมุนเปิดก๊อกน้ำเพื่อดับไฟอย่างรนราน ปากก็สบถคำหยาบคายออกมาอย่างหัวเสียสุดๆ


ถามว่าฉันควรจะอยู่สนใจหมอนี่ต่อไปไหม?... หึ! อยู่ต่อก็ควายแล้วค่ะ!


รักเรื่องนี้จิ้มเลย

V

V

ADD ME


TO BE CONTINUED



TALK 2

เล่นกับไฟก็ต้องเจอไฟเผาแบบนี้แหละนะคะเฮีย ฮี่ๆ

เจ้บีคนจริง นางไม่ยอมใครนะเออ 

นางเอกฉันไม่ใช่นางฟ้า นางคือร่างอวตารของนางมาร 555+

งานหนักหน่อยนะเฮียถ้าคิดจะตั้มเจ้ -.,-

อัพครบแล้วเด้อ คอมเม้นเพิ่มขึ้น รีดมีความน่ารัก ><

**บอกไว้ก่อนว่าเค้าจะแจกเจ้บี 1 เล่มจากการสุ่มเลขคอมเม้นในเว็บ ได้เลขของใครก็แจกให้คนนั้นฟรีๆ เลย >< ยิ่งใครเม้นเยอะเท่าไหร่ก็ยิ่งมีสิทธิ์มากเท่านั้น จัดมาเลยย

ป.ล. ไม่นับคำว่าเจิมนะ 5555 ขอคำอื่นที่หลากหลายบ้าง จะชมจะด่าพระนาง จะอะไรก็ได้ 

ครีเอทมาเล้ยยย


 
 
TALK 1
มีความร้าย >< แต่ร้ายกับเจ้คิดดีแล้วเหรอเฮีย ฮี่ๆ
อ่านแล้วคอมเม้นด้วยนะจ๊ะ จัดหนักๆ ให้เจ้หน่อยยย
ทีมใครเลือกเลย #ทีมเมีย #ทีมผัว
แอดแฟนด้วย
 
วางจำหน่าย E-Book แล้วนะคะ
เหล่าสาวกนิยายอิเลคทรอนิคเชิญสอยเฮียเวฬากันได้แล้วค่าา
 
  
________________
LIKE PAGE "พันเก้า
[ติดตามนิยาย
+เข้ากลุ่มลับ]

+++

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 87 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,543 ความคิดเห็น

  1. #3527 pcjy (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 15:26
    อื้อหือออ
    #3,527
    0
  2. #2054 PtNKjH (@12442) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 มกราคม 2560 / 18:24
    แซ่บ 555
    #2,054
    0
  3. #744 ohtao (@gamolchanog) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 14:09
    เฮียเวในโรงพยาบาลก็มิเว้นนะ แหมๆๆ
    #744
    0
  4. #743 ohtao (@gamolchanog) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 14:08
    โอ๊ยยยเฮียเวเจอเมียคนจริงแบบบีลีฟถึงกับเหวอเลยล่ะซี่55555
    #743
    0
  5. #583 GTThananya (@GTThananya) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 22:56
    ชอบบอ่า..หนัก><
    #583
    0
  6. วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 02:04
    มีความร้ายมาก 5555
    #551
    0
  7. #367 kookpk (@kookpk) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2559 / 20:41
    นางแซ่บเหมือนแม่นางจิงๆ
    #367
    0
  8. #297 kowhorm (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2559 / 09:24
    แซ่บมาก ชอบสุดๆเลยไรท์ แรงมาแรงกลับไม่โกง
    #297
    0
  9. #280 bookkoh (@bookkoh) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2559 / 18:27
    สมน้ำหน้า บีลิฟเจ๋งม๊วกกก
    #280
    0
  10. #273 bookkoh (@bookkoh) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2559 / 18:57
    ไม่รู้จะสงสารหรือสมน้ำหน้าดี 555 อิเวฬา
    #273
    0
  11. #272 wanpenskc (@wanpenskc) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2559 / 15:20
    ตอนนี้เผาเสื้อผ้าต่อไปก้อจะเผาใจเฮียยยยยยย
    #272
    0
  12. #260 maytag (@maytag) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2559 / 21:35
    คู่เวฬากะเจ้บี...แซบแซ่บ..มากค่ะ..ว่าคู่พ่อแม่เจ้บีแซ่บแล้ว...คู่ลูกยกกำลังสอง...
    #260
    0
  13. #230 JIJIPHOD (@ji-phod) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2559 / 11:15
    ดุเดือดๆๆๆๆ
    #230
    0
  14. #229 黒ウサギ (@pumpuy_solove) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2559 / 03:13
    ความดุเดือดเผ็ดมันส์นี้ท่านได้แต่ใดมาาาาา
    #229
    0
  15. วันที่ 20 พฤศจิกายน 2559 / 23:32
    5555+
    คิดจะ'ตั้ม'เจ้ รอไปก่อนนะ เวฬาจ๋าาาาา
    #228
    0
  16. #227 MeMe' (@casino) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2559 / 21:45
    Lanvinไปแล้วว55 บ๊ายบายยย
    #227
    0
  17. #226 RattanaponBeer (@RattanaponBeer) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2559 / 20:48
    ยกนี้ เจ้บีชนะ5555
    #226
    0
  18. #225 Pvl6ic (@kykth) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2559 / 19:53
    555555 วิ่งค่ะบีลีฟ วิ่ง
    #225
    0
  19. #224 MinPark (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2559 / 19:30
    อือหือออ มีความดุเดือดรุนแรงงงง
    #224
    0
  20. #223 G_Rommy (@romyakornk) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2559 / 18:34
    แสบสันมากค่ะแม่บี
    #223
    0
  21. #222 ketkanok2533 (@ketkanok2533) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2559 / 18:07
    ชอบอ่ะ ติดตามอยู่นะคะ
    #222
    0
  22. #221 jjalaxy (@achalaya) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2559 / 17:26
    โอยยยทีมแม่บีเหมือนเช่นเดิมเหมือนเคยดั้งวันวาน
    #221
    0
  23. #220 chuneSs (@juneyupin) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2559 / 17:08
    สะใจจจ เจ้บีเค้าต้องแบบนี้ ชอบๆ
    #220
    0
  24. #219 Red343 (@Red343) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2559 / 16:52
    เจ๊บีคนจริงข้าน้อยเชิ้อแล้ว คาราวะ คาราวะ
    #219
    0
  25. #217 Tui....Love (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2559 / 16:09
    โอ้ยๆๆๆ555555สะใจอ่ะชอบๆๆๆๆๆครับบบ ไปไม่เป็นเลยอ่ะดิ "เฮียเวฬา"
    #217
    0