วันนี้จะบอกว่ามันรู้สึกยังไงไม่รู้
มันเป็นวันศุกร์ที่เเสนเศร้า
วันนี้เรียนเส็ด นุ๊ก เเป้ง พลอย
ไปซีคอนไปซื้อของกัน
เราไม่ไปเพราะเบื่อคนเยอะ
เบื่ออะไรกับการวุ่นวาย
เรากลับบ้านต้องผ่านคาร์ฟูร์ทุกวัน
ก็เลยเห็นร้านสเวนเซ่นส์
ก็ตัดสินใจกินสเวนเซ่นส์
กินคนเดียวมันรู้สึกเงียบๆเนอะ
ไม่อยากกลับบ้าน
อีกอย่างฝนมันก็ตกด้วย
เลยซาเหร่อมากินสเวนเซ่นส์
เเบบว่าทั้งร้านนั่งกินคนเดียวT^T
ไม่มีคนเลยมีเเต่พนักงาน
เอาเหอะไหนๆก็เข้ามาเเล้ว
จะสั่งน้ำเปล่าเฉยๆก็กระไรอยู่
วันนี้มันรู้สึกเหนื่อยๆ
บางทีการที่เราอยู่คนเดียว
มันก็ทำให้เราคิดอะไรได้หลายอย่างเหมือนกัน
เหนื่อยมากมายที่ต้องอยู่อย่างนี้
เจ็บมากมายที่ยังได้ยินชื่อเธออยู่
ฝืนยิ้มตลอดเวลา
เเม้จะเหนื่อยมาตลอด
บางทีเธอคือกำลังใจให้ฉันเดินต่อไป
เเต่บางทีเธอก็คือคนที่ทำให้ทุกข์ทรมานมากที่สุด
ยอมรับว่าเธอเป็นคนเเรก
ที่ทำให้ฉันเรียนรู้จะรักใครคนนึง
ที่ให้เเก่ความจิงใจ
เเละเธอก็คือคนเเรกที่ฉันร้องไห้
ให้กับเธอมากมายนับครั้งไม่ถูก
เธอทำให้ฉันเกลียดกับคำว่ารัก
เเต่เเล้วฉันก็ยังรักเธอ
ฉันยืนเจ็บตรงนี้เเต่ตรงข้าม
เธออาจยืนยิ้มให้กับใครคนนึงก็ได้
ในวันที่ฉันท้อเธอเคยบ้างไหม
ที่จะมาถามถึงกัน
ก็เข้าใจว่าฉันมันอาจไม่ดีอย่างที่เธอหวัง
เเต่โปรดเข้าใจไว้ว่า
ฉันนั้นหวังดีกับเสมอกับเธอ
เเต่สิ่งที่ฉันทำลงไปมันก็ไม่ได้อะไรกลับคืนมา
การที่เราให้ใครซักคนในหัวใจ
มันเป็นความรู้สึกที่ดี
เเต่เเล้วคนๆนั้นเค้าก้าวมาเเล้วก้าวออกไป
มันเจ็บอย่างบอกไม่ถูก
ใครจะรู้มั้งว่าร้องไห้ทั้งที่ยังยิ้ม
มันเจ็บปวดมากเพียงใด
คอยปลอบใจตัวเองอยู่เรื่อยมาว่า
เรื่องเเค่นี้จะต้องคิดอะไรมาก
เเต่มันบังคับไม่ได้
อยู่ดีๆมันก็ออกมาให้เราคิด
บางทีการที่เราเป็นหุ่นยนย์ยังดีกว่าอีก
ไม่ต้องมีหัวใจ ไม่ต้องเจ็บ
ไม่ต้องมีความรักที่เจ็บปวด
บางทีการให้เวลากับตัวเอง
มันก็ดีเหมือนกัน
ให้เราลองรักษาเเผลใจของเรา
ฉันจะไม่คิดว่าเธอคือคน
ที่ทำให้ฉันเจ็บปวดอีกต่อไป
ฉันจะคิดว่าเธอคือกำลังใจ
เธอคือคนที่อยู่เป็นเพื่อนในใจเวลาเธอเหงา
เเม้ว่าเธอนั้นอาจไม่ได้คิดอย่างนั้นก็ตาม
วันนี้มันรู้สึกว่าชีวิตหมองสุดๆ
วันนี้กลับบ้านมาตากฝนอีก
คงจะไม่สบายในอีกไม่ช้า
อยากบอกว่าคิดถึงเธอมากๆ
อยากร้องไห้เเต่มันร้องไม่ออกเเล้ว
อยากได้ยินเสียงที่ทำให้ฉันเจ็บปวด
*ความมืดเป็นสิ่งเลวร้ายกับใครบางคน*
*เส้นทางเดินนี้จะมีใครไหมที่พร้อมเดินไปกับฉัน*
*ที่เเห่งนี้ซักวันฉันจะไปสัมผัสมัน*
*ฉันจะไคว่คว้าเพื่อที่ๆฉันฝัน*
*---------------------------------------------------*
วันที่ฝนซา
เขียนโดย
Sky.Rainbow
แจ้ง Blog ไม่เหมาะสม
20 ก.ค. 50
161
4
ความคิดเห็น
อยากบอกว่าช่วงนี้เหนื่อยมาก
อยากบอกว่าเศรามาก
อยากบอกว่าสอบคณิตไม่ตก55+
อยากบอกว่าวิทก็ไม่ตก
อยากบอกว่าภาษาอังกฤษเพิ่มเติมตก55+
ไม่ซีเรียสกับภาษาอังกฤษมากเพราะว่าตกกันเกือบทั้งห้อง
เเต่ไม่ต้องซ้อมเพราะเเค่คะเเนนเก็บ
เเต่มันก็คือคะเเนนอยู่ดีT^T
ทำไมถึงโง่ดักดานได้เพียงนี้
คณิตในห้องตกกัน20คน ดีที่เราออกมาจาก20คนนั้นได้
เเต่ก็ยังไง่ดักดานอยู่ดี
PS. การรักใครซักคนนึงเเล้วเค้าไม่สนใจมันเจ็บมากมาย ดังนั้นเราควรรักคนที่เรารักจะดีกว่า
เห้อ มันเส้าวะฝน
เค้าเกลียดดๆๆ ทัมมัยเรื่องมานต้องเปงอย่างนี้ด้วยอ่ะ
ยิ่งกว่านิยายน้ามเน่าซะอีก
PS. [ ฝื น ยิ้ ม ด้ ว ค วา ม ยิ u . . . ดี ทั้ ง ที่ ! จ็ บ ป ว ด ! ห ลื อ ! กิ u ไ ด้ !! ต่ ยื u ม o ง ! ท o ! ดิ u ไ ป กั บ ! ขา ~ ]
มันเศร้ามากๆ เลยอ่ะ กินติมคนเดียว หย๋อคะ หนาวไหมล่ะ ฝนตกด้วย หนาวทั้งกาย หนาวทั้งใจเลย แต่ดี สัมผัสกับความหนาวแบบนี้ไปบ่อยๆจะได้ชิน (น้องสาวไม่ได้นั่งกินติมอยู่คนเดียวสักหน่อย มันมีพี่นั่งอยู่ด้วยอ่าไม่เห็นหย๋อ โห!!เซ็งเลยอุตส่าห์ไปนั่งอยู่โต๊ะข้างหลังไม่ยอมมองมาเลย คนนอกสายตาเจงๆ เลยฉาน 55+ ) ตอแหล๋เป็นฉากๆ ทำได้ไง หว่าเรา ...ว่าแต่ไอ้นายคนนั้นโชคดีจังเลยนะ หึหึ ...