คัดลอกลิงก์เเล้ว

[Fic conan] โคนัน x ไฮบาระ (ชินอิจิ x ชิโฮะ) : Doctor

โดย SaitouK12

มิยาโนะ ชิโฮะ : นายเป็นอะไรไป คุโด้คุง!! คุโด้ ชินอิจิ : ช่วยด้วย! ฉันหายใจ...มะ..ไม่ออก

ยอดวิวรวม

18,295

ยอดวิวเดือนนี้

82

ยอดวิวรวม


18,295

ความคิดเห็น


76

คนติดตาม


262
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  9 ม.ค. 60 / 15:26 น.
นิยาย [Fic conan] ⤹ѹ x κ (ԹԨ x ) : Doctor

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
Fic Detective Conan


 โคนัน x ไฮบาระ (ชินอิจิ x ชิโฮะ) 
: Doctor








*แนะนำตัวละคร*

มิยาโนะ ชิโฮะ / ไฮบาระ ไอ
 

 


คุโด้ ชินอิจิ / เอโดงาวะ โคนัน


เนื้อเรื่อง อัปเดต 9 ม.ค. 60 / 15:26


โคนัน x ไฮบาระ (ชินอิจิ x ชิโฮะ) : Doctor


"เธอใจนะว่ามันสำเร็จแล้วนะ"เอโดงาวะ โคนันหรือคุโด้ ชินอิจิ นักสืบม.ปลายชื่อดังที่ตัวหดเล็กลงเพราะความอยากรู้อยากเห็นของตัวเอง ด้วยฤกษ์ยาที่มีชื่อว่า aptx4869 ซึ่งเป็นยาพิษขององค์กรชุดดำที่ลึกลับ

"แน่ใจสิยะ แต่...ยังไงก็ฝากด้วยนะ คุณหนูทดลอง"ไฮบาระ ไอ โค้ดเนมเชอรี่ ผู้วิจัยยา aptx4869 แต่เพราะเหตุบางอย่างทำให้เธอต้องตกอยู่ในสภาพเดียวกันตอบด้วยยิ้ม พร้อมกับส่งยาเม็ดยาวเรียวสีตามขวางแดง-ขาวให้

"หนูทดลอง... นี่เธอจะใช้งานฉันอีกแล้วสินะ"เด็กแว่นรับยามา ดวงตาสีเข้มมองเด็กผู้หญิงในชุดกาว์สีขาวอย่างไม่ค่อยเชื่อใจ

"อีกแล้ว..งั้นเหรอ?"รอยยิ้มเจ้าเล่ห์เผยที่มุมปากเล็ก "...ครั้งก่อน นายเป็นคนขอร้องเองฉันนะ...ฉันบังคับนายหรือเปล่า...ก็ไม่นี่"ดวงตาสีน้ำหมึกมองหนุ่มแว่นที่เตี้ยกว่าอย่างมีชัย

 

...ยัยตัวแสบ... โคนันคิดในใจ

 

 

 

ไฮบาระเดินไปนั่งที่โซฟาตัวยาวประจำ มือเล็กเปิดโน๊ตบุ๊คส่วนตัว ก่อนจะเลือนไปตรงหน้าเด็กชายที่เดินตามหลังมาติดๆ "จากการทดลองครั้งที่ 250 ยาเม็ดนี้มีประสิทธิเป็นยาแก้พิษมากที่สุด"นิ้วเล็กชี้ผลการทดลอง โคนันพยักหน้าอย่างเข้าใจ

"งั้นแสดงว่ายาตัวนี้มีผลแน่ 100% ใช่ไหม"โคนันมองนาเม็ดเรียวบนมือตัวเอง ...เขาจะได้กลับไปเป็นคุโด้ ชินอิจิเหมือนเดิมแล้วสินะ ...

"หึ ไม่ต้องแสดงอาการนอกหน้าขนาดนั้นเลยนี่"ไฮบาระพูดยิ้มๆ "แต่ฉันก็ยังไม่มั่นใจหรอกนะว่ามันจะออกผลดี 100% นะ..."

