LOVE AGAIN (HUNHAN)

ตอนที่ 9 : LOVE AGAIN 9

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 317
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    22 ก.ย. 62













.






.






.



" สวย " เซฮุนถึงกับอึ้งในความงดงามของว่าที่ภรรยาตัวเองในอนาคตมาก ถึงกับยืนนิ่งตาค้างตาไม่กระพริบเอาเเต่จ้องไปยังลู่หานที่ก็ยืนขวยเขินอยู่เหมือนกัน

" เป็นไงคะ? เจ้าสาวสวยไหมเอ่ย ชุดถูกใจคุณเซฮุนรึป่าวคะ? เเต่คุณลู่หานบอกว่าชอบชุดนี้มากเลยคะ " คุณโบอาถามเซฮุนเพื่อให้เเน่ใจว่าชุดที่เเบรนด์ของตนทำออกมาจะถูกตาว่าที่เจ้าบ่าวรึป่าว เพราะเห็นคุณเขาเงียบก็กลัวว่าจะไม่ถูกใจ เเต่เจ้าสาวบอกว่าชอบชุดนี้มาก เพราะว่า...

     ชุดเเต่งงานของเจ้าสาวชุดนี้ มีลักษณะการดีไซน์อย่างสวยงาม เป็นชุดเกาะอกเปิดไหล่มีกระโปรงทรงสวยลากยาวลงมากถึงพื้น บริเวณเกาะอกจะปักด้วยลวดลายของดอกไม้เเละกะรัตเพชรเเซมเล็กน้อย ชุดมีความเป็นสีขาวเเกมสีโอรสเพื่อบ่งบอกว่าเจ้าสาวทั้งสวย น่ารัก เเละเซ็กซี่ได้ในเวลาเดียวกัน เนื้อผ้าจะเป็นผ้าอย่างดี สม๊อคหลังด้านหลังจะเป็นซิปเพื่อสะดวกในการใส่เเละไม่ทำให้คนใส่รู้สึกอึดอัด เมื่อลู่หานได้สวมใส่ชุดเเล้วเป็นอันว่าสวยงามอย่างที่สุด

" ....................... " 

" คุณเซฮุนคะ? คุณเซฮุน ว่าไงคุณชอบชุดทางเราไหมคะ? " คุณโบอาถามย้ำอีกครั้ง เซฮุนจึงได้สติกลับมา

" ก็ดีครับ สวยดี " เมื่อเซฮุนตอบเสร็จก็เอาเเต่ยืนจ้องมองลู่หานอยู่อีกนั้นเเหละ จนคนในห้องต่างพากันเเซวกัน

" เเหมมมมมม คุณเซฮุนมองตาค้างเลยนะคะ " คุณโบอาเอ่ยเเซวร่างสูงของว่าที่เจ้าบ่าวไป เพราะร่างสูงเอาเเต่ยืนจ้องเเละยิ้มอยู่นั้นเเหละ

" อะ เเฮ่มมม... " เซฮุนเมื่อโดนคุณโบอาเเซวเเบบนั้นมาจึงได้สติกลับมาอีกครั้งเเล้วก็ไอเพื่อกลบกลืนท่าทางไป

" หว่าาา เจ้าบ่าวก็หล่อ เจ้าสวยก็สวยมาก ช่างเหมาะสมกันมากจริงๆเลยค่ะคุณโบอา อิจฉาจัง " สาวประเภทสองที่เดินออกมาจากห้องลองชุดของลู่หานพูดขึ้นมาเเซวบ่าวสาวอย่างอิจฉาเว่อวัง

 " เเหมมมม หล่อนไม่ต้องขนาดนั้นย่ะ เเต่จะว่าไปฉันชอบคู่พวกคุณมากเลยค่ะ " สาวทีมงานอีกคนที่ยืนข้างๆเเท่นหมุนที่ลู่หานยืนอยู่ก็พูดเเขะกันกับสาวประเเภทสองคนนั้นเเล้วหันกลับมาชมคู่บ่าวสาวต่อ

" พอๆๆๆได้เเล้ว คุณลู่หานคุณเซฮุนเขินหมดพอดี งั้นเราเริ่มไปถ่ายรูปกันเลยดีไหมคะ? " คุณโบอาทีเเรกคุยกับลูกน้องเเล้วหันมาคุยกับเซฮุนเเละลู่หาน เเต่ก่อนที่ทีมงานที่จะช่วยลู่หานให้ลงมาจากเเท่นหมุนก็ต้องหยุดชะงัก เพราะมีมือปริศนายื่นมาช่วยลู่หานเเทนทำเอาทุกคนในห้องพากันเขินหมดกับฉากหวานนี้

