Butterfly ll (Markbam) /maxwellXnes

ตอนที่ 41 : 11- กลัว...100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,877
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,076 ครั้ง
    7 ส.ค. 62

11















             "ค่ะแม่ เนสรักแม่นะ ปิดเทอมจะรีบขึ้นไปหา"

        เนสวางสายจากมารดา อย่างน้อยแม่ก็ไม่ได้ปิดกั้นเหมือนแต่ก่อน  ไม่รู้ว่าอามาร์คไปพูดอะไร แม่ถึงไม่ห้ามเธอแล้ว

         ผ่านวันเกิดน้องมาร่วมสองอาทิตย์ จากนั้นเราสองคนก็ไม่ได้อยู่ด้วยกันสองต่อสองอีกเลย หนึ่งเพราะใกล้จะถึงวันตัดสินประกวดเดือนทำให้แม็กซ์เวลล์ซ้อมหนัก สอง เธอก็มีโปรเจคจบที่ต้องทำ ร่วมงานกับอาจารย์กรรณอีก เลยทำให้ไม่มีเวลา แถมงานที่บัตเตอร์ฟายเธอยังไปได้ไม่ครบ ต้องอาศัยทิชาตลอด

             "กระโปรงนี่ต้องให้แม็กซ์จับฉีกให้ใส่ไม่ได้เนสถึงจะพอใจใช่ไหม"

          คนตัวเล็กหุบขา เอากระเป๋าใบสวยมาปิด กระโปรงทรงเอตัวสวยของเธอถูกเพ่งเล็งอีกแล้ว  จากเมื่อก่อนแค่เอาเสื้อมาผูกเอวให้ ตอนนี้จะฉีกกระโปรงเธอซะแล้ว

         ใครจะยอม

             "ฉีกได้ค่ะ แต่ตัวใหม่จะสั้นกว่านี้สามนิ้ว" 

             "เนส..."

            "พี่ยอมแม็กซ์ได้แค่เรื่องที่สมควรยอม รู้ไหมว่าทำไมถึงเป็นแบบนี้ เราจะไม่มาเถียงกันอีกนะ" 

       ร่างหนาถอนหายใจเฮือก เอื้อมไปจับมือคนตัวเล็ก เนสยังโกรธเรื่องที่เขาจูบกับดาวคณะวันนั้น เนสเปลี่ยนไปเป็นไม่ยอมเขาเหมือนแต่ก่อน แม็กซ์เวลล์รู้สึกว่าตัวเองทำพลาด แต่ก็ไม่อยากจะดื้อดึง

             "โอเค... ไม่ยอมทุกเรื่องไม่ว่า แต่เข้าใจหน่อยว่าหวง "

             "พี่ไม่ไปจูบกับใครก็แล้วกัน" 

        ประตูถูกเปิดลงไป แม็กซ์เวลล์ได้แต่มองตามร่างเล็ก รองเท้าที่ใส่ก็ส้นสูง เสื้อก็ตัวเล็ก กระโปรงสั้นโชว์เรียวขา โครตหวงเลยว่ะ แม่ง...





            "สมน้ำหน้า" 

        ปราชญ์วางจานข้าวลงกับโต๊ะ มองคนหน้าบึ้งพร้อมกับหัวเราะ และแล้ววันนี้ก็มาถึง เพราะตวามเอาแต่ใจของเพื่อนเป็นเหตุ

             "อย่าซ้ำเติมกู"

             "ทีนี้มึงจะเลิกเอาแต่ใจหรือยัง..."

             "เสือก สงสัยไม่อยากกินข้าว อยากกินอย่างอื่นแทน" 

             "อย่าหัวร้อนเพื่อน พี่เนสเป็นของมึง เพียงแต่ว่ามึงต้องลดลงบ้างทุกอย่าง ไม่หวงจนเกินไป ไม่เอาแต่ใจมาก ไม่ประชด แค่นั้น"

             "กูทำไม่ได้" 

             "แม็กซ์ แบบนี้ผู้หญิงที่ไหนก็เบื่อ ถ้าพี่เนสเจอคนดีๆที่เอาอกเอาใจไม่ดื้อรั้นแบบมึง เขาไปเลยนะ"

          ปราชญ์พูดจริงจังทำเอาคนฟังแทบข่มอารมณ์ไม่อยู่ แค่คิดก็โมโหแล้ว

             "ข้ามศพกูไปก่อน พูดไม่เข้าหูชิบ... แดกไปคนเดียว" 

          ร่างสูงลุกออกจากโต๊ะปล่อยให้เพื่อนนั่งคนเดียวอย่างที่ว่า ปราชญ์ส่ายหน้า ขนาดหล่อรวยมีครบ เรื่องหัวใจยังมีปัญหาได้เลย แต่ทั้งหมดมันก็เป็นเพราะตัวมันเองทั้งนั้น โทษใครไม่ได้เลย



        วันประกวดดาวเดือนมาถึงแล้ว เป็นวันตัดสินหาดาวกับเดือนมหาวิทยาลัยA แม็กซ์เวลล์กับปราชญ์มาเตรียมตัวแต่เช้า โดยมีกำลังใจทั้งสองมาด้วย เนสกับพายก็มาช่วยเตรียมงาน

             "ผมหล่อใช่ป้ะ มองตาไม่กระพริบเลย" 

          เดือนคณะแพทย์กระชับเนคไท เอ่ยแซวแฟนสาวที่ยืนกอดอกอยู่ ปราชญ์ก็ไม่รู้หรอกว่าตัวเองสนใจผู้หญิงคนนี้ที่ตรงไหน รู้ตัวอีกทีก็ตกหลุมรักไปแล้ว

          อาจจะเป็นรอยยิ้มน่ารักๆ แล้วก็ฝีปากที่ไม่ว่าใครก็เถียงไม่ทัน

             "อืมหล่อ หล่อจนไม่กล้าเดินข้างๆเลย"

             "คิดอะไรแบบนั้น ให้ผมจับมือพี่ขึ้นเวทีด้วยยังได้เลย กล้าหรือเปล่า"

             "บ้า เตรียมตัวเถอะ ถ้าชนะมาเอารางวัล"

             "โห...พูดงี้ใจมาเลย เต็มร้อยเปอร์เซ็นอ่ะ รอดู"



บัตเตอร์คลับ


            "อ่ะ ไหวเท่าไหร่ก็เท่านั้น " 

       แม็กซ์เวลล์รินเหล้าให้เพื่อน เดือนมหาลัยคนล่าสุด ปราชญ์ได้รับตำแหน่งนั้นไปและเขาคิดว่ามันเหมาะสม  หล่อ วางตัวดี เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม

            "ยินดีกับมึงด้วย พ่อคนป๊อบปูล่า "

        เขาก็ได้รับตำแหน่งป๊อบปูล่าโหวต เสียความรู้สึกเล็กน้อยเพราะไม่มีอะไรจะไปต่อรองเนสแล้ว เขากะว่าถ้าได้ตำแหน่งจะขอหมั้นเนส ยังไม่แต่งก็ได้ แค่เขาอยากหมั้น อยากเกี่ยวข้องกันอย่างถูกต้อง แม้เนสจะคิดว่าเร็วไป แต่เขาอยากจะให้มันเกิดขึ้นขึ้นเร็วๆ

           "ที่กูลงเดือนเพราะอยากชนะ อยากจะขออะไรเนสสักอย่าง แต่แห้วว่ะ ทีนี้งานยากเลย"

           "แม็กซ์... พี่เนสรักมึง เชื่อกู มึงชนะคนทั้งโลกแล้ว แค่มึงทำตัวดีๆหน่อย แค่มีเหตุผลบ้าง"
   
           "มีเหตุผลอะไรให้เมียแต่งตัวโป๊วะ ทะเลาะกันทุกวันเรื่องกระโปรงสั้น  วันนี้สั้นไม่พอ ผ่าอีก..." 

