Butterfly ll (Markbam) /maxwellXnes

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 359,062 Views

  • 5,889 Comments

  • 8,047 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    34,404

    Overall
    359,062

ตอนที่ 22 : 19-เรา...ห่างกัน 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 26332
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1729 ครั้ง
    7 ม.ค. 62


19






ปึงๆๆๆ 


           "พี่มาร์ค เปิดสิ อย่าทำอะไรบ้าๆนะ" 

     คนตัวเล็กลืมความป่วยของตัวเองไปทันที แรงมีเท่าไหร่ก็ทุบบานประตูไปจนหมด 

          "ไปซะแบม จะเลิกไม่ใช่เหรอ..."

         "เปิดก่อน เปิดมาสิ ถ้ายังรักกันก็เปิดประตู" 

     วางไพ่ใบสุดท้าย ก่อนจะถอยออกมาหนึ่งก้าวเพื่อจ้องบานประตู เชื่อว่าพี่มันต้องเปิด แล้วก็ได้ยินเสียงปลดล็อค ตามด้วยประตูที่ถูกกระชากออก

ปึง

          "พี่..." 

     แบมแบมแทบเข่าทรุด มองแววตาคมที่ตอนนี้กลับแดงก่ำจนน่าใจหาย ไหนจะรอยเลือดหยดเป็นทางและมือข้างขวาที่ยังคงกำแน่น

          "ทำไมพี่ทำแบบนี้ ปล่อยมือนะ" 

     ไม่รีรอที่จะเข้าไปยื้อมือข้างนั้นที่ชุมไปด้วยเลือด เศษแก้วที่พี่มาร์คกำไว้ยังคงกดลึกและไม่มีทีท่าจะปล่อย ทั้งร้องไห้จนพูดไม่เป็นภาษา แต่คนเถื่อนก็ยังไม่ยอม

         "ฮึก ขอร้อง...ปล่อยแก้ว ปล่อย" 

         "มือกู กูจะทำยังไงก็ได้ ในเมื่อมึงจะไปก็ไม่ต้องมาสงสาร" 

        "อย่าทำร้ายตัวเองได้มั้ย ฮือ...พี่มาร์คเลือดไหลไม่หยุดเลย แบมจะไปตามพี่ยิม พี่ยิมช่วยด้วย" 

     เมื่อหมดหนทางแบมแบมก็หาตัวช่วย มาร์คไม่ยอมให้คนอื่นมาแทรกแซง มือข้างที่ว่างเกี่ยวเอวเล็กไว้ไม่ให้ออกไปเรียกใคร แบมแบมยิ่งดิ้นรน 

         "อย่าให้ใครมายุ่ง"

         "ปล่อยนะ "

         "ไม่" 

     ยื้อน้องไว้จนสุดแรง แต่คนตัวเล็กก็ดิ้นจนหลุด ซ้ำร้ายไปกว่านั้นคือน้องกระเด็นไปทับเศษแก้วที่ตกอยู่บนพื้นกระเบื้อง

        "โอ้ยย!"

        "อีสวย" 

    ร่างสูงพุ่งไปรองรับ แต่ก็ไม่ทันอยู่ดี มาร์คหน้าถอดสีเมื่อเห็นเลือดสีแดงสดไหลออกมาจากไหล่ด้านซ้ายของคนตัวเล็ก

        "จะ...เจ็บ" 

    แบมแบมกัดปาก หัวไหล่ด้านซ้ายเจ็บร้าวก่อนจะชาไปทั่วบริเวณ เจ็บตัวจนได้ แต่อย่างน้อยพี่มันก็หยุดทำร้ายตัวเอง

         "อดทนนะ พี่จะพาไปหาหมอ " 




โรงพยาบาล


         "คุณนิศาส่งมีนขึ้นเครื่องกลับไปแล้ว" 

   ยิมพูดขึ้น มาร์คทรุดตัวนั่งลงข้างๆเตียงที่อีสวยนอนอยู่ ขยับหมอนที่รองด้านข้างตัวให้น้องดีๆ

         "อืม กูคุยแล้ว หลังจากนี้จะไม่เจอกันอีก กูไม่อยากให้อีสวยคิดมาก แค่นี้ก็เกลียดกูไปแล้ว" 

        "กูเห็นมึงกอดมีน ยังคิดอะไรอยู่เหรอมาร์ค"

       "ประสาท...ทั้งตัวกูเป็นของอีสวยไปแล้ว รวมถึงหัวใจด้วย มัน... แค่คนเดียว" 

     หลังจากที่น้องได้แผล เขาก็ไปตามยิมมาช่วย เพราะมือตัวเองเจ็บ น้องทั้งเสียเลือดทั้งป่วยเลยหมดสติไป เขาเป็นห่วงแทบบ้า เพราะเป็นต้นเหตุให้น้องเจ็บตัว

       "แล้วมึงจะกำแก้วทำไม เถื่อนนักเหรอ ไม่เอาหัวฟาดชักโครกไปเลยล่ะ" 

