ไฟละมุน

ตอนที่ 9 : บทที่ 8 The bodyguards. 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,638
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 60 ครั้ง
    23 ธ.ค. 55


บทที่ 8     The bodyguards. 2
 


           ภัชรธิดาเดินทางมาถึงโรงแรมที่พักของบัวบุษย์เมื่อประมาณ 9.30 น.

เป็นเวลาที่บัวบุษย์ และนักข่าวอื่นๆ ไปรวมตัวกันอยู่ที่ห้อง ซึ่งทางโรงแรมจัดไว้ให้

เฉพาะสำหรับนักข่าวและสื่อมวลชนทั้งหลาย เพื่อเตรียมถ่ายทอดข่าวการประชุมคณะ

รัฐมนตรีสัญจร ในเวลา  10.00 น. หญิงสาวจึงโทรฯ เข้ามือถือของบัวบุษย์

           “ ฮัลโหลบุษย์ ชั้นมาถึงแล้วนะ “

           “ โอเค อั้ม รอชั้นอยู่ที่ล๊อบบี้นะ เดี๋ยวชั้นไปหา “

           “ จร้า “ หลังจากวางสาย ภัชรธิดาจึงถอยไปนั่งรอเพื่อนสาวที่โซฟาด้านหลัง

ความเป็นนางแบบทำให้ภัชรธิดาดูโดดเด่น สวยงาม เป็นที่สะดุดตาผู้คนที่ผ่านไปผ่าน

มา หญิงสาวสวมแว่นตาอันโต เพื่อปิดบังใบหน้าบางส่วน แต่ก็ยังมีคนจำเธอได้อยู่ดี

เธอจึงส่งยิ้มให้กับทุกคนที่ยิ้มให้เธอ และแล้วหญิงสาวก็สะดุดสายตาเข้ากับร่างของ

ชายคนหนึ่ง ที่กำลังเดินอย่างรีบร้อนออกไปด้านข้าง ที่จะออกไปสู่ลานจอดรถ ของ

โรงแรม

           “ นายกริช! นี่นา ชั้นเจอนายแล้วนายไม่รอดแน่ ฮึ..”  หญิงสาวลุกขึ้นเดิน

ตามชายหนุ่ม ออกไปทันที เห็นหลังไวๆ ไปไหนแล้ว จากเดินจึงกลายเป็นวิ่งตามออก

ไปทันเห็นเขา กำลังจะออกไปที่ลานจอดรถ ภัชรธิดาวิ่งตามเขาออกไป

           “ อ่าว..หายไปไหนแล้วไวจริง “ หญิงสาวถอดแว่นตาออกเพื่อมองให้ชัดเจน

ขึ้น ขณะที่เธอกำลังหันรีหันขวางอยู่นั่น อยู่ๆ ก็มีมือมาคว้าร่างของเธอ ดึงเข้าไปยังมุม

กำแพงข้างๆ เสา แล้วกอดเธอไว้กับอก ชายหนุ่มหันไปดูชายสองคนที่เขาตามออกมา

เมื่อสักครู่ ซึ่งหันมามองที่เขา และภัชรธิดา แล้วจึงหันกลับไปอย่างไม่สนใจ หญิงสาว

ดิ้นอย่างตกใจ

           “ คนบ้า..ทำอะไรของคุณเนี่ย ปล่อยชั้นเดี๋ยวนี้นะ “ เสียงของภัชรธิดาดังขึ้น

ชายหนุ่มพยายามส่งสัญญาณให้เธอเงียบ แต่ดูเหมือนหญิงสาวจะไม่รู้เรื่องด้วย แถม

ยังพยายามดิ้นรนโวยวาย ทำให้ชายสองคนที่กริชตามออกมา หันกลับมามองชายหญิง

ทั้งคู่อีกครั้ง  

           “ เอาวะ..ขอโทษจริงๆ นะคุณ “  ชายหนุ่มใช้สองมือช้อนไปที่ศีรษะของเธอ

ระหว่างท้ายทอยกับใบหู แล้วจึงก้มลงใช้ปากประกบปิดปากของเธอ เพื่อไม่ให้เธอส่ง

เสียงดังออกมาอีก ภัชรธิดาชะงักและตกตะลึงไปกับ..จะ จูบ!..หนะ นาย จูบชั้นหรอนี่

หญิงสาวงุนงงและวาบหวามจนลืมตัวยืนนิ่งอึ้งไป เหมือนทุกอย่างหยุดนิ่งไปชั่วขณะ..

กริชค่อยๆ ถอนปากออกมา เขาก้มลงมองหน้าหญิงสาวที่ค่อยๆ ลืมตาขึ้นมามองเขา

เช่นกัน เขาจึงใช้นิ้วชี้วางไปที่ปากของเธอ

 

