คัดลอกลิงก์เเล้ว

Somebody For Love. [ Fic.SNSD Taeny ] Yuri

โดย kungchiz

ขอบคุณพระเจ้านะคะ....ที่ทำตามคำขอของฟานี่..ที่ทำให้ฟานี่มาเจอกับแทแท.....จบ100%ภาคต่อ..Yulsic or Soosun???

ยอดวิวรวม

11,670

ยอดวิวเดือนนี้

2

ยอดวิวรวม


11,670

ความคิดเห็น


45

คนติดตาม


59
เรทติ้ง : 100 % จำนวนโหวต : 1
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  2 ก.พ. 54 / 21:33 น.
นิยาย Somebody For Love. [ Fic.SNSD Taeny ] Yuri Somebody For Love. [ Fic.SNSD Taeny ] Yuri | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้








"อยากมีคนที่แคร์......เธอคนนั้นจะเป็นใครกันนะ..."

       "พระเจ้าคะ...ถ้าท่านมีอยู่จริง...ช่วยบรรดาให้ฟานี่เจอ...เขาคนนั้นด้วยเถอะคะ......." 

เนื้อเรื่อง อัปเดต 2 ก.พ. 54 / 21:33





Somebody For Love.Taeny



ติ๊ดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ 

เสียงนาฬิกาปลุกในห้องนอนในคอนโดที่แต่งตกอย่างทันสมัยได้ดังขึ้น..ทำให้คนตัวเล็กที่ยืนมองดูหิมะที่กำลังร่วงหล่นอยู่เดินไปปิดเสียงดังน่าหนวกหูนั่นก่อนจะเดินไปรับโทรศัพท์ที่เสียบอยู่กับขนมเค้ก...โดยฝีมือของเพื่อน ๆ ตัวแสบที่มาร่วมฉลองวันเกิดกับเขาเมื่อคืน......

ร่องรอยของงานเลี้ยงยังคงอยู่....ลูกโป่งที่ลอยอยู่บนเพดาน...พลุกระดาษที่กระจายอยู่ทั่วห้อง...กล่องของขวัญที่ยังไม่ได้แกะวางอยู่บนเตียง...นาฬิกาที่ติดอยู่ผนังห้องบ่งบอกเวลาว่าเป็นเช้าของวันใหม่....และวันนี้ก็เป็นวันหยุดไม่ต้องไปทำงานด้วย....คนตัวเล็กเดินไปสวมเสื้อกันหนาวก่อนจะเดินออกจากห้องและเข้าไปในลิฟท์ที่ยังไม่มีผู้คนรอยยิ้มบาง ๆเกิดขึ้นบนใบหน้า

ทุกเช้ามักจะเป็นแบบนี้เสมอ....ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง......อยู่คนเดียว...นอนเปลี่ยวเหงาคนเดียว....ทำอะไรก็ทำเพียงลำพัง......

คิม แทยอนเดินออกมาจากลิฟท์ก่อนจะเอามือล้วงไปในกระเป๋ากางเกงเพื่อบรรเทาความหนาวในตอนนี้.....หญิงสาวสองสามคนเดินสวนมาและยิ้มให้กับคนตัวเล็ก....ซึ่งแทยอนก็ยิ้มตอบรับไปเล็กน้อย...ก่อนจะเดินก้มหน้าออกไปจากคอนโด......หญิงสาวสามคนต่างพากันขวยเขินและชอบใจที่คนตัวเล็กนั้นยิ้มให้...

 

แทยอนพาตัวเองมายังทางข้ามม้าลายก่อนจะมองที่ไฟสัญญาณ...มองฝั่งตรงข้ามที่มีคู่รักกำลังเดินจูงมือกันรอข้ามทางม้าลายด้วย....รอยยิ้มเกิดขึ้นบนใบหน้าของคนตัวเล็กอีกครั้ง...ก่อนจะมีหญิงสาวนัยน์ตาหยีคนหนึ่งมาหยุดข้าง ๆ เพื่อข้ามถนนด้วย....แทยอนแอบเหลือบมองเธอนิดหน่อยก่อนจะเดินข้ามทางม้าลายซึ่งตอนนี้สัญญาณไฟบอกให้คนเดินข้ามแล้ว....ขณะที่เดินข้ามอยู่นั้น....หญิงสาวนัยน์ตาหยีก็เหลือบมองแทยอนด้วยเช่นกัน..ทั้งสองยิ้มบาง ๆ ให้กันและกัน....ก่อนที่แยกกันเดินไปคนละทาง......

แทยอนเอามือซุกกระเป๋าเสื้อกันหนาวก่อนจะหยุดมองที่ต้นไม้ที่ตอนนี้ใบของมันกำลังเป็นสีเหลืองและแดงทั้งต้น....ก่อนจะละความสนใจไป...คนตัวเล็กกระชับเสื้อกันหนาวอีกนิดหนึ่งก่อนจะเห็นคู่รักที่ยืนอยู่ใกล้ ๆ กำลังจับมือกัน...ผ่านตัวเขาไปทีละคู่......

ดูแล้วมันรู้สึกเหงา....เดียวดาย....ยังไงก็ไม่รู้....แทยอนทำเป็นยิ้มสดใสปลอบใจตัวเอง...ก่อนจะเดินสวนคู่รักพวกนั้นไป

“อยากมีคนที่แคร์....เธอคนนั้นของเราจะเป็นใครกันนะ....”

แทยอนพูดกับตัวเองเบา ๆ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นบนท้องฟ้าซึ่งตอนนี้หิมะได้หยุดตกไปแล้ว.....

 

Happy birthday To you!!!!!.

          เสียงร้องได้โห่แสดงความดีใจในงานวันเกิดดังขึ้น....พร้อมกับเสียงชนแก้วก็ดังตามมา....สาวนัยน์ตายิ้มมองดูบรรดาเหล่าเพื่อน ๆที่ต่างก็มีคู่รักอย่างยิ้ม ๆ.....บางคนก็มีหยอกล้อกันดูน่ารัก.....บางคู่ก็มีลูบศรีษะกัน...ส่วนเธอนั้นกลับอยู่เพียงลำพัง....นัยน์ตาสวยกำลังเศร้า...เหงาอย่างบอกไม่ถูก

          ฮวัง มิยอง หรือทิฟฟานี่เดินออกมาจากร้านที่เลี้ยงฉลองวันเกิด....สาวนัยน์ตายิ้มมองไปที่คู่รักที่กำลังประคองกอดกันผ่านเธอไป....จนสุดสายตา.....เธอเดินไปเรื่อย ๆ พลางมองแสงไฟที่ประดับอยู่ด้วย.....มองไปบรรยากาศรอบตัวทั้ง ๆ ที่ยังไม่ใช่เทศกาลแห่งความรัก....แต่ก็ยังมีคู่รักผ่านมาให้เธอพบตลอด......ทิฟฟานี่มองตามและยิ้มตามไปด้วยความเหงา

          ทิฟฟานี่เดินมาหยุดที่ป้ายรถเมล์เพื่อที่กลับบ้าน.....ในขณะนั้นก็มีหญิงสาวผิวเข้ม...ใบหน้าคม...ตัวสูงมายืนรอรถกับเธอด้วยเช่นกัน....หญิงสาวเหลือบมองเล็กน้อย.....คนตัวสูงก็เหลือบมาดูเธอเล็กน้อยก่อนจะยิ้มบาง ๆ ไปให้.....และเธอก็ยิ้มตอบกลับไป....ก่อนที่ร่างสูงจะขึ้นรถไปก่อน....

          ดึกมากแล้ว......ทิฟฟานี่ชำระร่างกายเสร็จตอนนี้เธออยู่ในชุดนอนสบาย ๆ......สาวนัยน์ตายิ้มเดินออกไปที่ระเบียงคอนโดของเธอ...ก่อนจะทอดสายตามองไปที่ถนนซึ่งตอนนี้รถเริ่มจะซาแล้ว......

          นัยน์ตาคู่สวยกำลังเหม่อลอยไปบนท้องฟ้า....อยากมีใครสักคนที่คอยเป็นห่วงกัน....คนที่คอยแทคแคร์....อยากจะเป็นคนรักของใครสักคน.....ไม่อยากเหงาแบบนี้อีกแล้ว......

