[FIC EXO] DADDY SO COOL - BAEKDO

ตอนที่ 21 : DADDY SO COOL 2O : I Choose To Love You

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,413
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    8 ส.ค. 57







20

“I Choose To Love You”




 







 

           

 

            แพคฮยอนเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าสิ่งที่เห็นตรงหน้าตอนนี้เป็นเพียงความฝันของเขาหรือมันคือความจริงกันแน่ แจสเปอร์ที่เห็นว่าแขกที่มาใหม่ในห้องเป็นหม่ามี๊ก็รีบวิ่งไปกอดคยองซูทันที ถึงมันจะเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นต่อหน้าเขา แต่แพคฮยอนก็ยังรู้สึกราวกลับว่ามันคือความฝัน ร่างโปร่งยังคงยืนอยู่หน้าประตูห้อง นานเท่าความรู้สึกตั้งแต่คยองซูผละออกจากอ้อมกอดไป

 

            อยากจะตบหน้าตัวเองแรงๆซักทีได้ไหม .. จะได้รู้ว่าฝันไปหรือเปล่า

 

            “แจสเปอร์คิดถุงหม่ามี๊”

 

            “หม่ามี๊ก็คิดถึงแจสเปอร์เหมือนกันครับ หม่ามี๊ไม่อยู่ ดื้อกับแด๊ดดี้หรือเปล่าหื้ม?”

 

            “ม่ายดื้อฮับ” แพคฮยอนเรียกสติตัวเองให้กลับคืนมา ก่อนจะหันไปมองคยองซูกับแจสเปอร์ที่คุยกันอยู่ มันทำให้รอยยิ้มของเขาผุดขึ้นมาบนใบหน้าอย่างห้ามไม่ได้

 

            ทุกอย่างตรงหน้าคือความจริง ..

 

            “แจสเปอร์น่ะ .. บอกคิดถึงนายทุกวันเลยนะ” คยองซูอมยิ้มก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ใบหน้าหวานหันมามองแพคฮยอนที่ยืนอยู่ไม่ไกล

 

            “แค่แจสเปอร์หรอที่คิดถึงฉัน”

 

            “ฮะ ....นายหมายถึงอะไร”

 

            “หมายถึงว่ามีแค่แจสเปอร์หรอที่คิดถึงฉันน่ะ แล้วนายล่ะ.. คิดถึงฉันไหม” เจ้าของร่างโปร่งที่โดนจู่โจมด้วยคำถามจี้ใจดำแบบตรงๆต่อหน้าก็ทำอะไรไม่ถูกไปชั่วขณะ มือหนายกขึ้นเสยผมแก้เก้อไปเสียงั้น

 

            “ก็ .. คงงั้นมั้ง”

 

            “อืม .. ก็ดีกว่าตอบว่าไม่แหละ” คยองซูตอบก่อนจะหันกลับไปเล่นกับแจสเปอร์ต่อ แพคฮยอนอยากจะตบปากตัวเองซักทีที่ไม่ยอมพูดความจริงออกไป มาถึงขนาดนี้แล้วอะไรที่คิดไว้ว่าจะทำตอนเจอหน้าคยองซูมันก็หายไปเสียหมด

 

            แพคฮยอนกลายเป็นคนป๊อดไปทันทีเมื่ออยู่ต่อหน้าคยองซู

 

 

                       

            เรื่องการกลับมาของคยองซูเพียงแค่ไม่กี่ชั่วโมง ทั้งมินซอก ลู่หาน และคนอื่นๆที่พยายามจะติดต่อเขามาตลอดหลายวันก็ได้รับรู้ว่าคยองซูยังปลอดภัยและกลับมาที่คอนโดของแพคฮยอนแล้ว มินซอกที่มาหาคยองซูที่ห้องด้วยความคิดถึง แต่คุยกันได้ไม่นานเขาก็จำเป็นต้องออกจากห้องไปพร้อมแจสเปอร์ด้วยเหตุผลที่ว่าจะพาแจสเปอร์ไปซื้อของ ซึ่งแท้ที่จริงแล้วมันคือการบังคับจากแพคฮยอน ด้วยเหตุผลที่ว่า ..

 

            เขาต้องการคุยกับคยองซูเป็นการส่วนตัว ..

 

            หลังจากคุณลุงมินซอกกับคุณหลานแจสเปอร์ออกไปข้างนอกได้ซักพักแล้ว ทั้งห้องก็ตกอยู่ในความเงียบ แพคฮยอนที่แสร้งนั่งสบายอยู่บนโซฟา แต่สายตาของเขากลับจ้องไปที่ห้องนอนของคยองซูราวกับจะมองทะลุเข้าไปว่าคนตัวเล็กทำอะไรอยู่ นานแล้วไม่ยอมออกมาซักที จะเดินไปเคาะประตูเรียกแต่แพคฮยอนก็ยังคงวางฟอร์มไว้เหมือนเดิม ทั้งๆที่ใจอยากคุยกับเขาแทบตาย ..

