Butterfly ll (Markbam) /maxwellXnes

ตอนที่ 40 : 10-วันเกิดของแม็กซ์เวลล์ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,127
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 870 ครั้ง
    14 ก.ค. 62

10









              "ลงมา" 

      น้ำเสียงเย็นเยียบทำให้คนที่นั่งในรถไม่มีใครพูดอะไร ได้แต่มองว่าดาวมหาลัยคนสวยจะยอมลงจากรถไหม แต่หญิงสาวก็ยังนั่งนิ่งแถมไม่หันไปมองอีกต่างหาก

             "เนส..."

             "เอ่อ น้องแม็กซ์คะ พี่ว่า" 

            "ไม่ได้ชื่อเนสก็เงียบ" 

       แล้วก็ไม่มีใครกล้าพูดอะไรอีก เนสพยายามกลั้นทุกความรู้สึก เธอให้น้องมากพอแล้วหรือเปล่า มากกว่านี้เธอจะมีอะไรให้

            "..."

           "แม็กซ์บอกให้ลงมา"

          "ไม่ลงค่ะ พี่จะกลับบ้าน" 

       สุดท้ายก็ยอมพูด เพราะเธอไม่อยากให้ใครเดือดร้อน  แม็กซ์เวลล์พ่นลมหายใจ จ้องคนบนรถไม่วางตา

         "แม็กซ์ มึงใจเย็นก่อน คุยกันดีๆ " 
    
       ปราชญ์ที่อยู่ด้านในสุดก็เป็นห่วงกลัวว่าจะเป็นเรื่องไปมากว่านี้ เห็นทีรถคงไม่ได้ออก เพราะแม็กซ์เวลล์ไม่ยอมแน่ๆ และคราวนี้พี่เนสก็ดูจะโกรธจริงๆ

         "อย่าเสือก"

        "มึงก็เป็นแบบนี้ มานี่"

       ร่างหนาแทรกตัวออกมา ดันอกเพื่อนให้ถอยและดึงประตูปิด โบกให้รถออกไปจากโรงแรม

        "ไอ้ปราชญ์!"

        "มึงเคยเชื่อกูบ้างไหมวะ ครั้งนี้กูขอเถอะ อย่าโวยวาย "

        "เนสกลับไปแล้ว จะไม่ให้กูโวยวายได้ยังไง" 

     แม็กซ์เวลล์หงุดหงิด ถ้าคนที่ขวางเขาไว้ไม่ใช่เพื่อนคนนี้คงได้คว่ำไปแล้ว

       "พี่เนสจะกลับก็ให้เขากลับ  ถามตัวเองดีกว่ามั้ยว่าทำไมพี่เขาถึงไม่อยากอยู่ด้วย" 

      ปราชญ์ย้อนถาม ทีนี้คนที่นิ่งไปเป็นเพื่อนหัวร้อนของเขาเอง พี่เนสไม่ใช่คนงี่เง่า เพราะฉะนั้นมันต้องมีอะไรแน่ๆ

        "..."

       "แม็กซ์เวลล์ ครั้งนี้กูรู้สึกว่ามึงต้องเป็นคนคลานเข้าไปหาจริงๆแล้วว่ะ"






           "ขึ้นไปพักนะ อย่าคิดมาก ในฐานะเพื่อนสนิทคนนี้ชั้นอย่ากจะบอกกับแกว่า สิ่งแรกที่แกควรทำคือ เลิกตามใจแม็กซ์เวลล์ "

          "อือ..."

         "ชั้นรู้ว่าแกเลี้ยงของแกมา แต่ตอนนี้ไม่ใช่แล้ว แม็กซ์เวลล์เป็นผัว ไม่ได้เป็นแค่น้องอีกต่อไป" 

      พายพูดตรงๆเพื่อให้คนโดนทำร้ายจิตใจมีสติ  เนสพยักหน้า หยิบกระเป๋ามาถือ ก่อนจะเดินไปส่งพายขึ้นแท็กซี่

         "ขอบใจมาก ยังไงจะโทรไปนะ"

         "อืม เจอกัน" 

      หมุนตัวกลับเข้าไปในคอนโด ก่อนจะชะงักเพราะเจอกับคุณอาที่เหมือนจะมารอเธออยู่

         "อาแบม...สวัสดีค่ะ" 
      
        "กลับมาแล้วเหรอลูก" 

      หญิงสาวยกมือไหว้  ไม่รู้ว่าอาแบมมาหาเธอเรื่องอะไร แต่เธอสงสัยว่าจะเป็นเรื่องแม็กซ์เวลล์ หวังว่าน้องจะไม่บอกถึงความสัมพันธ์ของเราสองคนที่มันเกินเลยนะ 


         "นั่งก่อนค่ะคุณอา มาหาหนูถึงที่นี่มีอะไรคะ"

      เปิดตู้เย็นรินน้ำใส่แก้วมาให้ คุณอาคนสวยระบายยิ้ม ก่อนจะดึงเธอให้นั่งลงข้างๆ ทอดสายตาเอ็นดู แววตาที่ใช้มองเธอยังคงเป็นเหมือนเมื่อสิบยี่สิบปีก่อน 

          "ยัยหนู...อาแค่จะมาคุยด้วย อารู้ว่าเบบต้องเอาแต่ใจกับหนูมากๆ ใช่ไหม..."

          "ค่ะ"

          "เนสยอมน้อง เอาใจน้องมาตลอด จนตอนนี้แม็กซ์เวลล์เคยตัวไปแล้ว ที่หนูกลับมาก่อนแบบนี้ ทะเลาะกันใช่ไหม"

          "อารู้ได้ยังไงคะ"

          "ที่นั่นคือเอ็มทีรอยัล  อาต้องรู้อยู่แล้ว คุณปู่ก็รู้"

       คนตัวเล็กก้มหน้า เธอต้องทำเสียชื่อแน่ๆ ถ้าย้อนกลับไปได้เธอจะยอมลงไปกับแม็กซ์เวลล์ ไม่ทำให้คนอื่นเอาไปพูดไม่ดี

         "หนูขอโทษ"

        "อาไม่ได้โทษเนส เพราะอารู้จักลูกชายของอาดี แต่ที่อามาเพราะจะบอกกับหนูว่า อย่าตามใจน้องอีก แม็กซ์เวลล์ต้องโตได้แล้ว โตกับทุกคน โตให้พอที่จะดูแลหนู ดูแลทุกอย่างของอาต่อไป ได้มั้ย?" 

        "คะ..คือว่า..."

