เดอะแก๊งค์เสื้อช็อป #นิยายเรื่องนี้(ไม่ใช่)สายเถื่อน [YAOI] END

ตอนที่ 20 : เดอะแก๊งค์เสื้อช็อป : Chapter 20

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,752
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 79 ครั้ง
    21 ส.ค. 59

NOTE : ขออภัยสำหรับคำผิดค่ะ

 

 

 

Chapter 20

 

 

 

 

ใบไม้นั่งมองตุ๊กตาในมือด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะคว้าเข้ามาในอ้อมกอดพลางหัวเราะอย่างอารมณ์ดี จอมทัพที่กำลังขับรถอยู่ได้ยินก็เหลือบหันไปมองคนที่นั่งข้างๆเล็กน้อยก่อนอมยิ้มตาม วันนี้ดูท่าทางน้องจะชอบของที่เขาให้อยู่เหมือนกัน  วันนี้วันศุกร์ น้องเรียนเสร็จตั้งแต่ช่วงสายๆแล้ว ส่วนผมก็เรียนเสร็จตั้งแต่วันพฤหัสแล้ว เราเลยมีเวลาว่างที่จะไปเดินเล่นตากแอร์ในห้างสรรพสินค้าก่อนผมจะขับรถไปส่งน้องที่บ้าน

 

เราซื้อของกันเล็กน้อย ความจริงเป็นผมที่บังคับแกมยัดเยียดซื้อให้น้องมากกว่า น้องไม่ค่อยร้องอยากได้อะไร มีแต่ร้องอยากกินขนมกรุบกรอบที่ผมสั่งงดเท่านั้น พอไปกินข้าวกันก็กินไปแค่นิดเดียว ไม่รู้จะทำยังไงดี กินแต่ขนม เมื่อช่วงสายผมตามน้องเข้าไปในห้องก็พบกับขนมหลายอย่างที่ตุนไว้เต็มลิ้นชั้น รู้ว่าชอบแต่เห็นแบบนั้นผมเลยสั่งงดทันที แต่สุดท้ายจะทำอะไรได้ เห็นน้องนั่งเขี่ยข้าวก็ยอมใจอ่อนซื้อขนมให้แล้ว

 

อย่างที่บอกไปว่าน้องไม่ซื้ออะไรเลย ผมถามก็ส่ายหัวได้แต่บอกว่าเกรงใจ แต่อยู่ดีๆก็หยุดหน้าร้านพวกเครื่องสำอางทำหน้าคิดเล็กน้อยแล้วถึงดึงผมให้ตามเข้าไป แล้วต้องไม่เข้าใจเข้าไปอีกเมื่อเราไม่หยุดที่ชั้นของโลชันและน้องก็หันมาถามว่า “พี่ชอบกลิ่นแบบไหนครับ?”  ผมก็ไม่รู้จะตอบไปว่าอะไรดี เลยตอบไปตรงๆตามที่ตัวเองคิด “กลิ่นอะไรก็ได้ที่อยู่ตัวเราน่ะ”  และน้องก็สะบัดแดงๆของตัวเองหนีทันที

 

ผมเปล่าหยอกเปล่าแกล้งอะไรนะ แค่ตอบความจริงเฉยๆ สรุปก็ได้มาทั้งสบู่ น้ำหอม อะไรอีกก็ไม่รู้ ไม่คิดว่าน้องจะสนใจเรื่องพวกนี้ด้วย พอถามก็ทำหน้างอง้ำบ่นงำงัมถึงเพื่อนผู้หญิงคนเดียวของกลุ่ม ว่าถูกบังคับนู่นนี่นั่น พอถามเซ้าซี้เข้าก็ยอมใจอ่อน ตอบว่าอยากให้พี่ชอบ ตอนพูดก็ทำหน้าตาหน้ารักจนผมอยากจะเข้าไปฟัดแก้มแดงๆเสียเดี๋ยวนั้นเลย

 

และแน่นอนว่าท้ายที่สุด คนจ่ายเงินก็เป็นผม น้องบ่นให้ผมไม่หยุด ตั้งแต่ค่าอาหาร ค่าขนม จนมาถึงค่าของประทินผิวต่างๆนาๆ ผมได้แต่ยิ้มก็โอบไหล่เล็กๆนั่นเพื่อง้อ ก็..แค่คิดว่าอะไรจ่ายได้ก็จ่าย เราหารค่าอาหารมาตั้งนานแล้ว ไม่ว่าจะไปกินข้าวด้วยสักกี่ครั้งน้องก็ขอหารอยู่ร่ำไป ตอนนี้ผมก็อยากจะจ่ายให้น้องบ้างเท่านั้นเอง

 

