FUTURE วิศวะสุดหล่อขอหมอเป็นเมีย

ตอนที่ 11 : ไม่เอาใจใครถ้าไม่ใช่ใจแฟน 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 28,806
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,334 ครั้ง
    10 พ.ค. 64

 





-11-

ไม่เอาใจใครถ้าไม่ใช่ใจแฟน

[ฟิวส์ คติพจน์]





          ผมไม่ใช่คนเก่ง ผมไม่ได้เป็นคนฉลาด แต่ผมเป็นคนของพี่อนา การที่พี่เขาจะเป็นห่วง จะหวง จะหึง หรืออะไรก็ตาม พี่เขาทำได้ พี่เขามีสิทธิ์และผมมีความสุข ก็แฟนงอแง แฟนหึงแฟนหวง ใครไม่ชอบก็บ้าแล้ว


          ผมนี่เข้าใจไอ้กัณฐ์เลยว่าทำไมติดพี่บาร์ หลงพี่บาร์ขนาดนั้น คนเป็นพี่อะ เวลางอแงเป็นเด็กๆ มันทำให้รู้สึกว่าเขาตัวเล็กน่ารัก น่าจูบ ยิ่งงี่เง่านิดๆ ทำเสียงอ้อนหน่อยๆ นะ โอ๊ยยย ผมละลาย


          ผมไม่คิด หรืออาจจะคิดน้อยไป การเล่นการหยอกล้อกับคำผานหรือกับคนอื่นมันเป็นปกติของผม ผมลืมคิดจนทำให้พี่เขาคิดมากขึ้นมา ผมไม่ได้อยากเปลี่ยนตัวเองเพื่อพี่เขาหรอกนะ แต่ผมอยากปรับตัวเองสักนิดเพื่อสถานะที่เรียกว่าแฟนของเรา ผมอยากให้มันมั่นคง แล้วอีกอย่าง ผมไม่ได้คิดว่ามันลำบาก ถ้าผมจะลดเรื่องคนอื่นลงอีกสักนิดเพื่อที่จะสนใจแฟนตัวเอง


          “มึงไม่เบื่อบ้างเหรอ เสร็จแล้วก็ต้องไปรอพี่เขาทุกวันเนี่ย” ผมหันไปหาคนที่ถามแล้วยิ้มให้มันแบบที่คิดว่าตัวเองหล่อที่สุด

          “ตื่นเต้นดีนะมึง กูเจอเขาทุกวันแต่กูก็ยังอยากเจอตลอดเวลา แม่งโคตรแปลก” ผมตอบคำผานแบบนั้น มันถอนหายใจออกมาแบบเหนื่อยหน่าย ส่วนอีกคนที่เข้าใจอารมณ์ของคนมีแฟนก็ได้แต่ยิ้มล้อผม

          “หลงเขามากก็งี้”

          “ต้องหลงแค่ไหนถึงเรียกว่ารักวะมึง” ผมหันไปถามมาร์ค

          “มึงยังไม่รักแล้วมึงเป็นแฟนกันได้เหรอวะ” คำผานหันขวับกลับมาถาม

          “มึงอย่ามาเด็กน้อย เพื่อนมึงยังไม่รัก ยังไม่เป็นแฟน ยังไม่อะไรยังได้เขาแล้วเลย” ผมว่าแล้วหันไปหามาร์ค มันถลึงตาใส่ผมเหมือนจะดุ แต่แม่ง…ตั้งแต่มีเป็นตัวเป็นตนนี่ดุไปก็ไม่น่ากลัวสักนิด ไอ้รังสีออร่าสีดำๆ ที่เคยมี ทุกวันนี้กระจายหายไปเหลือแต่ความสดใสสีชมพู
          “เรื่องเก่าๆ มึงอย่ารื้อดิวะ” มันว่ากลับ

          “เออๆ นั่นแหละ ตอบกูดิ” ผมทวง

          “กูก็ไม่รู้หรอก เดี๋ยวความรู้สึกก็บอกมึงเองอะ” มาร์คบอก

          “กูไม่เข้าใจอะ ทำไมไม่รักแล้วเป็นแฟนกันได้วะ” คำผานยังถามต่อ

          “ก็กูชอบเขา กูอยากได้เขาเป็นแฟน กูอยากอยู่กับเขา กูไม่อยากให้เขามีใคร กูอยากให้เขามีแค่กู” ผมตอบมัน แล้วมันก็ขมวดคิ้ว

