nrintip(Whitepingeon)
ดู Blog ทั้งหมด

Diary of love 242(Whitepingeon)

เขียนโดย nrintip(Whitepingeon)




       "  เช้านี้อากาศสบาย ๆ  แสงทองสาดส่องแต่เช้าเลย    เมื่อคืนเล่นโยคะเช้ามาก็สดชื่น   รู้สึกว่า
แข็งแรงขึ้น     เดินออกไปซื้ออาหารเจ   ก็ไม่ได้อะไรมากมาย  มีไรที่เราอยากกิน  ก็ได้เลย  "



                   คุยกับแม่เรื่อย ๆ ทุกวัน  โทรหาน้าอีกหมู่บ้าน  แต่น้าไปสวนหลังเขา 
ก็เลยบ่นกับลูกของน้า    ตัวเองจะเอาตัวไม่รอด       ยังทำขนมแล้วชวนกันลุยน้ำไหลแรง ๆ 
เอาขนมมาให้พี่สาว   

น้องอยู่ที่บ้าน   ยังแซว ๆ  กับแม่ไม่กี่วัน  ผ่านไปวันเดียว มาจากใหนก็ไม่รู้  แต่ก็ทรงตัวคาดว่าไม่ท่วม    ก็ไม่ได้กลับบ้าน    เหล่าน้าชายผลัดกันมาอยู่เวรดูแลช่วยพี่สาวเค้า   ปีนี้ทุกคนว่างมาช่วย
อืม   สบายใจเรา    ตอนแรกกำลังคิดอยู่ว่า   " รอดูสถานการณ์ ถ้ายังไง  อย่างเราไม่เคยหยุดอยู่กับที่  บทจะไปก็ไปเลย  ทันที  เดี่ยว ๆ ด้วย  ทันใจดี "



**********************











http://www.youtube.com/watch?v=LxovB-cRgZk



เนื้อเพลง


         จดหมายฉบับสุดท้าย


ความรักเราเคยมั่น บอกคำสัญญากันจากใจ
ซึ้งในความรัก ผูกใจสัมพันธ์ไม่เสื่อมคลาย
แต่นานไปนั้น ดั่งเธอใจร้าย
กลับทำลายหัวใจไม่คืนมา

ใจฉันเกินทนได้ หากยามพบใครเคียงคู่เธอ
เห็นเธอมีรัก จะไปแสนไกลไม่อยากเจอ
แต่จงจำไว้ ฝากดวงใจเพ้อ
ยังรักเธอคนเดียวไม่เปลี่ยนแปลง

จะกลับมาหา เสี้ยวเวลาที่เคยรัก
ครั้งมีเรารักซึ้งตรึงอุรา
จะบอกเธอให้เธอได้รู้ ใจนี้ว่ายังมีเธออยู่ทุกครา


 

ความรักยังคงมั่น ฝากคำรักจริงในจดหมาย
ขอเธอเพียงรู้ จะมีรักเธอไม่เสื่อมคลาย
ฝากเป็นรอยรัก สลักเป็นความหมาย
หากตัวตายรักยังไม่คลายต่อเธอ

เลือดแห่งความรัก สลักเป็นความหมาย
หากตัวตายรักยังไม่คลายต่อเธอ



*************************



     หลายวันมานี้  ฟังเพลงจดหมายฉบับสุดท้าย  แล้วก็ยิ้ม ๆ   " คนมันชอบ ใครจะทำไม "
( เอาอีกล่ะ หุ หุ )



          ก็คิดนะ  ตอนเขียนไดหน้าก่อน ๆ  ว่าชอบ " มันเหมือนความรู้สึกที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน "

ตอนที่เขียน ก็ว่าจะอธิบายว่าท่อนใหนเป็นปัจจุบัน  แต่มันทั้งหมดเลย  "  บางช่วง  มาฟังปัจจุบันก็ชอบอยู่เหมือนเดิม  สบายใจเหมือนเดิม 
มีบางท่อน  บางช่วง  ก็เหมือนความรู้สึกปัจจุบันเลย   เเล้วจะบอกว่ายังไงหล่ะ   ก็ปัจจุบันทั้งหมด   คือ   ฟังสบายใจ  แล้วก็   มีท่อนหนึ่ง ที่ใช่เพิ่มอีก "


