01:00 AM เที่ยงคืนหนึ่งชั่วโมง (สนพ. Firework Publishing)

ตอนที่ 7 : เที่ยงคืนเจ็ดนาที

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,680
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,273 ครั้ง
    22 พ.ย. 62

7

เที่ยงคืนเจ็ดนาที

//

ถ้ามันได้รู้สึกไปแล้ว

 

 

        กิงเดินนำปั้นดินออกจากคณะวิศวกรรมศาสตร์โดยปั้นดินก็ได้แต่เดินยิ้มตามหลังคนพี่ไปเงียบๆ เขาได้รับรู้ว่าเวลาพี่กิงเขินจะหันหลังให้ปั้นดินคิดว่าเป็นการกระทำของพี่กิงที่เขาคิดว่าน่ารักมาก

 

        “พี่กิงแล้วเราไปกันยังไงครับ”

       

        เสียงทักของปั้นดินดังขึ้นทำให้เขาหยุดเดินทันที นั่นสิเขาจะไปยังไงรถมอไซต์เขาก็ไม่ได้เอามา แล้วนี่เขาเดินออกมาโดยไม่ได้นึกอะไรเลยหรอ กิงหันกลับไปสบตากับน้องแล้วเกาหัวแก้เก้อ

 

        “คือ กูลืมว่าไม่ได้เอารถมาว่ะ”

        “แล้วพี่ก็เดินนำผมไปเนี่ยนะ”

        “สองแถวกลับหอไหม”

        “เอารถผมก็ได้ เดี๋ยวแวะหอผมก่อน”

        “นี่มึงจะไปห้องกูจริงๆอ่ะนะ”

        “มัวอายผมก็จับพี่ไม่ได้ซักทีสิ”

        “ระวังตัวเองไว้ดีๆเถอะปั้น”

 

        ปั้นดินยักไหล่แล้วเป็นฝ่ายเดินนำคนพี่ไปยังที่จอดรถของคณะ เขาแค่รู้สึกถูกชะตากับพี่กิง อยากทำอะไรซักอย่างให้พี่เขาไม่ดูเหนื่อยเหมือนทุกครั้งที่เจอ อยากจะเห็นรอยยิ้มของมนุษย์เที่ยงคืนแบบพี่กิงไปเรื่อยๆ

 

        “ว่าแต่พี่เถอะ จะไม่แย้งอะไรหน่อยหรอคือจะมีใครก็ไม่รู้ไปอยู่ด้วยเลยนะ”

        “ถ้าใครก็ไม่รู้ที่ว่านี่คือมึงก็มาเถอะ นี่ชวนแล้วนะ”

        “ต้องการคนตัดโมน่ะสิไม่ว่า”

        “เต็มใจทำไหมล่ะ”

        “ก็ตั้งใจจะไปทำอะไรก็ได้ให้พี่หายเหนื่อยอยู่แล้ว”

        “อ่อ รับรองอยู่กับกูได้เหนื่อยทั้งคืน”

        “พี่มีเวลาทำหรอ”

        “นี่มึงพูดถึงเรื่องอะไรอยู่ปั้น”

        “ก็พี่พูดให้คิดเองนี่”

        “ร้ายไม่เบานะเรา”

        “แน่นอนอยู่แล้ว”

 

        ปั้นดินเชิดหน้าขึ้นนิดๆ ยอมรับไปเลยว่าเขาน่ะร้าย ปั้นดินล้วงหากุญแจรถในกระเป๋ากางเกงทั้งสองข้างแต่ไม่เจอ ตรงเสื้อช็อปก็ไม่เจอ เอะ เขาจำได้ว่าเขาเอาใส่ไว้ในกระเป๋ากางเกงนะ หรือไปลืมไว้ไหนอีกแล้ว

 

        “เจอไหม”  กิงที่เห็นน้องคลำหากุญแจตัวเองทุกช่องถามขึ้น

        “พี่กิง ผมต้องไปทำมันหายไว้ไหนอีกแน่ๆเลย”

        “กูให้มึงคิดดีๆ”

        “คิดไม่ออก ถ้าออกกก็ไปหาตรงนั้นแล้ว”

        “คิดดีๆปั้นดิน”

        “เต็มยศเลยแฮะทำไมพี่กิงไม่เรียกธรณินให้มันจบๆไปเลยล่ะ”

 

        เมื่อพี่กิงไม่เล่นกับปั้นดินเขาจึงหลบสายตาคนพี่แล้วนิ่งคิด เมื่อเช้ารีบไปหาไอ้สองจอดรถไว้ตรงนี้ ส่วนกุญแจ…

 

        ไม่ได้ถอดออก!