        "เนสทำได้ แม็กซ์เวลล์รักเนส ยังไงก็ต้องยอมเนสอยู่แล้ว เพียงแค่ที่ผ่านมาเนสไม่จริงจัง เนสเลือกจะยอม แต่ครั้งต่อไป หนูต้องเด็ดขาดกว่านี้ ไม่ใช่จะยอมทุกอย่าง "

       "หนูจะพยายามค่ะ แต่เวลาน้องโกรธ หนูคงรับมือไม่ไหว "

       "มั่นใจในตัวเองลูก เชื่อนะคะ เลิกคิดมากเถอะ มาเดี๋ยวอาทำมื้อเที่ยงให้ทาน" 

     เนสเป่าปาก เธอนึกภาพไม่ออกเลย แต่มันก็ดีที่สุดในเวลานี้แล้ว เธอจะเปลี่ยนตัวเอง พี่เนสคนที่ยอมทุกอย่างจะไม่มีอีกต่อไป

      หวังว่า...นี่จะเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องที่สุด






         'ครั้งนี้กูรู้สึกว่ามึงต้องเป็นคนคลานเข้าไปหาจริงๆแล้วว่ะ'

          "หึ" 

       แม็กซ์เวลล์ขับรถมาส่งปราชญ์ที่บ้าน คำพูดของเพื่อนยังวนเวียนในหัว ครั้งหนึ่งเขาเคยบอกว่าจะทำให้เนสคลานมาหา แค่ก็ทำไม่ได้ และที่ไอ้หมอพูด ยังไงก็ไม่มีทาง

       เนสตามใจเขาจะตาย ครั้งนี้รู้ตัวว่าผิดแต่ยังไงพี่สาวก็ต้องยอมแน่ๆ เนสโกรธไม่เคยข้ามวัน ที่ไม่รับสายนี่ก็เพราะไม่เห็นหน้า อาจจะนั่งงอนอยู่ที่คอนโด หรืออาจจะหลับไปแล้ว

     Rrrrrrrrrrrrrrr

          "ฮัลโหล"

          "ว่าไงนะ  เดี๋ยวเข้าไป" ร่างหนาเหยียบคันเร่ง คนที่คิดว่าหลับไปโผล่อยู่บัตเตอร์ฟาย เนสคิดจะทำอะไรกันแน่





Butterfly club


         "ไหนบอกไปสองสามวัน ตกลงยังไงเนี่ย"

       ทิชากำลังแต่งหน้า งานของเธอกำลังจะเริ่มในอีกไม่ช้า จู่ๆอีกคนก็เข้ามาหาทั้งๆที่บอกจะไปสามวัน

          "ก็...ทะเลาะกันนิดหน่อย นี่มาหาเพราะอยู่เฉยๆก็เบื่อ"

         "อื้ม แล้วมานั่งจ้องขนาดนี้ มีอะไรหรือเปล่าเนี่ย" 

      เนสยิ้มเจื่อนกับความรู้ทันของทิชา ต้องเจอคนแบบไหนมานะถึงได้รอบรู้ทันคนไปซะหมด เธออยากเก่ง อยากมั่นใจ อยากเป็นแบบนี้

          "ทิชา...เอาความสวยเผ็ด ทันคนแบบนี้มาจากไหน บอกหน่อย อยากเป็นแบบนี้มั่ง" 

       พูดเสียงอ่อน ทิชาถึงกับขมวดคิ้ว ยัยหวานจ๋อยคนนี้อยากจะสวยเผ็ดแบบเธองั้นเหรอ หูฝาดไปหรือเปล่า

           "พูดใหม่ซิเนส..."

          "ได้ยินถูกแล้ว... สอนหน่อย แค่สักครึ่งของเธอก็ยังดี" 

        คนสวยเผ็ดวางอุปกรณ์ก่อนจะหันมาสบตาตรงๆ เรื่องพวกนี้มันอาศัยประสบการณ์ทั้งหมด ที่เธอเป็นแบบนี้เพราะชีวิตที่ผ่านมาไม่ได้สวยหรู แต่กับคนตรงหน้า เนสไม่ได้เป็นแบบเธอ

            "ฟังนะ ความมั่นใจไงเนส ความมั่นใจจะทำให้เรากล้าคิดกล้าทำ เธอสวยขนาดนี้ มีอะไรไม่มั่นใจเหรอ มีอะไรให้ต้องกังวลถ้าตัดสินใจจะทำอะไร" 

        คนตัวเล็กคิดตาม ไม่ใช่ว่าเธอไม่รู้ว่าตัวเองสวย ผู้ชายเข้าหาเธอมากมายตั้งแต่เริ่มโต  แต่เธอไม่เล่นด้วย เธอไม่มีแฟนเพราะอะไร เธอไม่แต่งตัวโป๊เพราะอะไร ไม่ใช่เธอไม่มั่นใจรูปร่างตัวเอง แต่มันเป็นเพราะแม็กซ์เวลล์ทั้งหมด กลัวน้องจะว่า กลัวน้องไม่ชอบ กลัวน้องไม่โอเค... เป็นเพราะแม็กซ์เวลล์ทั้งนั้น

             "คือ..."

             "เอาล่ะ ไม่ว่าจะเจออะไรมาก็ตาม แวบแรกที่เราคิดนี่คือสิ่งที่เราอยากทำที่สุด เชื่อตัวเองก็พอ แล้วเรื่องสวยเผ็ด เดี๋ยวติวให้นะจ้ะ ตอนนี้เพื่อนต้องไปทำงานแล้ว" 






          "คุณเนสครับ คุณแม็กซ์ให้มาตามขึ้นข้างบน " 

       เนสละสายตาจากเวทีมายังบอดี้การ์ดคนคุ้นหน้า มีคนรายงานน้องว่าเธอมาที่นี่แม็กซ์เวลล์ถึงเข้ามา ผับเปิดแล้ว คนเริ่มเยอะ เธอออกมานั่งฟังเพลงอยู่ชั้นหนึ่ง หลังจากแยกกับทิชา

          "นี่ไม่ใช่เวลางาน "

          "คุณเนส... ไปเถอะครับ คุณแม็กซ์ดูอารมณ์ไม่ดีเลย ยิ่งคุณมานั่งอยู่ตรงนี้ ผมเกรงว่าคุณแม็กซ์จะลงมาตามเอง" 

          "งั้นก็ให้เขาลงมาตามค่ะ เพราะว่าไม่ไป" 