           "นั่นแหละ คนอื่นเห็นก็เอาไปไม่ได้ มันเป็นแฟชั่นผู้หญิง มึงต้องทำใจ ค่อยๆพูด"

           "เหรอ  เมื่อกี้พายใส่เดรสสั้นเกาะอกมาอ่ะ มึงก็ใจเย็นๆนะ" 

           "ไหนวะ"

           "กูพูดเล่น แหมทำมาเสียงเปลี่ยน ไหนมึงบอกให้ใจเย็น " 

        ปราชญ์หลบตา เอาจริงๆเขาก็ไม่ค่อยโอเคหรอกถ้าแฟนแต่งตัวโป๊ แต่เขาจะไม่ใจร้อนแบบแม็กซ์เวลล์ เขาจะใช้เหตุผลค่อยๆพูด จนอีกคนยอมในที่สุด

          "กูก็ไม่ชอบ แต่เราต้องค่อยๆพูด "

          "มึงดูเนส ทำยังไงถึงจะให้เลิกทำงานที่นี่ กูต้องทนเห็นภาพแบบนี้ซ้ำๆทุกวัน บางทีก็อยากจะลงไปอุ้มขึ้นมา อยากประกาศต่อหน้าทุกคนว่าคนนี้เมียกูห้ามมอง แต่ก็ทำไม่ได้" 
     
       ปราชญ์มองผ่านกระจกด้านข้างลงไปชั้นสอง เป็นโต๊ะที่พี่เนสนั่งอยู่ แม้จะไม่มีการถึงเนื้อถึงตัวแต่ก็ถูกแทะโลมด้วยสายตา ไม่แปลกเลยถ้าวันไหนแม็กซ์เวลล์จะทนไม่ได้ขึ้นมา 

           "ไล่ออกเลยดิ่ มึงเป็นเจ้าของ"

           "นั่นเมีย...ถ้าเป็นคนอื่นกูทำไปนานแล้ว" 

           "งั้นก็ป๊ามึง ป๊ามึงพูดคำเดียวจบ"

           "เหอะ ป๊ากูแหละเป็นคนให้เนสทำเลย เหมือนแกล้งอ่ะ  เห็นหน้ากูเค้าก็รู้แล้วว่ากูคิดอะไร " 

        แม็กซ์เวลล์ยกแก้วขึ้นดื่ม ก่อนจะชะงักเมื่อได้เห็นหน้าแขกวิไอพีที่ประมูลเนสชัดๆ 

          "ไอ้เจ้าของแบรนด์ กล้ามาก กล้ามาถึงนี่"

          "ใครวะ?"

          "เดี๋ยวกูมา"






          "ผมไม่รู้มาก่อนว่าเนสทำงานที่นี่  ถ้าไม่มาเห็นกับตาก็คงไม่เชื่อ" 

      หญิงสาวไม่ได้ตอบอะไร เพียงแค่ยิ้มให้กับแขก คำพูดที่ไม่เหมือนคำชมทำให้เธอไม่กล้าจะพูดอะไร คุณเมธี เจ้าของแบรนด์ที่เธอเคยทำงานให้

         "ผมไม่ได้ว่านะ แต่คุณควรไปได้ไกลกว่านี้  "

        "ค่ะ เนสยังเรียนก็เลยยังไม่ลุยงาน ขอบคุณมากๆนะคะที่แนะนำ"

       แขกวิไอพีวันนี้เป็นคุณเมธีและเพื่อนๆของเขา เนสทำหน้าที่ของตัวเองได้อย่างไม่บกพร่อง แม้ใจจะหวั่นว่าคนข้างบนจะเห็นและลงมาอาละวาด ภาวนาอย่าให้มีเรื่องเลย ขอให้แม็กซ์เวลล์ใจเย็นๆ ขอแค่นั้น

          "ผมมีงานถ่ายโฆษณาอยู่หนึ่งตัว เป็นสินค้าติดตลาด สนใจไหม" 

        คำว่างานโฆษณาทำให้ร่างเล็กตาวาว มันเป็นสิ่งที่เธอรักและสนใจมาตั้งแต่แรก ส่วนมากเธอจะได้ถ่ายแบบเดินแบบเฉยๆ แต่งานโฆษณายังไม่เคย

          "ค่ะ ถ้าคุณว่าดีเนสก็ว่าดี"  

         "งั้นผมจะให้รายละเอียดทีหลังนะ ว่างๆคงจะนัดคุยกัน" 

         "รบกวนติดต่อพี่มดดำได้ไหมคะ จะได้สะดวก เพราะช่วงนี้เนสติดเรียนด้วย " 

      เธอพยายามบ่ายเบี่ยง เพราะไม่อยากสนิทเกินความจำเป็น ถึงเธอจะไม่ยอมน้องแบบเมื่อก่อน แต่ก็มองข้ามความรู้สึกไม่ได้ 

         "ไม่ซีเรียสครับ ผมสะดวกจะติดต่อกับคุณ เมื่อไหร่ ยังไงก็ได้"

       แววตาของคุณเมธีไม่เหมือนครั้งก่อน ความสุขุมที่มักจะแสดงให้เห็นบ่อยๆเหมือนจะหายไป หรือจะเป็นเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ก็ไม่รู้ 

         "งั้นรบกวนคุณด้วยค่ะ ขอบคุณที่ยังนึกถึงเนส จะไม่ทำให้ผิดหวังค่ะ"

         "ครับ "

       เมธีมองร่างบางที่ยกมือไหว้ จากที่สวยอยู่แล้วพอมาเจอในลุคนี้ยิ่งสวยกว่าเดิมอีก กำลังจะเอื้อมมือไปรับไหว้ แต่คนที่มาหยุดข้างๆก็ทำเขาชะงัก

  ไอ้เด็กเมื่อวานซืน...

         "อย่าแตะต้องคนของผมครับ กรุณาให้เกียรติด้วย" 

       คำพูดสุภาพที่ออกจากปากร่างสูงไม่ได้ทำให้เนสสบายใจ หญิงสาวนั่งนิ่ง ในขณะที่ฝ่ามือของน้องโอบรอบบ่าเล็กของตัวเอง แสดงความเป็นเจ้าของโดยไม่ปิดบัง 

           "ขอโทษนะครับ พอดีจะรับไหว้ ไม่ทราบว่าเด็กอย่างคุณมาเกี่ยวอะไรด้วย" 

           "ก็ไม่เกี่ยวหรอกครับ ถ้าผมไม่ได้เป็นเจ้าของที่นี่" 

       เมธีอึ้งไป ไม่คิดว่าเด็กปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมจะเป็นถึงเจ้าของคลับหรูแห่งนี้ แสดงว่ามันไม่ธรรมดาและเนสก็จะยากขึ้นในการได้มา แต่ก็ไม่เกินมือหรอก เขากับไอ้เด็กนี่มันคนละชั้น

           "เพิ่งจะรู้นะครับ ว่าเจ้าของผับต้องลงมายุ่งกับเรื่องของแขกแบบนี้"

            "เอ่อ...คุณเมธีคะ  เนสขอตัวสักครู่นะคะ ขอเวลาแป๊บเดียวค่ะ" 

         เนสเห็นว่าเริ่มคุยกันไม่รู้เรื่องแล้ว เธอกลัวมีปัญหาเลยต้องเอาตัวปัญหาออกมาก่อน แม็กซ์เวลล์เดินตามแรงจูงของพี่สาวอย่างอ้อยอิ่งโดยไม่ได้พูดอะไร จนมาถึงมุมที่ไม่มีผู้คนถึงได้ปล่อยมือ

           "แม็กซ์ พี่ขอทำงานก่อน กลับขึ้นไปข้างบนนะ" 

          "มันชอบเนส มันพยายามเข้าหาเนส "

          "ไม่มีใครเข้าหาใครทั้งนั้น คุณเมธีบังเอิญมาเที่ยวที่นี่แล้วเจอพี่  เขาประมูลแล้วก็คุยกับพี่เรื่องงาน" 

       เนสอธิบายอย่างใจเย็น ไม่ว่าคุณเมธีจะคิดยังไงก็แล้วแต่ ถ้าเธอไม่เล่นด้วยก็จบ เธอคิดแค่เรื่องงานเท่านั้น

          "มันอ้างไง "

          "กลับขึ้นไปข้างบน มีเหตุผลหน่อยนะแม็กซ์พี่ขอ..."  

       แม็กซ์เวลล์จับมือเล็กขึ้นมาวางที่หน้าอกตัวเอง ก่อนจะสบตากับอีกคนที่ร้องขอ 

          "จูบหน่อย...แล้วจะยอมขึ้นไปดีๆ"

          "ไม่ใช่ตอนนี้"

          "ตอนนี้ค่ะ...เนสเป็นของแม็กซ์ ช่วยย้ำและเตือนตัวเองหน่อยได้ไหม..." คำพูดของหมอปราชญ์ยังวนเวียนในหัว 


          'ถ้าพี่เนสเขาเจอคนดีๆที่เอาอกเอาใจไม่ดื้อรั้นแบบมึง เขาไปเลยนะ'

           "แค่จูบนะ..." 

           "แค่นั้น"

        แม็กซ์เวลล์กระตุกยิ้ม นั่งลงที่ขอบผนังต่ำๆกึ่งพิง เสียงเพลงดังเบาๆแต่ใจเต้นตุบๆ เพราะคนตรงหน้าขยับเข้ามาชิด เกาะบ่า กลิ่นหอมจากตัวเนส ลิปสติกสีแดงของเนส

       ให้ตายเถอะ...

        เรียวปากสีสดเบียดชิดกับปากหยักของเขา ความอ่อนนุ่มทำให้รู้สึกดีราวกับจะบินได้ กลิ่นแอลกอฮอล์ในลมหายใจตัวเองตีรื้น แต่ก็ถูกความหวานฉ่ำจากคนตรงหน้ากลบไปหมด เนสผละออก และเป็นเขาที่พลิกตัวพี่สาวให้แนบไปกับผนังและเป็นฝ่ายจูบเอง

       มันไม่เคยพอ

          "อื้อ..."