          “พระเจ้าคะ...ถ้าท่านมีอยู่จริง....ช่วยบรรดาให้ฟานี่ได้เจอเขาคนนั้นด้วยเถอะคะ.....”

 

          คิม แทยอนก้มลงให้อาหารปลาแก่ลูกปลาทองสองสามคนที่เขาเลี้ยงอยู่ในขวดโหลและยิ้มบาง ๆ ให้...........ก่อนจะพาตัวเองไปที่แกลอรี่รูปถ่ายที่เพื่อนสนิทของเขาเป็นคนจัดแสดงอยู่.....

          ในขณะนั้นเวลาไล่เรียงกัน...ทิฟฟานี่ก็ได้ให้อาหารปลาในตู้ปลาด้วยเช่นกัน...สาวนัยน์ตายิ้มอมยิ้มเล็กน้อยก่อนจะลุกไปหยิบเสื้อโค๊ดออกไปจากห้อง...........

          ภายในแกลอรี่จัดแสดงรูปถ่ายและภาพเขียนของศิลปินที่มีชื่อมากมายในเกาหลี......แทยอนเดินมองรูปเขียนภาพหัวใจด้วยสีน้ำมันอย่างพิจารณา....

ก่อนจะเดินผ่านไปเพื่อดูภาพเขียนอื่น ๆ อีก....ในตอนที่แทยอนเดินไปนั้น....ทิฟฟานี่ที่กำลังมาถึงก็หยุดมองที่ภาพเขียนรูปหัวใจด้วยเช่นกัน......

          Somebody For Love...งั้นเหรอ”

          เสียงของหญิงสาวทั้งคู่เบ่งออกมาพร้อมกันเบา ๆ.....ซึ่งตอนนี้แทยอนกับทิฟฟานี่กำลังยืนหันหลังกันอยู่....ก่อนที่คนทั้งสองจะเดินแยกกันไปทาง

          แทยอนรีบเดินจากไปจากแกลอรี่ด้วยความรีบเร่งเพราะเพื่อนตัวแสบของเขานั้นได้โทรมาให้ไปหาไว ๆ.....จึงทำให้เดินชนหญิงสาวนัยน์ตายิ้มคนหนึ่งเข้าจนข้าวของของเธอกระจาย......

          “ขอโทษนะคะ...พอดีฉันรีบนิดหน่อย..ขอโทษด้วยจริงๆ”

          “ไม่เป็นไรคะ...ขอบคุณนะคะที่ช่วยเก็บของให้”

แทยอนเห็นดังนั้นจึงรีบเข้าไปขอโทษ...และช่วยเธอเก็บของก่อนจะรีบปลีกตัวไปทันที.....ทิฟฟานี่มองตามคนตัวเล็กอย่างสุดสายตา

สาวนัยน์ตายยิ้มเล็กน้อยก่อนจะเดินไปต่อไป.....เมื่อช่วยหญิงสาวตายิ้มเก็บของและเอ่ยคำขอโทษเสร็จแล้ว...คิมแทยอนที่อยู่บนแท็กซี่เพื่อจะไปหาเพื่อนที่ร้านหนังสือนั้นก็......คิดถึงรอยยิ้มและน้ำเสียงของหญิงสาวคนเมื่อกี้...ก่อนจะเงยหน้าดูบนท้องฟ้าที่สดใส....และอมยิ้มตามภาพรอยยิ้มของหญิงสาวคนเมื่อกี้...............

ทิฟฟานี่พาตัวเองมายังร้านหนังสือแห่งหนึ่ง....เธอมาหยุดตรงที่หมวดหนังสือวรรณกรรม....พลางเอานิ้วมือไล้ดูหนังสือ.....ใบหน้าเปื้อนยิ้มเมื่อเห็นหนังสือได้หนังสือเล่มที่ต้องการ.........และเปิดมันดูเนื้อหาข้างในแบบผ่าน ๆ

“เกิดอะไรขึ้นกับแก....เชว ซูยอง...ร้อยวันพันปีไม่ยักจะเห็นแกอ่านหนังสือ”

แทยอนเดินเข้าไปยืนข้าง ๆ เพื่อนก่อนจะดึงเอาหนังสือในมือเพื่อนตัวสูงมาดู.....

“เรื่องของฉันน่า....เอาคืนมา...ไอ้นี่...ฉันจะเอาไปคิดเงิน”

ซูยองเพื่อนต่างความสูงของแทยอนดึงหนังสือมาแล้วเดินไปที่เคาน์เตอร์คิดเงินที่มีหญิงสาวนัยน์ตาหยีเป็นแคชเชียร์อยู่....แทยอนมองในพฤติกรรมเพื่อนตัวโย่งก่อนจะเดินไปในมุมหนังสือวรรณกรรม....สายตาไล่ดูหนังสือที่ต้องการทีละนิด.........

“อ๊ะ...นี่ไง!!!

ก่อนจะเอื้อมมือไปสัมผัสหนังสือที่ตามหามานาน.....แต่ก็มีมือบางของหญิงสาวอีกคนมาหยิบด้วยเช่นกัน......ทิฟฟานี่เงยหน้าขึ้นมองแทยอนเล็กน้อยก่อนจะดึงหนังสือมา.....ซึ่งแทยอนก็ดึงหนังสือกลับมาด้วยเช่นกัน...

ทั้งคู่ไม่ได้สังเกตกันและกันว่าเคยเจอกกันมาก่อนเมื่อกี้....เพราะมัวแต่ยื้อแย่งหนังสือเล่มโปรดที่เหลือชุดสุดท้ายแล้ว....แต่แล้วหนังสือชุดนั้นก็แยกออกจากกันโดยที่แทยอนได้เล่มที่หนึ่ง...ส่วนทิฟฟานี่ได้เล่มที่สอง....ผู้ดูแลร้านเดินมาเจอกทั้งสองที่กำลังแย่งหนังสือกันอยู่จนหนังสือนั้นแยกออกจากกัน...

“หนังสือเรื่องนี้ยังพอเหลืออีกชุดมั้ยคะ....ถ้ายังเหลืออยู่ฉันจะให้เธอซื้อชุดใหม่ไป....ส่วนฉันจะเอาชุดที่มันขาดไปแทน...”

แทยอนเอ่ยถามผู้ดูแลร้านขึ้นมา....ทำให้ทิฟฟานี่ต้องแปลกใจที่แทยอนพูดแบบนั้นออกมา....นี่ถ้าเขาเป็นผู้ชายแถว ๆ บ้านเรียกว่า “แมน”ใช่หรือเปล่าให้ทิฟฟานี่เอาหนังสือชุดใหม่ไปส่วนเขาเอาที่มันขาดไปแทน...

“เสียใจด้วยนะครับ..หนังสือเรื่องนี้เหลือชุดสุดท้ายแล้ว.....ยังไงเรื่องค่าเสียหาย....ใครจะเป็นคนชำระดีครับ”ชายหนุ่มพูดตรง ๆ

“ฉันเองค่ะ!!!

เสียงของหญิงสาวทั้งสองคนเอ่ยขึ้นพร้อมกัน....แทยอนมองทิฟฟานี่ก่อนนิดหนึ่ง.....ส่วนเธอก็มองตอบมาเช่นกัน....และทั้งคู่ก็เถียงกันเรื่องหนังสือต่อไปว่าใครจะเป็นคนครอบครอง...ทำให้ชายหนุ่มผู้ดูแลต้องห้ามทั้งคู่และเป็นคนสรุป....

“ผมว่าเอาอย่างนี้แล้วกัน......พวกคุณก็จ่ายคนละครึ่ง....แล้วก็เอาหนังสือไปคนละเล่มแล้วกัน......”