          “แล้วมันไม่รักตรงไหนวะ นี่ก็รักแล้วป้ะ?” มันว่าต่อ

          “มึงลองหาผัวหาเมียดู” ผมตอบกลับ

          “เออ! ทุกวันนี้มีเมียแล้วรำคาญกู เมื่อก่อนนี่ติดกูจะตาย ไอ้เพื่อนเวร” มันด่ากลับ แต่ก็นั่นแหละ ผมไม่สะทกสะท้านหรอก

          “มึงอย่าวอแวกูมาก พี่เขาจะหึง” ผมบอกมัน แต่ก็ต้องชะงักเมื่อเห็นสายตาน้อยใจที่ส่งมาให้

          “เออ กูไม่ยุ่งกับมึงก็ได้แม่ง”

          “มันงอนมึงแล้ว” มาร์คบอก ผมเลยถอนหายใจออกมา

          “กูก็ไม่คิดว่ามันจะงอนป้ะวะ ไม่ได้ตั้งใจ” ผมบอกเบาๆ อย่างสำนึกผิด

          “กู…ไม่ได้งอน” คำผานบอก แล้วมองไปทางอื่นไม่มองผม

          “ไอ้ตี๋…”

          “ตี๋พ่อง! กูไม่ได้ชื่อตี๋” มันด่ากลับเมื่อผมเรียกแบบนั้น

          “คำผาน~” ผมเรียกแล้วยื่นมือไปจิ้มแก้มเพื่อนเป็นการง้อ ปล่อยไอ้มาร์คมันนั่งมองขำๆ ต่อไป

          “กูไม่ได้ชื่อคำผาน!”

          “อ้าว! ก็มึงคำผานของกูอะครับ” ผมว่า

          “ของมึงที่ไหน มึงอะยุ่งกับกู สมควรเขาจะงอน ไปหาเมียมึงเลย” มันไล่ผม

          “หายงอนยัง?”

          “กูไม่ใช่เมียมึง กูไม่งอนมึง!” มันว่าแล้วตบหัวผม ผมเลยหัวเราะออกมาเมื่อเห็นว่าเพื่อนกลับมามองผมแบบเดิมแล้ว

          “เพื่อนก็งอนกันได้ป้ะ มึงเป็นบ่อย” ผมบอกกลับ

          “เดี๋ยวกูงอนจริง” มันว่ากลับ ผมเลยหัวเราะ ไอ้คำผานมันน่าเอ็นดู ยิ่งเห็นพี่แกล้งมันบ่อยๆ แล้วมันเต้นตามเขาตลอดมันเลยน่ารักในสายตาผมกับไอ้มาร์ค เป็นเหมือนน้องตัวน้อยๆ ที่ต้องตามใจ

          “แล้วมึงไปหาพี่อนาเลยไหม กูจะไปหาพี่วี ถ้ายังไม่ไปมึงก็อยู่กับมันก่อน” มาร์คว่า

          “ไม่ต้องก็ได้ ไปหาผัวหาเมียพวกมึงเลย” คำผานบอก

          “มึงก็จะไปหาผัวหาเมียเหรอ” ผมแกล้งถาม

          “กูไม่มีโว้ยยยย กูจะกลับไปกินข้าวกับพ่อกับแม่กูโว้ยยยย” มันว่า ลุกขึ้นมาตวัดตาเล็กๆ นั่นใส่ผม แล้วสะบัดออกไป

          “มันตลก” มาร์คบอก

          “มันไม่ได้ตลก มันเป็นบ้า” ผมว่าต่อ

          “เออ มึงถามพี่อนาให้หน่อยดิ ถอนฟันคุดนี่มันยังไงวะ” มาร์คถาม

          “ฟันคุดมึงขึ้น?”