 

            แต่ไม่นานนักประตูสีขาวก็ถูกเปิดออกมาพร้อมกับร่างเล็กของคยองซู สายตาของแพคฮยอนและเขาหันมาสบกันพอดี คราวนี้เป็นแพคฮยอนที่เป็นฝ่ายหลบตาเสียก่อน

 

            “นาย มีอะไรหรือเปล่า”

 

            “หา .. อะไรหรอ” เหมือนแพคฮยอนจะตกใจไม่น้อยที่คยองซูเป็นฝ่ายเปิดคำถามขึ้นมา

 

            “ก็เห็นทำหน้าเหมือนมีอะไรจะพูดกับฉันนี่นา .. นายจะว่าจะด่าอะไรฉันล่ะที่หนีไป พูดมาเลยก็ได้”

 

            “ฉัน .. ไม่ทำแบบนั้นหรอกน่า” ใบหน้าหล่อหลุบต่ำลงมองพื้นห้อง แพคฮยอนยังใจไม่แข็งพอจะมองหน้าอีกฝ่ายเลยในตอนนี้ “แต่ก็โกรธ .. ที่มีอะไรแล้วไม่บอกฉัน จู่ๆคิดจะไปก็ไปแบบนี้”

 

            “นายรู้หรอ”

 

            “ฉันรู้ว่าเรื่องทั้งหมดเกิดเพราะแม่ .. ขอโทษแทนแม่ด้วยนะที่พูดไม่ดีกับนายไป แต่ถ้านายมาบอกฉัน เรื่องมันจะไม่แย่แบบนี้”

 

            “มันแย่ยังไง ..” รอยยิ้มจากปากอิ่มรูปหัวใจถูกส่งให้แพคฮยอนราวกับก่อนหน้านี้คยองซูไม่รู้เลยว่ามีอะไรเกิดขึ้นบ้าง

 

            “ก็พอนายไม่อยู่ .. อะไรๆมันก็แย่ไปหมดนั่นแหละ”

 

            “…..

 

            “ทีหลังมีอะไรต้องบอกฉันนะคยองซู” หลังจากสิ้นคำพูดแพคฮยอน คยองซูก็เดินเข้าไปใกล้ๆคนที่นั่งหลบตาเขาอยู่บนโซฟา ก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงข้างๆ

 

            “ถ้ามองในแง่ความจริงแล้ว .. ฉันก็ทำให้เกิดเรื่องแย่ๆกับนาย ที่ฉันไปก็คือการรับผิดชอบอย่างหนึ่งนั่นแหละ คนอื่นจะได้เลิกมองนายผิดๆไง”

 

            “มันก็มีทางอื่นมากกว่าการที่นายหนีฉันไปนี่นา”

 

            “แต่ถ้ามองอีกแง่หนึ่ง การที่ฉันไปมันก็ทำให้นายมีความรับผิดชอบมากพอที่จะดูแลแจสเปอร์ได้ .. ฉันว่ามันดีจะตายไปนะ” แพคฮยอนเงยหน้ามองคนข้างๆเขา ก่อนจะบุ้ยหน้าไปทางอื่น

 

            “และการที่ฉันไป .. มันก็ทำให้ฉันรู้อะไรบางอย่างที่นายไม่คิดจะบอกด้วย” กล้องวิดิโอในมือคยองซูถูกเลื่อนไปวางที่โต๊ะตรงหน้าแพคฮยอนช้าๆ สายตาคมของเจ้าของกล้องก้มมองมันด้วยความตื่นเต้น เขาคิดไว้ไม่มีผิดว่าคยองซูต้องเจอมัน แม้ตอนนั้นจะเป็นแค่ความหวังลมๆแล้งๆก็ตาม

 

            “ฉัน .. ดูมันจบแล้วนะ”

 

            “……

 

            “นี่ถ้าฉันไม่ดู .. นายก็ไม่คิดจะบอกฉันตรงๆใช่ไหมแพคฮยอน”

 

            “ไม่ใช่อย่างนั้นหรอกน่า” เสียงหัวเราะเบาๆตามมาของคยองซูมันยิ่งทำให้แพคฮยอนรู้สึกเขินอายจนทำอะไรไม่ถูก เลยได้แต่คิดจะโวยวายเพื่อกลบเกลื่อนความรู้สึกนั้น

 

“นี่นายขำอะไรน่ะ เรื่องของนายยังไม่จบเลยนะ”

 

“นายโกรธหรอ .. งั้นฉันขอโทษก็แล้วกันที่ไม่บอกนาย ทีหลังถ้าฉันจะไปไหนฉันจะบอกนายแล้วกันนะ” คยองซูพูดพร้อมอมยิ้มออกมาก่อนจะลุกขึ้นเดินผ่านหน้าแพคฮยอนไป แต่เพียงชั่ววินาทีเท่านั้นร่างของเขาก็ถูกสวมกอดจากด้านหลังด้วยฝีมือของแพคฮยอนจนตัวของคยองซูแทบจะจมลงในแผงอกแกร่งนั่น

 

ใกล้กันมากจนได้ยินเสียงหัวใจที่กำลังเต้นแรงอยู่ของทั้งคู่ ..