"เถอะน่า ยังไงก็ไม่มีผลร้ายแรงอยู่แล้วนี่"เด็กแว่นยิ้มให้เด็กหญิงผมสีน้ำตาลแดง "แต่ก็ขอไม่ฝันร้ายแบบคราวก่อนจะดีมากแล้วล่ะ..."โคนันพูด พรางนึกย้อนกลับไปตอนที่เขาขอยาแก้พิษจากไฮบาระ เพื่อกลับไปหารัน แต่ผลที่ออกมามันช่างโหดร้าย เมื่อเขาตกอยู่ในฝันร้ายของอนาคตอีก 10 ปีหน้า เมื่อกลับร่างเดิมไม่ได้

"..."ดวงตาสีน้ำเงินเหล่มองหนุ่มนักสืบเล็กน้อย

 




...เพราะว่าครั้งฝันร้ายนั้นทำให้นายรู้สึกกลัวที่จะกลับไปเป็นคุโด้ ชินอิจิไม่ได้สินะ ถึงได้เร่งให้ฉันรีบทำยาแก้พิษให้สำเร็จโดยเร็วนะ

แต่ว่านะ ฉันไม่เข้าใจตัวเลยจริงๆ ...ว่าทำไมถึงไม่รู้สึกแบบนั้น

ฉันภาวนาให้ตัวเองทำยาไม่สำเร็จ ...เพื่อที่จะได้อยู่เคียงข้างกับนาย

ฉันคงป็นคนเห็นแก่ตัวมากสินะ...

 




"ไฮบาระ!!"

"หือ..อะไร"

"เหม่ออะไรของเธอ...หน้าฉันมีคุณสึบารุติดอยู่หรือไง"โคนันพูดกวนๆ เพราะทุกครั้งที่ไฮบาระเหม่อลอย และมองหน้าเขา มักจะมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นทุกครั้ง ...เขาก็แค่ไม่อยากให้เธอรู้สึกกังวล

"หึ ถ้าบนหน้านายมีคนๆนั้นอยู่จริงๆล่ะก็..."ไฮบาระยกแก้วกาแฟร้อนขึ้นมาเป่า "ฉันจะสาดกาแฟร้อนๆใส่เลยล่ะ"

"เหอะๆ..."โคนันหัวเราะแห้งๆ "งั้น...ฉันกินมันได้เลยใช่ไหม"

"จะรอให้มันเด่งเข้าปากเองก็ได้นะ"ไฮบาระพูดกวนๆ

"งานว่างของเธอคือกวนประสาทฉันหรือไง"

"...ถ้าเป็นคนอื่น ฉันไม่ทำหรอก"

"หือ...หมายความว่ายังไง"เด็กแว่นถามอย่างสงสัย "เธอนี่ชอบพูดอะไรที่ฉันไม่เข้าใจเลยจริงๆ"

 



ไม่เข้าใจเลยจริงๆ ว่าทำไม...

หรือเป็นเพราะ... สิ่งที่ไฮบาระพูด สิ่งที่ไฮบาระทำ มันทำให้หัวใจของเขารู้สึกสับสน เสมือนคนที่เดินหลงทางอยู่ในเขาวงกตที่ไร้ซึ่งทางออก

ทุกครั้งได้ยินคำพูดแบบเดียวกันจากปากเด็กสาวผมสีน้ำตาลแดงตรงหน้า จังหวะการเต้นของหัวใจของเขาก็ผิดปกติไป

...หรือว่ายา aptx4869 จะเป็นยาพิษที่ส่งผลต่อหวใจ...

 





"เหม่ออะไรของนาย คุโด้คุง"ไฮบาระโบกมือผ่านหน้าเด็กแว่นเพื่อเรียกสติ

"อะ...โทษที"โคนันพูดยิ้มๆ ก่อนจะโยนเม็ดยาเรียวสีขาวแดงเข้าปากแล้วกลืนลงคอไปทันที ...และว่าไม่รู้ว่ามันคือโชคดีหรือโชคร้ายกันแน่ ที่เขามีไข้ค่อนข้างสูงมาก... "อึก...!!"