 

        ปั้นดินหันขวับไปมองกุญแจที่เสียบคารถอยู่เต็มๆ พวงกุญแจไข่ขี้เกียจยังห้อยอยู่เลย เจ้าตัวหันไปยิ้มแห้งๆใส่พี่กิงแล้วก้าวขาพลาดเบาะเพื่อจะขับ ส่วนกิงได้แต่ทำสายตาดุใส่น้อง ดูจากที่พูดคำว่าอีกแล้วของปั้นดินสงสัยจะทำหายประจำ

 

        “ถ้ามีคนขับไปจะทำยังไงฮึ”

        “จะไม่ลืมอีกแล้ว”

        “ลืมแน่ๆ แถวหลังไปจะขับ”

        “ไม่เอา ผมจะขับ”

        “ตัวเท่าหมาน้อยยายมีจะมาขับให้กูซ้อน ถอย”

        “ยายมีไม่มีหมา นั้นยายมอย! อีกอย่างจะตัวเท่าหมาน้อยได้ไงผมสูงเท่าคางพี่เลยนะเว้ย” 

         ปั้นดินจับแฮนด์รถไว้แน่นไม่ยอมให้กิงขับ

        “ปั้น พี่บอกให้ถอยไง ฝนจะตกแล้ว”

 

        ปั้นดินขยับถอยทันทีหลังจากโดนทำเสียงนิ่งๆใส่ เวอร์ชั่นดุนี่ก็แอบน่ากลัวขนาดพี่กิงแค่ทำหน้านิ่งๆนะ ถ้าโมโหจริงๆขึ้นมาเขาจะไม่เหลือแค่ชื่อหรอ แบบพี่กิงจับหั่นกินแทนไก่ทอดงี้

 

        “พี่กิงแทนตัวเองว่าพี่ไปตลอดได้ไหมครับ”

        “ไม่ เดี๋ยวมันไม่พิเศษ”

        “โหหห ทำไมอ่ะ ผมชอบ”

        “จะใช้เวลามีคนดื้อ”

        “งั้นดื้อตลอดเลย”

       

        กิงหยิบหมวกกันน๊อคมาสวมให้คนน้อง ไม่รู้ตัวหรือไงว่าดื้อตลอดเวลาอยู่แล้ว นิดๆหน่อยจะเถียงตลอด

 

        ครึ้มม!

 

        เสียงฟ้าร้องดังขึ้นเป็นการบอกว่าอีกไม่กี่นาทีฝนจะตก กิงจึงรีบก้าวขาขึ้นรถแล้วสตาร์ทขับออกไปจากคณะของปั้นดิน ส่วนคนที่ซ้อนท้ายอยู่ข้างหลังก็ค่อยๆใช้มือเอื้อมไปจับเสื้อของกิงเพื่อเป็นการจับไว้

 

        ซ่าๆๆๆๆ

 

        ยังไปได้ไม่ถึงไหนทั้งสองก็ต้องเผชิญกับฝนเข้าให้ แต่กิงก็ยังคงขับต่อโดยไม่มีท่าว่าจะหยุด

 

        “พี่กิงจอดหลบฝนก่อนเดี๋ยวไม่สบาย!”

        “เย็นดีนะ ลองคิดว่ากำลังเล่นฝนอยู่ดิ”

 

        ปั้นดินลองคิดตามที่พี่กิงบอก เล่นฝนหรอ เล่นเป็นเด็กไปได้ แต่ถึงอย่างนั้นปั้นดินก็กางแขนสองข้างออกจนสุดแล้วเงยหน้ารับฝนที่กำลังตกลงมาไม่ขาดสาย

 

        อืมมม รู้สึกดีแฮะ

 