 

“ไม่ต้องบอก .. เพราะหลังจากนี้ฉันจะไม่ให้นายไปไหนทั้งนั้น” แพคฮยอนพูดเสียงอู้อี้ก่อนจะฝังปลายจมูกลงบนไหล่บางของคนในอ้อมกอด

 

……

 

“อย่าหนีฉันไปแบบนี้อีกนะคยองซู .. นายรู้ไหมว่าฉันทรมานมากแค่ไหนตอนไม่มีนาย ฉันคิดถึงนายมากจนไม่รู้จะพูดยังไงได้เลย ชีวิตฉันมันขาดนายไม่ได้หรอกนะ .. แจสเปอร์ก็ด้วย”

 

…….

 

“เพราะฉะนั้น .. อยู่กับฉัน อยู่กับแจสเปอร์ อยู่กับทุกๆคนที่นี่ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นขอแค่นายบอกกับฉัน ฉันจะช่วยให้นายผ่านเรื่องพวกนั้นไปด้วยดี แค่ทำให้ฉันมีนายอยู่ตรงนี้ อะไรฉันก็ไม่กลัวหรอกนะ ..

 

สิ่งที่แพคฮยอนมองไม่เห็นในตอนนี้คือรอยยิ้มของคยองซูที่ระบายกว้างออกมา พวงแก้มใสขึ้นสีชมพูระเรื่อ มันน่าเขินมากกว่าตอนที่คยองซูดูวิดิโอนั้นเสียอีก พอมาได้ยินจากปากเจ้าตัวเองแล้ว ..

 

“ฉันจะเชื่อที่นายพูดได้แค่ไหนกันล่ะแพคฮยอน..

 

“ฉันไม่บังคับให้นายเชื่อ .. แต่ขอแค่นายให้โอกาสฉันได้พิสูจน์ให้เห็น ว่าฉันจะทำมันได้ เพื่อนาย .. ได้ไหมคยองซู”

 

คยองซูค่อยๆแกะมือของแพคฮยอนที่กอดเอวเขาไว้ออกช้าๆ ใบหน้าหวานหันมาก่อนจะยกมือขึ้นประครองใบหน้าหล่อของคนตรงหน้าไว้แล้วค่อยๆประทับริมฝีปากอิ่มรูปหัวใจลงเบาๆ เป็นอีกครั้งที่แพคฮยอนไม่ทันตั้งตัวเพราะสิ่งที่คยองซูทำ เป็นอีกจูบที่ทำให้แพคฮยอนรู้สึกจะคลั่งตาย ..

 

“ที่ฉันกลับมา นายก็น่าจะเข้าใจทุกอย่างแล้วนะ .. สิ่งที่นายพูดไว้ในวิดิโอนายเองก็น่าจะรู้ใช่ไหม” หลังจากถอนจูบออก คยองซูก็ยังพูดกับแพคฮยอนด้วยรอยยิ้ม

 

“ฉัน .. รู้”

 

“แต่ฉันไม่รู้หรอกนะแพคฮยอนว่าตอนนี้ความรู้สึกฉันมันชัดเจนมากแค่ไหน .. อาจจะแค่อารมณ์ชั่ววูบ มันอาจจะต้องใช้เวลาพิสูจน์มันจากนาย”

 

…….

 

“หวังว่านายจะทำให้ฉันมั่นใจในตัวนายได้ .. หวังว่านายจะทำให้ทั้งหมดเกิดเป็นความรักของเราสองคนได้นะแพคฮยอน” แม้มันจะไม่ใช่คำตอบที่แท้จริงหรือตรงใจแพคฮยอนมากเท่าไร แต่มีสิ่งที่แพคฮยอนแน่ใจแล้วว่า ในอนาคตเขาจะต้องมีคยองซูอยู่ข้างๆไม่ไปไหน เพราะเชื่อเถอะว่า ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น แพคฮยอนคนนี้ก็จะพยายามอย่างสุดความสามารถที่จะชนะใจคยองซูได้ ..

เสียงหัวเราะเบาๆของคยองซูถูกกลืนหายไปพร้อมกับรสจูบหอมหวานของแพคฮยอนอีกครั้ง ดวงตาคมที่จดจ้องใบหน้าหวานอยู่นานเพียงแค่พยายามจะแสดงความกล้าออกไป เพราะถูกคยองซูรุกจูบมาก่อนแล้วสองครั้งนั้นมันทำให้แพคฮยอนยอมไม่ได้ ริมฝีปากสีชมพูของคนตัวเล็กในอ้อมกอดเขามันช่างหวานมากกว่าสิ่งใด จนรู้สึกไม่อยากผละออกไปไกลเลย ..

 

จากนี้ไปริมฝีปากนี้จะเป็นแค่ของฉันคนเดียวแล้วนะ .. คยองซู

 

 

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

“อะไรมันจะมีความสุขขนาดนั้นฮะแพคฮยอน” น้ำเสียงที่แสดงออกถึงความหมั่นไส้ของมินซอกดังขึ้นหลังจากที่ยืนมองน้องชายตัวแสบที่เอาแต่นั่งยิ้มหน้าบานจนปากจะฉีกตั้งแต่เช้า ทั้งๆที่วันนี้ตื่นเช้าเพื่อมาเตรียมตัวสำหรับละครเวทีเรื่องใหม่ของเขาในรอบปี ถ้าเป็นปกติแพคฮยอนคงจะทำหน้าหงุดหงิดหรือแสดงอาการเบื่อหน่ายอย่างที่บรรดาช่างแต่งหน้าเคยชินกันไปแล้ว

 

แต่คราวนี้เหมือนผีเข้างั้นแหละ ..