ร่างเล็กกอดตัวเองแน่น เสียงร้องที่แสดงถึงความเจ็บปวดทรมาณดังเป็นช่วงๆ ร่างกายเล็กๆค่อยๆโตขึ้นอย่างแปลกตา เสื้อผ้าไซต์เด็กขาดหลุดจนไม่เหลือชิ้นแบบเดิม "แฮกๆ...หรือว่าฉัน...."ดวงตาสีเข้มมองมือขนาดใหญ่ของตัวเอง 



...เขากลับมาเป็นคุโด้ ชินอิจิแล้ว...



"อะ ใส่เสื้อผ้าซะ"ไฮบาระยื่นเสื้อผ้าโคนันหรือคุโด้ที่กลับไปเป็นร่างเดิมแล้ว ใบหน้าเล็กหันไปมองทางอื่น เพื่อไม่ให้เห็นสิ่งที่ไม่ควรเห็น "รับไปสักทีสิยะ!!"

"อะ...ขอโทษนะ แล้วก็ขอบใจ"คุโด้รับเสื้อผ้าจากไฮบาระมาใส่ทันที ...ชุดนักเรียนของเขานี่น่า...

"ใครใช้ให้นายกินยาในที่แบบนี้กัน..."เด็กสาวในชุดกาวสีขาวบ่นอุบ ใบหน้าน่ารักขึ้นสีแดงก่ำจนเห็นได้ชัด นั้นคงเพราะเห็นเด็กชายที่ได้กลับคืนร่างเดิมอย่างกระทันหัน และอยู่สภาพโป๊เปลื่อย

"แคกๆ ขอโทษนะ"ชายหนุ่มปิดปาก เมื่อเริ่มไอออกมาเป็นครั้งแรก ตั้งแต่เป็นไข้หวัดครั้งนี้

"แปลกนะ ก่อนกินยานาย ยังไม่เห็นไอเลยนี่...แล้วทำไม"ไฮบาระเดินเข้าไปใกล้ร่างสูงที่นั่งอยู่โซฟาฝั่งตรงข้าม "ย่อตัวลงหน่อยสิ"เพราะขนาดตัวที่แตกต่างกันมากเกินไป ทำให้ร่างสูงต้อวย่อตัวลงค่อนข้างมาก เพื่อให้แพทย์ตัวน้อยวัดไข้



มือเล็กแตะที่หน้าหนาของชายหนุ่ม ก่อนจะชักออกอย่างรวดเร็ว "ตัวร้อนมากเลย...กี่องศาเนี่ย"พูดจบแล้วไฮบาระก็รีบวิ่งไปหยิบกล่องยามาเพื่อตรวจอุณหภูมิไข้

"เอ๋ มันร้อนมากเลยเหรอ..."คุโด้แตะหน้าผากตัวเอง "ร้อนมากจริงๆด้วย...แต่นอกจากไอนิดๆกับตัวร้อนหน่อยๆแล้ว ฉันก็รู้สึกว่าตัวเองแข็งแรงมากนะ"

"อย่างงั้นเหรอ"ไฮบาระที่เดินถือกล่องยากลับมาพยักหน้า ร่างเล็กนั่งลงบนโซฟานุ่ม  "แต่ฉันคิดว่ามันต้องมีอะไรผิดปก-...คุโด้คุง!!!"

 





ตุ๊บ!!!