       เนสเบิกตากว้าง ไม่ทันตั้งตัวเพราะคิดว่าจะจบลงแค่นั้น สองมือเล็กถูกรวบไว้กับอก คนเป็นน้องประกบริมฝีปากอย่างลึกซึ้ง บดเบียด ก่อนจะรุกล้ำเข้ามาในโพรงปาก

       รสชาติขมปร่าติดอยู่ที่ปลายลิ้น ความร้อนชื้นกวาดต้อนเธอจนหมดหนทาง รู้สึกได้ว่าตัวเองเข่าทรุดจนอีกคนต้องประคองไว้ แม็กซ์เวลล์ไม่ผ่อนปรน เอาแต่ใจกับเธอมากขึ้นเรื่อยๆ 

          "เนส..." 

         "พี่ต้องทำงาน" เนสก้มหน้างุด ริมฝีปากของเธอบวมเจ่ออย่างไม่ต้องสงสัย แถมยังตกอยู่ในอ้อมกอดแข็งแกร่งทั้งตัว และก็ไม่กล้าจะสบตาด้วย

          "หวงนะ อย่าให้ใครโดนตัว อย่ายิ้มให้เขาแบบที่ยิ้มให้แม็กซ์ เพราะมันจะทำให้เขาตกหลุมรัก แบบที่แม็กซ์รักของแม็กซ์มาตลอด" 

          "..."

          "ผู้ชายคนอื่นอาจจะดีกว่า รวยกว่าหรือหล่อกว่า แต่เนสเชื่อไหม ว่าไม่มีใครรักเนสได้เท่าแม็กซ์เวลล์คนนี้อีกแล้ว "

          "พี่รู้..." 

         "ผับปิดคือจบ อย่ามีนอกรอบ อย่านัดเจอ อย่าให้ความหวังเขา แค่นี้ทำเพื่อน้องได้ไหม..."

      คำขอของร่างสูงทำให้หญิงสาวลำบากใจ เธอกับคุณเมธียังต้องร่วมงานกันอีก ถ้าหากให้สัญญาก็เท่ากับโกหก ถ้าหากไม่ให้สัญญาแม็กซ์เวลล์ก็ไม่ยอมขึ้นไป

         "ค่ะ พี่จะไม่ให้ความหวังใคร ระหว่างพี่กับคุณเมธีจะมีแค่เรื่องงานเท่านั้น"






30%








ต่อ








          "ขอบคุณที่นึกถึงน้องเนสนะคะ งานพรีเซนเตอร์ชิ้นแรกเลย ตื่นเต้นทั้งเจ้ทั้งน้องเลยค่ะ" 

       วันคุยรายละเอียด เนสไม่ได้บอกแม็กซ์เวลล์ก็จริง แต่เธอก็พาเจ้มดดำมาด้วยเพื่อไม่ให้มีปัญหา ไม่เปิดโอกาสให้คุณเมธี พยายามทำให้เขารู้ว่าเราระวังตัวและไม่ให้ความสนิทในระดับนั้น

          "ยินดีครับ ทั้งสวยทั้งเก่ง สมควรไปได้ไกลกว่านี้ จริงไหมเนส..."

       เหมือนจงใจพูดกระทบกับงานที่บัตเตอร์ฟายคลับ  เนสได้แค่ยิ้มบางๆไม่ได้ตอบอะไร ไม่ว่าจะงานอะไร ถ้าสุจริตเธอก็ทำได้ทั้งนั้น

          "ฮ่ะๆ ไว้ถ้าน้องเรียนจบเมื่อไหร่ เจ้จะดันยิ่งกว่านี้แน่นอน ฝากคุณเมธีช่วยอีกแรงด้วยนะคะ"

          "ครับ ถ้าสนิทกันกว่านี้ รับรองว่าผม...ดันเต็มที่แน่นอน"






           "ถุงอะไรอ่ะ ทำไมเยอะจัง ซื้ออะไรมา" 

      แม็กซ์เวลล์มองพี่สาวที่หิ้วถุงอะไรบางอย่างขึ้นรถ วันนี้เขามารับเนสที่ห้าง ไม่รู้ว่าเจ้าตัวมาซื้ออะไร บอกให้รอก็ไม่รอ

           "ครีมค่ะ" มันเป็นสินค้าที่เธอจะได้เป็นพรีเซนเตอร์ เป็นครีมทาผิวยี่ห้อหนึ่ง เจ้าของแบรนด์เป็นเพื่อนของคุณเมธี เธอเลยได้รับโอกาสนี้

           "ทำไมซื้อเยอะ "

           "ก็...นานๆมาทีไง มาบ่อยๆเบื่อ พี่ขี้เกียจเดินเลือก" 

       คนน้องไม่ได้ติดใจอะไร ขับรถออกจากห้างเพื่อไปส่งเนสที่คอนโด ตัวเธอเองก็อยากจะปรึกษา อยากบอกเรื่องนี้ เพียงแต่กลัวว่าแม็กซ์เวลล์จะไม่เข้าใจและหาเรื่อง เธอตัดสินใจจะบอกตอนที่ทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยแล้ว เชื่อว่าถึงตอนนั้นน้องจะเข้าใจ

           "แปลกคน สาวๆชอบช้อปปิ้งไม่ใช่?"

           "นั่นคงเป็นสาวๆของแม็กซ์ ไม่ใช่พี่.." 

       คนเพิ่งรู้ตัวว่าพูดผิดคว้ามือเล็กมาจับ ถ้าไม่ติดว่าขับรถคงล็อคตัวมากอดแล้ว สาวๆที่ไหนจะมาสู้คนในใจคนนี้ได้ยังไง คนที่เขาเฝ้ามองมาตลอด จนวันนี้ที่ได้ครอบครอง

           "ก็เนสไม่ใช่สาวๆของแม็กซ์จริงๆ "

           "..."

           "เนสเป็นเมีย"

       ใบหน้าใสร้อนฉ่า อารมณ์จะงอนกลับกลายเป็นเขินขึ้นมาทันที จนแม็กซ์เวลล์ต้องจับแก้มนวลอย่างเอ็นดู ช่วงเวลาที่อยู่ด้วยกันมันดีมากๆ แม็กซ์เวลล์คิดแล้วว่าจะปรับปรุงตัว จะพยายามมีเหตุผลมากกว่านี้ อย่างที่ไอ้หมอบอก เนสเป็นของเรา ทุกอย่างมันขึ้นอยู่ที่ตัวเรา

          "วันนี้ทำอะไรกินกัน  อยากกินเนส เอ้ย!อยากกินฝีมือเนส"






คอนโด


            "ถ้าเป็นอาแบม จะอร่อยกว่าพี่สิบเท่า" 

        แม็กซ์เวลล์มองผู้หญิงตรงหน้า เนสในชุดสบายๆแสนคุ้นตาสวมผ้ากันเปื้อนสีอ่อน กำลังหยิบจับอุปกรณ์ในครัวอย่างคล่องแคล่ว ใบหน้าใสชื้นเหงื่อจากไอความร้อน ผมยาวสีดำสนิทรวบขึ้นเป็นมวยเผยลำคอระหง กี่ครั้งแล้วที่ต้องเห็นภาพแบบนี้

          นานมาก นานจนชิน นานจนขาดไม่ได้

              "เห็นเข้าครัวกับม๊าบ่อยๆ อย่าถ่อมตัวเลยน่า"

              "อย่าเทียบกันเลย  หยิบน้ำปลาให้พี่หน่อยสิ ฝาสีขาว" 

          ไม่นานกับข้าวแบบเรียบง่ายก็เสร็จ แม็กซ์เวลล์มองจานข้าวของเนสแล้วขมวดคิ้ว กินแค่นั้นจะไปอิ่มได้ยังไง

               "ตักข้าวเพิ่ม แค่นั้นจะอิ่มเหรอ" 

           เนสส่ายหน้า เธอกำลังคุมน้ำหนักเพื่อการถ่ายโฆษณาครีมทาผิวในอีกเดือนข้างหน้า กินมากกว่านี้ไม่ได้แน่ๆ

               "พี่กำลังคุมน้ำหนัก"

               "ตัวแค่นี้ จะคุมไปถึงไหน จะให้ปลิวลมเหรอ"

               "พี่ก็อยากสวยบ้างไม่ได้หรือยังไง"

               "เธอจะสวยไปให้ใครดู มีผัวแล้ว"

               "แค่กๆ"

           เนสสำลัก คนพูดประโยคห่ามๆหยิบทิชชู่ส่งให้ ก่อนจะตักจ้าวจากจานตัวเองไปใส่ให้เนสจนพูน

              "กินให้หมด " เนสจำต้องกินต่อ แม็กซ์เวลล์ตักกับข้าวให้พลางพูดประโยคที่เธอก็อึ้งไปเหมือนกัน

             "ถ้าแต่งงานกัน ทำให้แม็กซ์กินทุกวันนะ ไม่กินข้าวนอกบ้าน"

             "..."