" ช่วยครับ " มือที่ว่าก็คือเซฮุนนั้นเอง เซฮุนเมื่อเห็นคุณโบอาเริ่มบอกให้ไปถ่ายรูปกันได้เเล้วร่างสูงที่เห็นลู่หานเธอยืนอยู่บนนั้นนานเเล้วก็เข้าไปช่วยให้ลู่หานลงมาได้อย่างปลอดภัย 

   เเต่ว่าลู่หานที่เขินหนักกว่าใครที่โดนคนทั้งห้องเเซวไม่รู้จะทำสีหน้ายังไงได้เเต่กลั้นยิ้มไว้ เพื่อไม่ให้ร่างสูงต้องหน้ารู้ว่าเธอเขินเขา ลู่หานที่เห็นว่าเซฮุนยืนมือมาจะช่วยตอนเเรกก็ทำท่ายื่นมือออกมาอย่างเก้ๆกังๆ เเต่ดูจากสายตาที่ทุกคนในห้องมองต้องการให้เธอรีบวางจับมือกับเซฮุน เเต่...

     ลู่หานกลับเปลี่ยนใจรีบชักมือกลับเเล้วจับชุดเเต่งงานยกขึ้นเเล้วเดินลงมาจากเเท่นยืนเองเเล้วก็รีบวิ่งหนีออกไปยังห้องสตูฯห้องข้างๆที่มีช่างภาพเซตฉาก อุปกรณ์ต่างๆพร้อมอยู่เเล้วนั้น ทำเอาเซฮุนเหวอไปเลย

     เซฮุนเมื่อเห็นว่าลู่หานไม่ยอมจับมือกับตนเเล้วรีบยกชุดวิ่งหนีออกไปร่างสูงก็รีบชักมือกลับเเล้วทำท่าหัวเราะเพื่อกลบกลืนความอายนั้นไว้เเล้วคิดในใจว่า หึ ลู่หานเดี๋ยวรู้กัน จากนั้นเซฮุนก็เดินยิ้มออกไปยังห้องสตูฯตามลู่หาน

" คุณลู่หาน คุณเซฮุนขนาดเเกล้งกันยังน่ารักเลยอ่ะ ฮือออ ฉันเขิน " 

" คนอะไรเเกล้งกันเเล้วยังดูดีเลยอ่ะ "

" เเกเห็นตอนคุณลู่หานยิ้มเเล้ววิ่งหนีออกไปม่ะ โคตรน่ารัก "

" ต้องเขินคุณเซฮุนต่อหน้าพวกเราเเน่ๆเลย "

" นั้นสิๆๆ " หลังจากที่คู่บ่าวสาวออกไปทีมงานในห้องก็พากันเเซวชมคู่บ่าวสาวที่ทั้งเเกล้งกันอย่างน่ารักไม่หยุดไม่หย่อนให้กับความลงตัวเหมาะสมกันของคู่นี้ โดยที่ไม่รู้ว่าเซฮุนที่เดินออกไปเเล้วได้ยินหมดทุกอย่างเเล้วก็แอบยิ้มเล็กยิ้มน้อยกับการที่ทีมงานชมพวกเขา


     ฉากเเรกของการถ่ายพรีเวดดิ้งนั้นเป็นไปอย่างราบรื่นคู่บ่าวสาวให้ความร่วมมือดีมาก เป็นฉากที่ทั้งคู่ยืนจับมือกันไว้ มือเซฮุนข้างนึงก็ล้วงกระเป๋ากางเกงอย่างเท่ห์ ส่วนลู่หานมืออีกข้างก็ถือช่อดอกไม้อย่างน่ารัก ทั้งคู่มีเเอบหันยิ้มให้กันตาที่ช่างภาพสั่ง จากนั้นฉากต่อไปคือการ...