           “ ชูว์.. อย่างส่งเสียงนะครับ ไม่อย่างนั้นผมจูบคุณอีกจริงๆ ด้วย  “ 
 

           ชายหนุ่มยังคงกอดหญิงสาวไว้ เขาหันกลับไปมองชายสองคนเมื่อสักครู่ ซึ่ง

ตอนนี้ หายตัวไปแล้ว จึงค่อยๆ ปล่อยภัชรธิดาให้เป็นอิสระ

           “ คุณรู้ตัวมั้ยเนี่ย ว่าทำผมเสียแผนหมดเลย..”  ยังไม่ทันทีชายหนุ่มจะพูดจบ

           “ เพลี้ย!.. “  เสียงฝ่ามือกระทบใบหน้าของเขา ดังสนั่น หน้าเขาหันไปตาม

แรงตบ

           “ นาย..  นาย กล้าจูบชั้นได้ยังไง... คนบ้า.. บ้าที่สุด “

           ชายหนุ่มหันกลับมามองหน้าหญิงสาว จึงเห็นว่า เธอกำลังโกรธเขามากมาย

นัยน์ตาแดงน้ำตาคลอ ทำให้ใจเขาอ่อนยวบลงจากโทสะ ด้วยแรงตบที่ได้รับเมื่อครู่

           “ ผมขอโทษ ที่ต้องใช้วิธีนี้ ก็คุณไม่หยุดส่งเสียงดัง ผมไม่รู้จะทำยังไงให้คุณ

เงียบเสียงได้เร็วที่สุด ก็เลย ..“

           “ ชั้นเจอคุณทีไร ก็มีแต่เรื่อง ครั้งที่แล้วก็รถชน คุณยังไม่ได้ชดใช้ค่าเสียหาย

ให้ชั้นเลย มาคราวนี้ คุณก็.. มาขโมยจูบแรกไปจากชั้นอีก “

           “ จูบแรกรึ! “ โอ..วาว..ไม่น่าเชื่อ ท่าทางเจ้าหล่อนออกจะเปรี้ยวปานนี้ มิน่า

หละ.. เจ้าหล่อนถึงได้...ชายหนุ่มนึกยิ้มอยู่ในใจ

           “ โอเคๆ.. เอาหละ.. ผมขอโทษจริงๆ นะคุณ แล้วจะให้ผมรับผิดชอบกับสิ่งที่

ผมทำไปแล้วยังไง “

           “ ชั้นโทรฯ ติดต่อคุณหลายครั้ง เพื่อจะส่งรายการค่าเสียหายมาให้ แต่คุณปิด

มือถือ “

           ชายหนุ่มเกาหัว  “ โอ.. ตาย.. ผมลืมไป ช่วงนี้ผมยุ่งๆ นะคุณ.. ขอโทษคุณ

จริงๆ ผมไม่ได้จะหนีความรับผิดชอบหรอกนะครับ แต่ว่ามีคำสั่งย้ายด่วนคุณก็เห็น..เอา

อย่างนี้นะไหนๆ เราก็เจอกันแล้ว เดี๋ยวคุณบอกมาก็แล้วกันว่าทั้งหมดมันเท่าไหร่ ผมชด

ใช้ให้คุณเต็มที่เลย นะครับ “  แล้วชายหนุ่มก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาโทรฯ หากุณฑ์

เขาเดินห่างออกมาจากภัชรธิดาเล็กน้อย

           “ เฮ้ย! ..ไฟ  นายอย่าเพิ่งให้คณะรัฐมนตรีเข้าห้องประชุมนะ เดี๋ยวกันจะให้

เจ้าหน้าที่ปูพรมเคลียร์พื้นที่ให้เรียบร้อยก่อน มีคนต้องสงสัยเข้ามาในพื้นที่ กันเจอมัน

ทำลับๆ ล่อๆ ก็เลยตามพวกมันมาแต่ว่าคลาดกันที่ลานจอดรถ “

           “ พลาดได้ยังไงวะกริช ฝีมือระดับนายแล้ว “

           “ เออ.. พอดีมีเหตุฉุกละหุก นอกเหนือความคาดหมายนิดหน่อย “ กริชหัน

มองไปที่ภัชรธิดา เห็นเธอกำลังมองเขาอยู่เช่นกัน

           “ ไฟ เท่านี้ก่อนนะ เดี๋ยวกันเคลียร์พื้นที่แล้วจะโทรฯ บอกนายอีกที  “  กริช

วางสายจากกุณฑ์ ก็เดินกลับมาที่ภัชรธิดา

           “ ผมมีงานด่วนที่ต้องรีบไปทำ มันสำคัญมาก เอาอย่างนี้นะครับ เย็นนี้ผมขอ

พบคุณที่ห้องอาหารของโรงแรมก็แล้วกันนะครับ รบกวนขอเบอร์โทรศัพท์คุณได้ไหม

ครับ เผื่อมีเหตุฉุกเฉินอีก พอดีว่าหน้าที่การงานผมมันหาเวลาเอาแน่เอานอนไม่ได้ ผม

จะได้โทรฯ แจ้งคุณได้ “

           ชายหนุ่มยื่นโทรศัพท์ของเขาให้ภัชรธิดา   “ คุณช่วยกดหมายเลขโทรศัพท์

ของคุณให้ผมหน่อย นะครับ “

           ชายหนุ่มยกนาฬิกาข้อมือขึ้นดู.. หน้าตาเคร่งเครียดขึ้นเล็กน้อย.. ใกล้เวลา

ประชุมเข้ามาทุกที เขาไม่อยากให้เลื่อนเวลาประชุมออกไปเพราะจะทำให้นักข่าวสงสัย

แล้วเรื่องจะบานปลาย ภัชรธิดาเห็นว่ากริชกำลังยุ่งจริงๆ จึงรับโทรศัพท์มากดหมายเลข

ลงไปแล้วยื่นคืนให้เขา

           “ หวังว่าเย็นนี้..จะเป็นการพบกัน เป็นครั้งสุดท้าย นะคะ “ ว่าแล้วหญิงสาวก็

ค้อนให้เขาเสียวงใหญ่ กริชยิ้มรับกับท่าทางของหญิงสาว จะว่าไปเจ้าหล่อนก็น่ารักดี

แฮะ...

           “ ผมขอตัวไปจัดการอะไรๆ ให้เรียบร้อยก่อนนะครับคุณภัชรธิดา แล้วเย็นนี้

พบกันครับ “

           หญิงสาวทำหน้าเชิดใส่เขา กริชอมยิ้มเล็กน้อย และก่อนที่จะเดินแยกกันออก

ไป

           “ อ้อ... คุณภัชรธิดา ครับ “  เมื่อหญิงสาวหันกลับมามองเขา

           “ ผมมีบางอย่างลืมบอกคุณไป..คือว่า..จูบแรกของคุณ หวานจนผมติดใจเสีย

แล้วสิ ถ้าจะให้ผมรับผิดชอบตลอดชีวิต ผมก็ยินดีนะครับ “  เขาทำท่าตะเบ๊ะเธออย่าง

ล้อเลียน แล้วจึงเดินจากไปอย่างรวดเร็ว

           อ๊ายยย!... ภัชรธิดาเต้นเร่าๆ..อยากจะกรี๊ดดด.. คนบ้า..ไอตำรวจบ้านี่..งื้อ! 

หญิงสาวเดินกลับไปที่ล๊อบบี้พลางมือก็ถูปากตัวเองไปมา เหมือนจะพยายามลบรอยจูบ

ของเขาออกไป

   
           บัวบุษย์กำลังมองหาภัชรธิดาอยู่ที่ล๊อบบี้ของโรงแรม  แต่ก็ไม่เห็นแม้แต่

เงาของเพื่อนสาว จึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อจะโทรฯ หา พลันก็เห็นภัชรธิดาเดินกลับ

เข้ามาพอดี

           “ อ่าว..ไปไหนมาหรอ อั้ม “

           “ ชั้นเจอนายกริชหนะซิ เลยเดินตามเขาออกไป ก็..ได้คุยกันแต่ว่าเค้าบอกว่า

ยังไม่ว่าง เค้านัดชั้นเย็นนี้ที่ห้องอาหารของโรงแรมหนะ “

           “ แล้วเป็นอะไรไปหละ ทำไมถึงทำหน้าตายู่ยี่ขนาดนี้ หรือไปทะเลาะกับเค้า

มาอีก..หือ? ”