             "เนส...เรื่องหมั้น "

             "พี่ว่ามันเร็วไป แม็กซ์เพิ่งจะอายุ20นะ แล้วเราก็เพิ่งคบกัน"

 เนสคิดว่ามันเร็วไปอยู่ดี ชีวิตคู่มันไม่ใช่เรื่องง่ายๆ และเธอก็ไม่อยากผูกมัดน้องด้วยการหมั้น 

           "ก็ยี่สิบปีแล้วไง มันยังไม่พอเหรอ "

          "เราสองคนควรเรียนจบก่อน พี่คิดแบบนั้น ไม่ใช่พี่ไม่อยากใช้ชีวิตกับแม็กซ์ เพียงแค่อยากให้เราทั้งสองคนพร้อมจริงๆ พร้อมในที่นี้คือหน้าที่การงานและความคิด " 

          "แม็กซ์พร้อม... บัตเตอร์ฟายคลับทำให้แม็กซ์ไม่ต้องขอเงินป๊าใช้แล้ว และแม็กซ์จะทำให้เนสไม่ต้องลำบาก ไม่ต้องทำอะไรเลย "

          "..."

         "ถ้าเนสอยากทำ เนสก็ทำที่บัตเตอร์ฟาย อย่าไปทำอย่างอื่น อย่าไปจากแม็กซ์" 

         "เบบ...พี่มีสิ่งที่ตัวเองรักและอยากจะทำมัน แม็กซ์อาจจะไม่เข้าใจ แต่พี่อยากให้เข้าใจ..." 

      คนน้องรวบช้อน พยายามที่จะไม่แสดงความเอาแต่ใจออกไป  เนสพูดแบบนี้หมายความว่า เนสก็อยากจะกลับไปทำงานของตัวเอง ไม่วันใดก็วันหนึ่ง

        " กินข้าวเถอะ "

        เพราะสุดท้ายจุดมุ่งหมายในชีวิตของเราไม่เหมือนกัน เขาอาจจะยังเด็ก แต่เขาอยากดูแลเนส อยากเป็นคนสุดท้ายที่เนสจะฝากชีวิตไว้ อยากเป็นคนเดียวที่ผู้หญิงคนนี้จะคิดถึง






สัปดาห์สุดท้ายของเดือนมาถึง 

            "อันนี้เป็นสคริปท่องจำ ดูแลตัวเองดีๆนะลูกสาว วันเสาร์นี้เจอกันค่ะ" 

       เจ้มดดำให้กระดาษที่เป็นสคริปมา  มองคร่าวๆก็คือไม่ยากอะไร  เนสเก็บมันลงกระเป๋า เก็บให้ดีที่สุดเพื่อไม่ให้อีกคนเจอ

            "ค่ะ ขอบคุณเจ้มากที่ดูแลให้"

            "เนส...บอกน้องชายหรือยัง เรื่องที่จะร่วมงานกับคุณเมธี"

         เจ้มดดำก็กังวล เพราะจากเหตุการณ์ครั้งก่อนทำให้รู้ว่ามันจะเป็นปัญหาแน่ๆ แม้โฆษณาชิ้นนี้จะไม่โป๊ แต่ก็ใช่ว่าจะไม่โชว์ผิวโชว์เรือนร่าง เนสมีพร้อมทุกอย่าง ทั้งหุ่น ผิว ติดตรงที่มีคนหวงอยู่ และมันลำบากกับการทำงาน

            "คือ..."

           "ถ้าอยากให้ทุกอย่างราบรื่นเจ้อยากให้บอก หาทางบอก พยายามพูดเหตุผล แม็กซ์เวลล์ต้องเข้าใจ ถ้าเขารักเนส ถ้าเขาอยากเห็นเนสไปได้ดี" 

           "ค่ะ เนสก็คิดจะบอก แต่ไม่รู้จะเริ่มยังไง"

           "พี่เอาใจช่วย เนสรู้ใช่ไหมว่าโฆษณาตัวนี้จะเป็นเหมือนจุดเปลี่ยนในชีวิตเส้นทางนี้ พี่ไม่อยากให้เนสพลาด"





ฟอดด

          "อื้อ"

        เนสขยับตัว หลังจากนอนหลับสนิทเหมือนตายเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน วันนี้เป็นวันว่างเธอกะจะซ้อมท่องบทยาวๆ แต่ก็โดนเด็กเจ้าเล่ห์เอาแต่ใจไปค่อนคืน กว่าจะปล่อยให้นอนได้ก็แทบไม่อยากจะขยับตัว

           "พี่ง่วง...อือ"

        ปลายจมูกโด่งซุกไซร้ตามใบหน้าใสลงมาลำคอ ทุกสัมผัสเต็มไปด้วยความหลงใหล ฝ่ามือหนาจับกระชับกับมือเล็ก เพียงแค่นี้ก็รู้แล้วว่าอีกคนคิดจะทำอะไร

          "ง่วงก็นอนเฉยๆไงคะ..."

          "เบบ... เมื่อคืนก็ทำแล้วไง..." 

        เนสเสียงอ่อย ทุกครั้งแม้เธอจะขัดขืนหรือไม่ยอม แต่สุดท้ายน้องก็ทำให้เธอยอมจนได้ ให้เธอเต็มใจ ให้เธอเรียกร้องเองทุกครั้ง

           "กว่าจะได้ค้างด้วย ขอเอาแต่ใจไม่ได้เหรอ"

           "ตอนไม่ค้างก็เอาแต่ใจ พี่ช้ำหมดแล้ว..." 

        เนสก็เปลี่ยนโหมดมาเป็นงอแงบ้าง ชูข้อมือให้อีกคนดูรอยนิ้วที่เจ้าตัวกำรอบและทำมันขึ้นสีเมื่อคืน ทุกครั้งที่น้องมีอารมณ์หรือกำลังจะอยู่ในจุดปลดปล่อย แม็กซ์เวลล์จะเผลอทำแรงให้เธอมีรอยช้ำตลอด ไม่ที่ใดก็ที่หนึ่ง

จุ้บ

         "ก็อยากน่ารังแก งั้นตื่นแล้วไปห้องน้ำกัน" 

      ไม่ทันตั้งตัวร่างเล็กก็ถูกอุ้มจนลอย ห้องน้ำขนาดกลางเป็นจุดมุ่งหมาย เนสถูกวางลงบนเคาเตอร์อ่างล้างหน้า มองคนที่เคยเป็นน้องบีบยาสีฟันให้

           "ขอบคุณค่ะ" 

        ใช้เวลาในห้องน้ำด้วยกันจนเสร็จธุระ มันมีความสุขมากๆจนไม่อยากจะเอื้อนเอ่ยอะไร ไม่อยากทำให้แม็กซ์เวลล์ไม่ยิ้ม จนกว่าจะถ่ายทำเสร็จ เนสสัญญาว่าจะบอกแม็กซ์เวลล์หมดทุกอย่าง รวมทั้งเรื่องหมั้น ถ้าน้องยอมเข้าใจ เธอจะหมั้น เพราะยังไงเธอก็จะฝากชีวิตไว้ที่แม็กซ์เวลล์อยู่แล้ว ขอแค่น้องเข้าใจหน้าที่การงานของเธอก็พอ







           "เดี๋ยวกูไปรับพี่พาย มึงอ่ะจะไปรับพี่เนสเลยหรือจะเข้าคลับ" 

       หมอปราชญ์ถามเพื่อน ตอนเย็นแบบนี้ถ้าว่างตรงกันเดือนมหาลัยกับคนป๊อบปูล่าจะมานั่งดื่มอะไรกันที่ร้านประจำบนห้างใกล้มอ พ่อคนเลือดร้อนช่วงอาทิตย์นี้ดูสดใสขึ้น ไม่ค่อยหงุดหงิด ยิ้มง่าย ซึ่งมันดีมากๆ แสดงว่าเรื่องคลับ เรื่องเรียน เรื่องหัวใจอยู่ในระดับดี

            "วันนี้กลับบ้านเร็ว มีเรื่องจะคุยกับป๊า"

             "อย่าบอกว่า..."

             "อืม เรื่องหมั้น กูอยากหมั้น..." 

       แม็กซ์เวลล์พูดตรงๆ วันนี้เขาจะคุยกับป๊ากับม๊าเรื่องเนส อายุยี่สิบแล้วยังไง ในเมื่อชีวิตที่เหลือก็จะหยุดอยู่ที่ผู้หญิงคนนี้อยู่แล้ว ต้องบอกว่าเขารอมายี่สิบปีมากกว่าหรือเปล่า

             "มึง...อย่าให้ป๊ากดดันพี่เนสนะ มึงบอกป๊ากับม๊าได้ แต่อย่าให้ท่านสองคนกดดันพี่เนสเด็ดขาด เรื่องแบบนี้ต้องเป็นความสมัครใจเท่านั้น"

             "อืม...พักนี้เนสกับกูกำลังโอเค พอกูใจเย็นขึ้น เนสก็...น่ารักขึ้น"  

         คิดถึงช่วงเวลาที่อยู่ด้วยกัน มันมีความสุขมาก พอคิดว่าความน่ารักนี้จะไปเผื่อแผ่ใคร มันก็ทนไม่ไหวจนต้องหาข้อผูกมัด

         ผู้ชายนิสัยไม่ดีอย่างเขาจะเอาอะไรไปมัดเนส...

