ท้าหัวใจ ให้ลองรัก

ตอนที่ 10 : ตอนที่ 10

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,281
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    10 ธ.ค. 61

ตอนที่ 10

 

เสียจูบให้เขาไปสี่หน แต่ละครั้งมันยาวนานจนเขาพอใจ ไม่อยากจะคิดย้อนไปเลยว่าอะไรเกิดขึ้นบ้าง แล้วเธอก็หน้าร้อน ๆ จนไม่รู้จะทำอย่างไรดี ผลักเขาออกห่าง หลังจากที่เสียจูบไปแล้ว รอยยิ้มบนใบหน้าของเขา มันทำให้เธออยากตบ แต่กลับไม่กล้า กลัวรอบที่ห้าจะมาอีกหน


"ถ้าพี่กันต์ทำกับพู่แบบนี้อีก พู่จะฟ้องคุณป้า" โมโห หาทางออกให้ตัวเองไม่ได้ แค้นใจเขานัก แรก ๆ เหมือนเธอจะยั่วเขาได้สำเร็จหรือไง กวนประสาทเขาได้อย่างมีความสุข แต่มาตอนนี้กลายเป็นอะไร ๆ ก็เข้าทางให้เขาเอาเปรียบหรือ


"ยังจะพูดอีกหรือว่าไม่อยากแต่งกับพี่ ไม่อยากคบกัน" ปลายเสียงเขาเป็นคำถาม น้ำเสียงเหมือนไม่ใส่ใจอะไร แต่ดันไม่ยอมให้เธอลุกไปไหน​  ใจคิดอย่างเดียวเลยว่า ถ้าเธอฟ้องคุณแม่เขาก็คงเข้าล๊อคเธอพอดี แล้วนี่ยังจะแย้งเขามาอีก


"ถึงพู่จะพูดแบบไหน พี่กันต์ก็ไม่เชื่ออยู่ดี พี่กันต์ก็แค่หาเรื่องลวนลามพู่" เพื่ออะไร อยากให้ไปไกล ๆ เขาหรือ มันน่าเปลี่ยนแผนเอาคืนเป็นจับเขาแต่งงานเลยดีไหม แก้เผ็ดแบบไหน เอาคืนแบบไหนดีเนี่ย ทนไม่ไหวแล้ว อยากกรี๊ด พอ ๆ กับอยากจะตะปบหน้าหล่อ ๆ ของเขา แต่ก็นั่นแหละ หากฟาด คงโดนเขาเอาคืนด้วยมุขนิยายน้ำเน่าตบจูบอีกเป็นแน่ คิดๆ คิดสิพู่...คิดเลยว่าต้องทำไง


แล้วเธอก็คิดไม่ออก หากเลือกจับเขาแต่งงาน เธอก็คงลงบ่วงที่ไม่อยากลงไปด้วย 


"จะไปได้หรือยัง แต่พี่ว่า พู่ไปห้องน้ำก่อนดีไหม อะ..อย่าฟาดนะ ถ้าฟาด พี่จูบอีก คิดว่าพี่ไม่กล้าทำจริงหรือไง" โอย ให้ตายเถอะ เขามีความสุขจริง ๆ เมื่อเห็นเธอหยุดมือเอาไว้ ตอนที่เขาแกล้งยื่นมือเข้าไปใกล้ แต่เขาก็ไม่ได้ทำอะไร นอกจากยิ้ม


"ก็พี่กันต์มาลวนลามพู่ทำไม  พู่ก็บอกแล้วไงว่าไม่แต่ง ลุกเลย" ทนไม่ไหวแล้วนะ มาทำหน้ายิ้มปริ่มเปรมมีความสุขหลังจากที่จูบเธอแบบนี้ 


หาจังหวะ พอเขาปล่อยมือ แล้วเธอลุกขึ้นได้ สิ่งแรกที่เธอทำหลังจากเขาลุกขึ้น คือผลักเขาเขาด้วยแรงทั้งหมดที่มี ได้ยินเสียงเขาร้อง แต่เธอไม่คิดจะสนใจอีกแล้ว นอกจากเลือกที่จะวิ่งออกจากห้องไปอย่างรวดเร็ว ปีนรั้วหรือ เขาปีนได้เธอก็ไม่ได้กระจอกงอกง่อยนี่นา ปีนมาตั้งเต่เล็กจนโต


"คุณพู่" คนตาค้างคือคนของเธอ แล้วเธอก็กระโดดลงทันที เร็วไหมไม่รู้ รู้แต่ว่าเอาให้เร็วที่สุดที่ตัวเองทำได้แหละ เขาจะตามมาหรือไม่ก็เอาความปลอดภัยไว้ก่อน


"เน่งน้อย ถ้าพี่กันต์มานะ ไม่ต้องเปิดประตูรับเข้าใจไหม ห้ามให้เข้าบ้านเรา ห้ามเด็ดขาดเลย


