[END]YOU'RE MY SHIFTY POISON "รักวุ่นวายพี่ชายกะล่อน"

ตอนที่ 34 : ♪ CHAPTER 18 ♫ #ด้านมืดในใจ [Loading...50 Per.]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,849
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 112 ครั้ง
    15 ม.ค. 62






CHAPTER 18

#ด้านมืดในใจ


“อย่าทิ้งลิลนะ ลิลไม่อยากอยู่คนเดียว”
-ลิลลา-



ทำไมใจมันร้อนรุ่มขนาดนี้วะ


ผมถามตัวเองซ้ำไปซ้ำมาว่าตัวเองเป็นอะไร ดื่มหนักจนเมาเหรอ ก็ไม่ใช่ แล้วทำไมต้องหงุดหงิดงุ่นง่านขนาดนี้ จิตใจแม่งโคตรไม่สงบ กว่าจะรู้ตัวอีกทีก็เดินตามสองคนนั้นออกมาด้านหน้าผับซะแล้ว


ใช่ ผมกำลังเดินตามลิลลากับไอ้ขุนทัพ!


เมื่อเดินออกมาหน้าผับ สายตาผมดันเหลือบไปเห็นชายหญิงอีกคู่กำลังประคองกันออกมา จากตอนแรกที่ตั้งใจจะตามสองคนนั้นไปกลับกลายเป็นว่าต้องมาสนใจสองคนนี้แทน และผมจะไม่แยแสเลยสักนิดถ้าไม่ติดว่ายัยขี้เมาในวงแขนไอ้หมอนั่นคือน้องสาวแท้ๆ ของผมเอง


เวรเอ๊ย ยัยตัวแสบก็เมาด้วยเหรอวะเนี้ย!


ผมขยี้ผมตัวเองอย่างหัวเสียนิดๆ ขณะตรงเข้าไปหาโบอิ้งที่กำลังถูกไม้เอกประคองเดินออกมา ทั้งคู่หยุดชะงักฝีเท้าอยู่ตรงหน้าผม ไม้เอกมันเงยหน้าขึ้นมองนิดๆ วูบหนึ่งผมเห็นมันชักสีหน้าไม่พอใจใส่ด้วย แต่พอเห็นว่าผมเป็นใครมันก็รีบคลายสีหน้าทันที


“จะพายัยโบไปไหน” ผมถามเสียงนิ่ง ถึงผมจะไม่ได้รู้จักไอ้ไม้เอกเป็นการส่วนตัว แต่ก็เคยได้ยินชื่อเสียด้านผู้หญิงของมันมาเยอะพอควร พูดเลยว่าไอ้หมอนี่มันก็เสือไม่ต่างจากผมหรอก


“เอ่อ จะพากลับบ้าน”


“อื้อออ กลับทำมาย ไม่กลับอ้ะ!” ไม้เอกตอบยังไม่ทันจบ ยัยขี้เมาในวงแขนมันก็แทรกขึ้นมา โบอิ้งปรือตาขึ้นมองผมด้วยใบหน้าแดงๆ ดวงตาหวานเยิ้มนั่นกระพริบสองสามทีก่อนขยับมาใกล้ผม “เฮียบัสเหรออ มาทำไมอ่ะ”


“ยังจะกล้าถามอีกนะยัยตัวแสบ ใครสั่งใครสอนให้ดื่มหนักขนาดนี้เนี้ย” ผมกระชากแขนน้องสาวออกจากการจับกุมของไม้เอก หมอนั่นทำท่าฮึดฮัดนิดๆ พอโดนสายตาเดือดๆ ตวัดใส่มันก็เลยนิ่งไป


“โอ้ยยยปล่อยนะเฮีย ไม่ต้องมายุ่งเลย ฉันกลับเองด้าย” แต่ผมลืมไปว่ายัยโบอิ้งเวลาเมาแล้วดื้อขนาดไหน ตอนสติดีๆ ก็ว่าดื้อแล้วพอเข้าโหมดเมานี่โคตรของโคตรดื้อยิ่งกว่า ขนาดป๊าม๊ายังต้องกุมขมับอ่ะคิดดู เวลาที่บ้านเลี้ยงฉลองกันพวกเราจะไม่สนับสนุนให้ยัยนี่ดื่มเด็ดขาด