              "เออ ดีใจด้วย รักได้แต่แค่พอดี อย่ารักมากจนเขาอึดอัด แต่ก็อย่าละเลยจนเขาเปลี่ยนใจ "

              "คมนะหมอ นี่ถ้าไม่เรียนแพทย์นึกว่าจะเรียนกาพย์กลอนนะ คล้องจองเชียว กูนึกภาพตอนจีบพายออกเลย"

              "ไอ้นี่ คนให้คำปรึกษายังมาแซะอีก" 

         พากันขำ ยังดีที่วันนั้นตัดสินใจคบกันเป็นเพื่อน อย่างน้อยเวลามีอะไรจะได้คุยกันปรึกษากัน ก่อนปราชญ์จะชะงักเมื่อเห็นใครบางคนก้าวมาหยุดที่โต๊ะ

                "อ้าว...ไม่นึกเลยว่าจะเจอกันที่นี่ เด็กเมื่อวานซืน"






60%

















ต่อ







             "อ้าว...ไม่นึกเลยว่าจะเจอกันที่นี่ เด็กเมื่อวานซืน"

            "เด็กเมื่อวานซืนพ่อมึงดิ่.."

            "แม็กซ์เวลล์ อย่า..." 

        ปราชญ์คิดว่าการที่เขาได้มาเจอแม็กซ์เวลล์เหมือนกับทดสอบตัวเอง ทดสอบว่าจะผ่านเรื่องความใจร้อนนี้ไปยังไง...

           "ไม่แปลกใจเลย ว่าทำไมผู้หญิงเขาถึงเลือกจะไม่บอก...." เมธียืนล้วงกระเป๋าท่าทางกวนโมโหอย่างจงใจ วันนี้เขาจะปั่นให้มันแตกหักกับเนสให้ได้

           "อย่ามาเห่า จะเอายังไงว่ามา" ร่างสูงลุกขึ้นยืน ถลกแขนเสื้อตามประสาหนุ่มเลือดร้อน วันนี้จะต่อยปากคนแก่สักที อดทนมาหลายรอบแล้ว ถ้าเปิดมาแบบนี้ก็พร้อมจัดให้

           "ปากดีจริงๆไอ้หนู กระดูกคนละเบอร์อ่ะ ผมไม่อยากจะแลก"

           "คุณมีอะไรพูดมาตรงๆเถอะ อย่ายั่วโมโหเพื่อนผม จะได้จบๆไปสักที คุณโตแล้ว คุณไม่อายเหรอที่มามีเรื่องกับเด็ก"

           "หมอนี่เข้าใจพูดดีนะ เข้าเรื่องก็ได้ ผมแค่จะมาบอกเรื่องพรีเซ็นเตอร์คนใหม่ของแบรนด์ผมน่ะ คิดว่าคงจะยังไม่รู้ "

           "..."

          "เป็นผู้หญิงที่สวยที่สุดและผมอยากได้ที่สุด เรียนเชิญไปวันเปิดตัวด้วยนะครับ น้อง..." 

       คำพูดเป็นปริศนาแต่ก็ทำให้แม็กซ์เวลล์เดาได้ไม่ยาก  เป็นเนสอีกแน่ๆถ้ามันจะมาทับถมอย่างนี้ ยอมรับว่าหน้าชาเพราะตัวเองไม่รู้เรื่องนี้มาก่อน เนสไม่ได้บอก ไม่แม้แต่จะพูดถึง

พลั่ก!

            "ไอ้แม็กซ์!" 

         คนอายุมากกว่าเซไปหลายก้าวจากแรงปะทะของเด็กหนุ่ม หมอปราชญ์ล็อคตัวเพื่อนไว้ก่อนที่มันจะเข้าไปซ้ำ 

            "กระดูกคนละเบอร์แต่เลือดที่ปากสีเดียวกันว่ะ มึง...อย่ามายุ่งกับเนส อย่ายุ่งกับเมียกู"

            "ฮ่ะๆ เก่งใช้ได้เลยนี่...ทำแบบนี้อนาคตผู้หญิงจะเป็นยังไงนะ  เนสคาดหวังกับงานนี้มากๆ ถ้าจู่ๆถูกถอดขึ้นมา ฮ่ะๆ ไม่อยากจะคิดเลยว่ะ" 

            "ไอ้เหี้ย!" ก่อนหมอปราชญ์จะจับไม่ไหว ทางร้านก็ออกมาห้ามก่อน  เมธีถูกพาไปทำแผล ส่วนแม็กซ์เวลล์ถูกเพื่อรพาไปที่รถ

            " ไอ้แก่โรคจิต!"




ปัง!

               "เฮงซวยชิบหาย " 

          หมอปราชญ์จับเพื่อนยัดเข้าไปในรถ สะใจเหมือนกันที่ผู้ชายคนนั้นปากแตก แต่ถ้าเรื่องมันใหญ่กว่านี้ ถ้าพี่เนสจะโดนถอดจริงๆ คิดว่าความสัมพันธ์ของคนสองคนอาจไม่เหมือนเดิม

                "แม็กซ์"

               "หยุดพูด กูอยากอยู่คนเดียว" 

               "แม็กซ์เวลล์"

               "จะไปไหนก็ไป กูแม่ง..." 

          คนเป็นเพื่อนจำยอมถอย อารมณ์ของมันตอนนี้ก็คืออย่าไปขวาง ทำได้เพียงตบบ่าและถอยหลังออกมา

               "ใจเย็นๆ ขับรถดีๆ" 

               "..."








             "เบบ ทำไมมาช้าจัง ป๊ารอลูกนานแล้วนะ" 

         กว่าแม็กซ์เวลล์จะถึงบ้านก็ค่ำ ในใจตอนนี้คืออยากจะไปอาละวาดเนสมากๆ แต่เพราะว่านัดคนเป็นพ่อไว้เลยไม่อยากเบี้ยว ม๊าแบมเข้ามาคล้องแขนพาเดินเข้าบ้าน ฝ่ามือนุ่มยังคงลูบผม ลูบหลังเขาเหมือนว่ายังเด็กๆ

            "ครับ"

            "หน้าเครียดจัง เหนื่อยเหรอครับ"

            "..."

            "แม็กซ์เวลล์ มีอะไรจะบอกม๊ามั้ย?" 

            "ไม่มีครับ เดี๋ยวแม็กซ์คุยกับป๊าเอง "

            "งั้นก็เข้าไปเถอะ ป๊ารอลูกมาสักพักแล้ว" 

       ประตูห้องทำงานของคนเป็นพ่อถูกเปิดออก ไม่บ่อยนักที่เขาจะเข้ามาในห้องนี้ มันเป็นพื้นที่ส่วนตัวของป๊า เป็นเหมือนที่ที่ป๊าใช้แบกทุกอย่างของเอ็มทีรอยัล ทั้งๆที่มันเป็นชื่อของม๊าแบมเกือบทั้งหมด นั่นแปลว่าป๊าดูแลให้ทั้งๆที่ยกให้เมียไปหมดแล้ว มุมแบบนี้ เหมือนกับยอมวางทุกอย่างให้ม๊าแบมเลย ไม่รู้ว่าเมื่อก่อนเกิดอะไรขึ้น แต่เขาคิดว่าป๊าโครตเท่ห์เลย

ก๊อกก๊อกก๊อก

            "..."

            "ป๊า..."

            "เข้ามา" 

         ถ้าเป็นก่อนหน้าที่จะมีเรื่องกับอีกคนแม็กซ์เวลล์คงมีแรงมากกว่านี้ ตอนนี้เหมือนกับว่าใจมันถอดไปหมด ไม่รู้ว่าเนสจะปิดบังทำไม  ไม่รู้ว่าความสัมพันธ์ของคนทั้งคู่นั้นอยู่ในระดับไหน ไม่รู้อะไรเลย


            "ธุระสำคัญแต่มาช้าขนาดนี้  ถ้าเป็นเรื่องงาน ก็มองเห็นอนาคตว่ามันจะจบลงยังไง"

            "ขอโทษครับ..."

            "นั่งลง ตกลงมีเรื่องอะไร ตอนโทรมาน้ำเสียงดีกว่านี้นี่ ทำไมตอนนี้แรงแทบจะไม่มีเดินเลย"

        แม็กซ์เวลล์นั่งลงตรงข้ามคนเป็นพ่อ นึกย้อนไปก่อนหน้ามันก็จริงอย่างที่ป๊าว่า พอจะรู้ว่าเหตุผลที่เนสไม่บอกคืออะไร แต่มันก็อดจะโกรธไม่ได้ ลึกๆแล้วเขาก็ร้อนรนไปกับคำพูดของผู้ชายคนนั้น เรื่องที่จะคุยกับป๊าเลยกลายเป็นเรื่องที่เขาไม่กระตือรือร้น เพราะมันมีเรื่องอื่นแทรกเข้ามาให้ปวดหัว

         ใจมัน...

