คัดลอกลิงก์เเล้ว

[Fic Nisekoi](RakuxMarika)ยามเมื่อดอกไม้ผลิบาน

จะเป็นอย่างไรเมื่อนางเอกของเรื่องเป็นเธอคนนี้!?

ยอดวิวรวม

166

ยอดวิวเดือนนี้

2

ยอดวิวรวม


166

ความคิดเห็น


1

คนติดตาม


0
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  9 ธ.ค. 61 / 12:05 น.
นิยาย [Fic Nisekoi](RakuxMarika)ʹ͡Ժҹ [Fic Nisekoi](RakuxMarika)ยามเมื่อดอกไม้ผลิบาน | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
สวัสดีค่าา~ ชิงุเระเองค่าอยู่ๆก็เกิดอารมณ์อยากแต่งนิยายสั้น+ความชอบหัวส้ม(หัวส้มน่ารักที่สุด!)
ก็เลยมีนิยายเรื่องนี้ขึ้นมา ถ้าไม่สนุกต้องกราบขออภัยด้วยจริงๆค่ะ ถ้ามีการพิมพ์ผิดก็ต้องขอโทษด้วย
ชิงุเระจะพยายามทำให้สนุกที่สุดนะคะ
หมายเหตุ 
เนื้อเรื่องจะไม่เกี่ยวกับเด็กผู้หญิงในคำสัญญา
นิสัยตัวละครอาจจะเปลี่ยนไปนิดหน่อย
ถ้าไม่สนุกต้องขออภัยด้วย
มาริกะเมียพระเอกกกก



cr.sqw

เนื้อเรื่อง อัปเดต 9 ธ.ค. 61 / 12:05


    '' ฮืม~ฮืม~ฮืม~'' 
เสียงของหญิงสาวผมสีส้มในชุดวันพีซสีชมพูอ่อนลายดอกไม้มีระบายสีขาวตรงชายกระโปรงฮัมเพลงด้วยความอารมณ์ดีในขณะที่กำลังเดินเล่น
   '' คิกๆอยากให้ถึงวันพรุ่งนี้เร็วๆจังนะคะ'' 
หญิงสาวหันไปบอกกับผู้ติดตามของเธอที่ชื่อ'ฮอนดะ'

    - สาเหตุความอารมณ์ดีของมาริกะ-
ย้อนกลับไปเมื่อวาน...
   '' ท่านราคุคะวันอาทิตย์นี้ได้โปรดไปเดทกับดิฉันด้วยเถอะค่ะ'' 
มาริกะขอร้องราคุด้วยสายตาอ้อนวอน
'' เอ่อ..คือว่า..''
ราคุทำท่าทำทางลำบากใจกับคำขอร้องของหญิงสาว
'' นะคะ!''   มาริกะพยายามขอร้องราคุอย่างสุดกำลัง
'' เฮ้อ ก็ได้ๆ วันปะรืนนี้สินะ ไปที่ไหนล่ะ''
ราคุถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ก่อนจะตอบไป

  '' ขอบพระคุณมากค่ะรักท่านราคุที่สุดเลย! เราจะไปพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำกันค่ะ เวลา10 โมงนะคะ'' 
มาริกะพูดจบก็หยิบกระดาษบางอย่างที่มีลักษณะเหมือนตั๋วข้างบนมีเขียนไว้ว่า'Aquarium' ขึ้นมาจากกระเป๋ากระโปรงแล้วยื่นให้ราคุไป
'' นี่บัตรค่ะ''   มาริกะพูดขึ้น
'' โอ้ ขอบใจมาก ราคาบัตรเท่าไรหรอ'' 
ราคุพูดพลางทำท่าจะหยิบกระเป๋าตังค์ขึ้นมา
'' ไม่เป็นไรหรอกค่ะถือว่าตอบแทนเรื่องที่ยอมไปเดทด้วย งั้นไว้เจอกันวันปะรืนนะคะ'' 
  ''อ่า..อืม'' 

     -ตัดกลับมาปัจจุบัน-
'' คุณหนู..ทางที่ดีน่าจะอยู่พักผ่อนที่บ้านดีกว่านะคะ'' 
ฮอนดะบอกคุณหนูผู้แสนรั้นอย่าง 'ทาจิบานะ มาริกะ' ไป
'' เอ๋ ไม่เอาหรอกค่ะน่าเบื่อจะตาย'' 
มาริกะพูดจบก็ทำหน้างอนๆ
'' แล้วแต่คุณหนูเถอะค่ะ แต่ถ้าอาการกำเริบ...'' 
'' รู้แล้วน่า! แค่กลับก็พอสินะคะ''
มาริกะพูดจบก็เดินย้อนกลับไป
'' ขอบคุณที่เข้าใจค่ะ'' 
ฮอนดะพูดไปก่อนที่จะเดินตามเด็กสาวตรงหน้า

