นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

คัดลอกลิงก์เเล้ว

Suga X You : Dream

โดย Vulpecula10

มิน ยุนกิ..,.ชื่อก็คุ้นๆเหมือนเคยได้ยินที่ไหนมาก่อน แต่ทำไมเราไม่รู้จักเค้าล่ะ!? แล้วเค้าเป็นใครกันแน่ ทำไมมีแต่คนบอกให้อยู่ห่างๆไว้ ว๊อททท!!!!

ยอดวิวรวม

870

ยอดวิวเดือนนี้

2

ยอดวิวรวม


870

ความคิดเห็น


2

คนติดตาม


33
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  7 ก.พ. 60 / 07:20 น.
นิยาย Suga X You : Dream

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
สวัสดีค่าาาา แอบมาเปิดฟิคเรื่องใหม่อีกแล้วววว ใครที่ติดตามไรท์มาก่อนก็จะรู้กันเนอะว่าปกติไรท์เขียนฟิคของGOT7  แต่คราวนี้เป็น Suga X You ค่าาา //จุดพลุแปบบ ไรท์ทำเป็นโปรเจคกับเพื่อนข่าาา เป็นตอนเดียวจบนะคะ ปกติจะแต่งเป็นหลายๆตอน แต่คราวนี้อยากลองแต่งแบบรวดเดียวจบบ้างน่ะค่ะ 
ยังไงก็...ฝากติดตามด้วยนะคะ คัมซาล่วงหน้าค่ะ 
ปล. อย่าลืมไปกดติดตามเพจ Fiction_GG ในเฟสบุ๊คกันนะคะ รักนักอ่านทุกคนน้าาา จุ้บบบ


ในเรื่องนี้คุณคือ ปาร์ค อึนจิน คุณเพิ่งจะย้ายโรงเรียนมาเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่โรงเรียนอันดับหนึ่งของประเทศ ด้วยเกรดเฉลี่ยของคุณที่พยายามมาตลอดทำให้สอบเข้าได้อย่างง่ายดาย

เนื้อเรื่อง อัปเดต 7 ก.พ. 60 / 07:20


"อ๋าาา อากาศดีจังสำหรับเปิดเทอมวันแรกของม.ปลาย~" คุณพูดพลางบิดขี้เกียจไปมาระหว่างทางเดินไปโรงเรียน
"อ..โอ๊ย!?" คุณกำลังเดินอย่างสบายแต่ดันไปชนกับอะไรเข้า!?
"อะ!? 'โทษทีๆ พอดีมองไม่เห็นน่ะ 555 ไปนะ"เด็กหนุ่มที่ดูเหมือนจะรุ่นราวคราวเดียวกับคุณพูดขึ้น ก่อนที่จะหัวเราะและเดินไป
"อะไรของเค้าอ่ะ แต่ก็ขอโทษแล้ว ช่างเหอะ"คุณว่าพลางพยุงตัวเองให้ลุกขึ้นยืน

คุณเดินไปเรื่อยๆจนมาถึงประตูโรงเรียน

'Nam Academy' เป็นโรงเรียนสหศึกษาที่แยกการเรียนการสอนเป็นสาขาต่างๆ และเป็นโรงเรียนที่ชื่อว่าสอบเข้ายากเป็นอันดับต้นๆของเกาหลี โรงเรียนนี้ได้ชื่อว่ามีเครื่องแบบที่มีการออกแบบดีที่สุดก็ว่าได้ โดยชุดนักเรียนหญิงจะใส่เสื้อคอปกสีขาว โดยมีเนคไท เสื้อนอก และกระโปรงสีกรมท่าขอบขาว ส่วนชุดนักเรียนชายจะใส่เสื้อคอปกสีขาว เนคไทและเสื้อนอกสีกรมท่าขอบขาวเช่นกัน เข็มขัดสีดำเงา และกางเกงขายาวสีน้ำตาลอ่อน

'คิดถูกจริงๆที่เลือกอ่านหนังสืออย่างหนักเพื่อสอบเข้าที่นี่ >< โรงเรียนสวยมากกก'
คุณคิดก่อนที่จะหันไปมองรอบๆโรงเรียนที่เรียกได้มา สวยมากกกก และบรรยากาศดีมากกก เพราะรอบๆรั้วโรงเรียนเต็มไปด้วยต้นอเคเชียต้นใหญ่รายล้อม ในเรือนเพาะชำมีต้นผักชีฝรั่งและต้นไม้ต่างๆมากมายปลูกอยู่ นอกจากนี้ยังมีแปลงดอกแดฟโฟดิลสีเหลืองสดใสอยู่ข้างๆห้องสมุด 
'ใกล้พิธีปฐมนิเทศแล้วสินะ รีบไปที่ห้องประชุมดีกว่า' คุณคิดก่อนที่จะเดินหาห้องประชุมและเข้าไปนั่งฟังคำบรรยาย

"หลังจากเสร็จสิ้นการพูดต้อนรับนักเรียนใหม่จากผอ.และประธานนักเรียนแล้ว ขอให้นักเรียนใหม่ทุกๆคนไปที่ห้องของตัวเองได้ครับ หากใครยังไม่รู้ห้องของตัวเองก็สามารถไปดูได้ที่บอร์ดข่าวสารของโรงเรียนนะครับ ขอบคุณครับ" หลังจากที่พิธีกรพูดจบพวกเด็กที่น่าจะเป็นนักเรียนใหม่เหมือนคุณก็เดินออกไป เมื่อเห็นแบบนั้นคุณจึงเดินออกไปบ้าง 