“อย่าดื้อดิ กลับบ้านกับเฮียเร็วๆ เลย” ผมลากร่างเล็กให้เดินตามมาที่ลานจอดรถ แต่โบอิ้งสะบัดมือออกแล้วเดินหนีไปทางหน้าผับอีกครั้งก่อนจะโบกมือเรียกรถแท็กซี่


เชื่อยังว่ายัยนี่มันขี้ดื้อแค่ไหน!


จังหวะที่ผมกำลังจะเดินกลับมาลากโบอิ้งอีกรอบ สายตาเหลือบไปเห็นร่างบางคุ้นตากำลังถูกอุ้มไปทางลานจอดรถพอดี ผมพะว้าพะวงในทันที หัวใจแม่งเต้นรัวอย่างโคตรสับสน ลิลลาเหมือนจะเมาหนักกว่ายัยตัวแสบซะอีกดูจากการที่ไอ้ขุนทัพต้องอุ้มแบบนั้น


เอาไงดีวะไอ้บัส! ห่วงน้องก็ห่วง ห่วงยัยหนูน้อยก็ห่วง


x!” ผมสบถออกมาเบาๆ เมื่อหันมองโบอิ้งแล้วเห็นว่ายัยนั่นกำลังเปิดประตูรถแท็กซี่ ดื้อขนาดนั้นคงดูแลตัวเองได้มั้ง จะมาหาว่าผมใจดำทิ้งน้องสาวกลับบ้านคนเดียวไม่ได้นะโว้ย ผมพยายามจัดการกับยัยนั่นแล้ว แต่ยัยนั่นดื้อเอง ป๊าม๊าห้ามมาด่าผมด้วย!


ตึกๆๆ


ผมวิ่งมาทางลานจอดรถทันทีที่ตัดสินใจทิ้งโบอิ้ง ตอนนี้มีอีกคนที่ต้องห่วงไม่แพ้กัน แถมยัยนั่นกำลังเมาหนักมากด้วย และจากประสบการณ์ที่เคยสัมผัสตอนลิลลาเมามาแล้ว ผมไม่ควรปล่อยให้เธอไปกับไอ้ขุนทัพอย่างแรง


หมับ!


เป็นอีกครั้งที่ร่างกายแม่งไปไวกว่าสมอง ผมตรงเข้าไปคว้าประตูรถฝั่งลิลลาที่กำลังจะถูกไอ้ขุนทัพปิด มันชะงักก่อนจะหันมองผมด้วยสายตาดุดัน ผมผลักมันออกให้พ้นทางแล้วเปิดประตูออกกว้าง


“ทำอะไรวะเฮีย” มันถามอย่างใส่อารมณ์ผิดไปจากนิสัยเย็นชา แต่ผมไม่สนใจ ตรงเข้าไปช้อนตัวร่างบางขึ้นมาอุ้ม ไอ้ขุนทัพรีบเข้ามาดันไหล่ผมอย่างไม่ยอมให้พาเธอไปง่ายๆ “ถามว่าทำห่าอะไร!


“จะพายัยนี่กลับ ไม่เห็นเหรอวะ” ผมสะบัดไหล่ออกจากการจับกุมของมัน ส่งผลให้ยัยตัวเล็กในวงแขนขยับตัวน้อยๆ ก่อนจะลืมตาขึ้นมอง ดวงตาหวานสั่นไหวขณะสบตากับผม


“ฮะ เฮียบัส” หัวใจผมเต้นแรงรับคำเรียกแสนหวาน ลิลลาคงไม่รู้ตัวว่าตอนเมาเธอน่ารักและขี้อ้อนขนาดไหน ผมเคยสัมผัสมาแล้วเมื่อหลายปีก่อน