        กิงเห็นน้องทำตามที่เขาบอก จึงขับช้าลงให้ร่างกายได้รับกับฝนที่ตกลงมาเต็มๆ เขาเคยคิดว่าถ้าลองตากฝนดูมันจะเป็นยังไง มันจะทำให้ลืมเรื่องเครียดไปได้ไหม ตอนนี้เขารู้แล้ว ฝนสามารถเยียวยาเขาได้จริงๆ  แต่กลัวจะไม่สบายไปตามกัน

 

        “ปั้น บอกทางหอมึงดิ”

 

        ปั้นดินเลิกสนใจฝนแล้วมาบอกทางกับพี่กิงแทน ขับมาตั้งไกลพึ่งจะมาถาม ปั้นดินตะโกนแข่งกับฝนออกไปเพื่อบอกทางแต่พี่กิงไม่ได้ยิน เขาจึงใช้สองแขนกอดเอวร่างสูงตรงหน้าแล้วเอาคางเกยไหล่พี่ไว้

 

        “ตรงไปเลี้ยวซ้ายครับ”

 

        เสียงพูดของปั้นดินที่อยู่ข้างหูของกิง ทำให้เขาเสียสมาธิในการขับรถไปหลายวิเลยทีเดียว ไหนจะแขนเรียวนั้นอีก เด็กนี่มันไม่ธรรมดาจริงๆ กิงขับตามที่น้องบอกมาเรื่อยๆจนถึงหอของปั้นดินโดยปลอดภัย แต่สภาพของทั้งคู่เปียกไปทั้งตัว

 

        “พี่กิงยืนหันหลังให้ผมอีกแล้ว”    

        “เสื้อมึงบาง”

 

        ปั้นดินก้มมองเสื้อตัวเองแล้วได้แต่ร้องอ่อในใจคือพี่กิงยืนหันหลังให้เพราะเขินเขานั้นเอง เสื้อบางแล้วมันหน้าเขินตรงไหน ปั้นดินติดกระดุมเสื้อช๊อปให้ปิดเสื้อกล้ามสีขาวข้างในให้เรียบร้อยแล้วเดินไปตรงหน้าของกิง

 

        “อ่ะ ไม่บางแล้วไปบนห้องผมก่อนรอฝนหยุดตก”

        “ถ้ากูขึ้นไปคือมึงไม่ปลอดภัยนะ”

        “พี่ไม่ทำอะไรผมหรอก”

 

        ปั้นดินใช้คีย์การ์ดแตะเข้าหอแล้วเดินเข้าไปในลิฟท์กดชั้นเจ็ด กิงยืนนิ่งไม่พูดอะไรข้างๆน้องจนมาถึงชั้นเจ็ด ปั้นดินเปิดประตูเข้าไปในห้องจัดการถอดช็อปออกเป็นอันดับแรก ทำให้เห็นเสื้อกล้ามสีขาวที่ใส่อยู่ กิงที่เดินตามน้องเข้ามาตอนนี้หันหน้าเข้าหาผนังห้องเรียบร้อยแล้ว

 

        “พี่กิงเอาผ้าไปเช็ดผมก่อนนะครับเดี่ยวจะเอาเสื้อมาให้เปลี่ยน”

        “อือ”

 

        กิงเอื้อมมือไปรับผ้าจากปั้นดินโดยที่ยังไม่หันหน้าออกจากผนังห้อง คือจะมาถอดเสื้ออ่อยแบบนี้ไม่ได้นะ วันนี้เด็กนี่จะทำกับเขามากไปแล้วผิวที่ขาวๆนั้นมันน่ามองแค่ไหนไม่รู้เลยหรอวะ แล้วเปียกอีก

 

นะโมตัสสะพะคะวะโต..

 

        กิงท่องนะโมสามจบในใจหลังจากที่ปั้นดินเดินเข้าห้องน้ำไปแล้ว เขาค่อยถอยออกจากผนังห้องแล้วถอนหายใจโล่งอกทันที ร่างสูงเดินเข้ามาในตัวห้องของปั้นดินแล้วมองไปรอบๆ ห้องของปั้นดินเป็นโทนสีน้ำตาลไม่มีเตียงแต่เป็นฟูกที่ตอนนี้พับเก็บไว้ตรงพื้น ทำให้ห้องดูกว้างแถมสะอาดตา ระเบียงมีกระถางต้นไม้อยู่สองต้น ตรงโตะมีกระบอกใส่แบบด้วย กิงเดินเข้าไปดูโต๊ะของน้องใกล้ๆ แล้วหยิบงานที่น้องทำขึ้นมาดู