จนมาถึงร้านตุ๊กตานั่นแหละ เรากำลังจะเดินผ่านไปแล้ว แต่ผมก็คิดออกได้ถึงตุ๊กตาเสือสีส้มที่เขาเรียกว่าอะไรนะ? ทิกเกอร์เหรอ? นั่นแหละครับ มันวางอยู่บนเตียงน้องอยู่สองตัว แถมยังมีวางอยู่บนชั้นอีก ทั้งของใช้ต่างๆ แค่เพียงผมพาน้องไปยืนอยู่หน้าชั้นทิกเกอร์เจ้าเด็กดื้อก็ตาวาวแล้ว พอบอกให้เลือกก็หันมายิ้มหวานๆแล้วบอกว่าจะซื้อให้เหรอ นั่นเป็นอีกเรื่องที่น้องร้องจะให้ซื้อให้ ปล่อยให้เลือกสุดท้ายก็ได้ตุ๊กตาขนาดพอดีกับตัวมาไว้ในอ้อมกอด

 

“ชอบมากเลยเหรอ?” จอมทัพหันไปถามใบไม้ที่นั่งกอดตุ๊กตาฮัมเพลงตามวิทยุอย่างอารมณ์ดี

 

“ครับ?”

 

“ตุ๊กตาน่ะ ชอบมากเลยเหรอ?”

 

“ชอบมากเลยครับ” ใบไม้ว่าพลางพลิกตัวหันมามองจอมทัพที่ขับรถอยู่

 

“ทำไมถึงชอบทิกเกอร์ล่ะ”

 

“เพราะทิกเกอร์อารมณ์ดี” ใบไม้ตอบโดยที่ไม่ต้องหยุดคิดเลย “แบบว่า สนุกสนาน อารมณ์ดี กระโดดไปมาดูเป็นอิสระ ดูไม่คิดมากอะไรเลยทิกเกอร์อารมณ์ดีกับทุกอย่างได้” ได้ยินอย่างนั้นจอมทัพก็หันไปมองใบไม้เล็กน้อย ที่ชอบเพราะมีอะไรบางอย่างที่ตรงข้ามกับตัวเองสินะ เรื่องคิดมากชอบกังวลนู่นนี่เขาถูกเตือนจากครอบครัวใบไม้มาโดยเฉพาะอยู่แล้ว ก็พยายามไม่ให้มีเรื่องไปกระทบอะไรกับน้องเด็ดขาด

 

“งั้นเราก็อารมณ์ดีมากๆเข้าไว้รู้ไหม อย่ากังวลอะไรมากล่ะ” จอมทัพว่า ใบไม้ได้ยินอย่างนั้นก็ยิ้มกว้าง ก่อนจะเลื่อนตัวเข้าไปมากับต้นแขนหนาของจอมทัพพร้อมถูไถแก้มไปมาอย่างออดอ้อน จอมทัพเห็นอย่างนั้นก็ยิ้มแล้วละมือข้างหนึ่งขึ้นมาโอบไหล่เล็กพลางกดหัวกลมให้พิงกับแขนตัวเองไว้

 

“ต้องอารมณ์ดีสิ...วันนี้ผมมีเสี่ยกระเป๋าหนัก เลี้ยงข้าวซื้อนู่นซื้อนี้ให้ด้วย สายเปย์สุดๆ” แค่เห็นรถก็รู้แล้ว ถึงพี่จะเงินเหลือใช้แต่ยังไงผมก็ไม่อยากจะรบกวนพี่มากกว่า แค่ค่าตุ๊กตาก็หลายบาทแล้ว แถมค่าเครื่องประทินผิวต่างๆนาๆอีก  

 

จอมทัพได้ยินก็หัวเราะตามแล้วส่ายหัวเล็กน้อยกับคำแซวของใบไม้ “แล้วเสี่ยคนนี้จะได้อะไรเป็นของขวัญล่ะหื้ม?” ใบไม้ผงกหัวขึ้นมามองจอมทัพเล็กน้อยก่อนจะหัวเราะออกมา เล่นกับเขาด้วยแฮะ บางทีพี่เล่นมุขอะไรแล้วตัวเองยังทำหน้านิ่งๆก็อดจะขำไม่ได้ มาสิเล่นก็เล่น

 

“เสี่ยได้หัวใจผมไปแล้วนี่...ผมไม่มีอะไรจะให้เสี่ยแล้วน้า”

 

“ใครว่า....เสี่ยอยากได้ทั้งตัวและหัวใจของเรานะ” พูดจบจอมทัพก็ยกยิ้มมุมปากแล้วส่งสายตาแพรวพราวไปให้ ส่วนใบไม้ที่ได้ยินอย่างนั้นก็ชะงักไปก่อนจะหน้าแดงแจ๋ขึ้นมา แล้วดันตัวเองออกจากอ้อมแขนแข็งแรง นั่งติดกับประตูอีกฝั่งทันที

 

“พี่บ้า!!....” ใบไม้เม้มปากแน่น กลั้นความเขินของตัวเองอย่างสุดความสามารถ พูดออกมาได้ น่าอายสุดๆ วันนี้พูดแต่เรื่องส่อไปทางนั้นอีกแล้ว นี่พี่เป็นคนยังไงกันแน่ ผมชักจะงงแล้วนะ

 

“หึๆ...”

 

“อย่าหัวเราะนะ!...” พี่น่ะสิ หัวเราะอยู่ได้ ใบไม้หันไปค้อนใส่จอมทัพวงโต ส่วนคนต้นเหตุก็ยังยกยิ้มมุมปากหัวเราะแผ่วๆอยู่ในคออย่างอารมณ์ดีสุดๆที่แกล้งคนตัวเล็กได้

 

“หึๆๆๆ....”