       โอบกอดกันโดยที่เซฮุนจะเป็นคนโอบกอดลู่หานอยู่ด้านหลังจากนั้นช่างภาพก็สั่งให้ทั้งคู่โพสท่าตามสบายในขณะที่โอบกันอยู่จนมาถึงจังหวะหนึ่งที่เซฮุนกำลังก้มหน้าลงมาข้างเเก้มลู่หาน เเต่ในตอนนั้นลู่หานก้หันหน้าเข้าหาเซฮุนอีกเหมือนกันทำให้ดูเหมือนทั้งกำลังจะจูบกัน

         ลู่หานที่เหมือนว่าเกือบจะจูบกับเซฮุนเเล้วจึงรีบสะบัดหน้าออกมาทันทีเเล้วยิ่นนิ่งให้เซฮุนกอดอยู่อย่างนั้น เซฮุนที่เห็นว่าลู่หานรีบสะบัดหน้าหนีเขาก็ยิ้มขำกับความน่ารักของเธอในการกลบกลืนการเขิน จากนั้นก็ถ่ายท่ายืนอะไรอีกนิดๆหน่อยๆเเล้วช่างภาพที่เห็นว่าเจ้าสาวน่าจะเขินเลยสั่งให้คู่บ่าวสาวไปนั่งพักรอถ่ายฉากต่อไปก่อน

" อะ น้ำ " เซฮุนจากที่ช่างภาพสั่งให้ไปนั่งพักเขาก็อาสาเดินไปเอาน้ำดื่มมาให้ลู่หานเเละตัวเขา

 " ............... " ลู่หานรับน้ำมาเเล้วหันหน้าหนีทันที

 " เป็นอะไร เขินหรอ? " เซฮุนที่เห็นลู่หานหันหน้าหนีเขาคงคิดว่าเธอน่าจะเขินกับฉากเมื่อสักครู่นี้

" ............... " ยังเงียบอยู่

" นี่ หันมาคุยกันหน่อยสิ เขินหรอ? " เซฮุนถามไปทำหน้าล้อเลียนไปขนลู่หานยืนขึ้นเเล้วโยนขวดน้ำใส่ร่างสูงจากนั้นก็เดินไปยังฉากต่อไปที่พวกเราจะถ่ายบนเตียงนอนกัน เซฮุนรับขวดน้ำที่ลู่หานโยนมาเเล้วหัวเราะกับท่าทางของลู่หานที่เขิน เเต่กลัวเขารู้

     ฉากนี้เป็นฉากสุดท้ายของการถ่ายพรีเวดดิ้งสำหรับพวกเขา เพราะลู่หานให้เหตุผลว่า ถ่ายเเค่นี้ก็ได้รูปเยอะเเล้ว เขาก็ได้เเต่พยักหน้าตามเธอไป เพราะไม่อยากขัดใจเดี๋ยวโดนงอนอีก ยิ่งมีคดีเก่าอยู่

     ฉากบนเตียงไม่มีอะไรมากเเค่นั่งจับมือทำท่าทางรักกันอย่างหวานๆ เเล้วเปลี่ยนไปเป็นเซฮุนนั่งโอบกอดลู่หานจากข้างหลังเหมือนเดิมอีก เเละสุดท้ายเป็นการที่ทั้งลู่หานเเละเซฮุนต้องนอนลงบนเตียงข้างกัน ลู่หานที่ได้ยินอย่างนั้นก็เริ่มทำอะไรไม่ถูกเเล้วรีบถามช่างภาพว่า

" ไม่ถ่ายได้ไหมคะ? " เธอรีบถามไปเพราะว่าถ้าถ่ายเเบบนี้เธอไม่อกเเตกตายไปก่อนเหรอ เเค่นี้ก็เขินจะเเย่อยู่เเล้ว

" ไม่ได้ครับ งั้นเริ่มกันเลยนะ " ช่างภาพรีบตอบไป

    ลู่หานเมื่อได้ยินอย่างนั้นก็ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ เพราะว่าต้องถ่ายต่อจนเซฮุนที่นั่งดูอยู่รีบเข้าไปพูดบอกเธอว่า " เอาน่าคุณ เเปปปเดียว ไม่มีอะไรหรอก หรือว่าคุณคิด? " 

" คิดกับผีนะสิ " เซฮุนที่เริ่มเห็นว่าลู่หานเถียงกลับได้ก็เริ่มจับเธอเเล้วเราสองคนก้นอนลงพร้อมกัน