      ยิมแซะ มองเลยไปยังมือข้างขวาของเพื่อนที่พันผ้าเรียบร้อย ยังจำตอนมันออกมาเรียกหน้าประตูได้ดี แก้วบาดจนเลือดโชกมือแต่ไม่ห่วงแผลตัวเองเลย

       "ก็มือเหี้ยๆนี่มันจะทำร้าย แผลแค่นี้ไม่เจ็บเท่าแววตาที่น้องมันมองกูเลย แบมมันอยากเลิก มึงคิดว่ากูจะยอมได้เหรอวะ" 

     คนพูดฟุบหน้าลงไปกับเตียง กำมือตัวเองแน่นจนยิมต้องไปจับออก แผลเพิ่งเย็บมันจะฉีกเอา

         "มึงก็ไม่ได้ทำนี่ อย่ากำมือไอ้มาร์ค น้องมันรักมึงนะ ลดๆลงบ้าง อะไรทำให้เขาได้ก็ทำ"

         "กูก็ให้ทุกอย่าง การที่กูไม่ได้พูดหรือทำตัวเถื่อนๆใส่มันแปลว่ากูไม่รักน้องเหรอวะ มึงคิดแบบนั้นเหรอวะ "

         "ฟังน้องมันบ้าง อย่าโมโหร้าย เก็บๆอารมณ์บ้าง ที่ผ่านมาน้องยอมมึงมาตลอดเลยใช่ไหม "

         "อืม.."

         "ต่อไปนี้ยอมน้องบ้างได้ไหมมาร์ค...กูขอนะ " พอพูดแบบนี้คนฟังก็หันขวับ  มือข้างที่ไม่เป็นแผลผลักคนยืนออกไปห่างๆเตียง 

         "เพื่อนเหี้ยแอบรักเมียเพื่อน ออกไปเลยสัด"

         "เวร... งั้นกำให้แผลแหกไปเลย น้องตื่นกูจะยุบให้ตบกบาลมึง"

         "กล้าเหรอ กูดิ่จะเตะมันโชว์มึง"

         "ดีแต่ปากว่ะไอ้มาร์ค กูกลัวจะกราบตีนน้องมันสิไม่ว่า เดี๋ยวเพื่อนเค้ามาก็กราบเพื่อนเค้าก่อนแล้วกัน โชคดี" 

     ทิ้งท้ายไว้แค่นั้น ก่อนจะกลับออกมาดูแลความเรียยร้อยที่โรงแรม หวังว่าน้องตื่นจะยอมให้อภัยไอ้เถื่อนมัน แล้วก็อย่ามีอะไรให้แบมแบมเสียใจอีกเลย ส่วนเขาก็คงต้องเดินต่อไป





            "สวย...อีสวย" 

      เสียงทุ้มคุ้นหูปลุกร่างเล็กให้ปรือตามอง แบมแบมเจ็บจี้ดที่หลังมือข้างซ้าย ยกขึ้นดูก็เห็นมันมีเข็มและสายน้ำเกลือปักอยู่  นอนโรงพยาบาลอย่างไม่ต้องสงสัย และที่ภาพตัดไปคงจะเป็นลม หมดแรง

           "พี่มาร์ค!" 

          "กูอยู่นี่ เจ็บตรงไหน เจ็บแผลเหรอขอพี่ดู" 

     พอเห็นหน้าก็พาลจะน้ำตารื้นขึ้นมา  คนเสียใจหันหนีและไม่ยอมพูดด้วย มาร์คก็ไม่ได้ตื้อน้อง เพียงแค่มองแผ่นหลังเล็กเงียบๆ 

           "..."

          "ปวดแผลมั้ย เจ็บตรงไหนหรือเปล่า"

          "เจ็บ...ที่ใจ  ไม่อยากได้ยินเสียง ไม่อยากเห็นหน้า..." 

      เสียงพูดแผ่วเบาแต่มาร์คกลับได้ยินมันชัดจนหัวใจหนักอึ้ง อยากจะกอดแต่ก็รู้ว่าน้องคงไม่ยอม

          "กูขอโทษ...ทุกเรื่อง"

          "ไม่หายเจ็บ " 

      แบมแบมน้ำตาไหลลงเงียบๆ กลั้นสะอื้นจนตัวสั่น มือหนาพาดมากอดรอบเอวพร้อมความอบอุ่นที่แผ่นหลัง

          "พี่ขอโทษ...อย่าทำแบบนี้เลย จะให้ทำยังไง จะเอาอะไรฮึ บอกมา "

      มาร์คไม่อาจจะปล่อยมือได้ เรื่องแค่นี้ไม่ควรทำให้ทุกอย่างพัง กว่าจะได้มาครอบครอง ได้รัก จะไม่มีวันปล่อยมือเด็ดขาด จะแลกอะไรก็พร้อมแลก

          "ไม่ต้องทำครับ พี่ให้แบมมามากแล้ว พี่ทำตามใจของพี่เลย พี่จะไปกอดใครไปรักใครก็เรื่องของพี่ " 