สั่งแล้วก็รีบเลย เดินเข้าบ้าน หยิบกุญแจรถและกระเป๋า แล้วก็ไม่ได้ล้มเลิกความตั้งใจของตัวเอง เธอยังไปทำบุญเหมือนเคย แต่จะไปวัดที่เขาหาเจอหรือไม่เอา เรื่องอะไร เลือกมาให้ไกลอีกหน่อย แล้วก็ทำบุญแบบมีความสุขคนเดียว ต่อให้ใจจะเผลอ ๆ ไปนึกถึงหน้าเขาตอนกรวดน้ำก็เถอะ อภัย ๆ ๆ ๆ วันนี้เธอจะอภัยให้ แล้วท้ายที่สุดเธอก็ต้องบอกพระท่านในใจ...ขอโทษนะคะ หนูทำไม่ได้...หนูขอเอาคืน 


........


ไม่ได้ตั้งตัว แรงผลักของเธอ ทำเอาเขาหงายหลังลงไปพอ ๆ กับโซฟาที่ทับตัวเขา เจ็บมากไหม ก็ไม่มาก แต่มันลุกไม่ทัน เลยได้ปล่อยเธอไป แล้วเขาก็เลือกไปที่โรงพยาบาล โดยไม่ได้ตามเธอ เป้าหมายหรือคุณพ่อคุณแม่เธออยู่ที่นั่น...เอาไว้จัดการเธอต่อหน้าผู้ใหญ่ไม่ดีกว่าหรือไง ปากแข็ง...พอ ๆ กับปากช่างหวานนัก นั่นไง อะไรของเขากันนะ คิดถึงริมฝีปากเธอขึ้นมาเสียดื้อ ๆ  แล้วพอเขามาถึงก็พบว่าคุณยายหลับ ส่วนคุณแม่เธอไม่อยู่ที่นี่แล้ว


"น้ายุทธกับน้าพิมพ์กลับแล้วหรือครับคุณแม่"  จะสืบข่าวเสียหน่อย พวกท่านดันกลับซะแล้ว


"กลับแล้ว...เราไปทำอะไร น้องถึงได้ยืนกรานเสียขนาดนี้ว่าไม่แต่ง"


แล้วเขาก็นิ่งไปนิด..ยายเด็กบ้านี่ไม่อยากแต่งกับเขาจริงหรือ


"พู่มาแล้วหรือครับ" ถามไปอีกเรื่องก่อน


"น้องไม่ได้มา แต่โทรมาคุยกับน้าพิมพ์ ไหนรับปากคุณยายว่าจะแต่ง ไหนบอกว่าจะลองคบกันดู" ท่านก็เอ็นดูลูกสาวบ้านนู้น รู้นิสัยใจคอ รักเลยก็ว่าได้  รู้หรอกว่าเอาใจคุณยายทำตามที่ท่านขอ แล้วหากลองคบกันอย่างที่บอกท่านก็เป็นเรื่องดี แต่จู่ ๆ ฝ่ายหญิงกลับบอกว่าไม่เลย จะให้ท่านบอกคนแก่ว่าอย่างไร


"กันต์" ท่านเรียกลูกชายเบาๆ เมื่อเห็นอีกฝ่ายนิ่งไป เหม่อก็ด้วย


"ครับ" 


"ไม่ได้ชอบน้องเลยหรือไง ทำไมไม่พยายามหน่อยเพื่อคุณยาย แม่ชอบน้องนะ อยากได้เป็นลูกสาวมานานแล้ว แล้วเราน่ะไม่รู้หรอกว่า เขาดูแลคุณยายดีแค่ไหน แม่กับคุณพ่อไม่อยู่ก็ฝากให้มาดูแลได้ ว่างวันไหนก็มานั่งเล่นนอนเล่น อ่านหนังสือให้คุณยายฟังแทบทุกวัน แม่บ้านแม่เรือนก็ปานนั้น ในยุคนี้ จะหาผู้หญิงที่ไหนได้อย่างน้อง" ไม่ได้พูดเวอร์ แต่ท่านพูดเรื่องจริง


"ก็...ไม่รู้สิครับ เขาอาจจะยังโกรธผมอยู่...เรื่องนานมาแล้ว" คราวนี้เขาอดย้อนไปถึงสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนเขาไปเรียนไม่ได้ แต่ก็นั่นแหละ ผู้ใหญ่ไม่รู้นี่นา


"ไหนกันต์บอกแม่ว่ายังไม่มีแฟน น้องมีคนมาจีบเยอะนะไม่รู้หรือไง หากยังไม่มีใคร ทำไมไม่ลองคบกันดู"


"ผมก็บอกเขาแล้วว่าลองคบกันไปก่อน...แต่เขาไม่ยอม" คราวนี้เขาอ้อมแอ้มตอบ ไม่ยอมคบเขาจริงหรือไง กังขานะ โธ่โว้ย เด็กบ้า ผู้ชายหล่อ ๆ แบบเขา profile ดีแบบเขา มันก็ไม่ได้หาง่ายนะครับ หรือเพราะผูกใจเจ็บเรื่องในอดีต ถึงได้ไม่ยอม 


