Butterfly ll (Markbam) /maxwellXnes

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 355,819 Views

  • 5,855 Comments

  • 8,027 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    31,161

    Overall
    355,819

ตอนที่ 23 : 20-เปลี่ยนใจ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 27331
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2263 ครั้ง
    18 ม.ค. 62



20









         "ขอบคุณพี่มากนะครับที่เป็นธุระให้ สวยมาก แบมชอบมากๆเลย"

         "ไม่เป็นไร นี่จะกลับเลยใช่ไหม "

          "ครับ แจงไปเอารถมาแล้ว ไว้เจอกันนะครับ" 

      ผมเอ่ยลาพี่คุณอีกรอบ พอดีกับที่แจงวนรถมาหน้าคอนโดพอดี ผมบ้ายบายพี่คุณ โดยไม่รู้เลยว่ามีสายตาใครบางคนมองอยู่

      มองอยู่อย่างปวดร้าวและคิดท้อใจ


          "ถ้ามันรักมึงมากกว่ากูกูก็จะให้ไป..."





      เช้านี้แบมแบมได้มาอยู่ที่ล็อบบี้ คอยเช็คอินเช็คเอาท์ให้กับแขกที่MT royal จากวันนั้นที่ตะคอกพี่มาร์คไป มาวันนี้ยังไม่ได้เจอกันเลย แถมยังไม่ไปบัตเตอร์ฟายอีกด้วย สงสัยจะท้อใจไปแล้วล่ะ...

       ยอมรับว่าคิดถึง ยังไงก็เคยอยู่ด้วยกัน

             "น้องแบม"

             "หวัดดีครับพี่นิศา " 

        ผมยกมือไหว้เลขาคนสนิทของพี่มาร์ค มองเลยไปด้านหลังก็ไม่เห็นเงาสูงใหญ่ ไม่มี

            "พี่ตีได้มั้ย ทำเจ้านายพี่เจ็บขนาดนี้ฮึ"

            "เจ็บอะไรครับ พี่มาร์คเป็นอะไร" 

            "เจ็บหัวใจน่ะสิ นี่พี่เพิ่งไปส่งที่สนามบินมา คงไปรักษาแผลพักนึงแหละ" 

        ที่นี้ใจผมร่วงไปตาตุ่มเลย พี่มาร์คไปไหนเรื่องงานหรือเรื่องผม

             "ไปไหนครับ"

             "โทรหาเองเลยดีกว่า จะได้รู้"

             "ครับ"


        แล้วผมก็ทนไม่ไหว ปลีกตัวมาโทรหาพี่มันจนได้ ลึกๆแล้วผมรักพี่มาร์คเต็มหัวใจ แต่ความไม่พอใจกับนิสัยพี่มันก็มีมาก และยิ่งจะมาเป็นแบบนี้ผมยิ่งกระวนกระวาย

         ตู้ดด

             "ฮัลโหล พี่มาร์คอยู่ไหน"

             "..."

            "ได้ยินไหม ฮัลโหล" 

            'อยู่ไกล'

        กว่าจะตอบกลับมาทำเอาผมใจหายเพราะนึกว่าจะไม่ยอมพูดด้วย แค่บอกว่าจะไปอยู่ไกลๆผมยังจะร้องไห้เลย จะให้เลิกกันไปจริงๆตัวเองก็คงทนไม่ได้

            "ตัดสินใจแล้วเหรอครับ เรื่องของเรา"

            'อืม...เด็ดขาดมาตั้งนานแล้ว '

            "ถ้างั้นก็โชคดีครับ เดินทางปลอดภัย "

            'กูจะไปหาแม่ '

             "ฮะ?"

            'จะพาเค้ามาเปลี่ยนใจมึง อีสวย...กูรักมากนะ " 

       ผมยืนกำโทรศัพท์แน่น เสียงพี่มันดูอ่อนลงเหมือนกับเหนื่อยมาก

           'ไม่ว่าจะเกิดอะไรกับใจของมึงก็ตาม แต่กูขอยื้อให้ถึงที่สุด ถ้ามึงยังไม่เปลี่ยนใจ ก็คงต้องให้ผู้ชายคนนั้นมาขอมึงจากกู ถ้ารักมากกว่ากูกูจะให้ไป"

            "พี่พูดอะไรเนี่ย...คนนั้นคนไหน รักใครมากกว่า แบมยังไม่ได้มีใครนะ"

            'คนที่มึงหายขึ้นคอนโดเขาไปตั้งหลายชั่วโมง กูเห็นหมดทุกอย่าง'

            "เข้าใจผิดแล้วพี่มาร์ค ไม่มีอะไรแบบนั้นเลย "

            "ไม่โกรธเลยสวย  รู้ไหม...แค่นี้ กูต้องบินแล้ว "

             "ครับ เดินทางปลอดภัย แบมรอ..."