      นิ้วนางข้างซ้ายที่ว่างเปล่าทำเอาใจไหววูบ แบมแบมปาดน้ำตากลั้นใจหันไปเผชิญหน้ากับคนที่เป็นเจ้าของทั้งหมด 

          "ไม่เลิก...กูไม่เลิก พี่จะกอดแค่เราเท่านั้น แค่อีสวยคนนี้คนเดียว" 

          "งั้นเราห่างกัน เพราะแบมไม่ยกโทษให้พี่ง่ายๆ พี่อย่ามาออกคำสั่ง อย่าทำให้แบมอึดอัด ถ้าพี่ทนได้ก็ทน" 

      ข้อเสนอที่มาร์คไม่อยากได้ยินที่สุดถูกยื่นมาให้ เหตุการณ์มันคล้ายกับตอนแรกที่เขามัดมือชกน้องให้มาป็นของตัวเอง และจะเหมือนไปอีกถ้าหากเขาถามคำถามนี้

          "นาน...แค่ไหน" มันเป็นคำที่น้องเคยถามเขา และวันนี้เขาก็เป็นฝ่ายถามน้องกลับบ้าง 

         "ไม่รู้...หรืออาจจะไม่มีวันนั้นอีกเลยก็ได้"

          "ตกลง จะทำอะไรก็เอาเลย แต่อย่ามีคนใหม่ หรือว่าหายไปจากสายตา เพราะกูไม่มีทางทนได้แน่ๆ " 

      ครั้งหนึ่งเขาเคยทำให้น้องรักเขามาแล้วโดยที่ยังไม่ได้ทำอะไรเลย แล้วครั้งนี้คนอย่างมาร์คจะทำให้น้องกลับมาใจอ่อนอีกไม่ได้เชียวเหรอ...





30%



ต่อ





Butterfly club


          "เป็นข่าวดีที่สุดในรอบปีของพี่เลยรู้ไหม พี่ดีใจมากนะที่น้องแบมกลับมา" 

      ผมกลับมาเหยียบสถานที่เดิมของตัวเองอีกครั้ง สถานที่ที่เป็นความทรงจำของผมกับผู้ชายคนนั้นทั้งหมด เราเจอกันที่นี่ มีอะไรเกิดขึ้นหลายอย่างที่นี่ แต่วันนี้ผมไม่เหมือนเดิมแล้ว ผมกับพี่มาร์คไม่มีเงื่อนไขใดๆต่อกัน นอกจากเขาต้องยอมผมทุกอย่าง หมายถึงถ้าพี่มันทนได้นะ

          "ครับ แบมขอโทษที่มาปุบปับไม่ได้บอก แต่มันจำเป็นจริงๆ"

          "กับมาร์ค...พี่ถามได้ไหม"

         "ครับ  เราสองคน...ก็ห่างกัน" ผมตอบไปตามจริง ไม่มีเหตุผลอะไรที่ต้องโกหก 

         "อืม...แล้วอย่างนี้จะไม่มาอาละวาดพี่เหรอ"

        "ไม่ครับ เราตกลงกันแล้ว เอาเรื่องงานเถอะ วันจันทร์กับศุกร์แบมจะขอหยุดนะเพราะติดฝึกงาน มันดึก" 

       "ได้สิ เดี๋ยวพี่จะแนะนำบัตเตอร์ฟายคนล่าสุดให้เรารู้จักนะ พรุ่งนี้คงได้เจอกัน แล้วเรื่องที่พัก..."

       " แบมกับเพื่อนไปดูไว้แล้วครับ ไม่ไกลจากที่นี่เท่าไหร่"

        "งั้นพร้อมก็มาได้เลย ยินดีต้อนรับกลับบัตเตอร์ฟายคลับนะครับคนเก่ง"





     ผมพักฟื้นแผลอีกเพียงแค่สองวัน จีนกับแจงไม่อยากให้ผมกลับไปทำ คงเป็นเพราะพี่บีกับพี่แจ็คโน้มน้าวใจมาล่ะสิ แต่ผมตัดสินใจแล้ว และถ้าแผลที่ไหล่หายเมื่อไหร่ผมจะไปสัก สักรูปผีเสื้อทับไปเลย

           "อีกเดี๋ยว น้องเขาคงมา น้อมแบมรออยู่นี่นะ"

      พี่กายในวันนี้ยังมีประกายความเอ็นดูผมออกมาจากแววตา แต่ไม่ได้มากเท่าเมื่อก่อน เขาคงจะเริ่มทำใจได้ตั้งแต่ผมไปกับพี่มาร์ค ซึ่งก็ดีแล้ว เพราะไม่อยากให้เกิดความอึดอัดใจอีก

           "แล้วแบมจะไม่โดนเขม่นเหรอ อยู่ๆก็กลับมาแย่งเขา"

          "เด็กน้อย มาแย่งที่ไหน พี่ให้บัตเตอร์ฟายมีสองคนเลย หนูกับคนใหม่ คนละแนวกัน "

