[END]YOU'RE MY SHIFTY POISON "รักวุ่นวายพี่ชายกะล่อน"

ตอนที่ 33 : ♪ CHAPTER 17 ♫ #สิ่งที่เลือก [100 Per.]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,763
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 92 ครั้ง
    7 ธ.ค. 61






CHAPTER 17

#สิ่งที่เลือก


แกกำลังคาดหวังอะไรอยู่เหรอลิลลา
-ลิลลา-



T-CLUB


“ทางนี้ๆ ลิล” เสียงตะโกนแทรกเสียงดนตรีหนักๆ ภายในผับดังมาจากร่างสูงคุ้นตาที่กำลังลุกขึ้นโบกไม้โบกมือมาทางฉัน โบอิ้งกระตุกแขนฉันแล้วเดินไปทางโต๊ะนั้นซึ่งมีชายหนุ่มรูปหล่อนั่งอยู่ก่อนแล้วสามคน ความฮอตของพวกเขาเรียกความสนใจจากสาวๆ รอบตัวอย่างมาก


“ขอโทษที่มาช้านะคะพี่ภีม” ฉันนั่งลงด้านข้างขุนทัพ ส่วนโบอิ้งนั่งข้างไม้เอก เพิ่งสังเกตว่าสองคนนั้นไม่มองหน้ากันเลย ต่างคนต่างเมินหน้าใส่กันจนฉันแอบหรี่ตามอง


“ไม่เป็นไรๆ เอ้าๆ สั่งอะไรดี”


“ลิลขอ


“วันนี้งดน้ำผลไม้นะ ไม่รู้ล่ะ เรามาฉลองก็ต้องดื่มกันสักหน่อย” พี่ภีมพูดขัดขึ้นมาอย่างรู้ทันว่าฉันกำลังจะสั่งอะไร ฉันทำหน้าลำบากใจนิดๆ ปกติไม่ค่อยชอบดื่ม แต่ก็ใช่ว่าจะดื่มไม่ได้


“งั้นก็ได้ค่ะ แต่ขอไม่เข้มมากนะ พรุ่งนี้ลิลมีสอนพิเศษด้วย” พอฉันตกลงดื่ม พี่ภีมปรบมือแปะแล้วหันไปผสมเหล้าให้ ฉันเลื่อนสายตาไปสบกับขุนทัพโดยบังเอิญ เขามองมาก่อนแล้ว แววตาเรียบนิ่งแต่ทว่านุ่มลึกมองมาอย่างสื่อความหมายจนต้องหลบตาเขาไปทางผู้คนด้านล่าง


ขณะนี้พวกเรากำลังนั่งอยู่ในโซนวีไอพีชั้นลอย ซึ่งสามารถมองเห็นฟลอร์เต้นด้านล่างได้อย่างชัดเจน รวมไปถึงโซนวีไอพีในชั้นเดียวกันด้วย ในจังหวะนั้นสายตาฉันหยุดชะงักเข้ากับผู้ชายกลุ่มหนึ่ง ชุดนักศึกษาผิดระเบียบหลุดลุ่ยตามสไตล์แบดบอยเป็นจุดสนใจได้อย่างดี และฉันจะไม่สนใจเลยถ้าหนึ่งในนั้นคือใครคนหนึ่งที่ฉัน เคยรู้จัก


” ใบหน้าหล่อเหลาแสนร้ายกาจพละออกจากการกระซิบกระซาบผู้หญิงข้างกายที่เขากำลังนั่งโอบกอดอยู่ ดวงตาคมกริบเลื่อนมาสบกับฉันโดยบังเอิญ วูบหนึ่งฉันเห็นแววตาคมคู่นั้นสั่นไหวก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นเรียบนิ่ง


“อ่ะ นี่แก้วลิลนะ ผสมน้อยๆ พอกรึ่มๆ” ฉันพละสายตากลับมาที่โต๊ะแล้วหยิบแก้วที่พี่ภีมส่งให้ขึ้นมาดื่มรวดเดียวหมด เรียกสายตาอึ้งๆ จากทุกคนในโต๊ะแทบจะทันที “เห้ย ถึงมันจะผสมน้อย แต่รวดเดียวหมดแบบนั้นมันก็เมาได้นะลิล”