       เพียงแค่นี้ก็ทำให้หัวใจคนตัวโตที่เหี่ยวเฉากลับมีแรงและพองฟูขึ้นมา แบมรอใช่ไหม น้องบอกจะรอก็หมายความว่าน้องให้โอกาสเขาแล้ว...




      คืนที่ไม่มีพี่มาร์คเวลามันผ่านไปอย่างเชื่องช้า กว่าจะเลิกงานก็ดึกเหมือนทุกที ผมแยกกับเตนล์หน้าผับ มาขึ้นแท็กซี่เพื่อกลับห้อง ป่านนี้พี่มันคงถึงภูเก็ตเรียบร้อยไปแล้ว 

              "เดินเข้าไปเองนะน้อง ซอยนี้กลับรถยาก"

        ผมพยักหน้า  ส่งเงินให้คนขับแล้วก็ลงมา เดินตามทางที่มีไฟส่องสว่าง อีกนิดเดียวก็ถึงหอผมแล้ว ถ้าหากไม่...

             "สวัสดีลูกรัก...ของพ่อ"


         พะ...พ่อเลี้ยง




30%




ต่อ





            "สัตว์นรก"

      มาร์คกัดฟันกรอด มือสองข้างกำแน่นจนเส้นเลือดปูด ความรู้สึกที่อยากจะฆ่าคนตายมันเป็นแบบนี้นี่เอง

            "ใจเย็นๆมึง น้องปลอดภัยแล้ว มึงทำเขาก็ไม่มีอะไรดีขึ้น" 

            "มึงรู้มั้ยว่ากูให้มันไปกี่แสน แลกกับการหายไปจากชีวิตเมียกู มันยังทำไม่ได้เลย แม่ง..." 

      ทั้งมาร์คและแจ็คมองตามร่างสะบักสะบอมไปจนกระทั่งประตูห้องขังปิด แจ็คตบบ่าเพื่อน อารมณ์ไอ้เถื่อนตอนนี้คือฆ่าได้ฆ่า

           "มึงให้เป็นล้านคนมันจะชั่วก็ชั่ว เงินซื้อทุกอย่างไม่ได้ไงมาร์ค แบบกู ให้เป็นล้านกูก็ไม่เลิกเป็นเพื่อนมึง"

       พอพูดแบบนี้มาร์คก็พยักหน้าเข้าใจ ก่อนจะย้อนประโยคนี้ของแจ็คจนมันหัวเราะ

           "เพราะมึงไปตั้งแต่สองแสน"

           "เออ รู้ได้ไงวะ"

           "เพื่อนส้นตีน"

        คุยเล่นกันจนออกมายังรถ ร่างสูงหันไปมองข้างบนอีกครั้งก่อนจะออกรถไป ลาก่อนพ่อเลี้ยงเฮงซวย ลาตลอดกาล...





น้องเข้าโรงพยาบาลบ่อยเกินไปแล้ว

       ร่างสูงเดินขึ้นตึกของโรงพยาบาลเอกชนที่แบมแบมรักษาตัวอยู่ ใจเขาหายไปตั้งแต่เมื่อตีหนึ่งจนตอนนี้ยังไม่กลับเข้าที่เลย การรับสายโทรศัพท์กลางดึกแล้วบอกว่าแบมแบมโดนทำร้ายมันแย่เกินไปสำหรับเขา ไหนจะอยู่ไกล กว่าจะหาไฟท์บินได้ก็เล่นเอาเช้า
ยิ่งพอรู้ตัวว่าใครทำยิ่งแค้นหนัก

    แกร้ก

              "หายไวๆครับ กินเยอะๆดูสิพี่มาร์คทำไมให้หนูผอมแบบนี้ ม๊าจะตีพี่เขาดีมั้ยลูก" 

       ภาพคุณนายต้วนกำลังปลอกส้มป้อนอีสวยบนเตียงทำให้เขาหลุดยิ้มในรอบหลายวัน น้องเป็นเมีย เป็นครอบครัว เป็นทุกๆอย่างของผู้ชายเถื่อนๆคนนี้

              "ไม่เป็นไรครับ ขอบคุณครับ "

              "ม๊าทำไมไม่ถามลูกรักม๊าล่ะว่าดื้อแค่ไหน" 