           "ครับ ถ้างั้นแบมก็สบายใจ ชักอยากเจอแล้ว"


ก๊อกก๊อกก๊อก

            "คงมาแล้วล่ะ งั้นเดี๋ยวอยู่คุยกันนะ เหลือเวลาอีกเกือบๆครึ่งชั่วโมง พี่ลงไปดูแลข้างล่างก่อน "

           "ครับ"

      พี่กายออกไป และคนมาใหม่ก็ก้าวเข้ามา

           "สวัสดี เราชื่อเตนล์" 

       ผู้ชายตัวเล็กที่ประจำตำแหน่งบัตเตอร์ฟายคนใหม่ของที่นี่ดูดีมาก เขามีผิวสีน้ำผึ้งชวนมอง เขาเกือบจะตัวเล็กกว่าผมแต่ไม่ได้อ้อนแอนสักนิด เตนล์ก้าวเข้ามาประชิดตัวผมอย่างไม่ประหม่า ผมซะอีกที่ได้แต่ยิ้มให้แหยๆ

          "สวัสดี เราชื่อแบมแบม"

         "โหแบม...เหมือนผู้หญิงเลย เอวมีแค่นี้เหรอ นี่เหลอกกันเปล่าเนี่ย"

          "แหะๆ อย่าจับเราจั๊กจี้ เราเป็นผู้ชายจริงๆ อื้อเตนล์ อย่าแกล้งเราบ้าจี้" และผมกับบัตเตอร์ฟายคนใหม่ก็เข้ากันได้ดี เกินไป...




          "แบมแบม กับผู้ชายคนนั้นรู้จักกันเหรอ..."

     เตนล์เดินมาถาม ระหว่างที่กำลังรับแขกผมก็รู้ตัวว่าโดนจ้อง ตั้งแต่ผับเปิด ผู้บริหารMT.Royal ก็มาจองโต้ะวีไอพีแล้ว ผมให้เตนล์ไปรับและคอยดูแล พี่มาร์คก็ไม่ได้ออกคำสั่งหรือเรียกร้องว่าต้องเป็นผม เอาแต่นั่งดื่ม นั่งเขี่ยโทรศัพท์ แล้วก็นั่งจ้องผม

           "มะ...ไม่สิ ไม่รู้อ่ะไม่เคยเห็น"

       อีกฝ่ายโครงหัวรับรู้ เดินกลับไปที่ของตัวเอง อีกไม่กี่นาทีจะได้เวลาประมูลแล้ว และผมก็รู้ว่าพี่มันทุ่มไม่อั้นแน่ๆ

            'อย่าประมูลนะ ถ้าพี่ใช้เงินมาสู้ พี่จะได้แค่ตัวแบมไปนั่ง' 

       ผมส่งข้อความไปขู่ พี่มันเปิดอ่านแทบจะทันทีพร้อมกับกระดกเหล้าเข้าปากไปรวดเดียว แล้วก็ตามไปอีกสองสามแก้วติดๆ ให้ตายสิ

            'แต่ถ้าพี่ทำได้ แก้วสุดท้ายแบมจะเป็นคนชงให้ ' 

       ผมยื่นผลประโยชน์จากการอดทนให้พี่มาร์ค ซึ่งก็เหมือนอีกฝ่ายจะดีขึ้นเพราะมุมปากหยักมีรอยยิ้มบางๆแต้มอยู่ นี่เพียงแค่เริ่มต้นเท่านั้นพี่มาร์ค ระหว่างเรา รักคงยังไม่พอ ถ้าเราไม่ปรับตัวเข้าหากันก็เปล่าประโยชน์






           "สองหมื่นครับ..."

           "สามหมื่น!" 

      บิลเงินสดใบที่มาร์คคุ้นเคยอยู่ช่วงหนึ่งถูกนำมาใช้อีกครั้ง เขากระตุกยิ้มพอรู้ผลว่าตัวเองจะได้บัตเตอร์ฟายคนสวยไปครอง เดินล้วงกระเป๋ากลับไปนั่งรออย่างใจเย็น  จะให้นั่งมองน้องมันไปนั่งยิ้มหวานกับคนอื่นงั้นเหรอ เขาทำไม่ได้

      ที่ส่งข้อความมาขู่ใช่ว่าจะกลัว ความหน้าด้านและความอดทนเขามีมากอยู่แล้ว มากพอๆกับเงินในบัญขี

      แล้วดูแต่งตัว น่าจับฉีกกระชากซะให้เข็ด

  กึก

           "รับเหมือนเดิมนะครับ" 

      ถึงจะไม่ชอบใจแต่หน้าที่ก็เป็นหน้าที่ มือเล็กๆหยิบแก้วเหล้าของเขาไปเทให้ ชงแบบกินสองแก้วคือเมาตาย แกล้งกันชัดๆ เมียกูนี่แสบชิบ...

