วิ่งสู้ฟัด+บ้านทรายทอง

ต่อไปนี้เข้ามาจะพยายามอัพได
เเม้ว่าจะไร้สาระก็ตาม(ซึ่งมันก็ไร้สาระมานานเเล้ว)
เพราะว่าอัพให้คะเเนนมันขึ้นหน่อย
ซึ่งมันเริ่มจะเน่าเเล้ว

วันนี้จะขึ้นมาเรียนวิทย์ตอนคาบบ่าย
ก็เลยขึ้นมาเล่นบนหน้าห้องวิทก่อน
อาจารย์ยังไม่ขึ้นอะ
เเล้วก็เลยเล่นกัน
ซึ่งก็มี นุ๊ก เค้า เเป้ง หลุยส์ ตุ๊กตา
เเละอื่นๆ เยอะเหมือนกัน
หลุยส์มันก็เลยชวนเล่นวิ่งสู้ฟัดกัน
เล่นไปเล่นมามีตบกัน ตบปลอมน่ะ
เเบบว่าเเกล้งทำหน้าหันอะ
เเต่ไอหรอย(หลุยส์)มันเล่นเเรงโคดอะ
ซึ่งมันจิกหัวเรา
เป็นอันขึ้นมิมีใครกล้าจิกหัวช้าน
ไอหรอยเเกตายย๊าก!!
เดินไปบีดเเขนมันอย่างเเรงอะ
มันเลยบอกว่า"อย่าทำน้องน้องเจ็บ"
คิดได้อย่างเดียวไอ้หรอยตาย
ไม่กระเทยเเรงควาย
ไอ้เเรงถึกช้านไม่ปล่อยเเกเเน่
เราจัดหารเตะทั้งบีดมัน
เเล้วมันก็เตะกลับอ๊าก!!
ตามด้วยมันจิกอีกเเล้ว
เเล้วมันก็เลยเชิดหน้าเเล้วหันหลัง
เเรดจิงๆน่ะไอ้บ้าคิดหรอช้านปล่อยเเกไปง่ายๆ
พอมันหันหลังกลับเราเลย
จัดการเตะเข้าที่ข้อพับอย่างเเรง
หรอยถึงกะล้มไม่เหลือภาพพจน์
เเล้วที่อันน่าประทับใจของทุกๆคน
เพราะมีเเต่คนหมั่นไส้มัน
เเต่เรื่องมันยังไม่จบ
นังหรอยมันลุกมาส่งสายตาอำมหิต
มาหาเราย๊าก!!ซวยเลยตู
มันวิ่งมาจับเเขนเราเเล้วดัน
จากนั้นเเป้งก็เลยมาช่วย
เเลวทุกคนก็รุมไอหรอย55+
เเล้วพวกเราก็มานั่งกัน
ไอหรอยเค้าไม่จบไงเจอ อ.ปราโมท
มองอย่าเหบียดหยาม55+
หลุยส์เค้าต้องจบเเล้วเก็บความเเค้นไว้ในใจ
เเล้วพอถึงคาบโฮมรูมทำความสะอาด
หรอยกะดาวพี่ของเราเลย
เล่นเรื่องบ้านทรายทอง
บอกตรงๆว่าปัญญาอ่อนอย่างเเรง
เเล้วพวกเราก็ต้องเรียนคาบต่อไปอีก
เเลวอาจารย์ขึ้นมาบอกว่า
ให้กลับบ้านเลยน่ะ
จารย์จะไปงานศพ55+
เเล้วก็กลับบ้านกันสบายๆ

*********************************

บางทีการที่เรารักใครซักคนนึง
โดยที่ไม่มีหวังจะได้รักตอบ
มันเจ็บเเละเหนื่อยเหลือเกิน
เเต่ไม่รู้ทำไมเราถึงต้องยอมเหนื่อย
ยอมเสียใจมันก็หาคำตอบไม่ได้
เเม้จะเจ็บเเละเหนื่อยเเละเสียใจ
เเต่เราก็พร้อมที่จะรับมัน
ยิ่งเราวิ่งตามเท่าไหร่
มันก็ยิ่งวิ่งไกลออกไปเท่านั้น
อยากบอกว่าฉันจะรักเธอตลอดไป