nrintip(Whitepingeon)
ดู Blog ทั้งหมด

Diary of love 255(Whitepingeon)

เขียนโดย nrintip(Whitepingeon)





http://www.youtube.com/watch?v=poZA5dckISg

ใบไผ่ - ไม้เมือง///Byวัช











        " เส้นทางที่มี     เลือกที่จะเดิน   นั่นคือเป็นสิ่งสุดท้ายที่มาดหวัง     


หากว่า  ทิศทางนั้น  ยังหวั่นไหวโอนเอน  บอกกันได้ใหม   อย่าทำซ้ำ ๆ   เหมือนใคร



        เส้นทางหนึ่ง  ที่เราเลือกเก็บอยู่ในใจมานานพอควร     ใจไม่เคยโอนเอนอ่อนไหวแม้ครั้งเดียว

หาก ไม่มั่นคงกับใจดวงนี้   บอกกันให้รู้  จะได้ไม่เผลอทำร้ายจิตใจกัน   " เมื่อเผลอสติ คนคนนี้อาจเสียใจ  มันคงจะเข้ามาอยู่ในความทรงจำ   แม้ว่าจะดูแลตัวเองได้     แต่อย่าลืมนะว่า     เราได้ผันใจเข้ามาสู่กิเลส  เลือกรัก โกรธ  เป็น "


" หรือ จะให้กลับเป็นเช่นเดิม  วางทุกสิ่ง  รักบริสุทธิ์  เดินทางเดิม  ทางเดียว   และเลิกรักกันเเบบหนุ่มสาว  

แต่กลับมารักกันแบบเมตตาและ  กลับสู่การปฏิบัติ  ดั่งที่เคยเดินทางมายาวนาน  



               รู้ตัวเอง ว่าครั้งนี้สุดท้าย  เคยเขียนไว้เสมอ   มันอาจดูเหมือนคิดมากไปเอง   
ฉันยังคงมีภาระหน้าที่   ที่ต้องทำให้เสร็จ   เพราะชะตากรรมของเรา     
แต่  หากคุณไม่ดูแล  ผลักใส    ก็คงเหมือนให้ฉันไปได้    ฉันก็จะไป    แต่บอกกันได้ใหม   
ว่ายังรักกันอยู่ใหม    ว่ายังต้องการกันใหม   


ทำให้มั่นใจในความรู้สึกหน่อยใหม  ว่าไม่ทำร้ายหัวใจกัน   แม้คุณจะพูดว่าอะไร    ฉันรับฟังด้วยยินดีเสมอ     เพราะคนที่ฉันรัก  มีเพียงคนเดียว

อยู่กับใจฉันตอนนี้   ไม่เคยเปลี่ยนแปลง  "




12.13


***************************






 *                 
      "  มันเกิดอะไรขึ้น   ภาระหน้าที่ของฉันคือ   ต้องเจอกับคนที่เขารักจริง ๆ   คนนั้น

ภาระหน้าที่ของฉันคือ   ต้องอยู่กับคนที่รักกัน


             ถ้าชาติภพมีจริง   คำสาปแช่งเป็นจริง(นฤมิตจิตใฝ่หา)   ฉันจะหลุดพ้นได้ยังไง   คนที่รักกลับไม่เข้าใจ   
"  ตอนนี้มันเกิดอะไรขึ้น   ปรับใจรับไม่ทัน   
หัวใจฉันอ่อนแอ อยากร้องให้      ไม่เข้าใจอะไร    อะไรคือผิดศีลธรรม  อะไรคืออะไร    ใครทำอะไรผิด

นี่มันเรื่องอะไรกัน   ฉันกลายเป็นไม่เข้าใจ



**

" มีอะไรอยู่ในใจคุณมากมายใช่ใหม

มีอะไรที่กำลังคิดทำอยู่หรือเปล่า

มีเรื่องราวมากมายเลยหรือ

เฮ้อ !  พอเขียนท่อนบน   ต่อมาถึงตรงนี้แล้ว
รู้สึกว่า   เรานั่งเทียนคิดมากไป  มันไม่ใช่เรื่องของเราเลย      ทุกคนคงมีปัญหาของเขา  