 

        อื้อหือออ วางแบบได้ด้วยได้ด้วยเริ่มน่าสนใจกว่าเดิมแล้วสิ

 

        กิงดูผลงานของน้องแล้วได้แต่ชมในใจ วิศวะปีสามทำขนาดนี้ได้ไม่ใช่เล่นๆแน่ เขาสามารถวาดแบบมาแล้วเอามาให้น้องวิเคราะห์ความเหมาะสมได้เลย กิงวางงานลงเพราะวายตาไปเจอกับรูปโพลาลอยด์ใบหนึ่งแนบอยู่กับหนังสือ เขาถือวิสาสะดึงขึ้นมาดูในรูปเป็นแผ่นหลังของผู้ชายคนหนึ่ง ในมือถือนมวัวแดงถูกถ่ายไว้ในเซเว่นมหาลัยที่เขาคุ้นเคยเป็นอย่างดีกิงแอบยิ้มแล้วเก็บไว้ที่เดิม

 

        “พี่กิง เสร็จแล้วครับ”

 

        กิงหันไปหาน้องที่ตอนนี้ใส่เสื้อกล้ามทีมบาสมหาลัยคู่กับกางเกงบาส ทำไมถึงชอบนักเสื้อกล้ามที่ช่วงแขนกว้างจนแทบจะเห็นพุงเนี่ย แล้วใส่ตัวใหญ่กว่าตัวเองเข้าไปอีก ให้เดาน้องมันไม่ใช่ทีมบาสมหาลัย แต่ต้องไปจิกเอาเสื้อเพื่อนมาใส่แน่ๆ

 

        “พี่ใส่เสื้อตัวนี้ไปก่อนของน้องผมเอง ใส่น่าจะได้ขนาดตัวน่าจะเท่าๆกันนี่แหละ”

        “มีน้องชายด้วยหรอ คิดว่าจะมีแค่น้องสาวซะอีก”

        “ผมเป็นคนโต มีน้องชายและน้องสาวครับ”

        “อ่อ ส่วนกูเป็นลูกคนเดียว”

        “เหงาแย่เลยอ่ะดิ”

        “ต่อไปจะไม่เหงาแล้ว”

 

        กิงก้มลงไปมองหน้าน้องใกล้ๆเพื่อส่งยิ้มให้ แล้วเดินตรงไปยังห้องน้ำปล่อยให้ใครบางคนตรงนี้นิ่งค้างไปกับรอยยิ้มของกิง แล้วต่อไปมันจะไม่อันตรายต่อหัวใจของเขาหรอ ขนาดนี้พี่กิงยังแอคแทครุนแรงแล้ว

      ใช้เวลาไม่นานพี่กิงก็เดินออกมา เสื้อกล้ามทีมบาสที่พี่กิงใส่พอดีกับตัวเลย แล้วทีเขาใส่ทำไมมันตัวใหญ่จังวะ

 

        “อย่าจ้องเก่งได้ไหม กูก็เขินเป็น”

        “ก็พี่มันน่าจ้องนี่”

        “ชอบก็บอกว่าชอบ”

        “ก็ชอบ”

        “ชอบเหมือนกัน”

 

        พอกิงพูดแบบนั้นปั้นดินก็ขาอ่อนลงไปนั่งกับพื้นทันที ใบหน้าแดงก่ำซุกเข้ากับเข่าของตัวเองที่ชันขึ้นมา บทจะรุกพี่กิงก็รุกเกินไปอ่ะ ถึงเขาจะชอบแกล้งให้พี่กิงเขินแต่พอพี่กิงแกล้งเขากลับแบบนี้เข้าก็ตั้งตัวไม่ทันนะ

 

        กิงนั่งยองๆลงข้างน้องแล้วเท้าคางไว้กับเข่ามองอาการคนเขินตอนนี้ที่ยังไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมาหาเขาซักที ทีเขาเล่นกลับนี่ก็ไปไม่เป็นเหมือนกันนั้นแหละ งี้ต้องแกล้งบ่อยๆไม่ให้เจ้าตัวได้มีโอกาสแกล้งเขาซะแล้ว

 

        “ชอบจริงๆชอบตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอเลย”

        “พี่กิง..หยุดครับ”