      วางถุงขนมไว้บนโต้ะก่อนจะมาหยุดที่เตียง อีตัวดีของเขาไม่กล้าสบตา ไม่เก่ง ไม่เด็ดเดี่ยวแบบตอนที่อยู่บัตเตอร์ฟายเลยสักนิด 

              "ดื้อแล้วทำไมล่ะ อย่าว่าน้องนะ พี่มาร์คอย่าจ้องน้องแบบนั้นสิ"

             "ม๊าอ่ะ มาร์คเป็นลูกนะเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า มาร์คเอง ไม่ใช่อีสวย"

            "ตายแล้วลูกคนนี้ ยังไม่เลิกเรียกน้องแบบนี้อีกเหรอ ม๊าจะเป็นลม"

           "เลิกสวยเมื่อไหร่ก็จะเลิกเรียกครับ ดูสิ ปากแตกยังสวยเลย อีสวยเอ้ย" 

      แล้วก็เนียนไปยีหัวน้อง ถึงเขาจะยิ้มกว้างแค่ไหนแต่พอเห็นรอยตามตัวก็จะร้องไห้ทุกที ปกป้องน้องไม่ได้เลยมึง มาร์ค

           "อยู่กับน้องนะ ม๊าจะลงไปข้างล่าง ป๊าเขาโทรมาหลายรอบแล้ว คุยกันดีๆนะ" 

       และแม่เขาก็เปิดโอกาส มาร์คมองตามร่างมารดาไปจนประตูปิดลง พอหันมามองคนบนเตียงอีกทีก็น้ำตาร่วง

          "อีสวย..."

         "พี่ร้องไห้...ทำมะอื้อ" 

      ร่างเล็กถูกรวบไปกอดจนจมอก  แบมแบมกลืนน้ำลายอึกและไม่กล้าขยับตัวสักนิด ไหล่สั่นๆของร่างสูงทำให้รู้สึกว่าเกิดเรื่องผิดพลาด พี่มาร์คร้องไห้ และสาเหตุก็ไม่ใช่อื่นไกลเลย

         "เจ็บตรงไหน คนดี...ของกู"

         "คือ..." 

         "แบมแบม พี่ขอโทษ พี่มันไม่ได้เรื่อง ปกป้องไม่ได้เลย ไม่ทันอะไรสักอย่าง มัวแต่ขี้ขลาดเก่งแต่ปาก เมียคนเดียวยังดูแลไม่ได้ "

         "พี่มาร์ค ไม่ร้องนะแบมไม่ได้เป็นอะไรเลย พี่ไม่ผิดเลยนะแบมเอง แบมรั้นเอง"

         "กูผิด รู้ทั้งรู้ว่าอันตรายแค่ไหนแต่ก็ยังยอมให้มึงไป เจ็บมากไหม คนดี...เจ็บไหมครับ" 

    พอเห็นอีกฝ่ายร้องคนอ่อนแอกว่าก็เบะปาก แบมแบมวางทุกอย่างกลับไปให้คนพี่ โผเข้ากอดเหมือนเด็กน้อยหลงทางคนหนึ่ง ความเจ็บที่ได้รับมามันแทบจางไปเลย

         "ฮึก...พี่มาร์คแบมรักพี่ "

         "พี่ก็รัก เจ็บได้เจ็บแทนไปแล้ว ไหนขอดูแผลหน่อย เจ็บตรงไหนบ้าง"

      มาร์คเช็ดใบหน้าเปื้อนน้ำตาของน้องแผ่วเบา ก่อนจะเดินไปล็อคประตูกันคนนอกเข้า 

         "เจ็บนิดเดียวครับ เตนล์มาช่วยทัน พี่ไม่ต้องดูก็ได้" 

      คนตัวเล็กร้อนวูบวาบอย่างห้ามไม่อยู่ มือหนาค่อยๆแกะปมเชือกของชุดโรงพยาบาลออกทีละปม จนสาบเสื้อหลุดออกจากกัน เผยผิวขาวเนียนมีรอยแดงประปราย

         "หนึ่งจุด สอง..." 

      แตะนิ้วไปสำรวจบาดแผลที่เป็นรอยจ้ำๆด้วยมือสั่นๆ นาทีนี้มีแต่โกรธจนอยากจะกลับไปกระทืบซ้ำอีกรอบ 

          "ชิบ..."

