FUTURE วิศวะสุดหล่อขอหมอเป็นเมีย

ตอนที่ 12 : หล่อที่สุดในสายตาพี่แล้ว 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 26,674
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,372 ครั้ง
    10 พ.ค. 64







-12-

หล่อที่สุดในสายตาพี่แล้ว

[อนา อนาคต]





ผมกำลังคิดถึงปีที่แล้ว ตอนที่ยืนอยู่ข้างนี้แล้วมองขึ้นไปบนนั้น ปีที่แล้วมีหลายคนที่หล่อมาก และมีหลายคนที่สวยมาก สมกับที่เขาเรียกกันว่าดาวว่าเดือน ปีนี้ก็ไม่ต่าง แต่ความรู้สึกของผมมันไม่ได้ตื่นเต้นเหมือนครั้งนั้น ครั้งที่ได้มองเดือนคณะวิศวะเดินโปรยยิ้มให้กับทุกคน


ผมมากับกายเพราะพอลล่าไม่ว่าง เห็นมันบ่นตั้งนานสองนานกว่าจะยอมแยกจากกัน ไม่ลืมยัดกล้องใส่มือผมแล้วบอกให้ถ่ายเดือนคนล่าสุดของคณะวิศวะไปฝาก มันบอกว่าน้องเขาชื่อโฟน หล่อมาก และโสดด้วย แต่ผมไม่ได้บอกมันกลับหรอกนะ ว่าคนหล่อของมันชอบส่งสายตาให้แฟนผม ผมเห็นแต่ก็ปล่อยผ่าน ปล่อยเขาผ่านไปแล้วไปกำชับแฟนผมแทน


“แก~ เดือนคณะปีที่แล้วจะออกมาเปิดเวทีแล้วแก” เสียงหวีดอยู่ข้างๆ ทำให้ผมหลุดออกจากความคิดของตัวเอง ขยับตัวเล็กน้อยแล้วมองไปที่เวที

“ฉันไปข้างหลังมา คือหล่อมากกก”

“กัณฐ์หล่อสุดๆ ไปเลย แต่ไม่ห่างจากพี่บาร์เลยค่ะ”

“ฮื้อออ น้องเฟียสก็หล่อ แบบฟาดมากแม่” ชื่อของเดือนมหา’ลัย และรองเดือนมหา’ลัย ยังเป็นที่ถูกกล่าวขานอย่างโด่งดังเหมือนเดิม ผมรู้สึกดีนิดหน่อยที่นานๆ ทีถึงจะได้ยินชื่อแฟนตัวเอง ถึงจะไม่บ่อยที่คนพูดถึง แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มี

“แต่น้องฟิวส์คือหล่อมาก หล่อขึ้นมากเลยมึง”

“เห็นว่าคบกับหมอฟันอะ คนนั้นก็หล่อด้วย” แล้วเรื่องราวก็ถูกถ่ายทอดแบบปากต่อปากโดยที่ไม่รู้ว่าผมอยู่ตรงนี้ แต่มันโชคดีมากที่หลายคนไม่ได้แอนตี้ เพียงแค่บอกว่าอิจฉาผมก็เท่านั้น ผมรู้สึกดีที่สังคมทุกวันนี้เปิดกว้างมากขึ้น แล้วก็ไม่รู้สึกแปลกแยกเพราะว่าคนพวกนี้เปิดใจ มันไม่ทุกคนหรอกที่ยอมรับความรักแบบผมได้ แต่แค่พวกเขาไม่ต่อต้าน ไม่เหยียดก็พอแล้ว ผมน่ะไม่เท่าไหร่หรอก แต่ฟิวส์…ผมไม่รู้ว่าน้องจะรับได้แค่ไหน ถ้าโดนกระแสที่ไม่ดีจากคนรอบข้าง

“หล่อมากกก”

“เวลามีแฟนแล้วจะหล่อขึ้นเหรอวะ”

“หรือเวลาผู้ชายคบกันแล้วจะหล่อขึ้นวะ” เสียงกรี๊ดกร๊าดดังพร้อมๆ กับห้าคนหล่อเดินออกมาจากหลังเวที อดีตเดือนมหา’ลัย และตำแหน่งรองกำลังเดินออกมา หยุดอยู่ตรงกลางเวทีเพื่อที่จะรอดาวมหา’ลัย และรองฝั่งผู้หญิงเช่นกัน