 

“พี่จอมทัพ!...”

 

“หึๆๆ....”

 

“พี่บ้า...อย่าหัวเราะสิ” และสุดท้ายก็เป็นใบไม้ที่ยอมแพ้ คนตัวเล็กทำหน้างอง้ำพลางกระชับตุ๊กตาในอ้อมกอดแล้วสะบัดหน้าที่แดงก่ำของตัวเองหนีไปมองข้างทางทันที จอมทัพที่เห็นอย่างนั้นก็อมยิ้ม แล้วยกมือขึ้นลูบหัวใบไม้เบาๆ

 

“อย่างอนเลยนะ” ใบไม้หันมามองเล็กน้อยก่อนจะทำเสียงฮึดฮัดใส่ จอมทัพก็อดจะหัวเราะออกมาไม่ได้ ทำให้คนตัวเล็กต้องทำหน้างอง้ำเข้าไปอีก และเมื่อสัญญาณจราจรตรงหน้าเป็นสีแดง จอมทัพหยุดรถก่อนจะหันไปจับมือเล็กทั้งสองข้างขึ้นมากุมไว้ “อย่างอนพี่เลยนะคนดี”

 

สุดท้ายก็ยังเป็นใบไม้ที่ยอมแพ้ คนตัวเล็กระบายลมหายใจแรงๆแล้วยิ้มให้จอมทัพที่ยิ้มมาให้อยู่ก่อนแล้ว คนตัวเล็กพลิกตัวหันไปมองจอมทัพอีกครั้ง

 

“พี่น่ะร้ายกาจเหมือนเสือ ทิกเกอร์เป็นเสือแท้ๆยังไม่ร้ายกาจเท่าพี่เลย”  จอมทัพได้ยินแบบนั้นก็หัวเราะขำขึ้นมาอีกครั้ง ก่อนจะก้มหน้าลงไปใกล้คนตัวเล็ก พูดสิ่งที่ทำให้ใบไม้หน้าแดงขึ้นอีกครั้ง

 

“ก็จริง...แต่เสือต้องล่าเหยื่อรู้ไหม...ยอมเป็นเหยื่อให้พี่ไหมล่ะ”

 

ช...ชักจะมากเกินไปแล้วนะ

 

 

________________________________________________________

 

 

 

นุ่นนั่งลงข้างสามี หันไปมองเล็กน้อยแล้วต้องหัวเราะออกมากับท่าทางของสามีของตน เจ้าลูกชายโทรมาหาว่าจะกลับบ้านวันนี้ พี่จอมทัพมาส่ง จะถึงเย็นๆหน่อย พ่อหวงลูกอย่างพิชิตพอรู้มาถึงบ้านก็มานั่งกอดอกที่ห้องรับแขกทำหน้าทะมึนทึง บ่นนู่นบ่นนี่ให้พี่จอมทัพของลูกตลอดเวลา

 

“พ่อก็...เดี๋ยวลูกก็มาถึงเองนั่นแหละ”

 

“นี่ก็จะค่ำแล้วนะ...” พิชิตว่าแล้วส่ายหัวเบาๆพลางนั่งจ้องประตูบ้านอย่างใจจดใจจ่อ นุ่นเหลือบมองนาฬิกาก่อนจะระบายลมหายใจให้สามี ห้าโมงเย็น แดดยังจ้าอยู่เลย

 

“เขาก็คงจะไปเที่ยวกันก่อน...ใจเย็นๆนะ...จอมทัพดูแลลูกดีอยู่แล้วมีอะไรต้องเป็นห่วงล่ะ”

 

“พ่อน่ะ กลายเป็นคุณพ่อขี้หวงแล้วน่ะสิคะ” ใบฉัตรนั่งลงที่โซฟาข้างๆ พิชิตได้ยินก็อดจะค้อนใส่ลูกสาวคนโตเล็กน้อยไม่ได้

 

“จะไม่หวงได้ไง...เจ้านั่นดูไว้ใจได้ที่ไหน” ใบฉัตรหันไปมองมารดาของตนพลางทำหน้าว่า เห็นไหมคะ นุ่นได้ยินก็อดจะส่ายหัวไม่ได้

 

“อย่ามองด้วยทิฐิสิ...ลองมองความจริง..เป็นอัยการอย่ามองด้วยทิฐิสิ” คุณแม่นั่งมองสามีตัวเองที่นั่งเงียบไปเล็กน้อย “ว่ายังไง...ถ้าพ่อไม่ชอบแบบนี้ ลูกก็คงไม่สบายใจแน่” พิชิตได้ยินก็ระบายลมหายใจออกมา มองภรรยาอย่างยอมแพ้

 

“ก็...ดี... ตรงไปตรงมา ดูเป็นคนแน่วแน่ ก็...ไว้ใจได้”

 