“เมาก็นอนไป เดี๋ยวเฮียพากลับบ้าน” ผมกระชับวงแขนขึ้นเล็กน้อยและทำท่าจะเดินออกมา ทว่ากลับถูกร่างสูงขยับมาขวางทางเอาไว้ ดูเหมือนว่าครั้งนี้ไอ้ขุนทัพมันจะไม่ยอมปล่อยให้ผมพาเธอไปง่ายๆ สินะ “ถอยไป”


“ใครกันแน่ที่ควรถอย”


ต่อค่ะ


“อะไรของมึงวะไอ้ขุน ไม่เห็นเหรอว่ายัยนี่เมา กูจะพาเธอกลับบ้าน” ผมพูดด้วยน้ำเสียงเรียบๆ ทั้งที่ข้างในแม่งโคตรจะร้อน ไอ้ขุนทัพมันมองผมด้วยสายตาขวางๆ ท่าทางบ่งบอกว่าเอาจริงเหมือนกัน


“ส่งลิลลามา กูพาเธอกลับเองได้” มันก้าวเข้ามาเหมือนจะแย่งเธอไปอุ้ม แต่ผมเบี่ยงตัวหนีพลางกระชับวงแขนขึ้น ลิลลาปรือตาขึ้นมองอีกครั้ง เธอมองหน้าผมสลับกับไอ้ขุนทัพไปมา


“มึงนี่มันตลกจริงๆ นะไอ้ขุน ก็รู้ๆ อยู่ว่ากูกับลิลลาเป็นอะไรกัน แต่ก็ยังหน้าด้านมาสอด” ผมแสยะยิ้มหยัน ก็ไม่ได้อยากจะตอกย้ำอะไรหรอกนะ แต่เพราะความหมั่นไส้มันเลยอดไม่ได้


“เป็นอะไรกัน? มึงกล้าพูดคำนั้นออกมาได้ยังไง คิดว่าตัวเองมีสิทธิ์อะไรในตัวเธอวะ”


“แล้วมึงล่ะมีสิทธิ์อะไรในตัวยัยนี่? ก็แค่เพื่อนโง่ๆ คนหนึ่งละวะ หึ!” ผมว่าผมเหนือกว่ามันนะ อย่างน้อยๆ ผมก็เป็นมากกว่าเพื่อนละวะ อย่าลืมสิว่าลิลลาเป็นเมียผมแล้วนะ ผมมีสิทธิ์ทุกอย่างในตัวเธอ


“มึงมันโคตรเห็นแก่ตัวเลย ไอ้เฮียบัส” ไม่ต้องตกใจที่มันขึ้นไอ้กับผมนะ ปกติมันก็เรียกไอ้หน่วยรบแบบนี้แหละ ยังดีที่ยังมีคำว่าเฮียอะนะ “มึงจะบอกว่ามึงคบกับลิลลาอยู่งั้นสิ?”


” ผมเงียบไปอึดใจอย่างใช้ความคิด ไม่รู้จะตอบอะไรดี เลยตอบแม่งแบบส่งๆ “ก็แล้วแต่มึงจะคิด”


“หึ ทำตัวเป็นหมาหวงก้าง ถ้ามึงไม่คิดจะชัดเจนกับเธอก็ปล่อยเธอไปซะ แล้วส่งเธอมาให้กู อย่าทำให้ลิลลาต้องสับสนเพราะมึงอีกจะดีกว่า ยัยนั่นไร้เดียงสาเกินไป หยุดทำร้ายเธอด้วยความไม่ชัดเจนของมึงสักที สิ่งที่มึงทำมันเหี้ยเกินไป รู้ไว้ซะด้วย”


คราวนี้ไอ้ขุนทัพยื่นมือออกมานิ่งๆ แววตาหยังเชิงมองผม นับว่าเป็นครั้งแรกเลยมั้งที่มันพูดประโยคยาวๆ แบบนี้กับผม ปกติเจอกันแทบไม่มองหน้าด้วยซ้ำ


แต่ก็นะ มันพูดว่าผมไม่ชัดเจนกับลิลลางั้นเหรอ เออ ผมยอมรับว่าผมไม่ชัดเจนกับเธอจริงๆ แต่มันไม่ใช่ความต้องการของผมคนเดียวนี่หว่า ลิลลาก็ต้องการแบบนี้เหมือนกัน ความสัมพันธ์ที่อธิบายไม่ได้แบบนี้ เธอนั่นแหละที่ต้องการ