           "เข้มไป...ไหนมาใกล้ๆนี่" 

           "คุณลูกค้าเขยิบไปดีกว่าครับ ผมทำไม่ถนัด" อีสวยจงใจทำตัวห่างเหิน ทำเอาเขาเริ่มจะหงุดหงิด 

           "กูเป็นผัวมึง คุณเคินห่าอะไร"

           "นี่คุณ!"

           "พี่เป็นผัว ยังจะคุณอยู่อีก หยุดทำตัวห่างเหิน ยอมให้ใส่เสื้อแบบนี้ก็ดีเท่าไหร่แล้ว"

      เขาพูดต่อ ทำเอาคนตัวเล็กต้องลุกขึ้นหนี แต่มาร์คก็คว้าน้องไว้ได้ทัน โดนโกรธอีกแล้ว เรื่องเก่ายังไม่ได้รับการให้อภัยเลย

           "อย่ามาพูดจาแบบนี้ใส่นะ เราตกลงกันแล้วไม่ใช่เหรอ " สีหน้าจริงจังทำเอาคนมองยอมอ่อนลง อีสวยยังโกรธ น้องยังคงโกรธเขาอยู่ ต้องยอมสินะ

           "ก็ได้ๆ ไม่ทำแบบนี้ก็ได้ ขอโทษนะ...แต่พี่เป็นผัวหนูจริงๆ  นั่งลงครับคุณบัตเตอร์ฟายของผม ซิทดาวน์พลีสส" 

      จังหวะสุดท้ายน้องมันถลึงตาใส่ แต่ด้วยหน้าที่ก็เลยกระแทกตัวนั่งลงข้างๆ อีสวยของเขาเปลี่ยนไปจริงๆ ไม่มีท่าทีโอนอ่อนและยอมเขาทุกอย่างแบบตอนแรก สามหมื่นนี้เลยเปย์เขามานั่งมอง แตะหก็ไม่กล้าเพราะกลัวจะโดนโกรธอีก แค่ได้สูดกลิ่นหอมๆเข้าปอดบ้างก็ดีใจแล้ว

      โถ...มาร์คต้วน





กว่าผับจะปิด 

      แบมแบมเปลี่ยนชุดและล้างหน้าล้างตาออกเพื่อจะกลับห้อง หอที่ตัวเองไปเช่าอยู่ อยู่ไม่ไกลจากที่นี่มากนัก เหตุผลที่ไม่อยู่บัตเตอร์ฟายคลับ เพร่ะต้องการความเป็นส่วนตัว แล้วก็ไม่กล้าไปอยู่บ้านจีนกับแจงด้วย เข้าออกหลายรอบแล้ว เกรงใจป๊ากับม๊ามันจริงๆ

             "กลับยังไงแบม กลับพร้อมเราไหม..." 

      เพื่อนใหม่เตรียมพร้อมจะกลับเรียบร้อย เตนล์สวมถุงมือสีดำทั้งสองข้าง  รอเพื่อนอีกคนที่กำลังจัดการตัวเอง

             "ได้ๆๆ หอเราอยู่แถวนี้ ติดรถเตลน์ไปละกัน รอด้วยนะๆ"

            "ไม่มีปัญหา..." 





      มาร์คจอดรถมองร่างบางลงจากมอเตอร์ไซด์คันใหญ่สีดำสนิท  อีสวยถอดหมวกกันน็อคคืนให้เจ้าของพร้อมกับรอยยิ้มหวานไม่เหมือนตอนมองเขา ทั้งหงุดหงิดและอยากไปแสดงตัว แต่เวลานี้ยังไม่ใช่ เดี๋ยวอีสวยจะพาลโกรธไปมากกว่าเดิม 

      มือโดนมือ หวงชิบหาย ห่าเอ้ย!




เอี้ยดดดด

           "ขับรถยังไงของคุณเนี่ย" 

      เขาจงใจปาดหน้า ร่างเล็กของบัตเตอร์ฟายอีกคนก้าวลงจากรถอย่างหัวเสียพร้อมจะเอาเรื่อง ตัวเปี้ยกเดียว ผลักทีเดียวก็ปลิว แต่ใจมันเอาเรื่อง

            "..."

      เขาลดกระจกลง อีกคนอ้าปากเหวอเหมือนกับจำเขาได้ว่าเป็นลูกค้าที่คลับ ท่าทีอ่อนลงอย่างเห็นได้ชัดทำเอาคนหาเรื่องกระตุกยิ้ม

           "คุณ...ต้องการอะไร"

      อีกฝ่ายถอดหมวกกันน็อคออก มาร์คมองนิ่งๆ มายุ่งกับเมียคนอื่นไม่น่าเอาไว้

           "อย่ายุ่งกับเมียกู...อีสวยเป็นของกู" 

      มาร์คปรายตาไปทางหอพักเป็นเชิงให้รู้ว่าหมายถึงใคร เตนล์ถึงกับกระจ่างเพราะสงสัยแต่แรกแล้วว่าสองคนนี้ต้องมีอะไรกันแน่ๆ ตามมาหึงหวงขนาดนี้ ความสัมพันธ์ไม่ธรรมดา

