คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย Short Fic reborn1811 : say hello to you Short Fic reborn1811 : say hello to you เริ่มต้นใหม่ | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

Short Fic reborn1811say hello to you เริ่มต้นใหม่



"การที่จะไปเจอเขามันเป็นอะไรที่เสี่ยงเกินไป มันเสี่ยงเกินไปที่จะเจอเขาคนนั้น "





     Each of every step I think of you sometimrs.  say hello to you 
If I walked pass the place that we went together before
 




คุณมั่นใจแล้วหรอว่า
" เวลาแสนนานจะทำให้ลืมความรู้สึก ความยึดติด ความรักเมื่อครั้งก่อนได้ "
.
.
.
.
.
คุณมั่นใจกับคำตอบที่คุณตอบกับตัวเองหรือไม่ 


ช่วง [ จากใจนักเขียน ]

ไม่เคยรู้สึกอะไรแบบนี้มาก่อน เรื่องที่สาม จุดจบสุดท้ายของเรื่องความรักอี้ผิงกับคุณฮิบาริ อร้ายยยยยยย 
รู้สึกดีจังไม่เคยคิดจะทำอะไรขนาดนี้ นักเขียนต้องขอขอบพระคุณท่านผู้อ่านทุกท่านที่อ่านShort Fic ทุกเรื่อง
แล้วต้องกราบขอบคุณท่านผู้อ่านที่อ่านควรทั้งสามเรื่อง นักเขียนท่านนี้ต้องขอโทษทุกท่านที่ได้อ่านในเรื่องของ
การใช้ภาษา การอธิบายเหตุการณ์ต่างๆที่ดูซ้ำซาก ขอโทษที่แต่งค่อยข้างไม่ดี แต่นักเขียนพยายามที่จะเขียนออกมา
ให้ดีที่สุด ต้องขอโทษในเกือบทุกเรื่องที่ทำให้ผู้อ่านรู้สึกไม่ดี สำหรับความรู้สึกที่มีต่อคู่อี้ผิงและคุณฮิบาริ
คงต้องจบเพียงเท่านี้  อยากให้ทุกคนรอฟิคยาวกันหลังจากนี้ ทางนักเขียนมีเหตุการณ์ที่พลิกชีวิตของนักเขียน 
จึงทำให้นักเขียนต้องไปเก็บกวาดชีวิตนักเขียนให้เรียบร้อยและระหว่างเก็บกวาดนักเขียนจะหาสิ่งต่างที่จะสร้างสรรค์
ให้แก่ฟิคยาวของนักเขียนด้วย อย่างไรก็ตามนักเขียนต้องขอบคุณทุกท่านที่อ่าน  
                                                      
ขอให้ช่วยกันรอฟิคยาวเรื่องใหม่ด้วยนะค่ะ.....




















cr.shl

เนื้อเรื่อง อัปเดต 26 มี.ค. 59 / 12:40



' มี การจากลา ก็ต้อง มีการพบเจอ 
ฉันหวังว่า หน้าหนาวนี้เราจะได้พบเจอกันอีกครั้ง ' 
Dear Santa
Could you please lend me your ear?
I got a wish list for you to hear
It hasn’t been my kind of year
-----------