              "ตกลงมีอะไร เรื่องที่บัตเตอร์ฟายคลับ เรื่องเรียน หรือเรื่องเนส" 

              "ป๊า...แม็กซ์ อยากหมั้น" พูดแล้วก็นิ่ง มองคนเป็นพ่อว่าจะมีปฏิกิริยายังไง ร่างหนาของคนอายุมากกว่าก็ไม่ได้มีท่าทีตกใจ มองตรงมาที่เขานิ่งๆเหมือนกัน

             "ไม่ให้หมั้น ธุระมีแค่นี้ใช่มั้ย เจอกันมื้อเย็น" 

             "ป๊า! ทำไมไม่ให้หมั้น แม็กซ์กับเนสรักกัน"

              "สภาพคนมาขอหมั้นแบบนี้ คิดว่าใครจะยกลูกสาวให้ ไร้ความกระตือรือร้น ไม่มีชีวิตชีวา ไม่ว่าจะประชดหรืออะไร แต่อย่าจบมันด้วยการหมั้นหรือการแต่งงานเด็ดขาด เพราะมันจะอยู่กับเราไปตลอดชีวิต"

              "..."

             "ไปคิดให้ดีแม็กซ์เวลล์ ป๊าขอเนสให้ได้ แต่ป๊าทำให้เราสองคนมีความสุขไม่ได้ ต้องเป็นคนสองคนเท่านั้นที่จะเป็นคนทำมันให้สุขหรือว่าทุกข์ "

             "แต่ว่า..."

             "ป๊าคงไม่อยู่ช่วยลูกไปตลอดนะ สักวันเราก็ต้องโตและดูแลทุกอย่างของป๊าต่อไปกับคนที่ลูกรัก"

             "ป๊า...ถ้าม๊าแบมไม่บอกเรื่องที่สำคัญกับป๊ามากๆ เรื่องที่จะทำให้ต้องทะเลาะกัน ป๊าจะทำยังไง ป๊าจะโกรธม๊ามั้ย?" 

         คำถามของลูกทำให้คนเป็นพ่อนึกย้อนไปถึงเรื่องของตัวเอง ครั้งหนึ่งที่เขาเคยทำผิดพลาด ครั้งหนึ่งที่เหมือนกับว่าจะทำหัวใจหลุดมือ ครั้งหนึ่งที่หูเบา ไม่เชื่อใจ และก็เป็นครั้งที่เขาจดจำมันได้ดีที่สุด

            "โกรธสิ ไม่บอกก็เท่ากับว่าต้องการปิดเรา ถ้ามันเป็นเรื่องสำคัญมากๆยิ่งโกรธมาก..."

             "..."

             "แต่เราก็ต้องคิดถึงผลลัพธ์  ครั้งนั้นป๊ากับม๊าทะเลาะกัน ไม่สิ เป็นป๊าคนเดียวที่หัวเสียฟาดงวงฟาดงา ทั้งด่าทั้งไล่ แล้วก็ทำร้าย ไม่ฟังอะไรสักอย่าง สุดท้ายก็เสียไปจริงๆ แต่ยังดีที่มีโอกาสได้กลับมา..."

              "..."

             "แม็กซ์เวลล์ เนสเป็นผู้หญิง พี่เขาคิดไกลกว่าเราเยอะ ป๊าเชื่อว่าเนสไม่ได้อยากจะปิดลูก ไม่บอก อีกความหมายหนึ่งก็คือไม่อยากให้รู้ ไม่อยากให้ไม่สบายใจ "

             "เหรอครับ"

             "กลับไปคุยกัน อยากจะหมั้นต้องมาหาป๊าทั้งสองคน ไม่ใช่คนใดคนหนึ่งตัดสินใจเอง โอเคนะ..."






            "เดี๋ยววันนี้พี่มีนัดเข้ากลุ่มกับเพื่อนนะ ไม่ต้องรอ เดี๋ยวพี่ให้พายไปส่ง" 

        คนสวยของแม็กซ์เวลล์สะพายกระเป๋า เสื้อคลุมตัวโตสีเข้มของน้องกลายเป็นของเธอโดยปริยาย เนสชอบใส่คลุมเพราะแอร์ในห้องหนาวมากๆ แม็กซ์เวลล์ก็ชอบให้เธอพกติดตัว อะไรที่แสดงความเป็นเจ้าของได้น้องทำหมด

             "เนส..."

             "คะ?" คนจะลงจากรถชะงัก หันกลับมามองก็เห็นแววตาหม่นแสงของคนข้างกาย ถ้าเธอไม่ได้คิดไปเอง สองวันมานี้น้องดูซึมๆ

             "เปล่า..."

          ตั้งแต่ที่มีเรื่องไปครั้งก่อน แม็กซ์เวลล์ดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ไม่โวยวาย ไม่เอาแต่ใจแล้วก็ดูมีเหตุผล มันทำให้เธอสบายใจ ไม่กังวลอะไร แม้แต่เรื่องคุณเมธี เธอเชื่อว่าน้องจะเข้าใจ

             "เบบ...มีอะไรก็บอกพี่" เธอจับมือหนาอบอุ่นของชายคนรัก บางมุมของแม็กซ์เวลล์เหมือนกับว่าน้องโตกว่าเธอ และบางมุมก็ขี้อ้อน เด็กน้อยมากๆ

            "รักแม็กซ์บ้างไหม... แม็กซ์มีค่ากับเนสบ้างหรือเปล่า" 

            "เป็นอะไรคะ ทำไมถามพี่แบบนี้" 

            "ตอบสิ..."

            "..." 

        ริมฝีปากนุ่มหยุ่นสีพีชประทับลงบนริมฝีปากสีเข้มแทนคำตอบ ในชีวิตของเธอถ้าไม่ใช่แม่ก็มีผู้ชายคนนี้ที่เธอรักมากๆ แล้วมาถามกันแบบนี้จะให้เธอตอบยังไง คำว่ารักจะมีค่าเท่าความรู้สึกของเธอที่ให้น้องไหมไม่รู้เลย

           "รักสิคะ พี่รักเบบคนเดียว..." 

         คุ้มไหมแม็กซ์เวลล์ที่ไม่อาละวาด มาถึงตอนนี้แล้วคิดว่าคุ้มไหม ร่างหนารั้งท้ายทอยคนพี่ให้กดลงมาแนบสนิทอีกครั้ง คุ้มจนริมฝีปากเลอะ คุ้มจนกลิ่นพีชอบอวลไปทั่วโพรงปาก คุ้มจนไอ้หมอต้องโทรมาตามให้ลงจากรถสักที...

          ไม่บอกกันก็ไม่เป็นไร  แต่ความสัมพันธ์กับไอ้แก่นั่นอย่าเกินเส้นที่ขีดไว้ ถ้าเกินเมื่อไหร่ อย่าหาว่าใจร้าย...






80%






ต่อ











              "สั่งสอนมัน " 

      เมธีส่งรูปถ่ายให้กับลูกน้องตัวเอง ไอ้เด็กเวรมันกล้างัดข้อกับเขา จะทำให้มันรู้ ทีหลังจะได้จำให้ขึ้นใจ

             "ผู้ชายในรูปใช่ไหมครับ "

             "ไม่ใช่...ผู้หญิงที่ยืนข้างๆต่างหาก เอาแค่เจ็บเล็กน้อยพอ ไปได้แล้ว" 

       ทำคนที่รักน่ะ มันเจ็บกว่าตัวเองเจ็บซะอีก ขอโทษนะเนส... ใครที่อยู่ใกล้เด็กคนนั้นก็เดือดร้อนกันหมดนั่นแหละ






             "วันนี้ลูกค้าเยอะมาก ระวังตัวด้วย " 

       ทิชาบอกเนส เพราะตัวเองต้องไปดูแลอีกโซน สิ้นเดือนแบบนี้คนยิ่งเยอะ อาจจะเหนื่อยๆ แต่นั่นก็หมายถึงรายได้ที่จะมากขึ้น

             "จ้า...ตัวเองก็เหมือนกัน"  เนสตอบกลับ ก่อนจะได้ทำงานเธอตั้งใจจะบอกน้องก่อน อีกไม่กี่วันก็จะถึงวันถ่ายโฆษณาแล้ว ถึงเวลาต้องบอกแม็กซ์เวลล์จริงๆสักที

             "แม็กซ์ล่ะ"

             "คุณแม็กซ์คุยกับแขกอยู่ครับ คงอีกสักพัก คุณเนสรอในห้องก่อนได้เลย"

             "อ๋อ งั้นไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวเนสขึ้นมาใหม่"

              "ครับ" ร่างเล็กหันกลับลงมา ยังไงซะก็ต้องได้เจอกันอีก ไว้บอกตอนเลิกงานก็ไม่เห็นเสียหายเลย





ก๊อกก๊อกก๊อก


             "คุณแม็กซ์ครับ คุณแม็กซ์! เกิดเรื่องใหญ่แล้ว" 

         เสียงการ์ดหน้าห้องทำให้ร่างสูงละสายตาจากจอคอมพิวเตอร์ เขากำลังคุยกับนักออกแบบเรื่องพื้นที่ใหม่ในคลับที่จะทำยกขึ้น

             "สักครู่นะครับ"
     
            "คุณแม็กซ์!"