“อ้อ พอดีลิลคอแห้งน่ะค่ะ เดี๋ยวลิลผสมเองดีกว่า” ฉันก้มหน้าก้มตาพูดแล้วเบี่ยงตัวมาผสมเหล้าเอง อยู่ดีๆ จิตใจมันก็ไม่สงบ รู้สึกอยากจะเมาขึ้นมาดื้อๆ


“โหยยัยลิล แกใส่เหล้าเข้มไปแล้วนะ เป็นอะไรเนี้ย” โบอิ้งแย่งขวดเหล้าไปจากมือฉันเมื่อเห็นว่าฉันเทลงแก้วเกินอัตราส่วนที่เหมาะสม ฉันเม้มปากนิดๆ แล้วหยิบแก้วขึ้นมาถือโดยไม่ตอบอะไร


“อ้าวไอ้บัส มึงมาเที่ยวที่นี่ด้วยเหรอ”


หัวใจฉันเต้นระทึกไปหมดเมื่อได้ยินเสียงพี่ภีมทักทายใครบางคน ฉันไม่ได้หันมองผู้มาใหม่ ทำเพียงก้มหน้าดื่มเหล้าเงียบๆ


“เออ ที่นี่ที่ประจำกู ผับไอ้พันไง” เสียงคุ้นเคยดังขึ้นด้านข้าง ร่างสูงเดินเข้ามาหยุดยืนใกล้กับที่ฉันนั่งอยู่ และเพราะฉันก้มหน้ายู่จึงมองเห็นเพียงรองเท้าของเขากับรองเท้าส้นสูงของผู้หญิงคนหนึ่ง เขาเดินเข้ามาพร้อมกับผู้หญิงคนนั้นสินะ


“เหอะ ถึงว่าบ้านช่องไม่ยอมกลับ” ฉันเม้มปากนิดๆ กับคำพูดหยันๆ ของโบอิ้ง


“อะไรยัยตัวแสบ เธอนั่นแหละมาเที่ยวที่แบบนี้ทำไม”


“ทำไมฉันจะมาไม่ได้ ทีเฮียยังเที่ยวหัวราน้ำทุกวันเลย”


สถานการณ์ตอนนี้กลายเป็นว่าสองพี่น้องกำลังเถียงกัน ทุกคนเงียบไปชั่วครู่ก่อนจะมีเสียงเล็กๆ ดังมาจากผู้หญิงข้างกายแอร์บัส


“อะไรกันคะบัส ไม่คิดจะแนะนำหน่อยเหรอ”


“ไม่จำเป็นต้องแนะนำมั้งคะ เพราะเฮียบัสเขาเปลี่ยนผู้หญิงบ่อย เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็ลืมชื่ออยู่ดีเนอะ”


ถ้าจะบอกว่าแอร์บัสร้าย โบอิ้งเพื่อนฉันก็คงไม่ต่างกัน สมแล้วที่เป็นพี่น้องสายเลือดเดียวกัน ฉันเผลอเหลือบตาขึ้นมองคนทั้งคู่ด้วยความลืมตัว ผู้หญิงข้างกายแอร์บัสชักสีหน้าไม่พอใจ ขณะที่แอร์บัสมองตรงมาทางฉันอย่างไม่คิดจะปิดบัง


บ้าจริง ทำไมเขาต้องมองฉันด้วยสายตาแบบนั้นด้วย อยากให้โบอิ้งสังเกตเห็นหรือไงนะ!


“แนะนำสักหน่อยก็ดีเหมือนกันนะ เริ่มจากไอ้ภีมเพื่อนฉัน” แอร์บัสละสายตาจากฉันไปมองผู้หญิงคนนั้นก่อนจะเริ่มแนะนำทุกคนโดยเริ่มจากพี่ภีม “นี่ขุนทัพ น้องไอ้หน่วยรบ นั่นไม้เอกเพื่อนไอ้ขุน”


แอร์บัสแนะนำผู้ชายจนครบแล้วมาหยุดลงที่โบอิ้ง ยัยนั่นนั่งกอดอกเชิดหน้าใส่ แสดงออกชัดเจนว่าไม่ได้อยากรู้จักสักนิด


“ยัยตัวแสบนี่ชื่อโบอิ้ง เป็นน้องสาวฉันเอง” ฉันได้ยินเสียงหึในลำคอจากโบอิ้งด้วย แอร์บัสชะงักไปนิดหนึ่งตอนมองหน้าฉัน ก่อนมุมปากยกยิ้มเย็น “ส่วนเธอ ลิลลา”