    
          "สู้เขาไม่ไหว เลยได้แต่มองคุณไกลๆ แต่วันนี้สงสัยจะเป็นวันของผม"  

      เนสได้แต่ยิ้มรับ ตั้งแต่นั่งมามีคนแวะเวียนมาคุยกับเธอไม่ขาด เพียงแต่เธอไม่ได้ให้ความสำคัญอะไร ไม่ดื่ม ไม่เล่นด้วย ก็เลยคุยกันได้ไม่นาน คนนี้ก็เช่นกัน

           "ยินดีค่ะ"

          "มองใกล้ๆสวยมากเลยครับ แล้ว...ดื่มน้ำส้มเนี่ยนะ"

          "ค่ะ ไม่ดื่มแอลกลอฮอล์"

          "น้อง"  จู่ๆเขาก็เรียกบริกร ก่อนน้ำสีสวยแก้วหนึ่งจะถูกดันมาให้เธอ

          "อันนี้ผสมนิดหน่อย ลองดูครับ จะได้สนุกขึ้น อร่อยกว่าน้ำส้มนี่ชัวร์" เขาดูจริงใจ และบริกรก็เป็นคนของคลับ เนสเลยไม่ลังเลที่จะจิบมันตามคำชวน

          "เป็นยังไง อร่อยมั้ยครับ" มันซ่า และขึ้นจมูก แต่ก็เปรี้ยวหวานกลิ่นผลไม้ ถือว่าใช้ได้

          "ก็...พอได้ค่ะ" ถ้าดื่มมากก็มึนได้เหมือนกัน เนสจึงหยุดดงเพียงแค่อึกเดียว 


ปึง!
         

           "แม็กซ์..." 

      น้องลงมาจนได้ ใบหน้าคมเข้มจนน่ากลัว เธอไม่ได้เรียกร้องความสนใจหรือต้องการลองดีอะไร เธอแค่ต้องการอยู่กับตัวเอง ตัดสินใจเอง ไม่ใช่คอยทำตามที่น้องบอกตลอดแบบที่ผ่านมา และดูเหมือนแม็กซ์เวลล์จะไม่เข้าใจ

           "ขึ้นข้างบน" 

       ผู้ชายที่นั่งด้วยก็หน้าเสีย คงจะรู้จักเจ้าของผับเลยไม่ได้ยื้อหรือคัดค้านอะไร เขาแค่ลุกไปเฉยๆปล่อยให้เราสองคนคุยกัน

           "พี่จะฟังเพลง"

          "เนส .. อย่าประชด "

          "พี่ไม่ได้ประชด"

       เธอยื้อแขนกลับเพื่อให้น้องปล่อย บรรยากาศรอบตัวเหมือนกับจะเย็นลง แต่มาถึงขั้นนี้เธอไม่ยอมแล้ว

          "เนส...ความอดทนแม็กซ์มันต่ำนะ"

          "แล้วพี่ล่ะ ที่ผ่านมาพี่ความอดทนสูงมาตลอดใช่ไหมถึงจะทำอะไรก็ได้ จะจูบใครต่อหน้าพี่ก็ได้ และถ้าพี่ไปจูบกับคนอื่น อื้อ" 

      แม็กซ์เวลล์ปิดปากพี่สาวด้วยริมฝีปากตัวเอง กลืนกินคำพูดพวกนั้นไปหมดไม่ให้เล็ดลอดออกมา ท่ามกลางเสียงเพลง ความสลัว ผู้คนแออัด ริมฝีปากร้ายกาจไม่มีผ่อนปรน ไม่มีวันให้ไปจูบใครทั้งนั้น มีเพียงเขาคนเดียวที่เป็นเจ้าของ

          "อื้อ ปล่อย"

      อาศัยจังหวะผลักอีกคนจนเซ คนตัวเล็กหนีออกทางหลังร้านที่เป็นที่พักของตัวเอง ล็อคห้องเพื่อไม่ให้น้องเข้ามาได้ แม้ยังไงก็ต้องเผชิญหน้ากันอีก แต่ใจเธอตอนนี้มันหายไปหมดแล้ว 

           "ฮึก..." 

กริ้ก

       เนสผวาตอนที่ประตูถูกเปิด เธอคงลืมไปว่าใครเป็นเจ้าของที่นี่ แม็กซ์เวลล์มีกุญแจทุกห้อง

            "เนส ถนอมอย่างกับเจ้าหญิงนี่ไม่ชอบใช่ไหม "

           " อะ อย่า.." ร่างสูงก้าวเข้าหาช้าๆ ขาเล็กก็ก้าวถอยหลังด้วยความหวาดหวั่น บทสรุปของการขัดใจแม็กซ์เวลล์คือการที่เธอต้องเห็นอีกมุมของน้องที่มัน...น่ากลัว

           "ประชดประชัน ไปนั่งดื่ม รับแก้วจากคนแปลกหน้า..."

           "..."

          "อยากให้ผู้ชายคนนั้นไม่ได้ออกไปจากที่นี่ไหม...ทำได้นะ" 

      แววตาคู่สวยหวาดหวั่น ส่ายหน้าจนผมสะบัด เธอไม่อยากให้ใครเดือดร้อน ไม่เอาแล้ว

          "อย่าทำเขา "

           "มาหาแม็กซ์..." 

     ร่างหนาพิงสะโพกไว้กับโต๊ะ ไม่ใช่จะดีใจที่เห็นคนเป็นเมียตัวสั่นแถมมองตัวเองเหมือนเป็นปีศาจ  แต่ถ้าไม่ทำแบบนี้เนสก็จะไม่ยอม เขารู้ว่าตัวเองผิด แต่ก็กำลังจะอธิบาย แต่อีกคนไม่เปิดโอกาสเลย

           "หนึ่ง..." 

          "สอง..."

       ยังไม่ถึงสามร่างเล็กกับกลิ่นหอมอ่อนๆก็มาหยุดตรงหน้า แม็กซ์เวลล์ยืดตัวจับปอยผมทัดหูให้ช้าๆ ในขณะที่คนตัวเล็กเพียงแค่ยืนนิ่งๆ เมียของเขาสวย เย้ายวนหัวใจคนมองขนาดนี้ เขาจะปล่อยให้ใครต่อใครมายุ่งได้ยังไง มีคนชอบเนส ก็เท่ากับเนสมีตัวเลือก แล้วถ้าวันหนึ่งเนสไม่เลือกเขาล่ะ เขาจะปล่อยให้มันเกิดขึ้นงั้นเหรอ


          "ขอโทษ... จะตบไหม ยอมให้เอาคืน แต่อย่าทำแบบนี้ "

           "..."