ชั่วแวบหนึ่งโลกของผมเหมือนหยุดนิ่ง เหมือนแฟลชแบล็คที่ฉายซ้ำปีที่แล้วตอนที่เราสบตากัน เพียงแค่ปีนั้นฟิวส์ยิ้มให้ตามมารยาท ส่วนปีนี้ ฟิวส์ยิ้มให้เหมือนดีใจที่มองมาแล้วเจอผม ผมยกกล้องขึ้นถ่ายตอนที่น้องเดินมาหยุดที่ด้านหน้าสุด แล้วเหมือนมุมมันจะให้เพราะไม่ว่าน้องจะขยับไปตรงไหนของเวทีผมก็ถ่ายไว้ได้

“น้อยๆ หน่อยมึง มันให้ยืมล้องมาถถ่ายน้องโฟนไม่ใช่เหรอ” กายสะกิดผม

“แล้วไง กูอยากถ่ายน้องฟิวส์” ผมว่าแล้วเลิกสนใจเพื่อน ปล่อยให้มันกลอกตามองผมอย่างนั้นต่อไป ผมหันกล้องตามฟิวส์จนอีกคนหลุดขำเมื่อมองมา เรียกเอาเสียงกรี๊ดเพราะรอยยิ้มน่ารักๆ นั่นได้อีกหลายเสียง


การโชว์ตัวของเหล่าอดีตเดือนผ่านไป การแข่งขันดาวเดือนมหา’ลัยของปีนี้เริ่มขึ้นแล้ว ผมยังอยู่ที่เดิมและสนใจตรงเวที จนโทรศัพท์ผมสั่นรัวๆ ถึงได้เอาขึ้นมาเปิดดูแจ้งเตือน


Future : หิวน้ำมากกกก

Future : ร้อนมากกกก

Future : มาซับเหงื่อให้หน่อยยย


ผมหลุดขำเมื่อได้อ่านข้อความของฟิวส์ ผมหันไปหากายก่อนจะชูโทรศัพท์ขึ้นให้เพื่อนได้เห็นว่าจะไปไหน แล้วส่งยิ้มหวานๆ ให้เพื่อน

“ติดผัว”

“มองยังไงว่ากูติดเขา นี่เขาอ้อนกูให้ไปหาเถอะ” ผมตอบมันกลับ

“แล้วมึงจะไม่ไป?”

“ไป…” ผมตอบเพื่อนกลับพร้อมรอยยิ้ม แล้วก็หลุดขำเมื่อมันกลอกตามอง


ผมเดินไปหลังเวทีพร้อมกับน้ำดื่ม ไม่รู้ว่าเขาให้คนอื่นเข้าหรือเปล่า แต่พอเดินไปใกล้หน่อยก็เห็นทศกัณฐ์โบกมือให้ ผมก็เลยพยักหน้าให้น้องแล้วมองหาฟิวส์ เจ้าเด็กนั่นยืนอยู่ข้างๆ น้องโฟน เหมือนพูดให้กำลังใจน้องแล้วค่อยส่งตัวน้องขึ้นบนเวที ส่วนน้องโฟนน่ะเหรอ มองจากตรงนี้ก็รู้ว่าเขินแฟนผมหนักมาก

“ยังต้องซับหน้าให้อยู่ไหม?” ผมเดินเข้าไปใกล้แล้วถามฟิวส์

“มาแล้วเหรอ” เสียงที่ตื่นเต้นกับท่าทางที่ดีใจทำให้ผมหลุดยิ้มออกมาจนได้ อะไรมันจะใสซื่อและน่าเอ็นดูขนาดนี้นะ

“แล้วที่นี่ไม่มีน้ำให้กินเหรอ?” ผมถามแล้วมองไปรอบๆ

“มันไม่ชื่นใจอะ” อีกคนบอก มือหนานั่นยื่นมารับน้ำจากผมแล้วกระดกขึ้นดื่ม ผมจะห้ามก็ไม่ทัน ได้แต่มองน้องมันดื่มน้ำแบบนั้นจนน้ำมันไหลออกมาตามมุมปากนิดหน่อย

“ค่อยๆ ก็ได้” ผมขยับเข้าไปหาแล้วค่อยๆ ซับน้ำที่เลอะออกให้ฟิวส์ น้องเองก็ก้มลงมาหาผมเล็กน้อยแล้วยื่นหน้าเข้ามาใกล้

“ถ้าค่อยๆ พี่อนาก็ไม่ได้มาซับให้แบบนี้ดิ” ฟิวส์กระซิบ

“เจ้าเล่ห์!” ผมว่าแล้วแกล้งตีน้องเบาๆ

“เจ็บนะ”

“เวอร์” ผมว่ากลับแล้วมองค้อนๆ ฟิวส์เลยหัวเราะออกมาเบาๆ แล้วดึงผมไปนั่งตรงเก้าอี้ของตัวเอง

“เห็นพี่ถ่ายรูปผมด้วย”