           “ ก็..เค้า..”  ภัชรธิดาพูดไม่ออก ไม่รู้จะบอกเพื่อนสาวว่าอย่างไรดี   “ เออ

เปล่าๆ ไม่มีอะไรหรอก ไม่อยากจะพูดถึง “

           “ เอ๊า! .. ยัยคนนี้ วันนี้มาแปลกนะเนี่ย “   บัวบุษย์ไม่อยากจะคาดคั้นเพื่อน

เนื่องจากรู้นิสัยกันดี ว่าถ้าภัชรธิดาพร้อมที่จะพูดเมื่อไหร่ เธอเองจะเป็นคนแรกที่ได้รู้

           “ ถ้างั้น ชั้นว่าเราเอาสัมภาระของเธอ ไปเก็บที่ห้องชั้นก่อนไหมจ๊ะ..แม่เพื่อน

รัก “

           “ ก็ดีเหมือนกัน อ้อ..แล้วบุษย์ไม่ต้องไปตามข่าวประชุมรัฐมนตรี หรอ “

           “ ไม่เป็นไรหรอก มีนักข่าวประจำอยู่แล้ว .ป่ะไปเถอะ “

           เมื่อขึ้นไปถึงห้องพัก  “ ว่าแต่อั้มเถอะ มาเดินแบบที่โรงแรมไหนหรอ “

           “ ชั้นเพิ่งถามเอเจนซี่นะ เค้าบอกว่าที่โรงแรมนี้หละบุษย์ งานคืนพรุ่งนี้เห็นว่า

ทางการท่องเที่ยวเค้าจัดเพื่อโปรโมทการท่องเที่ยวและเมืองแฟชั่นหนะ “

           “ อ๋อ..คงเป็นงานปิดการประชุมรัฐมนตรีสัญจรหละมังอั้ม “

           “ คงงั้นหละ ..ว่าแต่ตั้งแต่มาเนี่ย บุษย์ได้เจอท่านเลขาฯ รูปหล่อบ้างรึยังจ๊ะ “

           “ ก็..ได้เจอเมื่อวานหนะ เค้ามาช่วยชั้นจากโจรหื่นกามสองคน “

           “ ห๊ะ! ..อะไรนะ โจรหรอบุษย์ ไปเจอที่ไหนอะ “

           “ ที่ชายหาดหนะซิ..ชั้นออกไปเดินเล่นแต่ว่าเพลินไปหน่อย ก็เลยเจอดีเข้า

ยังดี ที่คุณไฟเค้ามาช่วยไว้ทัน “

           “ โอ๊ะโอ..แล้วเป็นยังไง เธอก็เลยปลื้มเค้าเลยหละสิ “

           “ อืม ก็ไม่ขนาดนั้นหรอก ชั้นแค่รู้สึกว่าเค้าไม่เหมือนภาพที่เราเคยเห็นตาม

ข่าวต่างๆ นะ “

           “ สรุปว่าดี หรือไม่ดีหละ บุษย์ “

           “ ก็..โอเคนะ  เค้าบอกว่าจะทำให้ชั้นได้รู้จักเค้ามากขึ้น เค้าไม่ได้คาดคั้นจะ

เอาคำตอบอะไรตอนนี้ ชั้นก็เลยคิดว่าก็ดูๆ เค้าไปก่อนหนะ “

           “ โอ๊ย!..จะตาย แม่คุณเอ๊ย ..สาวๆ ทั่วบ้านทั่วเมืองวิ่งไล่ล่าเค้า แต่หล่อน

อยู่เฉยๆ หยิบชิ้นปลามันไปซะงั้น “

           “ อั้ม..มันก็แค่เริ่มต้นหนะ ชั้นยังไม่รู้เลยว่าจะต้องเจออะไรบ้าง บางทีอะไรๆ

มันก็อาจจะไม่ได้สวยหรูเหมือนอย่างที่แกคิดก็ได้นะ ชั้นไม่อยากคาดหวังอะไร มันคง

ต้องใช้เวลาอีกนานกว่าชั้นจะมั่นใจ แกก็รู้ว่าชั้นไม่ชอบล้อเล่นกับความรู้สึก การรักใคร

สักคนมันไม่ใช่แค่ตาเห็น หูได้ยิน แต่มันอยู่ที่ใจต่างหากว่าเราได้สัมผัสถึงความรู้สึกนั้น

จริงๆ ไหม “

           “ เอาเถอะๆ ยังไงก็แล้วแต่เธอ.. ก็แล้วกัน แต่ไม่ว่ายังไงชั้นก็เชียร์คุณกุณฑ์

เค้าหละ ชั้นว่าเค้าเป็นคนดี แล้วก็ดูไม่ใช่คนเจ้าชู้ด้วย ไม่เหมือนนายกริช คนเจ้าชู้บ้า

กามนั้น ชิส์ “

           “ อะไรนะ..อั้ม คุณกริช คนเจ้าชู้บ้ากาม แกหมายความว่ายังไงเค้าทำอะไร

แกหรือไง “

           “ ป๊าว! ไม่มีอะไรนี่ ชั้นก็แค่ไม่ชอบขี้หน้าเค้า “

           “ จริงหรอ..จ๊า เสียงสูงไปมั้ย ทำไมปฎิเสธแล้วต้องหน้าแดงด้วยหละ บอก

ชั้นมาซะดีๆ ฮือ “

           “ ไม่มีอะไร จริงๆ น๊า “ บัวบุษย์มองหน้าเพื่อนสาวอย่างสงสัย “ ชั้นว่าเราลง

ไปข้างล่างกันเถอะนะบุษย์ “ ภัชรธิดาพยายามหาทางเลี่ยง

           “ ก็ได้.. ไม่อยากบอกใช่มั้ย! แล้วอย่ามาอยากเล่าให้ชั้นฟังทีหลังก็แล้วกัน

ไปใกล้เวลาประชุมเข้าไปทุกทีแล้ว “


           เมื่อทั้งสองสาวก้าวเข้าไปในห้องผู้สื่อข่าวนั้น ทุกอย่างก็พร้อมสำหรับการ

ประชุมแล้ว เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ที่ประชุมอนุมัติงบประมาณไปหลายโครงการที่