ระยะทางที่ไกลนั้น มันทำให้ฉันคิดถึงคุณมากขนาดไหน คุณจะรู้ไหม 
ผ่านไปเกือบสิบปีที่ต้องใช้ชีวิตเปลี่ยนไป การที่ต้องเรียนรู้อะไรใหม่จากที่ที่เราไม่คุ้นตา การที่พัฒนาตัวเองในการต่อสู้ การที่เปลี่ยนแปลงชีวิตที่เคยมีบุคคลหนึ่งอยู่เป็นไม่มีเขาอยู่ คุณจะรู้ไหมว่า มีคนหลายคนเข้ามาในชีวิตฉันแต่ฉันกลับปฎิเสธพวกเขา เพราะว่าคุณ เพียงคุณคนเดียวก็สามารถชนะพวกเขาทั้งหมดได้ ทั้งที่คุณไม่ต้องพยายามอะไรเลย ฉันไม่เข้าใจเลย ฉันไม่เข้าใจทั้งตัวฉันและใจของฉัน 
    การได้กลับมาจากที่นี้เป็นอะไรที่ทำให้ เด็กผู้หญิงที่กลายเป็นหญิงสาวที่สง่าชื่ออี้ผิงรู้สึกดีใจไม่น้อย ถึงแม้ตอนนี้เธอเพิ่งจะลงมาจากเครื่องบินที่จะมาถึงญี่ปุ่นเมื่อกี้ก็เถอะ แว่นดำราคาแพงถูกนำมาใส่บนใบหน้าที่ถูกตกแต่งเล็กน้อย บนไหล่มีกระเป๋าสะพายข้างสะพายอยู่ ร่างบางเดินออกจากประตูทางออกของสนามบินด้วยท่าทางการเดินที่นางแบบยังอายทำให้อี้ผิงที่ลุคเด็กสาวบริสุทธิ์หายไปและกลายเป็นหญิงสาวสง่างามมากขึ้น ปากสีชมพูอ่อนเผยรอยยิ้มให้แก่บุคคลตรงหน้า มือเลื่อนไปถอดแว่นดำออกเผยใบหน้าที่เปลี่ยนแปลงจากเดิมก่อนที่จะไปเรียนต่างประเทศ 
"ขอบคุณพวกคุณสึนะมากเลยนะคะที่มารับอี้ผิง"  เสียงใสพูดขอบคุณแก่บุคคลตรงหน้าอย่างร่าเริง พาเอาสาวๆของหนุ่มผู้พิทักษ์ทั้งหลายรีบวิ่งมาล้อม พร้อมทักทายและพูดคุยตามภาษาคนเพิ่งได้เจอกัน การได้กลับมาที่เราเคยอยู่ ที่เคยมีความทรงจำมากมายมันรู้สึกดีจนไม่สามารถอธิบายได้
ค่ำคืนของวันนี้ที่ตรงกับวันคริสมาสต์ ได้ถูกจัดเป็นงานเลี้ยงต้อนรับ เสียงเพลงที่ดัง บนโต๊ะใหญ่มีอาหารต่างๆนาๆถูกจัดวางไว้ นอกหน้าต่างที่มีหิมะสีขาวกำลังตกลง แสงไฟสีขาวสว่างช่วยเห็นบรรยากาศนอกหน้าต่างเป็นอย่างดี สีแดงและเขียวเป็นสีที่ถูกตกแต่งเยอะที่สุดภายในงานได้กลิ่นอายของซานต้า ถึงงานเลี้ยงนี้จะสนุกขนาดไหนภายในใจก็ตะโกนรร้องหาบุคคลหนึ่ง แน่นอนว่าเธอแค่อยากเจอหน้าเขาคนนั้นเพียงเท่านั้น  เธอไม่รู้ว่าเมื่อสิบปีก่อนที่เธอไม่เจอเขา มันจะช่วยให้เธอหยุดความรู้สึกได้หรือเปล่า การที่จะไปเจอเขามันเป็นอะไรที่เสี่ยงเกินไป เสี่ยงเกินที่จะไปเจอเขา ส้นสูงสีดำที่ถูกสวมด้วยเธอกำลังก้าวออกไปจากงานนั้นเงียบๆปล่อยให้เหล่าผู้พิทักษ์และสาวๆได้สนุกอยู่ในงาน แววตามองออกไปไกลสองเท้าก้าวไปสถานที่หนึ่งเรื่อย ระหว่างทางเจอแต่ผู้คนชายหญิงจับมือเดินกันเป็นคู่ ชมแสงไฟในคืนนี้ มันทำให้บุคคลอย่างเธอที่กำลังเดินอยู่คนเดียวนั้นหนาวไปกว่าเดิม ในที่สุดมันก็ถึงสถานที่ที่เรียกว่า "ศาลเจ้านามิโมริ" เมื่อมาถึงก็มีเสียงลมพัดเป็นเสียงต้อนรับพร้อมมีกลีบดอกไม้ปริวมาตามลมที่พัดมา แสงไฟจากหลอดไฟที่ส่องสว่างเผยให้เห็นเงาดำขึ้นมา 
" สิบปีที่เราไม่ได้เจอกัน มันทำให้คุณลืมผมได้หรือเปล่า สิบปีที่แล้ว คุณยังรู้สึกกับผมแบบเดิมไหม คุณยังจำได้ไหมก่อนคุณจะไปคุณเคยบอกผมว่าอะไร คุณยังเหมือนเดิมไหม " เสียงที่ไม่ได้ยินมาเป็นสิบปี ใบหน้าเรียวของเธอเริ่มยิ้มพร้อมกับน้ำตาที่ไหลเหมือนกับหิมะของคืนนี้ ร่างสูงเดินออกมาจากที่ตรงนั้น แสงไฟที่สะท้อนลงมาบนใบหน้าของเขา ใบหน้าที่เคยเจอครั้งล่าสุดเมื่อตอนสิบปีก่อน มันทำใหย้อนไปถึงค่ำคืนหนึ่งที่มีฝนตกลงมาแล้ววันนั้นเป็นวันที่พูดเอ่ยลาไป และตอนนี้ฉากนั้นก็ถูกวนมาอีกรอบหนึ่งแต่เพียงเปลี่ยนจากฝนที่ตกมาเป็นหิมะสีขาวตกแทนและตอนนี้ไม่ใช่ฉากที่ต้องพูดเอ่ยลา ..