“ถ่ายทุกคนเถอะ” ผมบอก

“ไม่จริงอะ ผมสบตาพี่ตลอด” ฟิวส์บอก

“มึงเวอร์ฟิวส์ กูก็สบตาพี่อนา” กัณฐ์ว่าอยู่ไม่ไกล ข้างๆ น้องมันก็มีบาร์ที่นั่งเล่นโทรศัพท์รออยู่ ซึ่งคนหน้าใสก็หันมามองทางเรา

“มึงอย่าไปยุ่งกับมัน ปล่อยมันให้หลงตัวเองต่อไปเถอะ กูรำคาญจะฟังเสียงมัน” บาร์บอก

“พี่จะมาว่าน้องของพี่แบบนี้ได้ไงวะ” ไอ้คนที่ยืนอยู่ข้างผมก็เริ่มดิ้นตามเขา

“งอแงอะไร กูต้องสนใจไหม? แฟนกูก็ไม่ใช่ แฟนมึงเขายังนั่งเฉยๆ เลยนั่น” น้องมันว่าแล้วพยักเพยิดหน้ามาทางผม ผมเลยเงยหน้าขึ้นยิ้มให้ฟิวส์

“ไม่สนใจผมเหรอครับ” นั่นไง…บาร์นี่มันช่างหาเรื่องมาให้ผมได้จริงๆ

“ไม่สนใจแล้วจะมานี่เหรอ หืม?” ผมว่า ยื่นมือไปจับมือน้องไว้แล้วกระตุกเบาๆ

“พี่บาร์~ ผมโดนสายตาพี่อนาหลอกล่ออีกแล้ว”

“แล้วจะให้กูทำไงทีนี้”

“ไม่อยากทำงานแล้ว อยากกลับห้องงงง”

“งอแงเป็นเด็กไปได้” ทศกัณฐ์ว่า

“หรือมึงไม่อยากกลับไปกอดพี่บาร์?”

“อยู่นี่ก็กอดได้” คนหล่อของคณะแพทย์ตอบพร้อมวาดมือโอบเอวแฟนเข้าไปหา เล่นเอาแฟนผมต้องหันขวับมามองผมด้วยสายตาอ้อนอวน พอเห็นผมนิ่ง น้องมันก็เปลี่ยนเป็นทำปากยื่นเหมือนจะงอน

“งอแงเป็นเด็กไปได้” ผมว่าแล้วดึงแขนคนที่ยืนอยู่ให้มาชิด

“มันได้กอดเลยนะ” ฟิวส์บอกแล้วชี้ไปที่บาร์กับกัณฐ์

“กูรำคาญ เมื่อก่อนมึงไม่ได้ง้องแง้งขนาดนี้ป้ะฟิวส์” บาร์ว่า

“ผมอ้อนแฟนผม พี่มายุ่งอะไรด้วย” ไอ้คนข้างผมก็หันไปว่าพี่ตัวเอง

“โอ๊ยยย จะแฟนจะผัวจะเมียก็หยุดก่อนพ่อ อีกหน่อยเขาจะประกาศผลแล้วค่ะ” น้องสตาฟเดินมาบอก

“ประกาศแล้วเหรอพี่”

“อีกครึ่งชั่วโมง”

“โคตรนาน” ฟิวส์ว่า แต่มือก็ยังไม่ปล่อยมือผม

“ตั้งแต่มีเมียนี่ไม่โผล่หน้ามาให้ใครเห็นไม่พอ งานการก็ไม่ทำอีกเหรอคะ”

“ถ้าไม่ทำจะเห็นผมอยู่ตรงนี้ไหมอะ” ได้ยินแบบนั้นแล้วผมอยากบอกน้องทีมงานเหลือเกิน ว่าไอ้หน้าหล่อที่ยืนอยู่ข้างๆ ผมนี้มีแพลนจะป่วยอยู่เมื่อเช้า

“เออ พากันไปเปลี่ยนชุดได้แล้ว” น้องทีมงานบอก

ฟิวส์หันกลับมาพยักหน้าให้ผม บอกให้รออยู่ตรงนี้แล้วเจ้าตัวก็เดินหายไปกับกัณฐ์ ถือสูทสีดำไปคนละตัว คาดว่าคงเป็นชุดที่เขาเตรียมไว้สำหรับใส่ไปถือสายสะพายให้รุ่นล่าสุดเหมือนทุกๆ ปี

“มันเด็กมากไหมพี่”

“หืม?” ผมส่งเสียงถามในลำคอ เมื่ออยู่ๆ บาร์ถามขึ้น

“น้องผมอะ มันเด็กจนพี่รำคาญเลยไหม”