          "คนดี...อย่าโกรธนะ"

           "..."

          "กลับมาเป็นพี่เนสของเบบ นะครับ..."






30%








ต่อ







            "ให้อภัย...แต่พี่คงทำใจลืมภาพที่เราจูบกับคนอื่นต่อหน้าไม่ได้ เพราะฉะนั้น "

            "..."

            "อย่าจูบพี่อีก... " 

      ร่างเล็กถอยห่าง แม็กซ์เวลล์จ้องคนที่บอกว่าให้อภัยไม่วางตา ไม่ให้จูบเหมือนกับขอไม่ให้เขาหายใจ ยอมรับว่าทำไม่ได้ ก็ในเมื่อหัวสมองมันคิดแค่ว่าอยากจะจูบเนส 

            "ขอเรื่องอื่น จะทำให้ แต่ต้องไม่ใช่ห้ามแม็กซ์โดนตัว" 

            "..."

            "เรื่องจูบ อย่าห้าม...ขนาดตอนนี้ยังอยากจูบเลย" 

            "พี่ตัดสินใจแล้ว เคารพการตัดสินใจของพี่ด้วย ไม่ได้ห้ามตลอดไป แค่ช่วงนี้ที่พี่ยังลืมภาพนั้นไม่ได้ "

            "ก็ได้...จะพยายาม เนสห้ามน้องแล้วเนสสบายใจก็ห้ามเลย  งั้นคืนนี้ไม่กลับนะ  "

            "แม็กซ์ "

           "ไม่ต้องห่วงหรอก แม็กซ์จะเป็นยังไงเนสก็ไม้ง่ต้องสนใจ วันเกิดของน้องก็ทำเหมือนเป็นวันธรรมดาวันหนึ่งก็แล้วกัน"








           "โห...น้องแก พ่อพระเอก พ่อคนโดนกระทำ คำพูดแบบ น่าสงสารมาก ทั้งๆที่โครตร้าย ไอ้เบบเอ้ย!!"

           "เลิกว่าน้องไหม... ใจแว๊บเลยอ่ะพาย ตอนที่แม็กซ์พูดจบ ชั้นอยากพุ่งไปกอดมากๆ " 

       พายเบ้ปาก เห็นหน้าเพื่อนก็รู้แล้วว่ายัยคนสวยใจอ่อนกับแม็กซ์เวลล์แค่ไหน แค่มาอ้อนนิดหน่อยก็จะละลายแล้ว ยังดีที่ครั้งนี้ยังไม่ยอมจนเกินไป และก็ไม่รู้อีกแหละว่าจะทำได้นานแค่ไหนกัน

        ก็แม็กซ์เวลล์น่ะโครตร้าย ถ้าหมอปราชญ์เป็นแบบนี้ ปวดหัวตาย...

             "ฮึบไว้เพื่อน ต้องทำให้น้องเห็นว่า  อย่ามาทำนิสัยแบบนั้นอีก" 

            "อืม...จะอดทน และคืนนี้แกจะไปบัตเตอร์ฟายกี่โมง"

             "สองสามทุ่ม รอหมอก่อนด้วย"

             "โอเค งั้นเจอกัน" 






Butterfly club


             "ลูกเหมือนพี่มากเลย ดูบัตเตอร์ฟายสิครับ แทบไม่เหลือเค้าเดิม" 

       ร่างเล็กเกาะแขนสามีพร้อมกับเดินไปยังชั้นสอง วันนี้พี่มาร์คปิดทั้งชั้นเพื่อจัดงานวันเกิดให้ลูกชายโดยที่เจ้าตัวไม่รู้ อายุครบยี่สิบปีเต็ม กับหน้าที่ความรับผิดชอบที่จะมากขึ้นตามไปด้วย

             "ถ้าลดความเอาแต่ใจทุกอย่างจะดีกว่านี้ "

            "แต่ก่อนพี่ก็เอาแต่ใจ อย่าเถียงนะ"

            "แล้วรักไหม?"

             "พี่พูดอะไรของพี่เนี่ย..." 

        ภรรยาหน้าแดงไปเรียบร้อย อยู่กันจนลูกโตจะมีเมียได้แบมแบมก็ยังเขิน เมื่อก่อนคงจะไม่เคยทำอะไรหวานๆ พอพูดหน่อยทำหน่อยก็บิด 

            "ไปนั่งกัน เดี๋ยวก็คงทยอยมากันแล้ว" 






             "ป๊าเป็นคนเหมาชั้นสองใช่ไหม"

             "ครับ"

             "ทำไมไม่บอก"

            "คุณมาร์คสั่ง"

            "อ้อ...ตกลงทำงานให้ป๊า งั้นก็ไปรับเงินเดือนที่ป๊านะ"

       แม็กซ์เวลล์พูดกับการ์ดคนสนิท มันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร เพียงแต่เขารู้สึกไม่พอใจลูกน้องตัวเองที่บอกไม่หมดทุกอย่าง ถ้าเขาไม่เห็นเองก็คงยังไม่รู้ ป๊าสั่งปิดชั้นสอง อาจจะนัดเจอเพื่อนเก่า หรือไม่ก็...วันเกิดเขา 

        แต่ม๊าแบมไม่เห็นบอกเลย

              "เนส..." 

        และคนที่ขึ้นมาใหม่อีกคนเป็นผู้หญิงสวยที่มองแล้วสะดุดตาตั้งแต่หน้าประตู จะเป็นใครไปได้ถ้าไม่ใช่เมียจอมดื้อของตัวเอง  แต่งตัวไม่น่ารอดอ่ะคืนนี้ ไม่รอดจากเขาเนี่ยแหละ

         ไม่ให้จูบเหรอ...งั้นทำมากกว่านั้นแล้วกัน

               "ขอโทษครับ"

               "ช่างเถอะ งั้นก็ดูแลความเรียบร้อย อย่าให้ลูกค้าคนอื่นมาป้วนเปี้ยนข้างบน "

                "ครับ" 

          จะลงไปดูแลความเรียบร้อยให้คุณต้วนกับคุณนายซะหน่อย ทำอะไรไม่เคยบอก ถ้าเป็นงานวันเกิดเขาจริงๆ เชื่อสิ ว่าของขวัญของป๊าคือเอ็มทีรอยัลสาขาใหญ่ที่กรุงเทพนี่ หรือไม่ ก็หมดทั้งเจ็ดสาขาเลย เดาอะไรป๊าไม่เคยได้อยู่แล้ว