ก็คือ 

ท่อนนี้ไง  ( แต่คราวที่แล้วก็คิด ๆ  อยู่เหมือนกันว่า   เอ  ถ้าเราเอาเพลงมาพูดว่า  อย่างนี้      แล้ว
อีกคน  เข้าใจทั้งหมด  
หรือแยก  เชื่อมั่นในกันและกัน    ถ้าฟังรวม ๆ   ก็แย่สิ  ความรู้สึก   แต่ถ้าคิดว่า   เพลงทั้งหมดมันอาจไม่ใช่ทุกคำ  ที่เป็นเรื่องระหว่างนี้  แต่อาจเป็นจากคนชอบ(ถ้าสังเกตุกัน)  หรือ  แล้วก็หรือ อะไรก็ว่ากันไป     ....ไอ่เราก็คิดของเราไปเรื่อย   เพราะสบายใจ  ยิ้ม ๆ  อยู่ทุกวัน      ก็เลยคิดว่า    " อืม  ก็มันจริงนะ  เราชอบทั้งหมด  ใช่ทั้งหมด   แล้วก็รอว่าเค้าเจอหรือเปล่า   แล้วเค้าจะรู้สึกยังไงน๊า   ก็ดีเหมือนกัน  รอดูใจเขาซะหน่อย   อิ อิ )





ท่อนนี้



  " ...ความรักเราเคยมั่น บอกคำสัญญากันจากใจ
ซึ้งในความรัก ผูกใจสัมพันธ์ไม่เสื่อมคลาย


จะกลับมาหา  เสี้ยวเวลาที่เคยรัก ...




 

 จะบอกเธอ ให้เธอได้รู้ใจนี้ ว่ายังมีเธออยู่ทุกครา


ความรักยังคงมั่น  ฝากเป็นสัญญาในจดหมาย ...

ฝากเป็นรอยรักสลักเป็นความหมาย หากตัวตายรักยังไม่คลายต่อเธอ   "


( มันเป็นความรู้สึกปัจจุบัน  ที่ใจเป็นอยู่   แต่ก็ไม่ได้ตัดท่อน  อธิบายความ ว่า  อันใหนคืออะไร  หากเธอได้รู้   คงคิด  เหมือนที่คนคนนี้  เคยรู้สึก  แต่ก็คิดใหม่อีกครั้ง  ว่า  เพลงทั้งหมด  แต่มิใช่ทั้งหมดของชีวิต   เคยคิดอย่างนี้  หัวใจก็เลยเข้าใจ   และยังคงความรู้สึก  ความเข้าใจ  กับความปรารถนาเดิม   ยังคงเป็นคนเดิม   ที่ไม่ว่าจะยังไง 
ก็ยังรักเธอ  ไม่เปลี่ยนแปลง    ให้เธอสบายใจ )




*********************



            
"  เมื่อก่อนพี่ครูอิงจันทร์ บอกว่าชอบฟังเพลงเศร้า    บางคนก็ให้กำลังใจ  
บ้างก็บอกเศร้าจัง     ส่วนนรินจะฟังพี่ครูว่าชอบก็คือชอบ   แล้วก็ไม่ได้คิดอะไรอีก  

เพราะเข้าใจว่า   ใจคนเมื่อ่ผ่านเหตุการณ์เศร้ามา  ก็ต้องเข้มแข็ง   เเล้วเขาทำได้  นรินคิดแบบนี้ 
ส่วนเรื่อง ชอบฟังเพลงเศร้า 
นรินไม่เข้าใจคำว่าชอบลึกซึ้ง  จนตัวเองเอาเพลงที่ชอบฟัง  มารวมฟังไป  ยิ้มไปกับความรู้สึกปัจจุบัน  ทำให้  เข้าใจ คำว่า ชอบลึกซึ้งขึ้น   


"  นรินเคยคิดนะพี่ครู   ว่า    เข้าใจคำว่า 
"  ชอบฟังเพลงเศร้า ๆ  "   เพราะตอนที่มีอะไรใหม่ปัจจุบัน   ก็ยังแยกความรู้สึกเป็นเรื่อง ๆ  แหะ ๆ  แบบว่า    แม้ตอนนี้  จะมีความในใจ   ( โห่ตัวเอง )





****************************



           ว่าจะซุ่มเงียบไม่เขียนนะเนี่ย  ต่อ  ๆ 
"  เมื่อคืนเพิ่งเข้าไปดูยูทูปพี่ครูรินดา    เจอเด็ก ๆ  คิดถึงยังไงไม่รู้    เห็นพี่ครูเอารูปบล็อกเพลงพี่ชาย
เก็บไว้   ซึ้งนะ น้ำตาคลอเลย    เราว่าจะทำ   ผ่านสองปีแล้วเพิ่งเข้าไปดู  น่าค่ามั๊ย !