        “ฮ่าๆ ไปห้องกูได้แล้วจะไปทำงานต่อ”

        “ถ้าเงยหน้าขึ้นพี่กิงจะไม่จุ๊บใช่มะ”

        “ไม่ลองเงยจะรู้ได้ไงอ่ะ”

        “งั้นผมจะนั่งตรงนี้ไม่ไปไหน”

 

        เสียงพูดอู้อี้ๆของน้องทำให้กิงนึกเอ็นดู ถ้าปั้นดินเงยหน้าขึ้นมาตอนนี้คงเห็นสายตาของกิงที่มองไปยังน้องด้วยความอบอุ่นและเอ็นดูเขามากไปแล้ว แต่ปั้นดินไม่ยอมเงยหน้าขึ้นเลย

 

        “อ่ะงั้นนั่งอยู่นี่กูจะไปแล้วนะ”

 

        กิงลุกขึ้นแล้วทำท่าจะเดินออกไปจากห้องจริงๆ ปั้นดินพอเห็นคนพี่ลุกเดินไปแล้วรีบลุกตามทันที เขาเดินไปคว้ากระเป๋าเป้ยัดเสื้อผ้าและชุดนิสิตต่างๆเข้ากระเป๋าจนหมดตู้ กิงที่เห็นน้องรีบเก็บเสื้อผ้ายืนขำใหญ่เลย ดูก็รู้ว่าน้องชอบเขามาก

 

        “จะไปอยู่จนพี่กิงเบื่อเลย”

        “ถ้าเบื่อล่ะทำไง”

        “ก็…ถ้าพี่เบื่อก็จะทำให้พี่หายเบื่อ ถ้าผมเบื่อพี่เมื่อไหร่ผมจะออกมา”

        “ลองดูก่อนไม่ลองไม่จะรู้ได้ไงว่าใช่ไม่ใช่”

 

        กิงขยี้ผมน้องเบาๆให้หายกังวล ไม่ต้องไปห่วงเรื่องของอนาคตหรอกทำตรงนี้ให้เต็มที่ ทำตามความรู้สึกของตัวเองก็พอแล้ว เวลามันก็เดินไปเรื่อยๆของมันอยู่ที่ว่าในแต่ละวันเราจะใช้เวลานั้นไปด้วยกันยังไง

 

        “แต่ตอนนี้ชอบพี่กิงมากเลยนะ”

        “ทำไมถึงชอบ”

        “พี่เท่มากๆในสายตาผม”

        “แค่นั้นเองหรอ”

 

        ปั้นดินไม่ตอบแต่เดินนำพี่ออกจากห้องไปแล้ว ชอบมากกว่านั้นแน่นอนและมั่นใจด้วยว่าเขาชอบพี่กิงมากกว่าที่พี่กิงจะชอบเขาซะอีก ปั้นดินคิดว่าพี่กิงก็แค่ชินกับการที่ได้เจอเขาและอยากมีเขาเข้ามาให้มากกว่าหนึ่งชั่วโมงเฉยๆ

 

        “แล้วพี่กิงไม่คิดว่ามันเร็วไปหน่อยหรอ”

        “มันไม่เร็วไปหรอกถ้ารู้สึก ชอบใครก็อยากอยู่กับเขาทั้งนั้นแหละ”

        “พูดคำว่าชอบบ่อยเกินไปแล้ว”

        “ก็ชอบจริงๆ แล้วนี่จะไปได้ยัง”

        “ครับไปครับๆ”

      

       กิงไม่รู้หรอกว่าในอนาคตมันจะเป็นยังไงปั่นดินยังจะชอบเขาไหมและเขาจะชอบน้องอยู่ไหม มันเป็นเรื่องของเขากับน้องที่จะต้องผ่านไม่ไปด้วยกัน จะดีขึ้นหรือแย่ลงปล่อยให้มันเป็นไปตามความรู้สึก    

               

 

       

       //

ถ้าได้รู้สึกแล้วสำหรับผมมันไม่เร็วไปหรอก ชอบก็ทำเลยจบๆ

กิง.