“อื้อ หนาวจัง” เสียงหวานดึงผมหลุดจากภวังค์ความคิด สายตาหลุบมองใบหน้าสวยที่เอียงซบเข้าหาความอบอุ่นจากอกผม การกระทำไร้เดียงสาของลิลลากระตุกหัวใจแกร่งให้สั่นไหวเบาๆ


“ส่งเธอมา” ไอ้ขุนทัพย้ำอีกครั้ง ผมเลื่อนสายตาคมขึ้นมองมัน ความดุดันฉายชัด ช่างแม่ง จะด้วยเหตุผลห่าเหวอะไรก็ตาม ผมจะไม่พยายามหาคำตอบอีกแล้ว เพราะสิ่งเดียวที่ผมรู้ตอนนี้ก็คือ


“โทษทีว่ะ แต่กูคงปล่อยยัยนี่ไปไม่ได้ ต่อให้เธอร้องขอที่จะไป”



“กูก็ไม่มีทางปล่อยเธอ”


 

@บ้านเดริตโต้


ร่างบางถูกวางลงบนเตียงนอนสีน้ำเงินเข้มด้วยความแผ่วเบา เธอขยับตัวหาความอบอุ่นจากผ้านวมเล็กน้อย ผมยืดตัวขึ้นพลางหลุบสายตามองใบหน้าสวยหวานแดงเรื่อด้วยพิษแอลกฮอล์นิ่งๆ


ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมผมถึงพาลิลลามาที่บ้าน ในหัวสมองมันสับสนไปหมด กว่าจะรู้ตัวอีกทีก็เลี้ยวรถเข้ามาในรั้วบ้านตัวเองแล้ว ตอนแรกก็กลัวว่าจะเจอโบอิ้งที่กลับบ้านมาก่อนหน้านี้ แต่เพราะยัยนั่นเมาหนักมาก ป่านนี้คงขึ้นห้องนอนไปแล้วล่ะ ผมเลยทางสะดวกอย่างที่เห็น


ผมเดินกลับเข้าห้องมาพร้อมกะละมังใบเล็กและผ้าขนหนู ทิ้งตัวนั่งลงบนเตียงด้านข้างลิลลา มองหน้าเธอสักพักก็เริ่มทำในสิ่งที่ตัวเองไม่เคยทำกับใครมาก่อน นั่นก็คือการเช็ดตัว


ผ้าขนหนูผืนเล็กลากไล้ไปตามหน้าผากมนก่อนจะลูบลงมาตามข้างแก้มนวล เธอเบี่ยงหน้าหนีความเย็นเล็กน้อย ดวงตาหลับพริ้มเริ่มเคลื่อนไหวเบาๆ ภายใต้เปลือกตาบาง “อื้อ


” ผมลอบกลืนน้ำลายเหนียวๆ ลงคอดังอึกขณะแตะผ้าขนหนูลงบนลำคอขาวผ่อง มือสั่นๆ ยกขึ้นปลดกระดุมเสื้อตัวบางออกทีละเม็ด ผมพยายามโฟกัสสายตาไปที่ใบหน้าสวย ก่อนจะลากผ้าลงมาตามไหปลาร้าเคลื่อนมาหยุดอยู่บนเนินอกอวบ


อ่า ฉิบหายแล้วไงไอ้บัส


ผมรีบชักมือกลับแล้วโยนผ้าขนหนูใส่กะละมัง ไม่ทงไม่ทำแม่งแล้ว ลิลลามีแรงดึงดูดมากเกินไป และผมไม่ควรอยู่ใกล้เธอไปมากกว่านี้


หมับ!