จะใช้ในการพัฒนาท้องถิ่นตามที่ชาวบ้านร้องขอ บัวบุษย์นั่งดูการทำงานของกุณฑ์อยู่

เงียบๆ หล่อนได้เห็นความเอาจริงเอาจัง เคร่งขรึม สุภาพนุ่มนวลของเขา ท่านนายกฯ

มักหันมาสอบถามข้อมูลต่างๆ และความคิดเห็นของเขาเสมอๆ ซึ่งชายหนุ่มก็สามารถ

นำเสนอข้อมูลที่ท่านต้องการได้อย่างไม่มีขาดตกบกพร่อง ทุกอย่างผ่านไปจนปิดการ

ประชุมในช่วงเย็นเพื่อไปประชุมต่อในวันรุ่งขึ้น


           “ เฮ้ย..กริช  ขอคุยด้วยหน่อยสิ “  กุณฑ์เรียกกริชไว้ หลังจากทั้งสองคน

ส่งท่านนายกฯ เข้ายังห้องพักเรียบร้อย มีชุดรักษาความปลอดภัยของกริช ดูแลอย่าง

ใกล้ชิด ห้องพักของกุณฑ์อยู่ติดกับห้องของท่านนายกฯ ทั้งสองคนพากันเดินเข้าไปใน

ห้องของกุณฑ์

           “ เออ กันก็อยากคุยกับนายเหมือนกัน.. เมื่อเช้ายุ่งๆ กว่าจะเคลียร์ทุกอย่าง

เรียบร้อย แต่ก็ทันเวลาพอดี กันยังคิดว่านี่ถ้าต้องเลื่อนเวลาประชุมออกไป คงเป็นเรื่อง

ใหญ่แน่ “

           “ กันคิดว่าพวกมันเริ่มแผนการณ์แล้วนะ เราคงต้องมีแผนสำรอง มีข่าวว่าพวก

มันจะเล่นช่วงขากลับขึ้นกรุงเทพฯ “

           “ คิดว่าอย่างนั้นเหมือนกัน แล้วนายมีแผนยังไง “

           กุณฑ์บอกเล่าแผนสำรองให้กริชทราบ ทั้งสองปรึกษากันอย่างเคร่งเครียด

           “ โอเคตามนี้นะ ทุกอย่างจะต้องเงียบที่สุด กันประสานงานกับหน่วยความมั่น

คงแล้ว ทุกอย่างโอเค กันมีชุดปฎิบัติการพิเศษที่จะจัดการให้เป็นไปตามแผน ส่วนนาย

ต้องอารักขาท่านนายกฯ ให้ปลอดภัย “

           “ ไม่มีปัญหาเพื่อน “  ทั้งคู่ยกกำปั้นชกใส่กันเบาๆ แล้วจับมือกันกระชับเป็น

สัญญา

           “ เออ..ว่าแต่เมื่อเช้ามีอะไรรึ ทำไมคลาดกับผู้ต้องสงสัยได้ “

           “ นายจำเรื่องที่กันเกิดเหตุรถชนกับคุณภัชรธิดาได้ไหม “

           “ อืม..แล้วยังไง เธอมาเกี่ยวอะไรด้วย “

           “ ก็เธอมาที่นี่หนะสิ แถมวิ่งตามกันออกไปที่ลานจอดรถ โวยวายเสียงดังลั่น

ไปหมด ว่ากันชนแล้วหนี ไม่รับผิดชอบ บอกให้เงียบก็ไม่ฟัง กันไม่รู้ว่าจะทำยังไง ก็

เลย..เออ..”   กริชอ้ำอึ้งขึ้นมาทันที

           “ ก็เลย..อะไรของแก เฮ้ย!..อย่าบอกนะว่าแกไปทำร้ายอะไรเค้า “

           “ เฮ้ย!. บ้าน่า ใครจะไปทำร้ายผู้หญิงได้ กันก็แค่จูบหล่อน “

           “ ห๊ะ! จูบหล่อน “

           “ เออ.. ก็กันไม่รู้ว่า จะทำให้หล่อนเงียบได้ยังไงนิหว่า แถมไอ้สองตัวที่กัน

ตามไป มันก็หันมามองกันด้วยความสงสัย นี่.. ถ้ามันเกิดชักปืนออกมายิงเข้าให้ก็เรื่อง

ใหญ่หละเอ็ง.. เอ๊ยยย..”

           “ แล้วเธอ.. ว่ายังไงบ้างหละ “

           “ ก็โกรธหนะสิ ถ้าฆ่ากันได้ หล่อนคงทำไปแล้ว อืมมม.. แต่กันว่าผู้หญิงคนนี้

น่าสนใจว่ะ หล่อนดูไม่เหมือนภาพลักษณ์ภายนอก เห็นหล่อนเฮี้ยวเปรี้ยวขนาดนั้น แต่

จริงๆ กลับไม่ใช่ว่ะ
กันยังจำแววตางุนงงชวนฝันของหล่อนที่ลืมตาขึ้นมาดูกัน หลังจาก

จูบหล่อนแล้ว มันจี๊ดอะ..กัน “  

           “ เดี๋ยวนะไอ้กริช นายอย่าบอกนะว่ากำลังหลงรักสาวเพราะจูบเดียวเนี่ย..เฮ้ย

ไอ้เสือ.. หมดลายเลยหรอวะ “

           “ เออน่า..แกไม่เข้าใจหรอกว่า.. เวลาที่เราเจอคนที่มัน..จี๊ดเข้าหัวใจอะ มัน

เป็นยังไง ต่อให้หล่อนไม่ต้องทำอะไร แค่ได้เห็นแค่อยู่ใกล้ มันก็ใช่แล้ว “

           กุณฑ์หัวเราะให้กับท่าทางของกริช “ แล้วนายจะทำยังไงหละ นายไปทำบ้าๆ

แบบนั้นใส่เค้า ป่านนี้ไม่เกลียดนายไปแล้วรึ “

           “ ไม่เป็นไรหรอก เชื่อหัวไอ้กริชเถอะ.. ผู้หญิง..หล่อนจะลืมจูบแรกได้ยังไง

เย็นนี้ กันมีนัดกับหล่อนที่ห้องอาหารของโรงแรม จะไปเคลียร์เรื่องเก่าหนะ ส่วนเรื่อง

ใหม่เอาไว้ค่อยว่ากัน “  กริชยักคิ้วให้เพื่อนอย่างครื้นเครง

           “ เออ..ไอ้นี่.. ขอให้โชคดีก็แล้วกัน อย่าโชคเลือดกลับมาหละ “

 