ยอมรับว่าที่ว่าไปตอนแรกก็เพราะทิฐิที่เกิดมาจากความหวงลูกที่อยู่ดีๆเกิดขึ้นมาเอง ลูกสาวทั้งสี่คนไม่ค่อยพาใครมาแนะนำเท่าไหร่ ยิ่งกับสองคนแรกก็ยิ่งแล้วใหญ่ไม่เคยมีสักครั้ง สองคนน้องอย่างใบหม่อนและใบตองก็ผ่านมาหลายปีแล้ว ยิ่งกับใบไม้ที่เป็นลูกคนเล็กที่ห่างกับพี่คนสุดท้ายอย่างใบตองถึงแปดปี แล้วยังถอดใบหน้ากับพี่สาวทั้งสี่คนมาเป๊ะแบบนั้น ใครก็ต้องหวง

 

แต่ถ้ามองจริงๆแล้วล่ะก็...ที่ผ่านมาก็พิสูจน์ได้ว่าเด็กคนนั้นก็เป็นคนเดียวพอสมควร ไว้ใจได้ ดูได้จากความสุขของลูกที่มีเพิ่มมากขึ้นทุกวัน โทรมาหาแล้วแล้วเจื้อยแจ้วว่าพี่จอมทัพอย่างนั้นอย่างนี้ แม่กับพี่เขาก็เอ็นดูอยู่หรอก แต่กับเขานี่กลับรู้สึกเหม็นหน้าเด็กนั่นมาเสียดื้อๆ ก็...แค่หมั่นไส้นิดหน่อย แค่นั้นเอง..

 

“เห็นไหมคะพ่อ...ถ้าหวงมากๆน้องรู้เข้าคงไม่สบายใจแน่ ถ้าเป็นหนักๆอีกล่ะก็...ใบหม่อนต้องบ่นเราอีกแน่ๆเลยค่ะ”

 

พอถึงตอนนี้ทุกคนก็พยักหน้าตามและหยุดคุยเรื่องพวกนี้ทันที ใบฉัตรระบายลมหายใจออกมาเบาๆ เรื่องนี้ทุกคนระวังเป็นอย่างมากที่จะไม่ให้กระทบต่อจิตใจและความคิดของน้อง จะว่ายังไงดีล่ะ ใบไม้เป็นพวก คิดมากไปเอง วิตกกังวล  จะว่าเป็นโรควิตกกังวลก็ไม่ได้ เพราะน้องไม่ได้อาการเรื้อรัง ถึงจะชอบเป็นแต่ก็ไม่หนักมาก เป็นอาการทั่วไปมากกว่า จะเป็นหนักล่าสุดก็ตอนสอบเข้ามหาลัยล่ะมั้ง ที่น้องเครียดจนต้องพาไปพบแพทย์กันเลย

 

“กลับมาแล้ว...สวัสดีครับทุกคนน” ทุกคนหันไปมองประตูทันทีที่ได้ยินเสียง ใบไม้ส่งยิ้มกว้างให้ทุกคนทันที วิ่งไปทิ้งตัวลงบนโซฟาไปกอดเอวบางๆของมารดาทันที ทิ้งให้จอมทัพเดินหิ้วของตามหลังมา

 

“สวัสดีครับ..” จอมทัพที่ตามเข้ามาก็ยกมือสวัสดีทุกคน นุ่นยิ้มรับพลางเชื้อเชิญให้นั่งลงที่โซฟาใกล้ๆกัน

 

“เป็นไงล่ะลูก...กินข้าวกันมาหรือยัง” คุณพ่อถามลูกชายพลางยกมือลูบหัวกลมที่นอนหนุนตักแม่ตัวเองอยู่ ใบไม้ได้ยินอย่างนั้นก็ยู่ปากแล้วลูบท้องตัวเองไปมา

 

“กินกันมาตั้งแต่บ่ายโมงแล้ว...หิวมากเลยครับ” พิชิตได้ยินอย่างนั้นก็อดจะหันไปตวัดตามองว่าที่ลูกเขยตัวเองไม่ได้ นุ่นผู้เป็นแม่ก็ยกมือขึ้นตีแขนสามีตัวเองเบาๆแล้วส่ายหัวไปมา

 

“เดี๋ยวพี่ใบบัวกับพี่ใบตองจะถึงแล้ว รออีกนิดนะลูก”

 

“พี่ใบหม่อนล่ะครับ” ใบไม้ผงกหัวตัวเองขึ้นมาอย่างสงสัย

 

“พี่ใบหม่อนเข้าเวรจ่ะ” ใบไม้ได้ยินมารดาตัวเองพูดก็ทำหน้าหงอยเล็กน้อยก่อนจะพยักหน้าแล้วล้มตัวนอนตักมารดาเหมือนเดิม

 

“น้ำค่ะ..” ใบฉัตรที่ปลีกตัวไปในครัว ก็วางน้ำลงตรงหน้าแขกของบ้าน

 

“ขอบคุณครับ” จอมทัพผงกหัวเล็กน้อย บ้านนี้ยังต้อนรับเขาดีเหมือนเคย ก็มีแต่ผู้เป็นบิดาของใบไม้นี่แหละที่คอยเหลือบตามองเขาด้วยความหวงลูกอยู่ตลอด

 