"ว่าแต่ว่า เรายังไม่รู้เลยแฮะว่าอยู่ห้องไหน ไปดูที่บอร์ดข่าวสารดีกว่า" คุณพูดพลางเดินไปที่บอร์ดน้ำเงินอันใหญ่
"อืม....เจอแล้ว! ห้อง 2-B งั้นหรอ? จากที่ได้ยินที่ประชุมก็คือเราเรียนที่ตึกB ซึ่งตึกB...อยู่ทางนั้นสินะ" คุณพูดก่อนที่จะมุ่งหน้าเดินไปที่ตึกสีขาวสะอาดตาตึกหนึ่งที่ที่ตัวอาคารมีตัวอักษร B สีฟ้าอ่อนติดอยู่
"อืม...เราเรียนอยู่ชั้น2 บรรยากาศก็ดีพอตัวเลย อืมๆ ยังไงก็ยังคงคิดว่าเราตัดสินใจถูกแล้วล่ะ" 
"เอาล่ะ สวัสดีนักเรียนใหม่ทุกคน ครูเป็นครูประจำชั้นของพวกเธอนะ ครูชื่อ คัง ซาซึม จะเรียกว่าอาจารย์ก็ได้นะ^^" คุณครูสาวดูใจดีที่บอกว่าเป็นครูประจำชั้นพูดแนะนำตัวก่อนที่จะส่งยิ้มให้นักเรียนทุกคน 
"เนื่องจากวันนี้เป็นวันแรกของการเปิดเทอม งั้นครูจะให้นักเรียนทุกคนยืนขึ้นและพูดชื่อนะ^^ เริ่มที่คนแรกเลย" คุณครูซาซึม พูดก่อนที่จะมองไปหายักเรียนชายคนหนึ่งที่นั่งติดหน้าต่าง
"อ..เอ่อ...ผมชื่อ อี โชอึน ครับ ยินดีที่ได้รู้จักทุกคนนะครับ แหะๆ" คนที่ชื่อ อี โชอึน พูดก่อนจะหัวเราะแหะๆออกมาด้วยความเขิน 

ทุกๆคนแนะนำตัวจนเกือบจะถึงคุณแล้ว คุณมั่นใจมากว่าจะแนะนำตัวให้ดีที่สุดเท่าที่ตัวเองทำได้!!
"ชั้น ปาร์ค..."

ครืด!

เสียงเลื่อนประตูดังขึ้นพร้อมกับเด็กหนุ่มคนหนึ่งที่มีผมสีเทาใส่เสื้อผ้าไม่เรียบร้อยเดินเข้ามาในห้อง 
คุณที่กำลังยืนเกร็งอยู่ก็นึกขึ้นได้ว่า 
'ไอ้คนที่เพิ่งเข้ามามันคือคนเดียวกันกับที่เราเมื่อเช้านี่นา!!' 
"อ้าวๆ นายมิน ยุนกิ นี่จะสายตั้งแต่เปิดเทอมวันแรกเลยรึยังไง?" คุณครูสาวถามเหมือนสนิทกัน
'ดูเหมือนว่าเขาจะชื่อมิน ยุนกิ น่าจะเป็นเด็กเก่านะ เอ...มิน ยุนกิ...คุ้นๆเหมือนเคยได้ยินที่ไหนมาก่อนแฮะ' คุณคิดและเผลอมองหน้าของคนที่ชื่อมิน ยุนกิ ไปตรงๆตอนที่เขาเดินผ่านมาที่โต๊ะคุณเขาก็หันหน้ามาหาคุณพอดิบพอดี
"หือ? นั่นมันยัยคนเหม่อลอยเมื่อเช้านี่นา เรียนที่นี่หรอ? ยินดีที่ได้รู้จักนะ ชั้นมิน ยุนกิ เรียกว่าชูก้าก็ได้นะ คิๆๆ>[++]<" ชูก้าบอกคุณก่อนที่จะยิ้มให้คุณจนเห็นฟันจะครบหมดทุกซี่
"อ..อื้ม" 
"ช..ชั้น ปาร์ค อึนจิน ค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ^^" คุณพูดก่อนที่จะโค้งจนหัวแทบจะติดโต๊ะ 
"คนสุดท้ายก็...ได้ยินชื่อกันแล้วเนอะ เค้าชื่อ มิน ยุนกิ น่ะจ้ะ" คุณครูพูดก่อนที่จะถอนหายใจกับพฤติกรรมสบายๆของชูก้า นั่นคือ ใส่หูฟังและฟุบหลับลงกับโต๊ะ ก่อนที่จะหันไปพูดเรื่องทั่วๆไป
"ก็นะ เท่าที่พูดไปทั้งหมดก็ขอให้จำไว้แล้วกันนะ"
"คร้าบ/ค่ะ"
หลังจากที่คุณครูออกไปแล้ว นักเรียนทั้งหบายก็จับกลุ่มคุยกัน ทำความรู้จักกันบ้างอะไรบ้าง มีแต่คุณที่นั่งอ่านหนังสือไปพลางๆ 
"นี่ๆ" ชูก้าสะกิดคุณจากข้างหลัง
"หือ?" 
"อ่านอะไรอยู่อ่ะ?" 
"หนังสือนี่น่ะหรอ? เป็นหนังสือเกี่ยวกับเพลงน่ะ"
"จริงหรอ? ไหนๆ ขอดูบ้าง" ชูก้าพูดด้วยสายตาที่ลุกวาว
"ว่าแล้ววว เพลงใหม่ของนัมจุนติดชาร์ทอีกแล้ว!!" หลังจากที่ชูก้าเปิดไล่หาชาร์ทเพลงก็โวยวายขึ้นมา
"อะไรหรอ?" คุณถามพลางหันหลังไปดู
"อ๋อ~ เพลงของนัมจุนน่ะ 555 ชั้นพนันกับเพื่อนไว้ว่าถ้าเพลงติดชาร์ทจะต้องเลี้ยงน้ำน่ะ" ชูก้าหัวเราะก่อนที่จะก้มลงดูชาร์ทเพลงต่อ

พรวด!

