http://www.youtube.com/watch?v=f-x1FsvOAz4
******************************
" เพื่อนโทรตามแต่เช้าเลย เลือกตั้งรุ่นใหญ่ปรกติ แต่
หงุดหงิดใจแต่เช้าเลย เรื่องรุ่นเล็ก เพื่อนบอกว่างง ไม่เข้าใจ แต่ที่ฟัง ๆ ดูแล้ว " ถ้าศาลมีคำสั่งมาแล้ว ให้ทำการเลือกตั้งใหม่
ภายในสามสิบวัน นั่นก็แสดงว่าตัดสินสิ้นเสร็จเด็จขาดมาแล้ว แล้วไอ่ที่เหลือเรื่องความผิดยังไม่จบ กลายเป็นว่า " ซื้อเวลา หาช่อง ช่วยแก้ไข กลับคำ ทำลายหลักฐาน เพื่อให้ทุกอย่างเป็นโมฆะไงหล่ะ ถึงเพื่อนไม่เข้าใจ แต่เรารู้
และก็ไม่เคยนับถือสถาบันอะไร ของการโยงกันอีกเลย ปากกาอยู่กับมือ เขียนใหม่ ลบออก สร้างขึ้น "
" เบื่อขี้หน้ามัน !!! คนมันก็เท่านั้นหล่ะ " ตำราก็แค่ตัวหนังสือ เป็นแนวทาง
สถานการณ์จริง มันสร้างขึ้นท่วมตำราซะอีก
" กลายเป็นหงุดหงิดใจแต่เช้าเลย แต่ก็ต้องทำใจ
จะไม่เข้าไปยุ่งในบางสิ่ง แต่มองความเป็นไป ถ้าอันใหนมันยังไง เขาก็ต้องโทรมาถามเองหล่ะ ก็นึกอยู่ว่า ทีมเพื่อนมันอ่อน
รู้สึกได้ว่ามันเป็นเเบบนั้น หนังสือไม่กี่เล่มมันใช้ไม่ได้กับคนหมู่หนึ่ง และเล่นกันเป็นระบบอุปถัมภ์ โยงกันไปไม่รู้สถาบันใหนเป็นสถาบันใหน นี่หล่ะ สร้างเวรกรรม "
" ก็คงต่อ ศาลปรกครองกลางนั่นหล่ะ ที่อื่นถ้าเขาซื้อเวลาได้ เห็นแก่อะไรก็ตาม แค่สกิตหลักฐานสำคัญ เขาทำงานนี้ เขารู้หลักทั้งหมด แค่นี้ก็จบเห่เเล้ว ทำงานเพื่อพวกพ้อง เพื่อเงิน
เพื่อมาเติมกิเลส เพื่อรอวันตาย แต่ไม่รู้เลยว่าหลังจากนั้น จะยังไง
บ่นซะเลยเรา เบื่อ ๆ ความเดิมมันเข้ามา แต่จะใช้เวลาสงบใจ ไม่หันเข้าไปมองมันอีกแล้วมุมนั้น เดินหน้าตามทางตน
แต่ต้องเขียนไว้ ระหว่างการเดินทางชีวิต ต้องมีสิ่งเหล่านี้ตลอดเป็นระยะ
ถ้าใจไม่หนักแน่น แน่เลย กลับเข้าไปที่เดิม แล้วเก็บเอาอารมณ์ ทุก ๆ อย่างเข้ามา
จิตก็เริ่มหมองเหมือนเดิม ทีนี้หล่ะ
อัตตาเต็มตัว รับรองได้หน้ามองใจมัว ฯลฯ
เราเปลี่ยนไปมาก ๆ เห็นถึงความเป็นจริงเเจ้งชัด หากเป็นเหมือนเก่า
คงเข้าไปช่วยงาน คงสัมพันธ์กับเรื่องราวทั้งดี
และไม่ดี และทำ มันมีบางสิ่งที่ขวางคอ เลี่ยงไม่ได้ สมยอม ตามน้ำหรืออะไรอีกมากมาย
ถ้าสายงานบางสายจะเลี่ยงไม่ได้เลย
ไม่งั้นจะอยู่ไม่ได้
ไม่เขียนล่ะ มันจะยาว เดี๋ยวจะกลับมาอีก
หยุดหล่ะหวา เรา .... นิ่ง บัดเดี๋ยวนี้ ! "
***********************
" น้องก็กลับบ้านกัน ส่วนเรายังรอดู