....โลกยังหมุนเหมือนทุกวัน
และ ทำให้ฉันนั้นได้รู้ Baby
วันเวลาเปลี่ยนหัวใจใคร
แต่ฉันรักเธอเหมือนเดิม....
เหนื่อยล้าสักเท่าไหร่ แค่ได้พักพิง ข้างเธอ
ความเหน็บหนาวก็คลาย 
ทั้งที่เธอเองก็เหมือนหิมะ ซึ่งเยือกเย็นมากมาย 
กลับส่องประกาย และมีชีวิตชีวา
   รอยยิ้มของคนตรงหน้ามันทำเอา " ผม " ยิ้มตามทุกที สิบปีกับการรอคอยจะได้เจอหน้าเธอแบบนี้ สิบปีที่แส้วมันทำให้ผมรู้ตัวว่าตัวผมนั้นเป็นหนักมาก ทำให้ผมต้องบินตรงไปแอบดูชีวิตของเธอ ทำให้ผมแทบจะสติแตกตอนมีคนอื่นที่ไม่ใช่ผมเข้ามาหาเธอ ตอนที่เธอมองคนอื่นที่ไม่ใช่ผม ตอนที่คนอื่นได้จับมือเธอหรือจะตอนที่เธอเผยรอยยิ้มที่ผมต้องการ มันทำให้ผมรับรู้ความรู้สึกของเธอตอนที่แอบตามผม และตอนนี้ผมจะไม่ปล่อยเธอเหมือนสิบปีก่อนแน่นอน ผมเดินออกจากที่ที่ผมยืนอยู่ตอนนี้  ค่อยๆเดินตรงไปข้างหน้า ตรงไปเธออย่างช้า 
" ผมอยากรู้คำตอบที่ผมถาม " ผมพูดเสียงเบาออกมา เธอเงยหน้าขึ้นมาใช้มือสองข้างเช็ดหน้าที่เต็มไปด้วยน้ำตา หันไปข้างหลังและพยายามไล่น้ำตาออกให้หมดก่อนจะหันมาทางผม เธอถอยหลังเล็กน้อยและเงยหน้ามองมาทางผม คงเป็นเพราะความสูงของผมและเธอแตกต่างกันพอสมควรจึงทำให้เธอแสดงท่าทางแบบนั้น สีหน้าของเธอที่กำลังกระวนกระวายไม่ทันตั้งตัวเพราะผมก้มตัวลงเล็กน้อยแล้วมันทำให้ใบหน้าของผมอยู่ระดับหน้าของเธอ 
" คุณต้องการอะไรจากฉันค่ะ คุณฮิบาริ " น้ำเสียงที่ขาดหายไปบางช่วงพร้อมกับใบหน้าที่เริ่มแดงเล็กหน่อย เมื่อใบหน้าของผมที่อยู่ระดับหน้าของเธอเริ่มห่างกันไม่มากนัก ผมเผยรอยยิ้มให้เล็กหน่อยพร้อมพูดต่อจากสิ่งที่เอ่ยมา
" คำตอบที่ผมเคยถามคุณ ที่ถามว่าสิบปีที่เราไม่ได้เจอกัน มันทำให้คุณลืมผมได้หรือเปล่าแล้วคุณยังรู้สึกกับผมแบบเดิมไหม " ผมพูดออกว่าพร้อยก้าวเดินไปข้างหน้า เธอก้าวไปข้างหลังอย่างระวัง " อย่าโกหกความรู้สึกของตัวเอง " คำพูดนั้นทำให้เธอมองที่ตาของผม 
" อะ .. คุณอย่าขยับเข้ามานะคะ "เสียงเธอพูดห้ามเหมือนเธอรู้สึกว่ากำลังติดชิดกับวัตถุข้างหลัง
"ตอบมาสิ" ผมมองเธอ แขนทั้งสองข้างกลั้นเอาไว้ แววตามองไปที่เธอ การมองเธอในลักษณะแบบนี้ มันยิ่งทำให้หัวใจของผมเริ่มเต้นไม่ปกติขึ้นมา 
" ค่ะ คุณก็รู้ไม่ใช่หรอค่ะว่าคุณมีอิทธิพลกับอี้ผิงขนาดไหนแล้วทำไมจะต้องถามอีกทำไมค่ะ " เสียงที่พูดออกนั้นเบาจนได้ยินเพียงแค่เราสองคน ใบหน้าที่แดงก้มมองไปข้างล่าง 
" งั้นหรอ " รอยยิ้มของผมเผยให้เห็นอีกครั้ง เป็นรอยยิ้มที่มีเธอคนเดียวที่เห็น แต่ตอนนี้เธอก้มหน้าอยู่เลยไม่เห็นสิ่งนี้
This is my first love.  I’ve never loved anybody like this before. You can trust me. Would you be my girlfriend? " ใบหน้าของฝ่ายตรงข้ามถูกเงยขึ้นจึงทำให้เห็นว่าหน้าของเธอเริ่มแดงหนักกว่าเดิม รอยยิ้มที่ทำให้โลกทั้งใบของผมกลับมามีชีวิตใหม่หลังจากมันได้หลับไหลไปนานแสนนาน ดวงตาของเราสองคนได้สบกัน ก่อนใบหน้าเธอจะขยับมาข้างๆหูของผม 
I’ve never loved anybody like this before. You mean everything to me. and Yes, I will." ใบหน้าเรียวของเธอขยับมาอยู่หน้าผม  รอยยิ้มของเราทั้งสองเผยให้เห็นอีกครั้งแบบไม่นัดหมาย  