จากนั้นชายหนุ่มก็พาทั้งคู่ไปที่แคชเชียร์เพื่อชำระเงินค่าหนังสือแทยอนหยิบเงินที่ยับยู่ยี่ออกมาจากกระเป๋ากางเกง.....พลางเหลือบสายตาไปที่หญิงสาวตายิ้มหน้าตาน่ารักก่อนจะอมยิ้ม...ก่อนจะเบือนสายตาหนีเพราะหญิงสาวนั้นกำลังมองที่หน้าเขาพอดี....ทิฟฟานี่มองแทยอนและยิ้มบาง ๆ ก่อนจะหยิบเอาแบงค์ที่ดูเรียบร้อยมาวางไว้บนหน้าแคชเชียร์...จากนั้นทั้งคู่ก็รับหนังสือไปคนละเล่ม....

 “เอาไว้ค่อยหาเล่มหนึ่งก็ได้........”สาวตายิ้มเอ่ยขึ้นเมื่อออกจากนอกร้านแล้ว......แต่ก็นึกถึงคนตัวเล็กเมื่อกี้....ก่อนจะอมยิ้มนิดหนึ่งก่อน...มุ่งหน้ากลับคอนโดของเธอ

 “เอาไว้ค่อยหาเล่มสองก็ได.........”

 แทยอนพูดกับตัวเองพลางยกหนังสือที่เพิ่งได้รับขึ้นมาดูพร้อมกับคิดถึงใบหน้าน่ารักของสาวตายิ้มคนนั้น.....

“เป็นอะไรของแก...ซูยองแค่กะอีแค่ได้หนังสือทำอาหารแค่เนี๊ยะ..ทำเป็นยิ้มน้อยยิ้มใหญ่.......”แทยอนที่รำคาญท่าทางของเพื่อนตัวสูง

“ก็ฉันมีความสุขนี่หว่า....ว่าแต่แกเหอะ...ไปได้หนังสือชุดมาแต่ดันได้เล่มเดียว....แล้วมันจะอ่านรู้เรื่องมั้ย???”ซูยองพูดพลางดูที่หนังสือของเพื่อน

“อย่างน้อยฉันก็รู้เรื่องตอนต้นก็แล้วกัน.....”

“รู้ตอนต้นแต่ไม่รู้ตอนจบ...มันจะสนุกได้ไง...ไอ้หมาเอ้ย!!!

ซูยองเอานิ้มจิ้มไปที่ศรีษะของแทยอนอย่างแรง...ทำให้คนตัวเล็กต้องไล่เตะร่างสูงเพื่อเอาคืน

“เออๆ....มันต้องรู้สักวันน่ะแหละ...งั้นฉันกลับก่อนนะ”

แทยอนลาซูยองและทั้งสองก็เดินแยกกันที่หน้าป้ายรถเมล์.......ก่อนที่แทยอนจะขึ้นรถโดยสารประจำทางเพื่อกลับคอนโด......

“ยัยฟานี่...นี่แกบ้าหรือเปล่าเนี่ย....หนังสือเรื่องนี้มันเป็นหนังสือชุดนะ...แต่แกดันไปซื้อเล่มสองมาอ่านซะงั้น.....หรือว่าแกอ่านเล่มหนึ่งแล้ว....”

ซันนี่ที่ทำงานอยู่ร้านหนังสือรู้ดีว่าหนังสือที่ทิฟฟานี่ซื้อมานั้นเป็นหนังสือชุด....แต่ว่าตอนนี้เพื่อนสาวตายิ้มไปซื้อนั้น....ซันนี่ดันพักเบรกไปซะก่อนจึงไม่ทราบว่าทิฟฟานี่ซื้อหนังสือมาเพราะอะไร...

“เปล่าหรอก...พอดีมีอุบัติเหตุเล็กน้อยน่ะ....แต่อย่างน้อยฉันก็รู้ตอนจบก็แล้วกันน่า.....”ทิฟฟานี่พูดพลางกอดอก

“ย่ะ!!รู้ตอนจบ...แต่ไม่รู้เรื่องราวตอนต้น...มันจะสนุกมั้ย...ยัยหมีตายิ้ม”

ซันนี่พูดพร้อมกับผลักศรีษะของเพื่อสาวเบา ๆ...ก่อนที่ทั้งสองจะแยกกันกลับบ้านไปก่อน....

“ยังไงต้องมีสักวันสิที่ฉันจะได้อ่านเล่มแรก........”

 

แทยอนเดินหิ้วถุงหนังสือกลับมาที่คอนโด....ก่อนจะล้วงหากุญแจเพื่อที่จะเข้าห้อง......วางหนังสือไว้ที่โต๊ะอ่านหนังสือ....และเดินไปดูปลาทองที่เลี้ยงไว้.....

“เฮ้ย!!!!ตายอีกแล้วเหรอ...สงสัยฉันจะไม่มีดวงเลี้ยงพวกแกจริง ๆ เจ้าปลาน้อย......”

แทยอนพูดพลางเอาตัวลูกปลาทองไปทิ้งในถังขยะ.....ก่อนจะไปหยิบบัวรดน้ำใบเล็กสีฟ้าเพื่อที่จะนำไปรดน้ำดอกไม้ที่ตัวเองปลูกไว้ในกระถางใบเล็กที่ระเบียงห้อง.....ดอกไม้สีเขียวเริ่มออกดอกสีเหลืองอ่อน.....แทยอนยิ้มก่อนจะรดน้ำอย่างอารมณ์ดี....ก่อนจะเหลือบสายตาไปเห็นที่ห้องข้าง ๆที่ก็ปลูกดอกไม้ไว้เช่นกัน......

“คิดจะปลูกเค้าแล้วทำไมไม่ดูแลให้ดี ๆ นะ......”

แทยอนพึมพำเบา ๆ ก่อนจะส่ายหน้าอย่างเอือมระอาที่เห็นสภาพของดอกไม้ที่กำลังจะเหี่ยวเฉาไร้การดูแลจากเจ้าของ....ก่อนเอื้อมบัวรดน้ำไปรดน้ำให้กับดอกไม้พวกนั้นอย่างอารมณ์ดี......ก่อนจะเดินเข้าไปในห้อง..

ทิฟฟานี่เมื่อมาถึงที่ห้องของตัวเองก็รีบมาคุยกับลูกปลาทองที่เพิ่งเกิดอยู่สักพัก.....ก่อนจะคิดอะไรได้ว่าเธอลืมรดน้ำดอกไม้ที่ระเบียงเกือบอาทิตย์แล้ว...หญิงสาวรีบไปเอาบัวรดน้ำสีชมพูใบเล็กออกไปที่ระเบียง...แต่ก็ต้องแปลกใจที่เห็นกระถางดอกไม้เปียก......หญิงสาวยกมือรองดูน้ำฝน..พลางเงยขึ้นไปบนท้องฟ้าดูบรรยากาศ....หรือว่าฝนจะตก....ทิฟฟานี่เกาหัวแบบงุนงงก่อนจะเดินกลับเข้าไปในห้องต่อ......

แทยอนเดินมานั่งที่โต๊ะอ่านหนังสือพร้อมกับเปิดหนังสือเล่มที่เพิ่งซื้อมาอ่าน....พลางมองวิวทิวทัศน์ข้างนอกอย่างเหม่อลอย.......ไม่ต่างจากทิฟฟานี่ที่กำลังนั่งอยู่บนโซฟาตัวใหญ่ในมือถือหนังสือที่เพิ่งซื้อมา......

ความรู้สึกเหงาเริ่มครอบคลุมหัวใจของคนทั้งสอง....หญิงสาวตายิ้มน้ำตาไหลออกมาเล็กน้อยก่อนจะปาดมันออก......ในขณะที่แทยอนก็สะบัดความคิดออกจากหัว.....ก่อนจะเดินไปหยิบเสื้อกันหนาวตัวเก่งเพื่อจะเดินออกไปสูดอากาศข้างนอก......ทิฟฟานี่ก็เช่นกันเธอหยิบผ้าพันคอก่อนจะออกไปจากห้อง...

เสียงประตูเปิดออกพร้อมกัน....แทยอนหมุนตัวไปล๊อคประตูห้องพลางมองห้องตรงข้ามที่มีหญิงสาวคนนึงกำลังออกมาจากห้องด้วยเช่นกัน ทิฟฟานี่ที่กำลังหันหลังจากการล๊อคประตูเสร็จ...ก็หันหน้ามาด้วยเช่นกัน...