           ทั้งสองหัวเราะให้กันอย่างรู้ใจ


           สัญญาณโทรศัพท์มือถือของภัชรธิดาดังขึ้น ขณะที่บัวบุษย์กำลังอยู่

ในห้องน้ำ


           “ ฮัลโหล คุณภัชรธิดาครับ อีก 10 นาที พบกันที่ห้องอาหารนะครับ “

           “ ค่ะ “ หล่อนย่นจมูกใส่โทรศัพท์ก่อนที่จะวางสายแล้วจึงลุกขึ้นสำรวจความ

เรียบร้อยของตนเอง เดินไปหยิบเอกสารที่เตรียมมาเพื่อให้เขา “

           “ บุษย์ จะลงไปที่ห้องอาหารพร้อมกันมั้ยจ๊ะ นายกริชเค้าโทรฯ มาบอกว่าอีก

10 นาที ให้ไปเจอกันที่ห้องอาหาร จร้า “

           “ อั้ม.. ลงไปก่อนน๊า เดี๋ยวบุษย์ตามไปยังไม่เรียบร้อยเลย.. นะจ๊ะ “

           “ จร้า .. “

           หญิงสาวจึงถือเอกสารเดินออกไป เธอมาถึงห้องอาหารก่อนเวลาจึงเลือกมุม

นั่งด้านที่ติดกับทะเล มองเห็นพระอาทิตย์กำลังจะตกดิน บรรยากาศดีทัศนียภาพสวย

งาม เวลาผ่านไปช้าๆ จนเลยเวลาที่กริชนัดไว้ ภัชรธิดาก็ยังไม่เห็นแม้แต่เงาของกริช

หญิงสาวเริ่มหงุดหงิด

           ด้านกริช เขาเดินเร็วๆ ไปที่ห้องของกุณฑ์ เมื่อชายหนุ่มเปิดประตูออกมา

           “ เฮ้ยไฟ กัน วานหน่อยสิ นายช่วยลงไปรับหน้าคุณภัชรธิดาให้กันก่อนนะ พอ

ดี มีเหตุฉุกเฉินนิดหน่อยบอกเธอว่าเดี๋ยวกันตามลงไป “

           “ อ่าว!..แล้วแกจะไปไหน กริช “

           “ กันจะไปดู เด็กมันรายงานว่าเจอวัตถุต้องสงสัย ยังไง.. กันฝากนายบอกคุณ

ภัชรธิดาให้ด้วย ว่าเดี๋ยวกันตามไปแน่ๆ “

           “ เออ..ไอ้นี่ ยังมีอารมณ์ห่วงสาว “ 

           เมื่อกริชเดินหายไปแล้ว กุณฑ์จึงลงไปที่ห้องอาหาร เขาไม่เคยเห็นภัชรธิดา

มาก่อนจึงกวาดสายตาดูไปเรื่อยๆ จนพบหญิงสาวสวยคนหนึ่งนั่งอยู่ เขาเดาได้ทันทีว่า

ต้องเป็นเธอจึงเดินเข้าไปหา

           “ ขอโทษนะครับ ใช่คุณภัชรธิดารึเปล่าครับ “

           หญิงสาวหันมาเห็นเขาก็แปลกใจแต่ก็ยิ้มรับอย่างยินดี  “ ค่ะ ดิฉันเอง เออ..

ท่านเลขาฯ “

           “ เรียกผมว่ากุณฑ์ก็ได้ครับ คุณภัชรธิดา “

           “ ออ..ค่ะ เชิญนั่งค่ะ คุณกุณฑ์.. ไม่ทราบว่า.. คุณกุณฑ์มีธุระอะไรกับดิฉันรึ

เปล่าคะ “

           ชายหนุ่มยิ้มเล็กน้อยแล้วจึงนั่งลง “ ส่วนตัวผม คงไม่มีหรอกครับ แต่ว่าเพื่อน

ของผมต่างหากที่มี คือนายกริชหรือสารวัตรกริชหนะครับ เขาฝากผมให้มาบอกคุณว่า

พอดีเขามีเหตุฉุกเฉินนิดหน่อย เดี๋ยวเขาจะตามมานะครับ เกรงว่าคุณจะรอนาน มันเลย

ส่งผมมาอยู่เป็นเพื่อนคุณก่อน นะครับ “

           “ คุณกริชนะหรือคะ เป็นเพื่อนของคุณ..”

           “ ทำไมหรือครับ “ ชายหนุ่มถามอย่างแปลกใจ

           “ ก็..เค้าไม่มีอะไรเหมือนคุณเลยนี่คะ คุณออกจะสุภาพแต่...”  กุณฑ์หัวเราะ

ออกมาเล็กน้อย

           “ คุณอย่าไปถือสา กับความทะเล้นของมันเลยครับ ผมรับรองได้ว่า กริชเป็น

คนดีแน่นอนครับ “

           ขณะที่พูดหางตาของกุณฑ์ก็เห็นว่ามีคนแอบถ่ายรูปของเขากับภัชรธิดา ชาย

หนุ่มขมวดคิ้วเล็กน้อย สงสัยจะเป็นนักข่าวเพราะเริ่มมีผู้คนลงมาทานอาหารกันแล้วเมื่อ