          “พี่วี” มันว่าสั้นๆ ให้ผมได้พยักหน้าตาม “เดี๋ยวก็บ่นว่าปวด กูไม่อยากเห็นเขางอแง”

          “งอแงแล้วไงวะ” ผมถามกลับ

          “ก็น่ารักสิไอ้สัส” มันตอบ แก้มขาวขึ้นสีน้อยๆ เมื่อหลุดออกมาแบบนั้น

          “เออๆ กูจะถามให้ว่าต้องทำยังไงบ้าง แต่จูบเผื่อไว้เลยนะมึง เผื่อว่าเขางดจูบ” ผมว่า

          “มึงก็บ้าเหมือนมันเหรอ ทำไมเขาจะงดจูบ”

          “อ้าว! จะผ่าตัดเขายังงดข้าวงดน้ำเลย” ผมตอบกลับ

          “มีเมียเป็นหมอฟันก็ไม่ได้ฉลาดขึ้นเลย” มันว่าผมแล้วส่ายหัวไปมา ลุกออกไปหาพี่วีที่กำลังเดินมาหาแบบไม่สนใจผมอีก

          “เฮ้ย! มึงไปดูปีหนึ่งแข่งด้วยนะ” พี่วีเดินมาหาผม ก่อนที่ผมจะได้ลุกไปที่อื่น

          “แข่ง? อ๋อ…ผมก็ต้องไปเป็นเกียรติให้เขาอยู่แล้วป้ะ” ผมว่าเมื่อนึกขึ้นได้ว่าอีกไม่กี่วันก็จะถึงวันแข่งรอบชิงชนะเลิศของการประกวดดาวเดือนแล้ว ความจริงไม่อยากสนใจหรอกนะ เพราะว่าไม่ได้มีความทรงจำดีๆ กับเรื่องนี้สักเท่าไหร่ จำได้แค่ว่าพี่บาร์มีแฟน

          “เออ กูกลัวมึงไม่รู้”

          “เขาบอกในไลน์กลุ่มอยู่” ผมบอกกลับ พี่วีเลยพยักหน้าให้ 

          “เออ แล้วเขาซ้อมเดินเย็นนี้อะ มึงไปด้วย กูส่งมึงไป” ผมหันขวับไปมองรุ่นพี่ที่ตั้งแต่มีเมียมาก็ไม่เคยโผล่หัวมาทำงานสักที

          “พี่ผมเดือนคณะ พี่เดือนมหาลัย พี่ควรไปมากกว่าป้ะ” ผมถามกลับ

          “ฟิวส์กูเดือนของหลายปีที่แล้ว มึงเดือนของปีที่แล้ว กูไม่น่าจะจำเป็นป้ะ” พี่มันว่าแล้ว แขนขาวๆ นั่นพาดผ่านคอไอ้มาร์คส่วนไอ้เพื่อนผมก็พยักหน้าตามคำของแฟน

          “ผมก็มีแฟนต้องไปดูแลนะพี่” ผมโวยขึ้น

          “กูนี่มีมากกว่าแฟนอีกนะน้อง” คนหล่อว่ากลับ มือใหญ่ๆ ก็ลูบหัวเพื่อนผมไปด้วย


          หมั่นไส้โว้ยยยย



          ผมก็โวยวายได้แค่นั้นแหละ เพราะพี่มันเป็นพี่ เพราะผมเป็นคนดีที่เคารพพี่ ผมเลยต้องไลน์บอกแฟนแล้วมานั่งดูเด็กมันซ้อมเดินอยู่แบบนี้ เหมือนปีที่แล้วที่พี่วีกับพี่เวมาดูผม แต่ผมไม่ค่อยถูกกับพี่เวหรอกนะ วันนี้ที่ผมมาพี่เขาเลยไม่มา กลายเป็นว่าผมนั่งดูน้องอยู่คนเดียวกับพี่ที่มาซ้อมเดินให้น้อง


          “อีกไม่นานแม่ลี่กับแม่ตี๋จะมา เดินดีๆ ค่ะสุดหล่อ” พี่เชอร์รี่ว่า ผมเลยพยักหน้าตาม

          “มึงอย่าเขย่งดิโฟน เดินให้เป็นธรรมชาติเหมือนคนหน่อย เกร็งไปไหนวะ” ผมว่าให้น้องที่เป็นเดือนของปีนี้

          “เอ่อครับ” น้องมันบอกออกมาเบาๆ มองผมเล็กน้อยก่อนจะหลบสายตาให้ผมได้ขมวดคิ้ว

          “อะไรของมึงวะ มานี่ดูกูนี่” ผมเดินเข้าไปหาเมื่อเห็นว่าพยายามยังไงมันก็ไม่ไหว ดึงแขนที่ผอมกว่าตัวเองเล็กน้อยให้ขยับไปอีกฝั่ง ปล่อยให้น้องมันดูผมเดิน