จนเวลาสุดท้าย ก็วันนี้หล่ะ บอกเพื่อนไปก่อนวางสายแล้วว่า รอดูใจก่อนนะ วินาทีสุดท้าย
เพื่อนบอกว่า " ถ้าไม่มาก็ไม่ชนะสิ "
เออ หาเรื่องแล้วใหมหล่ะ(นึกในใจ) พูดเล่นกับเราได้ยังไง
ไม่ได้บอกแม่ หรือบอกใครสักคน ว่าจะเอายังไง ไปหรือไม่ไป ยังไม่ได้คุย
กับใครเลย มีแต่เพื่อนนี่หล่ะ ป่านนี้เรื่องถึงแม่
รู้หมดทั้งบางแล้วมั้ง ว่าจะไปหรือไม่ไป
" มันว่างมาก ก็เลยชอบบอกกันไปตามเรื่อง
ไม่งั้นไม่มีเรื่องพูด เป็นปรกติของคนถิ่น "
กลับบ้านก็แค่หวัดดี คุยทักทายญาติ ๆ เพื่อนบ้าน แต่ไม่สนเรื่องงาน เรื่องส่วนตัวเขา
ไม่ไปช่วยหาเสียง แต่ก็พอดีที่มีงาน
ตัวเองก็รีบกลับ
ทั้ง ๆ ที่จริงเราน่าจะเป็นส่วนหนึ่งด้วยซ้ำ เขารู้กัน
น้าก็ไม่เคยยุ่ง เจอก็คุยถามทุกข์สุข คุยเรื่องสมุนไพร ความเป็นอยู่ ถ้าเรื่องอื่นเขารู้เขาไม่แตะเลยสักครั้ง เราก็ไม่ยุ่งกับเขา ถ้าก้าวขาเข้าไปครั้งเดียว รับรองได้มีครั้งต่อไป
การเมืองท้องถิ่นเป็นสิ่งที่ต้องร่วมด้วยช่วยกัน
หากไม่เเข็งจริง จะอยู่เเบบตัวเองไม่ได้ เจอแน่ คำพูด ว่า
ดี ที่เราเป็นตัวของตัวเอง เป็นเเบบนี้ แต่ถ้าเรื่องอื่นไม่เกี่ยวกับทางนี้ ช่วยกัน "
คุณแม่ใหญ่ท่านบอกว่า " อย่าเข้าไปร่วมชุมนุมนะลูก " ท่านเตือนหลายคนไว้อย่างนี้
แน่นอน มันมีเหตุผล เราพอนึกออก จิตที่ฝักใฝ่ ยังคงเก็บเรื่องเหล่านี้เป็นแรงผลัก
กลับมาเมื่อใด ดวงตาไม่เห็นธรรม จิตดวงเดิมก็กลับมาผลัดกันทำอะไรซ้ำ ๆ ฆ่ากันไปมา
ผลัดกัน แก้แค้นกันไปมา ปากบอกว่าเมื่อความถูกต้อง เพื่อสังคม ถาม " อะไรถือถูกต้อง
ดูตรงใหนได้บ้าง จริง ๆ แล้วทำอะไรได้บ้าง
เพื่อสังคมส่วนรวม ตัวเองหล่ะ ถูกต้องจริง ๆ แล้วหรือ คนเกี่ยวข้องหล่ะ ใสสะอาดจริงแล้วทั้งนั้นใช่ใหม รวม ๆ แล้ว เพื่อ ? ฯลฯ "
งานเข้า แหย่รังแตนแต่เช้าเลย เฮ่อ ! ทุบหัวตัวเองหนึ่งที " เมื่อคืนฝันว่า ใช้ไม้เรียวตีเด็กนักเรียน
กลุ่มหนึ่ง เออนะ ก็วางมือมานานแล้วนะ
ครูคนอื่นก็ไม่ตี พอเห็นคนไม่เกี่ยวตีให้ เขาก็เริ่มเอาด้วย เด็กก็เลยค่อย ๆ ยอมรับรู้รับฟัง
ดุ ไม่ได้หมายความว่าโหด "
แหะ ๆ วันนี้วันพระ กาเเฟแก้วหนึ่ง เดี๋ยวทำไรกินดีกว่า เพิ่มพลังงาน เก็บของจำเป็นใส่กระเป๋าไว้ รอจนสุดท้าย ว่าวันนี้จะเดินทางหรือเปล่า นี่หล่ะเลยรับปากใครไม่ได้ ถ้ารู้สึกว่าอันใหนไม่แน่นอน อันใหนแน่คือแน่นอน