   วันรุ่งขึ้น
   เวลา 9.30 น.
  '' คิกๆ อีก30 นาทีงั้นหรอ'' 
มาริกะพูดพลางมองนาฬิกาข้อมือพร้อมรอยยิ้ม
'' อ๊ะ! ฮอนดะตอนที่ดิฉันกับท่านราคุเดทกันห้ามเข้ามาใกล้นะ ฉันอยากอยู่กับท่านราคุ2ต่อ2'' 
มาริกะสั่งฮอนดะไป
  '' ...รับทราบค่ะ'' 
ฮอนดะเงียบไปสักครู่ก่อนจะตอบกลับไป

'' ดีมาก!'' 
มาริกะพูดขึ้นพลางยิ้มหน้าบาน

    ..20 นาทีต่อมา...
เวลา 9.50 น.
  '' อ้าว! ทาจิบานะมาแล้วหรอขอโทษที่มาช้านะ'' 
ราคุที่รีบวิ่งมากล่าวขอโทษหญิงสาวไป
'' ไม่เป็นไรหรอกค่ะดิฉันก็พึ่งมาเหมือนกัน^_^ '' 
มาริกะตอบไปทั้งๆที่ัความจริงแล้วตนมาตั้งแต่20นาทีที่แล้ว
'' อื้ม '' 
แม้ราคุจะตอบไปอย่างนั้นแต่มีหรอจะไม่รู้ว่าเธอต้องมารอนานแล้วแน่ๆ
'' รีบเข้ากันเถอะค่ะ'' 
มาริกะพูดพลางดึงราคุไปที่ทางเข้าพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ...

   ...การเดทไปได้ด้วยดีราบรื่นจนกระทั่งถึงเวลาบ่าย..
'' พักกันหน่อยดีไหมทาจิบานะ'' 
ราคุเอ่ยถามเด็กสาวไปเมื่อสังเกตได้ว่าใบหน้าของมาริกะซีดลง
'' กะ ก็ดีนะคะ'' 
มาริกะตอบกลับไปก่อนจะเดินตามราคุไปจนกระทั่งถึงร้านกาแฟเล็กๆร้านหนึ่งที่ตั้งอยู่ในมุมอับทำให้ไม่ค่อยมีคน
'' เอากาแฟอะไรไหม?''   ราคุถามมาริกะไป
'' งั้นดิฉันขอลาเต้เย็นละกันนะคะ'' 
มาริกะอ่านเมนูในมือไปสักครู่ก่อนจะตอบไป
'' โอเค ลาเต้เย็นนะ..'' 
ราคุพูดจบก็เดินไปสั่งกาแฟที่เคาน์เตอร์ด้านหน้า...

  ..'' เอ้า นี่กาแฟ'' 
ราคุเอากาแฟไปวางที่โต๊ะแต่เด็กสาวดับนอนฟุบอยู่
'' นี่ ทาจิบานะ..'' 
ราคุเอ่ยปากเรียกชื่อหญิงสาวไป
'' ท่าน..ราคุ '' 
ร่างเล็กค่อยๆเงยหน้าขึ้นมาจากโต๊ะช้าๆ เผยให้เห็นใบหน้าที่แดงก่ำ
'' นี่! ทาจิบานะเป็นอะไรไปน่ะไม่สบายหรอ!?'' 
'' ฉ.ฉันไม่เป็นไรค่ะ'' 
มาริกะพูดก่อนจะใช้มือที่อ่อนแรงหยิบกาแฟขึ้นมาดื่ม

หมับ!  ราคุดึงมาริกะขึ้นมาจากเก้าอี้โชคดีที่มาริกะตั้งตัวทันไม่งั้นแก้วกาแฟคงไปนอนแหมะอยู่ที่พื้น
'' เอ๊ะ!? ทะ ท่านราคุ'''  '' ตามฉันมา''
ราคุพูดก่อนจะดึงหญิงสาวออกจากร้านกาแฟ
'' ท่านราคุดิฉันไม่เป็นไรหรอกค่ะ'' 
เธอพูดออกมาทั้งที่ใบหน้าซีดอยู่

   ...ความจริงเราสังเกตได้ตั้งแต่เช้าแล้วว่าทาจิบานะดูหน้าซีดแต่เราก็ยังปล่อยไปจนอาการหนัก..เรานี่มัน!!..
ราคุคิดอยู่ในใจขณะที่กำลังลากมาริกะมา
  '' ท.ท่านราคุดิฉันไม่เป็นไร-'' 
ยังไม่ทันที่มาริกะจะพูดจบราคุก็พูดแทรกมาก่อน
   '' ทาจิบานะ..'' 
'' ค.ค่ะ!''   มาริกะขานรับไป
''  เธอชอบฉันใช่ไหม'' 
  '' นะ..แน่นอนสิคะ ''
มาริกะตอบไปด้วยท่าทีเคอะเขิน
  '' ถ้าเธอชอบฉันเธอก็รักตัวเองบ้างสิ'' 
ราคุเอ่ยออกไป