"เยส!!!! ติดว้อยยยย" จู่ๆเขาก็ลุกขึ้นและทำท่าทางที่ดีใจสุดๆ จนทำให้ทั้งห้องที่ตอนแรกจับกลุ่มคุยกัน กลับหยุดลงเพราะเสียงของเขา
"อ..เอ่อ...นายนั่งลงก่อนนะ" คุณค่อยๆกระซิบบอกเขา และเขาก็ยอมนั่งลงแต่โดยดี
"คือชั้นมีเรื่องอยากจะถามน่ะ"
"หือ?" เขาว่าพลางเอียงคอนิดๆ
"ชั้นรู้สึก...คุ้นชื่อนายมากเลยน่ะ เราเคยเจอกันที่ไหนรึป่าว?" คุณถามพลางนึกแล้วนึกอีก
"หือ? ก็...ไม่นะ" 
"นั่นสินะ ชั้นคงคิดไปเอง ขอโทษนะที่ถามแปลกๆ" คุณพูดก่อนที่จะยิ้มแหยๆให้ชูก้า

"เอ้า! เข้าเรียนแล้วนะ! ยังจะคุยกันอีกหรอ?!" คุณครูที่เข้ามาตอนไหนก็ไม่รู้พูดขึ้นมา ทำให้คุณรีบหันกลับไปทันที เห็นแต่ชูก้ายิ้มมุมปาก ที่หางตาเท่านั้น

ตอนเที่ยง
คุณที่กำลังจะลุกออกไปก็มีกลุ่มผู้หญิงกลุ่มนึงเดินเข้ามาหาคุณ
"นี่ เธอรู้จักชูก้ามาก่อนหรอ?"
"หือ? ก็...ไม่รู้สิ แค่เมื่อเช้าเดินชนกันเฉยๆน่ะ มีอะไรหรอ?" คุณถามกลับ
"ก็ไม่มีอะไรหรอก แค่อยากจะบอกว่า อย่ายุ่งกับเขาเลยดีกว่านะ ไม่วั้นคงจะมีแต่เรื่องยุ่งๆมาให้เธอแน่ๆน่ะ"
"อ..อืม งั้นชั้นไปก่อนนะ" คุณว่าพลางเดินออกจากห้องไปที่โรงอาหาร

คุณเดินไปยังโรงอาหารที่มีโต๊ะเรียงยาวไปจนสุดอาคาร โดยมีคิวรอรับอาหารค่อนข้างยาว แต่ดีที่มีอยู่ 2 ร้านทำให้แถวไม่ยาวเกินไป 
เมนูในวันเปิดเทอมวันแรกคือ สลัดมันฝรั่งและเสต็กเนื้อบดชิ้นเล็ก
'หวา น่ากินจังเลยน้า...'
"นี่ นั่งด้วยดิ" 
"หือ? อ้าว ชูก้า ได้สินั่งเลยๆ" คุณพูดก่อนที่จะหันไปกินต่อ
"เธอชอบเนื้อหรอ?"
"ก็ไม่ได้ถือว่าชอบหรอก แต่ก็ไม่ได้เกลียดด้วย"
"หรอ? แต่ว่าชั้นน่ะ ชอบบบบเนื้อมากท่ีสุดเลยล่ะ><" ชูก้าพูดพลางยิ้มจนตาหยี
หลังจากนั้นคุณก็พูดคุยเรื่องต่างๆกับชูก้าจนแทบหมดเวลาพัก
"ใกล้หมดเวลาพักแล้วหนิ ชั้นไปก่อนนะ นายก็รีบตามมาล่ะ เดี๋ยวคุณครูก็ว่าหรอก" คุณว่าก่อนที่จะเดินไปท่ีตึกเรียน เหลือไว้เพียงชูก้าและคนไม่กี่คนในโรงอาหาร

'เห้อ...นึกไม่ออกรึไงนะ' ชูก้าคิด

หลายวันต่อมา 
คุณกำลังเดินเข้าโรงเรียนตามปกติแต่ดันรู้สึกแปลกๆเหมือนมีคนคอยมองอยู่
'รู้สึกแปลกๆแฮะ เหมือนมีคนมองตลอดเวลาเลย'
คุณจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาและเปิดเข้าไลน์เพื่อแชทถามเพื่อน แต่! คุณดันคิดได้ว่า คุณยังไม่ได้แลกไลน์กับใครเลย!! 
"เห้อ..." คุณถอนหายใจก่อนที่จะเดินไปที่ห้องเรียน
เมื่อคุณเข้าไปในห้องก็กำลังมีคนนั่งคุยกันอยู่ 
"นี่ พวกชั้นเคยเตือนเธอแล้วนะว่าไม่ควรไปยุ่งกับเค้า ทำไมเธอไม่ฟังล่ะ?" หนึ่งในกลุ่มที่เคยเตือนคุณไม่ให้ยุ่งกับชูก้าเข้ามาถามคุณ
"หือ? ก็ชั้นไม่ค่อยสนิทกับใครนี่นา แล้วเค้าก็เป็นคนดีมากๆเลยนะ0•0" 
"อ๋า...งี้นี่เอง งั้นเรามาเป็นเพื่อนกันเถอะ ชั้น ชเว แชรินนะ ส่วนคนที่ใส่แว่นนั่นชื่อ ยุน ฮโยจิน ส่วนที่ผมสั้นๆนั่นก็ คิม แดบิน น่ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะ อึนจิน"
"อื้ม! ชั้นดีใจนะที่ได้เป็นเพื่อนด้วยน่ะ^^"

ครืด

ทุกครั้งที่มีเสียงเลื่อนประตูดังแบบนี้ก็คงมีคนเดียวที่ทำ ชูก้า
ปกติชูก้าจะเดินเข้ามาพร้อมกับใส่หูฟัง แต่ครั้งนี้ไม่ เขาหน้าตาดูไม่เป็นมิตรมากๆเลยวันนี้ พอเขานั่งลงที่เก้าอี้เขาก็รีบหยิบหูฟังแบบครอบมาครอบหูทันทีก่อนที่จะก้มลงฟุบกับโต๊ะ
"อ..เอ่อ...ฟังเพลงอะไรอยู่น่ะ?"
"เพลงHold me back ของ Rick Ross..." เขาพูดในขณะที่ยังฟุบหน้าอยู่
"ขอลองฟังบ้างได้มั้ย?"
"อืม.." ชูก้าพูดก่อนที่จะถอดหูฟังใส่ให้คุณ
"เพราะดีนะ^^" คุณว่าพบางถอดหูฟังคืนให้
"อืม.." ชูก้าพูดก่อนที่จะใส่หูฟังกลับไปและนอนต่อ