“อ้าว!!!!คุณ!!!

สิ้นเสียงเรียกของทั้งคู่....แทยอนก็ส่งยิ้มให้กับสาวนัยน์ตายิ้มก่อน.....ทิฟฟานี่ที่ดูจะแปลกใจไม่ต่างจากแทยอนสักเท่าไหร่....แต่ก็ส่งยิ้มตาปิดในแบบฉบับของตนไปให้คนตัวเล็กที่กำลังหน้าแดงอยู่....

“หนังสือที่ซื้อไป...คุณอ่านหรือยังคะ.....”

“อืม...อ่านแล้วค่ะ...แต่ว่า...ยังไม่จบเลยนี่..เลยไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าไหร่”

บทสนทนาเริ่มต้นขึ้นโดยทิฟฟานี่เป็นคนเอ่ยถาม....ในขณะที่ทั้งคู่อยู่ในลิฟท์เพื่อที่จะออกไปข้างนอก...แทยอนตอบไปและส่งยิ้มให้กับหญิงสาว...ทำเอาหญิงสาวถึงกับใจสั่นเพราะใบหน้าราวกับเด็กนั่นไปด้วย...

“เหมือนฉันเลยค่ะ....รู้แต่ตอนจบเลยไม่รู้ว่าเรื่องราวตอนต้นเป็นยังไง”

“ก็ไม่แปลกนะ....ก็เราได้หนังสือคนละเล่มนี่น่า...จะให้รู้เรื่องคงยากหน่อย....ฮ่าๆๆๆๆ”

แทยอนพูดพลางหัวเราะไปด้วย......ซึ่งมันก็เป็นอย่างที่คนตัวเล็กบอกจริง ๆ..สาวตายิ้มก็พลอยหัวเราะไปด้วย......ก่อนทั้งคู่จะนึกอะไรได้และต่างคนต่างพูดออกมาพร้อมกัน

“เอาอย่างนี้ดีมั้ยคะ!!”ทั้งคู่ประสานเสียง

“คุณพูดก่อนเถอะ.....”

แทยอนบอกให้หญิงสาวพูดก่อน.....เป็นครั้งที่สองแล้วที่ทิฟฟานี่คิดว่าแทยอน “แมน”เกินไป....หลังจากเหตุการณ์ที่ร้านหนังสือ....คนตัวเล็กมักจะให้เกียรติเธอก่อนเสมอ....ทิฟฟานี่หันไปยิ้มก่อนจะพูด

“ฉันว่าเราสองคน....มาแลกหนังสือกันอ่านดีมั้ยคะ”

“คุณก็คิดเหมือนฉันเลยนะ....งั้นเรามาแลกหนังสือกันอ่านเถอะ....อ่านหนังสือชุดแต่ดันไม่ได้อ่านอีกเล่ม...มันดูเหมือนขาดอะไรก็ไม่รู้”

แทยอนพยักหน้าตอบรับทันที....พลางพึมพำเบา ๆ...ท่าทางแบบนี้มันก็ทำให้ทิฟฟานี่อดขำไม่ได้...คนตัวเล็ก....น่ารัก...แบบนี้ไม่เชื่อว่าจะอยู่ข้าง ๆ ห้องของเธอเอง...แทยอนนึกอะไรได้ก่อนจะยื่นมือไปตรงหน้าหญิงสาว

“สวัสดี....ฉันชื่อ คิม แทยอน...ยินดีที่ได้รู้จัก...แล้วคุณล่ะ?

“ฉันทิฟฟานี่ค่ะ....หรือเรียกฟานี่ก็ได้..ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกัน”

ทิฟฟานี่ยื่นมือไปสัมผัสกับมือเล็กนั่นก่อนที่ทั้งสองจะยิ้มให้กันและกัน...หัวใจของทั้งสองคนตอนนี้เต้นสั่นไม่เป็นจังหวะ....ก่อนทั้งสองจะละมือจากกันและกันก่อนจะเบือนหน้าไปคนละทาง.....เพื่อที่จะไม่ให้อีกคนได้เห็นใบหน้าที่แดงก่ำของตนเอง.....

เมื่อลงมาออกมาจากลิฟท์เรียบร้อยแล้วแทยอนก็ยิ้มให้ทิฟฟานี่ก่อนที่ทั้งคู่จะแยกกันไปคนละทาง...แทยอนที่กำลังเดินนั้นหยุดหันไปมองทิฟฟานี่ก่อนจะยิ้มกว้าง...และหันตัวเดินไปต่อ....ในขณะที่แทยอนหันไปนั้น...ทิฟฟานี่ก็หันมามองดูคนตัวเล็กที่กำลังเดินอย่างอารมณ์ดี.....หญิงสาวยิ้มตาปิดและเดินไปในทางของตัวเองต่อไป......

แทยอนมายังร้านขายปลาหลากชนิด....คนตัวเล็กเดินไปรอบ ๆ ร้านเพื่อจะดูปลาทองตัวใหม่ที่เจ้าตัวอยากจะเลี้ยง....แต่ไม่รู้เพราะอะไรเลี้ยงมากี่ตัวก็ตายมันไปซะหมด....คนตัวเล็กชะโงกหน้าไปที่ตู้ปลาที่มีปลาทองว่ายอยู่ไปมา

“แล้วจะเลือกยังไงเนี่ย....เลือกก็ไม่เป็นเฮ้อออออ”

คนตัวเล็กพึมพำไปพลางก้มดูปลาทองอยู่ในขณะที่ในมือถือตะชอนกับถังน้ำสำหรับตักปลาใส่อยู่....โดยที่ไม่ได้สังเกตว่ากำลังจะชนใส่ใครบางคนอยู่

“อ๊ะ!!ขอโทษค่ะ...พอดีฉันไม่ทันเห็นคุณ...อ้าวคุณทิฟฟานี่”

“อ๊ะ!!คุณแทยอนมาทำอะไรที่นี่คะ.......”

ทิฟฟานี่ที่ตอนนี้ในมือถืออาหารปลาไว้สองสามถุงและขวดน้ำยาทำความสะอาดตู้ปลาอยู่เดินมาก็แปลกใจไม่น้อยที่เจอคนตัวเล็กที่นี่

แทยอนไม่ตอบแต่กลับชูถังน้ำและกระชอนขึ้นมาแทน...และส่งยิ้มไปให้หญิงสาว....ทิฟฟานี่นั้นดูจะเข้าใจความเป็นอย่างดี....แต่ทำไมดูคนตัวเล็กถึงทำหน้ามุ้ยขนาดนั้น...

“ว่าแต่มีปัญหาอะไรเหรอคะ...คุณแทยอน...”สงสัยเลยถาม

“ก็ฉันน่ะ...อยากเลี้ยงปลามากเลย...แต่ไม่รู้ทำไมเลี้ยงกี่ตัวมันก็ตายไปหมด....เหมือนกับว่ามันไม่อยากอยู่กับฉันงั้นแหละ..”น้ำเสียงเศร้า

“คิกๆๆๆๆ.......ไม่หรออกคะ....ฉันว่าคุณแทยอนคงจะเลี้ยงมันไม่เป็นมากกว่า....”ทิฟฟานี่หัวเราะน่ารัก

“ไม่ต้องเรียกคง..เรียกคุณหรอก...เรียกฉันว่าแทยอนเฉย ๆ ได้”

“ก็ได้ค่ะ...งั้น...แทยอน...แทแท.....ต้องเรียกฉันว่าฟานี่ก็พอนะคะ....ไหนดูหน่อยสิ....ว่าแทแทเลือกปลาได้กี่ตัวแล้ว”

สรรพนามเรียกชื่อใหม่นั้นดูจะทำให้คนตัวเล็กเขินไม่ใช่น้อย...ยิ่งหญิงสาวตายิ้มชะโงกหน้ามาดูถังน้ำใกล้ ๆ ด้วยแล้ว...มันจะใจเต้นอะไรกันนักกันหนาไอ้หัวใจบ้า!!!!!