“อืม…ไม่นะ” ผมตอบตามจริงที่ผมรู้สึก

ถ้าถามว่ารำคาญฟิวส์ไหม ผมบอกได้เลยว่าไม่มีครั้งไหนที่ผมรำคาญ การแสดงออกกับคนอื่นผมไม่รู้ว่าเป็นอย่างไร ผมไม่รู้ด้วยว่าคนอื่นมองมาที่ผมกับน้องแบบไหน เพราะตอนที่อยู่ต่อหน้าเพื่อน หรือพี่ของน้อง น้องชอบอ้อนผม เหมือนอยากประกาศให้รู้ว่ามีคนให้อ้อนแล้วนะ ซึ่งผมชอบที่น้องอ้อนผมต่อหน้าคนอื่น แล้วก็ชอบตอนที่น้องดุผมลับหลังคนอื่น

“ตอนไอ้กัณฐ์จีบผมแรกๆ ผมยอมรับนะว่ารำคาญ”

“เหรอ? อาจจะเป็นเพราะฟิวส์จีบพี่ไม่นานมั้ง แล้วฟิวส์ก็ไม่ได้เป็นเด็กแบบนี้ตลอดหรอกนะ อ้อนแค่ตอนอยู่ข้างนอกแค่นั้นแหละ” ผมตอบกลับ

“มันหลงพี่มากอะผมบอกเลย”

“เหรอ?” ผมถามกลับแบบนั้น ก้มลงซ่อนรอยยิ้มพอใจเอาไว้ มาได้ยินว่าแฟนหลงตัวเองแบบนี้มันก็ต้องดีใจมากเป็นธรรมดาแหละครับ

“พูดถึงตลอด”

“ตลอดเลยเหรอ? พี่คิดว่าฟิวส์น่าจะ…มีเพื่อนเยอะ” ผมว่าออกไป

“เพื่อนเยอะจริง แต่น้องผมมันไม่คุยเรื่อยเปื่อยหรอกนะพี่ มันมีพี่เป็นแฟนคนแรก แล้วผมก็คิดว่าน่าจะเป็นคนเดียวด้วย เพราะดูแล้ว ช่วงนี้มันไม่ได้พูดถึงใครเลย” บาร์บอก

“แล้ว…ไม่มีคนเข้ามาหาฟิวส์หน่อยเหรอ” ผมถาม

“ไอ้มีมันก็มี แต่พี่ก็น่าจะรู้ว่าน้องผมมันโง่ มันจะไปรู้อะไร ถึงรู้มันก็ทำตัวเฉยๆ อะพี่ จะไปกับเขาก็แค่ตอนเมาเท่านั้นแหละ”

“นินทาผมอะ” ผมหันกลับไปตามเสียงเหมือนกับบาร์ที่หันไปมองด้วย นั่นมันทำให้ผมเข้าใจความรู้สึกของตัวละครในซีรีส์ ที่ต้องอึ้งเมื่อเห็นว่าที่สามีในชุดเจ้าบ่าว มันคงเป็นความรู้สึกคล้ายๆ กันกับผมตอนนี้ ผมเคยคิดว่ามันจะหล่อได้สักแค่ไหนกันเชียว ทำไมต้องทำท่าทางอึ้งจนไปไม่เป็นขนาดนั้น ตอนนี้ผมได้คำตอบแล้ว ฟิวส์หล่อมาก…ถึงแม้ว่าจะมีคนหล่อมากมายยืนอยู่ตรงนี้ แต่สำหรับผมแล้วฟิวส์หล่อที่สุด


     “รบกวนกะพริบตาด้วยครับคุณอนาคต” 

------


เสียงของทศกัณฐ์เรียกผมให้ตื่นจากภวังค์ หน้าเริ่มร้อนขึ้นมาเมื่อเห็นว่าฟิวส์มองมายิ้มๆ เหมือนจะล้อผมที่จ้องน้องขนาดนั้น

“หล่อล่ะสิ” ฟิวส์บอกแล้วขยับเข้ามาใกล้ ผมจึงลุกขึ้นยืนเป็นอัตโนมัติ ขยับเข้าไปหาน้องเหมือนโดนมนตร์สะกด

“หล่อมาก…” ผมบอกเบาๆ

“ใจสั่นเลยไหม?” ฟิวส์ก้มลงมาถาม

“อื้อ~”

“หึ! ค่อยคุ้มที่เสียเวลาไปตัดชุดหน่อย” ฟิวส์บอกแล้วยิ้มออกมา

“ทำไมดูดีในชุดสูทขนาดนี้นะ” ผมว่าแล้วขยับเข้าไปจัดโบว์ที่คอให้น้อง

“ขอแค่ดูดีในสายตาพี่ ให้ใส่ชุดไหนผมก็ใส่ได้”

“แม้ว่าประเทศไทยจะร้อนสามสิบห้าองศามึงก็จะยอมใส่สูทเพราะพี่อนาบอกว่าดูดี?” บาร์ถาม

“เนี่ย…ก็ชอบมาขัดผมอะ”

“ตอนกูจีบไอ้กัณฐ์มึงก็ขัดแหละวะ” บาร์บอก

“ผมคบกันแล้ว ไม่จีบแล้ว ไม่เหมือนพี่” น้องมันหันไปเถียง

“ไม่เหมือนอะไร ก็คบกันแล้ว คบกันนานแล้วด้วย”

“พี่บาร์!”