“เป็นไงบ้างล่ะ...ใบไม้ดื้อรึเปล่า” ใบฉัตรว่า คนตัวเล็กพอได้ยินอย่างนั้นก็ทำหน้างอง้ำพลางช้อนตามองมารดาตัวเองเหมือนกับจะฟ้อง ส่วนจอมทัพก็นั่งเงียบไปเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้าออกมาเบาๆ

 

“ดื้อครับ...ตอนแรกน้องไม่ดื้อ แต่ตอนนี้น้องดื้อแล้วครับ”

 

“พี่อะ!!...แม่...ผมไม่ดื้อน้า” ใบไม้หันมาแว้ดใส่จอมทัพครั้งหนึ่ง แล้วกันมาอ้อนมารดาอีกครั้ง แต่ยิ่งทำหน้างอง้ำเข้าไปใหญ่เมื่อได้ยินเสียงหัวเราะของทั้งมารดาและพี่สาวของตน ฉะนั้นเป้าหมายต่อไปจึงเป็นบิดาที่นั่งกอดอกอยู่ ใบไม้เข้าไปกอดแขนบิดาตัวเองทันที “พ่อครับ...ผมไม่ดื้อนะ”

 

“ใบไม้ไม่ดื้อหรอก..ลูกเป็นเด็กดีจะตาย” นุ่นได้ยินก็อดส่ายหัวกับความตามใจลูกของสามีไม่ได้ แล้วหันไปถามจอมทัพอีกครั้ง

 

“ใบไม้ดื้ออะไรล่ะลูก” นุ่นว่า จอมทัพหันไปมองน้องที่ทำหน้ามุ่ยนั่งอยู่ข้างบิดาหนึ่งที แล้วหันมามองมารดาของคนตัวเล็กที่พยักหน้าให้เบาๆ

 

“น้องไม่ยอมกินข้าวครับ...น้องร้องกินแต่ขนมกรุบกรอบกินข้าวได้แค่นิดเดียว แถมที่ห้องยังมีขนมเก็บไว้เยอะเลย....แล้วน้องก็ชอบนอนดึกด้วยครับ ชอบอ่านการ์ตูนหรือดูซีรี่ส์จนดึก บางทีตีสามยังไม่ยอมนอนเลยครับ ผมก็ต้องขู่น้องบ่อยๆ” ทุกคนได้ยินก็หันไปมองคนที่เด็กที่สุดในบ้านทันที แม้แต่พิชิตผู้เป็นบิดายังหันไปไปมองอย่างตำหนิไม่ได้ ใบไม้หันไปค้อนให้จอมทัพวงโต ทีปกติไม่ยอมพูดยอมจา ทีแบบนี้ก็ร่ายยาวเลย

 

ส่วนนุ่นผู้เป็นมารดาต้องส่ายหัวเบาๆแล้วเรียกลูกชายตัวเล็กของตนมาตักเตือนทันที ใบไม้ที่นั่งหางลู หูตกก็ทำให้จอมทัพต้องขำออกมาเบาๆ เขาจัดการน้องไม่ได้ก็ต้องให้ครอบครัวน้องนี่แหละจัดการ ไม่ใช่ว่าทำไม่ได้หรอก เป็นเขาเองที่ชอบตามใจน้องมากกว่า ต้องใจอ่อนให้อยู่เรื่อย

 

“จอมทัพ...แม่ฝากดูแลน้องด้วยนะ ส่วนเราก็อย่าดื้อกับพี่เขามากล่ะ”

 

“ครับ...” ใบไม้รับเสียงอ่อย

 

“ไม่ต้องห่วงครับ...ผมจะดูแลให้ดีที่สุด” จอมทัพว่าจบทุกคนด็ต้องยิ้มออกมา แม้แต่พิชิตเองก็อดยิ้มไม่ได้ จอมทัพอึดอักไปเล็กน้อยก่อนจะพูดต่อ “จริงๆ...ผมมีเรื่องอยากจะบอกทุกคนด้วย...” จอมทัพกันไปมองใบไม้ที่ขมวดคิ้วมุ่นอย่างสงสัยเล็กน้อย ก่อนจะยกยิ้มแล้วว่าต่อ “ผมกับใบไม้เราตกลงเป็นแฟนกันแล้วนะครับ”

 

“อะไรกัน!!...น้องมีแฟนแล้วเหรอ...พี่...พี่ใบบัว!!!...ใบไม้มีแฟนแล้ว!!” และแทนที่ทุกคนจะตกใจกับคำพูดของจอมทัพแต่เปลี่ยนเป็นตกใจกับเสียงใบตองที่อยู่ดีๆก็เปิดประตูพลั๊วะเข้ามาก่อนจะตะโกนเสียงดัง

 

“จริงดิ!!!...โอ๊ย ตายแล้ว ตัวเล็กของพี่....” ใบบัวที่เดินตามเข้ามาก็เข้ามาหยิกแก้มน้องชายคนเล็กทันที “ขายออกสักทีนะเจ้าตัวเล็ก...มาๆ ให้พี่หอมหน่อย” ใบบัวว่าจบก็กดจมูกไปที่แก้มของน้องชายฟอดใหญ่ๆ ใบไม้ก็นั่งหน้ามุ่ยพลางเหลือบตามองร่างสูงที่นั่งอยู่โซฟาข้างก่อนจะค้อนใสวงโตเมื่อเห็นร่างสูงกับลังหัวเราะตัวเองอยู่

 

“อย่าดื้อกับพี่เขานะใบไม้...”