จนพักเที่ยง 
ในที่สุดคุณก็เห็นชูก้าตื่น หลังจากที่เห็นหลับมาตั้งแต่คาบเช้า
"อึนจิน ไปกินข้าวกันเถอะ" แชรินเรียกคุณจากทางเดิน
"อื้ม! กำลังไป" คุณกำลังจะลุกขึ้นแต่ดันมีมือมาจับคุณไว้
"อะ!?" 
"มาด้วยกันหน่อย" ชูก้าพูดก่อนที่จะดึงคุณออกไป
"อะไรน่ะ จะพาอึนจินไปไหน?" แชรินถามชูก้าที่ทำหน้าดูไม่เป็นมิตรซักเท่าไหร่
"ยุ่ง.." ชูก้าว่าพลางมองค้อนก่อนที่จะลากคุณไป

ชูก้าลากคุณมาถึงห้องที่เหมือนจะเป็นห้องเก็บของ แต่ก็ดูสะอาดเกินกว่าจะเป็นห้องเก็บของ

แอ๊ด..

เสียงเปิดประตูดังขึ้น
ชูก้าเดินนำคุณเข้าไปในห้องซึ่งมีคนนั่งอยู่ประมาณเกือบๆ 10 คน
"อ้าว! ทำไมวันนี้มาเร็วจัง...อ่าว นั่นใครอ่ะ?" จู่ๆคนที่นั่งเสียบหูฟังก็พูดขึ้น
"เพื่อน.."
"อ๋อ เพื่อนนี่เอง เห้ยๆจะดันไปไหนเล่า!?" ชูก้าดันหลังคนที่พูดให้ออกไปจากห้อง รวมถึงคนอื่นๆด้วย
"เอ่อ...แล้วมีเรื่องอะไรรึป่าว? ถึงได้พามาที่นี่.."
"นี่เธอไม่รู้จริงๆหรอ?"
"อ..อืม"
เขาถอนหายใจก่อนที่จะยื่นโทรศัพท์ให้คุณซึ่งเป็นหน้าฟีดข่าวและมีหัวข้อว่า

'สาวปริศนา ที่ดูเหมือนจะสนิทกับ AgustD'
Comment 1 : ชั้นเห็นเธอนั่งกินข้าวกับเค้าทุกวันเลยล่ะ
Comment 2 : จริงๆแล้วหน้าเธอถูกเบลอไว้นะ แต่ชั้นเคยเห็นหน้าเธอล่ะ!! หน้าตาก็ดูดีนะ แต่ตัวเล็กไปนิสสส ผิวก็ขาวเกือบๆเท่าเค้าเลยล่ะ
Comment 3 : ชั้นเคยเตือนไม่ให้เธอเข้าไปยุ่งกับเขาแล้ว แต่เธอก็ยังรั้นน่ะ
Comment 4 : แย่จริงๆ 

"นี่มันอะไรกัน...ว่าแต่ว่า Agust D นี่....คือใครอ่ะ?"
"ㅎㅁㅎ!! นี่เธอไม่รู้หรอ?" ชูก้าถาม
คุณพยักหน้า
"Agust D คือนักแต่งเพลงอัจฉริยะผู้หน้าตาดีและ SWAG ที่สุดในปฐพีไงล่ะ นั่นก็คือ...มิน ยุนกิ ผู้นี้นี่เอง!!" ชูก้าพูดอย่างภูมิใจ
"ฮะ!? Agust D คือชูก้าหรอ?"
"ก็เออน่ะสิ"
"อ๋า...แต่ว่าทำไงดีล่ะ คงจะโดนวิพากษ์วิจารณ์เยอะแน่ๆเลย ㅠㅠㅠ" 
"ไม่เป็นไรชั้นจะช่วยเธอเอง คิๆๆ" ชูก้าหัวเราะก่อนที่จะตบไหล่คุณเบาๆและเดินออกไป
"เราเองก็ไปกินข้าวบ้างดีกว่า หิวจะตายอยู่แล้ว @-@" คุณรีบเดินไปที่โรงอาหารตามที่ท้องของตัวเองสั่ง

หลายๆอาทิตย์ผ่านไป
แชรินยังคงเข้ามาคุยกับคุณอยู่ แถมยังมาคอยพูดให้คุณเลิกยุ่งกับชูก้าอยู่นั่นแหละ แต่คุณก็ยังคงยืนยันอยู่ดีว่าชูก้าเป็นคนดีกว่าที่ทุกคนคิด