 

“ก็คนมีความสุขพี่จะให้ทำหน้าบึ้งหรอครับ”

 

“แต่ที่นายทำอยู่น่ะมันน่าหมั่นไส้เกินไป” ถึงมินซอกจะพูดแบบนั้นไปเขากลับรู้สึกดีใจมากกว่าที่เห็นแพคฮยอนเป็นแบบนี้ เพราะหลังจากคยองซูหายไปเขาก็รู้สึกสงสารแพคฮยอนมาตลอด ใบหน้าหล่อนั้นดูไม่มีความสุขซักนิด

 

คยองซูพารอยยิ้มแพคฮยอนมาคืนจริงๆ..

 

“พี่ให้บัตรละครเวทีกับคยองซูหรือเปล่าครับ”

 

“อื้ม พี่ให้ไปแล้วล่ะ วีไอพีด้วย” แพคฮยอนยิ้มอย่างพอใจ ก่อนมาเขาย้ำนักย้ำหนากับคยองซูว่าต้องมาดูละครเวทีของเขาให้ได้ ฝ่ายนั้นยังไม่ได้ตอบตกลงในทันทีแพคฮยอนเลยต้องออกแนวบังคับด้วยการให้มินซอกส่งบัตรละครเวทีไปให้เลย ไม่มาก็ใจร้ายเกินไปแล้วล่ะ

 

“ไหนๆก็มีกำลังใจแล้ว หวังว่าจะทำทุกอย่างเต็มที่นะ .. พี่ดีใจที่นายกลับมาเป็นแพคฮยอนคนเดิม”

 

“ผมไม่ใช่แพคฮยอนคนเดิมครับ” คำพูดของแพคฮยอนพร้อมสีหน้าจริงจังทำให้มินซอกหน้าเหวอไปชั่วครู่ อีกฝ่ายพอเห็นว่าแกล้งคนเป็นพี่ให้เสียหลักไปก็ระเบิดหัวเราะออกมาจนตาหยี

 

“ผมน่ะ แพคฮยอนคนใหม่ .. ที่มีลูกหนึ่งคน แล้วก็ว่าทีเมียในอนาคตแค่คนเดียว”

 

“ฉันล่ะหมั่นไส้นายจริงๆ ฮึ่ย! ทีมงาน! พาแพคฮยอนไปสแตนด์บายได้แล้วครับ”

 

หลังจากนั้นไม่นานละครเวทีของแพคฮยอนก็เริ่มขึ้น เจ้าของร่างโปร่งที่ยังไม่ถึงฉากแสดงของตัวเองแอบมองมาจากด้านหลังม่านของเวที เขาจดจ้องไปที่โซนวีไอพีหน้าเวทีเพื่อหาใครบางคนอย่างใจจดใจจ่อ เริ่มรู้สึกใจไม่ดีขึ้นมาที่ใกล้จะถึงฉากของตัวเองแล้วคยองซูยังไม่มาซักที

 

ไปไหนของนายกันนะ ..

 

“คุณแพคฮยอนคะ สแตนด์บายเลยค่ะ” แพคฮยอนพยักหน้ารับคำทีมงานก่อนจะเปลี่ยนไปยืนตรงหลังฉากเพื่อเตรียมออก เขาสูดลมหายใจเข้าลึกอย่างพยายามจะสลัดเรื่องอื่นๆในหัวออกไป พยายามคิดในแง่ดีว่าเดี๋ยวคยองซูก็คงมา แต่ถึงจะไม่มายังไง .. แพคฮยอนก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี

สองขาพาร่างโปร่งก้าวขึ้นเวทีด้วยรอยยิ้มกว้าง แพคฮยอนในมาดนักแสดงมิวสิคัลที่หลายๆคนอาจจะเคยคุ้นตากับเขาหากเป็นแฟนคลับที่ติดตามแพคฮยอนมาตั้งแต่เข้าวงการใหม่ๆ ท่าทีของเขาราวกับมืออาชีพที่ทำเอาหลายๆคนอดจะปลาบปลื้มกับการแสดงของเขาไม่ได้

 

รวมทั้งใครบางคนที่เพิ่งมาถึงด้วย ..

 

คยองซูรีบเดินเข้ามานั่งที่ประจำก่อนจะจดจ้องไปบนเวที คิดว่าจะมาไม่ทันเสียแล้ว การแสดงคงเพิ่งเริ่มไปไม่นานนัก บนเวทีสายตาของคยองซูจับจ้องมองไปที่แพคฮยอน เขาดูเก่งมากจริงๆ ถ้าหากไม่รู้จักเขาดี และมองในมุมแฟนคลับคนหนึ่งแพคฮยอนดูจะเป็นผู้ชายเข้มแข็ง แต่คยองซูผู้ที่เคยสัมผัสแพคฮยอนในมุมต่างๆมาแล้วทำให้เขารู้ว่า

 

ผู้ชายคนนี้น่ะ อ่อนไหวมากแค่ไหน ..