หันไปดูก็ไม่เห็นเสียแล้ว

           “ จริงหรอคะ ไม่ทราบสิคะเวลาดิฉันเจอเค้าทีไรเป็นมีเรื่องกันทุกที “

           “ คุณภัชรธิดามาทำธุระอะไรที่นี้หรือครับ “

           “ ดิฉันมาเดินแบบหนะค่ะ งานคืนพรุ่งนี้จัดที่นี่ นี่คะ “

           “ อ๋อ งานของการท่องเที่ยวใช่ไหมครับ ท่านนายกฯ เป็นประธานเปิดงาน “

           “ คงใช่หละมังคะพอดีตอนรับงานดิฉันไม่ได้ถามรายละเอียดมาก เป็นเอเจนซี่

ที่รู้จักและรับงานกันมานานหนะคะ “

           “ แล้วคุณมาคนเดียวหรือครับ “

           “ ดิฉันล่วงหน้ามาก่อนหนะค่ะ พอดีมีเพื่อนมาทำข่าวอยู่ที่นี่อยู่แล้วก็เลยมา

ก่อน “

           “ นั่นไงคะ เพื่อนดิฉันมาพอดี “ ภัชรธิดาบอกกุณฑ์เมื่อเห็นบัวบุษย์เดินเข้ามา

ชายหนุ่มหันไปดูแล้วจึงลุกขึ้น เขายิ้มให้หญิงสาวตาเป็นประกาย

           “ คุณไฟ.. “  บัวบุษย์แปลกใจเล็กน้อย ชายหนุ่มรอจนบัวบุษย์นั่งลงข้างๆ

ภัชรธิดาแล้วจึงนั่งลง

           “ นี่บัวบุษย์ค่ะ เป็นเพื่อนรักของดิฉัน “

           “ ยินดีที่ได้รู้จัก เพื่อนคุณภัชรธิดาครับ “  กุณฑ์หยอกล้อเธอ.. ยิ้มๆ

           บัวบุษย์หน้าแดงเล็กน้อย ที่ถูกแซวต่อหน้าเพื่อนสาว

           “ ยินดีที่ได้รู้จักท่านเลขาฯ เช่นกันค่ะ “ ภัชรธิดาหัวเราะกิ๊กเลยทีเดียว..เออ

พอกันทั้งคู่ สมกันดีจริงๆ

           “ แล้วคุณกริชหละอั้ม ยังไม่มารึ “

           “ ยังเลย เห็นคุณกุณฑ์บอกว่า เค้าติดธุระด่วน เลยให้คุณกุณฑ์มารับหน้าชั้น

แทนหนะเดี๋ยวคงตามมา “

           “ ถ้าอย่างนั้น ผมว่าเราสั่งอาหารมาทานกันก่อนดีกว่านะครับ “

           “ ก็ดีเหมือนกันค่ะ..บุษย์สั่งเลย “ ภัชรธิดาเรียกพนักงานมารับรายการอาหาร

ทั้งของเธอ และบัวบุษย์ ส่วนกุณฑ์ก็สั่งของตนเอง สายตาของเขาไปหยุดอยู่ที่ข้อมือ

ซ้ายของบัวบุษย์ที่มีสร้อยเงินเส้นเล็กร้อยหัวใจดวงจิ๋วสองดวงแกว่งไกวไปมาตามการ

เคลื่อนไหวของเธอ ชายหนุ่มยิ้มน้อยๆ และเลื่อนสายตาขึ้นไปมองหน้าหญิงสาวด้วย

ประกายตาอันลึกซึ้ง จนบัวบุษย์ต้องหลบสายตาเขา อย่างเก้อเขิน

           ภัชรธิดานั่งมองกิริยาของคนทั้งสองอย่างสนใจ พลางคิด ชั้นว่าแกไม่รอดแน่

ยัยบุษย์เอ้ย.. แค่สายตาที่คุณกุณฑ์เค้ามองมา แกก็สั่นไหวขนาดนี้ จะทนไปได้สักกี่น้ำ

กันเพื่อนชั้น..ปากแข็งแต่ใจอ่อนเสียหละมังหว่า..


           ขณะเดียวกัน กริชก็เดินเข้ามาอย่างเร่งรีบ

           “ ผมมาช้าเกินไปหรือเปล่าครับ “ ชายหนุ่มนั่งลงข้างๆ กุณฑ์ โดยไม่ต้องรอ

ให้ใครเชิญ

           “ ไม่หรอก เพิ่งเริ่มสั่งอาหารกันเอง นายจะกินอะไรหละ สั่งได้เลย “ กุณฑ์ส่ง

เมนูให้เพื่อน

           “ อืม.. ว่าแต่จะไม่แนะนำกันหน่อยหรือว่า.. ใครเป็นใคร “

           “ คุณภัชรธิดา นายรู้จักแล้วนี่ ส่วนนี่ก็คุณบัวบุษย์ เป็นเพื่อนคุณภัชรธิดา แล้ว

ก็เป็นนักข่าวจากสำนักข่าวพราวฟ้าออนไลน์ ที่มาทำข่าวการประชุมนี่หละ  “ กุณฑ์แนะ

นำให้เพื่อน

           “ สวัสดีค่ะ ท่านสารวัตร “

           “ โอ๊ะ!..คุณบัวบุษย์ครับ อย่าเรียกแบบนั้นเลยครับ เรียกผมว่ากริชก็ได้ครับ “

           กริชมองหน้าบัวบุษย์อย่างครุ่นคิด เขารู้สึกคุ้นหน้าเธออย่างมาก เฮ้ย..นึกออก

แล้ว..

           “ ออ..คุณ..โอ๊ย!.. “  กริชร้องอย่างเจ็บปวด เนื่องจากกุณฑ์เหยียบเข้าให้ที่

ปลายเท้าของเขาอย่างแรง

           “ เป็นอะไรไปคะ คุณกริช “ บัวบุษย์ถามอย่างตกใจ

           “ เออะ.. ไม่มีอะไรครับ ผมเตะเก้าอี้ใต้โต๊ะนิดหน่อย “   กริชหันไปมองหน้า

เพื่อนรัก หนอย ..ไอ้นี่ มันเสือซุ่มนิหว่า..

           “ นายยังไม่ได้บอกเลยว่า เรียบร้อยรึเปล่า.. เรื่องที่ไปจัดการ “ กุณฑ์เปลื่ยน

เรื่องทันใด

           “ เออ..ไม่มีอะไร เรียบร้อยแล้ว “

           “ อืม.. ก็ดีแล้ว ถ้างั้นนายสั่งอาหารก่อนแล้วกัน “  กุณฑ์เรียกพนักงานมารับ

รายการอาหารของกริช

           “ เอาหละ คราวนี้.. มาว่ากันด้วยเรื่องธุระของนาย กับคุณภัชรธิดา เสียที “

           “ กันแล้วแต่คุณภัชรธิดานะ เห็นบอกว่าจะเอารายการความเสียหายมาให้ “

            กริชหันไปถามภัชรธิดา “ คุณคิดค่าเสียหายมาเท่าไหร่ ผมก็จ่ายให้เท่านั้น

หละครับ “

           “ ไม่กลัวชั้นโก่งราคา หรือไงคะ “

           “ ไม่เป็นไรครับ ผมยินดีให้คุณโกงหมดทั้งตัวและหัวใจเลยครับ “ กุณฑ์และ

บัวบุษย์ มองหน้ากันแล้วยิ้มอย่างขบขัน

           “ นี่!..คุณ อย่ามาพูดเล่นแบบนี้นะ “ ภัชรธิดาอายก็อาย ไม่คิดว่าเขาจะห่าม

ขนาดนี้ ดูสิ.. พูดออกมาได้ต่อหน้าต่อตาคนอื่น

           “ ไม่นะ ผมพูดจริงจริ๊ง!.. “  เฮ้ยย.. ยังมาทำเสียงสูงใส่อีก งื้อ..! คนบ้า..