         "เอ่อ เดี๋ยวก็หาย ไม่ค่อยเจ็บแล้ว" 

      มาร์คดึงเสื้อที่คลุมไหล่เล็กออกเพื่อดูข้างหลัง อีสวยตัวเล็กเหมือนเอวจะขาดให้ได้เลย ก่อนจะสะดุดอะไรบางอย่างที่น้องไม่เคยมี

      ไหล่ที่มันควรจะเป็นแผลเป็นเพราะเศษแก้วบาดคราวนั้นตอนนี้กลับไม่ใช่

           "สวย..."

           "ครับ?"

          "สักด้วยเหรอ" 

     มาร์คลูบรอยสักรูปผีเสื้อที่ไหล่น้องด้วยความหลงไหล ลายเส้นยังเพิ่งจะลอกไม่หมดดีด้วยซ้ำ แต่มันเหมือนน้องสักตัวเองลงไป เพราะสำหรับมาร์คผีเสื้อก็คืออีสวย

          "ครับ สวยไหม"

      ไม่รู้ว่าพี่มันจะมองออกหรือเปล่า ว่าปีกผีเสื้อจงใจคว่ำให้มันเป็นตัวเอ็มกับตัวบี 

          "สวยสิ...ทั้งมึงทั้งรอยสัก " 

       ก่อนความอุ่นร้อนจะถูกประทับลงตรงนั้นอย่างเชื่องช้าอ้อยอิ่ง วงแขนแกร่งรั้งร่างเล็กมาแนบชิดอย่างหวนแหน มากเกินไปแล้ว ความรักที่ให้กับคนๆนี้มากเกินไปแล้วจริงๆ  มาร์คไม่เคยคิดมาก่อนว่าตัวเองจะรักใครได้มากขนาดนี้

         "แต่งงานกันไหม ใช้นามสกุลพี่สักทีเถอะ "



70%






ต่อ





            "หยุดเดี๋ยวนี้ กูบอกให้หยุด"

            "แฮ่ก"

            "อีเนรคุณ กูบอกให้มึงหยุด" 

       สุดท้ายผมก็ล้มลง คนตัวสูงวิ่งตามมากระชากหัวผมไว้ก่อนจะโดนตบแรงๆที่แก้มข้างหนึ่ง

            "โอ้ย!"

            "ถ้ามึงไม่วิ่งก็คงไม่เจ็บตัวแบบนี้" 

       ใบหน้าของคนเคยมีพระคุณบิดเบี้ยวราวกับเป็นคนวิกลจริต เขากวาดตามองทั่วร่างเล็ก เขาไม่ได้เปลี่ยนไป ความเป็นคนของเขาแทบจะไม่มีหลงเหลือ เขาต้องการเงิน และต้องการผมเพื่อรองรับอารมณ์ใฝ่ต่ำ

            "อึก...ต้องการอะไร ที่ให้ไปไม่พอเหรอ"

            "ลูกแบมของพ่อ ผัวรวยไม่ใช่เหรอ แบ่งให้พ่อใช้บ้างสิลูก หรือว่าไอ้หนุ่มนั่นมันทิ้งเอ็งแล้ว ถึงได้เดินต๊อกต๋อยเข้าซอยมาแบบนี้"

           "ปล่อยผม...ผมไม่มีตังค์ คุณจะเอาอะไรอีก"

            "ว๊า ตกกระป๋องจริงๆด้วยสิ อย่างว่าแหละนะ สวยแค่ไหนมึงก็เป็นผู้ชาย...แต่พ่อ ไม่รังเกียจนะ"

            "จะ...จะทำอะไร...อย่านะ"

  แควก

            "ช่วยด้วย!"


เฮือก!

            
            "อีสวย...ลืมตา...." 

      เสียงปลุกทำให้คนตัวเล็กได้สติ มาร์ครวบตัวน้องมากอดพร้อมกับโยกตัวไปมา คนฝันร้ายเหงื่อผุดเต็มใบหน้าหวาน เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทำเอาฝังใจไม่น้อย พ่อเลี้ยงแค่ทำร้ายร่างกาย ยังดีที่เตนล์มาทัน ไม่งั้นคงบอบช้ำมากกว่านี้

            "พี่..."