 

การแสดงมิวสิคัลรอบแรกของแพคฮยอนจบลงด้วยดี ก่อนที่คยองซูจะลุกขึ้นพร้อมดอกกุหลาบช่อโตในมือไปทางด้านหลังเวทีโดยที่มีมินซอกมารอรับพาเข้าไป แพคฮยอนที่เพิ่งจากเวทีมาด้วยสภาพเปียกปอนเพราะฉากฝนตกในเรื่องกำลังวุ่นวายอยู่กับคนดูแลรอบทิศเลยทีเดียว

 

“เดี๋ยวนายอยู่ตรงนี้แล้วกัน รอแพคฮยอนมันไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน”

 

“ครับผม” คยองซูตอบรับคำมินซอกก่อนจะนั่งลงบนโซฟาในห้องแต่งตัวของแพคฮยอน ในช่อดอกไม้มีการ์ดแสดงความยินดีใบเล็กที่คยองซูเขียนถึงแพคฮยอนไว้ด้วย

 

ยินดีกับบทพระเอกมิวสิคัลของนาย บยอนล็อควูด

 

“นายมาสายหรือไง” เสียงทุ้มของอีกฝ่ายดังขึ้นทำให้คยองซูต้องเงยหน้ามอง แพคฮยอนที่เหมือนลูกหมาตกน้ำเดินหน้าบึ้งออกมาจากห้องด้านหลังม่านพร้อมกับผ้าขนหนูหนึ่งผืนที่กำลังเช็ดผมที่เปียกของตัวเองอยู่

 

“ฉัน ลืมไปว่าสั่งดอกไม้ไว้ รถก็ติดด้วย เลยมาช้าไปนิด” คนตัวเล็กลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก่อนจะยื่นช่อดอกไม้ในมือให้แพคฮยอน “นี่ .. ของขวัญสำหรับการแสดงรอบแรกของนาย”

 

“ขอบคุณนะ..” แพคฮยอนยื่นมือไปรับก่อนจะยกยิ้มกว้างอย่างพอใจ ก้มลงอ่านการ์ดที่แนบมาด้วยยิ่งทำให้อยากจะยิ้มให้ปากฉีกถึงรูหูให้รู้แล้วรู้รอด

 

“จริงๆ ไม่ต้องลำบากไปซื้อให้ก็ได้นะ”

 

“ไม่ลำบากซักหน่อย” ร่างโปร่งยื่นมือมายีผมคยองซูเบาๆก่อนจะหันกลับไปหยิบสัมภาระของตัวเองและบรรดาของจากเหล่าแฟนคลับที่ได้มา

 

“นายหิวไหม เหนื่อยหรือเปล่า”

 

“แค่นี้สบายๆ ฉันเล่นสิบรอบยังได้เลยนะ” คยองซูอมยิ้มพร้อมกับส่ายหัวเบาๆกับท่าทีของแพคฮยอนที่ดูจะมั่นใจในตัวเองเสียเหลือเกิน ก่อนจะยื่นมือไปเช็ดผมของอีกฝ่ายให้เบาๆ

 

“หัวนายไม่แห้งเดี๋ยวจะเป็นหวัดเอานะ”

 

“ฉันอยากเป็นหวัดอยู่พอดีเลย”

 

“บ้าหน่าแพคฮยอน .. ใครเขาจะอยากเป็นหวัดกันนายนี่” ดวงตาสองคู่ที่จ้องมองกันอยู่ไม่ห่างนั้นทำให้คยองซูเขินจนตัวแทบระเบิด แค่มองปกติก็เขินจะแย่อยู่แล้ว แพคฮยอนยังมาทำหน้าทำตาเจ้าเล่ห์ใส่อีก

 

น่าฟาดนัก ..

 

“ก็ฉันไม่สบายแล้วนายจะได้ดูแลไง~

 

“โอ๊ะ!” เสียงประตูเปิดเข้ามาพร้อมกับร่างของมินซอกทำให้แพคฮยอนที่จะยื่นหน้าเข้าไปหยอกล้อคยองซูต้องผงะออกแทบไม่ทัน ก่อนจะตามมาด้วยเสียงหัวเราะกลบเกลื่อนของมินซอกที่เข้ามาขัดจังหวะโดยไม่รู้ตัว

 

“ขอโทษนะ ไม่รู้ว่ากำลัง..