 








ร่างสูงล้มลงนอนกับพื้นอย่างแรง ใบหน้าหล่อแดงจัดด้วยความร้อนจากพิษไข้ ปากซีดจนเกือบขาว เหงื่อที่เมื่อกี้ยังไม่เห็นกลับไหลออกมามากจนเปียกชุมอย่างรวดเร็ว เด็กสาวผมน้ำตาลแดงรีบวิ่งเข้าไปดูอาการของชายหนุ่มทันที "คุโด้คุง...อาการแบบนี้มัน...ไม่ดีแน่"

"หนูไอ เมื่อกี้เสีย-...ชินอิจิ"ด็อกเตอร์อากาสะที่กำลังทำงานประดิษฐ์ในห้องเดินออกมา เมื่อได้ยินเสียง "เกิดอะไรขึ้นเหรอ"

"เดี๋ยวจะเล่าให้ฟังทีหลังคะ ช่วยพาคุโด้คุงลุกขึ้นไปนอนที่โซฟาก่อนดีกว่าค่ะ"ไฮบาระตะโกนบอก ด็อกเตอร์อากาสะพยักหน้าและรีบวิ่งมาช่วยพยุงคุโด้ให้ลุกขึ้นนอนบนโซฟาทันที  

"...เหมือนครั้งก่อนอย่างนั้นเหรอ"

 









 



"อืม...ห้องของเรานี่"คุโด้ลืมตาตื่นขึ้น พร้อมกับดันร่างของตัวเองลุกขึ้นนั่ง ผ้าห่มผืนหนาที่เคยห่มลดต่ำลง ดวงตาสีเข้มทั้งสองกวาดมองสำรวจ...แต่ความรู้สึกบางอย่างบอกว่ามันไม่เหมือนเดิม ...อะไรกันล่ะ!?

!!

ร่างบางในชุดเดรสสีแดงสดถูกส่วมทับด้วยเสื้อกาวสีขาวนั่งฟุบหลับทึ่โต๊ะอ่านหนังสือ ผมสั้นสีน้ำตาลแดงทำให้เขารู้ทันทีว่าเป็นใคร

"ไฮบาระ"คุโด้เอ่ยเรียกชื่อหญิงสาว ซึ่งเป็นจังหวะเดียวกันที่หญิงสาวตื่น

"อืม....คุโด้คุง ตื่นแล้วเหรอ"ไฮบาระขยี้ตาเบาๆเพื่อปรับภาพตรงหน้าให้ชัดขึ้น เมื่อตื่นเต็มที่แล้ว หญิงสาวเดินตรงมาหาชายหนุ่มพร้อมกล่องเครื่องมือบางอย่าง "นายังปวดหัวอยู่หรือเปล่า"

"ก็..ไม่เท่าไร"คุโด้ตอบไปแบบส่งๆ "ว่าแต่เธอ...ทำไมถึง"นัยน์ตาสีเข้มมองหญิงสาวอย่างไม่เข้าใจ ... คนตรงหน้าไม่ใช่ไฮบาระ แต่ เห็น มิยาโนะ ชิโฮะ!!

"อ่อ ไม่ต้องสนใจหรอก ฉันสบา-"

"จะไม่ให้สนใจได้ยังไงล่ะ!!!"มือหนาจับแน่นที่แขนบางทั้งสองของหญิงสาว "ฉันเป็นห่วงเธอนะ"

"อะ..."ชิโฮะมองคุโด้อย่างอึ้งๆ 

"เอ่อ ขอโทษนะ ที่ตะโกนใส่เธอ ...ฉัน ก็แค่.."ใบหน้าหล่อเบื่อนหลบ เพื่อซ่อนความอายที่ปรากฏบนแก้ม

ร่างบางนั่งลงบนเตียงนุ่มข้างๆชายหนุ่ม

"..."ไฮบาระยิ้ม ก่อนจะยื่นเข้าไปใกล้คุโด้จนเกือบชิดกัน ริมฝีปากสีสวยประทับเบาๆที่หน้าผาก "ขอบคุณนะ"แก้มสีนวลขึ้นแดงระเรื่อ กับรอยยิ้มอ่อนโยนที่หาได้ยากบนใบหน้านี้

"..."ชายหนุ่มรู้สึกเหมือนว่าก้อนเนื้อภายในอกมันเต้นแรงมาก ถ้ามันเด่งออกมาได้ก็คงออกมาแล้ว "อย่าทำเหมือนว่าฉันเป็นเด็กสิ"คุโด้เปลึ่ยนเรื่องเพื่อกลบเกลือนความอาย

"หึๆ แต่นายก็ยังเด็กกว่าฉันนี่"ไฮบาระหัวเราะในลำคอ ก่อนจะลุกขึ้นแล้วเดินออกจากห้องไป

"เดี๋ยวสิ ไฮบาระ"

".."