นรินตั้งใจว่า  สักวันจะทำยูทูปเกี่ยวกับพี่ ๆ   เอาเเบบเพ้อ  เอ้ย  !  แบบ  หนังดราม่าซะหน่อย  แต่ต้องรอการตัดต่อขั้นเมพ   อีกกี่ปีหว่า  ฮ่า ๆ   "


คิดถึงทั้งหมดทุกคนเลย   แม้ไม่ได้เอ่ยชื่อ  ไว้ทำแล้วคงเห็นเอง  ว่าใครบ้าง   ดีใจนะ  ที่เห็นพี่  ๆ  ทะยอยมาเขียนบ้าง  เห็นเด็ก ๆ  ลูกคนนั้นคนนี้   เห็นอนาคตครอบครัวทุกคน  รู้สึกสบายใจ 
ที่อย่างน้อย   ก็ยังเห็นกันอยู่  แม้ที่ใหนก็ตาม   "



*********************



        


         "  คนที่เรารักสิ  คิดอะไรก็ไม่รู้    ไอ่เราก็ไม่ได้คิดเผื่อ  เห็นเป็นขงเบ้ง   ฮ่า ๆ ๆ     จะมาตกม้าตายก็เอาตอนนารีพิฆาตเนี่ยนะ   "  
( ดู๊  !  ถากถาง  คริ ๆ   สนุก  ๆ  )  



             " ถ้าอยากได้รสชาติล่ะก็ไม่บอก   เดี๋ยวจะจัดให้ชุดใหญ่    ถ้ารู้จักป่วน  จะรู้ว่าอยู่ไม่สุข  แต่ที่ไม่เล่นซ่าส์ด้วย   เพราะกลัวยังไม่เข้าใจเรา   ไม่งั้นหล่ะก็   งานหนักกว่านี้อีก   
เพราะเราไม่อยู่เฉย      
ครูเขาพูดกันว่า   "  อยากบีบคอเขย่า ๆ  แรง ๆ  "
( มันเหลือเกิน    คงแบบว่า  คำถามมันเยอะ  เหมือนที่ผ่าน ๆ  มาหล่ะ  เพราะเราอยากรู้  )




************************



              "  ที่เขียนทั้งหมดนี้  ก็เขียนความเป็นเรานะ    ไม่รู้ว่าใครจะคิดยังไง    ไม่ได้เสียหายอะไร   เห็นอะไรหรือเปล่า   ที่โปรไฟร์  เขียนปุ๊บไม่ต้องคิดมาก   ฮ่า ๆ  ก็เราเอง  หลากหลาย  "




"  ตัวเองว่า  รอดแล้วนะ   ไม่ค่อยจะทุกข์อะไรกับใครเขาหรอก    เป็นคนคิดเยอะ  แต่ไม่คิดมาก

ก็มันผ่านและเข้าใจมากแล้ว   ถ้าเป็นคนที่รักใครรักเลยทุ่มเท   แต่ไม่หลงใหล  ถ้าหลงใหลแล้วเราจะไม่เหลือสติไว้เตือนตัว  เตือนกันเมื่อเวลามีอะไรที่ยากจะเข้าใจ   หรือไม่เข้าใจ เข้าใจยาก

ความรักที่บริสุทธิ์  เขาไม่คิดเล็กคิดน้อยหรอกนะ 
กว่าจะเป็นแบบนี้ได้    คนคนนั้นต้องผ่านความเข้าใจมาเยอะ  สำคัญที่ใจ    ต้องดูที่บุคคล

แต่ก็ไม่ได้ว่า  ทุกคนจะไม่มีความไม่เข้าใจ   ต้องมีสิ   ไม่อย่างนั้น   เราจะรักใครได้ยังไง  ตราบใดที่เรายังเป็นมนุษย์  ก็ยังมีเรื่องอารมณ์ 


          "  ทำไมเราจะไม่รู้  ทำไมเราจะไม่เข้าใจ  ว่าทำไมใจเธอเป็นแบบใหน     มันผ่านมาแล้วก็ผ่านไปเถอะนะ    ฉันเขียนเป็นตัวหนังสือมีชีวิต   ทุกครั้ง  แม้จะเขียนเรื่องตัวเอง 
              แต่จะมีส่วนเผื่อเเผ่ให้เป็นกรณีตัวอย่างกับผู้อ่านเสมอ  หากเขาพิจจารณาดีดี      เส้นทางชีวิตของฉัน  อยากทำหลายอย่าง  มากกว่าทำงานประจำ    ก็เลยบินอยู่อย่างอิสระ    เพราะจะได้ทำหลายสิ่ง  ในความเป็นชีวิต  ของแต่ละชีวิต  
ที่เดินทางมาแล้ว     ฉันจึงเลือกอย่างนี้    แต่ก็เขียนพอได้บ้าง  "





( "  เออ   นะ   ไดอารี่หน้านี้  เราอ่านทีไร  หัวเราะท้องเเข็งทุกทีเลย   ก็ใจมันไม่มีอะไร  
เป็นคนแบบนี้    เขียนตัวเองทีไร  มันได้ฟิวส์ทุกที )



14.30

***********************



 

ความคิดเห็น

ยังไม่มีความคิดเห็น