                  "เดี๋ยวก็ลงมา "

           เนสนั่งลงตรงข้ามกับคุณอาทั้งสองคน อาแบมชมแล้วชมอีกว่าเธอสวยอย่างนั้นอย่างนี้ จนจะลอยได้แล้ว

                  "แล้วเพื่อนเราล่ะ"

                  "เดี๋ยวมาค่ะ อ้ะ นั่นไง ทางนี้" เนสยกมือเรียกทั้งสองคน ปราชญ์กับพายมาที่โต๊ะพร้อมกัยยกมือไหว้

                   "สวัสดีครับป๊าม๊า"

                  "นั่งลงเถอะ สั่งอะไรดื่มได้เลย เต็มที่"

                   "ขอบคุณครับ" 

         ปราชญ์ลอบมองใบหน้าเคร่งขรึมของคนเป็นพ่อ หน้าของเพื่อนตัวเองซ้อนทับกันอยู่ เหมือนกันอย่างกับแกะ ต่างกันแค่กาลเวลาเท่านั้น ท่าทางการวางตัว แม้กระทั่งคำพูดคำจาก็เหมือนกัน สมัยหนุ่มๆป๊ามาร์คต้องเหมือนแฝดแม็กซ์เวลล์แน่ๆ

                 "งั้นเดี๋ยวผมขึ้นไปตาม"

                "มาโน่นแล้ว..." 

          เจ้าของวันเกิดเดินลงมาเงียบๆ คนเป็นพ่อสำรวจลูกชายตัวเองตั้งแต่หัวจรดเท้า แม็กซ์เวลล์ในวันนี้โตขึ้นมากๆ นี่เป็นวันเกิดครั้งแรกในรอบหลายปีที่เขาจัด ตั้งแต่ลูกโต ก็ไม่เคยจัดให้เลย เพราะเขาไม่อยากให้ลูกให้ความสำคัญกับเรื่องแบบนี้มากกว่าสิ่งที่เขาจะมอบให้ 

           แต่จะว่าไป ตั้งแต่ครั้งนั้นลูกก็ไม่เคยมาขอเงินเขาอีก แม็กซ์เวลล์สามารถบริหารงานกับเงินได้อย่างดี โดยไม่มาเดือดร้อนเขาเลย

               "เหมาทั้งชั้นนี่ มีงานอะไรกันเหรอครับ หรือว่าป๊านัดเจอเพื่อนเก่า" 

               "วันของลูกไง นั่งลงก่อนสิ "

               "ป๊าจัดวันเกิดให้ผมเหรอ ไหนเค้กล่ะ" 

        หันไปถามม๊าแบมที่นั่งอยู่ข้างๆ แต่โซฟาที่แม็กซ์เวลล์หย่อนตัวลงคือตัวเดียวกับพี่สาว ไม่ให้จูบใช่ไหม เดี๋ยวจะโดนทั้งตัวให้นั่งไม่ติดเลย

             "อาบีกับอาจีนกำลังมา นี่ม๊าสั่งอาหารไว้แล้ว " 

         เครื่องดื่มถูกนำมาเสิร์ฟ มีทั้งที่เป็นแอลกอฮอล์และไม่เป็น บรรยากาศดูสบายๆเพราะแต่ละคนคุยกันได้ถูกคอ มีแต่แม็กซ์เวลล์กับคุณพ่อที่เหมือนจะดื่มกันไม่หยุด 
  
             "ป๊า เดี๋ยวเมานะ "

             "บอกตัวเองดีกว่าไหม" 

            "นั่น อาบีกับอาจีนมาแล้ว สองแฝดก็มาด้วย 

       แม็กซ์เวลล์กับเนสเดินไปรับคุณอาทั้งสอง อาบีกับอาจีน เพื่อนซี๊ของป๊ากับม๊า แล้วก็ไอ้สองแฝดจิลล์กับเจย์ที่มาด้วย

           "สุขสันต์วันเกิดหลานชาย อาไม่มีอะไรจะให้เลย รถนอกสักคันเป็นไง" 

           "ลุงครับ เฮียมีรถแล้วอย่าให้เลย ให้จิลล์กับเจย์ดีกว่า พ่อไม่ยอมซื้อให้สักที"

           "ยังเด็ก อ้าวแล้วอาแจ็คอาแจงไม่มาเหรอ "

           "ป๊ากับม๊าไปสวีทกันที่ต่างประเทศยังไม่กลับเลย ยังดีที่ลุงไปรับไม่งั้นอดมา ก็เฮียไม่ไปรับ"

           "อ่ะๆ เลิกเถียงกัน ไปโต๊ะดีกว่า เปรี้ยวปากต้องดวลกับไอ้เถื่อนมันหน่อยแล้ว ไปๆ" 

       แม็กซ์เวลล์อมยิ้มกับฉายาของพ่อที่มักจะได้ยินบ่อยๆจากปากของลุงๆอาๆ  นึกภาพไม่ออกเลยว่าจะเถื่อนกับม๊าแบมยังไง ตอนนี้เห็นทั้งรักทั้งหลง กลางค่ำกลางคืนก็ปิดประตูล็อคห้องกันเงียบกริบ ไอ้เถื่อนงั้นเหรอ ไม่อยากจะเชื่อว่าเถื่อน เถื่อนแค่ไหนม๊าแบมคนสวยก็เอาอยู่






        ยิ่งดึกก็ยิ่งเสียงดัง เป็นเพราะคลับด้านล่างไม่ได้ปิดคนก็เลยยังเยอะ คืนนี้ทิชาทำยอดไม่ค่อยดีเพราะแขกวิไอพีส่วนใหญ่จะไม่ได้มา บางคนมาพอรู้ว่าชั้นสองปิดก็กลับ ก็ชั้นล่างฟอร์มันคนแน่น ก็เข้าใจ

            "ลุงมาร์ค ลุงบี พี่หมอ เฮียแม็กซ์ใครจะเมาก่อนกัน พนันไหม" 

        จิลล์กับเจย์นึกสนุก หลังจากมองผู้ใหญ่ดูเอ็นจอยกับการกระดกเหล้า การพบปะสังสรรค์ทำให้ทุกคนดูผ่อนคลาย คุยกันเฮฮา แถมเฮียชอบเปลี่ยนแก้วให้เจ้ดื่มแอลกอฮอล์อยู่เรื่อย แถมมือก็เนียบโอบเนียนแตะตลอดๆ หมั่นไส้มากๆ สายตงสายตาก็แพรวพราว  เฮียนะเฮีย

           "แม็กซ์หน้าแดงสุด จะเมาก่อนเป่าเค้กไม่ได้นะ"

          "นั่นสิ เบาหน่อยไหมพี่ว่า เดี๋ยวก็ปวดหัว"

          "เนสก็ดูแลสิ ดูแลน้อง ถ้าเมา..." 