"เธอจะไปไหน..."คุโด้ถาม 

"ฉันมีเรื่องต้องทำนะ และนายห้ามไปไหนเด็ดขาด..เข้าใจไหม"ไฮบาระกำชับเสียงดัง ก่อนจะเดินออกจากห้องไป 


ผ่านไปกว่า 30 นาที


ชินอิจินั่งอ่านหนังสืออยู่ในห้องอย่างเบื่อหน่าย หนังสือเล่มแล้วเล่มเหล่าถูกปิดและวางเก็บบนชั้นอย่างเป็นระเบียบ ร่างสูงเดินหลับมานั่งบนเตียง

น่าเบื่อชะมัด... ชินอิจิคิดในใจ ถ้าไม่ใช่เพราะคำพูดของชิโฮะก่อนไป เขาคงออกไปกระโดดโลดเต้นข้างนอกแล้ว


ไฮบาระ ... ชิโฮะ


อยู่ๆ ภาพของหญิงส่วส่วนสูงปานกลางก็ลอยขึ้นมา เรือนผมสั้นสีน้ำตาลแดงทำให้ใบหน้าสวยดูลึกลับน่าค้นหา กับรอยยิ้มที่ยากจะปรากฏให้เห็น

...ถ้าฉันลืมทุกสิ่งอย่างแล้ว ก็จะได้ยื่นอยู่เคียงข้างนายตลอดไปใช่ไหม.... คำพูดที่เหมือนจะไม่มีอะไรมาก(?)กับรอยยิ้มหวาน


ไฮบาระ...


เปรี้ยง!!


"อึก.."เหมือนสายฟ้าฟาดลงกลางใจ มือหนาจับแน่นที่อกข้างซ้าย "จะ...เจ็บจัง...ทำไมกัน"

"ฉันกลับมาแล้- คุโด้คุง นาย เห็นอะไร"ชิโฮะที่เพิ่มเข้ามาในห้อง รีบวิ่งไปหาชินอิจิทันที "เจ็บตรงไหนเหรอ"เธอถาม ดวงตาสีน้ำเงินฉายความเป็นห่วง

"อึก...!"ร่างสูงนอนราบกับเตียงนุ่ม โดยมีหญิงสาวคอยช่วยเป็นระยะๆ

...อีกแล้ว...!!

หลังจากที่ช่วยให้ชินอิจินอนลงราบกับเตียง ชิโฮะก็เดินเข้าห้องน้ำไป ไม่นานนักก็เดินออกมาพร้อมกับกะละมังใส่น้ำและผ้าขนหนู

"เป็นอะไรมากเปล่า"ชิโฮะถามพรางบิดผ้าขนหนูผืนเล็ก เช็ดใบหน้าหล่อที่เริ่มมีเหงื่ออก ทั้งๆอาการไม่ได้ร้อน 

"นี่ ไฮบาระ"ชินอิจิเรียกชื่อหญิงสาว "ฉันป่วยเป็นอะไรหรือเปล่า"

"เอ๋.."

"ฉัน...ฉันป่วยใช่ไหม"ดวงตาสองคู่มองกัน "..ไฮบาระ"

"...นายเป็นไข้หวัด...ก็แค่นั้น"ชิโฮะตอบ "แต่เดี๋ยวก็หายแล้วล่ะ แค่นายพักผ่อนให้มากๆก็พอ"

"แล้วไข้หวัดมัน...เป็นตรงนี้ได้ไหม"ชายหนุ่มถาม มือหนายกขึ้นแตะกลางหน้าอกของตัวเอง 

"หมายความว่ายังไง..."