“ตัวนี้เป็นโรคนะคะ..แทแท...ถ้าเราเลือกปลาที่เป็นโรคไป...ตัวอื่น ๆมันก็จะติดโรคไปด้วยนะคะ...”ทิฟฟานี่ยิ้มให้

“อืมๆๆๆเหรอ......แล้วฟานี่รู้ได้ไงว่าตัวไหนเป็นโรคหรือไม่เป็นล่ะ...เก่งจัง....”

แทยอนมองดูหญิงสาวที่กำลังเอากระชอนจากเขาไปเพื่อตักปลาเลือกใส่ถังน้ำใบเล็ก......

“ก็ที่ห้องฟานี่ก็เลี้ยงไว้นี่คะ...ตอนนี้ก็ออกลูกตั้งสามตัวแน่ะ”

“โหย...จริงเหรอ...อิจฉาจัง...ฉันก็อยากเห็นลูกปลาน่ารัก ๆ แบบนั้นบ้างจัง....แต่ฟานี่ก็เก่งจริง ๆ...นั่นแหละ...ที่รู้ว่าจะต้องเลี้ยงพวกมันยังไง”

“ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกค่ะ...ที่ฟานี่รู้ว่าต้องเลี้ยงยังไง...คงเป็นเพราะฟานี่เรียนมาด้วย.......”หญิงสาวตักปลาใส่ถังน้ำที่แทยอนถืออยู่ด้วยรอยยิ้ม

“เรียนมางั้นเหรอ........”แทยอนยังงง

“ก็ฟานี่เป็นหมอสัตว์นี่คะ...ถึงรู้ว่าพวกมันป่วยหรือไม่ป่วย”

ทิฟฟานี่พูดพร้อมกับส่งยิ้มไปให้แทยอนที่กำลังพยักหน้าอย่างเข้าใจ....ที่แท้หญิงสาวก็สัตว์แพทย์นี่เอง....มิน่าทำไมถึงรู้ว่าตัวไหนเป็นโรคหรือไม่เป็นโรค....ทิฟฟานี่เลือกปลาให้แทยอนเสร็จสรรพก็ขอตัวไปชำระเงินค่าอาหารและอุปกรณ์สำหรับตู้ปลาก่อนจะลาไปก่อนเพราะมีธุระอย่างอื่นด้วย....

“ขอบคุณมากนะ..ฟานี่ที่เลือกปลาให้ฉัน...ฉันมั่นใจเลยล่ะว่าคราวนี้เจ้าพวกนี้ไม่ตายแน่ ๆ”แทยอนกล่าวขอบคุณและกำมือขึ้นโชว์ความรั่ว

“ค่ะ...ยินดีค่ะ...แทแท..” ทิฟฟานี่ส่งยิ้มให้แทยอนและขำในความรั่วนั้น

 

          ต้นไม้...ดอกไม้..ทั้งไม้ดอกไม้ประดับหลากหลายชนิด..เบ่งบานอยู่ทั่วร้าน...ร่างบางของหญิงสาวตายิ้มเดินเข้าไปเพื่อเลือกดูดอกไม้ที่เธอคิดว่าจะซื้อไปปลูกใหม่แทนต้นเก่าที่มันตายไปหลังจากที่เธอลืมรดน้ำให้ราวสัปดาห์...

          หญิงสาวหยุดที่กระถางดอกไม้ที่มีดอกสีชมพูอ่อน...พลางทำหน้ายู่เพราะต้นนี้เธอเคยซื้อมันไปปลูกแล้ว...แต่มันกลับตายไป....

          “หรือว่าเราจะลองซื้อไปปลูกอีกครั้งหนึ่งดี....อ๊ะ!!!

          ขณะที่พูดอยู่นั้น..จู่ ๆ ก็มีใครบางคนมาชนเธอ....หมู่นี้ทำไมเธอถึงมักถูกชนบ่อยก็ไม่รู้.....

          “ขอโทษคะ...พอดีฉันมองไม่เห็นทาง...อ้าว!!ฟานี่มาทำอะไรที่นี่”

          แทยอนเอ่ยคำถามเดียวกันที่ทิฟฟานี่เพิ่งถามเขาเมื่ออยู่ในร้านขายปลาเมื่อกี้....หญิงสาวดูแปลกมากที่เห็นคนตัวเล็กอยู่ที่นี่..พลางเหลือบสายตาไปเห็นปุ๋ยถุงเล็ก ๆและอุปกรณ์ตัดแต่งต้นไม้

          “รู้สึกว่า..วันนี้เราจะบังเอิญเจอกันหลายครั้งนะคะ..”หญิงสาวยิ้ม

          “เออ...จริงด้วยสิเนอะ..ฮ่าๆๆๆบังเอิญจริง ๆ...ว่าแต่ฟานี่มาซื้อต้นไม้เหรอ........สงสัยเจ้าต้นไม้ที่อยู่ระเบียงพวกนั้นจะตายแล้วสิ...เสียดายจังเนอะ...ก็ฟานี่เล่นไม่รดน้ำพวกมันนี่น่า”

          “เอ๋..........หรือว่าแทแทเป็นคนรดน้ำต้นไม้ให้ฟานี่คะ..”

          แทยอนไม่ตอบอะไรได้แต่ยิ้มและพยักหน้ารับ....ก่อนที่ทิฟฟานี่จะนึกอะไรได้.....ร่องรอยการรดน้ำที่กระถางดอกไม้ที่ระเบียงของเธอเป็นฝีมือของแทยอนงั้นเหรอ....ใบหน้าเปื้อนยิ้มของหญิงสาวหันไปมองคนตัวเล็กที่กำลังนั่งยองลงเพื่อดูดอกไม้พวกนั้น...ก่อนที่แทยอนจะเงยหน้าขึ้นสบตาเธอ..

          “เอาอย่างนี้...เพื่อเป็นการตอบแทนที่ฟานี่...ช่วยฉันเลือกปลา...ฉันก็จะช่วยฟานี่เลือกต้นไม้แทนนะ....”

          “แทแทเลือกต้นไม้เป็นด้วยเหรอคะ....”ถามอย่างสงสัย

          “ก็ฉันเป็น...นักวิจัยพืชนี่น่า...”

          สิ้นคำพูดของแทยอน..เขาก็ยิ้มให้หญิงสาวก่อนจะดึงมือให้หญิงสาวมานั่งใกล้ ๆ ก่อนจะอธิบายดอกไม้แต่ละชนิดว่าอย่างไหนชอบอะไรยังไงบ้าง....ทิฟฟานี่นั่งมองใบหน้าของคนตัวเล็กที่ตั้งหน้าตั้งตาอธิบายอย่างเอาจริงเอาจังด้วยรอยยิ้ม......แทยอนที่ไม่รู้ตัวก็หยิบเอาต้นนั่นต้นนี่มาให้หญิงสาวดู....ก่อนจะรู้สึกว่าหญิงสาวกำลังมองตนอยู่....ทำให้เขาต้องเบือนสายตาไปที่อื่นแทนด้วยใบหน้าแดงก่ำ....พร้อมกับรอยยิ้มแบบเขิน ๆ

          “ขอบคุณแทแทมากนะคะ...ต่อไปฟานี่จะดูแลมันอย่างดีเลย...”

          “อะ..เอ่อ..ไม่เป็นไรหรอก..”

          แทยอนยกมือมาเกาที่ต้นคอเพราะความเขินที่หญิงสาวส่งยิ้มตาปิดน่ารักมาให้........ก่อนจะส่งยิ้มตอบกลับไป.....

          “แล้วนี่ฟานี่จะกลับเลยรึเปล่าล่ะ....”แทยอนหน้าแดงขึ้นมา

          “เอ๋.....ทำไมเหรอคะ.......”ทิฟฟานี่เอียงคอถาม

          “ฉะ..ฉัน...เอ่อ....คิดว่า....เราน่าจะไปหาอะไรทานกันก่อน...มะ..หมายถึงว่าถ้าฟานี่ไม่มีนัดที่ไหน...เอ้ย!!!ไม่มีธุระที่ไหนน่ะ”

          แทยอนพูดตะกุกตะกัก...เป็นครั้งแรกสาบานได้ว่า....คิม แทยอนเพิ่งจะเคยชวนผู้หญิงไปทานข้าวด้วยกันครั้งแรกจริง ๆ...ทิฟฟานี่อดขำไม่ได้ในท่าทางเงอะงะของคนตรงหน้า.....