          อีกไม่กี่วันก็ถึงวันแข่งแล้ว ขืนปล่อยให้ไปเดินแบบนี้มีหวังคนเขาหัวเราะแน่ ผมพยายามนึกถึงสิ่งที่เคยทำมาเมื่อปีที่แล้ว เค้นเอาทักษะนั่นมาเดินให้น้องดู รู้สึกแปลกๆ กับสายตาที่มองมา แต่คำชมของพี่เชอร์รี่ทำให้ผมปัดความแปลกนั่นทิ้งไป


          “แบบนี้เลยนะคะลูก เดินแบบพี่เขาเลยค่ะ”

          “ผมตัวเล็กกว่าพี่ฟิวส์อะครับ ผมไม่ค่อยมั่นใจ” มันตอบกลับ มันตัวเล็กกว่าจริง แต่ตัวเล็กกว่านิดเดียว บางกว่าผมนิดหน่อย ตัวเท่าๆ พี่อนาของผม แต่หน้ามันดีมาก มันหล่อมากจริงๆ หล่อแบบที่พี่วีเองก็มีความหวังว่าน้องมันจะติดอันดับ แต่น้องมันขาดความมั่นใจ

          “ไม่มั่นใจอะไร มึงหล่อกว่ากูตั้งเยอะ ไหน? ตัวก็ไม่เล็กกว่ากูมากนะกูว่า” ผมว่าแล้วเดินไปยืนเทียบกับมัน หันไปเลิกคิ้วให้คนที่ยืนข้างๆ แล้วยิ้มให้ “มั่นใจหน่อย” ผมบอกแล้ววางมือบนไหล่มัน

          “อ่าครับ” น้องมันตอบกลับ ก้มหน้ามองพื้นแล้วสูดลมหายใจเข้าลึกๆ


------


          “ฟิวส์! อนาคตของฟิวส์โทรมา” พี่เชอร์รี่บอกแล้วยื่นโทรศัพท์มาให้ ส่วนผมรีบวิ่งไปรับสายแล้ว

          “พี่อนา

          [ทำไมทำเสียงอย่างนั้นครับ] เสียงเป็นเอกลักษณ์ถามผมมา

          “คิดถึง” ผมบอก ไม่ได้สนใจสายตาที่มองมาเลยสักนิด โบกมือให้น้องเดินให้ดูทั้งผู้ชายทั้งผู้หญิง แล้วสนใจแฟนต่อ

          [เรียนเสร็จแล้วเนี่ย มาหาสิ] พี่อนาว่า

          “ผมยังไม่เสร็จอะดิ” ผมตอบกลับ

          [อ้าว~ งั้นพี่ไปหาได้ไหม? หรือจะไปกวน]

          “มามาหาหน่อย ผมน่าจะเสร็จช้า พี่มาแล้วเราค่อยไปกินข้าวกัน นะครับ” ผมอ้อน

          [หึ! ไม่ต้องอ้อนก็ไปแล้ว]

          [อีใจง่าย!] ผมหัวเราะเมื่อได้ยินเสียงพี่พอลล่าดังมาตามสาย

          “มาหาผมนะ มาถึงหน้าอาคารแล้วเดี๋ยวผมไปรับ” ผมบอก พี่พอลล่าว่าอไรอีกสองสามอย่างจนพี่อนาต้องขอวางสาย ผมเลยยอมวางแล้วหันมาสนใจน้องต่อ แล้วต้องเลิกคิ้วขึ้นเมื่อเห็นพี่ลี่กับพี่ตี๋อยู่ตรงนี้

          “เห็นกูแล้วเหรอคะ” พี่ตี๋ว่า

          “ทำไมพูดไม่เพราะกับน้องอะ” ผมว่าแล้วเดินเข้าไปหาอีกคน

          “แหม~ มีเมียแล้วไม่นับญาติค่ะ” พี่ลี่ว่า

          “มาค่ะ น้องโฟนสุดหล่อ เดินอีกรอบค่ะคนเก่ง” ผมเบ้หน้าเมื่อเห็นว่าพี่เขาไม่สนใจผมแล้วหันไปสนใจน้องใหม่แทน

          “มิ้นท์มาด้วย มาเดินคู่กันค่ะคนสวย”