” ฉันกัดปากตัวเองเบาๆ รู้สึกกดดันกับสายตาคมๆ ที่จ้องมา มันไม่ใช่แค่คู่เดียว แต่ทั้งพี่ภีมและขุนทัพก็พากันจ้องมาทางฉัน สองคนนั้นเพิ่งจะรับรู้ถึงความสัมพันธ์อธิบายยากระหว่างฉันกับแอร์บัส คงไม่แปลกถ้าพวกเขาจะไม่เข้าใจ


“เป็นเพื่อนน้องสาว”


คำแนะนำสถานะภาพด้วยน้ำเสียงเรียบๆ ของแอร์บัสอาจฟังดูปกติสำหรับทุกคน แต่สำหรับฉันมันเปรียบเสมือนน้ำเย็นๆ สาดใส่หน้า ร่างกายมันด้านชาไม่ต่างจากหัวใจ


แกกำลังคาดหวังอะไรอยู่เหรอลิลลา คาดหวังให้เขาแนะนำแกเป็นอย่างอื่นนอกจากเพื่อนน้องสาวงั้นเหรอ


บ้าไปแล้ว แกมันบ้าจริงๆ ลิลลา!




“แกดื่มเยอะไปแล้วนะยัยลิล วันนี้แกเป็นอะไรเนี้ย” โบอิ้งแย่งแก้วเหล้าไปจากเพื่อนรักเมื่อเห็นว่าเธอดื่มหนักเกินไปแล้ว


อย่าว่าแต่โบอิ้งไม่เข้าใจเลย ชายหนุ่มร่วมโต๊ะอีกสามคนก็เช่นกัน พวกเขามองหญิงสาวหน้าตาน่ารักผู้มีนิสัยเรียบร้อยตรงหน้าที่บัดนี้กลายเป็นสาวนักดื่มไปแล้ว ใบหน้าสวยๆ ไร้เครื่องสำอางแตะแต้มเรื่อแดงอย่างเห็นได้ชัด เธอคงเมาหนักพอสมควร


“เปล่าน้า ฉันโอเคนะแก สบายมากๆ” น้ำเสียงหวานเอ่ยตอบด้วยรอยยิ้มหวานเยิ้ม โบอิ้งขมวดคิ้วมองเพื่อนรักด้วยความเป็นห่วง ตั้งแต่คบกันมาไม่เคยเห็นลิลลาเป็นแบบนี้มาก่อน


“แกเมามากแล้วนะยัยลิล กลับบ้านกันก่อนไหม”


“บ้าเหรอ กลับอะไร ไม่กลับอ่ะ กำลังสนุกเลยแก” คนเมาพิงศีรษะซบไหล่เพื่อนรัก ก่อนเอื้อมคว้าแก้วเหล้าเพียวๆ ของไม้เอกขึ้นมาส่งให้โบอิ้ง “แกดื่มกับฉันก่อนน้าโบอิ้ง ดื่มสิ ดื่มๆ”


“เห้ย ห้ามดื่มนะยัยหนองโพ นั่นมันแก้วฉัน” ไม้เอกทำท่าจะแย่งกลับมาแต่ลิลลาไม่ยอมแถมยังยัดแก้วใส่มือโบอิ้งเป็นเชิงบังคับ พอเห็นสายตาของเพื่อนรักกดดันมากๆ โบอิ้งก็ยอมยกแก้วนั้นขึ้นดื่มจนหมด


“อี๋ ขมชะมัด!” โบอิ้งเบ้หน้าเหยเกรีบหยิบน้ำเปล่ามาดื่มตาม ตัวเธอเองก็เริ่มมึนๆ หัวแล้วเหมือนกัน แถมยังต้องมาดื่มเหล้าเพียวๆ แบบนั้นเข้าไปอีก มีหวังได้น๊อคตายแน่ๆ


“ก็บอกว่าอย่าดื่มไงวะ! เดี๋ยวก็เมาน๊อคไปอีกคนหรอก” ไม้เอกโวยวายอย่างหัวเสียนิดๆ ขุนทัพที่นั่งมองอย่างพยายามใจเย็นมาเกือบชั่วโมงวางแก้วเหล้าในมือลงแล้วลุกขึ้นยืน “แล้วมึงจะไปไหนอีกไอ้ขุน”


“ไปส่งลิลลา เธอเมามากแล้วคงต้องพากลับก่อน”