"เมื่อกี้ก่อนเธอเข้ามาฉันเจ็บตรงนี้มากๆ แล้วก็ตอนที่เธอมาพยุงฉันด้วย"เสียงเข้มนุ่มที่เคยมาดมั่นกับการไขปริศนา อ่อนลงและสั่นมากจนแทบไม่ได้ยิน 

"นะ..นายไม่ได้เป็นอะไรมากหรอก..เดี๋ยวฉันไปเตรียมมื้อเย็นให้"พูดจบแล้ว ร่างบางก็เดินออกจากห้องไป

"ดะ...เดี๋ยว"

ปัง!!

เสียงปิดประตูดังขึ้นเป็นสัญญาณว่าหญิงสาวเดินออกจากห้องไปแล้ว ชินอิจิมองประตูที่ปิดลงอย่างไม่เข้าใจ


ทั้งที่ไม่ได้มีอะไรผิดปกติแท้ๆ

แล้วทำไม...??

ในใจมันถึงรู้สึกว่า....


ผู้หญิงคนนั้นกำลังปิดบังบางอย่างกับเขา....

ไม่ชอบเลยจริงๆ


"ไฮบาระ...ชิโ- อึก!!"ชายหนุ่มกุมอกแน่น "อีกแล้ว...แบบนี้อีกแล้ว"ชินอิจิพยายามข่มอาการเจ็บปวดปริศนาที่เกิดภายในอกนี้ ...


โรคหัวใจงั้นเหรอ?


ไม่ ไม่ ไม่ อาการมันไม่ใช่อย่างนี้

ฉันรู้

มันจะไม่เกิดขึ้นทุกครั้ง...


แต่อาการนี้


มันเกิดขึ้นทุกครั้งที่เขาคิดถึงเรื่องของเธอ...


...ไฮบาระ...


ทุกๆครั้งที่ฉันคิดถึงเธอ หัวใจมันเจ็บปวดมากนะ








 


 * 40% *

ถ้าอยากอ่านต่อก็คอมเม้นสิ อิอิ ^^

คำแนะนำ:อย่าเป็นผู้อ่านเงาเด็ดขาด


ผลงานอื่นๆ ของ SaitouK12

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

76 ความคิดเห็น

  1. #76 ฟาฮัต
    วันที่ 23 ตุลาคม 2563 / 11:24

    ชอบมาก

    #76
    0
  2. #75 ToWa
    วันที่ 2 กันยายน 2563 / 07:36

    เอามาจะอ่านต่อ

    #75
    0
  3. #74 P.chic22 (@WindSH) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2563 / 21:52
    ผมอยากอ่านต่อครับ ผมชอบคู่นี้ อยากรู้ตอนต่อไปแล้ว
    #74
    0
  4. #73 เต้
    วันที่ 14 มิถุนายน 2563 / 22:54

    เอามาต่อ 555+

    #73
    0
  5. #72 bankdvd8 (@bankdvd8) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2563 / 11:20
    งืออออออ เอาาาามาาาาาา
    •^•อยากอ่านต่อออ
    #72
    0
  6. วันที่ 29 เมษายน 2563 / 21:48
    มาอัปเถอะนะคะ🙏🙇🙏🙏
    #71
    0
  7. วันที่ 22 เมษายน 2563 / 01:10