 

และคำพูดของทุกคนก็ยังเป็นแบบนี้อยู่ ผมเปล่าดื้อสักหน่อย

 

 

______________________________________________________

 

 

 

“วันอาทิตย์จะให้พี่มารับไหม” จอมทัพหันไปมองคนที่เดินจูงมือออกมาจากบ้านเล็กน้อย ใบไม้ทำหน้าคิดสักพักก่อนจะส่ายหัว

 

“ไม่รู้สิครับ...เห็นพ่อบอกจะออกไปกินข้าวกันแล้วจะเลยไปส่งผม”

 

“อืม...ถ้าให้พี่มารับก็โทรมานะ” ใบไม้ยิ้มรับ แล้วหยุดยืนตรงหน้าบ้านหันตัวไปมองจอมทัพยิ้มๆ จอมทัพก็ยกมือขึ้นลูบหัวกลมเบาๆ “ผมดีใจที่พี่เข้ากับครอบครัวผมได้นะครับ”

 

จอมทัพได้ยินก็ยิ้มออกมา จับมือเล็กทั้งสองข้างขึ้นมากุมกันไว้ “เดี๋ยวก็ถึงเวลาที่เราเข้าถึงเวลาเราเข้ากับครอบครัวพี่ได้บ้าง” ใบไม้ได้ยินก็หน้าแดงก่ำ

 

“กลับได้แล้ว เดี๋ยวถึงบ้านดึกนะ” จอมทัพหัวเราะเบาๆกับท่าทางแก้เขินของคนตัวเล็ก ยกมือขึ้นลูบแก้มนิ่มเบาๆ

 

“สองวันนี้พี่คงต้องคิดถึงเราแน่ๆ...” ใบไม้ได้ยินก็ยิ้มเขิน เกาแก้มตัวเองแล้วอึกอักเล็กน้อยก่อนจะเข้าไปสวมกอดเอวหนาของจอมทัพไว้

 

“ผมก็จะคิดถึงพี่...” จอมทัพยิ้ม สวมกอดคนตัวเล็กตอบ พลางรัดแน่นๆอย่างหมั่นเขี้ยว “ฮื้ออ...ผมเจ็บนะ...”

 

“ทีหลังก็กินเยอะๆ...ดูสิตัวจะจมไปกับตัวพี่อยู่แล้ว” ตัวจะจมจริงๆ ตัวบางๆ เอวบางๆ แขนขาก็เล็ก ก็มีแต่หัวกลมๆนั่นแหละที่จะโตอยู่อย่างเดียว กอดแน่นๆก็กลัวตัวจะหักครึ่งสะก่อน พยายามบังคับให้กินนู่นกินนี่แต่ก็กินไปนิดเดียวเท่านั้น ถ้าน้องกินเยอะกว่านี้ก็คงจะดี “จับจะได้เต็มไม้เต็มมือ”

 

“บ้า...พี่กลับบ้านได้แล้ว” ใบไม้ผละออกพร้อมแก้มแดงๆ แล้วดันตัวจอมทัพที่ยิ้มขำอยู่ไปที่รถ

 

“คืนนี้ฝันดีนะ...ถึงแล้วพี่จะโทรมาหา” จอมทัพว่าพร้อมสวดกอดคนตัวเล็กอีกครั้ง ใบไม้ยกแขนเล็กของตัวเองกอดกับจอมทัพ พลางซบหน้าลงกับอกอุ่น พูดออกมาด้วยเสียงอู้อี้ แล้วถูหน้าลงกับอกไปมาให้จอมทัพได้หัวเราะเบาๆ

 

“ครับ...ผมจะรอโทรศัพท์นะ ฝันดีนะครับ”

 

 

 

__________________________________________________

 

 

 

“กินเก่งจังเลยนะ”

 

เตวินเงยหน้ามองเด็กโข่งฝั่งตรงข้ามที่กินข้าวต้มหมดมาสามถ้วยแล้ว พร้อมกวาดตามองกับข้าวหลายอย่างที่วางอยู่เต็มโต๊ะ วันสุดสัปดาห์ทั้งที จอมทัพส่งข่าวมาว่าเจ้าเด็กตากวางจะไม่กลับบ้านเสาร์ อาทิตย์ เพราะบ้านอยู่ต่างจังหวัด เขาเลยอยู่หอบ้าง คืนนี้ก็เลยโทรชวนมากินข้าวต้มรอบดึก

 