หากมีอะไร  แล้วเป็นเรื่องของฉัน   คนอย่างคุณจะพูดอย่างนั้นไม่น่าจะใช่นะ     จริง ๆ  แล้วเป็นคนมั่นใจในตัวเองมิใช่หรือ


คิดแล้วก็เป็นห่วง   ....ตอนแรกเราก็ไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น   หัวใจมันอยากจะร้องให้   แต่มองอีกครั้ง   มันจะเป็นอย่างนั้นได้อย่างไรกัน    
" ฉันไม่ได้ทำผิดอะไร   ฉันก็ยังเป็นฉัน  รักษาความที่เป็นฉัน   มันจะเป็นอย่างนั้นได้อย่างไรกัน  ก็ในเมื่อฉันดูแลตัวเองดีที่สุดแล้ว   

และ ฉันก็เพิ่งรู้ตอนนี้นี่เอง  ตอนที่พิมพ์อยู่นี้   ตอนที่หัวใจมันเวิ้งว้าง    เหมือนจะขาดหายเหมือนอะไรบางอย่าง    เหมือนทำให้รู้สึกอะไรบางอย่าง 
ฉันขาดคุณไม่ได้   จริง ๆ หรือ    หากคุณหายไปตอนนี้ฉันจะรู้สึกยังไง      ทำไมตอนนี้หัวใจฉันไม่ร้องให้    ฉันไม่ได้เสียใจ  ไม่ได้เศร้าซึม    
ไม่เข้าใจตัวเอง  "  หรือฉันเริ่มเฉยชา "   


ใจนี่ก็แปลกนะ   เวลาเป็นอย่างนี้  กลับโหยหา    แล้วทำไมถึงได้ไปไกลขนาดนั้นนะฉัน   


คนเราจะเปลี่ยนใจได้เร็วขนาดนั้นเลยหรือ




                     "  ฉันคิดตั้งนานล่ะ   แต่ไม่เขียน
ทำไมต้องถ่อมตน   ทำไมว่าปลาซิว ฯ

ฉันก็แค่คนคนหนึ่ง   ฉันก็มีหัวใจ   และเคยบอบช้ำมามาก    แผลเก่าไม่หายหรอก    แต่ความรู้สึกมันหายไป     ความรู้สึกเจ็บปวดเก่า ๆ  ไม่มี   มีแต่เรื่องราวเก่า  ๆ  ที่เหลือไว้    เวลาที่พอจำได้บ้าง  ถ้าลืมแล้วก็ลืมเลย     อภัยคือสิ่งที่ทำให้กันได้ 



ตะวันยังมีให้เห็น  คือเพลงที่ฉันชอบฟังบ่อย ๆ   แต่ตอนนี้ฉันฟังเพลงนี้        รู้สึกเหมือนทะลุเข้าไปในเนื้อเพลง อารมณ์เพลงเลย    

ฉันเคยเห็นคนฟังเพลงแล้วใจลอย   นั่งลอย ๆ   มองไปข้างหน้า  เฉยเมย  น้ำตาไหล  เรื่อย ๆ  อย่างไม่รู้ว่าเป็นแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่   

เออ นะ  ฉันก็ว่า ฉันเริ่มเป็นเหมือนคนอื่นได้นะเนี่ย !
ก็ยังดี  ยังมีความรู้สึก 


(เห็นข้างบน  เขาบอกว่า  " โชว์เจ๋ง  นิยายเเฟนตาซี
ท้าประลองฝีมือ    อ้าว   เอาซะดีม่ะ   จอมกระบี่เจอนารีพิฆาต  ล๊อคคอ  อึส  อึส !     ... จ๋อยไป  ยังขำได้อีกนะเรา )


              "  เดี๋ยว ขอฝากรอยปากกาสักหน่อย   งอแงเรื่อยเลย    ลองอะไรนักหนา   ทดสอบอะไรมากมาย   ถ้าไม่สบายใจจะคิดอะไรเยอะเเยะ  เฮ้อ !