            "ฝัน...แค่ฝันไง กูอยู่นี่" 

       ความอบอุ่นจากคนตัวสูงทำให้คลายตกใจ แบมแบมหลับตาพริ้มในอ้อมกอดพี่มาร์ค เหลืออยู่คนเดียวในชีวิตแล้วตอนนี้ คนที่อยู่ด้วยแล้วปลอดภัยที่สุด คนที่เราจะเป็นตัวเองได้ เหลืออยู่แค่คนเดียวจริงๆ

            "ฮึก....ขอบคุนครับ"







            "แต่งเลยยมึงง รออะไรเนี่ย "

     เป็นอย่างคิด อิอ้วนมันดีใจออกนอกหน้ามาก ยังพูดไม่ทันจบมันก็สวนขึ้นมาก่อน
  
           "ยังเรียนไม่จบเลยมึง แปลกๆว่ะ"

           "เป็นเมียเขาตั้งแต่ปีหนึ่งเสือกมาแปลกตอนนี้   แต่งเลยเป็นฝั่งเป็นฝาไปซะอีตัวดีของพี่มาร์คค"

      แจงมันยืดแก้มผม ดึงจนเจ็บ ไอ้จีนเข้ามาแย่งที่ก่อนจะจับคางผมเชยขึ้น

            "รักพี่มาร์คไหม"

            "ก็...รัก"

           "งั้นจะรออะไรล่ะ เดี๋ยวเกิดพี่มันเปลี่ยนใจจะทำไง ฮึ"

           "พี่มันอาจพูดเล่น แบบ ปลอบเฉยๆ "

          "เรื่องแบบนี้ไม่เล่นหรอกมึง ถึงจะเถื่อนแต่กูยกมึงให้พี่มันนะ ต้องเป็นพี่มาร์คเท่านั้นที่กูจะวางใจ ถึงจะชอบทำมึงร้องไห้บ่อยๆก็เหอะ แต่กูรู้มึงชอบ ซาดิสต์ดี"  ผมค้อนใส่แจงขวับ อิอ้วนนี่รู้ดีไปซะหมด 

           "ก็เออ ถ้าพูดอีกทีก็จะตกลง แต่งก็แต่ง มีผัวแม่งตั้งแต่ปีสองเนี่ย"

           "เดี๋ยวๆอีสวย มึงเป็นเมียพี่มันตั้งแต่ปีหนึ่งแล้วป้ะ นี่ปีสองก็แต่งซะเป็นฝั่งเป็นฝาไง มึงดูจีนดิ้ เค้าหมั้นกันจนจะแต่งแล้ว ปากบอกไม่เอาๆกูเห็นเจอกันเป็นเอา"

            "อิอ้วน!"

            "มึงก็ไปแซวมัน กูเห็นนะ มึงตัวติดกับพี่แจ็คตลอด เช็คอินนู่นนี่นั่น ไม่น้อยหน้าเลยแจงเอ้ยย" 

       พอย้อนกลับไปมั่งอิอ้วนก็เถียงไม่ออก ไอ้จีนขำลั่นห้องที่แจงมันสิ้นฤทธิ์ ว่าแต่คนอื่นเค้า

             "เออๆ ต่างคนต่างก็มีไง แต่มึงแต่งก่อนเลย มึงไม่เหมือนพวกกูที่ยังมีครอบครัว แต่มึงไม่มีใคร" 

             "..."

            "แต่พวกกูรักมึงนะ แบมแบมของกู หมดเคราะห์หมดโศกสักที"

             "ขอบใจมึง..." ในชีวิตมีเพื่อนน้อยนะแต่ว่าร้อยเต็มอ่ะ








           "กูจะเทคโอเวอร์บัตเตอร์ฟายคลับ" 

          "มึงว่าไงนะ "

           "ไอ้เหี้ยมาร์ค" 

      แจ็คสบถ แต่ละความคิดของพ่อเค้าเด็ดๆทั้งนั้น ไอ้ตัวไม่เอาๆเมื่อปีก่อนตอนนี้หลงเค้าซะหัวปักหัวปำ ถึงกับจะซื้อกิจการผับเพื่อไม่ให้เมียทำงาน

      พ่อประเสริฐ ผัวดีเด่นแห่งปี

            "ทำเพื่ออะไรวะ แค่น้องมันทำงานอ่ะเหรอ" 

       บีถามต่อ นานๆจะนัดกันมาดื่มครบองค์ พ่อก็มีเรื่องมาให้เครียดตลอด

            "ก็ส่วนหนึ่ง ยังไงอีสวยมันไม่ยอมแน่ กูก็จะซื้อซะให้หมดเรื่องหมดราว" 

            "ไอ้กายมันคงยอมหรอก หาทางอื่นเถอะ เดี๋ยวแฟนกูเดือดร้อน" 

       ยิมกอดเอวบัตเตอร์ฟายด์คนเก่งไว้อย่างแสดงความเป็นเจ้าของ จนมาร์คแยกเขี้ยวใส่อย่างหมั่นไส้ ให้ไปเฝ้าเฉยๆไอ้ยิมเสือกเอาจริง