          "..."

          "ทำหน้า...งั้นก็เมาสุดๆไปเลย ไม่ดูแลก็นอนหน้าคลับ...จบ" 

      เนสถอนใจกับเด็กขี้ประชด เดี๋ยวหายเมาก็ลืมเอง ตอนนี้โฟกัสแค่ความสนุกตรงหน้าก่อนดีกว่า







           "ขอบใจมากสำหรับเค้ก เสียดายที่ไอ้แจ็คกับไอ้ยิมไม่อยู่ ไม่งั้นคงสนุกกว่านี้ " 

      มาร์คเอ่ยลาเพื่อน พูดถึงสมัยหนุ่มๆเมื่อไหร่ก็จะยิ้มได้ทุกที แต่ก่อนนั้นวีรกรรมเด็ดๆทุกคน จำได้เลยว่าเขาให้พวกมันไปเฝ้าอีสวยแทบทุกคืน ที่บัตเตอร์ฟายคลับนี่แหละ

           "ว่าอยู่ กูจะเผาไอ้เถื่อนนี่ให้หลานๆฟังซะหน่อย ถึงกับต้องเปลี่ยนเวรเฝ้า คือต้องหลงเบอร์ไหน"

          "พี่บีก็พูดไป แก่แล้ว ลืมไปเถอะครับ"

         "ลืมไม่ได้เลยแบม พี่ต้องเป่ายิงฉุบนะ แบบ...ความรู้สึกคือ เพื่อ?"

         "เออๆ กูหลงยอมรับ ดึกแล้วขับรถดีๆ ไว้เจอกันโอกาสหน้า ครบทีม"

         "โอเค ไปก่อน" 

      ทุกคนเดินไปขึ้นรถหลังจากเอ่ยลากันเรียบร้อย จิลล์กับเจย์หิ้วปีกแม็กซ์เวลล์คนละข้าง เจ้าของวันเกิดครึ้มอกครึ้มใจ กระดกเหล้าจนประคองสติไม่อยู่ แถมเค้กก็ไม่ได้เป่า ต้องหิ้วกลับบ้าน

         "ระวังหัว" 

      เนสวางกล่องเค้กลง เข้าไปนั่งข้างในรถเพื่อให้คนเมาหนุนตัก กว่าจะขึ้นได้ก็เล่นเอาเหนื่อย พรุ่งนี้คงต้องนอนยาวๆชดเชย

         "ไหวไหมพี่มาร์ค ให้การ์ดขับกลับไหม "   

         "ไหวสิ นี่ใคร"

         "ทำตัวเป็นหนุ่มๆไปได้"

        "พี่ก็ไม่ได้แก่ขนาดนั้น หรือว่าไม่จริง"

        "อายลูกอายหลานบ้าง พูดอะไรของพี่ ไหวก็ออกรถครับ ดึกแล้ว" 





ตุบ

         "เป็นเจ้าของผับที่ใช้ไม่ได้ เมาง่ายขนาดนี้ " 

      ช่วยกันแบกคนเมาขึ้นมาจนถึงห้อง เนสได้มานอนค้างด้วยเพราะดึกแล้ว เธอเอาผ้าชุบน้ำมาให้อาแบมเช็ดตัวน้อง

          "เนส... " คนเมาไม่ยอมท่าเดียว แถมยังเรียกหาไม่หยุด สุดท้ายคนเป็นแม่เลยลุกเพื่อจะให้เนสจัดการต่อ

           "รบกวนด้วยลูก ขนาดเมายังดื้อเลย เจ้าเบบนี่"

          "ไม่เป็นไรค่ะคุณอาหนูทำได้ อาแบมไปดูอามาร์คเถอะค่ะ เหมือนจะเมาด้วย"

          "งั้นฝากด้วย ถ้าดื้อมากก็ปล่อยให้นอนทั้งอย่างนี้ไปเลย"

          "ค่ะ ฝันดีค่ะอาแบม" 


       คุณอาทั้งสองออกไปแล้ว เนสจัดการบิดผ้าจนหมาด ปลดกระดุมเสื้อเม็ดบนให้ ก่อนจะนำผ้าหมาดมาเช็ดบนใบหน้า 

            "อืม...เนส "

            "พี่อยู่นี่ อยู่เฉยๆสิ "

            "เนส....เค้กล่ะ อยากกินเค้ก อยากกิน...เนส"

             "คะ?"

         เหมือนเธอจะหูฝาด ก่อนจะชะงักมือจากการเช็ดลำคอ คนเมาลืมตาขึ้นมาซะเฉยๆ ราวกับว่าเมื่อสักครู่ไม่ได้หลับ

             "อยากกินเค้กบนตัวเนสเป็นของขวัญวันเกิด ได้ไหม..."





70%



ต่อ





           โดนหลอกแล้ว


        ร่างเล็กดีดตัวขึ้นจากเตียง แต่ก็ช้ากว่าคนตัวใหญ่ แม็กซ์เวลล์ล็อคเอวพี่สาวไว้แน่นและกดให้นั่งทับลงมาบนตัก กระชับอ้อมกอดไม่ปล่อย

             "คนโกหก ปล่อย..."

             "ถ้าไม่ทำแบบนี้จะได้อยู่กันสองต่อสองเหรอ เนสก็จะหนีไปนอนห้องรับแขก ถ้าแม็กซ์ไม่เมา จะมาอยู่ในห้องนี้ไหม..." 