"อา...ช่วงนี้นอนไม่หลับเลยแฮะ...สงสัยเพราะเรื่องงานโรงเรียนล่ะมั้ง...ฮ้าว~ ไม่กี่อาทิตย์ก็จะถึงแล้วนี่นะ" คุณพูดพลางลุกเข้าห้องน้ำไปล้างหน้าล้างตาให้หายง่วง
"เนื่องจากงานโรงเรียนที่ใกล้จะมาถึง และในฐานะที่พวกเราอยู่สาขาดนตรี จึงจะจัดตั้งวงขึ้นมา โดยจะเลือกจากผลโหวตในห้อง" หัวหน้าห้องพูดขึ้น และในขณะที่ทุกคนกำลังเสนอทั้งตัวเองและเพื่อน คุณก็พูดขึ้นมาว่า
"ชั้นอยากให้ชูก้าเขียนเพลงหรือไม่ก็แร็ป" ทักคนในห้องเงียบหมดเมื่อได้ยินชื่อของเขา อะไรกัน ชูก้าไม่ใช่นักเลงซักหน่อย แค่ได้ยินชื่อแค่นี้ทำไมต้องเงียบกันด้วยเล่า 
ชูก้าที่กำลังนั่งฟังเพลงอยู่ตามปกติก็หันขวับมาหาคุณทันทีที่เสนอชื่อเขา
"ทำไม..."
"ก็เพลงของชูก้าติดอันดับด้วยนี่นา"
"หา? หมอนั่นน่ะนะ แต่งเพลง? ไม่ใช่ว่าวันๆเอาแต่นั่งเหม่อลอยรึไง?" แชรินพูดแขวะ
"อ..เอ่อ... ทุกคนเงียบก่อนนะ ขอให้คนที่ถูกเสนอชื่อออกมาข้างหน้าด้วยนะ" หัวหน้าห้องพูดก่อนที่จะเขียนชื่อคนที่ถูกเสนอชื่อบนกระดาน
'คิม จูอา
ปาร์ค ฮโยริน
ชเว ยองจู
ยุน โบอา
มิน ยุนกิ'
"ชั้นเสนอปาร์ค อึนจิน" ชูก้าพูดในขณะที่ยืนอยู่หน้าห้อง
'คิม จูอา
ปาร์ค ฮโยริน
ชเว ยองจู
ยุน ฮยอนบิน
มิน ยุนกิ
ปาร์ค อึนจิน'
เนื่องจากคุณถูกเสนอชื่อ ทำให้คุณต้องลุกไปที่หน้าห้อง
"ขอให้ทุกคนที่ถูกเสนอชื่อบอกว่ามีความสามารถอะไรเรื่องดนตรีนะ" หัวหน้าห้องบอก
"ชั้นเล่นคีย์บอร์ดได้น่ะ" จูอาว่า
"ชั้น...เล่นกีตาร์ได้.." ฮโยรินพูด
"ชั้นเล่นเปียโนแล้วก็ร้องเพลงได้น่ะ" ยองจูบอก
"ชั้น..เล่นดนตรีไม่ได้แต่ว่าควบคุมเสียง ลำโพงอะไรพวกนี้ได้น่ะ..." ฮยอนบินว่าพลางเกาหัวแกรกๆ
"ล..แล้ว ชูก้าล่ะ?" หัวหน้าห้องถามชูก้าเสียงสั่นๆเหมือนกลัว
"แต่งเพลงกับแร็ป.." ชูก้าตอบสั้นๆ
"แต่ชั้นอยากให้อึนจินช่วยแต่งเพลง.." ชูก้าพูดพลางมองมาที่คุณ
"ฮะ?! ชั้นเนี่ยนะ?" คุณถามและชี้มาที่ตัวเอง
"อืม.."
"งั้นเป็นอันตกลงว่า จูอาเล่นคีย์บอร์ด ฮโยรินเล่นกีตาร์ ยองจูร้องเพลง ฮยอนบินควบคุมเสียง ชูก้า..แร็ปกับแต่งเพลง อึนจินแต่งเพลง โอเคนะทุกคน? ส่วนเรื่องห้องซ้อมให้ไปซ้อมที่ห้องดนตรีเก่าตอนเย็นแล้วกันนะ" หัวหน้าห้องสรุปให้ฟังก่อนที่จะกลับมานั่งที่พร้อมกับทุกคน

ชูก้าให้คุณช่วยแต่งเนื้อเพลงที่โรงเรียนส่วนเขาแต่งท่อนแร็ปเองที่บ้าน 
"เพลงที่เราจะเล่นก็คือเพลง my girl ของ BTOB"ชูก้าพูดก่อนที่จะยื่นเนื้อเพลงให้ทุกคนในวง
"เอ๋!? แต่ว่านายบอกชั้นว่าจะให้ชั้นช่วยแต่งเนื้อเพลง ส่วนนายจะแต่งแร็ปไง!?" คุณถามด้วยความประหลาดใจ
"เอาเหอะน่า ก็มันคิดไม่ออกอ่ะ แล้วก็...ชั้นจะเอาเพลงนั้นขึ้นชาร์ทให้ได้น่ะสิ" ประโยคสุดท้ายชูก้ากระซิบเบาๆ
"อืมๆ ก็ได้"

"ว่าแต่ว่าพวกเรายังไม่มีชื่อวงเลยนะ" จูอาพูดขึ้น 
"ชั้นคิดชื่อวงออกชื่อนึงล่ะ" คุณว่าพลางเขียนอะไรบางอย่างลงไปในกระดาษ
'2B the 1st'
"2B the 1st?" ฮโยรินมองชื่อที่คุณเขียน
"อื้ม! 2B ก็มาจากห้อง 2-B ของพวกเราไง ส่วน the 1st ก็คือ เราจะเป็นที่หนึ่งในใจทุกคนไงล่ะ><" คุณอธิบาย
"เป็นชื่อที่ดีนี่" ชูก้าพูดขึ้นพลางลูบหัวของคุณจนยุ่งทำให้คุณต้องใช้มือลูบผมให้เหมือนเดิม

หลังจากนั้นทุกคนก็รวมตัวซ้อมกันทุกวันจนถึงวันแสดงจริง
"วันนี้เป็นวันจริงแล้ว!! พวกเราต้องทำได้แน่นอน" คุณพูดให้กำลังใจเพื่อน
"อ..อื้ม ชั้นจะพยายามนะ" ฮโยรินที่ตอนซ้อมเล่นตัวโน้ตผิดบ่อยๆในช่วงแรกแต่ก็ดีขึ้นแล้วบอกคุณด้วยเสียงสั่นๆเพราะตื่นเต้น
"ฮยอนบิน เธอก็อย่าประมาทนะ มาทำให้การแสดงนี้ดีที่สุดและเป็นปรากฏการณ์กันเถอะ^^" คุณว่าก่อนที่จะยื่นมือออกมา และทุกคนก็วางมือทับของคุณเรื่อยๆจนหมดทั้งสองมือ
"สู้ๆ!!" สิ้นเสียงปลุกใจมือทุกคู่ก็ผละออกมาอย่างพร้อมเพรียง 