           "กูคิดไม่ออกว่ะ น้องมันยังไม่ยอมตอบตกลงกูเลย"

          "ก็น้องขวัญเสียไง มึงก็ให้เวลาหน่อย แล้วก็ขอใหม่แบบเซอร์ไพรส์ๆ"

           "เซอร์ไพรส์ไงวะ ดื้อจะตาย ขนาดนี้ยังไม่กลับมาอยู่ที่คอนโดกับกูเลย"

           "อ้าวแล้วอยู่คนเดียวได้เหรอ อย่าบอกนะว่ายังอยู่หอเก่าที่เกิดเรื่อง" 

           "อืม อยู่หอเก่า แต่กูไปเฝ้าเช้ากลางวันเย็น ไม่อยากจะพูดว่ะ กูรู้สึกว่าตัวเองรักมันมากเกินไปแล้ว"

           "ไม่ต้องบอกหรอก รู้นานแล้ว การกระทำมันฟ้อง เพื่อนเราตกม้าตายตั้งแต่เริ่ม "

           "ไอ้เหี้ย พวกมึงก็หลงเมียเหมือนๆกัน"

       มันก็จริงแหละ ทั้งบีทั้งแจ็คก็หลงเมียไม่ต่างกัน โดยเฉพาะไอ้เถื่อนๆคนนี้นี่หลงที่สุด หัวปักหัวปำ







          "พี่ไม่ต้องมารับส่งแล้วก็ได้ครับ " 

      คนเดินนำหยุดชะงัก ประโยคขัดหูทำให้มาร์คหันไปตาขวางใส่คนตัวเล็ก ก่อนจะคว้ามือน้องจับจูงให้เดินตามไป ไม่เถื่อนมาร์ค ใจเย็นนะอย่าบีบมือน้อง

          "ทำไมล่ะ กูก็เป็นห่วงของกูหรือเปล่า กลับไปอยู่ด้วยกันสิถ้าไม่อยากให้ตามเฝ้าแบบนี้" 

         "ไม่ใช่...แบมกลัวพี่เหนื่อย พี่ต้องเข้าโรงแรมด้วยไม่ใช่เหรอ "

          "อืม กำลังยุ่งเรื่องสาขาใหม่ เดี๋ยวต้องบินไปดูอีก "

         "งั้น...พี่ก็ไม่ต้องมาทุกวันก็ได้ แบมโอเคแล้ว"

          "มึงดื้อ เป็นห่วงเนี่ยรู้บ้างมั้ย" 

     พอถึงห้องมาร์คก็ไขประตูให้น้องก่อนจะตามเข้าไป ไม่ไหวแล้วกับความอดทน อยากปราบคนดื้อ อยากใช้กำลัง อยากทำให้ยอมแต่โดยดี

ตึก

          "อื้อ พี่มาร์ค" 

      ร่างบางร้องเสียงหลง พี่มันอ่อนโยนอยู่แป๊บเดียวก็เปลี่ยนโหมด ร่างสูงกดน้องเข้ากับผนังทันทีที่ห้องถูกล็อค 

          "ทำยังไงกับเด็กดื้อดี หืม..." 

      มาร์คจ้องใบหน้าใสของน้อง จ้องลึกลงไปในดวงตาสุกสกาวที่ตัวเองหลงไหล แบมแบมหน้าแดงเพราะปลายจมูกโด่งที่สัมผัสแก้มแผ่วเบา ใจเต้นแรงเหมือนกับจะทะลุออกมาให้ได้ 

           "อึก...พี่จะ...ทำอะไร ขยับหน่อยสิ มัน...อึดอัด" 

           "อีตัวดี...พี่หลง...ทำยังไงดี" 

       พอมาไม้นี้คนน้องก็แพ้ราบคาบ แบมแบมเม้มปากก่อนจะจ้องตอบและเคลื่อนใบหน้าเข้าหากันช้าๆ เปลือกตาบางปิดลงทันทีที่ริมฝีปากสัมผัสกัน

           "อือ..." 