  '' ฉันเป็นห่วงเธอนะ ฉันไม่อยากเห็นเธอฝืนตัวเองอีกแล้ว..ขอร้องล่ะ..ได้ไหม?'' 
'' ห.ห่วง ดิฉันน่ะหรอคะ '///' '
 มาริกะพูดไปเพื่อให้แน่ใจว่าตัวเองไม่ได้ฟังผิด
  '' ใช่ ห่วงมากๆเลย ไม่อยากเห็นเธอลำบากหรือไม่สบายอีกแล้ว ขนาดเวลามีผู้ชายอยู่ใกล้ๆเธอฉันยังห่วงเลย..'' 
ราคุพูดออกมาพลางหลบสายตาของมาริกะ
'' คิกๆฉันสัญญาค่ะว่าฉันจะไม่ฝืนตัวเองอีกแล้ว'' 
ท่านราคุ..รู้ไหมคะว่าความรู้สึกของท่านราคุน่ะคือ...

    '' แน่ใจนะ'' 
  ราคุถามย้ำเพื่อความแน่ใจ
'' แน่นอนค่ะ ^_^ '' 
มาริกะตอบกลับพร้อมรอยยิ้ม
'' คราวหลังก็อย่าทำให้เป็นห่วงอีกล่ะ..''
ราคุพูดพลางลูบหัวหญิงสาวตรงหน้าอย่าอ่อนโยน

  ..ท่านราคุ..ความรู้สึกของท่านราคุในตอนนี้ฉันจะทำให้มันผลิบานเองค่ะ ไม่ว่านานเท่าไร..นานเท่าไร..ฉันก็จะรอค่ะ!!

    ..'' ..วางใจให้เขาดูแลคุณหนูได้แล้วสินะคะ'' 
หญิงสาวผมยาวสีดำที่ปิดตาข้างซ้ายไว้ที่มักจะติดตามมาริกะเป็นประจำพูดกับหญิงสาวผมสั้นสีดำที่ถูกประดับด้วยเครื่องประดับรูปดอกไม้สีชมพูดอกใหญ่บนหัวคู่กับชุดกิโมโนสีชมพู-เหลือง ที่ดูเหมาะเจาะกับใบหน้าอันอ่อนเยาว์ของเธอเสียจริง
     '' หึ ถือว่าคาบเส้นละกัน..''  
หญิงสาวคนนั้นพูดจบก็เดินกลับขึ้นรถไป...
 

#แถมๆ

    3 ปีผ่านไป...
ณ สนามบินนาริตะ
 '' ฉันกลับมาแล้วค่ะท่านราคุ!'' 
หญิงสาวผมยาวสีส้มที่ถูกถักเป็นเปียพูดกับชายหนุ่มที่น่าจะอายุราวๆ20ปีไป
'' ฉันคิดถึงเธอมากเลยมาริกะ อาการหายดีแล้วใช่ไหม?'' 
ชายหนุ่มเข้าไปกอดเด็กสาวก่อนจะถามไป
'' ค่ะ การรักษาที่อเมริกาก้าวหน้ามากเลยค่ะอาการป่วยของดิฉันเลยหายได้'' 
มาริกะพูดพลางส่งยิ้มบางๆให้ราคุ
   '' มาริกะ...''   
 ราคุเอ่ยปากเรียกชื่อของหญิงสาวไป
'' คะ?'' มาริกะตอบพลางเอียงคอสงสัย

   '' เราแต่งงานกันนะ!'' 
ราคุพูดจบก็คุกเข่าขอแต่งงานทำให้คนแถวนั้นหันมามองกันถ้วนหน้า
    '' อ.เอ่อ'///' '' 
  มาริกะร้องออกมาพลางหน้าแดง
'' ได้ไหม..'' 
'' ตกลงค่ะ'' 
มาริกะตอบตกลงไปพร้อมกับน้ำตาที่ไหลอาบแก้ม

  ..ท่านราคุรู้ไหมคะว่าฉันรอวันนี้มานานมาก..วันที่ดอกไม้ดอกเล็กๆดอกนั้นผลิบานออกมาอย่างเต็มที่...





          จบแล้วจ้า
~มาคุยกับชิงุเระจังกันเถอะ~
สนุกกันไหมมม ชิงุเระพยายามแต่งเต็มที่เลยน้า
 ช่วยคอมเมนท์ให้หน่อยน้าา//ส่งสายตาปิ๊งๆ
ภาษาอาจจะแปลกๆไปบ้างนะ 
บางคนอาจจะไม่รู้ว่าผู้หญิงที่โผล่มาตอนท้ายคือใครเขาก็คือ....ทาจิบานะ จิกะ คุณแม่ของมาริกะนั่นเองจ้าา
ใครที่ติดตามเรื่องนี้คงรู้กันอยู่แล้วเนอะ 
ชิงุเระก็จบการคุยกันแค่นี้แหละ
บ๊ายบาย
#แนะนำให้เพื่อนอ่านสิรอไร?

ผลงานอื่นๆ ของ ชิงุเระ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

1 ความคิดเห็น

  1. #1 มา○า
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 12:14
    หัวเหลืองนางเอกคะ
    #1
    0