          “ถ้าตอนนี้ไม่ว่างคะ.....แต่ถ้าเปลี่ยนเป็นข้าวเย็นคงได้อยู่....เพราะเดี๋ยวฟานี่ต้องไปที่คลินิกก่อน....แล้วแทแทล่ะคะว่างมั้ย....”

          “อะ...อืม....งั้นตอนเย็น...ก็ได้...ฉันจะไปรอคุณที่คอนโดของเรา...เอ้ย!!!ที่ห้องก่อนก็ได้นะ...แล้วเจอกันนะ.....”แทยอนพูดจบก็รีบวิ่งออกไป

          “อ๊ะ!!เดี๋ยวก่อนคะแทแท........”ทิฟฟานี่เรียกตามทำให้แทยอนหยุดวิ่ง

          “ว่าแต่กี่โมงคะ....ฟานี่จะได้เตรียมตัวถูก...”

          “หกโมง...หน้าล๊อบบี้นะ...ฉันจะลงไปรอคุณก่อน...”

          แทยอนพูดจบก็รีบกึ่งเดินกึ่งวิ่งหิ้วถุงพะรุงพะรังไปด้วยความดีใจ....หญิงสาวนัยน์ตายิ้มเห็นคนตัวเล็กก็ขำออกมาเบา ๆ.....

          อาหารมื้อค่ำที่ถึงจะไม่หรูหรา.....แต่มันก็เพียงพอสำหรับความสุขของคนเหงาสองคน....ที่ต้องทานข้าวคนเดียวมานาน......แทยอนพยายามสรรหาเรื่องราวมาทำให้ทิฟฟานี่ได้หัวเราะ.....ส่วนหญิงสาวนั้นมักจะทำให้คนตัวเล็กได้เขินเหมือนกัน...

หลังจากอาหารมื้อที่วิเศษที่สุดสำหรับทั้งคู่ผ่านไป.....ทั้งสองก็มีความสนิทสนมเริ่มมากขึ้น.....จนความสัมพันธ์กลายเป็นเพื่อนบ้านที่ดีต่อกัน..แทยอนรดน้ำต้นไม้ให้ทิฟฟานี่....ส่วนวันไหนที่แทยอนไม่อยู่....ทิฟฟานี่ก็เป็นคนรดน้ำให้เขาแทน...

“ซูยอง....ฉันว่าฉันกำลังมีความรักน่ะ”

“ฟู่!!!!!!แกว่าอะไรนะแทยอน”

“ซูยอง...แกนี่สกปรกจัง”แทยอนพูดพลางเช็ดที่เสื้อ

แทยอนพูดขึ้นมาในขณะที่ซูยองกำลังดื่มกาแฟ...ถึงกับสำลักกาแฟออกมาเลยทีเดียว....ไอ้หมามันมีความรักเหรอ....เป็นไปไม่ได้....ปกติเห็นมีสาว ๆ มาตามจีบ...แทยอนมักจะไม่สนใจใครเลย....ชักอยากเห็นแม่สาวคนที่ทำให้ไอ้คิมแท...เป็นแบบนี้แล้วล่ะสิ...

“ใครเป็นสาวผู้โชคดีคนนั้น...”ซูยองเช็ดปากตัวเอง

“เพื่อนบ้านข้างห้องฉันเอง....เธอน่ารักมากเลยนะ...”แทยอนเคลิ้ม

“แล้ว........ไงต่อ.......”

“ก็ไม่แล้วไงต่อ....ฉันกะว่าจะลองขอคบเธอเป็นแฟนดู......”

           สิ้นเสียงของแทยอนที่ดูจริงจัง......พลางคิดถึงใบหน้าที่เปื้อนรอยยิ้มของสาวตายิ้มคนนั้น.......

          “เฮ้ย!!!นั่น..แกดูสิสองคนนั่นจูบกันกลางถนนแน่ะ.......”

          “ไหน...ใครจะกล้าทำแบบนั้น..แกมั่วหรือเปล่า......”

          พูดว่าไม่เชื่อแต่ก็หันไปมองตามที่เพื่อตัวสูงบอก.....หญิงสาวผิวเข้มกำลังเลื่อนใบหน้าไปใกล้ ๆ ร่างบางที่กำลังยืนหันหลัง.......ห่างจากร้านอาหารที่แทยอนกับเพื่อนนั่งทานอยู่คนละฝั่ง....แต่พอที่จะเห็นได้อย่างชัดเจน......ดูจากมุมที่แทยอนนั่งมันเหมือนจูบชัด ๆ.....

          แทยอนมองดูร่างบางที่กำลังเลื่อนใบหน้าออกจากคนผิวเข้มอย่างช้า ๆ ก่อนจะมองเห็นใบหน้าของหญิงสาวอย่างชัดเจน........

          “ฟะ...ฟานี่......”

แทยอนพูดออกมาเบา ๆ ด้วยน้ำเสียงสั่นครืน....ก่อนจะเห็นว่าหญิงสาวที่ตัวเองกำลังจะไปบอกรักนั้น....เดินเคียงข้างไปกับใครบางคนที่เขาไม่รู้จักอย่างสนิทสนม.....นัยน์ตาที่เป็นประกายกลับเศร้าลงเมื่อเห็นคนสองคนนั้นยืนจูบกันข้างถนน.....

          “แกเป็นอะไรไป....แทยอน”ซูยองพูดพลางเขย่ามือเพื่อนตัวเล็ก

          แต่ก็ไร้คำตอบจากแทยอน...มีเพียงแต่ความเงียบเท่านั้นที่ซูยองได้รับ..มีแฟนแล้วงั้นเหรอ....แถมยังมาจูบกันข้างถนนอีก...นี่ฉันหลงรักคนมีเจ้าของงั้นเหรอ

“ซัน...เธอว่าผู้หญิงอย่างเราถ้าไปสารภาพรักก่อนจะน่าเกลียดมั้ย”

          “สารภาพรักเหรอ....แล้วแกจะสารภาพรักกับใครล่ะ...เฮ้ย!!!นี่แกว่าอะไรนะ...ลองพูดอีกทีสิ”

          ซันนี่พูดเสียงดัง...ก่อนที่ทิฟฟานี่จะยกมือบางขึ้นมาปิดปากของเพื่อนสาวตัวเล็ก...ซึ่งตอนนี้ผู้คนในคลีนิกนั้นเริ่มมองทั้งสองแล้ว...รวมทั้งชายหนุ่มหลาย ๆ คนที่เป็นเจ้าของสัตว์ที่เอาสัตว์มาตรวจเพื่อหวังที่จะได้เจอกับหมอสาวคนสวย...ต่างต้องทำหน้าผิดหวัง.....

          “แกจะเสียงดังไปทำไม....”ทิฟฟานี่จุ๊ปาก

          “จะให้ฉันนิ่งได้ไง..เพื่อนฉันกำลังจะไปบอกรักใครก็ไม่รู้ที่ฉันไม่รู้จักเนี่ยนะ.....เป็นคนดีหรือเปล่าก็ไม่รู้”ซันนี่บ่นอุบอิบ

          “แทแทเป็นคนน่ารักมากนะเธอรู้มั้ย.....”พูดและเคลิ้ม

          ทิฟฟานี่ที่ยังไม่ทันจะพูดจบก็ถูกซันนี่หมั่นไส้.....ก่อนที่จะปรากฏใครบางคนออกมา........คนบางคนที่นั้นแอบหลงรักทิฟฟานี่มานานแต่ยังไม่กล้าสารภาพรักเพราะกลัวว่าเธอจะไม่ยินดีกับความรู้สึกที่เขาได้มอบให้.....ยิ่งมาได้ยินว่าสาวเจ้านั้นจะไปสารภาพรักกับคนอื่นยิ่งใจอ่อน....หรือว่าสิ่งที่ทิฟฟานี่ให้กับ ควอน ยูริ คนนี้คงจะเป็นได้แค่เพื่อนล่ะมั้ง.....