“แค่นี้ไม่พอยาไส้ด้วยซ้ำ” แม๊กซ์ว่าทั้งที่กำลังเคี้ยวข้าวในปากงุบงับไม่เงยหน้าขึ้นมาคุยด้วยซ้ำ เห็นท่าทางเอร็ดอร่อยของแม๊กซ์ตนก็นั่งเท้าคางมองยิ้ม เรียกแววตาขุ่นมัวของคนตรงข้ามได้ไม่ยาก “เป็นบ้าหรือไง ยิ้มอยู่ได้” เตวินได้ยินแบบนั้นก็หัวเราะออกมาอีก แม๊กซ์ย่นจมูกใส่เล็กน้อยก่อนจะตั้งใจกินข้าวต้มตรงหน้าเหมือนเดิม ท่าทางจะบ้าจริงๆ

 

“อยากกินอะไรสั่งได้อีกนะ” เตวินว่าก่อนจะลงมือกินข้าวต้มของตัวเองอีกครั้ง

 

“แน่นอน มีคนเลี้ยงข้าวทั้งทีจะสั่งมาอีกเยอะๆเลย” คำพูดของแม๊กซ์ก็ทำเตวินหัวเราะอีกครั้งจนได้ แม๊กซ์เหลือบตามองคนตรงข้ามเล็กน้อยก่อนจะถามออกมาตรงๆ “พี่จะจีบผมจริงดิ”

 

เตวินได้ยินอย่างนั้นก็วางช้อนตัวเองลง ประสานมือไว้บนตัก จ้องมองคนตรงข้ามแล้วเงียบไป แม๊กซ์ที่เห็นอย่างนั้นก็เลิกคิ้วมองเล็กน้อยก่อนจะว่าต่อ “ถ้าไม่จริงก็หยุดเหอะ..เดี๋ย....”

 

“จริง...” แม๊กซ์ตาโตขึ้นเล็กน้อย “พี่จะจีบเราจริงๆ...” และสายตาที่จ้องมองมาตรงๆก็ทำให้แม๊กซ์ต้องหลบตาพลางยกแก้วน้ำตัวเองขึ้นมาจิบ

 

“ผ...ผม ไม่ได้ชอบผู้ชายนะ” เตวินได้ยินก็ยักไหล่ขึ้นมา แล้วส่ายหน้าไปมาเบาๆพร้อมรอยยิ้มที่แม๊กซ์คิดมาตลอดว่ามันเป็นรอยยิ้มกวรประสาท

 

“ตอนแรกพี่ก็ไม่ได้ชอบผู้ชาย จอมทัพมันก็ไม่ได้ชอบผู้ชาย...อะไรๆมันก็เปลี่ยนแปลงกันได้...มันอยู่ที่ใจ...ใจสั่งมาน่ะเคยได้ยินไหม” เตวินว่าพลางเอามาทุบอกตัวเองสองสามที แม๊กซ์ก็ทำหน้าเมื่อยกรอกตาไปมาเบาๆ คนบ้าๆบอๆแบบนี้เนี่ยนะ...

 

“เสี่ยวว่ะพี่...”

 

“ไม่ๆๆ...เขาเรียกว่าเป็นสไตล์...เตวินสไตล์” แม๊กซ์ได้แต่ระบายลมหายใจออกมาเบาๆ เหลือบตามองคนตรงข้ามที่ส่งยิ้มกวนประสาทมาให้อีกครั้ง แล้วใช้ความคิดกับตัวเองเงียบๆ

 

“ผมยอมให้พี่จีบก็ได้ แต่....ผมรุกน่ะ” เตวินได้ยินอย่างนั้นขมวดคิ้วมุ่นแล้วจิปากใส่หนึ่งที

 

“ไม่ว่ะ...พี่รุก”

 

“ผมรุก!...”

 

“อะไร...บอกแล้วไงว่าพี่รุกไง” เตวินว่าพร้อมทำหน้าเมื่อยๆเลียนแบบเด็กตากวางบ้าง พลางกอดอกมองปลงๆ

 

“พี่พูดไม่รู้เรื่องหรือไง...ผมรุก!!

 

สุดท้ายเป็นเตวินที่ลุกขึ้นยืนพลางกอดอกมองคนที่จ้องเขม็งมายังที่ตนแล้วระบายลมหายใจคนเดียวเบาๆ

 

“ตัวตัวบนเตียงเสื้อผ้าไม่เกี่ยวเอาไหมล่ะ...” แม๊กซ์ได้ยินก็ขมวดคิ้วแน่น นี่มันใช่วิธีตัดสินใช่ไหมเนี่ย คิดได้ไงวะ แต่พูดต่อมาก็ทำให้แม๊กซ์ต้องเลิกคิ้วมอง “ใครกดใครลงบนเตียงได้ก่อนเป็นเวลาสิบวิ ให้รุกเลย”

 

“ถ้าพี่แพ้?...”