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.273K ครั้ง

922 ความคิดเห็น

  1. #899 Hazel_nut (@hazel-nut) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2562 / 07:28
    เขินเขาแต่ก็รุกเขาหนัก พอเขารุกกลับมาหนักกว่าดันไปไม่เป็น ปั้นดินเอ๊ยยยย 5555555
    #899
    0
  2. #848 IninNutCham (@IninNutCham) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2562 / 14:33
    หยอดกันไปมาโบ๊ะบ๊ะมากกก
    #848
    0
  3. #827 HaeMay (@HaeMay) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 22:19
    มวยถูกคู่นะ หยอดมาหยอดกลับ
    #827
    0
  4. #815 Strawberrybunny (@strawberrybunny) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 18:59
    ใจตรงกันไม่ต้องอ้อม 5555
    #815
    0
  5. #794 mook (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2562 / 21:37

    ไม้แขวนเสื้อเตรียมง้างหวดฝาดก้นน้องปั้นทำไมตามผู้ชายเค้าไปแบบนี้ลูกกกกกกก

    #794
    0
  6. #755 reallmintt (@mixmintt_t) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 09:50
    มันเร็วไปกลับมาเดี๋ยวนี้นะลูกกกกกกกกกก ถ้าถูกอิพี่กินจะทำยังไง
    #755
    0
  7. #735 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 09:12
    เออออเร็วจริงแหละค่ะ5555555
    #735
    0
  8. #699 Jinjoo.K (@yeye_mylove2) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 12:30
    อิพี่มันก็ชอบหนูไม่น้อยกว่าที่หนูชอบหรอกลูก
    #699
    0
  9. #609 ビール (@Beer1222) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 11:26
    เขินโว๊ยยยยยย
    #609
    0
  10. #571 น่องขาหมู (@bellzatail) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 17:10

    น่ารักๆๆๆ คู่นี้น่ารักเกิน

    #571
    0
  11. #499 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 มกราคม 2562 / 21:54
    ชอบกันจิงๆๆ
    #499
    0
  12. #473 kk lovely (@pmpke319) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 19:21
    พอพี่กิงหยอดกลับถึงกลับแข้งขาอ่อนเลยน้องปั้น แงงงง จะไปอยู่กับพี่เขาแล้ยด้วย ฮรุกกกก
    #473
    0
  13. #364 PYPOP (@babelilong) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 02:49

    มีโอกาสหน่อยชวนขึ้นห้องเลยเว้ย

    #364
    0
  14. #295 Raatty (@Raatty) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 15:23
    Just do it อ่ะจ้าาาาา
    #295
    0
  15. #259 pparpbebi。 (@pukpuii-1999) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 กันยายน 2561 / 05:35
    น้องน่ารักมากเลยยยยย ลุยเลยลูกโอกาสอยู่ตรงหน้าก็ต้องคว้าเนอะ555555
    #259
    0
  16. #199 NoonaVK (@NoonaVK) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 23:48
    น้องน่ารักมากเลย ฮืออออออออ
    #199
    0
  17. #168 Nunnnii (@Nunnnii) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 17:56
    น้องปั้นดินลูกแม่เกียมเหลาไม้แล้ว ทำไมไปอยู่กะผู้ชายง่ายๆล่ะ//อ่าวปั้นดินก็ผู้ชายนี่นา55555555555
    #168
    0
  18. #75 FangiiLy_GC (@fang070535) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 08:31
    น้องเอ๊ยยย ไม่เล่นตัวหน่อยเหรอ เขาชวนก็ไปง่ายจังเลย
    #75
    0
  19. #66 Bechan (@sutidathaikoed) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2561 / 11:59
    งื้อออเขินนน
    #66
    0
  20. #54 Boa (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2561 / 23:01

    เขินแทนน้องเลยอ่าาาาา

    #54
    0
  21. #53 YUMI (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2561 / 22:19

    จริงของพี่มัน มันไม่เร็วไปหรอกถ้ารู้สึกห้ามไม่ได้ด้วย ฮื้อออออออออออ ชอบบบบ

    #53
    0
  22. #52 beambeambb10 (@beambeambb10) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2561 / 22:12
    เขินนนนนนน
    #52
    0
  23. #51 namtaehyun30 (@namtaehyun30) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2561 / 22:03
    เขินพี่กิงมาก😄😄😄😄😄
    #51
    0
  24. #50 niigv (@niigv) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2561 / 22:02
    เขินโว้ยหุบยิ้มไม่ได้
    #50
    0