           ภัชรธิดายื่นเอกสารทั้งหมดให้เขาอย่างกระแทกกระทั้น กริชรับไปดูแล้วก็ยิ้ม

ให้หญิงสาว ทำหน้าซื่อนัยน์ตาใส ชายหนุ่มหยิบสมุดเช็คออกมา เขียนใส่ตัวเลขตาม

เอกสาร ที่ภัชรธิดายื่นให้เมื่อครู่ เขาส่งเช็คให้เธอพร้อมเอกสารทั้งหมด

           “ คุณจะไม่เก็บไว้เป็นหลักฐานหรอคะ “

           “ ไปเป็นไรหรอกครับ คุณเก็บไว้เถอะ ผมแค่อยากชดใช้ความเสียหายให้คุณ

เท่านั้น ผมขอโทษจริงๆ ที่ทำให้คุณต้องเดือดร้อน “ หญิงสาวจึงรับเช็คและเอกสารทั้ง

หมดกลับไป

           “ ต่อไป เราก็เป็นเพื่อนกันได้แล้ว ใช่ไหมครับ “ ภัชรธิดามองหน้าเขา นิ่งๆ

           “ แต่ ดิฉันไม่อยากเป็นเพื่อนกับคุณนี่คะ เจอคุณทีไรมีแต่เรื่องทุกที “

           “ ถ้า..ไม่อยากเป็นเพื่อนผม งั้นคุณก็ต้องเป็นอย่างอื่นแล้วหละ “  ชายหนุ่ม

พูดนิ่งๆ พลางถอนใจ

           “ หมายความว่ายังไงคะ ? “

           “ ก็..” กริชทำเป็นหันซ้ายทีขวาที “ เป็นแฟนผม ไงหละครับ “

           “ นี่คุณ!... “ ภัชรธิดาอายจนไม่รู้จะทำอย่างไรกับผู้ชายคนนี้ดี

           กุณฑ์เห็นท่าไม่ดีจึงขัดขึ้น  “ กริช เลิกล้อเล่นได้แล้ว เอาหละอาหารมาแล้ว

ทานข้าวกันดีกว่าครับคุณภัชรธิดา คุณบุษย์ “

           ระหว่างทานอาหาร กุณฑ์ดูแลทั้งบัวบุษย์และภัชรธิดาอย่างดี ส่วนกริชนั้น เขา

ทานไปก็มองหน้าภัชรธิดาไป โดยไม่พูดอะไรอีกเลย จนสิ้นสุดรายการอาหาร เมื่อชำระ

เงินเรียบร้อย กุณฑ์จึงขอตัวกลับไปเตรียมเอกสารข้อมูลสำหรับการประชุมในวันรุ่งขึ้น

ชายหนุ่มมาส่งสองสาวขึ้นลิฟท์และล็อคตัวกริชไว้ ขึ้นไปที่ห้องพักของเขาด้วยกัน

           “ ไอ้กริช..แกไปแกล้งเค้าแบบนี้แล้วเค้าจะชอบแกหรอ วะ.. หะ “

           กริชหัวเราะก่อนตอบ  “ ก็เห็นแล้วมันหมั่นเขี้ยวนิหว่า รู้สึกอยากแกล้งหล่อน

ขึ้นมาเฉยๆ “

           “ เอ๊า..ไอ้นี่.”

           “ ว่าแต่แกเถอะ กันคุ้นๆ หน้าคุณบัวบุษย์ เธอคือคนที่แกเคยเจอเมื่อ  3-4  ปี

ก่อนใช่มั้ยวะ แล้วที่เหยียบตีนกันเนี่ย หมายความว่าแกยังไม่ได้บอกเธอหละสิ “

           “ อืม..ยังไม่ได้บอก เอาไว้กันหาเวลาว่างๆ แล้วค่อยบอก “

           “ กันยังคิดว่านายลืมหล่อนไปแล้วเสียอีก เก็บเงียบเชียวนะเพื่อน มิน่าไม่เห็น

นายสนใจใครเป็นเรื่องเป็นราวเสียที ถามจริงๆ เถอะ นายใช้เวลานานขนาดนี้ทำอะไร

อยู่วะ “

           “ แกก็เห็น ว่ากันไม่มีเวลา ผู้หญิงต้องการการดูแลเอาใจใส่ ถ้ากันยังไม่พร้อม

ก็ไม่อยากทำให้เธอยุ่งยาก อีกอย่างหน้าที่การงานอย่างกัน คงทำให้เธอเป็นเป้าสายตา

ในหลายๆ เรื่องกันก็เลยแค่ดูเธออยู่ห่างๆ แต่อย่างน้อยกันก็มั่นใจว่า คุณบุษย์ไม่ใช่คน

ใจโลเล ดูเธอไม่ค่อยชอบออกสังคม เธอชอบชีวิตสงบๆ เหมือนอย่างที่กันชอบ เราน่า

จะไปด้วยกันได้ดีทีเดียว..”

           “ แล้วตอนนี้แกพร้อมแล้วหรอ ถึงได้พาตัวเองเข้าไปหาเธอ.. “

           “ ใช่ กันกำลังรอให้เธอได้รู้จักกันมากขึ้นกว่านี้ก่อน “

           “ เฮ้ย ไอ้ไฟ ..ผู้หญิงคนไหนไม่รักแก นี่คงตาบอดแล้วหละ “

           “ กริช.. แกอย่าดูถูกผู้หญิงเลย กันไม่คิดว่า ผู้หญิงทุกคนจะเหมือนกันหมด

หรอกนะ เพราะถ้าเหมือนกันหมด มันจะมีอะไรพิเศษให้น่าสนใจในตัวพวกเธอหละ อย่าง

น้อยกันก็เห็นว่าคุณบุษย์ เธอไม่ใช่คนที่สนใจเปลือกมากกว่าตัวตนของกัน แน่ๆ “  

           “ อืม..โอเค.. เอาหละ “  กริชขยับตัวเดินไปที่ประตู  “ เดี๋ยวกันไปตรวจดู

ความเรียบร้อยก่อนแล้วกัน แล้วเจอกันพรุ่งนี้นะ ไฟ.. “

            เขาทำท่าตะเบ๊ะให้เพื่อนเล่นๆ อย่างล้อเลียน ก่อนเดินออกไป..กุณฑ์

ส่ายหัวให้กับความทะเล้นของเพื่อนรัก..