 

“พี่ยอมให้แกเสียบเลย”

 

 

______________________________________________________

 

 

 

Talk : อันส่งท้ายนี่ยังไง 555555 คู่หลังนี่ออกแนวบ้าๆบอๆหน่อยค่ะ

ส่วนพี่จอมทัพก็หยอดตามสไตล์พี่แกนั่นแหละ

เพิ่มเติมคือมีความหื่นที่เพิ่มขึ้นสามเลเวล

จริงๆจะลงตั้งแต่เมื่อวานแล้วค่ะ แต่พอเปิดไฟล์ออกมาคือเซอร์ไพรส์

หายไปหมด ปรากฏที่พิมพ์มาต้องพิมพ์ใหม่แถมยังเดินเรื่องใหม่ด้วย

แตกต่างจากที่พิมพ์ไปตอนแรกโดยสิ้นเชิงเลย

 

ขอบคุณทุกคนและทุกคอมเมนท์นะคะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 79 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

422 ความคิดเห็น

  1. #392 Kim-kibom (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 มกราคม 2561 / 20:51
    คู่หลังนี่น่าจะมาแรงแซงโค้งค่ะ
    #392
    0
  2. #369 M2607 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 มกราคม 2561 / 22:55
    ชอบคู่หลังมากบ้าๆบอๆดี5555
    #369
    0
  3. #339 Husky 'Baby (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2560 / 18:40
    พี่เขาขี้ฟ้องจังค่ะคุณ ปกติพูดน้อยนะแหมมม เตวินนี่มีแผนใช่ไหม!
    #339
    0
  4. #320 ningthanaporn (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2560 / 11:45
    ชอบบบบบบบบ
    #320
    0
  5. #305 Intelligence- (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 20:13
    พี่เตวินต้องมีแผนแน่ๆ ไม่งั้นไม่ท้างี้หรอกก แมกซ์ระวังไว้นะเฮ่ยยย อย่าไปเชื่อมาก!!
    #305
    0
  6. #304 Intelligence- (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 20:08
    เชรดดดดด คู่หลังโคจรพีค อยู่ดีๆมาบนๆล่างๆ นี่คือรอเลยอ่ะ คู่นู่นี่เก็บไปเล้ยยยยย หมั่นมากกกกก หยอดกันไปมาอยู่นั่น เกรงใจคนโสดบ้างเด้!!! งือออออ
    #304
    0
  7. #257 seaseaa (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 07:59
    กร๊ดดดดดด5555555
    #257
    0
  8. #256 evenrr22 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 15:58
    แงงงง คู่หลังนี่โคตรแย่งซีน ตอนนี้นี่คิดไปนู่นแล้ววว ลุ้นว่าใครได้เสียบ เอ้ยย ใครรุก
    #256
    0
  9. #235 Bameverthing (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 เมษายน 2560 / 19:02
    เดี๋ยวววคู่ข้างล่างอะไรกันน โหดร้ายรุกๆอยู่นั้น5555555
    #235
    0
  10. #195 bb.smile (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 13:20
    นี่ๆๆ ยังไม่ทันจะจีบจะเป็นแฟนกัน ก็จะถอดเสื้อผ้าขึ้นเตียงด้วยกันซะแล้ว
    #195
    0
  11. #164 nisaratpromsan (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2559 / 12:20
    ทะเลาะอะไรกันไม่ทะเลาะ ทะเลาะเรื่องใครรุกใครรับ เอาๆแข่งเลย เดี๋ยวแอบดูห่างๆละกัน
    #164
    0
  12. #107 1234_DuncAn (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 กันยายน 2559 / 06:43
    คู่รองนี่ยังไง อยู่ก็ท้าก็ตัวต่อตัวบนเตียง แบบนี้ก็ได้หรอ 5555
    #107
    0
  13. #84 galaxy night (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2559 / 10:00
    ตอนต้นมีความน่ารักมุมิมาก แต่คู่ตอนท้ายนี่ยังไง 5555555555
    #84
    0
  14. #83 cb-hh (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 23:14
    แม็ก แกโดนเสียบ 555555555
    #83
    0
  15. #82 Bgx-Michtyk (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 21:58
    เห็นคนเม้นแม็กซ์กับเตวินหลายคนแล้ว ขอเม้นคู่ใบไม้กับพี่จอมทัพแล้วกัน ใบไม้!!!หนูรออะไรอยู่ลูกจังหวะนี้ต้องยอมแล้วค่ะคุณลูกขาเพื่อความฟินของอิฉัน ให้ลิตมิตถึงหลังไปพบครอบครัวพี่จอมทัพแล้วต้องยอมนะ
    #82
    0
  16. #81 Bambie>_< (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 21:45
    เชียร์พี่เตวินรุกค่ะ!!!!
    แม๊กซ์แกยอมรับเถอะ แกก็พอๆกับใบไม้แหละ ฮือออ
    อิคู่บนมันหวานจนมดกัด เลี่ยนนน ขอลุ้นคู่ล่างแทน
    #81
    0
  17. #80 FahSida (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 21:29
    คู่หลังนี่คือยังไง นี่คือเกมส์เซอร์ไวเวอร์ผู้ชนะได้รุกงั้นหรอ? 555+
    #80
    0
  18. #79 Pop nomsod (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 21:25
    เดี๋ยวๆ คิดดีแล้วใช่ไหมที่ท้ากันแบบนี้
    #79
    0
  19. #78 Ssername (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 20:51
    รีบมาต่อไวๆนะคะ. ชอบคู่เตวินเเม็กส์มากๆค่ะ น่ารักดี อยากให้แมกส์ใช่วิธีสกปรกกดพี่เตวิน แล้วพี่งอนไรงี้อ้ะ. น่าร้ากกก
    #78
    0