          “เมื่อก่อนก็โอ๋ผมแบบนี้แล่ะ เดี๋ยวนี้มีเด็กใหม่แล้วนี่” ผมว่า แกล้งทำเป็นงอนแล้วไปนั่งอยู่คนเดียว

          “โอ้โห~ น้องฟิวส์คะ เมื่อก่อนมึงก็อ้อนพวกกูค่ะ แต่ตั้งแต่มีเมียมานี่เพิ่งโผล่มาวันแรก คนงอนควรเป็นใครคะ” พี่ลี่บอก

          “ฮื้อ~ แม่ครับ ไม่งอนนะครับ เดี๋ยวแก่นะ โอ๋ๆ” ผมเดินเข้าไปกอดเอวแล้วถูหน้ากับพี่ลี่

          “พอเลย ถอยไปไกลๆ ได้ข่าวว่าเมียหวงเก่ง”

          “ใครบอก”

          “น้องมาร์คบอกมา” พี่ตี๋ตอบ

          “อ้าว! ไอ้มาร์คทำไมเรียกน้อง แล้วผมทำไมพี่เรียกมึงอะ ความยุติธรรมอยู่ไหนวะ” ผมโวยวายอีกครั้ง

          “ไปขอจากพี่อนาสิ ที่นี่ไม่มีให้หรอกนะ” ผมเบ้หน้าเมื่อได้ยินอย่างนั้น เดินกลับไปนั่งที่เดิมรอดูน้องเดินอีกที


          พี่ลี่กับพี่ตี๋เข้ามามันทำให้ผ่อนคลายมากขึ้น นอกจากความจริงจังของผมที่วีสอนมาแล้ว ความเฮฮาของพี่ทั้งสองคนยังช่วยให้น้องเดินแบบผ่อนคลายมากขึ้นไปอีก ผมดูต่อจนเกือบชั่วโมงแต่ก็ยังไม่เห็นคนที่รอมาหาสักที อยากกระวนกระวายใจนะ แต่พี่เขาบอกจะมาก็ต้องมา


          “ขอขอโทษนะครับ” ประตูถูกเปิดออกพร้อมกับหน้าของคนที่ผมรอ ปากสวยคลี่ยิ้มเมื่อสบตากับผม เช่นกันกับผมที่ยิ้มกว้างตอนเจอพี่เขา

          “พี่อนา! พี่มาช้า” ผมเดินไปหาแล้วว่าพี่เขา

          “ซื้อนี่มาให้อะ คิดว่าน้องก็คงยังไม่ได้กินอะไรกัน” พี่อนาบอกผมเบาๆ แล้วยื่นกล่องซูชิให้

          “น่ารัก” ผมว่าแล้วรับมา

          “ดีใจเหมือนปลากระดี่ได้น้ำ”

          “เมื่อกี้หงอยเหมือนหมา กูล่ะอยากให้ยี่หวามาเห็นหน้าลูกชายมันจริงๆ” พี่ลี่กับพี่ตี๋ว่า

          “อะไร? พี่เวอร์อะ ซ้อมต่อดิ” ผมหันไปว่าพี่เขา ดึงแขนพี่อนามานั่งด้วย


          น้องเดินโชว์ไปเรื่อยๆ มาพักกินซูชิของแฟนผมแล้วก็ไปเดินต่อ พี่อนาเอางานออกมาทำแล้ว เป็นงานเขียนอะไรของเขานั่นแหละ ผมไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าไหร่ แต่ก็เข้าใจว่าพรุ่งนี้พี่เขาต้องไปดูคนไข้ของเขาต่อ พี่วีโทรเข้ามาบอกว่าเป็นคนบอกห้องซ้อมกับพี่อนาเอง เพราะตอนนั้นโทรไปถามเรื่องฟันคุดพอดี

          “เออ เสร็จแล้วไปกินข้าวกันไหม หรือฟิวส์จะไปไหน” พี่ลี่ถาม

          “ไปกับพี่อนา” ผมตอบ ให้คนที่นั่งมองหนังสืออยู่เงยหน้าขึ้นมายิ้มให้

          “ติดเมียให้น้อยกว่านี้หน่อยได้ไหมพ่อ” พี่ตี๋บอก

          “พี่ฟิวส์เป็นแฟนกับพี่อนาเหรอครับ” โฟนถาม ผมเลยพยักหน้าให้

          “อืม มึงไม่รู้เหรอ? กูว่ากูก็ประกาศแล้วนะ” ผมบอก น้องมันก็เลยยิ้มให้

          “ยังไม่ได้ขึ้นคบเลย” โฟนบอก ผมเลยเลิกคิ้วขึ้นมอง พี่อนาเองก็มองไปที่โฟน

          “ไม่จำเป็นหรอกครับ แค่ฟิวส์รู้ว่าตัวเองมีแฟนแล้วก็พอแล้ว” พี่อนาบอกแล้วยิ้มให้โฟน