“พอแล้ว” ผมหันไปบอกอีกคนเมื่อเสียงมันดังเกินไปแล้ว หน้าหล่อเริ่มยับยู่ยี่เมื่อเถียงสู้คนเป็นพี่ไม่ได้ ผมเข้าใจบาร์นะที่กลัวผมจะรำคาญน้องมัน เพราะท่าทางของมันอาจจะทำให้คนอื่นรำคาญได้ แต่ไม่ใช่กับผมหรอก เพราะผม…ถูกใจสิ่งนี้มาก

“เงียบ พอเขาบอกก็เงียบกริบ”

“พี่ก็พอเถอะครับ มันยอมพี่แล้วอะ” บาร์เองก็เงียบไปเมื่อกัณฐ์พูดแบบนั้น คนหน้าสวยมองแฟนผมเล็กน้อยก่อนจะหันไปสนใจแฟนตัวเอง

แม้ว่าตรงนี้จะมีคนคอยดูแล มีคนคอยซับหน้า หาน้ำให้ดื่ม แต่ดูเหมือนว่าทศกัณฐ์กับเจ้าเด็กน้อยของผมจะไม่ยอมให้ใครเข้าใกล้ นอกจากผมที่ยืนอยู่ตรงนี้กับบาร์ที่จัดเสื้อให้กัณฐ์อยู่ตรงนั้น

“หน้ายับแล้ว” ผมว่าเมื่อหันมาหาฟิวส์

“กว่าจะหันมาสนใจผม” อีกคนว่าให้ผมหลุดขำ

“เหนื่อยไหม? รอบนี้ก็เสร็จแล้วใช่ไหม?” ผมถามแล้วดันตัวฟิวส์ลงนั่งเก้าอี้ เปลี่ยนตัวเองเป็นคนยืนลูบแก้มน้องเบาๆ

“หายเหนื่อยแล้ว” ฟิวส์ว่าหลังจากที่ผมแตะแก้มใสๆ นั้นได้ไม่นาน

“ตั้งใจเดินนะ จะรอถ่ายรูป” ผมบอกแล้วชี้กล้องที่คล้องคอตัวเองอยู่

“ไม่รู้มาก่อนว่าพี่เล่นกล้องด้วย” ฟิวส์ว่าแล้วยื่นมือมาดึงกล้อง ทำให้ผมต้องขยับเข้าไปใกล้เพื่อให้น้องได้เปิดดูรูปสะดวกๆ

“ของพอลล่า มันฝากมาถ่ายน้องโฟน” ผมบอก

“หืม? นี่มันมีแต่รูปน้องฟิวส์อะ” อีกคนเงยหน้าขึ้นมาแซวให้ผมได้เม้มปาก

“ก็…พี่อนาของน้องฟิวส์ถ่ายนี่” ผมว่าเขินๆ น้องมันเองก็ยิ้มออกมากว้างๆ เมื่อได้ยินอย่างนั้น

“พี่แม่ง…จะทำให้ผมรู้สึกว่าพี่น่ารักทุกวินาทีเลยเหรอวะ” ฟิวส์บ่น ผมเลยหัวเราะออกมาเบาๆ

“แน่นอน จะไม่ยอมให้ไปชมคนอื่นหรอกนะ” ผมว่า

“ถ่ายอีกเลยนะ ถ่ายน้องฟิวส์ของพี่อนาเยอะๆ เลย” ฟิวส์บอก เจ้าตัวขยับลุกขึ้นผมเลยต้องขยับตาม เมื่อสังเกตรอบตัวจึงเห็นว่าคนอื่นๆ ก็เตรียมตัวจะออกไปทำหน้าที่กันแล้ว

“จะเดินให้หล่อที่สุดในสายตาพี่อนาเลย” ฟิวส์บอกเบาๆ

“อื้อ จะรอดู”

ผมเดินออกมาข้างนอก แต่ก่อนจะออกมาก็ชวนบาร์ไปแล้ว แต่คนหล่อของแดนวิศวะเขาบอกว่าไม่อยากเห็นแฟนตัวเองตอนที่ยืนบนเวทีนั้น มันทำให้เจ้าตัวทนไม่ไหว อยากเดินเข้าไปกระชากสุดหล่อนั่นลงมา เพราะคิดไปถึงตอนที่ขอคบกันปีที่แล้ว ต่างจากผมที่ขอออกมาดูบรรยากาศเดิมๆ ที่มันมีอะไรบางอย่างเปลี่ยนไป