 

  

=========================================

 

รบกวนแฟนคลับที่เข้ามาอ่าน Vote ให้ คะแนนในแต่ละ ตอน ได้ที่ด้านล่าง
ของแต่ละตอน
คลิกเลือก คะแนน ก่อนกดส่งคะแนนนะคะ
ไรเตอร์จะได้ทราบระดับความพอใจ
ของแฟนคลับ ต่อนิยายในแต่ละตอน ค๊าา  ขอบคุณ ค่ะ

 

ไรเตอร์ ฝากเพลงเพราะๆ นี้ให้ แฟนๆ ทุกคน ฟังนะคะ ระหว่างรอค่ะ
มันคือความรัก : Mr.Lazy feat.ลุลา



 

โปรดติดตามตอนต่อไปค่ะ

# ❤ ...❤ Numfonart ❤ ...❤  (✿◠‿◠)


อ่านนิยายแล้ว อย่าลืมกด บันทึกเป็น Favorite
เพื่อเป็นแฟนพันธ์แท้ กันด้วยนะคะ ขอบคุณล่วงหน้า ค๊าาา

 

 
ตัวอย่างเว็บไซต์ .WS เริ่มต้นสร้างเว็บไซต์ ง่ายๆ ที่นี่

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 60 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

949 ความคิดเห็น

  1. #817 yeen2029 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 มกราคม 2556 / 11:15
    น่ารักทั้งสองคู่ เลยค่ะ
    #817
    0
  2. #518 amilgaul (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2555 / 22:01
    แง้มๆๆ เจอกันตอนไหน ฝ่ายหญิงจำไม่ได้แน่ สะกิดความจำหน่อย
    #518
    0
  3. #448 nuntapun (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2555 / 20:10
    น่ารักทั้ง2คู่
    #448
    0
  4. #355 winnaya (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2555 / 23:17
    ชอบคู่อั้มกับคุณกริชมากๆๆๆๆ เลย

    น่ารักดีอ้ะ!  ^^
    #355
    0
  5. #200 เมเปิ้ล (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 กันยายน 2555 / 11:43
    ว่ามั๊ยนั่นคุณไฟขาเขาเล็งไว้ตั่งนานแล้วแต่ใจผูกพันดีแท้แฮะ ตั่งสามสี่ปี ยังรักเดียวใจเดียว ขอคนสิอย่างนี้
    #200
    0
  6. #199 punmiles (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 กันยายน 2555 / 10:43
    อ้ายไปเจอตอนไหนเนี่ย
    #199
    0
  7. #198 punmiles (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 กันยายน 2555 / 10:26
    อ้ายไปเจอตอนไหนเนี่ย
    #198
    0
  8. #195 numfonart (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 กันยายน 2555 / 23:58
    โอ๊ะโอ.... มีคนมากรี๊ดดดดด....คุณไฟ ขนาดนี้เยย....คริ คริ

    หรือต้องลดน้ำตาล ..จาได้ไม่เป็นเบาหวาน..กันเน๊อะ..อิ อิ
    #195
    0
  9. #194 wayray (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 กันยายน 2555 / 23:07
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด คุณไฟขาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา
    จะน่ารักไปไหนค่ะ แอร๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย อิจฉานู๋บุษย์ง่ะ
    #194
    0
  10. #192 numfonart (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 กันยายน 2555 / 22:00
    เฮ้ย!...........จบบทที 8 เสียที

    ไม่รู้ว่ามันจะยาวไปไหน..เหอะ เหอะ...ยาวเกิ้นนนน
     
    #192
    0
  11. #191 yuechan (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 กันยายน 2555 / 21:12
    ท่าจะไม่รอดจริงๆนั่นแหละ
    #191
    0
  12. #190 numfonart (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 กันยายน 2555 / 15:32
    หมายถึง...เป็นสับปะรดใช่ไหมคะ ..คุณป้าหัวฟู คริ คริ
    #190
    0
  13. #189 ป้าหัวฟู (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 กันยายน 2555 / 13:39
    ฉ่ำมาก หวานฉ่ำ จริง ๆ
    #189
    0
  14. #188 numfonart (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 กันยายน 2555 / 09:38
    เง้อ..มีคนมางอนใส่เสียแว้ว..อิ อิ เค เค เย็นนี้จาไปส่องบ้างน๊า...นางฟ้า..

    เป็นนางฟ้าห้ามงอนจิ..เดี๋ยวไม่สวยน๊า
    #188
    0
  15. #187 mixx21 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 กันยายน 2555 / 09:30
    แวะมาส่องบ้านพี่สาว อิอิ ไม่ไปตรวจงานให้น้องเลยอ่ะ งอนแล้ว!!
    #187
    0
  16. #185 ป้าหัวฟู (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 กันยายน 2555 / 21:35
    แก้มน้องเค้าช้ำหมดนะ
    #185
    0
  17. #184 yuechan (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 กันยายน 2555 / 14:01
    เจ้ากริช ไม่ค่อยเท่าไหร่เลยนะ ระวังเถอะจะโดนเขาตบเอา
    #184
    0
  18. #183 ป้าหัวฟู (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 กันยายน 2555 / 22:49
    กางมุ้งรอ
    #183
    0
  19. #181 ป้าหัวฟู (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 กันยายน 2555 / 22:41
    คุณไฟโดนหนุ่มในเครื่องแบบแย่งซีนแล้ว
    #181
    0
  20. #180 numfonart (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 กันยายน 2555 / 19:29
    โอเค..กู้ code กลับมาให้แล้ว..เด้อค๊าาา.... แต่ยังไม่ได้ลงเพิ่มนะคะ..

    ขอเขียนก่อน...เพิ่งกลับมาถึงบ้านจร้า... คาดว่าคืนนี้ดึกๆ ถึงจะได้ลงน๊าา..

    ขอบคุณแฟนคลับทุกคนที่มาให้กำลังใจ..ตลอด ๆ
     
    #180
    0
  21. #179 numfonart (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 กันยายน 2555 / 16:09
    เย้ย.. Code ติงต๊องอะ.. อ่านไม่รู้เรื่องเลย มันมาเป็น code html เวย.. เง้อ
    ปูเหลียวกลับไปจัดการให้น๊า ต้องทำใน โน๊ตบุค ไม่ได้เอามาทำงานด้วยอะ
    #179
    0
  22. #178 mixx21 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 กันยายน 2555 / 15:20
    เจ๊ฝนจ๋า ทำไมนิยายเป็นงี้อ่ะ Code เสียป่าวนิ นางฟ้าตาลายอ่ะ แง้ๆๆๆ
    #178
    0
  23. #177 mikomikojang (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 กันยายน 2555 / 09:45
    อ้ายยยย น่ารักอ่ะ
    #177
    0
  24. #169 numfonart (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 กันยายน 2555 / 23:50
    ดูเหมือน คุณป้าหัวฟู จะแปรพักตร์เสียแล้ว...  
    #169
    0