           "เหรอครับ...แต่เขาบอกผมว่าไม่รู้จักคุณ จะให้คิดยังไงเนี่ย"

          "จะคิดอะไรก็คิด แต่อย่าคิดเกินเลยก็พอ...เพราะผัวมันไม่ได้ใจดี" 

     เตนล์ไม่กลัวหรอก เพราะไม่ได้คิดอะไรกับเพื่อนคนสวยแบบนั้น แต่เห็นท่าทางหวงก้างแล้วก็ตลก สงสัยโดนเพื่อนเขาเมินมาแหงๆ 

           "ครับ เดี๋ยวจะบอกแบมให้นะว่า ผัวมันไม่ได้ใจดี  บายย" 

      ร่างเล็กสวมหมวกแล้วขึ้นคร่อมมอเตอร์ไซด์คันใหญ่ไปโดยไม่สนใจอีก มาร์คกัดฟันกรอด โดนเด็กย้อนเข้าให้แล้ว
     
            "แสบนัก เดี๋ยวเจอกัน..." 

       จะส่งใครไปปราบพยศดี  ไอ้แจ็คกับไอ้บีก็มีเมียกันหมดแล้ว อืม...งั้นก็เหลือเพื่อนยากคนสุดท้าย สมน้ำสมเนื้อ...





70%




พี่มาร์คกับพี่ยิมเล่นตลกอะไรกัน


     เกือบๆสองอาทิตย์แล้วที่ผู้บริหารหนุ่มกับเพื่อนตัวสูงเทียวไปเทียวมาที่คลับแห่งนี้  มีบางวันที่ไม่ประมูลเพราะว่ามาไม่ทันกันทั้งคู่ ใช่ครับทั้งคู่ เพราะพี่ยิมประมูลเตนล์เพื่อนผม

           "คุณจะมาประมูลอะไรทุกวัน เงินเหลือเยอะนักเหรอครับ"

      ผมทำเสียมารยาทกับลูกค้าวีไอพีของที่นี่ แต่มันอดไม่ได้ที่จะต้องเหน็บ ตอนอยู่ที่โรงแรมเขาไม่ได้มาเกาะแกะผมเลยเพราะพี่มันงานรัดตัว เห็นพี่นิศาวิ่งเข้าวิ่งออกห้องประชุมเป็นว่าเล่น ผมเลยฝึกงานได้อย่างสบายใจ ยกเว้นตอนอยู่บัตเตอร์ฟายนี่แหละ โครตรังควานเลย

           "เหลือพอเลี้ยงเมียได้แล้วกัน เมียดื้อๆปากห้อยๆหน่อยอ่ะ เคยเห็นไหม"

          "ไม่ตลก" 

      ผมค้อนพี่มันไปที เหลือบไปมองโต้ะพี่ยิม ร่างสูงขยิบตาให้ผมพร้อมกับชูแก้ว นี่ก็ไม่ขำครับ

          "ทำไมบัตเตอร์ฟายหน้างอจัง ฮึ"

          "พี่เล่นตลกอะไรอยู่ครับ ทำไมพี่ยิมต้องมาประมูลเตนล์ด้วย แล้วพี่เมื่อไหร่จะหยุดประมูลแบมสักที" 

      ผมดันเหล้าของโปรดไปวางไว้ตรงหน้าพี่มัน ถามจริงจังทั้งๆที่อีกฝ่ายทำหน้าตาพราวระยับ มุมปากอมยิ้ม เห็นแล้วอยากจะจับมือข้างที่เป็นแผลมาบีบให้ร้องดังๆซักที

         "จะหยุดประมูลได้ยังไง ในเมื่อหยุดรักยังไม่ได้เลย ฮึ"

        "มะ...ไม่คุยด้วยแล้ว" 

      ผมหันหนี รู้สึกหน้าร้อนอย่างห้ามไม่อยู่ ทั้งๆที่มันเป็นมุกโบราณๆชวนเลี่ยน แต่พอเป็นคนๆนี้แล้วดูจะแพ้ไปหมด ไอ้เสียงฮึนี่ก็เหมือนกัน

         "อ่ะๆ ไม่แกล้งแล้วก็ได้ อีสวยหันมา ไม่ให้กอด ให้มองก็ยังดี ทางนี้จะลงแดงตายแล้วครับ"

        "เมาก็กลับไปนอนไป พูดอะไรก็ไม่รู้" 

    ผมกลบเกลื่อนอาการลนลานไว้ในใจ ขืนอยู่แบบนี้ทุกวันๆผมต้องใจอ่อนให้พี่มันแน่ๆ เลยให้ตายสิ







          "แบมแบม..."