ไปดีกว่า หวังว่าจะได้กลับบ้าน สายบัวรออยู่ ปลิงไม่เอา กลัว กิ้งกือก็กลัว
ตะวันทอแสงฉายผ่านม่านน้ำ เออ คิดไว้ก่อน เป็นเเรงขับเคลื่อน "
09.07
( อืม เห็นแว็บ ๆ เด็กดี เรื่องไวรัสโทจัน นี่ก็เกือบอาทิตย์นึงแล้ว ตอนนี้ก็ด้วย
มันเข้ามาแทบทุกระยะเลย รำคาญเหมือนกันหล่ะที่ต้องคอยลบ เว็บปลอม ลิ้งค์ปลอม
อะไรประมาณนี้
กวนการทำงานเครื่องเหมือนกัน เดี๋ยวต้องเขียนบอกไวรัสก่อน ลาหยุดสักกี่วันดีหว่า )
**************************
13.56 เเวะเข้ามาโน้ด เมื่อสาย ๆ พี่สาวมากับหลานกะว่าจะมาเยี่ยม ไอ่เรากำลังปิดบ้านจะไปซื้อกะทิ ก็เลยพ่วงไปช่วยหิ้วของซะเลย
กะทิห้าโล ตระใคร้หอมแห้งหนึ่ง พิมพ์เสร็จต้องไปทำน้ำมันกันยุงต่อล่ะ
ก็ไอ่เพื่อนซี้นั่นสิ โทรมาตามอีกรอบ ไปก็ได้ว่ะ รับปากเสร็จ ทำไง ลั่นวาจาไปแล้ว ก็เลยรีบไปทำธุระซะเลย ล๊อคคอพี่ไปด้วยเลย
ข้ามจังหวัดมาหยก ๆ ไปกันต่อ
เมื่อเช้าเพื่อนมันบอกว่า มีค่ารถให้ ก็เลยบอกเสียงในฟิมล์ไปว่า " มึงไม่ต้องมาซื้อเสียงกู กูจะไปจะเลือกก็คือไปให้ บอกเขาด้วย " เพื่อนพูดว่า
" เออ กูรู้นิสัยมึง ว่าเป็นคนยังไง ... "
กลุ่มนี้ ถ้าผู้ใหญ่หลาย ๆ คนเขาเคยโดนเราถอนหงอกหน้าหงายมาหมดแล้ว ก็เรื่องแบบนี้หล่ะ เขาก็เลยพูดกันว่า " อย่ายุ่งกับมัน "
ประมาณว่ารู้นิสัย
เกรงใจ อะไรทำนองนี้หล่ะ เรื่อราวเหล่านี้ ทำกับคนทั่วไปเขาทำกันได้ แต่คนหัวแข็งเป็นตัวของตัวเอง ไม่มีใครทำอะไรได้ มีอะไรบางอย่างพอควร เขาก็ไม่กล้าอะไรแล้วหล่ะ ถ้าเป็นคนอื่นโดนวางยาไปแล้ว เผลอ ๆ โดนใส่ร้ายไปด้วยเลย จบกันเลยหล่ะทีนี้ ก็รู้กัน เด็กที่เคยกินข้าวบ้านเขา รู้จักกันทุกคน เคยเล่นเขามาหลายเรื่องหลายรอบ เพราะเขาทำเราก่อน
แต่ก็แยกเป็นเรื่อง ๆ
กลับบ้านไปก็ยกมือใหว้หวัดดี แล้วก็เดินเฉย
ไป ๆ มา ๆ เขาเข้าใจล่ะ ยิ่งไม่กล้า ก็เกรงใจ สิ่งนี้ที่คนควรมี ใครก็ตาม ทำเราไม่ได้หรอก แต่กว่าจะรู้ก็ต้องใช้เวลาเหมือนกัน ทุกวันนี้ก็เคารพกันในฐานะ ลูกหลานชาวบ้านที่เคยดูแลกัน
" ได้ขาตั้งกล้องมา เพิ่มเมมฯ แต่คงไปอยู่ที่บ้านไม่นานมั้งเนี่ย น้อง ๆ เขาเอารถไปกันเอง ถึงก่อนแล้วเมื่อเช้า ส่วนเราจองตั๋วไปกลับ สบายใจ
เดี๋ยวถามพี่ก่อนว่ากลับพร้อมกัน หรือจะติดรถน้องมา ส่วนเรารถทัวร์ เขียนรีบ ๆ
" ไปหล่ะนะค่ะ "
*************************
ความคิดเห็น