"ต่อไปจะเป็นการแสดงของห้อง 2-B สาขาดนตรีนะคะ เชิญรับชมได้เลยค่ะ^^" สิ้นเสียงพิธีกรเสียงปรบมือก็ดังกึกก้องทั่วทั้งฮอล
"Baby 너를 위한 Promise 잘 들어봐 
니가 원하면 다 할 수 있어 난
눈이 부신 너는 나만의 Style My beautiful girl
내게 다가오면 그대로 Stop 그대로 난 Fall in love with you....." 
(นี่เป็นคำสัญญากับเธอ ตั้งใจฟังให้ดีๆนะ 
ไม่ว่าเธอต้องการอะไร ฉันก็จะหามาให้ทุกอย่าง
เธอเปล่งประกายสดใส เหมือนสาวในฝันของฉัน my beautiful girl 
เมื่อเธอเข้ามาหาฉัน แค่หยุดตรงนั้น ฉันก็ตกหลุมรักเธออย่างง่ายดาย....) ยองจูเริ่มเปล่งเสียงอันไพเราะออกมาทำให้ทั่วทั้งฮอลเต็มไปด้วยความเงียบ
"...Hello girl 내가 듣고 싶은 몇 가지 아침에 일어났을 때 니 갈라진 목소리
소름이 돋을 정도로 이쁜 니 얼굴에 미소가 번지는 행복한 소리
하루가 왜 이리 길까 화장기 없는 민낯 또 눈부시게 빛나
이미 나 널 품에 넣은 채 이미 나
너와 하나가 된 이 밤이 지나가지 않길 빈다..."
(...มันมีไม่กี่อย่างที่ฉันอยากจะฟัง นั่นคือเสียงงัวเงียของเธอเมื่อเธอตื่นนอนในตอนเช้า และเสียงของความสุขเวลาเธอหัวเราะกับใบหน้าสวยๆของเธอที่ทำให้ฉันใจสั่น และแม้กระทั่งใบหน้าไร้เมคอัพของเธอก็ยังเปล่งประกาย ฉันมีเธอในอ้อมแขนแล้ว และขอให้คืนนี้ของฉันและเธอไม่ผ่านพ้นไป...)เมื่อถึงเวลา ชูก้าก็เริ่มปล่อยสกิลการแร็ปของตัวเองที่สั่งสมมาไม่น้อยออกมาทำให้ผู้หญิงหลายๆคนในฮอลกรี๊ดขึ้นมา

หลังแสดงจบเสียงปรบมือและเสียงกรี๊ดก็ดังขึ้นทั่วทั้งฮอล
คุณที่ถ่ายวิดีโอการแสดงไว้ก็โบกมือให้เพื่อนๆที่อยู่บนเวที
"ขอเสียงปรบมือให้พวกเขาอีกครั้งนะคะ ขอถามหน่อยนะคะ ไม่ทราบว่ามีชื่อวงกันมั้ยคะ?" พิธีกรพูดขึ้น
"มีค่ะ 2B the 1st ค่ะ 2B มาจากห้อง 2-B ของพวกเรา และ the 1st คือพวกเราจะเป็นที่หนึ่งในใจทุกคนค่ะ" จูอาอธิบาย
"งั้นช่วยแนะนำตัวกันหน่อยนะคะ" 
หลังจากที่พิธีกรพูดจบทั้ง จูอา ฮโยริน ยองจู ก็แนะนำตัวกันอย่างสดใส 
"ชูก้า.." มีแต่ชูก้าเท่านั้นที่พูดชื่อตัวเองด้วยเสียงเนือยๆแถมยังยืนพักขากับล้วงกระเป๋าอีก ชิวไปมั้ย??  

"หือ? ชั้นหรอ?" คุณถามชูก้าที่กวักมือเรียกคุณ
คุณเดินขึ้นไปบนเวทีอย่างงงๆก่อนที่จะเรียกฮยอนบินออกมาจากห้องควบคุมเสียงด้วย
"ล..และนี่ก็คือผู้ที่ทำงานเบื้องหลังให้พวกเราค่ะ ยุน ฮยอนบิน ควบคุมเสียง และปาร์ค อึนจิน กำลังใจที่ดีที่สุดของพวกเรา ถึงแม้จะมีอุปสรรคบ้าง ทะเลาะกันบ้าง ก็มีเธอนี่แหละค่ะที่ช่วย^^" ฮโยรินพูดบ้าง
"ดูเป็นเพื่อนที่รักกันดีนะคะ^^ งั้นเชิญไปพักได้ค่ะ คงจะเหนื่อยกันมากแล้ว^^" พิธีกรว่าพลางผายมือไปทางหลังเวที
หลังจากกลับมาที่ห้องรับรองชูก้าก็รีบดึงมือคุณออกไปข้างนอก
"ม..มีอะไรหรอ?" คุณถามแต่ไม่ได้คำตอบกลับมา

เขาพาคุณมาที่แปลงดอกไอริส
"มีอะไรหรอ?" คุณถามย้ำ
"มีเรื่องจะบอก"เขาตอบสั้นๆ
"อื้ม ก็ว่ามาสิ" 
"อ่า...แบบนี้มันไม่ถนัดอ่ะ" จู่ๆชูก้าก็หยิบหูฟังมาเสียบที่หูของคุณ
"หือ?"

'-200% AkdongMusician-
uh 나를봐 나를봐 나를봐 날 바라봐 바라봐 바라봐
uh นารึลบวา นารึลบวา นารึลบวา นัล พาราบวา พาราบวา พาราบวา
มองมาที่ฉัน มองมาที่ฉัน มองมาที่ฉันสิ มองฉันสิ มองมาที มองมาที
너를 본 내 마음속에 사랑이
นอรึล บน เน มาอึมซกเก ซารังเอ
เมื่อฉันมองเธอ ความรักก็เรียกร้องขึ้นมาในใจฉัน
내 본능이 고백 빨리 하라 해
เน บนนึลอี โคแบก ปัลรี ฮารา เฮ
ฉันต้องรีบสารภาพรักกับเธอซะแล้วล่ะ
네 주위를 둘러싼 수많은 경쟁자
เน จูวีรึล ทุลรอซัล ซูมานึน คยองแชงจา
ทุกการแข่งขันรอบตัวเธอ
Yes I'm a soldier for you
ใช่แล้วล่ะ ฉันคือทหารสำหรับเธอ
sweet멘트 장전
Sweet เมนทือ จังจอน
ก่อนที่ฉันจะนำความหวานมิ้นท์ออกมา
발사하기 전에 제군들 입 풀었나 (yes 완전)
ปัลซาฮากี จอนเน เชกุนทึล อิพ พุลออซนา (yes วันจอน)
คุณสุภาพบุรุษเตรียมพร้อมสำหรับปากคุณหรือยัง? (แน่นอน เรียบร้อยแล้ว)
간장콩장콩장장 equals 간 콩장장
คังจังคงจังจังคงจังจัง equals คัง คงจังจัง (Yeah I'm ready)' คุณฟังเพลงพลางค่อยๆเงยหน้ามองเขา