         "หืม...อะ พี่คุณ" 

    ผมอึ้งเพียงแป๊บเดียว ก่อนจะเปลี่ยนเป็นส่งยิ้มให้แขกผู้มาใหม่ แค่จะลงมาชงอะไรดื่มเฉยๆเอง ทำไมบังเอิญได้

         "มาเที่ยวเหรอ"

         "แบมทำงานที่นี่ครับ" 

     ผมเลยส่งเครื่องดื่มเบาๆให้กับพี่เขา พี่คุณ คนนี้เป็นรักแรกของผม เขาทิ้ง ไม่สิ เขาไปมีรักใหม่กับผู้หญิงคนอื่น เราเกือบจะมองหน้ากันไม่ได้ แต่ผมไม่ได้คิดอะไรแล้ว ลืมมันไปหมดแล้วล่ะ ตอนนี้ในหัวของผมมีแต่เรื่องของพี่มาร์ค

       "เป็นยังไงบ้าง หายโกรธพี่หรือยัง พี่ขอโทษ"

      "แบมโอเคแล้ว พี่ไม่ต้องขอโทษ คนเราต้องมีชีวิตเป็นของตัวเอง แบมไม่ได้ยืนอยู่ตรงนั้นแล้วครับ" 

   พอพูดแบบนี่พี่คุณก็มีสีหน้าดีขึ้น เขากระชับมือผมที่จับแก้วเบาๆ และผมเห็นรอยสักเล็กๆที่ข้อมือด้านใน

      "สวยจัง"

     "ชอบเหรอ..."


   




Mark

      งานยุ่งไม่ได้มาอาทิตย์เดียว เมียมีชู้ซะแล้ว...

          "เวรเอ้ย!" 

     มาร์คกำลังยืนหัวเสีย มองภาพอีสวยกับตัวเหี้ยที่ไหนไม่รู้ยืนหัวเราะต่อกระซิกกัน อีตัวดีของเขายอมให้มันเกาะบ่าทั้งๆที่หวงตัวเองจะตาย นี่ไม่รู้ว่าประชดหรือจงใจหรืออะไร แต่แม่ง...ไม่ทนแล้วโว้ย

พลั่ก

        "เฮ้ย! อะไรวะ" 

       "พี่มาร์ค!"

     ร่างบางถูกแยกออกจากอีกฝ่ายทันที มาร์คจะซ้ำผู้ชายคนนั้นแต่น้องมันมาบังไว้ คนในผับยังไม่เยอะแต่ก็โกลาหลพอสมควร

       "นี่มันในผับนะ ทำอะไรเนี่ย"

      "ก็มัน.. "

      "อย่ามาทำนิสัยแบบนี้ที่นี่อีก..." 

    ก่อนที่จะเขาจะได้เห็นแววตาผิดหวังจากน้องมากกว่านี้ก็ถูกการ์ดในร้านพาตัวออกมา มาร์คสะบัดจากการเกาะกุม อีสวยไม่แม้แต่จะตามออกมาดู หรือว่า ผู้ชายคนนั้นจะมีความสำคัญกับน้องมัน 

     หรือว่าจะมาแทนที่เขา ผู้ชายเถื่อนๆคนนี้...

     เถื่อน แต่ก็รัก...มากนะ





100%



///////////////////////////////////////

อ่านสักนิด

 แฟนเก่าน้องมา...แฟนเก่าน้องมาาาา
กอดอิพี่...กอดดดด เถื่อนเอ้ยยไม่ร้องเจ็บนิดเดียว55


แจ้งงก่อนน ที่หายหัวคือป่วยแบบเกือบตาย ไม่เคยเป็นขนาดนี้เลย  ตอนนี้เริ่มดีขึ้นเลยมาไล่อ่านและลงให้ครบ100% เข้าใจคนรอเลยแต่มันจำเป็นจริงๆ

เรื่องพรีเล่มนะคะ เกินกว่าที่เราคิดไว้ซะอีก ขอบคุณทุกคนมากๆอีกครั้ง แล้วก็สถานะการจองเดี๋ยวทำสรุปมาให้แต่ยังไม่มีเวลา  แล้วก็ถ้ามันตกหล่นหรืออะไรเรารับผิดชอบนะคะไม่ต้องห่วง
เล่มยังพรีได้ถึง25/2/62 นะคะ ใครพร้อมก็พรีได้เลย


อีกที เราไม่ได้เทนิยายเรื่องนี้ให้อ่านเฉพาะคนสั่งเล่มนะคะ  เราจะอัพจนถึงตอนจบค่ะ แต่จะทยอย ไม่ได้อัพบ่อย เห็นหลายคนถาม ส่วนคนที่พรีก็คือจะมีตอนพิเศษที่พลาดไม่ได้4ตอนในเล่ม(ไม่ลงเว็บค่ะ)