"ผมจะลองดูครับ" โดนท่านจ้อง เลยต้องตอบให้ท่านสบายใจ นี่หากคุณยายตื่นขึ้นมาทวงถาม ไม่หนักกว่าคุณแม่ถามหรือไง คนแก่ยิ่งมาพร้อมน้ำตา แล้วที่หายใจไม่ทันเมื่อคืนนี่อีก ทำเอาเขาตกใจแทบตาย


"แต่น้องบอกว่าไม่ชอบกันต์ แม่ได้ยินเต็มสองหูเลยนะ"


ไม่ชอบเขาหรือ..แต่ก่อนอาจชอบ ตอนนี้ไม่ชอบ...เข้าใจไหม...memory ก่อนหน้ามาเลยคราวนี้ ไอ้ที่ตะโกนปาวๆ ก็ด้วย.. ตกลงคือจริง ไม่ชอบเขาหรือ อยากตายหรือไงตายเด็กบ้า กล้าหักหน้าเขาด้วยการบอกผู้ใหญ่ขนาดนี้เลย แบบนี้ต้องเจอดี อย่าคิดว่าจะหนีเขาพ้น 


"ผมมีเรื่องต้องตกลงกับพู่...คุณแม่ถามให้หน่อยเขาอยู่ไหน...หรือไม่อยากได้ลูกสะใภ้เป็นพู่ ..ถ้าเอาผมทองผมหาให้คุณแม่ได้เลยนะครับวันนี้" 


"กันต์ อย่าปากพล่อยให้คุณยายได้ยินนะ หรือไร้ฝีมือ มิน่าล่ะน้องยืนยันซะขนาดนั้น" 


"ใครบอก...ผมจัดการได้อยู่แล้ว คุณแม่แค่บอกผมว่าพู่อยู่ไหนก็พอ"  


ท่านยอมไลน์ไปถามอีกฝ่ายจนได้คำตอบ ก่อนจะบอกลูกชายท่าน ต่อให้ไอ้ที่ก่อนหน้าไม่ได้ตั้งใจจะดูถูก แต่แค่หย่อนระเบิดไปอีกลูกจะเป็นไรไป ท่านไม่รู้หรอกว่าเกิดอะไรขึ้น แต่มันผิดปกติไหม เมื่อคืนดี ๆ กันอยู่ ตื่นเช้ามาเป็นแบบนี้ แต่จะถาม มีหรือรายนี้จะบอก 


"เดี๋ยวผมอยู่รอ คุณแม่กลับได้เลยครับ หากเขามาผมจะบอกเขาเองก็ให้คุณแม่กลับไปก่อน ผมจะนอนเฝ้าคุณยายเอง...ก็...พู่เขาโกรธผมอยู่ หากรู้ว่าผมอยู่นี่เขาคงไม่ขึ้นมา" ก็ไม่ได้บอกให้ท่านโกหก   แต่มันขี้เกียจอธิบายเพิ่ม


ท่านตกข่าวไหม...ก่อนหน้ามีอะไรหรือเปล่า หวังกันแต่ก็ไม่เคยพูด จนกระทั่งคุณยายป่วย แล้วท่านพูดเรื่องนี้หลายหน ทำให้ท่านต้องบอกหลานยายให้กลับมารับทราบความต้องการของคุณยาย ส่วนท่านเองก็เห็นดีเห็นงามด้วยจริง ๆ 


"อย่าดีแต่ราคาคุย ห้ามทำให้คุณยายเสียใจรู้ไหม"


"เอาน่า ผมจัดการได้ครับ คุณแม่อย่ากังวลเลย" เขายังไม่กังวลเลย...ไม่ชอบเขา ๆ ๆ ไม่คบ ไม่แต่งหรือ คอยดูเถอะ เขาจะทำให้เธอแต่งกับเขาให้ได้ หรือไม่ก็...เอาไงดี คบจนคุณยายหายป่วยแล้วก็เลิก หรือจะหมั้น แต่นั่นมันก็อีกไกล ตอนนี้เขาต้องเอาไอ้คำว่าไม่ชอบนี่ออกไปจากเธอก่อน แล้วพอคิดก็ยิ่งอยากจะจูบ..เอ้ยบีบคอเธอ ที่กล้าบอกผู้ใหญ่เลยหรือว่าไม่ชอบเขา ไม่อยากแต่งกับเขา...แบบนี้ก็ต้องเจอกันหน่อย



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

249 ความคิดเห็น

  1. #29 Lovecat (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 กันยายน 2559 / 17:14
    พู่อย่าไปยอมพี่กันต์นะ อย่างพี่กันต์ต้องเจอสายแข็งซะบ้าง
    #29
    0