แค่เพียง Merry Christmas เป็นอีกคำในวันนี้ มอบให้เธอ
จะเหน็บหนาวสักเพียงใด อยากจะขอแค่มีเธอ
อยู่ตรงนี้ เคียงข้างกัน
บอกเธอ Merry Christmas ที่ผ่านมาดังความฝัน ทุกวันที่มีเธอ
เหมือนเวลาเดินผ่านไป ทุกเรื่องราวจะอบอุ่นกว่าที่เคย เพราะเธอ
เพียงมีเธออยู่ข้างฉัน เมื่อเราสองได้มองตาอย่างนี้
เธอมาทำให้ข้างใน มันหวั่นไหวทุกเวลา
เพราะทุกเรื่องราว ที่มีเธอ เหมือนเป็นแค่ฝัน 
ขอให้ทุกวัน นั้นมีเธอ ยืนข้างกัน

 Merry Christmas - TTS (SNSD)[ Thaiver.] 
             

                                                      


ช่วงเวลาที่เหมือนสั้นแต่มันกลับยาวนานในคืนวันคริสมาสต์ มี 'เธอ' หญิงสาวที่ชื่ออี้ผิง คนที่เคยแอบชอบและรักแต่ 'เขา' ชายหนุ่มที่มีชื่อว่าฮิบาริ บุคคลที่ไม่กล้าเปิดใจแก่ความรัก แต่เมื่อมีเหตุหนึ่งเกิดขึ้นจึงทำให้เขาคนนั้นรู้ใจตัวเองและกล้าเปิดใจให้แก่เธอ ตอนนี้สองมือของพวกเขาก็ได้ประสานกันและเดินไปตามทางของพวกเขา การเริ่มต้นใหม่ของพวกเขาทั้งสองได้เริ่มใหม่อย่างสวยงาม ... 
" เธอมีความหวังอะไรที่จะขอซาสตาไหม "
" อี้ผิงหวังว่าซานต้าจะช่วยดูแลความรักของอี้ผิงและคุณฮิบาริแทนของขวัญคริสมาสต์นะคะ แล้วคุณฮิบาริล่ะค่ะ "
" ฉันหวังว่าเธอจะเรียกฉันว่า เคียวยะ "
" อะ.. อืม เคียวยะ "
มือหนายกขึ้นลูบหัวของฝ่ายตรงข้ามเบาๆแต่ให้ความรู้สึกที่จะลืมยาก ..
"

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ jess1839 จากทั้งหมด 6 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

3 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 2 ตุลาคม 2559 / 15:54
    จบแบบแฮปปี้แล้ว เย้
    #3
    0
  2. #2 Umaru chan
    วันที่ 27 มีนาคม 2559 / 18:11
    หูยยย ชอบตรงสารภาพรักเป็นภาษาอังกฤษ กรี้ดมากกก เป็นกำลังใจให้ไรท์ค่ะะ ><
    #2
    1
  3. วันที่ 26 มีนาคม 2559 / 10:24
    ตามอ่านทั้งสามเรื่องเลยค่ะ สนุกมากๆ เป็นกำลังใจให้ฟิคยาวนะคะ
    #1
    1
    • 26 มีนาคม 2559 / 12:34
      ขอบคุณมากๆเลยค่ะ //น้ำตาจะไหล
      #1-1