“อืมๆ พาสาวๆ กลับกันก่อนดีกว่า ถ้าพวกนายจะมานั่งต่อก็โทรบอกแล้วกัน เดี๋ยวพี่นั่งรอ” ภีมพยักหน้าเห็นด้วย


“คงไม่กลับมาแล้วฮะ” ขุนทัพหันไปตอบภีมแล้วหันกลับมาหาเพื่อนสนิทของเขา “ส่วนมึงไอ้ไม้ มึงไปส่งโบอิ้งด้วยนะ”


“อะ อะไรวะ ทำไมต้องเป็นกู” ไม้เอกชักสีหน้านิดๆ พลางมองโบอิ้งที่ถูกพิษแอลกฮอล์เล่นงานไปอีกคนแล้ว ทั้งสองสาวนั่งซบศีรษะกันแล้วเอนหลังพิงโซฟา มือไม้โยกไปมาตามประสาคนเมา


“จะไปไม่ไป อย่าเล่นตัวนัก มันน่าถีบ” ขุนทัพมองหน้าเพื่อนเหมือนรู้ทัน ไม้เอกอ้าปากพะงาบๆ อยากจะเถียง แต่สุดท้ายก็เถียงไม่ออก “สรุป?”


“เออๆ ไปก็ได้วะ แม่ง


แล้วผู้ชายทั้งสองคนก็ตรงเข้าประคองร่างบางทั้งสองให้ลุกขึ้นยืน สาวๆ ทำท่าขัดขืนเล็กน้อย แต่ก็ยอมเดินตามพวกเขาออกมา



 

ตัดมาทางด้านชายหนุ่มเจ้าของดวงตาคมกริบ เขาจับจ้องไปทางร่างบางที่กำลังถูกผู้ชายผมสีเทาประคองลงบันไดอย่างทะนุถนอม มือหนายกแก้วเหล้าขึ้นดื่มดับความหงุดหงิดในใจ


“เป็นไรของมึงวะไอ้บัส” นับพันผู้ที่เป็นทั้งเพื่อนและเจ้าของผับแห่งนี้หันมองตามสายตาเพื่อนรักที่นั่งดื่มเงียบๆ มาเกือบครึ่งชั่วโมง ทั้งที่ก่อนหน้านี้ยังเห็นควงสาวอยู่หยกๆ แต่ตอนนี้กลับนั่งดื่มคนเดียวไม่สนใจใครเลย “เห้ย นั่นมันไอ้ขุนทัพน้องมึงนี่หว่าไอ้หน่วย แล้วนั่นมันประคองสาวที่ไหนอยู่วะ”


คำพูดของนับพันเรียกสายตาจากเพื่อนอีกสองคนให้หันไปมองตามในทันที หน่วยรบหรี่ตามองน้องชายตัวเองนิ่งๆ เขารู้จักนิสัยขุนทัพดี ปกติเป็นคนไม่ชอบสุงสิงกับใครแถมยังหวงความเป็นส่วนตัวมากไม่ต่างจากเขา ยิ่งเรื่องผู้หญิงนี่แทบไม่ยุ่งเลยด้วยซ้ำ แต่ทว่าคราวนี้ดูเหมือนว่าเธอคนนั้นคงจะสำคัญกับน้องชายเขามากเลยทีเดียว


“เห้ยๆ เดี๋ยวนะ นั่นมันลิลลานี่หว่า เพื่อนรักน้องสาวมึงอ่ะไอ้บัส” สายตาเหยี่ยวของนับพันหรี่มองหญิงสาวในวงแขนขุนทัพเล็กน้อยก่อนจะตวัดกลับมามองเพื่อนรักตัวเองอีกครั้ง “สองคนนั้นคบกันอยู่เหรอวะ แล้วทำไมวันนั้นมึงพายัยนั่นมาที่บล๊อคได้ล่ะ”


“ไม่เสือกสักเรื่องจะตายไหม” น้ำเสียงเหวี่ยงๆ ดังขึ้นแทบจะทันที เรียกเสียงผิวปากอย่างชอบอกชอบใจจากเจสันและสายตาจับผิดจากหน่วยรบ ขณะที่นับพันนั่งยิ้มมุมปากเย้ยหยัน


“อ้าวไอ้นี่ ถามแค่นี้ทำเกรี้ยวกราด ทำตัวเหมือนหึงเขานะมึงเนี้ย”