       น้องยอมให้จูบ คนมากประสบการณ์ก็ไม่รอช้า บดขยี้ปากอิ่มแบบที่ใจอยากทำ ดูดดึงจนเกิดเสียงให้จั้กจี้ กว่าน้องจะเผยอให้เขาได้ชิมความหวานด้านใน มาร์คเหมือนคนขาดน้ำที่รีดเค้น ขบเม้ม ดูดดึงจนจะช้ำ สองแขนเล็กยกขึ้นโอบรอบคอแกร่ง เกี่ยวกระหวัดแลกเปลี่ยนลมหายใจกันหลายนาที

           "แฮ่ก อื้อ" 

       ร้องเสียงหลงเพราะโดนยกจนตัวลอย สองขาเล็กเกี่ยวเอวคนอุ้มไว้อัตโนมัติ  คนโตกว่าหัวเราะหึ จุ้บปากอิ่มไปหนึ่งทีก่อนจะพาน้องมาที่เตียง

           "พะ...พอแล้วมั้ง "

       เตียงยวบไปตามน้ำหนัก คนพี่ก้มลงคลุกเข่าถอดรองเท้าให้พร้อมกับจูบไปที่หลังเท้า แบมแบมอึ้งจะชักเท้ากลับ แต่ก็โดนยื้อไว้ มองการกระทำละเอียดอ่อนอย่างไม่วางตา 

          "พี่มาร์คครับ..."

          "พี่ยอมเราหมดทุกอย่าง ให้ได้หมดทุกอย่างแม้กระทั่งชีวิต แต่งงานกันนะ ฝากชีวิตไว้ที่พี่นะครับ" 

       สายตาและคำพูดจริงจังทำเอาคนน้องน้ำตาร่วง และยิ่งสะอื้นหนักไปอีกเมื่อพี่มาร์คหยิบอะไรบางอย่างออกมา

          "นะครับ..."  แหวนวงนั้นที่ตัวเองปาทิ้งคราวก่อน มันกลับมาอยู่ตรงหน้าอีกครั้ง

           "ฮึก...ทำไมต้องทำขนาดนี้..ฮือ " 

       เหมือนจะพูดไม่รู้เรื่องจนร่างสูงถึงกับอมยิ้ม อีสวยไม่เคยชินกับความสุภาพของเขา หรืออาจจะต้องขู่กระโชกน้องมันถึงจะยอม

         "ไม่ร้อง ตอบสิ ตอบให้กูชื่นใจ"

         "ครับ แต่งครับแต่ง แบมจะเป็นของพี่ตลอดไป" 

     พูดจบก็สวมกอดคนที่คลุกเข่าอยู่ด้านล่าง ร้องไห้สะอึกสะอื้นจนมาร์คต้องลูบหลังอย่างเอ็นดู ก็เป็นซะแบบนี้อ่ะอีสวยเอ้ย พี่จะไปไหนรอด

          "รักนะครับ อีตัวดี" 

       แหวนวงเดิมถูกสวมลงที่นิ้วนางข้างซ้ายตำแหน่งเดิม  มาร์คประทับจูบลงไปอีกรอบอย่างหวงแหน ก่อนจะเลยเถิดเป็นการบอกรักทางภาษากายที่ห่างหายไปนาน

         "อื้อ พี่~ อ้ะ พี่มาร์ค"

         "อีสวย อ่า..." 

    แล้วก็บอกรักกันทั้งคืน บอกรักกันจนเสียงแหบเสียงแห้งและหมดแรง




100%
 







///////////////////////

มาร่วมเป็สักขีพยานค่ะ ตอนหน้าจบแล้วเน้อ จะเป็นตอนสุดท้ายที่ลงเว็บนะคะ ตอนพิเศษจะมีแค่ในเล่ม ใครอยากมีไว้ในครอบครองรีบพรีเลยค่ะ เรากำลังทำแฟนอาร์ตเพิ่มอีกหนึ่งแบบพิเศษสุดๆ เลย แบบต้องใส่ซองให้อ่ะบอกเลย อยากให้มีเก็บไว้เป็นฟิคมาร์คแบมในดวงใจอีกเรื่อง 
รายละเอียดและฟอร์มการพรีเล่มตามนี้เลยค่ะ>>>> https://goo.gl/forms/XGPo9LOpJfuhI6Co2

ตอนหน้า มาดูบทสรุปความรักของคนเถื่อนๆกัน จากนี้ก็เร่งปั่นเสเชี่ยลกันยาวๆให้สมกับที่รอคอย ตอนพิเศษพี่เถื่อนละมุนได้มากกว่านี้ค่ะ แล้วจะหลงนางง