'아침이 깨는 소리 Morning 바람들은 makes harmony
อาชิมมี เกนึน โซรี Morning พารัม ตือรึน make harmony
เสียงลมที่ปลุกฉันขึ้นมาในตอนเช้าทำให้กลมกลืน
저물어가는 달빛은 let it go (uh)
ชอมูรอกานึน ดัลบีชึน Let it go (uh)
แสงจันทร์ที่มืดลง ปล่อยมันไป
여물어가는 romance 꿈꾸고 (good night)
ยอมูรอกานึน romance กุมกูโก (good night)
เลือกความฝันที่ความโรแมนติก (ราตรีสวัสดิ์)

Hey baby it's comin' new day
เฮ้ที่รัก วันใหม่มาถึงแล้ว
새로운 느낌이야 이건
เซโรอุน นือกิมมียา อีกอน
นี่มันคือความรู้สึกใหม่
Hey 왜 이래 It's common lovesick
Hey เว อีเร It's common lovesick
เฮ้ มีอะไรผิดปกติ นี่มัน lovesick
아무래도 이거는 이거는
อามูเรโต อีกอนึน อีกอนึน
บางที นี่มัน นี่มัน

It must be L.O.V.E 200 percent, sure of that
It must be L.O.V.E อีแบค เพอร์เซ็น sure of that
นี่มันต้องเป็น L.O.V.E 200 เปอร์เซ็นต์ชัวร์ๆ
I want you really I mean really
ฉันต้องการเธอจริงๆ ฉันหมายถึงอย่างนั้นจริงๆ
정말이야 널 좋아하는데
ชองมัลรียา นอล โชวาฮานึนเด
จริงๆนะ ฉันชอบเธอ
빨갛게 익은 내 얼굴이 그걸 증명해
ปัลกักเค อีกึน เน ออลกุลรี คือกอล ชึงมยองเฮ
ใบหน้าฉันแดงซ่านไปหมดแล้วนี่คือหลักฐาน' ตอนนี้หน้าของเขาแดงไปหมด ถึงจะให้แขนบังซักเท่าไหร่ก็ปกปิดความเขินไม่มิด

'나를 봐 나를 봐 날 바라봐 바라봐 바라봐
นารึล บวา นารึล บวา นัล พาราบวา พาราบวา พาราบวา
มองมาที่ฉันหน่อย มองมาที่ฉัน มองมาที่ฉันสิ มองฉันสิ มองมาที มองมาที

난 strawberry처럼 (very very)
นัน strawberryชอรอม (very very)
เหมือนสตอเบอร์รี่ (มากๆ)
상큼한 사람 don't (worry worry)
ซังกึมมัน ซารัม don't (worry worry)
ฉันร่าเริงอยู่ (อย่าเป็นห่วงเลย)
어리바리한 그대 주위 사람들은 모두 다 이기주의
ออรีบารีฮัน คือเต จูวี ซารัมทือรึน โมทู ตา อีกีจูวี
เธอช่างอินโนเซ้นท์ท่ามกลางผู้คนที่เห็นแก่ตัว
밤낮을 걸으며 (널 지켜줄) 나와 달리 (그들은 차 키를)
พัมนาจึซ กอรือมยอ (นัล ชีคยอจุล) นอวา ทัลรี (คือมือรึน จา คีรึล)
ใครบ้างไม่รู้แต่ฉันจะปกป้องเธอเองทั้งวันทั้งคืน
과시하지만 자다가 BAD GUY 일어나 잠꼬대로도 널 찾네
ควาจีฮันจีมัน มันแบทือกาอี ชาตากาอี ชัมโกเตโรโต นอล ชัชเน
เขาก็มีดีแค่อวดรถ พวกผู้ชายนิสัยไม่ดี ถึงแม้ฉันจะเพิ่งตื่นนอน ฉันจะมองเธอระหว่างที่เรานอนคุยกัน

아침이 깨는 소리 Morning 바람들은 makes harmony
อาชิมมี เกนึน โซรี Morning พารัมตือรึน makes harmony
เสียงลมที่ปลุกฉันขึ้นมาในตอนเช้าทำให้กลมกลืน
저물어가는 달빛은 let it go 여물어가는 romance 꿈꾸고
ชอมูรอกานึน ดัลบีชึน Let it go ยอมูรอกานึน romance กุมกูโก
แสงจันทร์ที่มืดลง ปล่อยมันไป เลือกความฝันที่ความโรแมนติก
Hello 어디 가는 거니 (where you)
Hello ออตี กานึน กอนี (Where you)
ฮัลโหล เธอไปไหนน่ะ (เธออยู่ที่ไหน)
I'll be there 네가 있는 그 거리 (that way)
I'll be there นีกา อิซนึน กือ กอนี (That way)
ฉันจะอยู่ตรงนั้นตรงที่ที่เธออยู่ (ที่นั่นล่ะ)
아직 우리 사이 서먹해도
อาจิก อูรี ซาอี ซอมอกเคโต
แม้หากพวกเราจะไม่ได้ใกล้ชิดกัน
그래도 try는 해봐야지 나라도
คือเรโต tryนึน เฮบวายาจี นาราโต
ฉันก็จะพยายาม มันเป็นอย่างน้อยที่ฉันจะทำได้