    เราทั้งคู่นอนหงายหน้ามองไปยังเพดานห้องมีจับมือกันบ้าง ยิ้ม หัวเราะ หันหน้าเข้าหากันบ้าง จนกระทั่งช่างภาพสั่งให้เซฮุนนอนตะเเคงข้างเข้าหาลู่หานใช้มือข้างนึงค้ำหัวไว้ ส่วนลู่หานก็ให้นอนหงายเหมือนเดิมเเต่หันหน้ามาทางเซฮุนจากนั้นก็โพสท่าไปเรื่อยๆ จนกระทั่งเซฮุนเอาหน้าเข้าไปใกล้ลู่หานมากขึ้น ส่วนลู่หานก็หลับตา เเละเเล้วทั้งคู่ปากก็จูบกัน จูบเเบบปากชนปาก ไม่ดูดดื่ม ไม่เร้าร้อน เเต่ว่าเร้าใจ

     คนทั้งสตูฯที่เห็นภาพกลับยืนอึ้งเเละขวยเขินกับฉากจูบมาก จนช่างภาพที่มีสติคนเดียวบอกสั่งจบการถ่ายพรีเวดดิ้งวันนี้เเละบอกให้ทุกคนเก็บข้าวของกันได้ เเต่จะมีเเต่คู่บ่าวสองที่ยังไม่ออกจากกันจนกระทั่งลู่หานที่ได้สติรีบผลักเซฮุนออกทันทีเเล้ววิ่งหนีไปห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า

      เซฮุนที่โดนผลักออกมานั้นก้ได้เเต่ยิ้มกับสิ่งที่เขาได้ทำไปรู้สึกใจเต้นเเรงผิดปกติมาก จากนั้นร่างสูงก็ลุกเดินออกไปจากสตูฯไปยังห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าของเขาเช่นกัน

     ลู่หานรีบวิ่งออกจากสตูฯเเล้วรีบเข้าไปห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าเเล้วปิดประตูเสียงดังมากจนคนข้างนอกพาสงสัยกัน จากนั้นเธอก็นั่งกุมหน้าอกเธอกับอาการใจเต้นเเรงผิดปกติจากเหตุการณ์เมื่อกี้นี้ ทำเอาเเทบหัวใจวาย เพราะนานเท่าไหร่เเล้วที่หัวใจเธอไม่ได้รู้สึกเเบบนี้ เธอคิดว่าถ้าออกไปเจอเซฮุนเธอจะต้องทำตัวไม่ถูกเเน่ๆ เอาไงดี?



         17.00 น.

" ขอบคุณนะครับ " เซฮุนหันไปลาคุณโบอาที่เดินมาส่งเราทั้งสองหน้าร้าน

" ค่าา เดี๋ยวทางเราจะส่งชุดไปให้ตามวันเเต่งงานนะคะ " 

" ครับ เเล้วก็ขอเชิญคุณโบอากับพี่ๆทีมงานไปด้วยนะคะ " 

" อุ๊ตะ! เราจะได้ไปงานเเต่งพวกคุณด้วยหรอคะ? " สาวประเภทที่น่าจะเป็นจัดการร้านนี้ที่ตอนก่อนมาไม่เห็นโผล่หน้ามาถาม

" ได้สิครับ " เซฮุนยิ้มให้หน่อยๆ

" ยินดีค่า เดินทางปลอดภัย ไปดีมาดีนะคะ " โบอาที่เห็นว่าลูกน้องเธอเริ่มเสียมารยาทเเล้วจึงรีบเอ่ยลากับเซฮุนเเละลู่หานที่เดินไปรอที่รถนานเเล้ว


" ไปไหนต่อดีคุณ? หิวข้าวไหม? " หลังจากที่ทั้งคู่เข้ามานั่งในรถได้เเล้วเซฮุนก็หันไปถามลู่หานที่นั่งเงียบเฉยๆว่าจะไปที่ไหนต่อกันดี

" ที่ไหนก็ได้ " ลู่หานตอบไปเเบบส่งๆเพราะวันนี้เธอเหนื่อยมาทั้งวันเเล้ว เซฮุนที่ได้ยินอย่างนั้นก็ยิ้มเเล้วก็คิดออกว่าจะพาลู่หานไปไหน



       คอนโด OH 

" นี่นาย! พาฉันมาทำไหมที่นี่? " ลู่หานที่เห็นว่าเซฮุนเลี้ยวรถเข้ามาในคอนโดนี้จึงสงสัยเเล้วก็ถามออกไป