 

“เอ่อ .. เราไม่ได้ทำอะไรกันนะครับพี่มินซอก” คยองซูเห็นสีหน้าของมินซอกที่เหมือนจะคิดไปไกลก็รีบปฏิเสธทันควัน แต่คนที่ยืนอยู่ข้างหลังเขากลับยกยิ้มพอใจเสียนี่

 

“พี่จะมาบอกว่าลู่หานพาแจสเปอร์มาส่งแล้ว รีบกลับบ้านกันเถอะ วันนี้พี่สั่งพิซซ่ามาเลี้ยงพวกเราทุกคนด้วย”

 

 

ภายในห้องของแพคฮยอนมีปาร์ตี้เล็กๆหลังจากจบละครเวทีรอบแรกของเขา มันน่าทึ่งมากทั้งๆที่เพิ่งผ่านเรื่องเลวร้ายมาแต่การแสดงรอบนี้กลับเต็มทุกที่นั่ง และของหน้าโรงละครที่เป็นของออฟิเชี่ยลของแพคฮยอนก็ Sold Out หมดทุกอย่าง เจ้าตัวที่รู้จากมินซอกนั้นก็อดที่จะยิ้มแก้มปริไม่ได้

หลังจากมื้อเย็นจบไป มินซอกก็ขอตัวกลับก่อน หน้าที่ในครัวที่ต้องจัดการก็ตกเป็นของคยองซูเหมือนเดิม แต่วันนี้เขาไม่ได้ทำคนเดียวเพราะมีผู้ช่วยมาอีกหนึ่งคนนั่นก็คือแพคฮยอน จะเรียกว่าเป็นการบังคับมากกว่าถึงจะถูก คยองซูเลยกลายมาเป็นคนยืนคุมดูว่าแพคฮยอนจะล้างจานแตกซักกี่ใบ ..

 

“มันยังมันอยู่เลยอ่ะแพคฮยอน นายล้างดีๆสิ”

 

“ฉันก็ล้างดีแล้วนะคยองซู นี่มือฉันเหี่ยวหมดแล้ว” แพคฮยอนดูหงุดหงิดเพราะเขาต้องล้างจานหลายใบนี่เกือบสองรอบเพราะมันไม่สะอาด ถ้าเป็นคนอื่นมาสั่งแบบนี้แพคฮยอนคงโวยวายบ้านแตกไปแล้ว แต่กับคยองซู หันไปเห็นใบหน้าน่ารักๆนั่นจะโวยวายใส่ยังทำไม่ลง

 

“ไม่ได้เรื่องเลย”

 

“แด๊ดดี้ไม่ได้เยื่อง” เสียงของแจสเปอร์ที่ดังขึ้นทำให้คยองซูอดขำไม่ได้ ส่วนฝ่ายที่โดนพาดพิงก็ได้แต่ทำหน้าเหวอไปตามระเบียบ

 

“เห็นมั้ย แจสเปอร์ยังรู้เลยว่านายไม่ได้เรื่อง นี่แสดงว่าตอนฉันไม่อยู่นายก็ล้างไม่สะอาดแบบนี้ใช่ไหม นี่โชคดีที่แจสเปอร์ไม่เป็นอะไร นายรู้ไหมว่าล้างจานไม่สะอาดเนี่ยมันทำให้อาหารที่เราใส่ไปทีหลังเสียได้เลยนะ”

 

“โอ๊ย นายจะบ่นอะไรมากมาย ฉันรู้แล้วน่า ..ว่าฉันมันไม่ได้เรื่อง ถึงบอกไงว่าฉันอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีนาย”

 

“ไม่เห็นจะเกี่ยว” สุดท้ายแล้วคยองซูก็ต้องลงมือล้างเสียเองจนได้ แต่นั่นก็ยังไม่ได้ทำให้แพคฮยอนขยับตัวหนีไปไหนแถมยังยืนซ้อนหลังคยองซูไว้อีก

 

มีโอกาสเข้าใกล้เมื่อไหร่แพคฮยอนมักจะชอบหลอกฉวยโอกาสคยองซูเสมอ ..

 

            “แพคฮยอน ..

 

            “หื้ม” เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายที่เกยคางบนไหล่ตัวเองแล้วใช้สายตาคู่นั้นจดจ้องไม่ห่าง คยองซูจึงกดเสียงต่ำอย่างเหลืออดก่อนจะใช้ศอกกระทุ้งท้องคนตัวสูงกว่าไปเต็มแรง

 

            “อุก..

 

            “พาแจสเปอร์ไปอาบน้ำได้แล้ว”

 

            “แต่ว่า”

 

            “แพคฮยอน ..” เจ้าของชื่อพยักหน้ารับคำอย่างผิดหวัง ก่อนจะเดินไปหาแจสเปอรืแล้วทำตามคำสั่งอย่างขัดไม่ได้ แค่นี้ก็ดูออกแล้วว่าในอนาคตถ้ากลายมาเป็นคนในครอบครัวเดียวกันแล้ว เขาต้องตกเป็นเบี้ยล่างให้คยองซูแน่ๆ .. แต่ก็ ยอมอยู่ดีนั่นแหละ

 

            แพคฮยอนคนกลัว(ว่าที่)เมีย ..