        กระซิบชิดใบหู คลอเคลียไรผมนุ่ม คนโดนหลอกนั่งนิ่ง เธอเคยทันผู้ชายคนนี้บ้างไหม

            "สนุกมั้ยแม็กซ์ หลอกพี่ สนุกมั้ย" 

           "โอ๋...ไม่งอน แม็กซ์แค่อยากกินเค้ก วันเกิดจะไม่เป่าเค้กได้ยังไง ฮึ... " 

        แม็กซ์เวลล์ดื่มเหล้า กลิ่นแอลกอฮอล์ยังเจืออยู่จนเธอแทบจะเมาด้วย เนสจับมือของน้องออก อยากกินเค้กก็จะเอาให้กิน

            "งั้นปล่อย เค้กอยู่ที่โต๊ะ พี่จะไปหยิบให้"

            "ปักเทียนมาด้วย แม็กซ์จะขอพร" 

        แม็กซ์เวลล์ยอมปล่อย  เนสจัดการเอาเค้กที่อาเจบีกับอาจีนซื้อมาแกะออก ปักเทียนให้ ปิดไฟ และยกมาถึงเตียง


           "สุขสันต์วันเกิดค่ะ พี่ขอให้แม็กซ์เป็นเด็กดี เป็นความภาคภูมิใจของอามาร์คอาแบม และขอให้โตขึ้น ประสบความสำเร็จในทุกๆเรื่องๆ" 

        แม็กซ์เวลล์รับเค้ก จับทั้งมือทั้งเค้กค้างไว้แบบนั้น ก่อนจะอธิษฐานขอพรให้ตัวเองบ้าง

            "วันเกิดปีนี้ขอแค่สองอย่าง..." พูดพร้อมกับสบตาอีกคนภายใต้ความมืด ถ้าหากเป็นจริงได้ ก็คงจะดี

             "ขอให้เมียรัก เมียหลง  เพี้ยง~" 

         เปลวเทียนสว่างไสวดับลง เนสยังอึ้งกับคำอธิษฐานของน้องไม่หาย ก่อนจะถูกดันให้ล้มไปบนเตียงอย่างไม่แรงนัก

               "เบบ..."

               "กินเค้กกัน..." 
     
         จบคำ ครีมนุ่มๆก็ถูกป้ายลงมาที่ปากเธอ ตามด้วยแก้มลำคอ และจบลงที่ฝ่ามือประสานกัน

                "อื้อ" 

         ริมฝีปากห่างแค่คืบก้มลงมาเบียดชิด  เนื้อครีมหอมหวานแทรกซึมสู่ปลายลิ้น มันนุ่มละมุน ปนขมจางๆ เป็นสัมผัสแปลกใหม่ที่เนสไม่เคยได้รับ

               "..."

              "อือ... " 

         ลิ้นของน้องดุนดันลิ้นเล็กของเธอ ปาดไล้จนรสครีมเกือบหมดถึงได้ผละออกให้เธอได้พักหายใจ 

              "ไม่ได้จูบเลยนะ กินเค้กล้วนๆ ไม่ได้ผิดสัญญา" 

          ปลายนิ้วปาดไล้ริมฝีปากอิ่มที่เลอะครีมสีขาว มันเปื้อนไปหมด ยิ่งเช็ดยิ่งเปื้อน

              "ปล่อย... "

             "อย่าดิ้นสิ น้องยังไม่อิ่มเลย ขอกิน...ทั้งตัว"



Cut










              "อะ...ฮื่ออ" 

         ปราการกรีดขวางถูกดึงออก ร่างหนากระตุกเกร็ง ความอุ่นร้อนรินรดลงบนหน้าท้องแบนเรียบ สุขสมรุนแรงจนหอบหายใจ ไม่ต่างกับคนใต้ร่างที่เหงื่อชื้นทั่วตัว

             "แม็กซ์รักพี่เนส... รักมากๆ  วันเกิดปีนี้ดีที่สุด " 
   
         แม็กซ์เวลล์มองความงดงามเบื้องหน้า เนสเลอะทั้งเค้กเลอะทั้งน้ำของเขา แววตาสวยคลอไปด้วยหยาดน้ำใส ริมฝีปากอิ่มขึ้นสีช้ำ และรอยแดงจากนิ้วมือที่กระจายทั่วตัว เห็นแล้วยิ่งมีอารมณ์ เห็นแล้วยิ่งหยุดไม่ได้

             "พี่ไม่ไหวแล้ว..."

            "ก็พอแล้วไง ไปอาบน้ำกัน " ร่างเล็กถูกช้อนขึ้นแนบอก อยากจะทำอีกแค่ไหนแต่ก็ต้องห้ามใจตัวเอง เนสช้ำเพราะเขา แม้ลึกๆจะพึงพอใจ แต่ก็ต้องกดมันไว้

            "แค่อาบน้ำนะ" 

           "ถ้าไม่หยุดพูดเธอจะโดนอีก..."







       สุดท้ายเตียงนอนก็เลอะจนนอนต่อไม่ได้ จะเปลี่ยนผ้าปูมันก็ดึกมากแล้ว ห้องรับแขกจึงเป็นทางออกที่ดีที่สุดในคืนนี้ 

              "ถ้ากลัวม๊ามาเจองั้นแม็กซ์ออกไปนอนโซฟาหน้าโทรทัศน์ก็ได้ ถึงจะตัวเล็กไปหน่อยแต่เดี๋ยวก็เช้า" 

        พูดไปอย่างนั้นแหละ เขาจะนอนกอดเมียไปจนเช้าต่างหาก ม๊ามาเห็นก็ดีเพราะจะได้หาฤกษ์แต่งไวๆ  แต่เขารู้ว่าเนสไม่ใจร้ายขนาดนั้นหรอก

             "ค่ะ เดี๋ยวก็เช้า งั้นก็...ฝันดีนะ"

          คนตัวเล็กหลับตาลง พลิกหันหนีไปอีกทาง เมินเฉยผิดคาดจนคนมั่นใจในตัวเองคิ้วกระตุก

             "เนส..."

             "..."

            "จำไว้ ได้แล้วทิ้ง สบายตัวแล้วเมิน เธอมันร้าย เธอมันเป็นแม่มดในคราบนางฟ้า" 

       เสียงบ่นกับแรงยวบของที่นอนทำให้รู้ว่าอีกคนลุกออกไปแล้ว ดึกเกินกว่าจะง้อ และเธอก็หมดแรงมากๆ แม็กซ์เวลล์เอาแต่ใจไปเยอะแล้ว และมาว่าเธอเป็นแม่มดอีก แล้วแม็กซ์เวลล์ล่ะเป็นอะไร

         ซาตานหรือเปล่า...

         ฝันดีนะพ่อซาตานจอมเอาแต่ใจของพี่....