ฟิวส์มอบดอกไม้ให้เดือนคณะไหนสักคณะ ผมไม่ได้สนใจจะจำน้องคนนั้น แต่ต้องยกกล้องขึ้นถ่ายรูปเพราะฟิวส์ยืนอยู่ข้างกัน อย่างที่อีกคนบอกไว้…เจ้าตัวหล่อที่สุดในสายตาผมแม้ว่าข้างๆ กันจะมีเดือนมหา’ลัย ปีที่แล้วและปีล่าสุดยืนอยู่ก็ตาม

“สายตามึงอะอนา หลงเขามาก” กายบอก

“มึง กูว่ากูไปไหนไม่รอดแน่ๆ เลยว่ะถ้าเป็นแบบนี้” ผมหันไปยอมรับกับเพื่อนตรงๆ

“เหี้ย…คือจริงจังเลยถูกไหม? อายุไม่ใช่น้อยๆ นะอนา มึงไม่เท่าไหร่ แต่เด็กนั่นมันยังเจอใครได้อีกตั้งเยอะ”

“กูแย่แน่ๆ มึง กูปล่อยน้องมันไม่ได้ กูชอบมาก” ผมว่า มือก็ยกกล้องขึ้นถ่าย พอดีกับที่ฟิวส์หันมายิ้มให้ “มึงดูดิ แค่นี้ก็ทำกูละลายได้แล้ว” ผมว่าแล้วยื่นกล้องให้กายดู

“แม่ง น้องมันหล่อจริง มีเสน่ห์มากๆ มึงจับไว้ดีๆ แล้วกัน อกหักจากคนนี้อีกคือหมาเลยนะมึง”

“มึงก็…ต้องสนับสนุนกูสิวะ” ผมบอกมัน

“เออ นี่แทบจะเอาตัวมึงใส่พานถวายให้น้องมันแล้ว” กายว่าแล้วหัวเราะเบาๆ

งานเสร็จเกือบจะห้าทุ่ม แต่หลายคนทยอยออกจากที่นี่กันตั้งแต่รู้ผลแล้ว เหลือแค่พวกที่ต้องเก็บงานแล้วก็น้องๆ ดาวเดือน กายมันกลับไปก่อน ผมเลยต้องนั่งรอฟิวส์ คิดว่าอีกคนคงเปลี่ยนชุด แต่ก็ต้องแปลกใจเมื่อฟิวส์ยังเดินออกมาด้วยสูทเหมือนเดิม

“คือ…พี่บอกว่าผมหล่ออะ ผมไม่อยากเปลี่ยน” ผมหลุดขำเมื่อน้องว่าออกมาอย่างนั้น

“ไม่ร้อนเหรอ?” ผมถาม

“ไม่ นี่อากาศก็เย็นๆ แล้วนะ” ฟิวส์ว่าแล้วมองมาที่ผม สายตาเหมือนจะถามว่าไม่หนาวเหรอ

“อืม…กำลังดีเลย” ผมบอกออกไปแบบนั้นแล้วลุกขึ้นยืนข้างอีกคน

“เอ่อ คือขอโทษนะคะคนสวยทันตะกับวิศวะคนหล่อ พอดีว่าดิฉันถูกลูกเพจรบเร้าให้มาถาม ถ้าไม่ถามตอนนี้ก็คงไม่ได้ถาม ก็เลยจะขอถาม” น้องดิวเดินเข้ามาพร้อมกับมือถือ ที่ผมคิดว่าเธอคงบันทึกวิดีโออยู่ เห็นแบบนั้นผมเลยขยับเข้าใกล้ฟิวส์อีกหน่อย ไม่ได้แสดงความเป็นเจ้าของครับ แค่กลัวน้องเขาถ่ายไม่ติด แล้วได้ภาพไม่สวย

“อะไรของพี่ดิวเนี่ย” ฟิวส์มันบ่นๆ เมื่อน้องดิวพูดวกไปวนมาจนผมเองก็จับใจความได้แค่ว่าจะถาม

“จะถามค่ะ”

“ถามอะไรครับ พี่ถามหรือยังนะ?”

“ยัง! นี่กำลังจะถาม” ดิวตอบ

“ถามว่า?”