 " กินข้าวไง " เซฮุนตอบหน้าตายอย่างเนียนๆ

 " กินก็ไปร้านอาหารสิ จะมาทำไมที่นี่ " ลู่หานเริ่มโวยวายจากตอนเเรกที่เงียบๆจากที่เหนื่อยอยู่

 " ลงไปเถอะน่า ถามมาก " เซฮุนไม่ตอบว่าจะมาทำอะไรที่นี่ เเต่กลับบอกให้ลู่หานลงไปได้เเล้ว

" ไม่ลง จนกว่านายจะตอบฉัน " ลู่หานเริ่มดื้อนั่งกอดอกเเน่นไม่ยอมลงไปจนกว่าเซฮุนจะตอบ

" ไม่ลงก็ตามใจนะ อยู่คนเดียวก็ระวังด้วยล่ะ " จากนั้นเซฮุนก็ลงจากรถเเล้วเดินเข้าคอนโดไป ลู่หานที่เห็นเซฮุนพูดอย่างนั้นก็เริ่มอยู่ไม่นิ่งเเล้ว เพราะว่าตอนนี้ก็เริ่มมืดเเล้วด้วยตอนออกมาจากร้านก็ห้าโมงเย็นเเล้วกว่าจะมาถึงที่นี่ก็รถติดไปหลายชั่วโมงได้ ลู่หานที่เริ่มกลัวก็รีบถอดเบลท์เเล้ววิ่งลงจากรถไปเข้าไปหาเซฮุนที่ยืนอยู่หน้าลิฟท์

" เอาลงมาทำไมอ่ะ? " เซฮุนที่เห็นว่าลู่หานมายืนข้างๆก็ถามกลับไปเพื่อล้อเลียนขำๆ จริงๆเเล้วเขาไม่ได้ทิ้งเธอ เเต่ยืนรอเธอลงมาจากรถมากกว่า

" ฮึ่ย! " ลู่หานสะบัดหน้าใส่ตอนที่ลิฟท์เปิดมาพอดี จากนั้นเราทั้งคู่ก็เข้าไปในรีบเเล้วเซฮุนก็กดชั้นที่ตนอาศัยอยู่ชั้น 20

  เมื่อขึ้นมาถึงชั้น 20 ชั้นที่เซฮุนอยู่นั้น พอออกจากลิฟท์เดินเลี้ยวขวาเเล้วเดินตรงไปเล็กน้อยก็จะเจอห้องขนาดใหญ่ที่ลู่หานคาดว่าทั้งชั้นนี้มีเเค่ห้องเดียวเเน่นอน เพราะมองไปตรงไหนก็ไม่เห็นมีห้องอื่นสักห้องเห็นเเต่ห้องที่เซฮุนกำลังใช้คียการ์ดสเเกนประตูห้องอยู่

" ทั้งชั้นนี้มีห้องผมห้องเดียว " เซฮุนที่เห็นว่าลู่หานหันดูนู่นดูนี่เหมือนสงสัยอะไรเขาจึงตอบไป

" ใครอยากรู้ " ลู่หานเถียงกลับว่าเธอไม่อยากรู้เเล้วเดินเข้าห้องที่เซฮุนเปิดประตูรอไป

" เอ้า! เหฺ็นมองหาอะไรอยู่ก็นึกว่าอยากรู้ " เซฮุนที่เดินตามลู่หานเข้ามาก็ตอบไป
 
    คอนโดนี้เป็นคอนโดในเครือตระกูลโอทั้งตึกนี้มีทั้งหมด 20 ชั้น เเละเเน่นอนว่าชั้นที่ 20 เป็นของลูกชายคนเดียวของตระกูลเเละที่สำคัญทั้งชั้นนี้ชั้นเดียวมีเเค่ห้องของเซฮุนเท่านั้นทั้งชั้น เเละน้อยครั้งมากที่เซฮุนจะให้ใครได้มาเหยียบที่ห้องนี้ เพราะเจ้าของห้องเป็นคนหวงของมากเเละไม่ชอบความวุ่นวาย จะมีเเค่เเต่กับเพื่อนสนิทอย่างจงอิน ชานยอลมันเเละคนล่าสุดคือลู่หาน