 

 

 

 

 

 


 

 

 

 

            “แด๊ดดี้แจสเปอร์จาดูตูน” เสียงใสต้อนรับเช้าวันใหม่ของแพคฮยอนดังขึ้นทันทีหลังจากที่คยองซูพาแจสเปอร์ออกมาจากห้องหลังจากอาบน้ำแต่งตัวเสร็จแล้ว และมันคือเช้าปกติที่แพคฮยอนจะโดนแย่งทีวีเสมอ

 

            “แด๊ดดี้ดูข่าวก่อน”

 

            “เดี๋ยวตูนจบนะ”

 

            “ดูวันหลังก็ได้” เด็กน้อยไม่ยอมละความพยายามที่จะดูการ์ตูนเรื่องโปรด จึงปีนขึ้นไปนั่งบนตักของแด๊ดดี้ทันที แพคฮยอนเห็นแบบนั้นจึงคว้ารีโมตขึ้นมาชูไว้เหนือหัว

 

            “แด๊ดดี้ฮับ แจสเปอร์ขอดูตูนหน่อยน้า”

 

            “ไม่เอา แด๊ดดี้มาก่อนต้องได้ดูก่อนสิ” เสียงสองพ่อลูกที่ทะเลาะกันแต่เช้าทำให้คยองซูอดยิ้มไม่ได้ นึกสงสัยว่าตอนที่เขาไม่อยู่ เหตุการณ์แบบนี้มันเกิดขึ้นกับแพคฮยอนและแจสเปอร์บ้างหรือเปล่านะ

 

            “แจสเปอร์อยากดู นะฮับแด๊ดดี้” เด็กน้อยยื่นปากไปจุ๊บแก้มของแพคฮยอนหนึ่งทีอย่างออดอ้อน เรียกรอยยิ้มให้แพคฮยอนได้เป็นอย่างดี เอาล่ะ เขาจะยอมลูกชายตัวแสบวันนึงแล้วกัน

 

            “ต้องเป็นเด็กดี ไม่ดื้อด้วยนะวันนี้”

 

            “แจสเปอร์ม่ายดื้อ” พูดจบทีวีจอยักษ์ตรงหน้าก็เปลี่ยนเป็นช่องการ์ตูนเรื่องโปรดของแจสเปอร์แทนทันที คยองซูถือว่านี่เป็นการประสบความสำเร็จอย่างหนึ่งที่เขาสอนให้แจสเปอร์อ้อนแพคฮยอนได้ ..

 

            ก๊อกๆๆ..

 

            “เดี๋ยวฉันไปเปิดเอง” แพคฮยอนเอ่ยขึ้นก่อนเมื่อเห็นว่าคยองซูจะเดินไปเปิดประตู ร่างโปร่งผิวปากอย่างอารมณ์ดีก่อนจะเอื้อมมือเปิดประตูห้องออก

 

            หลังจากนั้นรอยยิ้มของเขากลับหุบลงพร้อมๆกับการปรากฏตัวของคนตรงหน้า ..

 

           

 

            “ซูจอง ..

 


 

 

 

 

 

 

 

 

TBC

 

 

 

เอ่า แม่น้องจ๊ะเป๋อกลับมาทำไงเดดดด 55555555555

หูยมาอะไรตอนนี้ครอบครัวกำลังแฮปปี้แล้วนะ ;-; (แต่งเองโอดเอง)

อย่าลืมไปสกรีมแท็ก #ปะป๊าแบคฮยอน กันนะครับบ J


(c) Chess theme





 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

1,509 ความคิดเห็น

  1. #1503 MYCUTEBOY0112 (@hanami_jelly) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2561 / 15:39
    กลับมาทามมายยยยย โอ้ยยยย!!
    #1503
    0
  2. วันที่ 25 กันยายน 2560 / 18:28
    กลับมาทำเพื่อออออออ
    #1471
    0
  3. #1379 barniesehun (@barniesehun) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 มกราคม 2559 / 16:05
    อะเดี๋ยวไๆๆๆๆๆๆๆทุกที!!!กลัยทาทำไมคะ เฺฮลโหลโิ้ยยยยยยยโอ้ย
    #1379
    0
  4. #1357 Jammie-Lee (@Jammie-Lee) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2558 / 05:50
    ซูจองมาอะ ยังไงต่อๆ
    #1357
    0
  5. #1328 2023listen (@listen47) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2558 / 20:28
    เย่เฮทท แม่ยิ่งกว่าคุณย่าอีกคนนี้ คยองกลับมาแล้วแบคดูอ้อร้อขึ้นก็คนมันมีความรัก มีแย่งลูกดูทีวี นิสัยจริงๆ
    #1328
    0
  6. #1302 MookMark (@143v) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2558 / 02:44
    โฮ้ยยยย กลับมาทำไมซูจอง ไปแล้วไปลับสิคะ
    #1302
    0
  7. #1217 BACON_BAEK (@khainoy) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 เมษายน 2558 / 21:55
    ซูจองกลับมาทำไม
    #1217
    0
  8. #1193 백현cute ~ (@wrote-from-heart) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 มีนาคม 2558 / 22:43
    กรี๊สสส หวานเฟ้อออ แบคเกลียมัว เอาอิซูจองไปเก็บที!!!!
    #1193
    0
  9. #1160 LoveloveKssM (@shindysmile) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 มกราคม 2558 / 16:30
    ซูจอง กลับมาทำไม ... ง่าแง๊งงงง
    #1160
    0
  10. #1100 spxqdot. (@schxq) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2557 / 22:28
    ห้ะะะะ กำลังหวานๆแล้วซูจองมาได้ไง มาจากไหนง่าาาา
    #1100
    0
  11. #988 moslolo (@anpk) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2557 / 10:20
    มาทำไมตอนนี้กำลังไปได้สวยแล้วนะ แม่มาแล้วเจสเปอร์
    #988
    0
  12. #974 BK_BK (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2557 / 00:01
    หวานจนยิ้มแก้มแทบแตกอยู่ล่ะ ไหงซูจองปรากฏขึ้นมาได้ล่ะ?