ทว่า ขณะที่ผมกำลังจะลุกหนีเพื่อออกไปควบคุมสติตัวเองที่มันกำลังจะเตลิด จู่ๆ ก็ถูกมือเล็กนุ่มนิ่มคว้ามือไปจับแน่น พอหันกลับไปมองก็พบกับดวงตาหวานกำลังปรือมองมาด้วยสายตาหวานฉ่ำ


“อย่าไปนะ อย่าทิ้งลิลไปนะ”


เหตุการณ์แบบนี้มัน เหมือนกับคืนนั้นไม่มีผิด


Loading...50%
รักเรื่องนี้จิ้มเลย
 


TALK
โง้ยย เขาเคยมีอดีตอะไรร่วมกันน้าา
คืนนั้นน่ะคืนไหนคะเฮียบัส ><
อ่านแล้วเม้นด้วยน้าาา ใกล้หมดโควต้าอัพแล้วนะคะ
1 คอมเม้น 1 โหวตเป็นรางวัลให้นักเขียนนะคะ
ฝากติดตามรุ่นลูกด้วยนะคะ

E-Book วางจำหน่ายแล้วนะคะ
ราคาฟินๆ 259 บาท
 

________________
LIKE PAGE "พันเก้า
[ติดตามนิยาย+เข้ากลุ่มลับ]
......
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 112 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

913 ความคิดเห็น

  1. #901 suebyoo6935 (@suebyoo6935) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 01:12

    แน่ะ!!!!

    #901
    0
  2. #900 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (@PuyzZMeekaeW) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 00:40
    น้องงงงงง
    #900
    0
  3. #899 kaezaa2222 (@kaezaa2222) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 23:40
    คืนไหนของเฮีย?
    #899
    0
  4. #898 ramiploy-26 (@ramiploy-26) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 23:37
    อ้ากกกกก
    #898
    0
  5. #897 Charlotte808 (@thunchanokmum) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 23:37
    คืนไหน!!!
    #897
    0
  6. #896 runlarin (@runlarin) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 21:28
    เฮียจะไม่ทนใช่มั้ยคะ
    #896
    0
  7. วันที่ 15 มกราคม 2562 / 21:04

    คืนนั้นคือคืนไหนเหรอเฮียยยย

    #895
    0
  8. #894 firstzy93 (@firstzy93) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 14:38
    สงสารลิลลา
    #894
    0
  9. #893 heykeo (@heykeo) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 13:32
    ยังจำได้ไหมเฮียบัส...
    #893
    0
  10. #891 BBeatrizXX (@Bjin) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 19:45
    รอออออ
    #891
    0
  11. #889 ✨•P•u•y•z•Zii•✨ (@PuyzZMeekaeW) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 00:55
    อยู่ทีมหนูน้อยหมวกแดงคร้าาา
    #889
    0
  12. วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 20:38

    ปล่อยเลยนะเฮียบัส แค่คนรู้จักไม่เหรอ จะห่วงทำไม

    #888
    0
  13. #887 kaezaa2222 (@kaezaa2222) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 20:20
    เ​ฮียทิ้งน้องเลือกเพื่อนน้องหรอเฮีย? หวงเค้าก็บอกว่าหวงเฮีย
    #887
    0
  14. #886 BBeatrizXX (@Bjin) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 19:30
    แล้วฉันเลือกอะไรได้มั้ยยยย
    #886
    0
  15. #885 hambearger (@hambearger) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 18:44

    #ทีมเฮียบัส เพราะเรารอดามใจให้ขุนทัพอยู่55555

    #885
    0
  16. #884 Charlotte808 (@thunchanokmum) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 18:22
    เชียร์ขุนทัพได้ไหม T-T
    #884
    0
  17. #882 firstzy93 (@firstzy93) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 17:58
    เอาแล้วๆๆๆ
    #882
    0
  18. #881 M.Cheshire (@HydrangeaDevil) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 15:51
    เอาแล้วววว ใครจะต้องยอมถอยนะ
    #881
    0
  19. #880 Panda InIn (@crabbykp) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 15:18
    ถ้าไม่ติดว่าช่วงนี้จนนะ ซื้อ e-book ไปละ 😂😂
    #880
    0
  20. #879 heykeo (@heykeo) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 15:13
    อ้าว...ขุนทัพไม่ยอมล่ะนะ
    #879
    0
  21. #878 MinPark (@PinKany44) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 15:09
    ทีมเฮียบัสสสส
    #878
    0