100%





/////////////////////////////////////
ช้ำคือเรา... อยากเป็นพี่เนสอ่ะ แอร้ยยยย เบบเอ้ย!!!! ไอ่เด็กบ้าเอาเค้กวันเกิดมาอ้าง น่าจับตี 
คัทที่เดิม เพิ่มเติมคือจั๊กจี้มาก กลายเป็นไรท์ที่ถนัดเอ็นซีไปแล้ว แค่กๆ ขำตัวเอง 
แม็กซ์เวลล์ร้ายแต่อ้อน ตามอายุ ส่วนพ่อมัน ร้ายตรงๆหักเป็นหักนี่ข้อแตกต่าง ขอบคุณที่ถือทิชชู่มาอ่านกันเพราะกลัวหลานปากเลอะเค้กนะคะ 
สรุปเลอะทั้งเตียง รอคอมเม้นอยู่เน้ออ บ้ายบายยยยย  
ปล. มีข่าวมาบอก เปย์พ่อแล้ว เตรียมเปย์ลูกด้วยนะคะ อิอิ บายยยยยย
#Butterflyมบ
@pali_party
////////////////////////////////////











ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 870 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,879 ความคิดเห็น

  1. #6842 Baekhyunpark (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2563 / 22:40

    จะมาต่ออีกมั้ยคะไรท์ อยากอ่านมากกก
    #6,842
    0
  2. #6804 planin_hrd (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 24 มกราคม 2563 / 19:49
    อ๊าย​

    เขินอ่า555
    #6,804
    0
  3. #6712 MarkBam1n1a (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2562 / 15:07
    อ่านละอยากประทับร่างเป้นเนส กรี้ดดดดดดดด 5555555555555
    #6,712
    0
  4. #6666 pfmn_pz (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 09:26
    อิเบ้บบบบบ แกมันร้ายยยยยยยยร้ายกว่าพ่อแกซะอีก อิเบบบ55555 โอ้ยชั้นสงสารลูกเนส เอาเถอะ ไหนๆก็หลอกลูกเราละ ห้ามทำลูกชั้นเสียใจนะนังเบบ มาขอลูกชั้นให้ไวเลย
    #6,666
    0
  5. #6637 lixinyiq (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2562 / 13:43
    มารังแกพี่ที ฮื่อออ
    #6,637
    0
  6. #6636 SurvivalSeek. (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2562 / 10:36
    เบบบ แกกร้าวใจกว่าคนพ่ออีก เอร้ยยย ฉั้นอยากโดนรังแก ฮรุกก
    #6,636
    0
  7. #6635 PiyapornRodpasa (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2562 / 01:10
    มาร์ค แกต้องไปขอยายหนูเนสแล้วนะ
    #6,635
    0
  8. #6634 pulin19 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 21:08
    ร้ายมาก
    #6,634
    0
  9. #6632 MB9397TH (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 17:37

    อีน้องมันร้ายยยย เขินไปหมดแล้วค่า
    #6,632
    0
  10. #6631 My love markbam (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 16:53

    แม็กซ์เวลล์ร้ายกาจhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-06.png

    #6,631
    0
  11. #6630 แค่คนอินดี้ (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 16:16
    กรี๊ดดด เทอทำร้ายพี่เนสอะเเม็กซ์! โอ้ยใจชั้น
    #6,630
    0
  12. #6629 Party9793 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 15:01
    Omg แม่สำลัก ความแซ่บของเบบเนสกันเลยที่เดียว
    #6,629
    0
  13. #6628 DarkST (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 14:58
    มันก็ฟินอะนะแต่อยากให้พี่เนสคุมน้องอยู่กว่านี้ ควรไปหาสูตรกับอาแบมเผื่อช่วยได้5555555
    #6,628
    0
  14. #6627 wiranpat2637 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 14:56
    ))76(฿(;3:2455678;3//-/(6)7&”)@;8’fxvojckkjงื้ออออออหลานป้าทำไมร้ายขนาดนี้ ใจป้าเหลวไปหมดแล้ว
    #6,627
    0
  15. #6626 oni (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 14:51

    เบบอย่าประชดพี่เนสอีกเลยยยยย โตสักทีอย่าหึงจนหน้ามืด เบบน่าจะรู้จักเมียตัวเองดีที่สุด ไม่อยากให้ทุกคนเสียใจค่ะ เป็นเด็กดีเหมือนที่เมียอวยพรนะเบบ

    เราไม่อยากเจอเหตุการณ์แบบป๊ากับม๊าอ่ะเหนื่อยใจมากตอนนั้น จนแบบไม่อยากอ่านต่อเลย เพราะทำใจไม่ได้ อินมากไป555

    #6,626
    0
  16. #6625 DH's mind (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 14:33
    ทำพี่เค้าขนาดนั้น ยังว่าเค้าได้แล้วทิ้ง ว่าเค้าเป็นแม่มดอีก จับฟาดซะดีมั้ยเบบ นิสัยไม่ดีเลย !!!!
    #6,625
    0
  17. #6624 Joyler (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 14:12
    บทลงโทษของเด็กเอาแต่ใจคือนอนโซฟานะจ้ะ
    #6,624
    0
  18. #6623 มิรา (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 13:41

    อื้อ เธอมันร้ายเบบ

    #6,623
    0
  19. #6622 sMT91 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 13:40
    ความดิบก็ก๊อปพ่อมาไง
    #6,622
    0
  20. #6621 Ajumma_Omma1 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 13:31
    อ่านNCตอนนี้แล้วเหนียวเนื้อเหนียวตัวเลอะเค้กไปหมดเลยค่ะขอตัวไปอาบน้ำก่อนนะคะอิอิ😁
    #6,621
    0
  21. #6620 kunpimark_9397 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 13:26
    ยืนต่อคิวขายขนมเค้กให้พี่แม็กซ์ได้ลิ้มลองแต่ติดที่ว่าคิวแม่ค้าคนก่อนหน้าเปงพี่เนส 9397วันที่ฉันรอ..... /ซับนั้มตาา ฮรุก/
    #6,620
    0
  22. #6619 MiildKp (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 13:15
    NC นี่ ฟินๆหรือจุกๆดี แต่เค้กแลอร่อยนะ
    #6,619
    0
  23. #6618 Believeinlucky (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 13:05

    ตายแล้วเจ้าแม๊กกกกกก
    กินเค้กอะไรทำไมเลอะเทอะไปหมดเลย
    แง่งงงงงงๆๆๆๆๆๆๆ
    ทแมกสวดยหยนไนวดวฝะงแฝใก
    #6,618
    0
  24. #6617 Littleyeji★ (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 13:04
    ยังกล้าว่าพี่เค้าได้แล้วทิ้ง ยอมใจนังแม็กซ์5555555
    #6,617
    0
  25. #6616 Ptttttch (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 10:36

    ต้องปฏิเสธหรอคะ?555555

    #6,616
    0