ก็คิดว่าเป็นคนหวังดีต่อกันคนหนึ่ง  เป็นคนรักเราไง
แล้วจะเอาอะไร    แล้วทำไมไม่ติดต่อมาล่ะ  บ่นแต่ว่ารอ รอ รอ รอ    เฮ้อ !   
อย่าให้ปากกาโมโหนะ     จะลุยเละเลย  อิ อิ  ..
(ได้ระบายแล้วสะใจจริง ๆ  เลยเรา  เหมือนโดนกระตุ้นอีกล่ะ) 


หรือจะให้เราจัดการเองหล่ะเนี่ย !!! ...  เห็นบ่นว่ารอบ่อย ๆ   รออะไร    ถ้าเราทำอะไรเดี๋ยวก็โดนบ่นว่าไม่เรียบร้อย  เฮ้อ  เกิดเป็นผู้หญิงนี่มันทรมานเน๊าะ 
(พิมพ์ไปยิ้มไป)  



                 **********************


"  อ่ะ  พอล่ะ  ได้ระบายเล่นล่ะ   พอหายจ๋อยได้แล้ว 
กะไอ่แค่คำไม่กี่ประโยค   ฉันไม่สนใจหรอก  มันไม่ได้มาทำร้ายใจฉันได้ทั้งหมดหรอก    อย่างน้อยก็ทำให้เสียใจ  ใจหาย   แต่ก็รู้ว่ารู้สึกอะไรบ้าง "

           ถ้าคิดว่าใจคุณทำได้   ก็พูดไม่ออกล่ะ      แต่ไม่คิดว่าคนที่รักใครแล้วจะลืมง่าย 
นอกจากไม่มีใจ  หมดใจ   ถ้าหมดใจจบข่าว   
" ถ้ายังรักกันอยู่  อย่าทำเลย  ทำยังไงความรู้สึกก็ยังคงอยู่     จะทำเพื่ออะไร    ทางออกมีมากมาย  "

แต่ฉันให้ความรู้สึกไปแล้ว  เอาคืนไม่ได้   ฮ่า  ๆ
รักแล้วรักเลย   ก็ไม่ได้ทำร้ายกันไม่ใช่หรือ  
รอรับเมล์ด้วยนะที่รัก  

หรือว่ามันจะจริง   ที่ฉันทิ้งให้คุณเหงาคนเดียว   เงื่อนไขอะไรของฉันเนี่ย   แล้วมันอะไรของคุณเนี่ย
เออ นะ  " คิด ๆ แล้ว   ฉันเข้าไป  แล้วก็ปล่อยให้ความเหงาอยู่กับคุณ    มันก็จริงนะ   ที่ฉันจะขอเวลาทำอะไรของฉัน   แต่คุณก็อยู่ของคุณตรงนั้น  
เอ๊ะ !  ฉันไม่คิดว่ามันจะนานเลย   
        มันคงนานสำหรับคุณเหรอ   ฉันขอโทษนะ  บ่อย ๆ เลยได้เห็นแต่บ่นเหงา  ว้าเหว่ 
เคว้งคว้าง  ฉันก็ไม่รู้ว่าจะเขียนอะไรต่อ   ไม่รู้ว่าจะ
บอกอะไรยังไง   ก็เพิ่งได้มารวมหน้านี้หล่ะ  


" ดีกันนะ  นะ ฉันขอโทษนะ  ที่เอาแต่ใจ   ฉันลืมเอาเสียงของคุณมาดู  "     ฉันไม่ค่อยจะรู้หรอกว่า   ความเดียวดายมันเป็นยังไง  มากใหม   เวลาที่เรารักใครสักคน    นั่นเพราะฉันคงนิ่งมากพอควร   
แต่กับอีกใจ  ไม่ใช่ฉันนี่     ลืมไป  เห็นเป็นหิน  



" ทดสอบเมล์  เช็คด้วยนะค่ะ รอ  เหมือน กัน เลย "



นอนล่ะ  ไว้มาเขียนอีกทีหลัง  เยอะเลย  

" ขอให้สบายใจนะค่ะ  อย่าคิดมากนะ  ทำอะไรก็ทำเถอะ  ถ้าทำแล้วสบายใจ    นะค่ะ "




01.53


********************
































 










       








ความคิดเห็น

ยังไม่มีความคิดเห็น