            "มีอะไร" 

           "คุณเนสได้รับบาดเจ็บจากแขกที่มีเรื่องกันครับ" 

           "เนส!" 

        ร่างหนาถลาออกจากประตูแบบไม่คิดชีวิต เป็นห่วงเนสสุดหัวใจ เขาจะเจ็บยังไงก็ได้แต่เนสต้องไม่เจ็บ 

           "หลบไป" 

         โซนวีไอพีเต็มไปด้วยแขกที่มุงดูเหตุการณ์ ในวงล้อมมีร่างผู้หญิงสองคนอยู่ในนั้น คนหนึ่งเป็นลูกน้องเขา อีกคนหนึ่งเป็น...ดวงใจ

           "เนส!" 

         แม็กซ์เวลล์ปราดเข้าไปคว้าตัวพี่สาวมาแนบอก ดีใจที่เนสไม่ได้เป็นอะไรมากไปกว่านี้ แขนเล็กสีขาวนวลเปอะเปื้อนสีแดงสดของเลือด โดนของมีคมบาด น่าจะเป็นขวดเบียร์

           "ไปเอารถออก ส่วนคนที่มีเรื่องคุมตัวมันไว้ เดี๋ยวกูจะกลับมา" 

    



             "เนส เจ็บไหม..." 

        น้ำเสียงเต็มไปด้วยความห่วงหาทำให้ร่างเล็กส่ายหน้า ทั้งที่ความเป็นจริงแล้วเธอเจ็บเจียนตาย เจ็บเหมือนแขนจะขาด ทั้งๆที่มันแค่โดนบาดจากคมขวดเหล้า 

              "..." 

             "อดทนนะ จะถึงโรงพยาบาลแล้ว อดทนนะครับ" 

         เรื่องนี้ไม่มีคนผิด มันเป็นอุบัติเหตุ แขกทั้งสองโต๊ะมีเรื่องตอนประมูลเธอ และก็แค่โดนลูกหลงแค่นั้น

             "พี่โอเค แค่นี้เอง"

             "แค่นี้ก็ไม่ควรเกิดขึ้น แม็กซ์ขอโทษ..." 

             "มันเป็นอุบัติเหตุ..."

             "แม็กซ์ไม่ยอม หลับตาซะ ตื่นมาจะเป็นเพียงแค่ฝันร้ายเท่านั้น"

          แม็กซ์เวลล์จูบหน้าผากเล็กด้วยความรักและห่วงเต็มอก เจ็บแทนได้ก็ยอม  มันไม่ควรเกิดขึ้น เนสเจ็บตัวในที่ของเขา เจ็บเพราะเขา  แบบนี้มันน่าเจ็บใจแค่ไหน....







               "โธ่ ยัยหนู..." 

           คนเป็นอาแทบลมจับ มาร์คและแบมแบมมาถึงภายในเวลาไม่นาน เลี้ยงมาหลานสาวก็ไม่เคยเลือดตกยางออก แต่ครั้งนี้มันเกิดขึ้นในที่ของตัวเอง ทำให้รู้สึกผิดยิ่งกว่าเดิม

              "อุบัติเหตุหรือจงใจ"

              "เนสบอกอุบัติเหตุ"

              "เดี๋ยวป๊าไปจัดการให้ เราอยู่ทางนี้ดูแลพี่เนสไป" 

              "แม็กซ์จะไปเอง" 

              "ป๊าบอกให้อยู่ที่นี่ อย่าใจร้อน อย่าให้เรื่องมันมากไปกว่านี้เลย "

               "..."

         แม็กซ์เวลล์จำต้องยอม ร่างหนาทิ้งตัวลงกับโซฟาหน้าห้องฉุกเฉิน ม๊าแบมกระชับมือให้กำลังใจ เรื่องที่เธอกลัวมันเกิดขึ้นแล้ว งานแบบนี้มันเสี่ยงอยู่ในระดับหนึ่ง เพราะเธอก็เคยโดนมาเหมือนกัน

              "ป๊ากับม๊าจะกลับไปดูแลที่คลับให้ แล้วจะรีบกลับมาหา "

               "..." แม็กซ์เวลล์ละสายตาไปมองประตูห้องที่เนสเย็บแผล  ดวงตาคมแดงก่ำ ในที่ของตัวเองเนสยังเจ็บตัวได้เลย ปกป้องก็ไม่ได้ แล้วจะขอหมั้นเขา  เฮอะ...








                "เนส เจ็บมากไหม" 

         พายกับหมอปราชญ์มาเยี่ยมเนสที่บ้านของแม็กซ์เวลล์ เห็นเพื่อนกำลังถูกโอ๋อยู่ก็อดจะเอ็นดูไม่ได้ ไอ้เด็กจอมฉวยโอกาส เนสเจ็บแขนทำเหมือนเนสเจ็บไปทั้งตัว มันใช่หรือเปล่าที่ต้องกอดไว้ในอ้อมแขนตลอดเวลาแบบนั้น 

          เด็กเจ้าเล่ห์

                 "ดีขึ้นแล้ว" 

           เพราะมีแขกมาทำให้ร่างหนาลุกขึ้นจากเตียง กำลังคลอเคลียพี่สาวแต่ก็ถูกขัดจังหวะ แม็กซ์เวลล์รับกระเช้ามาเก็บ ออกไปข้างนอกกับหมอปราชญ์เพื่อให้เพื่อนสาวสองคนได้คุยกัน

                 "แก...ชั้นใจหายเลยที่บอกว่าแกบาดเจ็บ เห็นไหมเนส งานแบบนี้มันเสี่ยงอยู่พอสมควร ถ้าไม่โดนแขนล่ะ ถ้าเป็นโดนตรงอื่นจะทำยังไง" 

                 "มันเร็วเกินอ่ะ ชั้นก็ไม่คิดว่าจะลงเอยแบบนี้ "

                 "ขาประจำเหรอ ที่ตีกัน"

                 "ไม่ใช่...อีกคนหนึ่งที่ลงมือก่อนไม่คุ้นหน้าเลย เหมือนเพิ่งมาใหม่"

                 "เนี่ย บอกน้องแกเลย ชั้นว่าใครส่งมาป่วนผับแม็กซ์หรือเปล่า"

                  "อามาร์คจัดการไปแล้ว คงกำลังสอบสวนอยู่" พายจับแขนเพื่อนสำรวจรอยแผล แขนข้างซ้ายถูกพันผ้าขาวยาว ริบๆมีร่องรอยขีดขวดนิดหน่อย

                  "อย่างนี้งานโฆษณาล่ะ แกก็ไปไม่ได้แล้วดิ่"

                "อืม...บอกเจ้มดดำไปแล้วให้ติดต่อคุณเมธี ก็รอเจ้โทรมาอยู่ว่าจะเอายังไง"

               "กว่าแผลจะหาย...กว่าจะตกสะเก็ด กว่าจะรักษารอย"

               "งานนี้คงจะหลุดมือแน่ แต่ช่างมันเถอะ ยังมีงานอื่นอีก "

               "คิดได้แบบนี้ก็ดีแล้ว แล้วนี่แม็กซ์มันห่างแกมั่งหรือยัง เท้าแกแตะพื้นไหมยัยคนสวย ดูโอ๋เวอร์วังมากอ่ะ " 

              "ทำมาแซว น้องรู้สึกผิดจะตาย ขอโทษชั้นซ้ำแล้วซ้ำอีกเพราะคิดว่าตัวเองปกป้องไม่ได้ได้ " 

           เนสถอนใจ น้องอ่อนไหวกับเรื่องเจ็บตัวของเธอมาก อะไรที่ทำได้ก็ทำให้หมด เธอไม่เคยคิดว่ามันเป็นความผิดของน้องเลย มันเป็นคราวซวยของเธอต่างหาก

               "นี่ชั้นซื้อขนมมา เดี๋ยวแกะให้กินนะ วันนี้คงอยู่นานไม่ได้ ไปธุระกับปราชญ์อีก "

               "ไม่เป็นไร ขอบใจนะพาย"








              "พี่เจ็บแขนซ้าย ไม่ต้องป้อนหรอกค่ะ"

          เนสบอกคนตัวโตที่กำลังตักอาหารให้ เธอเป็นไม่มากถึงขนาดจะทานข้าวเองไม่ได้ แล้วต่อหน้าคุณอาทั้งสองแบบนี้น้องไม่อายหรือยังไง

              "อ้าปากเร็ว"

              "แม็กซ์..." สุดท้ายเธอก็ต้องงับช้อนที่มาจ่อตรงหน้า ก่อนจะคว้ามันมาถือเอง อาแบมยิ้มเอ็นดูลูกชาย คงคิดไม่ถึงว่าจะอ่อนโยนได้ขนาดนี้

              "อาไม่รู้จะบอกแม่หนูยังไง ทั้งๆที่สัญญาแล้วว่าจะดูแลหนูให้ดี" 