It must be L.O.V.E 200 percent, sure of that
It must be L.O.V.E อีแบค เพอร์เซ็น sure of that
นี่มันต้องเป็น L.O.V.E 200 เปอร์เซ็นต์ชัวร์ๆ
I want you really I mean really
ฉันต้องการเธอจริงๆ ฉันหมายถึงอย่างนั้นจริงๆ
정말이야 널 좋아하는데
ชองมัลรียา นอล โชวาฮานึนเด
จริงๆนะ ฉันชอบเธอ
빨갛게 익은 내 얼굴이 그걸 증명해
ปัลกักเค อีกึน เน ออลกุลรี คือกอล ชึงมยองเฮ
ใบหน้าฉันแดงซ่านไปหมดแล้วนี่คือหลักฐาน' 
"ย..อย่าบอกนะว่า...." คุณพูดขึ้น
"อืม.." ชูก้าพยักหน้าตอบ

'처음이야 이런 기분 멈추질 못하겠어 막 넘쳐
ชออึมมียา อีรอน กีบุน มอมจูชิล มซทาเกซซอ มัก นอมชยอ
ฉันไม่เคยรู้สึกอย่างนี้มาก่อน ไม่สามารถหยุดมันได้ ความรู้สึกนี้มันมากเกินไป
누가 잠가놓은 듯 내 입은 네 앞에서 오물쪼물 안 열려
นูกา จัมกาโนฮึน ทึซ เน อีปึน เน อัพเพซอ โอมุลโจมุล อัน ยอลรยอ
ปากของฉันไม่สามารถเปิดออกได้เมื่ออยู่ตรงหน้าเธอ มันเหมือนมีใครมาล็อคมันไว้

내 부름에 뒤를 돌아보는 네 두 눈을 보니
เน พูรึมเม ทวีรึล โทราโบนึน เน ทู นูนึล โบนี
เมื่อฉันเรียกเธอและสบสายตาเข้ากับเธอเหมือนเธอหมุนไปรอบๆเลย
(I said) see you tomorrow

Oh baby it can't be over like this
โอ้ ที่รัก มันไม่สามารถเป็นแบบนี้
someone help me 내 맘을 전할 수 있다면
someone help me เน มามึล จอนัล ซู อิซตามยอน
ใครก็ได้ช่วยฉันที หากเพียงฉันสามารถถ่ายทอดความรู้สึกต่อเธอได้

사실은 나 널 (oh please) 좋아하는데 (I'm sure)
ซาชีรึล นา นอล (oh please) โชวาฮานึนเด (I'm sure)
แน่นอน (oh please) ชอบเธอ (ฉันมั่นใจ)
모든 걸 담은 이 눈빛이 그걸 증명해
โมตึน กอลทา มึนอี นุนบิซชี คือกอล ชึงมยองเฮ
ตาคู่นี้นั้นที่โอบกอดทุกอย่างของฉันและนี่คือข้อพิสูจน์

It must be L.O.V.E 200 percent, sure of that
It must be L.O.V.E อีแบค เพอร์เซ็น sure of that
นี่มันต้องเป็น L.O.V.E 200 เปอร์เซ็นต์ชัวร์ๆ
I want you really I mean really
ฉันต้องการเธอจริงๆ ฉันหมายถึงอย่างนั้นจริงๆ
정말이야 널 좋아하는데
ชองมัลรียา นอล โชวาฮานึนเด
จริงๆนะ ฉันชอบเธอ
빨갛게 익은 내 얼굴이 그걸 증명해
ปัลกักเค อีกึน เน ออลกุลรี คือกอล ชึงมยองเฮ
ใบหน้าฉันแดงซ่านไปหมดแล้วนี่คือหลักฐาน

It must be L.O.V.E
นี่มันต้องเป็น L.O.V.E'
ก่อนที่เพลงจะจบเขาก็ดึงคุณมากอดก่อนที่จะถามคุณซ้ำว่า
"ถ้าเข้าใจแล้ว...ตกลงมั้ย?"
คุณไม่ตอบ แต่พยักหน้าขึ้นลงอน่างช้าๆในอ้อมกอดของเขา ไม่รู้ว่าเพราะความเขินจนร้อนเกินไปหรืออะไรทำให้ทุกอย่างมันเริ่มมืด....

"OㅁO!!!" คุณสะดุ้งตื่นขึ้นมาบนเตียงสีขาวดูสบายตา
"อ้าว?! ตื่นแล้วหรอ?" จู่ๆก็มีใครบางคนถามคุณที่เพิ่งตื่นจากภวังค์
"อื้ม...ชั้นฝันล่ะ...ฝันถึง..เรื่องสมัยตอนขึ้นม.ปลายใหม่ๆล่ะ ชูก้า ไม่สิ ชากียา(ที่รัก)" คุณพูดพลางส่งยิ้มไปที่ชูก้าที่ตอนนี้ดูไม่เหมือนในฝัน ไม่ใช่สิ เขาดูโตเป็นผู้ใหญ่ขึ้น...
"อื้ม ชั้นก็ฝันเหมือนกัน คิดถึงจังนะ..." 
จุ๊บ
เขาพูดก่อนที่จะฉวยโอกาสที่คุณเผลอ จุ๊บลงไปที่หน้าผากของคุณ
"งืมมม ยุนกิอ่าาา" คุณทำหน้ามุ่ยเล็กน้อย
"เรียก ชากียา(ที่รัก)สิ" 
"อื้ม! ชากียาาาา(ที่รักก)"






-credit-
แปลเพลง my girl  ของBTOB by Phakamelon Winter
เนื้อเพลง 200% ของ Akdong musician by thai-lyrics.blogspot.com


ผลงานอื่นๆ ของ Vulpecula10

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

2 ความคิดเห็น

  1. #2 sysp1234 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:19
    ชอบบบอาาาาาเขินนกิ
    #2
    0
  2. #1 58877156 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:59
    น่ารักกกกกกกอยากให้มาต่ออีกกก
    #1
    0