    มันคือหนึ่งสิ่งที่ต้องเคลิยร์สินะ
    #974
    0
  13. #904 ⊙♡⊙ KyungD.O. (@kwonjinan) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2557 / 20:04
    โอยยยย~ หวานมากค่ะแด๊ดดี้หม่ามี๊ หวานมากๆ >/////< เขินจริงๆ เขินจังกับคู่นี้แล้วนะเนี่ย
    ก็ว่าน่าจะแฮปปี้แล้วเชียว ครอบครัวสมบูรณ์พร้อมทั้งแด๊ดดี้ หม่ามี้ น้องเจสเปอร์
    ไหงซูจองกลับมาหาแบคตอนนี้ได้เล่า T^T กลับมาทำไมกันหนอ
    เป็นคนทิ้งน้องเจสให้มาอยุ่กับแบคเองนี่นา คงไม่คิดจะมาพรากความสุขคู่นี้อีกนะ
    #904
    0
  14. #895 '` เป๋วว. (◕〝◕) (@katkaz) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2557 / 16:20
    ครอบครัวสุขสันต์กำลังไปได้ดีเกือบจะแฮปปี้เอนดิ้งแล้วเชียว ซูจองเธอจะกลับมาทำไม..ไรท์อย่าดราม่ามากนะคะทำใจไม่ด้ายยย55555555555555555555
    #895
    0
  15. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  16. #891 MuHan* (@snck-95line) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2557 / 17:06
    กลับมาทำไมมม ถถถถ ไปเลยยยย เจสเปอร์มีหม่ามี๊คยองซูคนเดียว
    #891
    0
  17. #890 saimai_6565 (@saimai_1265) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2557 / 15:12
    กลับมาทำไมมมมมม กลับไปทางที่มาเลยไปปปป #เม้นเมื่อกี้จำผิดคน
    #890
    0
  18. #889 saimai_6565 (@saimai_1265) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2557 / 15:11
    อินี้อีกแล้ว ไปไกลๆไป๋! คนเขาจะรักกันนน
    #889
    0
  19. #881 •Seoraemon• (@seohyun-seohyun) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2557 / 20:55
    เอ้ย!!! กลับมาทำไม...กลับมาได้ยังไง...หม่ามี๊ของเจสเปอร์มีคนเดียวนะ ไม่เอาคนอื่นนะ กลับไปนะ กลับปายยยยยยย TT
    #881
    0
  20. #880 karamail (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2557 / 19:12
    ขอมอบเพลงนี่ให้กับซูจอง



    ~มาทำไมให้อายบ้านนา นะนวลน้อง ไม่ต้องกลับคืนมา~
    #880
    0
  21. #879 FaB2UTY_KY (@fataokacha) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2557 / 18:41
    มาทำไมให้อายบ้านนาและซูจองงงง ~ ไม่ใช่ล่ะ อ๊ากกกก
    แกจะมาทำไมห้ะซูจองกลับไปป
    พ่อแม่ลูกเค้าจะอยู่ด้วยกันนนน โอ้ยยยย คยองอุตส่ากลับมาหาแบคล่ะ ใจเย็นๆนะ

    แบคแกรีบเคลียร์เล่ยยยยยยยยย ~[]~
    #879
    0
  22. #878 Aegyoo (@sayhuna17) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2557 / 14:48
    กลับมาทำไมม ทุกอย่างกำลังดีแท้ๆ อย่าพรากน้องเจสเปอร์ไปนะซูจองงง ;-;
    #878
    0
  23. #876 fellesta (@fellesta) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2557 / 12:49
    มาทำไมเนี่ยย
    โอ้ยย  เงื่มๆๆๆๆๆๆ   เคลียร์ให้จบด่วยๆๆเลยยยยยพี่เเบค   เเม่ง
    กำลังฟินได้ที่เนี่ย เดี๋ยวมาดราม่าอีก  อกเเม่จะฉีกละไรท์
    #876
    0
  24. #875 DYODONY (@bareembeam) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2557 / 10:11
    รีบเคลียร์เลยนะอิแบคคคค!!! กำลังมีความสุขอยู่เลยย โอ้ยยๆ อย่ามาเรียกร้องสิทธิ์บ้าบอบลาๆนะ ฉันรักไม่ได้!!!! อิแบคมันต้องเป็นของคยองคนเดียว
    #875
    0
  25. #874 คยองซู ตาโต๊ (@poichalita) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2557 / 09:41
    ซูจอง กลับมาทำไม!! เค้ากำลังไปได้ดี ฮึ้ยย! ขัดความสุขของครอบครัวจริงจริ๊งงง แบคเอ๊ยย ฉันสงสารแกว่ะ - -
    #874
    0