          “อ้าว...คุณยูล...วันนี้มาตรวจงานเหรอคะ....”ซันนี่เอ่ยถาม

          “ค่ะ...วันนี้ว่าจะพาฟานี่ไปดูงานแถว ๆ เมียงดงหน่อย..”

          ว่าแล้วซันนี่ก็ขอตัวกลับก่อนส่วนทิฟฟานี่และยูริก็พากันไปดูคลินิกแถว ๆ เมียงดง...... ในขณะนั้นได้มีลมพัดฝุ่นเข้าตาของทิฟฟานี่ทำให้ยูริต้องหยิบผ้าเช็ดผ้าออกมาเช็ดเศษฝุ่นออกให้.......และมันก็ทำให้คนตัวเล็กนั้นได้เห็นภาพ ๆ นั้น.....และเข้าใจผิดไปแล้ว

          แทยอนพาตัวเองมาตามทางเดินอย่างเหงาหงอย....ถอนหายใจรอบที่ยี่สิบได้แล้ว....เมื่อนึกถึงภาพเมื่อกี้.....ทิฟฟานี่กำลังจูบกับใครที่เขาไม่รู้จัก...

          แหมะ....แหมะ...น้ำตาของแทยอนกำลังไหลลงบนพื้นถนน...คนตัวเล็กไม่คิดจะเช็ดมันออก...ปล่อยให้มันไหลออกไปอย่างนั้น.....จนกระทั่ง

          “แทแท.....แทแทเป็นอะไรคะ.......”

          ทิฟฟานี่กำลังเดินจะกลับคอนโดแต่ต้องมาสะดุดตากับร่างเล็กที่คุ้นเคยอย่างดี......และเมื่อเดินเข้าไปใกล้ ๆ จึงรู้ว่าแทยอนกำลังร้องไห้อยู่......

          “ใครทำอะไรแทแทคะ.....แทแทอย่าร้องไห้นะ...”น้ำเสียงห่วงใย

          แทยอนยังคงนิ่งเงียบไม่มองหน้าสาวนัยน์ตายิ้ม..ทำเอาทิฟฟานี่ถึงกับใจเสียในการกระทำของคนตัวเล็ก....ก่อนที่แทยอนจะเดินไปอย่างเงียบ ๆ

          “แทแท...ทำไมแทแท....ไม่พูดกับฟานี่เลย...”

          “........................................”

          ทิฟฟานี่เดินเข้าไปดึงแขนของคนตัวเล็กก่อนเพื่อจะถามไถ่....แต่ก็ต้องชะงักเพราะสายตาของคนตัวเล็กที่ส่งมาพร้อมความเฉยชาไม่เหลือมาดของคนอบอุ่น....

          “แทแท......แทแทโกรธอะไรฟานี่หรือเปล่าคะ”น้ำเสียงสั่น

          “ฉะ...ฉันไม่ได้โกรธอะไรฟานี่หรอก....แต่ฉันโกรธตัวเอง”

          “กะ...โกรธตัวเอง.......”

          “โกรธตัวเอง...ที่...ไปรัก...คนที่มีเจ้าของ...”

แทยอนน้ำเสียงสั่น....รักคนที่มีเจ้าของ...คำ ๆ นี้หลุดออกมาจากปากของคนตัวเล็กเล่นเอาทิฟฟานี่ถึงกับใจกะตุก.....

“แทแท....มีคนที่ชอบแล้วอย่างนั้นเหรอ.....”น้ำเสียงเศร้าอย่างเห็นได้ชัด

          ตอนนี้บรรยากาศที่อยู่รอบตัวของคนทั้งสองเงียบราวกับว่าไม่กล้าที่จะมีใครเดินผ่านมา...ทิฟฟานี่นัยน์ตาแดงก่ำขึ้นมา...แต่ก็ต้องหันหลังให้กับคนตัวเล็กเพราะกลัวว่าคนตัวเล็กจะเห็นคราบน้ำตาที่กำลังจะไหลออกมา...

          ต่างคนต่างยืนหันหลังให้กันและกัน....ต่างคนต่างร้องไห้โดยที่ไม่ให้อีกฝ่ายได้ยินเสียงสะอื้นของกันและกัน........แทยอนหันไปมองแผ่นหลังที่กำลังสั่นเทา...ก็รีบเข้าไปปลอบด้วยความเป็นห่วง.....

          “ฟานี่...ร้องไห้ทำไม....เป็นอะไร”พูดพลางลูบหลัง

          “ปะ..เปล่า..ฮึก!”พูดเสียงสั่นพร้อมกับส่ายหน้า

          แทยอนยกมือขึ้นมาเกาหัวเล็กน้อย....คนที่น่าจะร้องไห้น่าจะเป็นเขาไม่ใช่เหรอ....ทำไมทิฟฟานี่ถึงกับมาร้องไห้ซะเอง.....

          “แทแท...มีคนที่ชอบแล้วจริง ๆ....งั้นฟานี่ควรจะตัดใจจากแทแทแล้วสินะคะ.....”

          “ฟะ..ฟานี่ว่าไงนะ...ตัดใจจากฉัน..อะไร...ฉัน.....ฉันงงไปหมดแล้ว”

          แทยอนที่ยังไม่เชื่อหูของตัวเองว่าทิฟฟานี่จะตัดใจจากเขา...ถึงกับเอ่ยถามทิฟฟานี่อีกครั้ง.....ในเมื่อทิฟฟานี่ก็มีคนรักแล้วซ้ำยังไม่พอยังมายืนจูบกันข้างทางอีก.....

          “ฟานี่...คิดว่า...ฟานี่คงจะหลงรักแทแทเข้าแล้วล่ะคะ....”

          แทยอนที่กำลังอึ้ง...ตะลึง...ที่ทิฟฟานี่พูดคำว่ารักออกมา....คนตัวเล็กถึงกับนิ่งไปสักพักใหญ่...ทำให้ทิฟฟานี่ถึงกับใจไม่ดีขึ้นมาที่ได้พูดคำ ๆ นั้นออกไป.....แต่ก็ฝืนยิ้มทั้งน้ำตา...

          “แต่แทแท..มีคนที่ชอบแล้ว....คำพูดเมื่อกี้...ถือว่าฟานี่ไม่ได้พูดก็แล้วกันนะคะ....ยังไงฟานี่ก็ต้องขอโทษด้วย.......”

          ไม่ทันที่จะพูดจบ...แทยอนก็เข้าไปกอดทิฟฟานี่อย่างแนบแน่น........หญิงสาวที่กำลังตกใจที่คนตัวเล็กเข้ามากอด....จึงเอาใบหน้าซุกไปที่ไหล่ของแทยอน....และฟังคำพูดที่เขาพึมพำออกมา....ก็จึงเข้าใจว่าทำไมคนตัวเล็กถึงเฉยชากับเธอเมื่อกี้....

          “ฉันก็รักฟานี่....ตะ...แต่ว่าฟานี่มีคนรักอยู่แล้ว...ฉะ..ฉันว่ามันไม่ถูกต้องที่เราสองคนจะรู้สึกต่อกันแบบนี้......”แทยอนเสียงสั่น

          “แทแทว่ายังไงนะคะ....ฟานี่เนี่ยนะคะ...มีคนรัก......”

          ทิฟฟานี่เสียงสูงเล็กน้อยก่อนจะมองหน้าของคนตัวเล็กที่ตั้งใจจะหลบสายตาของเธอ....ทำให้เธอต้องจับใบหน้าของเขามาจ้องตรง ๆ และเค้นเรื่องราวออกมาจากปาก.....

          “กะ...ก็..เมื่อตอนเย็น....ฉะ...ฉันเห็นฟานี่ยืนจูบกับใครก็ไม่รู้แถว ๆ เมียงดง......”แทยอนเสียงเบา

          “แทแทก็เลยคิดว่าคนนั้นเป็นแฟนฟานี่ใช่มั้ย....”