ขอบคุณทุกการติดตามนะคะ จะไม่ทำให้ผิดหวัง
@pali_party




/////////////////////////////

















ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.729K ครั้ง

182 ความคิดเห็น

  1. #5786 khimmark (@khimmark) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 09:00
    กรรมมาเยือนมาร์ค 555
    #5786
    0
  2. #5324 Rain9397 (@Rain9397) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 09:28
    พอๆกันทั้งมาร์คทั้งแบมอ่ะ มีแต่ประชดกันไปมาแล้วจะรักกันทำไมว่ะ
    #5324
    0
  3. #5197 mylove2BB (@dutchmill_007) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 09:16
    ทำไม​มาร์ค​ไม่ทนบ้าง
    #5197
    0
  4. #5024 Kattyแฟนหมี (@KattyGD) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 16:57
    สักผีเสื้อหรอน้อง
    #5024
    0
  5. #4973 K-muk (@K-muk) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 22:41
    น้องไปสักมาด้วยมั้ย
    #4973
    0
  6. #4959 banitazeem (@banitazeem) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 มีนาคม 2562 / 16:26
    สงสารพี่มาร์ค แค่กอดเอง ฟังพี่เขาอธิบายก่อนสิลูก มันก็เข้าใจผิดเหมือนหนูกับพี่กายไง/อินจัด
    #4959
    0
  7. #4918 MTBB BBMT (@yuyantd) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 02:24
    ทำไมมันไม่หมดไม่สิ้นซักทีวะปัญหาเนี่ย
    #4918
    0
  8. #4890 Noiifuji (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:07

    เฮ้อออออ เรื่องมันบานปลายขึ้นเรื่อยๆเลยอ่ะ ถึงพี่มาร์คมันจะเถื่อนแต่เราก็เห็นใจพี่เค้านะ เถื่อนแต่ก็รักมากนะ

    #4890
    0
  9. #4874 My love markbam (@a_mote3030) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:34
    ก็เราเป็นแบบเนี่ย น้องก็โกรธอีก
    #4874
    0
  10. #4816 PMarkNBam (@PMarkNBam) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:35
    ลูกฉันก็ทำเกินบางทีอะ อยากตีจริงๆ
    #4816
    0
  11. #4789 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:36
    ทำตัวดี ๆพูดเพราะ ๆ กับน้องเดี๋ยวก็ใจอ่อน
    #4789
    0
  12. #4786 MarkP_endear. (@MPTuan93) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:15
    แบมอย่าใจร้ายกะพี่มาร์คดิ ไหนว่าจะมีเหตุผลไง..
    ที่พี่มันทำมันยังไม่ชัดเจนอีกหรอ?
    #4786
    0
  13. #4751 SukanyaAumii (@SukanyaAumii) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:44
    ไม่แฟร์กับพี่มาร์คอ่ะ ไหนว่าควรเขื่อใจกันไง ตัวเองกลับระแวงไม่เชื่อเค้าช่ะเอง ทั้งที่พี่มาร์คทำให้ขนาดนี้อ่ะ ต้องทำให้ขนาดไหนหรอ
    #4751
    0
  14. #4392 Snwxq (@evesnw) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 20:43
    แอบไม่ชอบแบมตอนนี้เล็กๆ เพราะขนาดตอนกาย แบมยังโกรธที่มาร์คไม่เชื่อใจเลย ทำไมตอนนี้ทำเองอะ5555
    #4392
    0
  15. #4374 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 01:37

    ทนหน่อยพี่มาร์ค

    #4374
    0
  16. #4321 นานะ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 20:02

    หนุกๆ ชอบตอนที่น้องคิดเรื่องมาร์คกะมีนอ่ะ น้ำตาไหล เจ็บจี๊ดเลยย รอนะคะ

    #4321
    0
  17. #4318 ออมม่า (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 13:55

    พี่มาร์ค ทนมาก ๆ จะอกแตกตายไหม

    #4318
    0
  18. #4306 MarkBam1n1a (@Notetoaki) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 11:11
    ดูแลสุขภาพด้วยนะไรท์ สู้ๆค่ะ ะรีเรียบร้อยละนะรู้ยัง อิอิ
    #4306
    0
  19. #4284 Beaujungf (@jaejoong2528) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 21:44
    เริ่มจะสงสารอีพี่มันแล้วนะ
    #4284
    0
  20. #4161 Bbuterrjjn (@Bbuterrjjn) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 01:12
    ฮืออ เถื่อนแต่ก็รักมากน่ะ //แง่งงน้องชอบประโยคนี้~
    #4161
    0
  21. #4156 หูยไรอ่ะ (@wang-j28) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 23:43
    หายป่วยไวๆ นะคะ ดูแลสุขภาพให้ดีก่อน
    #4156
    0
  22. #4148 Tawanrat Suwanasatit (@cream1909) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 23:07
    พี่เถื่อนของน้องงงง เถื่อนเเต่ก็รักมากนะ ฮืออออ
    #4148
    0
  23. #4136 Khampoohnaka (@Khampoohnaka) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 22:39
    ขอบคุณมากเลยค่ะ
    #4136
    0
  24. #4113 Kad_k (@Kad_k) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 19:06
    รออยู่นะคะ
    #4113
    0
  25. #4110 CHIPERMB (@CHIPERMB) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 มกราคม 2562 / 12:43

    ต่อๆนะไรท์ รอค่าาาา
    #4110
    0