หวีดกันที่นี่เลย #Butterflyมบ

หรือ@pali_party เด็มสอบถามพูดคุยได้ตลอด

ขอบคุณที่รักพี่เถื่อนกับอีสวยนะคะ 

//////////////////////////



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.263K ครั้ง

259 ความคิดเห็น

  1. #5198 mylove2BB (@dutchmill_007) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 09:27
    จะแต่งแล้วววววว
    #5198
    0
  2. #5025 Kattyแฟนหมี (@KattyGD) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 17:08
    🎉🎉🎉🎉🎉
    #5025
    0
  3. #4997 expensive00got7 (@expensive00got7) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 23:54
    เห็นหลายตอนล้ะจบตอนที่เอากันตลอด5555วงวาร
    #4997
    0
  4. #4919 MTBB BBMT (@yuyantd) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 02:35
    ตอนโกรธกันมากมายหลายปัญหา ตอนนี้แก้ด้วยการแต่งงานทีเดียวจบ55555
    #4919
    0
  5. #4896 Noiifuji (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:32

    เค้าจะแต่งงานกันแล้ว

    #4896
    0
  6. #4876 My love markbam (@a_mote3030) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:50
    จะมีสามีถูกกฎหมายแล้วลูก
    #4876
    0
  7. #4817 PMarkNBam (@PMarkNBam) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:44
    ลูกฉันจะเป็นฝั่งเป็นฝาแบบจริงๆจังๆสักที คนเป็นแม่ก็ดีใจ
    #4817
    0
  8. #4798 MarkP_endear. (@MPTuan93) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:40
    ดีแล้วว ทำขนาดนี้เป็นเราเราก็แต่ง 55555
    ยอมมมค่า >~<
    #4798
    0
  9. #4790 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:32

    เย้ ๆ น้องตกลงแต่งกับพี่เถื่อนแล้ว

    #4790
    0
  10. #4420 dada0627 (@dada0627) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 13:57
    น้องตอบตกลงแล้ว ><
    #4420
    0
  11. วันที่ 21 มกราคม 2562 / 20:45
    เก็บตังค์แปป เดี๋ยวต้องเก็บพี่เถื่อนมาครอบครอง
    #4391
    0
  12. #4390 igot7_markbam9397 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 20:10

    ต่อออง่าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา...แงงงงงงงงงงงตอนหน้าจนแล้วง่าาาาาาฮืออออออออออ...อยากให้แอดแต่งแนวนี้อีกอ่าาชอบมากกกกกกกกกกกกกกก


    #4390
    0
  13. #4388 mkjbjinjsyjbbyy (@mkjbjinjsyjbbyy) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 16:22

    เขินตัวแตก-เถื่อนดีไปน้ำตาไหลเลยค่ะ ..รอตอนต่อๆไปอยู่น่ะค่ะไรท์

    #4388
    0
  14. #4387 แค่คนอินดี้ (@0942845903) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 15:38
    โอ้ยยยยยยเขินเด้อ ตอนหน้าจบแล้ว แงงง
    #4387
    0
  15. #4386 WaraphornSenagan (@WaraphornSenagan) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 11:55

    เรื่องจริง อีพี่ก็หลงน้องจะแย่ แค่แสดงออกมากอย่างในเรื่องไม่ด้ายยยยยยย

    #4386
    0
  16. #4385 phaka (@parka-in) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 07:04
    หลงมาก น้องเอายาไรป้ายพี่เค้าอ่ะ
    #4385
    0
  17. #4384 เบค่อนน้อย exo (@exo_xoxo) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 14:20
    คนเถื่อนอ่อนโยนทีใจละลายยย
    #4384
    0
  18. #4383 Gift1a (@Gift1a) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 00:36

    เขิลลง่ะะะ

    #4383
    0
  19. #4382 Cheepchanoknak (@Cheepchanoknak) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 21:04

    ใจหนึ่งก็อยากให้จบใจหนึ่งก็ไม่อยากให้จบ//มี season 2ไหมคะ????

    #4382
    0
  20. #4381 ออมม่า (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 19:36

    ละมุนกับน้องมาก ๆ น้าาาา

    #4381
    0
  21. #4380 56096315 (@56096315) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 17:10
    แงงแต่งแล้ว
    #4380
    0
  22. #4379 MarkBam1n1a (@Notetoaki) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 08:26
    อยากอ่านในเล่มจิแย่แล้ววววว..กรี้ดอิสวยหนักมากกก
    #4379
    0
  23. #4378 544299f (@544299f) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 07:46
    เขินนนนนนนนน
    #4378
    0
  24. #4377 Pitta-Blue (@Pitta-Blue) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 07:44
    แต่งแล้ว
    #4377
    0
  25. #4376 bmg070537 (@bmg070537) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 02:46
    ตอนหน้าขอแบบรวดเดียวเลยได้มั้ย ไม่เอาแบบ 50% 70% มันค้างคาอ่ะ งื้อ~~
    #4376
    0