“น้องฟิวส์กับพี่อนาคบกันหรือยังคะ” คนตัวเล็กเปลี่ยนโทนเสียง รอยยิ้มหวานฉาบขึ้นบนใบหน้าทันทีที่ถามออกมา

“คบแล้วครับ” ฟิวส์ตอบ

“อู้ววว ได้ข่าวว่าไปค้างหอพี่เขาบ่อยจนหาทางกลับหอตัวเองไม่เจอเลยเหรอคะ”

“หาเจอก็ไม่กลับครับ” ฟิวส์ตอบ

“ว้าววว นกทั่วมอเลยนะคะลูกเพจขา แล้วพี่อนาก็คือจะไม่พูดอะไรหน่อยเหรอคะ” ดิวแพลนกล้องมาทางผม

“เหนื่อยไหมครับ?”

“หืม? ดิวเหรอ?”

“ใช่~ ทุกคนที่ทำงานวันนี้กันเหนื่อยใช่ไหม” ผมถามแล้วยิ้มให้น้องๆ แล้วสบตากับน้องโฟนที่มองมาพอดี

“อุ๊ย! ก็เหนื่อยแหละค่ะ เตรียมงานเช้าเสร็จงานดึกขนาดนี้”

“ถ้าเหนื่อยก็รีบๆ หาคนมาเป็นกำลังใจเร็วๆ นะครับ ผมเรียนทันตะผมก็เรียนหนักมาก ฟิวส์เองทำกิจกรรมฟิวส์ก็ทำเยอะ แต่เราไม่เหนื่อยเลยนะครับ เพราะเราให้กำลังใจกันตลอด” ผมบอก พอดีกับที่มือของฟิวส์กุมมือผม

“โอ้โห! คือจะบอกว่ามีกำลังใจดี มีแฟนดีใช่ไหมคะ” ดิวถาม

“ใช่ครับ”

“ฮื้อออ หมอฟันทำไมอวดแฟนได้อ่อนโยนขนาดนี้ แบบนี้วิศวะห่ามๆ ของพี่ก็หนีไปไหนไม่รอดแล้วใช่ไหมคะ” ดิวหันไปถามฟิวส์ต่อ

“แก้ข่าวก่อนนะครับ ผมไม่ใช่ของพี่ดิวหรือของใครอีกต่อไปแล้ว ผมเป็นของพี่อนานะครับ ไม่โสดแล้ว หลงแฟนหนักมาก แต่ก็นั่นแหละครับ ผมอวดแฟนเก่งแล้ว แต่แฟนผมอวดผมเก่งกว่านะครับ แล้วที่สำคัญ เจอพี่อนาผมไม่หนีครับ ผมวิ่งเข้าหาเลยครับ ขอให้ทุกคนรับทราบโดยทั่วกันนะครับ” ฟิวส์ยิ้มหวานๆ ขยิบตาให้กล้องอีกหนึ่งที ดิวเองยังทำท่าจะม้วนลงตรงนี้ ไม่อยากจะคิดเลยว่าคนที่โดนดาเมจฟิวส์จะเป็นยังไง






FUTURE

วิศวะสุดหล่อขอหมอเป็นเมีย


#ขอหมอเป็นเมีย

6/8/2019

          หมดยุคอวดผ่านตัวหนังสือแล้ววจ้า น้องมาแบบภาพเคลื่อนไหว ส่วนคนในใจของน้องเขาก็มาเป็นคำพูดชัดๆ เลยค่ะ ฟังช้าๆ ชัดๆ กรอฟังซ้ำๆ ไปเลยนะเจ้าพวกคนอยากจีบทั้งหลาย ดูกันให้สำลักไปเลย ดูแล้วเตือนตัวเองไว้ว่าคนมีกำลังใจเขาก็จะไม่เหนื่อยกับอะไรแบบนี้ เขาก็หล่อๆ สดใสๆ จะร้อนจะหนาวจะอึดอัดแค่ไหนเขาก็พร้อมจะใส่สูท ใส่สูทหล่อๆ ตามแบบคนมีเมียเป็นหมออะเคยเห็นไหม?

5/8/2019

          ไหน? ใครว่าฟิวส์เด็ก ไม่มี้~ จะเด็กในสายตาใครแต่ก็เป็นผู้ใหญ่ในสายตาพี่อนาอะ ใครจะเข้าหาเยอะแล้วไงพี่อนาจะเชื่อใจฟิวส์อะ เอาดิใครจะมาก็มาสิ จะชอบหมอฟันหรือชอบวิศวะก็มาเลย พวกเขารักกันหนักมากขนาดนี้ หลงแบบตะลึงตึงๆ แบบนี้ คิดว่าจะแทรกได้ก็มาดิ มือที่สามไม่รู้ว่ามีไหมแต่ยุไม่ขึ้นอะบอกเลย

ทวีตเตอร์ : @pflhzt

เฟซบุ๊ก : faddist

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.372K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,574 ความคิดเห็น