          “อะ...อืม...”แทยอนก้มหน้าเศร้า

          “คนบ้า....นั่นมัน...ยูริ....เขาเป็นเพื่อนของฟานี่เอง...ยูลเค้าก็เป็นหมอสัตว์เหมือนฟานี่นั่นแหละคะ....พอดีว่าวันนี้ฟานี่กับเค้าต้องไปตรวจงานอีกคลินิกด้วยกัน.....แล้วบังเอิญลมมันพัดฝุ่นเข้าตาฟานี่..ยูลเค้าก็เลยเช็ดออกให้ก็เท่านั้นเอง.....” ทิฟฟานี่อธิบาย

          “จริงเหรอ.............”แทยอนยังคงไม่เชื่อ

          “จริงสิคะ...ฟานี่เป็นผู้หญิงนะจะให้มายืนจูบกันแบบนั้นไม่เอาด้วยหรอก.......”ทิฟฟานี่กอดอกงอนคนตัวเล็กที่เข้าใจเธอผิด

          “งั้น...ฉันก็โทษฟานี่ด้วยแล้วกันนะที่เข้าใจผิดเรื่องนั้นน่ะ...”

          เมื่อสิ้นเสียงพูดของแทยอน...ทั้งสองก็ตกอยู่ในความเงียบอีกครั้งหนึ่ง...ก่อนจะหันมาสบตาและยิ้มให้กันและกันอย่างขวยเขิน......

          แทยอนยกมือขึ้นมาเกาที่คอแก้เขิน.....ในขณะที่ทิฟฟานี่ก็ยิ้มและยกไหล่ขึ้นอย่างอาย ๆ......คนตัวเล็กเดินเข้าไปยื่นมือไปให้เธอ......ทิฟฟานี่เอื้อมมือไปจับกับมือเล็กนั้นด้วยความสุข.....ทั้งคู่ยิ้มให้กันละกันก่อนจะพากันเดินกลับคอนโด...

          ต่อไปคนทั้งสองก็คงจะไม่ต้องเหงา.........ไม่ต้องร้องไห้เพราะความอ้างว้างอีกต่อไป........

ต้นไม้ที่คนหนึ่งชอบลืมรดน้ำ....ต่อไปนี้ก็จะมีคนรดน้ำให้มันเอง

ลูกปลาทองที่อีกคนอยากเห็นนักหนา....ต่อไปก็จะคงได้เห็นเพราะมีอีกคนช่วยดูแล.......

          “ขอบคุณพระเจ้านะคะ...ที่ทำตามขอของฟานี่...ที่ทำให้ฟานี่มาเจอกับแทแท......ขอบคุณมากค่ะ....ขอบคุณจริง ๆ”

 

................................................................................................................

จบแล้วครับ........สำหรับคู่แทนี่ 

จะลงคู่ไหนก่อนดีน้า.....ระหว่างยูลสิก กับซูซัน

 อยากอ่านคู่ไหนเม้นท์มานะครับ.....โหวตครั้งสุดท้าย

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามนะครับและเม้นท์มาตลอด

 

ผลงานอื่นๆ ของ kungchiz

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

45 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 1 สิงหาคม 2557 / 18:35
    อ่านไม่ได้อ่ะ
    #45
    0
  2. #44 doodik
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2554 / 21:39
    ไรท์เตอร์สู้ๆ
    #44
    0
  3. วันที่ 25 มีนาคม 2554 / 22:17
    น่ารักมากเลย
    แทนี่ๆๆๆ
    #43
    0
  4. วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2554 / 19:13
    ปลื้มซะ
    #42
    0
  5. วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2554 / 07:10
    ปลาบปลิ้มมมมมมมมมมมมม
    #41
    0
  6. วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2554 / 18:18
    แทนี่ หวานอ่ะ

    ^^+ ดูอบอุ่นดีจัง
    #40
    0
  7. #39 ลูกแทนี่สะใภ้ยูลสิก
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2554 / 20:28
    ไรเตอร์แต่งดีมากๆเลย นะเรื่องนี้ คำว่าศรีษะ ต้องเขียนว่า ศีรษะ ไม่เชื่อลองไปเปิดพจนานุกรมเลยนะจ๊ะ
    #39
    0
  8. วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2554 / 14:34
    ชอบมากอะ

    แทก้อเข้าใจผิดด้ายเนอะ

    ยูลชอบฟานี่หรอเนี่ย


    โอ้ววววววว

    น่าสงสารจังเลย

    #38
    0
  9. วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2554 / 13:01
    ชอบมากๆค่ะไรเตอร์
    #37
    0
  10. วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2554 / 23:56
    หมอสัตว์กับนักวิจัยพืช อืมๆ อยู่ด้วยกันได้ อิิอิ
    #36
    0
  11. วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2554 / 21:54
    หวานนนนนนนน

    ชอบตอนที่ได้หนังสือไปคนละเล่มอะ

    รู้แค่ตอนแรก กับแค่ตอนจบมันจะสนุกอะไร

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 3 กุมภาพันธ์ 2554 / 21:55
    #35
    0
  12. #34 ahhi
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2554 / 19:32
    หวานมากเลยคะ แทนี่



    รออ่านทั้งซูซันนะคะ
    #34
    0
  13. วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2554 / 17:00
     โอ๊ะโอ่่!! มาอ่านช้าไป
    อ่านตอนต่อไปเลยแล้วกัน ^^
    #33
    0
  14. #32 ken_snsd_YS
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2554 / 03:24
    บอกได้คำเดียวเลยค่ะว่า เขินนนนนนนนนน



    แทแทน่ารักอ่า ปลื้มแทนฟานี่จริงๆเลยเนอะ ฮิๆๆ



    อิจฉาๆคนมีแฟน ฮ่าๆๆๆ



    #32
    0
  15. วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2554 / 01:08
     อิอิ แทนี่น่ารักค่ะ -/////-
    ยูลของเราอกซะแล้วสิ :(
     
    #31
    0
  16. วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2554 / 23:27
    ้ว้าววว แฮปปี้ๆ ที่แท้หมาน้อยของเราเข้าใจผิด
    #30
    0
  17. #29 เด็กอ้วน
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2554 / 22:20
    ซูซันค่าาาาาาาาาาาาาาา คริคริ
    #29
    0
  18. วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2554 / 22:07
    >< อ่านไปเขินไป 5555+

    เอาซูซันนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน ^^
    #28
    0
  19. #27 Intel
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2554 / 21:50
    เอ้อ เข้าใจกันแล้วนะ คู่หมาหมี Happy กันไป

    แต่ก็ยังมีคนอกหักอยู่ดีล่ะนะ อุฮ่า ๆๆ



    ตอนหน้าข้อ ยูลสิกจ้า

    ให้คนอกหักได้เจอรักแท้ซะที
    #27
    0
  20. วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2554 / 21:14
    ซูซันนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน
    #26
    0
  21. วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2554 / 18:02
    ลงยูลสิกก่อนน่ะไรเตอร์


    #25
    0
  22. วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2554 / 14:33
    ในที่สุดก็ลงเอยกันซะที
    พี่แทคิดมากไปได้
    ฟานี่น่ารักอ่ะ
    ชอบตอนฟานี่บอกจะตัดใจ
    แบบออกแนวเหมือนอ้อนนิดๆ ฮ่าๆ
    (หรือคิดไปเองไม่รู้ แต่ฟานี่น่ารักจริงๆ ให้ตาย ><)

    คู่หน้าเอายูลสิกได้มั้ยคะ
    คือแบบขอมาดามใจให้ยูลก่อน
    ยูลมันอกหักดังเป๊าะเลยเนี่ย
    #24
    0
  23. วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2554 / 12:00
    ในที่สุดก้อลงกันซะที

    ขอคู่ซูซันน้า~
    #23
    0
  24. วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2554 / 11:48
     ดีนะที่ทั้งคู่มันไม่ซึน!!!

    เห้อ แฮปปี้ที่สุดดดดดดดดด
    #22
    0
  25. #21 เด็กอ้วน
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2554 / 02:31
    แค่มุมกล้องใช่มั๊ยคะ....แทแทเสียใจแย่แล้วววววว คริคริ
    #21
    0