          “ผมมีแฟนแล้วครับ” ผมบอกแล้วหันไปยิ้มให้พี่อนา

          “ไม่ใช่แค่ฟิวส์รู้นะ คนในห้องนี้ก็รู้แล้ว รู้นานแล้ว และไม่อยากรับรู้แล้ว” พี่ตี๋บอก

          “อิจฉาไม่ไหวแล้วค่ะแม่” พี่ลี่หันไปพูดกับพี่อนา พี่อนาก็แค่ยิ้มออกมา

          “เสร็จแล้วผมกลับเลยนะ” ผมบอก

          “แต่พรุ่งนี้พี่ว่าจะซ้อมอีก น้องยังไม่คล่องเลย” พี่เชอร์รี่ว่า

          “อะไรวะ มึงต้องถึงเวลาพักผ่อนแล้วเว้ย จะมาซ้อมอะไร” ผมบอก ลุกขึ้นยืนแล้วมองหน้าโฟน

          “ก็ผมยังเดินไม่ดีเลยนี่” โฟนว่า “พรุ่งนี้พี่มาดูผมอีกนะครับ” ผมชะงักกับสายตาที่มองมา หันไปมองหน้าแฟนที่มองอยู่เหมือนกันแล้วค่อยๆ ถอยหลังออกจากน้องอีกก้าว


          อย่ามามองเหมือนอ่อยกูนะ พ่อกูมองอยู่


          พรุ่งนี้ไม่ได้เว้ย กูต้องไปเฝ้าพี่อนา” ผมบอกแล้วน้องมันก็ยู่หน้า

          “ครับ

          “กูไปดูวันแข่งเลยแล้วกัน ถ้ามึงติดอันดับจริงก็มาเอารางวัลกับกูได้เลย” ผมบอกแล้วตบไหล่มัน

          “ขออะไรก็ได้เหรอ?” โฟนเอียงหัวมอง

          “เออสิ” ผมตอบกลับ

          “แต่ขอจีบไม่ได้นะครับ ฟิวส์มีแฟนแล้ว” พี่อนาว่าแล้วลุกขึ้นมายืนข้างผม

          “เออขอจีบไม่ได้นะมึง” ผมว่าแล้วทำเป็นขำ น้องมันก็เลยยิ้มให้

          “จะขอเป็นแฟนเลย”

          “กวนแล้วมึง ตั้งใจนะเว้ย ผมไปนะพี่” ผมบอกกับน้องแล้วหันไปบอกพี่ๆ คว้าเอากระเป๋าตัวเอง แล้วจูงมือพี่อนาออกไป


          ผมถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่ออกมาจากห้องนั้นได้ อยากจะบ้าตายกับสายตาของน้อง ว่าแล้วก็นึกทวนไปตั้งแต่เจอกันครั้งแรก ว่าแล้วเชียวว่ามันแปลกๆ แต่ผมไม่คิดไงว่าจะมีผู้ชายมาชอบผม แถมมันไม่ใช่แนวน่ารักด้วย แนวหล่อมาเลยนะไอ้โฟนอะ

          “พี่อนา พี่ว่าผมคิดมากไปไหม” ผมหันไปถามคนที่เดินข้างๆ

          “เรื่อง?”