  1. #1505 rungtawanpholcha (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 10:27

    ฟิวร้ายอ่ะ..เปิดตัวสุดๆๆ

    #1,505
    0
  2. #1252 Biekps99 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:06
    ชอบอะ แบบว่าอวยกันเก่งมากอะ
    #1,252
    0
  3. #1229 ENJOY_EVERYDAY (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 มกราคม 2563 / 15:22
    ใครจะไปแทรกตรงกลางได้ขนาดนี้แล้ว เลิกคิดซะนะคะ
    #1,229
    0
  4. #1091 KiHaE*129 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2562 / 03:39

    ขี้อวดพอกันทั้งคู่อะ

    ฮ่าๆๆ

    #1,091
    0
  5. #1070 nuiguide (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2562 / 18:33
    ต้องนายเอกแบบพี่อนา ถูกใจสิ่งนี้มากค่ะไรท์

    ชัดเจนว่าของชั้นไม่ใช่ยอมไปซะหมด
    #1,070
    0
  6. #1034 mhoiekung (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2562 / 09:24
    อวดกันเก่งงงอวดไปอวดมาาา
    #1,034
    0
  7. #933 maybee23 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 02:29
    เตือนแล้วนะ พี่อนาพูดด้วยเสียงหม่อมป้าป้อม
    #933
    0
  8. #786 Miki_milky (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 22:37
    ฟิวส์ขี้อวดแฟนจัง
    #786
    0
  9. วันที่ 16 สิงหาคม 2562 / 20:42
    ความขี้อวดนี้ได้แต่ใดมา
    #623
    0
  10. #550 Kun Kuna (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 00:45
    นังฟิวส์ ขี้อวดให้มันน้อยๆหน่อย55
    #550
    0
  11. #354 Rainbow_Jang (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2562 / 21:24
    ขี้อวดพอกันจริงๆ
    #354
    0
  12. #352 CHRY SANTHEMUM (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2562 / 09:40
    อวดกันเก่งละเกิ๊นนนนน หึ้ยๆๆๆๆ
    #352
    0
  13. #351 golf8 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2562 / 06:29
    อวดเก่งจร้า ทั้ง 2 เลย ทามมายยยยไม่เหนใจเราาาา อิจคะ
    #351
    0
  14. #350 namnamtee (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 23:30

    50%แรก มีตอนพี่อนายัดกล้องให้กายก่อนเดินมาหลังเวที แต่พอ50%หลังอยู่หลังเวทีกับฟิวทำไมมีกล้องมาเปิดรูปให้น้องดูได้ละคะ หรือเราอ่านสับสนไปเอง
    #350
    1
    • #350-1 Shihe(จากตอนที่ 12)
      7 สิงหาคม 2562 / 01:53
      งงเซมๆ ไรท์คงลืม55
      #350-1
  15. #349 LittleWaew (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 23:11
    อวยกันหนักมากคู่นี้
    #349
    0
  16. #348 MeMinTen (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 23:08

    ไม่ค่อยเท่าไหร่เลยเนอะทั้งสองคน
    #348
    0
  17. #347 Loveinthemyst (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 23:00
    อวดหนักกว่าพร่เหนือก็น้องฟิวส์
    #347
    0
  18. #346 nannapas331 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 22:56
    อห.อวยกันหนักมากคะ
    #346
    0
  19. #345 Moobon (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 22:46

    อวยกันเก่ง...ทั้งพี่ทั้งน้องเลย....ยิ้มแก้มจิแตกแล้วววววว....

    #345
    0
  20. #344 PleVirojsakul (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 22:36

    อื้อหืออออ นี่เพจคิวท์บอย หรือรายการคนอวดผัววว อวดเมียยย อ่ะคะ ขิงมากเวอร์ทั้งคู่อ่ะ พี่อนามาแบบสุภาพแต่ขิงมากคนนี้ของชั้น ห้ามยุ่ง ห้ามเข้าใกล้ จิกตาใส่ แม่มาจ้าาาาา
    #344
    0
  21. #343 Somluck2510 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 22:25

    น่ารักกกกกกก
    #343
    0
  22. #342 Phungzaka (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 22:22
    โอ้ยยยย อวดกันไม่มีใครยอมใคร คนอ่านก็ตายยยยกันหมด 5555 ใจบางมาก ณ จุดนี้
    #342
    0
  23. #341 lovelove25 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 18:19
    โคตรหมั่นไส้คู่นี้จริงๆเลย
    #341
    0
  24. #340 CHRY SANTHEMUM (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 16:52
    หมันไส้-เด็กกกกก
    #340
    0
  25. #339 'kamon' (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 13:11
    555555 คู่นี้น่ารักกกก
    #339
    0