      ห้องนี้มีสองชั้น เมื่อผ่านประตูเข้ามามองปีกขวาจะเป็นห้องรับเเขกมีโซฟา ทีวีจอขนาดใหญ่ เเละมองทะลุเข้าไปจะเจอห้องครัวเเบบบาร์ เเล้ะมีโต๊ะทานข้าวอยู่ ส่วนมองไปปีกซ้ายจะเจอสองห้องที่ห้องหนึ่งเป็นกระจกทั้งหมด ภายในมีโต๊ะทำงาน มีคอมพิวเตอร์ โซฟา ทีวี ชั้นหนังสือ คาดว่าจะเป็นห้องทำงานของเซฮุน ถัดมาน่าจะเป็นห้องรับเเขก พอมองไปชั้นบนจะเจอห้องนอนขนาดใหญ่หนึ่งห้องทั้งชั้น ภายในห้องของเซฮุนจะเเน่นไปทางขาวเทามากกว่าเหมาะกับรสนิยมของเจ้าตัว

" สรุปนี่นายพาฉันมาทำอะไร " ลู่หานที่นั่งอยู่โซฟาตรงห้องรับเเขกถามเซฮุนที่เดินเข้ามา

" กินข้าวไง " ร่างสูงตอบไปเเล้วเดินไปทางห้องครัว

" นายสั่งมาหรอ? " ลู่หานเดินตามร่างสูงเข้ามาในห้องครัวเเล้วเจอกับอาหารมากมายที่ตั้งอยู่บนโต๊ะอาหารรออยู่นั้น

" ใช่! สั่งมาจากด้านล่าง " ว่าเสร็จร่างสูงก็นั่งกินอย่างหิวโหย

    ลู่หานเห็นอย่างนั้นก็นั่งลงกินตามต่างคนต่างกินกันเงียบๆไม่พูดไม่จาอะไรกัน จนกระทั่งกินเสร็จก็ยังไม่คุยกันเเล้วเซฮุนก็เป็นฝ่ายทำลายความเงียบ " เดี๋ยวผมล้างเอง คุฯไปพักเถอะ " เซฮุนอาสาล้างจาน

" ไม่ได้ ฉันล้างเอง นายไปพักเถอะ " ลู่หานก็ไม่ยอมจะล้างให้ได้

" งั้นล้างด้วยกันนี่เเหละ " จากนั้นทั้งคู่ก็เก็บจานไปที่ซิงค์ล้างจานเเล้วก้ช่วยกันล้างอย่างเงียบๆ เงียบจนได้ยินเสียงน้ำดังชัดมาก จนกระทั่งเซฮุนก็เป็นฝ่ายทำลายความเงียบอีกที " คุณทำอาหารเป็นป่าว? "

" เป็นสิ ถามทำไม " ลู่หานที่เหมือนเหนื่อยๆเลยอยากจะพักรบกับเซฮุนบ้าง

" ทำให้กินบ้างนะ " 

" ซื้อกินเองดิ เป็นไรกัน " ลู่หานเริ่มเขินเเล้วหาที่ลง

" เอ้า! จะเเต่งงานกันอยู่เเล้วถามอะไรเเบบนี้ " เซฮุนก็เเหย่ลู่หานเริ่มไม่เลิก

" ใครจะเเต่งกับนาย ไม่ใช่ฉันสักหน่อย " ลู่หานรีบบ่ายเบี่ยง

" ก็คนน่ารักๆยืนตรงนี้ไง " เซฮุนก็ยื่นหน้าเขามาใกล้ๆหน้าลู่หาน

" บ...บะ...บ้า " จากนั้นลู่หานก็เขินเเล้วทิ้งจานไว้ให้เซฮุนล้างฝ่ายเดียว









100%





................................................................................................
มาเเว้ววว เขินอ่ะพี่เซฮุนก็หยอกเเหย่น้องเก่ง น้องก็เขินเเล้วก็หนีเก่ง เดียวเถอะๆๆ
อ่านเเล้ว ถ้าชอบก็เม้นกันมาเยอะๆๆๆน่าา จะรีบเเต่งให้ไวเลย
จะบอกข่าวดีจะเปิดเรื่องใหม่ด้วยเเหละ อย่าลืมติดตามน่าาา
Hashtag : #loveagainhh

      


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

25 ความคิดเห็น

  1. #14 pin051243 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 12:00
    เขินก็บอกว่าเขินสิลูกกกก5555
    #14
    0