“หึงห่าไรวะ ไร้สาระ!” แอร์บัสลุกขึ้นยืนก่อนจะตวัดตาดุใส่นับพันที่หันไปแทคมือกับเจสันอย่างรู้กัน พวกเขาคบกันมานาน มองแค่นี้ก็รู้แล้วว่าอะไรคือสาเหตุที่ทำให้เพื่อนจอมเจ้าชู้ของเขาเปลี่ยนท่าทีเป็นดุดันได้ขนาดนี้ ยิ่งพักหลังๆ เหมือนจะควงสาวน้อยลงด้วย ทั้งที่ปกติแล้วไม่เคยว่างเว้นการเผด็จศึกเลยสักวัน


“เออ ไม่หึงก็ไม่หึง แล้วนั่นมึงจะไปไหน”


“ไปดูดบุหรี่โว้ย เป็นเมียกูเหรอเซ้าจัง!” แอร์บัสยังคงเกรี้ยดกราดใส่นับพันไม่หยุด ซึ่งพวกเขาดูจะสนุกกับท่าทางของเพื่อนรักมาก เพราะไม่คิดว่าคนอย่างแอร์บัสจะมีมุมนี้ด้วยเหมือนกัน


มุมหึงเมีย


TO BE CONTINUED
รักเรื่องนี้จิ้มเลย
 


TALK
โถ่เฮียพัน อย่าแซวเฮียบัสแรงสิคะ เดี๋ยวจิ้งจอกตื่น 55555
หึงเมียก็บอกหึงเมียสิ อย่าทำเก๊กนักเลย เดี๋ยวอดเด้อ
มาลุ้นกันว่าเฮียบัสจะทำไงต่อไป อิๆ
อ่านแล้วเม้นด้วยน้าาา ใกล้หมดโควต้าอัพแล้วนะคะ
1 คอมเม้น 1 โหวตเป็นรางวัลให้นักเขียนนะคะ
ฝากติดตามรุ่นลูกด้วยนะคะ

E-Book วางจำหน่ายแล้วนะคะ
ราคาฟินๆ 259 บาท
 

________________
LIKE PAGE "พันเก้า
[ติดตามนิยาย+เข้ากลุ่มลับ]
......
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 92 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

913 ความคิดเห็น

  1. #873 kaezaa2222 (@kaezaa2222) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 02:36
    สมน้ำหน้าอิเฮีย​ อยากไม่ยอมรับเอง
    #873
    0
  2. #872 heykeo (@heykeo) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 21:06
    สมน้ำหน้า
    #872
    0
  3. #871 runlarin (@runlarin) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 20:54
    ก็เฮียควงสาวมาแนะนำก่อนทำไมล่ะ หึงให้อกแตกไปเลยค่ะ
    #871
    0
  4. #870 Jo-A-Ja (@noonnoon-ok) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 20:30
    5555 มีความหึง
    #870
    0
  5. #869 BBeatrizXX (@Bjin) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 19:53

    รออออออ หึงเข้าไปอี๊กกก

    #869
    0
  6. #868 ✨•P•u•y•z•Zii•✨ (@PuyzZMeekaeW) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 19:31
    ทำเป็นโมโหกลบเกลื่อน อแหม๋ๆๆๆๆๆ
    #868
    0
  7. #867 kaezaa2222 (@kaezaa2222) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 01:10
    พี่บัสใจร้าย​ น้องลิลเซไปหาขุนทััพเลยค่ะลูก
    #867
    0
  8. #866 ✨•P•u•y•z•Zii•✨ (@PuyzZMeekaeW) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 23:43
    เลือกเอง เจ็บเอง นักเลงพอ งื้อออออออ
    #866
    0
  9. #865 runlarin (@runlarin) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 18:37
    เจ็บปวดสุดๆ
    #865
    0
  10. #864 firstzy93 (@firstzy93) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 18:32
    ทำไมทำร้ายจิตใจกันขนาดนี้
    #864
    0
  11. #863 heykeo (@heykeo) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 18:28
    ปวดใจขุนทัพปลอบหน่อยสิ
    #863
    0
  12. วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 18:00

    ขุนทัพช่วยลิลลาให้หายเศร้าหน่อยนะ

    #862
    0
  13. #861 MinPark (@PinKany44) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 17:09
    ทำไมเฮียพูดงี้อ่า
    #861
    0