          “เรื่องไอ้โฟน” ผมตอบกลับ

          “เขาชอบฟิวส์” พี่อนาบอก

          “อ่างั้นผมก็ไม่ได้คิดไปเอง”

          “รู้แล้วไปหาเขาทำไม” พี่อนาว่า

          “หน้าที่หรอกครับ พี่วีไม่ไปผมเลยต้องไป” ผมตอบกลับ

          “เฮ้อ~ ตามหวงไม่ไหวแล้วนะ” พี่อนาบอก

          “หวงอะหวงได้ แต่ต้องเชื่อใจผมด้วย ผมไม่มีใครนอกจากพี่หรอก” ผมบอก

          “ทำให้มันได้อย่างนี้ตลอดเถอะ เด็กนั่นหล่อด้วย” พี่อนาว่า

          “พี่อนาของผมก็หล่อ หล่อกว่าทุกคนเลย”

          “พูดเอาใจเก่ง”

          “เอาอย่างอื่นก็เก่ง” ผมว่ายิ้มๆ ปล่อยตัวเองให้มองพี่อนาเขิน เหมือนที่พี่อนาปล่อยให้ตัวเองเขิน

          “อย่าไปเอาใจใครอีกก็แล้วกัน” เสียงว่าเบาๆ ก่อนที่เจ้าของเสียงจะเดินนำไปที่รถ ปล่อยให้ผมเดินตามเงียบๆ

          มีแฟนแล้วก็ต้องเอาใจแค่แฟนป้ะ? ผมเป็นคนของพี่อนานะเว้ย




FUTURE วิศวะสุดหล่อขอหมอเป็นเมีย

#ขอหมอเป็นเมีย


4/8/2019

          มาแล้ว จะเอาตำแหน่งติดเมีย หรือเอาตำแหน่งรักมั่นคงดีคะ อย่าไปเอาใจใครอีกนะเจ้าฟิวส์พี่อนาบอกแล้ว เป็นเด็กโง่ของพี่อนาก็ต้องทำตามที่พี่อนาพูดนะ พี่อนาก็เชื่อใจน้องนะ อยากหวานเชื่อมให้คนอิจฉาแล้ว หลายคนกังวลเรื่องดราม่าแป้งเลยจะย้ำอีกทีว่าคู่นี้เขาขายความหวานพอๆ กับคู่ทศราแหละค่ะ แค่มาในรูปแบบพี่หมอสอนน้องวิศวะก็เท่านั้นเอง


3/8/2019

          อะแฮ่ม! ว่าไงพ่ออดีตเดือนคณะ กับคำผานที่ลุ้นกันมาสองวันสามวันนี่ก็ไม่รู้ยังไง เพื่อนสนิทคิดไม่ซื้อไหมไม่แน่ใจ แต่ชอบความเพื่อนของพวกเขาทั้งสามคนมาก เล่นกัน กวนกัน ดูๆ แล้วก็น่าอยู่เด้อ นักอ่านที่รักของแป้งคิดมากไปเปล่า? หรือคิดถูกแล้ว? อ้าว! แสดงความคิดเห็นกันได้อย่างสร้างสรรค์เลยค่ะ พ่อคนโง่ของพี่อนาเขาไม่รู้เรื่องอะไรหรอกค่า~ รู้แค่ว่าเวลาพี่วีงอแงพี่เขาจะน่ารักเด้อ มาร์คบอกมาอย่างเก้วกาดดดดด ไม่ว่าเมื่อไหร่ก็ใจบางกับวีมาร์คเสมอ

ทวีตเตอร์ : @pflhzt

เฟซบุ๊ก : faddist

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.334K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,574 ความคิดเห็น

  1. #1569 S.Map (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 มกราคม 2564 / 20:37
    คนชอบเยอะจริงจริ๊งงงงงงงง
    #1,569
    0
  2. #1532 ggfhazYYYQ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2563 / 00:13
    งึยเขินน555 มีหึงด้วยนะพี่อนา~~
    #1,532
    0
  3. #1449 ployploy85 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 19:59
    อยากให้เรื่อนี้มีซีรีย์จัง

    จะได้ฟินกันยาวๆต่อจากเหนือพระรามด้วย ...วอน ผกก นำไปทำด้วยนะ
    #1,449
    0
  4. #1440 hellgod9898 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 10:35
    วีมาร์ค น่ารักเหมือนเดิมเลยรอดูภาค2
    #1,440
    0
  5. #1329 fangkaonarak (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 23:32
    ชอบความฟิวส์ที่ รู้ตัวว่าโฟนชอบ ชอบความพี่อนา ที่ดูออกว่าโฟนชอบฟิวส์