    อัพเดทเถอะครับ
    #70
    0
  8. วันที่ 8 เมษายน 2563 / 00:47
    เราเป็นคนหนึ่งที่ชอบดูการ์ตูนโคนันมากถึงมากที่สุดชอบชินอิจิคุ่กับโมริรันมากพอมาเจอชิอิจิคู่กับไฮบาระไอก็เลยรู้สึกไม่โอเคกับเรื่องนี้ซักเท่าไหร่ไม่โกรธกันนะ
    #69
    2
    • 13 เมษายน 2563 / 03:34
      อืมมม จะเรียกว่าไงดีละคะ เรื่อใครเรือมันเนอะ แต่ถ้าอิงตามเนื้อเรื่องก็ รันกับชินอิจิคู่กันค่ะ คนเขียนอาจจะแต่งเพื่อสนองความต้องการของตัวเองและคนอื่นๆก็เป็นได้ค่ะ เราก็เรือรันชินอิจินะ!! แต่มาเห็นคอมเม้นท์ของเตงแล้วเรารู้สึกเหมือนเตง กำลังเบียดเรือแบบอ้อมๆอยู่ ถ้าเกิดไม่โอเคมีวิธีเลี่ยงเยอะค่ะ อย่างเช่นไม่อ่านไม่ดูเลย มันเหมือนสมองเปิดรับแต่รันกับชินอิจิซึ่เราก็เป็นแบบนั้น 55555555 อีกอย่างคำว่า ไม่โอเคกับเรื่องนี้สักเท่าไหร่ มันเหมือนเป็นการตัดกำลังใจของนักเขียนนะ คนเขียนอาจจะไม่โกรธแต่คนที่เลื่อผ่านมาเห็นแบบเราล่ะคนหนึ่ง พลอยรู้สึกไม่ดีไปด้วย ไม่มีอะไรค่ะ5555 แค่อยากแชร์แง่มุมของเราให้ฟัง
      #69-1
    • 13 เมษายน 2563 / 07:55
      ขอบคุณคะ
      #69-2
  9. วันที่ 24 มีนาคม 2563 / 00:52

    ไรท์จ๋าาาามาอัพหน่อยค้าบบคิดถึงแล้ววว
    #68
    0
  10. #67 0194
    วันที่ 18 มีนาคม 2563 / 21:32

    รอๆๆๆๆๆ กลับมาอัพเร็วๆ น้าาา

    #67
    0
  11. #66 Tor-Tarn (@Tor-Tarn) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 มกราคม 2563 / 14:06

    สู้ๆนะไรท์
    #66
    0
  12. #65 Tor-Tarn (@Tor-Tarn) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 มกราคม 2563 / 14:06

    สู้ๆนะไรท์
    #65
    0
  13. #64 Tor-Tarn (@Tor-Tarn) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 มกราคม 2563 / 14:05
    กลับมาต่อเถอะนะไรท์ ค้างมากกกเลย
    #64
    0
  14. วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 14:09
    อยากอ่านต่อ
    #63
    0
  15. วันที่ 28 ตุลาคม 2562 / 23:24
    ต่อๆๆๆๆ
    #62
    0
  16. #61 Mold
    วันที่ 12 ตุลาคม 2562 / 15:15

    ชอบมากมาย

    #61
    0
  17. #60 Chayananda
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 14:49

    ชอบมากกก

    #60
    0
  18. วันที่ 23 กรกฎาคม 2562 / 19:29

    ไรท์ที่รักมาต่อเถอะค่า

    #59
    0
  19. #58 asanemoonjan1234 (@asanemoonjan1234) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 14:23
    อ้ยยยคือดีย์มากๆเลยค่ะรออ่านต่อนะคะสู้ๆค่ะ
    #58
    0
  20. วันที่ 2 กรกฎาคม 2562 / 22:03

    ประโยคสุดท้ายสลบเหมือดค่ะ​ กรี๊ดดดดด!

    #57
    0
  21. วันที่ 2 กรกฎาคม 2562 / 22:00

    สนุกมากค่าาาา

    #56
    0
  22. วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 18:17
    รอออออออออออออต่อไป,
    #55
    0
  23. #54 Kik
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 00:38

    อยากอ่านต่ออ่าาาา

    #54
    0
  24. #53 เวนีล่า (@maysena) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 20:31
    ผ่านมา 2 ปีแล้วน้าาา

    เรารอไรท์อัพอยู่นะคะ!
    #53
    0
  25. #52 mioruki (@mioruki) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 23:01
    อยากอ่านต่ออ่าาาาา.
    มาต่อหน่อยนะไรท์
    #52
    0