              "หนูไม่ได้เป็นอะไรมาก อาแบมไม่ต้องคิดมากนะคะ"

              "เนส...อยู่ที่นี่กับอาจนกว่าจะหายนะ ให้อาดูแล" 

              "ค่ะ "

              "ม๊าก็บอกให้เนสมาอยู่กับเราถาวรเลยสิ..." แม็กซ์เวลล์รีบพูด จะใช้โอกาสนี้ให้พี่สาวย้ายเข้ามาอยู่บ้านแทนคอนโด 

              "มะ ไม่เป็นไรค่ะ  เนสอยู่ได้ "

             "งั้นเอาตามที่หนูสบายใจแล้วกัน แต่ว่าบ้านเรายินดีต้อนรับนะ" 

              "ขอบคุณค่ะ" 

              "แม็กซ์เวลล์ พักนี้มีศัตรูที่ไหนหรือเปล่า" 

         จู่ๆคนเป็นพ่อก็พูดขึ้นมา แม็กซ์เวลล์ขมวดคิ้ว เขาไม่เคยมีศัตรูที่ไหน ที่มหาลัยก็ไม่เคยมีเรื่องจนสร้างศัตรู ที่ผับก็ยิ่งไม่มี เพราะตั้งแต่ได้ดูแลบัตเตอร์ฟายก็ไม่เคยไปเที่ยวไหนอีก

              "ไม่มี..."

              "ลูกค้าสองคนที่ทะเลาะกัน คนหนึ่งเป็นวิไอพีที่มาบัตเตอร์เตอร์ฟายคลับเกือบทุกคืน ส่วนอีกคนไม่ใช่..."

             "..."

             "ไม่เคยมาที่คลับสักครั้ง แล้วก็เพิ่งสมัครวิไอพีวันเกิดเรื่อง เหมือนจงใจมาก่อเรื่องโดยเฉพาะ" 

         มาร์คพูดตามที่ได้ข้อมูลมา คนก่อเรื่องจ่ายค่าเสียหายแล้วก็จบ อีกคนหนึ่งดูเป็นห่วงเป็นใยเนส ถามถึงตลอด ส่วนอีกคนต้องสงสัยไม่ปริปากสักคำ

              "..."

             "ตอนนี้กำลังสืบประวัติผู้ชายคนนี้อยู่ อาจจะเป็นลูกคนใหญ่คนโตที่ไหน "

             "แม็กซ์ไม่เคยไประรานใครเลย แม้กระทั่งผับตรงข้ามก็ต่างคนต่างอยู่ นอกจาก..." 

         ฝ่ามือหนากำแน่นหลังจากเริ่มจะคิดได้ ในใจร้อนรนจนอยากจะพูดออกไป แต่ติดตรงที่ป๊าพูดขึ้นมาก่อน

             "ใจเย็นๆ  ป๊าแค่สันนิษฐาน  ไม่มีศัตรูที่ไหนก็ดีแล้ว หรือถ้ามีอะไรก็บอก อย่าตัดสินใจเอง เรื่องอาจจะใหญ่กว่านี้ " 

          เห็นลูกชายอารมณ์ร้ายๆก็นึกว่าจะเผลอไปสร้างศัตรูโดยไม่รู้ตัว  หรือจริงๆแล้วแม็กซ์เวลล์ไม่พูดความจริง คนเป็นพ่อได้แต่ลอบมองปฏิกิริยาลูกชายเงียบๆ 

               "ครับ" เพราะป๊าจะไม่ให้ยุ่งไงเลยต้องโกหก เขาไม่เคยมีศัตรูที่ไหน เพราะฉะนั้นเรื่องนี้ก็ไม่ต้องสงสัยเลย 

           ไอ้แก่ ไอ้เมธี ไอ้หน้าตัวเมีย...







100%







////////////////////////////////////////

ลูกสาวเจ็บตัว ส่วนลูกชายก็องค์ลงแล้วววววว สงครามมมมมม
ตอนหน้าไม่ใครก็ใครต้องเจ็บบบ  
ขอบคุณที่รอนะคะ อย่างที่บอกว่างานมันเปลี่ยนเนอะ อาจจะไม่มีเวลาเหมือนเดิม แต่ไม่หายไปแน่นอน 
พี่เถื่อนน...คิดถึงนะคะ พี่สอนลูกดีมาก แต่ตอนนั้นพี่ก็หน้ามืดมากเหมือนกัน พี่อ่ะยิ่งกว่าลูกอีก ฉากนั้นที่ไล่เมียออกจากห้องคือก็ร้องไห้กันทั้งบางเลยค่ะ 55555
รอคอมเม้นท์น๊า  แล้วก็ขอบคุณที่รอนะคะ รักคนอ่าน บ้ายบาย
#Butterflyมบ


////////////////////////////////////////////////////////














ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.076K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,879 ความคิดเห็น

  1. #6854 PennapaRoybang (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2563 / 17:23
    มาต่อเถอะคะ หรือไม่ก็เปิดพรีออเดอร์หนังสือก็ยังดีคะ
    #6,854
    0
  2. #6844 La Vapeur (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2563 / 18:24

    รออยู่นะคะ
    #6,844
    0
  3. #6841 Phanatsadaaa (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2563 / 23:13
    ไม่ต่อแล้วหรอคะไรท์ เค้าคิดถึงน้าาาาาา
    #6,841
    0
  4. #6831 Supawadee_mb (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 01:52
    ำาทาาท
    #6,831
    0
  5. #6816 appleloliza (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:25
    รออยู่นะคะไรท์ มาต่อเร็วๆนะคะ
    #6,816
    0
  6. #6815 janejizz_mb (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2563 / 01:04
    คุณไรท์หายไปไหนนน เรายังรออยู่นะคะ ///
    #6,815
    0
  7. #6806 As11 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 มกราคม 2563 / 18:45
    รออยู่นะจ้า
    #6,806
    0
  8. #6805 planin_hrd (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 24 มกราคม 2563 / 23:31
    ว้ายๆ​ มาต่อเถอะน่าไรท์
    #6,805
    0
  9. #6799 Phiromyaketlek (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 22 มกราคม 2563 / 20:47
    รออยู่นะค่ะ
    #6,799
    0
  10. #6794 Mawawa (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2562 / 10:28
    รออ่านยุจร้
    #6,794
    0
  11. #6789 kratae3400 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2562 / 22:11

    รออยู่เด้ออ อยู่ตรงนี้ที่เดิมมม😁😁



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 18 พฤศจิกายน 2562 / 20:47
    #6,789
    0
  12. #6788 _Imtizz_ (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2562 / 04:40
    รออยู่น้าาาา ง่าาา...อยากอ่านต่อนะคะ 5555 รอๆๆๆๆ
    #6,788
    0
  13. #6786 MB9397TH (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2562 / 00:57

    คิดถึงแล้วค่ะ
    #6,786
    0
  14. #6780 Kamonnet223 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2562 / 11:58
    คิดถึงจัง
    #6,780
    0
  15. #6778 9397 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 21:24

    มาอัพเถอะค่าาาา

    รอนานมากกก


    #6,778
    0
  16. #6777 MTBB (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 01:31

    รออยู่น้าาาา

    #6,777
    0
  17. #6775 janejizz_mb (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 01:14
    คิดถึงแม็กเวลมากๆเลยค่ะ คุณไรท์ขาาาาา
    #6,775
    0
  18. #6774 Rose (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 19:59

    ไไรท์หายไปไหนนานจังคะรอไรท์ทุกวันเลยบอกหั้ยน้องๆมาอ่านหลายคนเลยน้องๆก็รออยุ่นะคะ✌✌✌✌✌✌✌

    #6,774
    0
  19. #6764 ppnut-sky (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 15:13

    รอไรท์มาอัพทุกวันเลยนะคะ
    #6,764
    0
  20. #6763 wiranpat2637 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2562 / 09:32

    แม็กหายไปนานแล้วนะครับลูกป้าคิดถึง
    #6,763
    0
  21. #6762 EARNZIIEARN (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2562 / 12:22
    รอๆๆๆๆลุ้นมากๆ
    #6,762
    0
  22. #6761 MarkBam1n1a (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 17:24
    พี่โน๊ตรอน้องเบบทุกวันเลยยยย แงงงงงงงง
    #6,761
    0
  23. #6760 My love markbam (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 23:28
    ใจเย็นๆลูกแม็กซ์
    #6,760
    0
  24. #6758 fxxxxo (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2562 / 20:04
    แม็กซ์สู้ๆลูก ค่อยๆจัดการกับปัญหาที่เข้ามา อย่าใจร้อนวู่วามนะลูก
    #6,758
    0
  25. #6757 Marktuan_mtly (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2562 / 15:16
    แม็กลูก ปรึกษาพ่อเขาไว้ก่อนนะคะ จะได้มีแผนรับมือ+เล่นงาน2ชั้น ป้าสนับสนุนให้เล่นงานมันลูก ไหนว่าชอบเนสมาทำร้ายเนสทำไม เมธีขี้หมา
    #6,757
    0