    ชอบความที่เค้ามาคุยกันตรงๆ
    #1,329
    0
  6. #1306 chanis407 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 08:35
    อยากอ่านคู่คำผาน
    #1,306
    0
  7. #1251 Biekps99 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:46
    เขาว่ากันว่ามีแฟนแล้วจะหล่อจะน่ารักขึ้น
    #1,251
    0
  8. #1208 Saguramio (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 มกราคม 2563 / 19:18
    เหมือนที่ว่ากันไว้ตอนเริ่มต้นเรื่องเลย ว่าคนที่มีแฟนแล้วจะฮอตกว่าเดิมเหมือนออร่าจะพุ่ง
    #1,208
    0
  9. #1207 Saguramio (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 มกราคม 2563 / 19:17
    แหมมม อีฟิวส์ก็อ่อยเค้าไปทั่วเลย แบบนี้ควรจะเป็นใครหึงใครมากกว่ากันแน่นะ
    #1,207
    0
  10. #1090 KiHaE*129 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2562 / 03:20

    ฮอตไปอีกนะฟิวส์

    เนี่ยเวลาพอมีแฟนเป็นตัวเป็นตนคนอื่นๆ ก็ชอบแสดงตัว

    #1,090
    0
  11. #1033 mhoiekung (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2562 / 09:10
    ฟิวส์ยัยหมอตามหึงไม่ไหวแล้วนะคะ
    #1,033
    0
  12. #932 maybee23 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 02:18
    โอ้ยยย ฟิวส์มันหล่อเกินไปอะพาชั้นกะพี่อนาจะเครียดเอา
    #932
    0
  13. #785 Miki_milky (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 20:59
    ช่างอ้อนเสียจิงนะฟิวส์
    #785
    0
  14. #762 DreamTRsArs (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 19:42
    คำผานชอบฟิวส์​หรืออย่างไร!!!
    #762
    0
  15. #755 loognamfzt403 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 08:19
    น้องฟิวเนื้อหอมไปนะ
    #755
    0
  16. #329 LittleWaew (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 16:35
    หวานทุกตอนเลย
    #329
    0
  17. #328 CHRY SANTHEMUM (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 09:49
    โฟนกลับบ้านไปเลยหนู อย่ายุ่งกับลูกๆของพี่
    #328
    0
  18. #327 nuple1322 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 23:42
    ตอนไม่มีเมียมักไม่มีใครสนใจพอมีเมียเท่านั้นล่ะเริ่มมาเชียว
    #327
    0
  19. #326 KazumiRinko (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 23:03
    ต่อไปนี้ไม่ต้องเรียกนายเอกกับพระเอกด้วยชื่อแล้วค่ะ ให้เรียกว่า อีอ้อยคู่ #อ้อยคู่ #คู่อ้อย
    #326
    0
  20. #325 minminii (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 22:52
    ไรท์บอกจะไม่ม่า เราเชื่อไรท์ 5555
    #325
    0
  21. #324 Fernnunthiya (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 22:35
    เบะปากมองบน อ้อยเก่งงงงงง มดขึ้นแล้วพ่อ //บิดตัว เขิน
    #324
    0
  22. #323 MeMinTen (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 22:27
    พี่อนาท่าทางจะเหนื่อยหน่อยนะ มีแฟนหล่อเกินไป
    #323
    0
  23. #322 sichul (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 22:25
    นี่ว่าน้องมันไม่ได้รักพี่อนาอ่ะ มันยังสับสนความรู้สึกตัวเองเลย ยังไม่รู้ว่ารักเป็นยังไงอ่ะ น้องมันแค่หลงอ่ะ คือนี่หงุดหงิดมากๆเลยนะ ไม่ชอบเลย จะม่าก็มาให้หมดเลยค่ะไรท์รอเลยเนี่ย แม้ใจชั้นจะเจ็บปวดก็ตามม ฮื่ออ
    #322
    0
  24. #321 -GuiLlOtiNe- (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 22:08
    พี่อนาคือสุด มองปุ๊ปรู้ปั๊ป กันไว้ดีกว่าแก้ค่ะพี่อนาสุดยอดไปเลย หวงเยอะๆ ฟิวหล่อเกินไปพี่อยาเหนื่อยแน่
    #321
    0
  25. #320 sichul (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 22:08
    เฮ้ออ เสน่ห์แรงเหลือเกินน พี่อนาไม่มีคนมาจีบบ้างหรออ รำคาญญ

    อิพวกชอบยุ่งกับของคนอื่นเนี่ยย ฟิวส์ก็อย่าดีแตกละกัน เหอะๆ เซงงง //อินมากค่ะไรท์
    #320
    0